Το Ευαγγέλιον δεν είναι σε κάθε εποχή υπόθεση διαλεκτικής αλλά πίστεως και υπακοής.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος  

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

(1927 – 2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 06/10 του 1996.

           Σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί μου αδελφοί.

      Και πάλι με την Χάρη και ευλογία του Αγίου Τριαδικού Θεού μας, συνεκεντρώθημεν εις τον οικείον μας τόπον, στον Ιερόν Ναόν του Αγίου Χαραλάμπους. Και εκείνο που πάντοτε μας συνάζει, είναι ο αιώνιος λόγος του Θεού.

      Ο λόγος του Θεού, καταρχάς, ως το Δεύτερον Πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Η ενυπόστατος σοφία του Θεού που ενηνθρώπησε και ήλθε εις τα ίδια, όπως λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Ήλθε τόσο κοντά μας, όμοιος με εμάς, γενόμενος άνθρωπος. Αλλά και ο λόγος του Θεού, εκ δευτέρου, ως Ευαγγέλιον, ως ρήματα Χριστού, που έχουν πάντοτε την ζωήν την αιώνιον.

     Είπε ο Κύριος, ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον,

     Και τούτο γιατί ο λόγος του Θεού δίδει την ασφάλειαν και του ήθους αλλά και και της Ορθοδόξου Πίστεως. Όταν κανείς μελετάει τον λόγο του Θεού ξέρει πως πρέπει να ζήσει, πώς πρέπει να πολιτευθεί αλλά και πως πρέπει να πιστεύει. Και, κάτι ακόμη περισσότερο, δίδει ο λόγος του Θεού δύναμη, χάρη, φωτισμό, γιατί είναι ο ζων λόγος του Θεού. Και ο λαός του Θεού, αγαπά τον λόγον του Θεού.

Η ορατή ενότητα των Εκκλησιών και η ορατή ...διάσπαση των αντι-Οικουμενιστών!

Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ Δ.Π.

Οι  Οικουμενιστές  θέλουν να σπάσουν την «περιορισμένη δογματική όψη των πραγμάτων» με συμπροσευχές κι ανακηρύσσουν την παγκόσμια χριστιανική ενότητα.

Οι  αντι-οικουμενιστές  προσπαθούν να τους σταματήσουν με τον χειρότερο δυνατό τρόπο:

    α) με το να κοινωνούν και να συμπροσεύχονται με τους Οικουμενιστές (κατ’ Οικονομίαν βεβαίως, βεβαίως) και 

    β) με το να διακηρύττουν και να επιμένουν στην μεταξύ τους …διάσπαση για θέματα που δεν είναι του παρόντος και δεν προϋποθέτουν την διακοπή μνημοσύνου! 

Οικουμενιστική συμπροσευχή

στο Augsburg της Γερμανίας

    Οικουμενιστική λειτουργία στον παπικό ναό της αγ. Άννας στο Augsburg. Από αριστερά Bischof Wiesemann, Regionalbischof Grabow, Bischof Zdarsa, Πρωτοπρεσβύτερος Mύρων, Prälat Meier Πρωτοπρεσβύτερος Mαλαμούσης, Bischof Rückert (v.l.), Foto: ACK

Bildergalerie zum Gottesdienst in Augsburg

Μεταφράζω κάποια σημεία (Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ) 

     (21.01.2018).  Το όραμα των Εκκλησιών για την Οικουμένη μπορεί μόνο να είναι η ορατή ενότητα των Εκκλησιών. Αυτό επιβεβαίωσε ο παπικός επίσκοπος Karl-Heinz Wiesemann (Speyer), πρόεδρος της εργασιακής ομάδας εκκλησιών της Γερμανίας (ACK), στην κεντρική λειτουργία με αφορμή την παγκόσμια εβδομάδα προσευχής για την ενότητα των Χριστιανών στις 21.01 στο Augsburg. Ο Wiesemann βλέπει την κοινή στροφή των Εκκλησιών προς τον Χριστό ως ευκαιρία να ξεπεραστούν  τα δογματικά  στεγανά και να ανοιχτούν οι εκκλησίες σε μία κοινή πίστη.

     Ο Θεός μας ελευθερώνει όλους από κάθε είδους σκλαβιά και εκμετάλλευση είναι το μήνυμα της εκδηλώσεως.

      Παράλληλα με την Γερμανία, ο Μητροπολίτητς Αυστρίας Αρσένιος Καρδαμάκης δήλωσε στο αυστριακό στούντιο Ωμέγα:

    «Οι Χριστιανοί κάθε δόγματος χρειαζόμαστε μεγαλύτερη επιθυμία για ενότητα κυρίως στην Θεία Ευχαριστία» (ἐδῶ). 

    Τώρα, τι θα πουν αυτοί που γράφουν μελέτες για οικονομίες και «ευσεβείς ιερείς», δυνητικές αποτειχίσεις και αγώνα άνευ κόστους; Ότι κακώς πράττουν οι Οικουμενιστές; Μα αυτό το κακό το πράττουν εδώ και δεκαετίες; Ότι έχουν γνώση οι φύλακες; Μα αυτό το λένε εδώ και δεκαετίες; Ότι άλλοι φταίνε; Μα κι αυτό το λένε εδώ και δεκαετίες.

Δεν γίνονται έτσι οι αναιρέσεις λαθών!

Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο: emmadimitris.blogspot.gr

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΟΧΟ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ

Σχόλιο ιστολογίου emmadimitris.blogspot.gr -ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: 

ΣΤΙΣ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016 ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΟΤΑΝ ΑΥΤΗ ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ ΔΙΑΒΑΖΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΝ ΣΟΧΟ ΠΕΡΙ ΤΩΝ "ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΩΝ ΔΟΧΕΙΩΝ". Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΗΤΑΝ: "ΕΚΑΜΑ ΛΑΘΟΣ. Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΗ"

ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ

emmadimitris.blogspot.gr

__________

Υ.Γ

ΟΣΟΙ  ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΣ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΨΗ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

Πηγή

"Πατερικὴ Παράδοση":

Δημοσιεύουμε τὴν παραπάνω πληροφορία, ποὺ μᾶς ἐστάλη ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «emmadimitris.blogspot.gr». Πρόκειται γιὰ μιὰ δήλωση τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ἡ ὁποία (ὅπως μᾶς βεβαιώνει ὁ ἱστολόγος) ἔγινε πρὶν δύο περίπου χρόνια σὲ ἕνα μικρὸ κύκλο ἀνθρώπων. Καὶ τί λέγει αὐτὴ ἡ δήλωση; Μὲ αὐτὴ ὁ π. Θεόδωρος δηλώνει ὅτι τὸ περιεχόμενο ὁμιλίας του ποὺ ὡς καθηγητὴς Πατρολογίας ἔκανε «ΣΤΟΝ ΣΟΧΟ (Θεσσαλονίκης) ΠΕΡΙ ΤΩΝ "ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΩΝ ΔΟΧΕΙΩΝ"» ἦταν ἕνα λάθος: «ΕΚΑΜΑ ΛΑΘΟΣ. Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΗ».

Βέβαια, ὅταν κάποιος ἀνακαλύπτει ἕνα λάθος του καὶ δημόσια τὸ παραδέχεται, δείχνει μεγαλεῖο. Ὅμως, ὁ π. Θεόδωρος (ἀπ’ ὅσο γνωρίζουμε) ΠΟΤΕ δὲν ἀναίρεσε δημόσια καὶ θεολογικὰ τὶς θέσεις καὶ ἑρμηνεῖες ποὺ δημόσια ἔχει ὑποστηρίξει, ὑπὲρ τῆς διακοπῆς τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς κοινωνοῦντας μετὰ τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν. Ἐδῶ καὶ κάποια χρόνια δημοσιεύουμε τὴν σχετικὴ ἁγιοπατερικὴ θέση, ὅτι «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», ποὺ κι αὐτὸς δίδαξε μὲ στοιχεῖα ἁγιοπατερικὰ καὶ λογικά, ἀλλὰ δὲν τολμᾶ (ἐφ’ ὅσον -ὅπως λέγουν οἱ ὑποστηρικτές του- δὲν τὴν δέχεται πλέον καὶ τὴν ἔχει ἀπορρίψει) νὰ παραθέσει τὰ ἀνάλογα ἁγιογραφικὰ καὶ ἁγιοπατερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα τὸν ἔκαναν νὰ ἀπορρίψει, ΟΧΙ δικές του τάχα ἑρμηνεῖες, ἀλλὰ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας! Γιατὶ αὐτὰ ποὺ στὸ Ζοχὸ Θεσσαλονίκης τότε εἶπε, δὲν εἶναι δικές του θέσεις, ἀλλὰ θέσεις τῶν Ἁγίων μας Πατέρων, μὲ τὶς ὁποῖες ΤΟΤΕ  κι αὐτὸς συμφωνοῦσε.

Κι ὄχι μόνο τότε, ἀλλὰ καὶ πρίν! Καὶ μετά! Νά, ἕνα ἀκόμα δεῖγμα, ἀπὸ τὰ πολλά:

π. Θεόδωρος Ζήσης (ἐδῶ): «Ὑπάρχουν χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.    Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει». (Ἀπομαγνητοφώνηση ἀπὸ ἐδῶ).

Ἀντίθετα, λοιπόν, καὶ παρὰ τὶς (πρόχειρες; ἀνεύθυνες;) βεβαιώσεις τοῦ ἱστολογίου «emmadimitris.blogspot.gr» μόνο γιὰ ὅσα εἶπε ὁ π. Θεόδωρος στὸ Ζοχό, ὁ ἴδιος ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, μόλις πέρυσι, στὴν «Δήλωση Διακοπῆς Μνημοσύνου» ποὺ ἔκανε πρὸς τὸν μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ἄνθιμο (3/3/17, ἐδῶ), μεταξὺ ἄλλων γράφει:

«8. Δὲν πρέπει νὰ λέμε ψέμματα μπροστὰ στὴν Ἁγία Τράπεζα.

