Απίστευτη πρόκληση της ροζ συμμορίας

Όπως και στην τουρκοκρατία

Όσες και όσοι έχουν ακόμα αμφιβολίες, ότι οι ροζ συμμορίτες επιλέχθηκαν από τους παγκόσμιους νονούς για να φέρουν εις πέρας γρήγορα και αποτελεσματικά,
το πείραμα της αντικατάστασης των Ελλήνων, από σλαβοαφροασιατικές μάζες, να πάνε τώρα να διαβάσουν τη νέα προκήρυξη του ΑΣΕΠ, για 8.000 περίπου διορισμούς σε δήμους.

Στα "προσόντα" των υποψηφίων που μοριοδοτούνται

Οι εχθροί της μετανοίας και πως προφυλασσόμαστε

Αγίου Νικολάου του Καβάσιλα

Η μελέτη των θείων και υψηλών θα μας προφυλάσση από την αμαρτίαν, αλλά και εάν πέσωμεν, θα μας βοηθή εις την ανόρθωσιν.
Διότι, όταν υπάρχουν τόσα μέσα δια την σωτηρίαν μας, είναι φοβερόν να μη επιστρέφη ο άνθρωπος εις τον θεόν μετά την αμαρτίαν, να μη θέλη να μετανοήση, αλλά να εντρέπεται και να φοβήται και να θεωρή δύσκολον και κουραστικόν τον δρόμον της μετανοίας η ακόμη να νομίζη ότι ο Θεός εχει οργισθή και δεν τον δέχεται με κανένα τρόπον.
Η πίστις όμως ότι η φιλανθρωπία του Θεού είναι άπειρος, είναι ικανή να απαλλάξη την ψυχήν από τους ολέθριους αυτούς δισταγμούς. Διότι ο άνθρωπος, που γνωρίζει πόσον αγαθός είναι ο Θεός, διατί θα αισθανθή δυσκολίαν να μετανοήση δια τας αμαρτίας που έκαμε; Αυτή ακριβώς είναι η μηχανή και η τέχνη του κοινού εχθρού των ανθρώπων, του διαβόλου: να παρασύρη τον άνθρωπον, ώστε με θρασύτητα και τόλμην να ρίπτη τον εαυτόν του εις την αμαρτίαν.

Μακάριος ο Αιγύπτιος

 

     1. Μὲ τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὁ καθένας μας κερδίζει τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Χρειάζεται ὅμως νὰ συνεισφέρει καὶ τοὺς δικούς του κόπους. Ὅπως λέει καὶ ὁ ψαλμωδός «ἄν ὁ Κύριος δὲν οἰκοδομήσει τὸ σπίτι ἤ δὲν φυλάξει τὴν πόλη, μάταια ἀγρυπνοῦν οἱ φύλακες καὶ μάταια κοπιάζουν οἱ οἰκοδόμοι.

     2. Ἐρώτηση: Ποιό εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, στὸ ὁποῖο καλεῖ ὁ Ἀπόστολος τὸν καθένα νὰ φτάσει;

   Ἀπάντηση: Ἡ τέλεια κάθαρση ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ἡ ἐλευθερία ἀπὸ τὰ πάθη τῆς ἀτιμίας καὶ ἡ ἀπόκτηση τῆς ἀρετής. Δηλαδὴ ὁ καθαρισμὸς καὶ ὁ ἁγιασμὸς τῆς καρδιᾶς, ποὺ γίνεται μὲ τὴ μετοχὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ τὸ νιώθουμε μέσα μας. «Μακάριοι ὅσοι ἔχουν καθαρὴ καρδιά, γιατί αὐτοὶ θὰ δοῦν τὸ Θεό», εἶπε ὁ Κύριος. Καὶ ὁ Δαβὶδ λέει· «Ποιός εἶναι ἄξιος ν' ἀνέβει στὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ νὰ σταθεῖ στὸν ἅγιο τόπο Του;»· καὶ ἀπαντᾶ. « Αὐτὸς ποὺ ἔχει ἀθῶα χέρια καὶ καθαρὴ καρδιά».

    3. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γνωρίζοντας ὅτι τὰ κρυφὰ πάθη μας εἶναι βαθιά ριζωμένα στὴν ψυχὴ καὶ δύσκολα φεύγουν, μᾶς παρακινεῖ, μαζὶ μὲ τὴν ἀντίστασή μας πρὸς αὐτά, νὰ προσευχόμαστε θερμὰ πρὸς τὸν Κύριο, λέγοντας «ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με».

   4. Καὶ ὁ Μωϋσῆς, θέλοντας μὲ παραδείγματα νὰ μᾶς δείξει ὅτι ἡ ψυχὴ δὲν πρέπει ν' ἀκολουθεῖ πότε τὸ καλό καὶ πότε τὸ κακό, ἀλλὰ μόνο τὸ καλό, λέει «στὸ ἁλώνι σου δὲν θὰ ζέψεις βόδι μὲ γαϊδούρι ν' ἁλωνίσεις τὰ σπαρτά σου», δηλαδὴ στὸ ἁλώνι τῆς καρδιᾶς μας νὰ μὴ ἁλωνίζουν μαζὶ ἀρετὴ καὶ κακία -καθαροὶ καὶ ἀκάθαρτοι λογισμοί- ἀλλὰ μόνον ἡ ἀρετή.. «Δὲν θὰ καλλιεργήσεις στὸ χωράφι σου μαζὶ δύο εἴδη καρπῶν καὶ δὲν θὰ διασταυρώσεις (=σμίξεις) ζῶα διαφορετικοῦ γένους». Μ' ἄλλα λόγια νὰ μὴ μετέχει ἡ ψυχὴ σέ δύο πνεύματα, στὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καὶ στὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μόνο στὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ καρποφορεῖ μόνο τοὺς καρποὺς τοῦ Πνεύματος (ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη κ.λ.π.). Καὶ ὁ ψαλμωδός· «Συμμορφωνόμουνα σ' ὅλες τὶς ἐντολές σου καὶ μίσησα κάθε δρόμο ἀδικίας».

