H ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ ΠΕΡΙ Η΄ KAI Θ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΩΝ

Μᾶς γεμίζει χαρὰ αὐτὸ τὸ νέο κείμενο τῆς ἄτυπης «Συνάξεως Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν», μὲ τὸ ὁποῖο τονίζεται ἡ ἀναγκαιότητα τῆς ἐπίσημης ἀναγνωρίσεως ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῶν τελευταίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τῆς Ὀγδόης καὶ τῆς Ἐνάτης.

Εἶναι πλέον γνωστό, ὅτι ἂν ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν τὶς ἔχει ἐπίσημα ἀναγνωρίσει ὡς Οἰκουμενικές, αὐτὸ συνέβη λόγων τῶν εἰδικῶν ἀντίξοων περιστάσεων καὶ τῆς ἐλπίδας τῆς ἐπιστροφῆς τῶν Παπικῶν στὴν Μία Ἐκκλησία, διότι, κατὰ τὰ ἄλλα, στὴν καθημερινὴ καὶ λειτουργικὴ ζωή της ἡ Ἐκκλησία ζεῖ, ἀναπνέει καὶ πορεύεται μὲ ὅσα ἔγιναν ἀποδεκτὰ ἀπὸ τὶς Συνόδους αὐτές, ἀφοῦ ἀποτελοῦσαν τὴν παραδεδομένη ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πίστη.

Ἐκεῖνο ποὺ μᾶς στενοχωρεῖ εἶναι ὅτι οἱ Πατέρες τῆς «Συνάξεως», α) ἐξαγιάζουν τὶς ἀμφιλεγόμενες ἐνέργειες τοῦ Πειραιῶς (δὲν θὰ ἀναφερθοῦν ἐδῶ περισσότερα ἀπ' ὅσα ἕως τώρα ἔχουμε γράψει), καὶ β) κυρίως γιατὶ δὲν ἀκολουθοῦν τὴν Ὀρθόδοξη πρακτικὴ τῶν Πατέρων ποὺ πρωταγωνίστησαν στὴν Ὀγδόη καὶ Ἐνάτη Οἰκουμενικὲς Συνόδους.

Διότι ὁ Μ. Φώτιος καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς μᾶς δίδαξαν διὰ λόγων, Ἱ. Κανόνων καὶ πράξεων, ὑφιστάμενοι διωγμούς, φυλακίσεις καὶ ἄλλα δεινά, τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν τῆς ἐποχῆς τους. Ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλαδή, τότε, δὲν ἐπετεύχθη μὲ χαρτοπόλεμο κειμένων, ἀλλὰ μὲ μαρτύριο, ποὺ προέκυψε, καθὼς χρησιμοποίησαν τὴν μόνη γλῶσσα ποὺ καταλαβαίνουν οἱ αἱρετικοὶ Ἐπίσκοποι: Τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τους.

Εὐχόμαστε οἱ Πατέρες τῆς Συνάξεως νὰ τοὺς μιμηθοῦν καὶ σ’ αὐτό.

Παναγιώτης Σημάτης

 

Λίγα λόγια εισαγωγικά για την “άτυπη σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών” από το Ιστολόγιο Κατάνυξης

Είναι στην εμπειρία της Εκκλησίας μας, να στηρίζουν οι προσευχές των ολίγων τους πολλούς.

Μια χούφτα μοναχοί στηρίζουν όλο τον κόσμο ευχόμενοι νυχθημερόν υπέρ του κόσμου.

Ένας αγράμματος παπάς να στηρίζει, να θεραπεύει, να θαυματουργεί στο χωριό του, να βγάζει ακάθαρτα πνεύματα και να παρηγορεί.

Κορυφαία στην Εκκλησιαστική Ιστορία, υπήρξε η μορφή του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, όπου ως Νέος Άτλαντας της Ορθοδοξίας, αυτός μόνος αντιστάθηκε.

Στις κρισιμότερες στιγμές για την Ορθοδοξία, όπου η πλάνη και η αίρεση τυράννισαν το σώμα της Εκκλησίας για αιώνες, οι πιο ελεεινές και δαιμονικές μορφές, υπήρξαν αναμφίβολα, οι Ιεράρχες, οι Ιερείς και μοναχοί της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που πρόδωσαν την Πίστη, παρασύροντας στην απώλεια και μέρος του λαού.

Όταν ο διάβολος πολεμάει από μέσα στην Εκκλησία, τότε χρειάζονται τα πιο εκλεκτά της Εκκλησίας να αναλάβουν δράση.

Εκείνα τα σκεύη εκλογής του Θεού που συνδυάζουν το θάρρος και τη γενναιότητα, με την ταπείνωση και τη διάκριση.

Τον θεολογικό λόγο και την ποιμαντική οξυδέρκεια, με την αρετή έμπειρων πολεμάρχων, που κατανοούν πως πρόκειται για πόλεμο και όχι για μια μόνον μάχη.

Όταν ο διάβολος πλανίσει και τους εκλεκτούς, διαβρώνοντας εκ των έσω το οικοδόμημα της Εκκλησίας, τότε ο Θεός αναδεικνύει οπλίτες, δεκάρχους, χιλιάρχους και στρατηγούς, να υπερασπιστούν την Ορθοδοξία.

Στις πονηρές ημέρες που διανύουμε, στην πρώτη γραμμή του αντιοικουμενιστικού αγώνα, ο Θεός μας φανέρωσε την “άτυπη Σύναξη ορθοδόξων κληρικών και μοναχών”.

Στα πρόσωπα των σεβαστών καθηγητών π. Θεοδώρου Ζήση και π. Γεωργίου Μεταλληνού, που αντί να “σχολάζουν” εν ησυχία, θυσιάζονται εργαζόμενοι νυχθημερόν, ο Άγιος Θεός μας, χαριτώνει με ένα ευάριθμο πλήθος κληρικών και μοναχών, που συγκροτούν πόλεμο κατά των αιρετικών.

Απ’ άκρου εις άκρον κατεσπαρμένοι σε ολόκληρη την επικράτεια οι νέοι μονομάχοι αυτοί του Χριστού, διωκόμενοι αγωνίζονται να κατηχήσουν τον πιστό λαό του Θεού, να κηρύξουν τον λόγο Του και να αφυπνίσουν συνειδήσεις.