Ὡς πρὸς τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ πρὸ τῆς «Συνόδου» ἦταν δικαιολογημένη ἡ διακοπὴ μνημοσύνου, πολὺ περισσότερο μετὰ ἀπὸ αὐτήν, διότι αὐτὸς ἦταν ὁ πρωτουργὸς καὶ πρωτεργάτης. Εἶναι συγκλονιστικὸ καὶ ἀκαταμάχητο τὸ ἐπιχείρημα τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων στὴν ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλαν πρὸς τὸν αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Η´ Παλαιολόγο, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν ψευδοένωση τῆς Λυών (1273) τοὺς ἐπίεζε νὰ μνημονεύουν στὴν Θ. Λειτουργία τὸ ὄνομα τοῦ πάπα. Ἀποκρούοντες αὐτὴν τὴν ἀπαίτηση ἀντιτείνουν: Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐνῶ ἡ Ἁγία Γραφὴ μᾶς συνιστᾶ οὔτε στὸν δρόμο νὰ χαιρετοῦμε τοὺς αἱρετικούς, οὔτε νὰ τοὺς δεχόμαστε σὲ κοινὲς οἰκίες, ἐμεῖς νὰ τοὺς εἰσάγουμε μέσα στοὺς ναούς, ὅταν στὴν φρικτὴ καὶ μυστικὴ τράπεζα θύεται καὶ σφαγιάζεται ἀθύτως ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ; Μόνον ἀπὸ τὸν Ἅδη θὰ μποροῦσε νὰ ἐκπορεύεται φωνὴ ποὺ μνημονεύει τὸν ἐχθρὸ τοῦ Θεοῦ, τὸν πάπα. Ἂν ὁ ἁπλὸς χαιρετισμὸς τῶν αἱρετικῶν μᾶς κάνει κοινωνοὺς τῆς αἱρέσεως, πόσο περισσότερο ἰσχύει αὐτὸ γιὰ τὴν φωνητικὰ ἰσχυρὴ μνημόνευσή του, ὅταν τελοῦνται τὰ θεῖα καὶ φρικτὰ μυστήρια; Καὶ ἂν ὁ Χριστός, ὁ ἐπὶ τῆς Ἁγίας Τραπέζης κείμενος, εἶναι ἡ αὐτοαλήθεια, πῶς θὰ δεχθεῖ τὸ μεγάλο ψεῦδος, τὸ νὰ συμπαραθέτουμε τὸν πάπα ὡς ὀρθόδοξο πατριάρχη μὲ τοὺς λοιποὺς ὀρθοδόξους πατριάρχες; Τὴν ὥρα τῶν φρικτῶν μυστηρίων θὰ παίζουμε θέατρο καὶ θὰ παρουσιάζουμε τὸ ἀνύπαρκτο ὡς ὑπαρκτό, τὴν αἵρεση ὡς Ὀρθοδοξία; Πῶς θὰ τὰ ἀνεχθεῖ αὐτὰ ἡ ὀρθόδοξη ψυχὴ καὶ δὲν θὰ διακόψει τὴν κοινωνία πρὸς αὐτοὺς ποὺ μνημονεύουν καὶ δὲν θὰ τοὺς θεωρήσει ὡς καπήλους καὶ ἐκμεταλλευτὲς τῶν θείων; Καὶ στὸ σημεῖο αὐτὸ οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες ἐξηγοῦν γιὰ ποιό λόγο μνημονεύουμε τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχιερέως κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία. Αὐτὸ γίνεται, ὄχι γιατὶ χωρὶς τὴν μνημόνευση τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως δὲν ἐπιτελεῖται τὸ μυστήριο, κατὰ τὴν σφαλερὴ γνώμη μερικῶν συγχρόνων, ἀλλὰ γιὰ νὰ φανεῖ ἡ “τέλεια συγκοινωνία”, ἡ ταυτότητα πίστεως τοῦ μνημονεύοντος καὶ τοῦ μνημονευομένου…».

Τί ἄλλο δηλώνουν ὅλα αὐτὰ ποὺ παραθέτει καὶ συγγράφει (ὁ π. Θεόδωρος) στὴν «Δήλωση Διακοπῆς Μνημοσύνου» του,  παρὰ ὅτι ἰσχυροποιεῖ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ὡς πρὸς τὸ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται»; Καὶ πῶς νὰ πάρουμε ὡς δήλωση διάψευσης τοῦ π. Θεοδώρου, τὴν πληροφορία ὅτι ἔτσι ἀπάντησε ὁ π. Θεόδωρος «ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ», πρὶν δυὸ χρόνια;

Ἐκεῖνο ποὺ προσωπικὰ διακρίνω εἶναι ὅτι ὁ π. Θεόδωρος, ἐπειδὴ γνωρίζει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναιρέσει ἁγιοπατερικὰ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ὡς πρὸς τὸ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», ἀλλὰ καὶ ἐπειδή, ταυτόχρονα, τὸ ἀναιρεῖ ἔμπρακτα(!), ἀποφεύγει θεολογικὰ τὴν ἀναίρεση (ἀφοῦ τοῦτο δὲν εἶναι ἐφικτό), καὶ ἀρκεῖται σὲ κάποιες δηλώσεις, ποὺ δίνουν τὴν ἐντύπωση ὅτι αὐτὸ δὲν ἰσχύει.

Τὸ ἴδιο ἔκανε, ὅταν πρόσφατα ρωτήθηκε ἀπὸ τὸν π. Ματθαῖο Βουλκανέσκου· δὲν ἀπάντησε ὁ ἴδιος, ἀλλὰ ἄφησε τὸν π. Εὐστράτιο νὰ ἀπαντήσει, στὴ συνέχεια δὲ εἶπε ὅτι ...συμφωνεῖ μὲ τὸν π. Εὐστράτιο!

Παραθέτω αὐτὴ τὸ περιστατικὸ καὶ τὴν ἁγιοπατερικὴ ἀναίρεση τῆς λανθασμένης τοποθέτησής του, μήπως καὶ κατανοήσει τὸ περιβάλλον του τὴν ἀλήθεια περὶ τοῦ θέματος.