Πηγή

Ο Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ομιλεί περί του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

 και για την προσφορά του στην Εκκλησία

17ος αιών – Από το βιβλίο "Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και η Θεολογία του" του μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου, σελ. κη' – μβ΄.

   Πρόλογος του αγίου Νικοδήμου στα μεταφρασμένα από αυτόν Παλαμικά συγγράμματα, τα οποία όμως αποτεφρώθησαν από πυρκαϊά στο τυπογραφείο της Βενετίας.

    Αλλοίμονο στον καιρόν εκείνο που δεν σε αγαπούσα, λέγει κάπου προς τον Θεό, φλεγόμενος από έρωτα, ο άγιος Αυγουστίνος. Εγώ δε μεταβάλλοντας ελαφρώς τον λόγο, θα έλεγα αναλόγως: αλλοίμονο στον καιρόν εκείνο που δεν είχαν εκδοθή διά του τύπου τα πάνσοφα και θαυμαστά και θεόβροντα συγγράμματα του μεγάλου φωστήρος της Θεσσαλονίκης Γρηγορίου. Ας χαθή ο φθόνος! Μάλλον δε ο πατήρ του φθόνου, ο οποίος άφησε τα συγγράμματα αυτά κάπου τέσσερις αιώνες και πλέον μέσα στο σκότος, παραπεταμένα σε μίαν άκρη, και μόλις να σωθούν από την φθοράν, αυτά που ήσαν όχι μόνον άξια αλλά και υπεράξια να ιδούν το φως της οικουμένης ολοκλήρου, για να μην ειπώ άξια και του ιδίου του ουρανού.

Μαζί με τα άλλα δεινά που περιβάλλουν το δυστυχές γένος μας, ήταν και αυτό το καλόν, να στερηθούν τόσοι αδελφοί από τον φθόνο που παρακολουθεί κάθε καλό. Και για την στέρησιν αυτή θρηνεί η ηθική, η οποία καθαίρει από τα πάθη, διότι εζημειώθη την ακριβεστάτη διάκριση και στάθμη των αρετών και των παθών. Θρηνεί η φυσική θεολογία, η οποία φωτίζει την ψυχή, καθώς και η Θεόπνευστος Γραφή, που αναζητούν τους τρανούς και αληθείς λόγους τους. Προ παντός θρηνεί η θεολογική επιστήμη, η οποία οδηγεί στην τελειότητα, επειδή μένει ακόμη κάπως ατελής, και γι’ αυτό αναζητεί γοερώς την τελειότητά της.

Και για να ειπώ με ένα λόγον, όλη η Εκκλησία του Χριστού και όλον το ορθόδοξον πλήρωμα, όλος ο ιερός κλήρος που εισέρχεται στο ιερόν Βήμα και προσεγγίζει τον Θεόν, και όλος ο λαός, που παραμένει έξω από το Βήμα, ω, ποίαν δόξαν έχουν στερηθή, ποίαν δύναμη, ποίον πλούτον από την έλλειψη τοιούτων πνευματικών θησαυρών! Και για να μιλήσω κάπως πιο τολμηρά, ποίαν αδοξίαν η ένδοξος, ποίαν αδυναμίαν η δυνατή, ποίαν πτωχείαν είχε περιβληθή μέχρι σήμερα η πλουτοδότις Εκκλησία, επειδή δεν είχε τα συγγράμματα του θείου Παλαμά! Αλλά ας είναι ευλογητός εις τους αιώνας ο Υιός και Λόγος του Πατρός και Νοός, ο δοτήρ και αίτιος κάθε καλού και μάλιστα των λόγων περί Αυτού του ιδίου. Αυτός και τώρα τα μεταβάλλει όλα μόνον με την θέληση, και τον τωρινόν αιώνα τον κάμει μακαριστόν. Και τον φθόνον διαλύει, και την λύπη μεταβάλλει σε χαράν, και στην Εκκλησίαν αποδίδει τον στολισμό της με την έκδοση των συγγραμμάτων αυτών. Και οικονόμησε έτσι τα πράγματα, όπως ημπορεί να συμπεράνη κανείς, ώστε να προηγηθούν παιδαγωγικώτερα συγγράμματα άλλων θεολόγων, για

Πού να την βρουν τώρα την ΚΑΤΑΓΝΩΣΙΝ, στον ΚΑΛΑΘΟ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ, χωρίς ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ;

 ΚΑΤΑΓΝΩΣΙΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ 

Διατυπωθεισῶν ὑπὸ τῆς αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

 

ΣΧΟΛΙΟ - ΑΙΤΗΜΑ: Ακριβώς ένα χρόνο μετά...

ζητάμε από την σεπτήν Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να διασαφηνίσει την θέση της, έναντι της "ΣΟΒΑΡΩΤΑΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΚΑΤΑΓΝΩΣΕΩΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ",

η οποία στάλθηκε υπό του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Πήχου, ηγουμένου της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής "Η Ζωοδόχος Πηγή" Λογγοβάρδας Πάρου.

π. Φώτιος Βεζύνιας

 

† Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Ν. Πῆχος
Ἡγούμενος Ἱερᾶς Κοινοβιακῆς Μονῆς
«Ἡ Ζωοδόχος Πηγὴ» Λογγοβάρδας Πάρου

ΚΑΤΑΓΝΩΣΙΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ

Διατυπωθεισῶν ὑπὸ τῆς αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ Ι. ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ὅπως λαβοῦσα γνῶσιν διαπιστώσῃ, ἀποκηρύξῃ καὶ καταδικάσῃ αὐτὰς ὡς ἀντικειμένας τῇ ὀρθῇ διδασκαλίᾳ τῆς κατὰ Ἀνατολὰς Ὀρθοδόξου Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.

Κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἀρχιμ. Χρυσοστόμου Ν. Πήχου, Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Κοινοβιακῆς Μονῆς «Ἡ Ζω­ο­δόχος Πηγὴ» Λογγοβάρδας Πάρου.

------

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμε, Πρόεδρε τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ

Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὅπως αὐτὴ λειτουργεῖ δυνάμει τοῦ Συνοδικοῦ τόμου τοῦ 1850 καὶ τῆς Πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928 ἐκδοθέντων ἀμφοτέρων ὑπὸ τοῦ σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως,

Εὐλογεῖτε.

Διὰ τῆς παρούσης καταθέτω ἐνώπιόν σας, ἐνώπιον τοῦ σεπτοῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὸν σκανδαλισμὸν ἐμοῦ προσωπικῶς, τῆς συνοδείας μου, κληρικῶν, μοναχῶν καὶ πλήθους κόσμου, ὁ ὁποῖος κλυδωνίζεται ταρασσόμενος ὡς ὑπὸ κυμάτων πολλῶν λόγῳ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἑτεροδιδασκαλιῶν, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν κατὰ καιροὺς ὑπὸ τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου μὲ ἀποκορύφωμα τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Σύνοδον (ΑκΜΣ) τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης.

Ἐκ προοιμίου σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὰ ὅσα θὰ ἀναγνώσετε καταγγελλόμενα κατωτέρω δὲν εἶναι καρπὸς ἀντιπαθείας ἢ ἀπαρεσκείας εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Παναγιωτάτου οὔτε κἂν πνεῦμα

''Ψαλμοί του Δαυίδ'' ( ψαλμος 1ος)

 Ομιλία π. Αθανάσιου Μυτιληναίου

Διακρίνει τον "Πανθρησκειακό-οικουμενιστικό οίστρο", αλλά κοινωνεί με αυτούς που τον προωθούν!

 (Τι να κάνει ο άνθρωπος. Αν πράξει διαφορετικά, θα χάσει

το θρόνο, που με τόσο κόπο απέκτησε).

Ι.Μ. Πειραιώς:

«Η Εκκλησία του Χριστού και οι θρησκείες του Κόσμου»

Γράφει ο καθηγητής  Α.Π.Θ. Γρ. Ζιάκας:

    «Εντρυφώντας στις ανατολικές θρησκείες έμαθα τον τρόπο να προσεγγίζει κάποιος αντιλήψεις και προσδοκίες άλλων λαών, κυρίως βρήκα τη μέθοδο να αγαπά κανείς τον άνθρωπο»!

    Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, δεν ήρθε στον κόσμο για να ιδρύσει κάποια θρησκεία, έστω την καλλίτερη και τελειότερη, αλλά να ελευθερώσει τον πεσόντα άνθρωπο από τη δουλεία του διαβόλου. Όντας ο άνθρωπος μέσα στον Παράδεισο, δεν του δόθηκε από το Θεό καμιά θρησκευτική πίστη, ή συγκεκριμένη λατρεία προς Αυτόν, διότι η ίδια η ζωή του ήταν, (και θα συνέχιζε να είναι), μια διαρκής δοξολογία και λατρεία του Δημιουργού του. Δεν χρειαζόταν καμιά θρησκεία να τον ενώσει με το Θεό, διότι η κοινωνία μ’ Αυτόν ήταν μια δεδομένη πραγματικότητα.

Όμως η πτώση και η σταδιακή απομάκρυνσή του από το Θεό,

Κι ο τελευταίος των Μοϊκανών-αντιΟικουμενιστών μίλησε για Κουμφούκιο και Κρίσνα (ανύπαρκτο κίνδυνο στην Ελλάδα), αλλά ...τσιμουδιά για τον μέγιστο κίνδυνο, τον Οικουμενισμό!!!

 «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»

-Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Ανδρέας

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»

Κήρυγμα Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς και Κονίτσης κ. Ἀνδρέου  τὴν Κυριακὴν τῆς Ὀρθοδοξίας

(Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ Κονίτσης , 25.2.2018)

Ὅπως μᾶς ἀφηγεῖται ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος (Κεφ. ΙΣΤ΄, 13 καὶ ἑξῆς), ὁ Κύριος βρέθηκε στὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου.   Ἡ Καισάρεια ἦταν μία πόλις, τὴν ὁποία εἶχε δημιουργήσει ὁ τετράρχης Φίλιππος πρὸς τιμὴν τοῦ Τιβερίου Καίσαρος. Ἐκεῖ, λοιπόν, ποὺ ἦσαν ὁ Χριστὸς μὲ τοὺς Ἀποστόλους, γυρίζει ξαφνικά, καὶ τοὺς θέτει τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» Τί λένε γιὰ μένα οἱ ἄνθρωποι; Τί γνώμη ἔχουν; Μετὰ τὸν αἰφνιδιασμὸ ποὺ

Οι επιστήμονες ...ξανακατέληξαν!

Οἱ ἐπιστήμονες κατέληξαν: 

ὅτι οἱ διαφορὲς μεταξὺ τῶν φύλων ἔχουν βιολογικὴ προέλευση. Δηλαδὴ, προτοῦ γεννηθεῖ κανεὶς εἶναι ἢ ἀγόρι ἢ κορίτσι καὶ αὐτὸ δὲν ὑπόκειται σὲ ἀλλαγές.