Αυτοί μας χάρισαν την “Ομολογία Πίστεως” όταν το έκριναν αναγκαίο, αυτοί συγκίνησαν τους πέντε Ιεράρχες που καταδίκασαν τις αποφάσεις του Πουσάν, αυτοί και σήμερα μας παραδίδουν μια επιστολή, όπου μιλώντας “εν ενί στόματι και μιά καρδία”, μας εκφράζουν όλους.

Το Ιστολόγιο Κατάνυξις, από της ιδρύσεώς του έχει ταχθεί στο πλευρό της “Συνάξεως”.  

Ευχόμαστε το έργο της “Συνάξεως” να καρποφορήσει κατά Θεόν.

H ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ ΠΕΡΙ Η΄ KAI Θ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

Ἡ ἄτυπη «Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν» διερμηνεύοντας καὶ ὅλους τους πονοῦντας καὶ ἀνησυχοῦντας διὰ τὴν αὐθεντικὴ καὶ ἀνόθευτη τῶν ἱερῶν δογμάτων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας ἀκεραιότητα, αἰσθανόμεθα τὴν ἀνάγκη νὰ ἐκφράσουμε τὰ θερμὰ συγχαρητήριά μας, τὸν ἱερὸ ἐνθουσιασμό μας, καὶ τὴν εὐγνωμοσύνη μας γιὰ τὴν ἐν Πνεύματι Ἁγίω ἱερὰ πρωτοβουλία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ νὰ ἀναδείξει εἰς τὴν δέουσα περιωπὴ τῆς σειρᾶς τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τὶς Ὀγδόη καὶ Ἐνάτη Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Τὶς εἰσήγαγε ἤδη εἰς τὴν ζῶσα λατρευτικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας τόσο μὲ εἰδικὲς ἱερὲς Ἀκολουθίες ὅσο καὶ ὁρίζοντας ἡμερομηνίες τακτὲς γιὰ τὸν κατ’ ἔτος ἑορτασμό τους ὡς τοπική της Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἀρχικῶς, ἑορτή. Ἐπίσης συγχαίρουμε τὸν Σεβασμιώτατο Πειραιῶς, γιὰ τὴν ἐξόχως χρήσιμη καὶ ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἀναμενόμενη

Στάση του π. Αυγουστίνου έναντι παλαιοημερολογιτών

Ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο  augoustinos-kantiotis

EΡΩΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ Subject: Στάση του π. Αυγουστίνου έναντι παλιοημερολογιτών

Θα ήθελα να ρωτήσω ποια ήταν η στάση του μακαριστού γέροντα Αυγουστίνου έναντι των παλαιοημερολογιτών. Άκουσα σήμερα τον χαιρετισμό του σε εκδήλωση παλαιοημερολογιτών (ἐδῶ).  Άλλοτε βρήκα την πληροφορία πως μεσολάβησε μεταξύ Εκκλησίας και παλιοημερολογιτών για την ενσωμάτωσή τους σε αυτήν. Αναγνώριζε έγκυρα μυστήρια στις τάξεις των παλαιοημερολογιτών;

Ευχαριστώ.

Επειδή την απορία αυτή θα την έχουν και άλλοι αναγνώσται, θα απαντήσουμε σ΄ όλους. 

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο π. Αυγουστίνος αγαπούσε τους παλαιοημερολογίτες και τους υπερασπίζονταν, όταν τους κατεδίωκε άγρια η πολιτεία, με την έγκριση κάποιων ιεραρχών. Ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, όπως φαίνεται και από την ομιλία που ακούσατε, δεν ήταν από εκείνους τους ιεράρχες. Ο Γέροντας κατηγορούσε την βιασύνη που υπέδειξε η διοικούσα Εκκλησία, για να δεχθεί το νέο ημερολόγιο, που δημιούργησε το σχίσμα στην Εκκλησία.
   Δεν θεωρούσε όμως το ημερολόγιο (παλαιό ή νέο) ως δογματικό θέμα, που να εξαρτάται η σωτηρία μας. Ανέφερε

Δήλωσις του Ιερομονάχου Ευθυμίου Τρικαμηνά περί του αντιρατσιστικού Νόμου

1)         Ἐπειδή προσφάτως ἐτέθη σέ ἰσχύ ὁ περί ρατσισμοῦ καί ξενοφοβίας νόμος.

2)       Ἐπειδή μέ τέτοιου εἴδους νόμους ἐπιδιώκεται ἡ φίμωσις καί ἡ σιωπή στήν διακήρυξι βασικῶν ἀληθειῶν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

3)     Ἐπειδή ἡ σιωπή διά τούς ἐκκλησιαστικούς λειτουργούς, ἀλλά καί γιά κάθε Ὀρθόδοξο Χριστιανό θεωρεῖται ἀπό τούς Ἁγίους ὡς τρίτο εἴδος ἀθεΐας  καί προδοσίας.

4)      Ἐπειδή διαφαίνεται ὅτι ἡ ἐπιβολή τέτοιων νόμων στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα εἶναι ξενοκίνητη καί ἀποσκοπεῖ στήν ὑποδούλωσι τῆς Πατρίδος μας καί στήν διαστροφή τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας.

5)    Ἐπειδή οὐδεμία ἐμπιστοσύνη ὑπάρχει στούς πολιτικούς καί ἐκκλησιαστικούς ταγούς ὡς πρός τήν διαφύλαξι τῶν θρησκευτικῶν καί ἐθνικῶν ἰδεωδῶν.

6)     Ἐπειδή τέλος ὁ παρών νόμος καί ἄλλοι τέτοιου εἴδους προσβάλλουν τήν Ἐλευθερία καί τή Δημοκρατία καί εἰδικά τήν ἐλευθερία τῆς σκέψεως καί τῆς ἐκφράσεως.

Διά ταῦτα πάντα δηλώνω πρός πᾶσαν κατεύθυνσι, ὅτι θά προσπαθῶ πάντοτε νά εὐθυγραμμίζωμαι  μέ τίς ἀλήθειες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί θά τίς διακηρύττω μέ ὅλη τήν δύναμί μου, καί ὅπου αὐτές ἀντίκεινται σέ νόμους ἤ σέ θεσμικά καί ἄλλα πρόσωπα, θά τηρῶ τήν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις» (Πράξ. 5, 29).