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

Καὶ πάλι περί «ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΩΝ»,

με αφορμή μια ομιλία

π. Θ. Ζήσης:

Θα αποδεχθούμε ή θα απορρίψουμε την Ψευδοσύνοδο;

(Ερωταποκρίσεις) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

    Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἔχει ἐκφράσει ὀρθόδοξα καὶ μὲ γλαφυρὸ τρόπο ἔχει διατυπώσει τὴν ἁγιοπατερικὴ θέση ὅτι “ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται”. Εἶπε: «Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο, τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι–Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο» (ἐδῶ).

   Αὐτὴ τὴν θέση ἐσχάτως –χωρὶς θεολογικὰ ἐπιχειρήματα– φαίνεται πὼς ὁ π. Θεόδωρος τὴν ἔχει ἐγκαταλείψει. Τὴν ἐπιβεβαίωση αὐτῆς τῆς ἀπορρίψεως τῆς προηγούμενης θέσεώς του περὶ «κοινωνίας μὲ ἀκοινώνητο» καὶ «συγκοινωνούντων δοχείων» τοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ πιστοποιήσει ὁ π. Ματθαῖος Βουλκανέσκου, ὑποβάλλοντάς του δυὸ ἐρωτήσεις κατὰ τὴν πρόσφατη ὁμιλία τοῦ π. Θεοδώρου στὴν Ἀθήνα.

    Θὰ μᾶς χαροποιοῦσε ἡ ἐπανεξέταση μιᾶς ἐσφαλμένης θέσεως ὁποιουδήποτε, ἀλλὰ ὄχι ἡ ἐγκατάλειψη μιᾶς ὀρθῆς θέσεως. Τοῦτο μᾶς θλίβει.

     Ἡ ἐρώτηση τοῦ π. Ματθαίου ξεκίνησε ὡς ἑξῆς:

Ο Ελληνισμός αφυπνίζεται και δείχνει αντανακλαστικά.

Η ψυχή της Ελλάδος χτυπάει και έξω από τα σύνορά της.

Μετά τα επιτυχημένα συλλαλητήρια στο Λονδίνο  και στην Φρανκφούρτη έρχεται το επόμενο συλλαλητήριο που θα λάβει μέρος στο Ντύσσελντορφ της Ρηνανίας στις 18.02 στις 14:00.

Των πανηγυρτζήδων… ο χορός!

Σχόλιο katanixis.gr: Μετρήστε, αγαπητοί μου, πόσοι μητροπολίτες συμμετέχουν στη χειροτονία ενός βοηθού επισκόπου. Δεν έφθαναν δύο με τρεις ή το πολύ πέντε. Εγκατέλειψαν τα ποίμνιά τους αυτό το Σαββατοκύριακο για τις χειροτονίες. Με τα χρυσοστόλιστα άμφιά τους σαν βυζαντινοί αυτοκράτορες και σαν πρίγκηπες.

       Πού είσαι μακαριστέ Αυγουστίνε Καντιώτη που δεν άντεχες να βλέπεις παρόμοια θεάματα και κατακεραύνωνες τους ενόχους!

Χειροτονία του επισκόπου Θεσπιών Συμεών

Με τη δέουσα λαμπρότητα τελέσθηκε το πρωί της Κυριακής στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών η χειροτονία του Επισκόπου Θεσπιών Συμεών, παρουσία αρχιερέων, πολιτικών, διευθυντών των υπηρεσιών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Αρχιεπισκοπής, εκπροσώπων Συλλόγων και Φορέων, κληρικών και πλήθους κόσμου.

Την ευχή να υπηρετεί με αγάπη και αυτοθυσία έδωσε στον Επίσκοπο Θεσπιών Συμεών, τον «άξιο οιακοστρόφο και άξιο εμπιστοσύνης», κατά την προσφώνησή του, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Ο Επίσκοπος Συμεών, στην αντιφώνησή του, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τα πρόσωπα τα οποία έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη ζωή του, «να με συγχωρήσουν, που δεν θα κάνω καμία ονομαστική αναφορά εδώ». Άλλωστε, όπως τόνισε, «θα ήταν άδικο στους ευεργέτες μου να συμπεριλάβω μόνον όσους με αγάπησαν και με αγαπούν.

Θα έπρεπε να αναφέρω και αυτούς που ηθελημένα ή άθελά τους με πίκραναν, με πλήγωσαν ή και με έβλαψαν. Διότι και αυτοί είναι ευεργέτες μου. Φίλοι και εχθροί άπαντες ευεργέτες μου. Τους ευγνωμονώ όλους, ζητώ τη συγχώρηση όλων και προσεύχομαι στον Θεό μας όλοι να έχουμε μετάνοια και όλοι μαζί να βρεθούμε στην Βασιλεία Του». Επ' αυτού, πρόσθεσε:

«Ευεργέτες μου και αυτοί οι αδελφοί μου, που στο διάβα της ζωής μου πληγώθηκαν, σκανδαλίστηκαν, αδικήθηκαν, στενοχωρήθηκαν ή και υπέφεραν από δικές μου αστοχίες, αμαρτίες, λάθη, πάθη, αδυναμίες. Και παρά ταύτα έχουν δείξει μεγαλοσύνη, μεγαλοκαρδία, μακροθυμία, υπομονή, συγχωρητικότητα και κατανόηση. Τους ευχαριστώ και τους ζητώ δημόσια συγγνώμη και εύχομαι Κύριος ο Θεός να ευλογεί πλούσια όλο τους το είναι».