Ἀποκλειστικὴ μετάφραση Ρωμαίικο Ὁδοιπορικὸ

Τὰ ἀγόρια παίζουν μὲ φορτηγά, τὰ κορίτσια παίζουν μὲ κοῦκλες! 

 Ἡ ἐλεύθερη αὐτοδιαχειριζόμενη ἐπιλογὴ τοῦ παιδιοῦ γιὰ τὸ εἶδος τοῦ παιχνιδιοῦ του, ὑποδηλώνει τὴν ἔμφυτη ψυχολογία του.

Σύμφωνα μὲ μία νέα μελέτη, οἱ διαφορὲς μεταξὺ ἀγοριῶν καὶ κοριτσιῶν εἶναι βιολογικὲς καὶ δὲν εἶναι ρευστές, ὅπως ὑποστηρίζει ἡ θεωρία τῶν διεμφυλικῶν. 

Ἔρευνες ποὺ ἀποκαλύφθηκαν στὸ Περιοδικὸ Infant and Child Development (Ἀνάπτυξη Βρεφῶν καὶ Παιδιῶν) κατέληξαν στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ προτίμηση τοῦ φύλου στὰ παιδιὰ δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς ἀνατροφῆς τοὺς ὅσο εἶναι ἐνδογενὴς στὸ παιδί. Αὐτὰ τὰ εὐρήματα ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ
τὴν ἐπικρατοῦσα θεωρία τῶν ποικιλοτρόπως σεξουαλικὰ προσανατολισμένων ὅτι τὸ φύλο εἶναι ἐξωτερικὰ κατευθυνόμενο καὶ ρευστό.

Ξαφνική ενότητα των Χριστιανικών κοινοτήτων! Ξέχασαν τις δογματικές τους διαφορές και συνέπραξαν...

Ἐδῶ  ὁδηγοῦν οἱ διαχειριστικὲς ἀνωμαλίες!

Συνδικαλισμός στα Πατριαρχεία;

Τι είναι ο ναός της Αναστάσεως να κλείσει; Δημόσια Υπηρεσία;

Του Άγγελου Ρούσσου

  Με έκπληξη είδαμε χθες δυσάρεστες εικόνες στους Αγίους Τόπους… Εικόνες που μοιάζουν να μετατρέπουν αυτόματα τους διοικούντες την Χριστιανοσύνη στην περιοχή σε….συνδικάτο!
Αρχικά διαβάσαμε στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου:

“Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ὑπό τήν Προεδρίαν τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου εἰς τήν Σύνεδρίαν αὐτῆς τῆς Πέμπτης, 9ης/22ας Φεβρουαρίου 2018, ἐπελήφθη ποικίλων θεμάτων, εἰδικώτερον δέ:
Ἀπεφάσισε τήν συνέχισιν τῶν ἐνεργειῶν διά τήν ἀναίρεσιν τῆς ἀποφάσεως ἐπιβολῆς φόρων ὑπό τῆς Δημαρχίας Ἱεροσολύμων εἰς τό Πατριαρχεῖον καί τάς ἄλλας Ἐκκλησίας κατά παράβασιν τοῦ καθεστῶτος τῶν Ἱεροσολύμων, ἐπικεκυρουμένου διά τῆς ἱερᾶς ἱστορίας”.

Λόγοι αποτειχίσεως και διακοπής κοινωνίας

Τοῦ Γεωργίου Πάσχου 

Τί τό όφελος, εί ημείς οί ναός Θεού, καί όντες και λεγόμενοι, ηχρειώθημεν, καί αψύχους οίκους περιεποιησάμεθα;

( επιστολή αγίου Θεοδώρου Στουδίτου πρός Ευστράτιον Ηγούμενον)

«Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τόν ἀμπελῶνά μου, ἐμόλυναν τήν μερίδα μου...». (Ἱερ. ΙΒ´ 10)

«Ώ της τόλμης των δρασάντων! οίς όσον το κατάκριμα τής των θείων νόμων, μάλλον δέ του Ευαγγελίου και πάντων σχεδόν κανόνων καθυβρίσεως».  ( επιστολή αγίου Θεοδώρου Στουδίτου προς Ιωσήφ αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης).

«Οὗτοι οἱ Ἐπίσκοποι πορεύονται  πρὸς τὸν Κύριό μας κακῶς καὶ διεστραμμένως. Κι Ἐκεῖνος θὰ φανεῖ πρὸς αὐτοὺς μὲ ὀργὴ καὶ ἀγανάκτηση». (Προφητικά  λόγια του Γέροντα Βασίλειου Καυσοκαλυβίτη)

Εθελοτυφλοί, Τυφλούς ανιεροπρεπώς εν βορβορωμένω βόθρω αιρέσεων και  απωλείας τους πιστούς ρίπτωσι.

Απώθησαν την Αέναη Μνήμη του Θεού από την καρδιά τους και ήλθε ο σκοτασμός του νοός των.

Εκπεσόντες ψευδοσυνοδικώς στέρησαν την υπεράσπιση των ορθοδόξων θέσεων και δογμάτων αντιαποστολικώς και ανιεροπρεπώς.

Νομιμοποιήσαν την  ανομία, και επικύρωσαν την αμαρτία. Πρόβαλαν έναν  αντίχριστο Χριστιανισμό και την εικόνα ενός αντίθεου Θεού.

Με τον οικουμενισμό ανάστησαν τον απέλπιδα συγκρητισμό και εκκολάψαν την εκκλησία του αντιχρίστου, ανακατεύοντας τεχνηέντως το ψεύδος με μισές αλήθειες «πρὸς τὸ ἀποπλανᾶν, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς»

Κωφάλαλοι στην Παναίρεση, εκκωφαντικοί στην σιωπή  του αντίχριστου Οικουμενισμού

Απαρνήθηκαν τὴν Αγία Πίστη,  και απόλεσαν τα πάντα, έτσι έμειναν με την ψευτοαγάπη τους.