Δηλαδή στίς περιπτώσεις αὐτές δέν θά τηρῶ τούς νόμους τοῦ Κράτους, ἀλλά αὐτά πού διακελεύεται ὁ Θεός. Αὐτά ὡς πρός τόν «σεξουαλικό προσανατολισμό, τήν ταυτότητα τοῦ φύλλου» καί τά ἄλλα πού ἐπιτάσσει ὁ νόμος αὐτός νά ἀνεχώμαστε καί νά σιωποῦμε.

Ὅσον ἀφορᾶ τό θέμα τοῦ ὁλοκαυτώματος τῶν Ἑβραίων, τοῦ ὁποίου ὁ νόμος ἐπιβάλλει τήν ἀναγνώρισί του, μέ ἐπιβολή μάλιστα κυρώσεων (φυλάκισι, χρηματικό πρόστιμο) δηλώνω τά ἐξῆς:

Θά ἀναγνωρίσω τό Ὁλοκαύτωμα ἐφ’ ὅσον σέ αὐτό συμπεριληφθοῦν καί τιμηθοῦν ἰσαξίως ὅλα τά θύματα τῆς θηριωδίας τοῦ Ναζισμοῦ, ἀνεξαρτήτως ἐθνικῆς ἢ φυλετικῆς ἢ θρησκευτικῆς ἢ ὁποιασδήποτε ἄλλης διακρίσεως καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ τόπου και τοῦ χρόνου πού συνέβησαν. Και ἐπιπλέον, ἐφ’ ὅσον ἀναγνωρισθοῦν ἀπό τήν Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἰδιαιτέρως οἱ Γενοκτονίες καί τά Ὁλοκαυτώματα τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς καὶ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καθὼς καί τῶν Ἀρμενίων ἀπό τούς Τούρκους, ἡ Γενοκτονία τῶν ὀκτακοσίων χιλιάδων (800.000) Ὁρθοδόξων Σέρβων ἀπό τούς ναζιστές καί παπικούς Κροάτες μέ τήν καθοδήγησι τοῦ Βατικανοῦ, ὡς καί οἱ σφαγές τῶν ἀμάχων Ἑλλήνων ἀπό τούς Γερμανούς καί Ἰταλούς καὶ Βουλγάρους εἰσβολεῖς-κατακτητές κατά τό διάστημα τῆς γερμανο-ιταλικῆς Κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος 1941-1944.

Ταῦτα πάντα, καθώς καί ὅ,τι ἄλλο προκύψει ἀπό τόν παρόντα ἀντιρατσιστικό νόμο καί τόν ἐπερχόμενο ἀντιτρομοκρατικό νόμο, δηλώνω δημοσίως ὅτι θά τηρήσω, σεβόμενος τίς ἀρχές τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου καί τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μου, καθώς καί τίς ἐπιταγές τῆς Πατρίδος μου, τήν ὁποία οἱ πρόγονοί μας μέ αἷμα καί θυσίες διετήρησαν ἐλεύθερη καί τήν ὁποία ἐμεῖς ὑποδουλώσαμε ἀμαχητί στίς σκοτεινές δυνάμεις, στήν Νέα Ἐποχή καί στούς δυτικούς ἀφέντες μας.

                                      

                                                                                         Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς

ΟΜΙΛΙΑ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ

Τότε ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης τόλμησε νὰ πάει στὴν ἐκδήλωσή τους καὶ νὰ μιλήσει γιὰ τὴν ἀποστασία τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τὰ μεγάλα λάθη τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. Σήμερα ἡ ἀποστασία τῶν Οἰκουμενιστῶν μεγάλωσε, καὶ τὰ μεγάλα λάθη τῶν Παλαιοημερολογιτῶν παραμένουν. Καὶ τὸ ἥμισυ τῆς «προφητεία» τοῦ Καντιώτη, «σᾶς προλέγω, ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά, ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά,  ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά, θὰ σαρώσει τὸν κόσμο. Ὅσοι πιστοί, ὅσοι Ἕλληνες, ...δὲν θὰ περάσει ὁ Παπισμός» πραγματοποιήθηκε.

Ἂν θέλουμε νὰ πραγματοποιηθεῖ καὶ τὸ δεύτερο, νὰ «μὴν περάσει, δηλαδή, ὁ παπισμός», εἶναι ἐπεῖγον νὰ ἑνωθοῦμε ὅλοι στὸν ἀγώνα ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπομακρύνοντας ἐν ταπεινώσει τὸ ΕΝΑ ἐμπόδιο, τὴν δογματοποίηση τοῦ Ἡμερολογίου.

Αὐτὸ ἦταν καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα λάθη ποὺ τόνισε στὴν ὁμιλία του ὁ π. Αὐγουστῖνος, ποὺ δὲν ἐπέτρεψε καὶ στὸν ἴδιο, στὶς μετέπειτα προσπάθειές τους καὶ συνομιλίες μὲ τοὺς Παλαιοημερολογῖτες νὰ προχωρήσει σὲ κάτι καλύτερο. Τὸ Ἡμερολόγιο ἔρχεται δεύτερο. Καιρὸς νὰ πάψει νὰ παίζει τὸν πρῶτο ρόλο, δίνοντας χαρὰ στοὺς Οἰκουμενιστὲς, στοὺς Παπικοὺς καὶ στὸ Διάβολο.

Π.Σ.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

 

ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1967

 

Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες,

Δὲν ἦρθα ἐδῶ διὰ νὰ ὁμιλήσω, ἦρθα διὰ νὰ ἀκούσω. Ἦρθα νὰ ἀναπνεύσω τὸ ὀξυγόνο τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ ὁποῖον ἀναπνέετε...

Σᾶς ἐρωτῶ, θέλετε ἐλέγχους ἢ ἐπαίνους; Ἐὰν θέλετε ἐπαίνους, εἶμαι ὅλως ἀκατάλληλος. Ἐὰν θέλετε ἐλέγχους εἶμαι κατάλληλος.

Ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ χιλιάδες (7.000) κληρικοὺς ποὺ ἔχει ἡ λεγομένη ἐπίσημος Ἐκκλησία, εἶμαι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος παρουσιάζομαι στὴν συγκέντρωσή σας. Γνωρίζω καλῶς ὅτι ἡ παρουσία μου θὰ ἀποτελέσει νέον κεφάλαιον διωγμοῦ μου... Δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ μὲ χειροκροτήσετε, οὔτε γιὰ νὰ μὲ ἐπαινέσετε· τὸ λέγω διὰ νὰ κλαύσετε. Διότι ἀπορῶ, πῶς οἱ ἄλλοι Ἀρχιερεῖς μας, ἐνῶ εἶναι τόσον εὔκολοι νὰ συνομιλοῦν μὲ αἱρετικούς, ἐνῶ εἶναι τόσον εὔκολοι νὰ πηγαίνουν εἰς τὰς Ἐκκλησίας τῶν Φράγκων, νὰ συλλειτουργοῦν, καὶ ἐνῶ εἶναι τόσον εὔκολοι νὰ χαριεντίζονται μὲ μασώνους καὶ μὲ ἀθέους, ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι, πῶς θὰ μὲ καλέσουν σὲ ἀπολογία διότι βρέθηκε σὲ μία συγκέντρωση ποὺ εἶστε ἑκατὸ τοῖς ἑκατὸ Ὀρθόδοξοι;

Ἀνέκαθεν ἀπὸ εἰκοσαετίας, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, ὑποστηρίζω τὰ δίκαια τῆς παρατάξεώς σας. Τὴν ὥρα ποὺ εἶναι ἀνοικτὲς οἱ χάβρες τῶν Ἱεχωβάδων, εἶναι ἔγκλημα νὰ εἶναι κλειστὲς οἱ ἐκκλησίες τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. Αἶσχος. Ὑποστηρίζω, λοιπόν, τὰ δίκαιά σας καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ σημερινὴ παρουσία μου, κοντὰ στὰ ἄλλα παράσημα ποὺ μοῦ ἔδωσε ὁ ἄθεος κόσμος, θὰ μοῦ δώσουν καὶ τὸ παράσημο αὐτό, ὅτι εἶμαι Παλαιοημερολογίτης.

Ἀλλὰ ἐπροχώρησα χωρὶς ἔλεγχο. Λοιπόν, σᾶς λέγω· εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι μία βαθεία ταπείνωσις..., σᾶς λέγω ὅτι κανεὶς ἐδῶ, ἀπὸ σᾶς, δὲν ἔχει τὸν τίτλο τοῦ Ἁγίου· κανεὶς ἀπὸ σᾶς δὲν φέρει τὸν τίτλο τοῦ Παναγιωτάτου καὶ Σεβασμιωτάτου. Εἶστε κι ἐσεῖς μέσα ἀπὸ σάρκα καὶ κόκκαλα, εἶστε κι ἐσεῖς ἁμαρτωλοί, ὅπως εἴμεθα ὅλοι. Ἔχετε ἐλαττώματα, ἔχετε ἁμαρτήματα, ἔχετε (ἂς μοῦ ἐπιτρέψετε τὴν φράση) ἔχετε διαπράξει εἰς τὸν ἀγῶνα σας μεγάλα σφάλματα, τὰ ὁποῖα ἂν δὲν εἴχατε διαπράξει ἡ Ὀρθοδοξία...  (2-3 λέξεις δὲν ἀκούγονται καλά) τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλά, ἀλλὰ ἔχετε ὅμως κι ἕνα μεγάλο προνόμιο. Ποιό προνόμιο; Ἔχετε ἕνα μεγάλο πλεονέκτημα. Ποῖον; ...Ἔχετε τὴν ἕκτη αἴσθησιν. Καὶ ἡ ἕκτη αἴσθησις εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος πίστις. Πιστεύετε ἀκραδάντως εἰς τὸν ἐν Τριάδι Θεόν. Κρατεῖστε τὰς ἱερὰς Παραδόσεις, φυλάξατε τὴν Ὀρθοδοξίαν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ.

Ἐὰν μὲ ἐρωτήσει κανεὶς τί εἶναι Παλαιοημερολογῖται, θὰ τοῦ ἀπαντήσω. Παλαιοημερολογῖται ἴσον: τί εἶναι Παλαιοημερολογίτης; Εἶναι σκληρὸν καρύδι, δὲν τὸν σπᾶνε τὰ σάπια δόντια τῶν αἱρετικῶν τὸ καρύδι αὐτό. Εἶστε ἡ φάλαγξ ἱερά, ἡ ὁποία ἀγωνίζεται ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τὴν ὡραίαν φράση τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Φλωρίνης Χρυσοστόμου. Εἶστε τὸ φρένο, αὐτοκίνητο χωρὶς φρένο πάει στὴν ἄβυσσο, εἶστε τὸ φρένο τῆς Ὀρθοδοξίας, γιατὶ ἂν δὲν εἶστε ἐσεῖς, τὸ φρένο, οἱ Δεσποτάδες θὰ παντρεύοντο μέσ’ στὴν Μητρόπολη. Ὁ φόβος φυλάει τὰ ἕρμα κι ἐσεῖς εἶστε ὁ φόβος τῶν μοντέρνων Ἀρχιερέων τοῦ 20ου αἰῶνος. Εἶστε τέλος, τὸ Λόκ (ἐχρημάτισα στρατιωτικὸς ἱερεύς) τὸ Λόκ τῆς Ἐκκλησίας, τὰ ἡρωϊκὰ ἐκεῖνα παιδιά, τὰ ὁποῖα ἕως καὶ τὴν τελευταία ρανίδα τοῦ αἵματός σας εἶστε ἕτοιμοι νὰ θυσιάστε ὑπὲρ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδοξίας.

Ἀντὶ ἡ πολιτεία νὰ σᾶς καταδιώκει, ὀφείλει νὰ σᾶς περιβάλλει μὲ στοργὴν μεγάλην, διότι εἶστε ἀκραιφνεῖς Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι... Ἀντὶ ἡ πολιτεία νὰ σᾶς καταδιώκει, καὶ ἀντὶ ἡ ἐπίσημος Ἐκκλησία νὰ ἀκολουθεῖ τὸ παράδειγμα τῆς Πολιτείας, πρέπει νὰ σᾶς κοιτάξει μὲ στοργήν. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Χρυσόστομος, εἶναι μεγάλος πρόμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ συμπαθεῖ τὴν κίνηση καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὑποστηρίζει τὰ δίκαια παντὸς Ὀρθοδόξου Ἕλληνος.

Εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς στιγμάς, τὰς ὁποίας διανύει τὸ Ἔθνος καὶ ἡ φυλή μας, ἀγαπητοί μου εἶστε μία ὄαση στὴ Ζαχάρα τοῦ κόσμου τούτου. Ἕνα μόνο θὰ ζητήσω, ἕνα μόνο θὰ παρακαλέσω. Ἀντὶ ὁ Ἀθηναγόρας καὶ Σία, νὰ κοιτάζουν νὰ μᾶς ἑνώσουν μὲ τοὺς Παπικούς, χίλιες φορὲς καλύτερο θὰ ἦτο νὰ φροντίσουν νὰ ἑνώσουν νεοημερολογίτας μὲ παλαιοημερολογίτας, ὥστε ὁλόκληρος....(δὲν ἀκούγεται).

Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ παρακαλέσουμε τὸν Θεὸ σήμερα νὰ παύσει πλέον οἱ αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα καὶ ἡ Ὀρθοδοξία ...νὰ εἶναι ἕνα ἑνιαῖον μέτωπον, γιὰ νὰ δώσουμε τὴν μάχη. Διότι σᾶς λέγω, προφήτης δὲν εἶμαι, εἶμαι ἀνάξιος νὰ φιλήσω τὰ πόδια σας, σᾶς προλέγω, ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά, ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά,  ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά, θὰ σαρώσει τὸν κόσμο. Ὅσοι πιστοί, ὅσοι Ἕλληνες, ...δὲν θὰ περάσει ὁ Παπισμός, δὲν θὰ περάσουν οἱ αἱρέσεις, ἡ Ἑλλὰς ἡ αἰωνία θὰ ζήσει.

Τὸ Βίντεο

Μεταξάκης, Χρυσόστομος Σμύρνης, Κιτίου Χρυσόστομος, Πειραιῶς Σεραφεὶμ καὶ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς

Τὸ Γραφεῖο ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς δικαίως καὶ ἐπαινετῶς ἀσχολεῖται μὲ σημερινή του Ἀνακοίνωση-ἄρθρο (τὴν ἀναδημοσιεύουμε στὴν συνέχεια) μὲ τὸ Συμπόσιο ποὺ διοργανώθηκε στὴν Κύπρο πρὸς «τιμὴν τοῦ μακαριστοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Μελετίου Μεταξάκη» τὸν ὁποῖο χαρακτηρίζει ὡς «μεγάλη ἐκκλησιαστικὴ προσωπικότητα»!

Καὶ ἀσχολεῖται μὲ τὸ Συμπόσιο αὐτό, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, διότι συνδιοργανώτρια τοῦ Συμποσίου ἦταν καὶ ἡ Ἱ. Μητρόπολις Κιτίου, γιὰ τὴν ὁποία ἀποτελεῖ σοβαρότατο ὀλίσθημα καὶ λάθος ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς ἐκκλησιαστικῆς προσωπικότητος, καὶ μάλιστα μεγάλης, ἑνὸς Πατριάρχου παγκοίνως γνωστοῦ ὡς Μασώνου. Εἶναι (γράφει τὸ ἐπὶ τῶν αἱρέσεων γραφεῖο) «τραγικὸ λάθος νὰ ἐμφανίζεται μιὰ Μητρόπολη συνδιοργανώτρια ἑνὸς συμποσίου, προκειμένου νὰ τιμήσει  ἕνα πρόσωπο ποὺ εὐθύνεται τὰ μέγιστα γιὰ τὴν συνεχιζόμενη ἐδῶ καὶ ἕναν σχεδὸν αἰῶνα τραγωδία τοῦ παλαιοημερολογητικοῦ σχίσματος τῆς Εκκλησίας μας».

Καὶ ἐπειδὴ κάποιοι ἀμφισβητοῦν τὰ περὶ Μασωνικῆς ἰδιότητος τοῦ Μεταξάκη, τὸ Γραφεῖο ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων, ἀναδημοσιεύει ἕνα ἀποκαλυπτικὸ ἄρθρο ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «Τεκτονικὸν Δελτίον» τοῦ 1967, μὲ τίτλο «Διάσημοι τέκτονες: Μελέτιος Μεταξάκης», στὸ ὁποῖο δίδονται λεπτομέρειες γιὰ τὴν μασωνικὴ ἰδιότητα τοῦ Πατριάρχη Μελέτιου Μεταξάκη.

Ὡς ἐδῶ καλά. Θὰ θέλαμε νὰ μᾶς ἀπαντήσει τὸ Γραφεῖο ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς, σὲ ἕνα ἄλλο συναφὲς θέμα.

Οἱ Μασῶνοι στὰ βιβλία τους, συγκαταλέγουν στοὺς διασήμους καὶ ἐπιφανεῖς τέκτονες καὶ ἕναν ἄλλο σύγχρονο τοῦ Μεταξάκη Ἐπίσκοπο, τὸν Χρυσόστομο Σμύρνης. Τὴν Μασωνικὴ ἰδιότητα τοῦ Σμύρνης, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Μασωνικὴ Στοά, τὸν Ν. Ψαρουδάκη καὶ ἄλλους, τὴν κατέδειξε καὶ ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς, ὄχι μόνο προσκομίζοντας στοιχεία ἀπό ἀρχεῖα μασωνικῶν στοῶν, ἀλλά παρουσιάζοντας τὶς ἴδιες τὶς ἰδέες του ποὺ περιέχονται στὰ ἔργα τοῦ Ἐθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης καὶ στὴν ζωή του. Δυστυχῶς, ὅμως, αὐτὴ ἡ ἀποκάλυψη τοῦ π. Εὐθυμίου, θορύβησε ὑπερβαλλόντως τὴν Ἱ. Σύνοδο, ἡ ὁποία παρανόμως ἁγιοποίησε τὸν Χρυσόστομο Σμύρνης, καὶ ἀποτέλεσε μία ἀπὸ τὶς ἕωλες καὶ ἀστεῖες κατηγορίες ἐναντίον του: "ἐπὶ ἀσεβείᾳ πρὸς τὴν Ἱερὰν μνήμην τοῦ Ἁγ. Ἐθνοϊερομάρτυρος Χρυσοστόμου, Μητροπολίτου Σμύρνης",  στήν ὁποία κυρίως στηρίχθηκαν γιά νά τοῦ ἐπιβάλλουν τήν ποινή τῆς καθαιρέσεως!!
Στὴν δίκη ἄτυπα (ἐκτὸς τῆς αἰθούσης, περιφερόμενος στούς διαδρόμους τοῦ Συνοδικοῦ μεγάρου, προφανῶς γιὰ νὰ ἐνημερώνει τὸν αὐτοεξαιρεθέντα τῆς προεδρίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ δικαστηρίου Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο) παρευρίσκετο καὶ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, καὶ ἄρα ἔχει πολύ καλή  γνῶσιν τοῦ θέματος.