Πηγή

Τίποτε δέν πάει χαμένο...!!

Εἶναι γραμμένη κάθε σου προσευχή καί ψαλμωδία, εἶναι γραμμένη κάθε σου ἐλεημοσύνη, κάθε σου νηστεία. Εἶναι γραμμένος κάθε γάμος πού διαφυλάχτηκε στά ὅρια τά ἠθικά, εἶναι γραμμένη κάθε εἴδους ἐγκράτεια πού ἔγινε γιά χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἀνάμεσα ὅμως σ΄ ὅλα, ὅσα ὁ Θεός καταγράφει γιά νά μᾶς στεφανώσει, τήν πρώτη θέση τήν ἔχει ἡ παρθενία καί ἡ ἁγνεία καί πρόκειται νά λάμπεις σάν Ἄγγελος.

Ἀλλά ὅπως ἄκουσες μέ εὐχαρίστηση τά καλά, ἄκουσε πάλι χωρίς νά ταραχθεῖς καί τά ἀντίθετα. Εἶναι ὅλα γραμμένα, κάθε σου πλεονεξία, κάθε σου πορνεία, κάθε σου ὅρκος πού ἀθέτησες, κάθε βλασφημία, κάθε μαγεία, κάθε κλοπή καί κάθε φόνος. Ὅλα αὐτά θά καταγραφοῦν, ἐάν μετά τό Βάπτισμα πράξεις τά ἴδια πάλι, διότι τά προηγούμενα ἐξαλείφονται ὅλα.

∽ Ἁγίου Κυρίλλου Ἰεροσολύμων (Κατήχησις ΙΕ΄ σελ, 463)

Πηγή

Ομιλία εις την Κυριακή της Απόκρεω (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

1. Την περασμένη Κυριακή η Εκκλησία εμνημόνευε την απερίγραπτη φιλανθρωπία του Θεού προς εμάς που παρουσιάζεται με την παραβολή του σεσωσμένου ασώτου. Την σημερινή Κυριακή διδάσκει περί της μελλούσης φρικωδεστάτης κρίσεως του Θεού, χρησιμοποιώντας μια καλή τάξι και ακολουθώντας τις προφητικές φωνές· διότι, λέγει, «θα σου ψάλω, Κύριε, έλεος και κρίσι», και «μια φορά ελάλησε ο Θεός και άκουσα τα δυο αυτά, ότι το κράτος είναι του Θεού και ιδικό σου, Κύριε, το έλεος, διότι εσύ θ’ αποδώσης στον καθένα κατά τα έργα του». 2. Το έλεος λοιπόν και η μακροθυμία προηγείται της θείας κρίσεως. Πραγματικά ο Θεός, έχοντας και περιέχοντας κατ’ εξοχήν όλες τις αρετές, και όντας συγχρόνως δίκαιος και ελεήμων, επειδή το έλεος δεν συμβαδίζει με την κρίσι, σύμφωνα με το γραμμένο, «να μη ευσπλαγχνισθής πτωχό κατά την κρίσι», ευλόγως ο Θεός κατένειμε το καθένα στον καιρό του· τον παρόντα καιρό τον ώρισε για την μακροθυμία, τον μέλλοντα για την ανταπόδοσι. Γι’ αυτό τα τελούμενα στην Εκκλησία η θεία χάρις διέθεσε κατά τέτοιον τρόπο, ώστε εμείς αντιλαμβανόμενοι τούτο, ότι την συγγνώμη για τα αμαρτήματα λαμβάνομε από τα εδώ συμβαίνοντα, να σπεύσωμε, όσο ζούμε ακόμη στον παρόντα βίο, να επιτύχουμε το αιώνιο έλεος και να καταστήσωμε τους εαυτούς μας αξίους της θείας φιλανθρωπίας. Διότι εκείνη η κρίσις, η τελευταία, είναι ανηλέητος γι’ αυτόν που δεν έδειξε έλεος.

3. Περί της απερίγραπτης λοιπόν για μας ευσπλαγχνίας του Θεού ομιλήσαμε μόλις προ ολίγου. Σήμερα δε θα ομιλήσωμε περί της δευτέρας παρουσίας του Χριστού, καθώς και περί της φρικωδεστάτης κρίσεως και περί όσων θα συμβούν κατ’ αυτήν απορρήτως- πράγματα που οφθαλμός δεν είδε και ους δεν ήκουσε και που δεν ανέβηκαν στη σκέψι ανθρώπου, αν είναι αμέτοχη θείου Πνεύματος, που υπερβαίνουν όχι μόνο την ανθρώπινη αίσθησι, αλλά και τον ανθρώπινο νου και λόγο. Διότι, αν και αυτός που μας διδάσκει για όλα τούτα είναι αυτός που γνωρίζει τα πάντα και πρόκειται να κρίνη όλη τη γη, αλλά συγκαταβαίνει προς την δυναμικότητα των διδασκομένων, προσφέροντας τους λόγους συμμέτρους προς αυτήν. Γι’ αυτό εισάγονται αστραπή και νεφέλες, σάλπιγξ και θρόνος και τα όμοια με αυτά, αν και σύμφωνα με την επαγγελία του περιμένομε καινούς ουρανούς και καινή γη, αφού τα παρόντα αλλοιωθούν.