Οι  αμετανόητοι Δεσπότες, έκαναν θεό τον πάπα και ως καταφρονηταί εκμηδένησαν την δύναμη του Θεού!

Έγιναν εργαστήριον κάθε ψεύδους και ιεροσυλίας, παρασκεπτόμενοι και παραμορφούμενοι οδηγοί της Πίστης ημών.

Χορευτικό συγκρότημα έκαναν τη Θ. Λειτουργία!!!

Ἀναδημοσίευση, μὲ τὴν προσθήκη ἑνὸς ἀκόμα βίντεο, ποὺ δείχνει ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς χορούς, ὁ ἱερέας κοινωνεῖ καὶ Παπικούς! 

 Ἡ "νέα ἐκκλησία" τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κατὰ τὰ πρότυπα τῶν ἄλλων αἱρετικῶν, εἶναι ἐδῶ, καὶ στὸν χορευτικὸ τομέα!

katihisis: Τίς πῆρε ὅπως ἦταν, βαπτισμένες ἀβάπτιστες σοῦμα καί τίς κοινώνησε ὅλες…

Ἀδυνατῶ νά πιστέψω ὅτι σταυροκοπιοῦνται παπικά ἀπό ἄγνοια καί λάθος (στά πρῶτα 20΄΄ τοῦ πρώτου βίντεο)! Ὅπως θά δεῖτε στό δεύτερο βίντεο, τόν χορό τόν δίδαξε ὁ ἴδιος… 

---

Orthodox Communion - Sidion, Vihiga, Kenya:

Σχόλιο:

Καὶ ξέρετε ποιὸς εἶναι ὁ λευκὸς ἱερωμένος στὸ βίντεο; Μά, ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῆς Κένυας, Μακάριος (Ἀνδρέας Τυλιρίδης), ἀπὸ τὴ Λεμεσό. Σπουδαγμένος στὴν Ὀξφόρδη, πνευματικὸ παιδὶ τοῦ Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ καὶ σημαίνων παράγοντας τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας. Σὲ κάποιες ἱστοσελίδες παλαιότερα τὸν εἶδα νὰ παίζει πιάνο συνοδεύοντας τὴν πολυφωνικὴ χορωδία τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς του («Γαλλικὰ καὶ πιάνο», ὅπως πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ γόνοι τῶν καλῶν κοσμικῶν οἰκογενειῶν, καὶ τώρα ὅπως βλέπουμε καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι Ἀρχιεπίσκοποι τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας).  Δίπλα του ὁ ἐπίσκοπος Κισούμου καὶ Δυτικῆς Κένυας  Athanasius Akunda. Τὶ ἕπεται κατόπιν; Μὰ νὰ βάλουν salsa, tango, milonga, vals, bachata, samba, cha cha κλπ στὸ πρόγραμμα γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖ ἡ ἐκπόρνευση τῆς Θείας Λειτουργίας! Κλασσικὸ μπαλέττο ἄραγε, θὰ χωροῦσε τί λέτε ἀδερφοί; Τὸ ἔβαλαν στὴν Ρωσσία, ἀλλὰ ἔχουν τὰ Μπολσόϊ καὶ παίρνουν μαθήματα. Στοὺς Ἀφρικάνους τί νὰ κάνουμε ὅμως; Ἴσως τύμπανα καὶ ἐπικλήσεις ἀρχαίων πνευμάτων (συγγνώμην, δαιμόνων);

Γιὰ τὸν Τυλιρίδη καὶ τὸν Akunda ἐδῶ:
http://orthodoxmissionkenya.org/the-archdiocese/

ἄλλες πληροφορίες ἐδῶ
https://orthodoxmission.org.gr/country/kenya-en/

τὸ διδακτορικὸ στὴ Θεολογία τοῦ Akunda άπὸ τὸ πανεπιστήμιο τοῦ Johanessburg, South Africa
http://uir.unisa.ac.za/bitstream/handle/10500/6428/thesis_akunda_am.pdf?sequence=1

Νῖκος Κυριακίδης

Κυριακή της Ορθοδοξίας: "ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ" των Αγίων και τα "ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ" κατά των Αιρετικών

Ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς διαβάζει τά ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ ἀπὸ τὸ Συνοδικὸ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας.

Τὸ Συνοδικὸ τῆς Ὀρθοδοξίας, περιλαμβάνεται στὸ λειτουργικὸ βιβλίο Τριώδιο καὶ ἔχει τοποθετηθεῖ στὸ τέλος τῆς ἀκολουθίας τῆς Α' Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν.

Καὶ στὴν Οὐκρανία ἔχουν διαβαστεῖ, ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο Λογγίνο, Ἀναθέματα καὶ κατὰ
τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ψευτοσυνόδου τῆς Κρήτης! 

ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ

1) - Τοῖς ἐπαγγελλομένοις τά τῶν Ἑλλήνων, ἤτοι εἰδωλολατρῶν, δυσσεβῆ δόγματα καί ἀναβιοῦσι τά μυθικά αὐτῶν πλάσματα ἀρχαιολάτραις καί νεοπαγανισταῖς, ἀνάθεμα (γ΄).
 

2) - Ἀρείῳ τῷ πρώτῳ θεομάχῳ καί ἀρχηγῷ τῶν αἱρέσεων, ἀνάθεμα (γ΄).
 