Μπορεῖτε, λοιπόν, ὡς Μητρόπολις Πειραιῶς, νὰ μᾶς ἐνημερώσετε: ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης, ὡς ἀναφερόμενος ἐξ ἴσου μὲ τὸν Μεταξάκη στὰ Μασωνικὰ βιβλία ὡς Μασῶνος, (δὲς τὸ ἄρθρο τοῦ μοναχοῦ Σεραφεὶμ Ζήση, ἐδῶ) εἶχε μασωνικὲς ἰδέες καὶ ἰδιότητα;

Ἡ δημοσίευση τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς στὶς "Ἀκτίνες":

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 23η Οκτωβρίου 2014

ΕΥΛΟΓΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ

         

Στις 11 του μηνός Οκτωβρίου ε. ε. διεξήχθη συμπόσιο στην Κύπρο προς τιμήν του μακαριστού Οικουμενικού Πατριάρχου κυρού Μελετίου Μεταξάκη. Συνδιοργανωτές του Συμποσίου: ο Δήμος Λάρνακος, η Ιερά Μητρόπολις Κιτίου και το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Θέμα του Συμποσίου: «Μελέτιος Μεταξάκης: Πτυχές της ζωής και της δράσης μιας μεγάλης εκκλησιαστικής προσωπικότητας».

    
     Με την ανακοίνωση του εν λόγω Συμποσίου δεχτήκαμε πολλές οχλήσεις από πιστούς της τοπικής μας Εκκλησίας, οι οποίοι ζητούσαν να πληροφορηθούν για την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του μακαριστού Πατριάρχη και ορισμένοι να διαμαρτυρηθούν, διότι υπάρχουν στοιχεία, τα οποία τον καθιστούν υπόλογο στη συνείδηση του χριστεπώνυμου πληρώματος. Πολλοί από αυτούς, και δικαίως, του καταλογίζουν το μέγιστο μερίδιο ευθύνης για το επώδυνο Παλαιοημερολογητικό Σχίσμα στην Εκκλησία της Ελλάδος, το οποίο προκλήθηκε με την όλως αυθαίρετη και βεβιασμένη αλλαγή του ημερολογίου–εορτολογίου του 1924. Είναι δε σε όλους γνωστόν ότι ο εν λόγω Πατριάρχης υπήρξε ο κύριος εμπνευστής,υπέρμαχος και προωθητής αυτής της αλλαγής. Άλλωστε πολλοί σύγχρονοι γέροντες αποφάνθηκαν πως ο κυρός Μελέτιος Μεταξάκης, για να φανεί αρεστός στους αιρετικούς Δυτικούς «κατήργησεν το παλαιόν εορτολόγιον και εισήγαγεν το Γρηγοριανόν, το Παπικόν, όλως αυθαιρέτως, όλως απερισκέπτως, αντικανονικώς, παρανόμως» (Άγιος Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος).

       Ερευνήσαμε τις πηγές προκειμένου να δώσουμε λόγο ακριβή και υπεύθυνο στους πιστούς μας, σχετικά με τη βιωτή του μακαριστού Πατριάρχου. Με λύπη και πόνο ψυχής βρήκαμε ένα κείμενο το οποίο δίνει από μόνο του τις εξηγήσεις, που ζητούν οι πιστοί για το πρόσωπο αυτό. Πρόκειται για ένα αποκαλυπτικό άρθρο στο περιοδικό «Τεκτονικόν Δελτίον», (αριθμ. 71, Ιανουάριος–Φεβρουάριος 1967, του Αλεξάνδρου Ζερβουδάκη, με τίτλο: «Διάσημοι τέκτονες: Μελέτιος Μεταξάκης», σελ. 25-50), του οποίου παραθέτουμε χαρακτηριστικό απόσπασμα[1]:
    «Με τις ψυχικές αρετές που ήταν προικισμένος ο Μελέτιος, με την τετράγωνη λογική του, το ανεξάρτητο

Μασωνία και Οικουμενισμός ξεβαπτίζουν τους Έλληνες. Θα τους αφήσουμε να φτάσουν έως το τέλος;

Αν αυτό το ερώτημα το έκανε κάποιος πριν από τρεις περίπου δεκαετίες, θα τον κοιτούσαν παράξενα μη αντιλαμβανόμενοι τι εννοεί και κάποιοι ίσως να τον θεωρούσαν και… φρενοβλαβή. Από τότε φαίνεται πως πέρασαν πολλοί «αιώνες». Από τότε που εκείνος ο περίφημος τέως υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο πολύς Χένρι (που φαίνεται πως… ξέχασε να αποδημήσει εις Κύριον όπου, θέλει δεν θέλει, κάποτε θα δώσει απολογισμό των έργων του), είχε δηλώσει πως θα πρέπει να εξαφανίσουμε τις ελληνικές πολιτιστικές και θρησκευτικές αξίες, άρχισε να εφαρμόζεται ένα μεγάλο σχέδιο αποταύτισης μας που την αποκορύφωση του την βλέπουμε σήμερα.

Το σχέδιο αυτό κλήθηκαν να το υλοποιήσουν μια σειρά από πολιτικούς προδότες, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν βρει σαν πολύτιμο στήριγμα και σύμμαχο στις προδοτικές τους επιλογές και την επίσημη εκκλησιαστική ιεραρχία, (βλέπε πρόσφατη δήλωση του υπουργού Παιδείας κ. Λομβέρδου και νομικού υποστηριχτή της διαβολικής και παράνομης σε πολλές χώρες αίρεσης των Scientology, ότι η πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία βασίζουν μαζί σε πλήρη σύμπνοια στην …ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας).

Το σχέδιο άρχισε να εφαρμόζεται με δειλά βήματα ακόμα απο την δεκαετία του εβδομήντα. Ο τότε και επίσημα αρχιμασόνος πρωθυπουργός, έκανε τις ολέθριες  μεταρρυθμίσεις στην παιδεία που άρχισε να παίρνει τον μεγάλο της κατήφορο. Κατάργησε τα αρχαία ελληνικά και το πολυτονικό, και η ελληνική ταυτότητα έχανε ένα μεγάλο και βασικό συστατικό της χάριν της «προόδου» και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της. Στη συνέχεια όταν εισήλθαμε πανηγυρικά στην ευρωπαϊκή οικογένεια, της οποίας το έμβλημα με τα δώδεκα αστέρια μας θυμίζει αυθόρμητα την πόρνη της Αποκάλυψης, το σχέδιο άρχισε να προχωρεί με αργούς στην αρχή ρυθμούς και με μεγάλη επιτάχυνση στη συνέχεια.