ΑΙΝΟΙ ΤΡΙΩΔΙΟΥ ΑΠΟΚΡΕΩ

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΤΑΛΙΑΔΩΡΟΣ - ΑΙΝΟΙ ΤΡΙΩΔΙΟΥ ΑΠΟΚΡΕΩ 

    Ἐννοῶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ τὴν ὥραν, ὅταν μέλλωμεν πάντες, γυμνοὶ καὶ ὡς κατάκριτοι, τῷ ἀδεκάστῳ Κριτῇ παρίστασθαι· τότε σάλπιγξ ἠχήσει μέγα, καὶ τὰ θεμέλια τῆς γῆς σεισθήσονται, καὶ οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν μνημάτων ἐξαναστήσονται, καὶ ἡλικία μία πάντες γενήσονται, καὶ πάντων τὰ κρυπτὰ φανερὰ παρίστανται ἐνώπιόν σου, καὶ κόψονται, καὶ κλαύσονται, καὶ εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐξώτερον ἀπελεύσονται, οἱ μηδέποτε μετανοήσαντες, καὶ ἐν χαρᾷ καὶ ἀγαλλιάσει, ὁ τῶν Δικαίων κλῆρος, εἰσελεύσεται εἰς παστάδα οὐράνιον.

Στίχ. Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου.

   Ὢ ποία ὥρα τότε, καὶ ἡμέρα φοβερά, ὅταν καθίσῃ ὁ Κριτὴς ἐπὶ θρόνου φοβεροῦ! βίβλοι ἀνοίγονται, καὶ πράξεις ἐλέγχονται, καὶ τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους δημοσιεύονται, Ἄγγελοι περιτρέχουσιν, ἐπισυνάγοντες πάντα τὰ ἔθνη. Δεῦτε ἀκούσατε βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες, δοῦλοι καὶ ἐλεύθεροι, ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι, πλούσιοι καὶ πένητες, ὅτι ἔρχεται Κριτής, ὁ μέλλων κρῖναι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, καὶ τίς ὑποστήσεται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, ὅταν Ἄγγελοι παρίστανται, ἐλέγχοντες τὰς πράξεις, τάς διανοίας, τὰς ἐνθυμήσεις, τὰ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρα; ὢ ποία ὥρα τότε! Ἄλλά πρὸ τοῦ φθάσαι τὸ τέλος, σπούδασον κράζουσα, ψυχή· ὁ Θεός, ἐπίστρεψον, σῶσόν με, ὡς μόνος εὔσπλαγχνος.

Ἦχος πλ. δ’Στίχ. Ἀνάστηθι, Κύριε, ὁ Θεός μου, ὑψωθήτω ἡ χείρ σου, μὴ ἐπιλάθῃ τῶν πενήτων σου εἰς τέλος. Δανιὴλ ὁ Προφήτης, ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν γενόμενος, τὸ ἐξουσιαστικὸν Θεοῦ θεωρήσας, οὕτως ἐβόα· Κριτήριον ἐκάθισε, καὶ βίβλοι ἠνεῴχθησαν. Βλέπε, ψυχή μου, νηστεύεις; τὸν πλησίον σου μὴ ἀθέτει. βρωμάτων ἀπέχῃ; τὸν ἀδελφόν σου μὴ κατακρίνῃς, μὴ τῷ πυρὶ παραπεμπομένη, κατακαῇς ὡσεί κηρός, ἀλλ' ἀνεμποδίστως εἰσάξῃ σε Χριστός, εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. 

Πηγή κειμένων

Πηγή

Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!

«Οι “νέοι πατέρες” θέλουν να ξεφτιλίσουν την πίστη μας»!

    Γράφει ο  Διομήδης Χ. Σταμάτης, Ph.D. Πρωτοψάλτης Καθεδρικού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Μητροπόλεως Detroit, Michigan U.S.A., Καθ. Παν/ου και παγκόσμιος σύμβουλος ποιότητος

   Με μεγάλη μου λύπη εδιάβασα στο φύλλο 2188 του Ορθοδόξου Τύπον τις θέσεις του «Πρωτειομανή», στο άρθρο «Διάλογος μετά Πρωτειομανούς» της πρώτης σελίδος, του ιατρού Γεωργίου Καραλή.

    Επιστήμονες Θεολόγοι και κληρικοί που θεωρούν τους εαυτούς τους ως Ορθοδόξους, επιμένουν να αλλάξουν την πίστη και την παράδοση των Ορθοδόξων Χριστιανών. Πως είναι δυνατόν οι ποιμένες να γίνονται λύκοι και εμείς τα πρόβατα να τους ακολουθούμε και να τους προσαγορεύουμε «Παναγιώτατε», «Σεβασμιώτατε», «Θεοφιλέστατε», «Σεβαστοί Πατέρες», τίτλοι που δεν αρμόζουν σε αυτούς που πολεμούν την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν  –την Ορθοδοξίαν.

    Πώς είναι δυνατόν να ακούμε ομιλίες τους, να αγοράζουμε βιβλία τους, όταν ισχυρίζονται ότι οι Άγιοι Πατέρες λύσανε τα προβλήματα της εποχής τους και όχι τα σημερινά; Λυπούμαι πολύ, διότι αυτοί οι λεγόμενοι «νέοι

Υμνοι των Παπικών για τον Γερμανίας Αυγουστίνο!

Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ Δ.Π.