 3) - Μακεδονίῳ τῷ δυσσεβεῖ καί Νεστορίῳ τῷ θεηλάτῳ, τῷ παθητήν λέγοντι τήν Ἁγίαν Τριάδα, καί Οὐαλεντίνῳ δυσσεβεῖ τῷ παράφρονι, ἀνάθεμα (γ΄).
 

4) - Πέτρῳ τῷ Κναφεῖ καί παράφρονι, τῷ λέγοντι «Ἅγιος Ἀθάνατος, ὁ σταυρωθείς δι’ἡμᾶς», ἀνάθεμα (γ΄).
 

5) - Παύλῳ τῷ Σαμοσατεῖ καί Θεοδοτίωνι τῷ τούτου συμμύστη καί ὁμόφρονι, σύν ἄλλῳ Νεστορίῳ παράφρονι, ἀνάθεμα (γ΄).
 

6) - Πέτρῳ Δειλαίῳ τῷ αἱρετικῷ, τῷ καί Λυκοπέτρῳ ἐπονομαζομένῳ, Εὐτυχίῳ τε καί Σαββελλίῳ τοῖς κακόφροσιν, ἀνάθεμα (γ΄).
 

7) - Ἰακώβῳ Ἀρμενίῳ τῷ Ζανζάλῳ, Διοσκόρῳ «πατριάρχῃ» Ἀλεξανδρείας καί Σεβήρῳ τῷ δυσσεβεῖ, ἅμα Σεργίῳ, Παύλῳ καί Πύρρῳ τοῖς ὀμόφροσι, σύν Σεργίῳ, μαθητῇ τοῦ Λυκοπέτρου, ἀνάθεμα (γ΄).

8) - Τοῖς Ὠριγενισταῖς καί τοῖς ὀπαδοῖς καί διαδόχοις αὐτῶν, ἀνάθεμα (γ΄).

Απάντηση καί ανοικτή πρόσκληση πρός τήν επαρχιακήν «ψευδοσύνοδον» της Κρήτης.

Ἀπάντηση 

καί ἀνοικτή πρόσκληση 

πρός τήν ἐπαρχιακήν «ψευδοσύνοδον» τῆς Κρήτης. 

Τήν Κυριακήν 25-2-2018, ἡ ἐπαρχιακή ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης ἐξέδωσε μίαν κατάπτυστον ἐγκύκλιον, (ΕΔΩ) διά νά διαβασθεῖ εἰς τούς ναούς τῆς Μεγαλονήσου καί ἰδιαιτέρας πατρίδος μας. Γιά μία ἀκόμη φορά, ἀναφέρονται στούς ἀγῶνες καί στίς θυσίες τῶν Ἁγίων Πατέρων μας γιά τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μας, καθώς καί γιά τό χρέος τους γιά τήν προάσπισή της, ἐνῶ τήν ἴδια στιγμή αὐτοί οἱ ἴδιοι τήν ἀρνοῦνται καί τήν ποδοπατοῦν μέ τόν χειρότερο τρόπο. Φυσικά, ὡς «διακριτικοί» καί «Ὀρθόδοξοι», ἀναφέρονται στόν Θρησκευτικό Φονταμενταμελισμό, ὡς τήν χειρότερη καί πιό ἐπικίνδυνη μορφή φανατισμοῦ, πού δυστυχῶς αὐξάνεται κατ’ αὐτούς ἐπικίνδυνα στό Σῶμα τῆς Ἁγίας τους Ἐκκλησίας.

Μάλιστα ἀναφέρεται, μεταξύ ἄλλων, καί στά πορίσματα τῆς 10ης Συνάντησης Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν γιά θέματα αἱρέσεων, καταδικάζοντας ὄχι τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό, ἀλλά κάποιους Ὀρθοδόξους πού θέλουν νά κρατήσουν τήν πίστη πού παρεδόθη ἀπό τούς Ἀποστόλους καί ὄχι αὐτήν πού μᾶς διδάσκει ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί πού κατοχυρώθηκε ἀπό τήν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου.

Ὡς Ἁγιορείτης Μοναχός, ἀλλά καί ὡς τέκνον τῆς μαρτυρικῆς καί λεβεντογέννας Κρήτης μας, ὀφείλω μία κατάθεση ψυχῆς, τόσον πρός τούς συμπατριῶτες μου πού θέλουν νά βαστάξουν τήν πίστη μας ἀκεραία, ὅσο καί πρός τούς αὐτοονομαζομένους ποιμένες (μᾶλλον λυκοποιμένες καί ψευδοποιμένες) καί ἱεράρχες, ἤ ἀλλιῶς τσιράκια τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχου Βαρθολομαίου.

Σταματῆστε πιά νά ἐμπαίζετε Θεῷ καί ἀνθρώποις. Εἴσαστε ἐκτός Ἐκκλησίας καί συμπαρασύρετε καί αὐτούς πού σᾶς ἀκολουθοῦν. Σέ ἐσᾶς ταιριάζει ἀπολύτως τό: «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν» (Ματθ. 23, 14). Δέν φοβᾶσθαι τόν Χριστό πού ἀπευθυνόμενος λέγει σέ ἐσᾶς: «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν; (Ματθ. 23, 15) ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;» (Ματθ. 23, 34). Νομίζετε ὅτι ἐπειδή κατέχετε τούς θρόνους, κατέχετε καί τόν Χριστό καί τήν ἐξουσία τοῦ δεσμεῖν καί λύειν; Ταλαίπωροι ἄνθρωποι! Σᾶς παραθέτω τά λόγια τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ὅπου θά τόν ἑορτάσουμε τήν ἐπομένη Κυριακή, μήπως καί βάλετε μυαλό καί ἐπιστρέψετε στήν Ὀρθοδοξία καί στήν Ὀρθοτόμηση τοῦ Λόγου τῆς Ἀληθείας: «Ἐφόσον ὁ Καλέκας (ἐδῶ ὁ Βαρθολομαῖος) εἶναι μέ αὐτόν τόν τρόπο καί τόσες φορές ἀποκομμένος ἀπό ὁλόκληρο τό πλήρωμα τῶν Ὀρθοδόξων, εἶναι κατά συνέπεια ἀδύνατο νά ἀνήκει στούς εὐσεβεῖς, ὅποιος δέν ἀποχωρισθεῖ ἀπό αὐτόν. Ἀντιθέτως, ὅποιος γιά τούς λόγους αὐτούς εἶναι ἀποχωρισμένος ἀπό τόν Καλέκα, τότε ἀνήκει πράγματι στόν κατάλογο τῶν Χριστιανῶν καί εἶναι ἐνωμένος μέ τόν Θεό κατά τήν εὐσεβή πίστη» (Ε.Π.Ε 15Γ). Ὅποιος