Από την δεκαετία του ογδόντα μια πολιτική σοσιαλιστική παράταξη που επαγγέλλονταν την ανάστατη της χώρας, εδραίωσε ένα σύστημα που υπήρχε και πριν αλλά τώρα αυτό γίνονταν η επίσημη λεηλασία του κρατικού κορβανά και το δημόσιο εδραιώθηκε όσο ποτέ πριν σαν ένα κομματικό υποχείριο των εκάστοτε κυβερνητικών αρχών.

Παράλληλα ένας αλλοπρόσαλλος αρχιεπίσκοπος, που από την μια είχε το προτέρημα να ξεσηκώνει τον κόσμο ενάντια σε νεοταξικά νομοσχέδια, όπως αυτό της απάλειψης του θρησκεύματος, στη συνέχεια όμως τον εγκατέλειπε στην τύχη του, (ενώ έκανε και το φοβερό και ασυγχώρητο λάθος να επιτρέψει στον παγκόσμιο αρχιαιρεσιάρχη και από τους ηγέτες της Νέας Τάξης, τον πάπα της Ρώμης, να έρθει και να μολύνει με την παρουσία του τα χώματα της ορθόδοξης Ελλάδας), ακύρωσε με την όλη στάση του ένα σοβαρό ανάχωμα αντίστασης.

Από εκεί και πέρα τελέστηκε η μεγάλη σύζευξη σε μια αρμονική προδοσία της πολιτικής και εκκλησιαστής ηγεσίας για την καταστροφή της ελληνορθόδοξης ταυτότητας του ελληνικού λαού. Ο σημερινός πολιτικός ηγέτης της χώρας, είναι αυτός που άνοιξε από τις αρχές του 1990 τα σύνορα και άρχισε η μεγάλη εισβολή των ξένων, κυρίως μουσουλμανικών στοιχείων, που την δεκαετία του 2000 και πιο πολύ την τρέχουσα δεκαετία έχει λάβει την μορφή ασύλληπτης χιονοστιβάδας που απειλεί πλέον να αλλοιώσει οριστικά και επιθανάτια την πληθυσμιακή δομή της πατρίδας μας χωρίς καμία αντίδραση.

Μια σειρά αντιχριστιανικών και αντεθνικών νομοσχεδίων επιβλήθηκαν από την πολιτική κλίκα και επικροτηθήκαν από την εκκλησιαστική ιεραρχία που έχει συνταχτεί απόλυτα με τους πρωτεργάτες της εξόντωσης της ταυτότητας μας. Προώθηση της φυσικής ανωμαλίας με νόμο, κατάργηση της ελληνορθόδοξης αποκλειστικότητας μας κατοχυρωμένη και συνταγματικά, προώθηση με διάφορους νόμους ενός Ισλάμ σαν τον καλύτερο τρόπο της νόθευσης κάθε εθνικοθρησκευτικής ακεραιότητας μας και συνάμα με όλα αυτά διάλυση του κοινωνικού ιστού, αποχαύνωση του λαού με τον καθημερινό βομβαρδισμό κατευθυνόμενων προδοτικών ΜΜΕ.

Σήμερα φτάσαμε στο σημείο αποκορύφωμα όπου όποιος δηλώνει πως εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα και Ορθόδοξο να χαρακτηρίζεται ρατσιστής, φασίστας και …χρυσαυγίτης, (από μια πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Μέγα στις 22 Οκτωβρίου). Όποιος αντιτίθεται στην εισαγωγή του Ισλάμ στην Ανωτάτη Θεολογική σχολή της Θεσσαλονίκης πάλι να θεωρείται φασίστας, ρατσιστής και εχθρός της «προόδου» της χώρας μας. Όποιος δεν πιστεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το σύγχρονο χάλι και κατάντημα της και στις μέχρι σήμερα στρατηγικές συμμαχίες μας που μας ξεπούλησαν σε κάθε εθνική κρίση, θεωρείται επικίνδυνος και θα πρέπει να εξοβελίζεται στο περιθώριο και να καταδικάζεται στην αφάνεια και το χειρότερο στην οικονομική καταστροφή του. 

Παράλληλα η προετοιμασία για την τελική επίλυση, βλέπε ξεπούλημα όλων των εθνικών θεμάτων, έχει ήδη γίνει και τώρα δεν απομένει παρά το τελευταίο βήμα. Αλήθεια ποια σοβαρή χώρα που σέβεται την ύπαρξη της, θα στέκεται «στήλη άλατος» όταν βλέπει να παραβιάζονται σχεδόν καθημερινά τα σύνορα της, είτε θαλάσσια, είτε αέρος, και να ασχολείται με το... «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε»;  Προσέξτε λοιπόν μην τυχόν και δηλώσετε σε δημόσιο χώρο πως εξακολουθείτε να θεωρείται τον εαυτό σας σαν Έλληνα και ακόμα περισσότερο σαν πιστό Ορθόδοξο!

               Αλήθεια φτάσαμε μέχρι εδώ; Ως πότε θα ανεχόμαστε την

αυτοκαταστροφή μας από μια ομάδα μειοδοτών και από μια ιεραρχία αποστατών ποιμένων που εναγκαλίζεται με όλη αυτή την μειοδοσία; Ως εδώ και μη παρέκει! Καιρός να συμμαζευόμαστε, να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας και να ξεσηκώσουμε καινούργιους Καποδιστρίες. Δόξα τον Παντοδύναμο υπάρχουν και σήμερα πολλοί. Το δικαίωμα να είμαστε και να δηλώνουμε δημόσια Έλληνες Ορθόδοξοι, μας το έχουν πλήξει, μας το έχουν τραυματίσει, αλλά κανείς δεν θα μπορέσει, όσο υπάρχουμε, να μας το εξαφανίσει ολοκληρωτικά. 

Ἀλλοιώθηκαν καὶ τὰ κριτήρια τοῦ Ναυπάκτου γιὰ τοὺς Διαλόγους; ΣΧΟΛΙΟ για την Ορθόδοξη στάση.