    Αφού οι ορθόδοξοι δεν μπορούν να υμνήσουν έναν ψευδεπίσκοπο τον υμνούν οι παπικοί.

    Στο παρακάτω κείμενο μπορούμε να διαβάσουμε ένα υπόδειγμα  οικουμενιστικής  καριέρας  και ποιές περγαμηνές χρειάζονται για αυτήν.

  http://www.katholisch.de/aktuelles/aktuelle-artikel/integrationsfigur-nach-innen-und-auen

    Από την παπική ιστοσελίδα katholisch.de διαβάζουμε για τον Γερμανίας Αυγουστίνο με αφορμή τα 80 γενέθλιά του ότι αποτελεί «Σημαντική φιγούρα κοινωνικής ενσωμάτωσης τόσο για μέσα όσο και για έξω». Η ιστοσελίδα τονίζει στο βιογραφικό του ότι ο κ. Αυγουστίνος σπούδασε στα πανεπιστήμια Salzburg, Münster–όπου άκουσε διαλέξεις του Joseph Ratzinger, του μετέπειτα δηλ. Πάπα Βενέδικτου XVI– και δίδαξε στο ελεύθερο πανεπιστήμιο του Βερολίνου «στο σεμινάριο καθολικής θεολογίας μαθήματα ορθόδοξης θεολογίας».

     

     Από το 1973 μέχρι το 1979 ήταν πρόεδρος του Οικουμενικού Συμβουλίου του Βερολίνου και από το 1980 αντιπρόεδρος της Εργασιακής Ομάδας Εκκλησιών της Γερμανίας (πόσο καιρό υπάρχουν αυτά τα συμβούλια και κανείς δεν μας ενημέρωνε).

    Αυτές οι πολλά υποσχόμενες κινήσεις του, του άνοιξαν τον δρόμο φυσικά για την θέση του Μητροπολίτη Γερμανίας την οποία πήρε το 1980 όντας μόλις 34 χρονών!!! Το γεγονός ότι από τότε συναντήθηκε συχνά με τον πρόεδρο της Γερμανικής Δημοκρατίας, μέλη της εκάστοτε κυβέρνησης και ότι έλαβε μέρος σε όλες τις οικουμενιστικές δραστηριότητες, πήρε μέρος στην σύνοδο της Κρήτης τον καθιστά (για την παπική ιστοσελίδα) κάτι ιδιαίτερο μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία!

Η ανάσταση των νεκρών (Αγ. Κύριλλος Ιεροσολύμων)

    Ακράδαντη πίστη της Εκκλησίας είναι η ανάσταση των νεκρών, που θα γίνει συγχρόνως με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Στο Σύμβολο της Πίστεως ομολογούμε: «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος».

    Λέγοντας ανάσταση των νεκρών, εννοούμε την ανάσταση των σωμάτων, αφού οι ψυχές είναι αθάνατες. Κάθε ψυχή, δηλαδή, θα εισέλθει πάλι στο νεκρό σώμα της, που θα ζωοποιηθεί, κι έτσι θα ξανασυγκροτηθεί ολόκληρος ο άνθρωπος.

Πολλές είναι οι αγιογραφικές μαρτυρίες για την ανάσταση των σωμάτων. Ενδεικτικά θ’ αναφέρουμε μερικές.

Ο προφήτης Ησαΐας προαναγγέλλει: «Οι νεκροί θ’ αναστηθούν και θα εγερθούν όλοι όσοι βρίσκονται στα μνήματα» (26:19). Ο προφήτης Ιεζεκιήλ είδε σε όραμα μια θαυματουργική ανάσταση σωμάτων: Μ’ ένα λόγο του Θεού, πλήθος ξερά οστά, που βρίσκονταν σκόρπια σε μια πεδιάδα, συναρμολογήθηκαν, απέκτησαν νεύρα, σάρκες και δέρμα κι έγιναν τέλεια σώματα- και μ’ άλλον ένα λόγο Του, απέκτησαν ψυχή και αναστήθηκαν και στάθηκαν στα πόδια τους (37:1-10). Το εκπληκτικό όραμα του Προφήτη δείχνει πώς θα γίνει η ανάσταση των νεκρών στη Δευτέρα

Δυστυχώς, οι περί τον π. Θεόδωρο Ζήση, δεν καταλαβαίνουν την πλάνη που σερβίρουν στους πιστούς!

Παρότι παραδέχονται ὅτι «έχουμε να κάνουμε

με τη μεγαλύτερη παναίρεση, ήτοι με θάνατο», ἡ διδασκαλία τους εἶναι σὰν νὰ ἐπιτρέπουν

στοὺς πιστοὺς νὰ πειραματίζονται

 γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα μὲ τὸν θάνατο!!!