«Η προπαγάνδα είναι σαν την τέχνη. Δεν χρειάζεται να σέβεσαι την αλήθεια»

katanixis.gr: Με κάθε αφορμή και σε κάθε ευκαιρία, ο Οικουμενικός Πατριάρχης σπεύδει να “μετατρέψει” όλα εκείνα για τα οποία εγκαλείται, σε επιχειρηματολογία υπεράσπισής του. Τελευταίο κρούσμα ο λόγος* που εκφώνησε το Σάββατο 24/2/2018 όταν απένειμε το Οφφίκιο του Άρχοντος Υπομιμνήσκοντος στον Καθηγητή Συμεών Πασχαλίδη, Πρόεδρο του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. και Διευθυντή του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών, που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη.

Κυριακή Ορθοδοξίας χωρίς λέξη για τους σύγχρονους εχθρούς της· τους Βαρθολομαίους, Ζηζιούληδες, Σαββάτους και Σία!!!!

   

  Εἴδαμε καὶ σήμερα στην Γιορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, πλημμυρισμένα τὰ θρησκευτικὰ ἱστολόγια μὲ χιλιάδες φωτογραφίες τῶν χρυσοστόλιστων Δεσποτάδων, ἀλλὰ πουθένα ζωντανὸ τὸν ...θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας! Αὐτὸς ἦταν θαμμένος κάτω ἀπὸ τὶς χλιδάτες στολὲς τῶν ἱερωμένων καὶ τοὺς θριαμβικοὺς λαρυγγισμοὺς τους γιὰ τοὺς ἀγῶνες τῶν Πατέρων ποὺ αὐτοὶ προδίδουν!

    Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, λοιπόν,  οι Μητροπολίτες καὶ οἱ ὑποτακτικοί τους ἱερωμένοι, ευθυγραμμισμένοι αυστηρά προς τις αποφάσεις της Ληστρικής Συνόδου της Κρήτης και τα Εντάλματα του Φαναρίου, δεν έβγαλαν μιλιά για την Παναίρεση του Οικουμενισμού! Γι' αυτούς δεν υπάρχει τέτοια αίρεση, δεν υπάρχει αιρετικός Πατριάρχης, η αίρεση είναι φανταστική, υλικό γιὰ νὰ γράφουν μερικοὶ ἐξ αὐτῶν (ὅπως ὁ Ναυπάκτου) περισπούδαστα κηρύγματα καὶ θεολογικὰ κείμενα!!!

Ἐνδεικτικά:

Στὴν Λάρισα: Στην πανηγυρική θεία λειτουργία ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος, ο οποίος ευχήθηκε χρόνια πολλά κι ευλογημένα, χριστιανικά και ορθόδοξα στο χριστεπώνυμο πλήρωμα,... (ἐδῶ).

Στὴν Κύπρο: Ιστορική Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Εκκλησίας της Κύπρου.

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 χρόνων Αρχιερατείας της του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου.

Παρόντες ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄, και ο Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιωάννης, ο οποίος εξήρε την προσωπικότητα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, ενώ έκανε έκκληση για λύση του Κυπριακού... (ἐδῶ). Γιὰ τὸν Οἰκουμενισμὸ φυσικά ...τσιμουδιά! 

Στὴν Ἀρναία:  Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε στην Ιερά Μητροπόλη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου η Κυριακή της Ορθοδοξίας η Κυριακή της Ορθοδοξίας και τα ονομαστήρια Ιερισσού Θεοκλήτου. Στο λόγο του ο ο οικείος Ιεράρχης, αναέπτυξε το θέμα ότι Άγιος σημαίνει μιμητής Χριστού: του Αγίου η σκέψη γίνεται χριστοσκέψη, του Αγίου η συνείδηση πλάθεται σε χριστοσυνείδηση"… κ.λπ.  (ἐδῶ). Ὅμως ἡ χριστοσυνείδηση τοῦ κ. Θεοκλήτου (ὅπως καὶ τῶν ἄλλων Δεσποτάδων) δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ ὑπερασπιστεῖ τὴν πίστη που καταποντίζεται ἀπὸ τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Στὴν Ναύπακτο: Στὴν ὀμιλία του ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου ἀνέφερε πως, τό τί εἶναι Ὀρθοδοξία τό δείχνουν οἱ ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων… Εὐχήθηκε νά γνωρίσουμε τό βάθος τῆς Ὀρθοδοξίας, πού εἶναι ἡ μετάνοια καί ἡ ταπείνωση καί τό ὕψος της πού εἶναι τό Φῶς τῆς Ἀναστάσεως καί ἡ βιαία πνοή τῆς Πεντηκοστῆς. (ἐδῶ). Γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ λυμαίνονται τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀπείλησαν τὴν ζωή του στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο …τσιμουδιά! Μᾶλλον δὲν μίλησε ἀπὸ …ἀνεξικακία γιὰ τοὺς διῶκτες του!