  

Πολὺ σημαντικὰ τὰ στοιχεῖα αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου. Δυστυχῶς, ὅμως, τὸ συμπέρασμα τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου εἶναι σαφῶς ἐπηρεασμένο ἀπὸ τὴν οἰκουμενιστικὴ  "ιντελιγκέντσια".
(Τὸ σχόλιο στὸ τέλος).

"Πατερική Παράδοση"

• ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ 1965 ΕΓΙΝΕΝ ΑΡΣΙΣ ΤΗΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕΝ ΑΡΣΙΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.

• ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΑΒΕΝΝΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΠΑΠΙΚΩΝ.

• ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΘΑ ΕΙΣ ΜΗΔΕΝΙΚΗΝ ΒΑΣΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΥΝΙΑΣ.

• ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΗ ΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ. ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΕΓΙΝΑΝ ΑΛΛΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΛΗΦΘΗΣΑΝ.

• Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΝ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΦΡΑΣΕΩΣ «ΙΝΑ ΩΣΙΝ ΕΝ".

• Η ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΟΙ ΑΓΙΟΙ.

• ΤΙ ΛΕΓΕΙ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥΣ Γ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΝ, Θ. ΖΗΣΗΝ, ΤΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΝ, ΙΩΑΝΝΗΝ ΡΩΜΑΝΙΔΗΝ Κ.Α.

• ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΥΖΗΤΩΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ
ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ-ΠΑΠΙΚΩΝ

Τοῦ Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱερόθεου

Ὁ ὁμότιμος καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης Ἀντώνιος Παπαδόπουλος, γνωστός μου ἀπό τά φοιτητικά μου χρόνια, μέ τόν ὁποῖο διατηροῦμε συχνή ἐπικοινωνία καί ἀνταλλάσσουμε θεολογικές ἀπόψεις, μοῦ ἔστειλε τήν εἰσήγησή του τήν ὁποία ἔκανε πρόσφατα στήν συνάντηση «Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν» στήν Μονή Βλατάδων Θεσσσαλονίκης, ἡ ὁποία ἔχει τίτλο: «Ὁ Διάλογος Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν ὁδεύει πρός καταλλαγή;». Στήν εἰσήγηση αὐτή διερευνᾶ καί ἐξετάζει, ὅπως φαίνεται ἀπό τό ἐρωτηματικό πού θέτει, ἄν ὁ διάλογος αὐτός ὁδηγῆται πρός τήν καταλλαγή, τήν συμφιλίωση τῶν δύο πλευρῶν.

Τό κείμενο τῆς εἰσηγήσεως εἶναι ἐνδιαφέρον, γιατί ἀφ’ ἑνός μέν κάνει μιά συνοπτική ἱστορική ἀναδρομή τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δέ περιέχει σημαντικά σημεῖα, τά ὁποῖα κανείς πρέπει νά ἀνατρέξη σέ πολλές πηγές γιά νά τά βρῆ. Γιά μένα ἦταν γνωστά τά στοιχεῖα αὐτά ἀπό τίς μελέτες μου, ἀλλά χάρηκα πού τονίζονται καί ἀπό τόν καθηγητή. Ἡ εἰσήγηση, ὅπως μέ πληροφόρησε ὁ ἴδιος, θά μεταφρασθῆ στά Ἰταλικά καί θά δημοσιευθῆ ἀργότερα μαζί μέ τίς ἄλλες εἰσηγήσεις πού ἔγιναν στήν συνάντηση αὐτή.

Στήν συνέχεια, θά παρουσιάσω τό διάγραμμα τῆς εἰσηγήσεως αὐτῆς καί θά τονίσω μερικά ἐνδιαφέροντα σημεῖα της.

1. Τό περιληπτικό διάγραμμα τῆς εἰσηγήσεως

Ὁ καθηγητής Ἀντώνιος Παπαδόπουλος στήν ἀρχή τῆς εἰσηγήσεώς του ὁριοθετεῖ τό θέμα του, ὁρίζοντας τόν ὅρο «καταλλαγή». Γράφει:

«Καταλλαγή δέ σημαίνει ἀκατάσχετη ἀγαπολογία οὔτε ἐναγκαλισμοί μέ ὑπερβάλλουσα ἁβρότητα, καί πρό πάντων πυρετώδη διπλωματία. Καταλλαγή, ὅρος ἄκτιστος, σημαίνει μέθεξη τῆς δόξης καί τῆς λαμπρότητος τοῦ Κυρίου τῆς δόξης, τόν ὁποῖο ἐσταύρωσαν (Α΄ Κορ. 2,8). Δόξα, λαμπρότητα, δύναμη, ἐνέργεια-ἐνέργειες οὐσιώδεις, εἶναι ρήματα πού μᾶς μεταφέρουν στήν ἄκτιστη πραγματικότητα, τήν ὅραση τοῦ ἐνυποστάτου φωτός. Ὁδεύει, λοιπόν, ὁ διάλογος Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν πρός μέθεξη τῆς δόξης τοῦ Κυρίου, ὅς ἐσταυρώθη καί ἀνεστήθη, καί κάθεται στά δεξιά τοῦ Πατρός ἄφθαρτος καί ἀθάνατος καί κατά τήν ἀνθρώπινη φύση του;».

Θά δοῦμε στήν συνέχεια ὅτι αὐτή ἡ θέση εἶναι σημαντική καί ἀποτελεῖ τήν θεολογική ἀρχή τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν μελῶν της, πού οὐσιαστικά δηλώνει τήν ἑνότητα τῶν Ἀποστόλων καί τῶν θεουμένων στό μυστήριο τῆς Πεντηκοστῆς. Δέν πρόκειται γιά μιά ἑνότητα κοινωνική, ἠθική, ἀλλά κατ’ ἐξοχήν θεολογική. 

Στό κείμενο τοῦ 1965 πού ἀνακοινώθηκε, στήν μέν ἑλληνική γλώσσα γίνεται λόγος γιά ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, στό δέ λατινικό κείμενο γίνεται λόγος γιά ἄρση ἀκοινωνησίας.... Τό θέμα εἶναι σοβαρό, γιατί ἄλλο εἶναι τά ἀναθέματα τοῦ 1054 καί ἄλλο εἶναι ἡ ἀκοινωνησία τοῦ 1009.

Στήν συνέχεια ἀναφέρεται στό πῶς ἄρχισε ὁ διάλογος μέ τίς δύο ἐγκυκλίους