Σχολιασμός

Ακρίβεια και Οικονομία στην Αποτείχιση

Εκκλησιαστικό Δοκίμιο

Απόστολου Κ. Σαραντίδη

Ακρίβεια και Οικονομία στην Αποτείχιση

Εκκλησιαστικό Δοκίμιο

Απόστολου Κ. Σαραντίδη

   Με αφορμή πρόσφατες αναρτήσεις στο διαδίκτυο από ορθόδοξο αρχιμανδρίτη αποτειχισμένο που όμως ακολουθεί μαζί και με άλλους δύσκολη στάση όχι μόνο προς τον εαυτό του αλλά και προς άλλους, δίνοντας μεγάλο αγώνα για την πίστη, στις οποίες  αναφέρεται μεταξύ άλλων και στο φλέγον θέμα της ακρίβειας και οικονομίας που διχάζει τους ορθοδόξους αγωνιστές, αλλά και άλλα σχετικά κείμενα ή οπτικά που κυκλοφορούν, ας μου επιτραπεί με την επίγνωση ότι μπορεί και να λανθάνω, με όσο το δυνατόν λόγια απλά για ένα σύνθετο θέμα, να καταθέσω άποψη, με την πεποίθηση ότι όσοι Ορθόδοξοι (το αντιοικουμενιστές δεν είναι ο καλύτερος όρος), δεν δικαιούνται να έχουν την πολυτέλεια να διαιρούνται με ψευδεπίγραφα διλήμματα διότι από την άλλη έχουμε να κάνουμε με τη μεγαλύτερη παναίρεση, ήτοι με θάνατο.

         Η παρούσα δοκιμή απευθύνεται προς το μικρό ορθόδοξο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής του Χριστού Εκκλησίας, σε ειδικό τρόπον τινά κοινό, για να καταλαβαινόμαστε όσο το δυνατόν καλύτερα. Τούτο δεν είναι καθόλου ρατσιστικό επειδή εκ των πραγμάτων δεν γίνεται διαφορετικά και η διένεξη που έχει ανακύψει  εδώ και πάνω από ένα χρόνο, βρίσκεται ακριβώς μέσα σε αυτόν τον χώρο.

         Για τον Οικουμενισμό, τη δαιμονική παναίρεση η οποία έχει απλωθεί και καταλάβει από επισκοπικά και πατριαρχικά γραφεία μέχρι ακόμη και τοπικές, μείζονες ή υπερτελείς συνόδους εδώ και 116 έτη, και για την κολυμπάρια ψευδοσύνοδο, δεν θα γίνει αναφορά, θεωρούμενο το θέμα ως γνωστό. Αυτό ίσως που παραμένει άγνωστο είναι το μέγεθος της σταδιακά διογκούμενης διάστασης μεταξύ ορθοδόξων ομολογητών μετά από τη λεγόμενη αγία και μεγάλη σύνοδο, τόσο στον ελλαδικό όσο και στον εκτός αυτού χώρο, που τείνει να πάρει σε ορισμένες των περιπτώσεων μορφή σχίσματος. Και αυτό, θα ήταν ό,τι χειρότερο αφού η διαίρεση εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα της άλλης πλευράς. [σ.σ.: Ἕνα πρώτο σχόλιο: Ἡ διαίρεση -ὅπως πάντα- πραγματοποιεῖται πρῶτα μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες καὶ τὴν διδασκαλία τους, τὴν ὁποία κατακρεουργοῦν ἐπὶ χρόνια οἱ Πατέρες τῆς Γατζέας, καὶ οἱ συγκεκριμένοι Πατέρες, στοὺς ὁποίους ἀναφερόμαστε, καὶ ὁ συγγραφέας τοῦ ἄρθρου, καὶ ἀσφαλῶς, ὅποιος ἀφίσταται τῆς γραμμῆς τῶν Πατέρων, «ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῆς ἄλλης πλευρᾶς»].

      Είναι επίσης γνωστό ότι η αποτείχιση ή διακοπή μνημόνευσης (και όχι μνημοσύνου) αιρετίζοντος ή καθαρά αιρετικού επισκόπου προ συνοδικής καταδίκης από κατεγνωσμένη αίρεση η οποία κηρύττεται απροκάλυπτα και δημόσια (γυμνή τη κεφαλή) λόγω και έργω, δεν είναι έξοδος από την Εκκλησία αλλά αμυντικός και προστατευτικός μηχανισμός του ιερωμένου για τη δική του αποφυγή κοινωνίας με την αίρεση, ομολογώντας με παρρησία ότι δεν συνδέεται με τα αιρετικά φρονήματα του επισκόπου, προβληματισμός με σκοπό την επαναφορά εις το ορθόν του επισκόπου του, αλλά και ενημέρωσης του ανύποπτου και ανενημέρωτου λαού του Θεού. Ως εδώ, δεν υπάρχει από κανέναν σχεδόν διαφωνία πλην των αγνοούντων την αλήθεια και των διαπλεκομένων, που ισχυρίζονται εντελώς αντορθόδοξα, τα αντίθετα. [σ.σ.: Ὑπάρχει μιὰ μικρὴ καὶ σημαντικὴ διαφορά· ὁ σκοπὸς τῆς διακοπῆς μνημοσύνου εἶναι ἡ προφύλαξη ἀπὸ τὴν αἵρεση Ποιμένα καὶ Ποιμνίου, διότι ἡ παραμονὴ σὲ κοινωνία μὲ αὐτὸν ΜΟΛΥΝΕΙ καὶ ὁδηγεῖ σὲ ἀπώλεια ψυχές. Ἡ ἐπαναφορὰ εἰς τὸ ὀρθὸν τοῦ Ἐπισκόπου (ποὺ μακάρι νὰ ἐπιτευχθεῖ), ἀποτελεῖ μιὰ δευτερεύουσα παράμετρο].

    Κάποιες ζηλωτικές φωνές που διακηρύττουν ότι τα Μυστήρια που τελούνται από Οικουμενιστές προ συνοδικής καταδίκης είναι άκυρα,  κινούνται ολοταχώς εις τον χώρον του σχίσματος και ευτυχώς έχουν