   

Στὴν Βέροια: Λαμπρά εορτάστηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας στην Βέροια με την παρουσία του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμωνος… (ἐδῶ).

  

Στὴν Τήνο:  Ο Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος, αποφεύγοντας τους Μανιάτες, βρέθηκε στην Τήνο, ὅπου με την Κανονική Άδεια και Ευλογία του Μητροπολίτου Τήνου, τέλεσε τη Θεία Λειτουργία ο Μάνης κ. Χρυσόστομος Γ' στον Πανίερο Ναό της Ευαγγελιστρίας Τήνου. Ο Σεβασμιώτατος κήρυξε τον Θείον Λόγον αναφερθείς στην θεολογική αξία των ιερών εικόνων ... και προσκύνησε την Εικόνα της Παναγίας με περισσή ευλάβεια. (ἐδῶ).

Καλαμπάκα: Κυριακή της Ορθοδοξίας σήμερα και αυτήν την ημέρα επέλεξε να άγει τα σεπτά του Ονομαστήρια ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων Θεόκλητος.

Κι ἐδῶ λέξη φυσικὰ γιὰ Οἰκουμενισμό! (ἐδῶ).

Κερκύρα: Την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 2018 τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό της Υ.Θ. Σπηλαιωτίσσης ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Θεοφιλέστατου Επισκόπου Σαλώνων κ. Αντωνίου. Στο κήρυγμά του ο Θεοφιλέστατος επεσήμανε ότι η Ορθοδοξία δεν είναι μια ιδεολογία. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός πρεσβεύει την ορθή πίστη, την παραδεδομένη από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό και τους Αγίους Αποστόλους Του. Τώρα, πῶς «πρεσβεύει την ορθή πίστη» κάποιος συμβιβαζόμενος μὲ τὴν Παναίρεση, μόνο οἱ σύγχρονοι Δεσποτάδες, πνευματικοὶ καὶ πιστοὶ μποροῦν νὰ μᾶς τὸ ἐξηγήσουν! (ἐδῶ).

Κιλκίς: Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας, Ιερουργούντος του Μητροπολίτη Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ παρουσία στρατιωτικών, δημοτικών αρχών καθώς και πλήθους πιστών. Ο Σεβασμιώτατος κ. Εμμανουήλ στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στη θεολογική σημασία των εικόνων. (ἐδῶ). 

Ἀθήνα: Καὶ τέλος στὴν Ἀθήνα:

   Σε κλίμα λαμπρότητας εορτάστηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας. Στη Λειτουργία παρόντες ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Μετά το τέλος της λιτάνευσης των Ιερών Εικόνων, ο Μακαριώτατος επέδωσε τα διάσημα και το δίπλωμα της Ανωτάτης Τιμητικής Διακρίσεως του Μεγαλόσταυρου του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ἐδῶ ΟΧΙ μόνο δὲν ἀκούστηκε λέξη γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό, ἀλλὰ τιμήθηκε καὶ ἕνας ἐκ τῶν ἀνθρώπων τῆς Ν. Τάξης, ὁ Προκόπης Παυλόπουλος, ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε τόσα νομοθετήματα ἀντίθετα στὸ Εὐαγγέλιο!

''Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου Κύριε''

Μέλισσες δημιουργούν κυψέλες με περίτεχνα σχέδια για… άγνωστο λόγο!

 Η «φύση» λενε οι πολλοί, για τους Χριστιανούς, η άκτιστη ενέργεια του Δημιουργού Θεού δεν σταματά να μας εκπλήσσει, το ίδιο και τα δημιουργήματα του.

   Αυτή τη φορά τις εντυπώσεις κλέβουν μέλισσες, που έχουν λίγο πιο σκούρο χρώμα απ΄ότι έχουμε συνηθίσει, δημιουργώντας κυψέλες, που θυμίζουν περίτεχνα αρχιτεκτονικά σχέδια. Γνωστές ως… μέλισσες ζαχαροπλαστικής, οι Tetragonula carbonaria ζουν στην Αυστραλία και δημιουργούν ασυνήθιστες κυματιστές σπείρες που είναι τελείως διαφορετικές από τις επίπεδες κυψέλες που συναντάμε.

Ο θρήνος "προστασίας" για την "σύγχρονη" Ορθοδοξία των Οικουμενιστών!

ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΝΤΙΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Τοῦ ἀείμηστου Ἰωάννη Κορναράκη

   Κατὰ τὴν φετεινὴ (2013) πατριαρχικὴ ἑορτὴ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, στὸν Ἱ. Ν. τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στὸ ΦΑΝΑΡΙ, ὁ Πατριαρχικὸς Ἄμβωνας –μὲ ἀνοίκειες γιὰ τὴν ἱερότητα τοῦ χώρου ἐκφράσεις καὶ ἐπιθέσεις κατὰ τῶν αἰτίων καὶ τῶν ὑπαιτίων τῆς κρίσεως τῆς «σύγχρονης» Ὀρθοδοξίας– δὲν εἶχε ἐπίγνωση ὅτι, ἀπὸ τὸν ἴδιο αὐτὸν χῶρο ξεκίνησαν τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα διεμόρφωσαν τὴν «σύγχρονη» Ὀρθοδοξία, στὴν σημερινή της εἰκόνα.

Διότι, οὔτε «ἀκραῖα στοιχεῖα», οὔτε «προκατειλημμένα», «ἄρρωστα μυαλὰ» τοῦ ἐξωτερικοῦ τοῦ Πατριαρχείου χώρου, εἶναι ὑπεύθυνα γιὰ τὴν κρίση τῆς «σύγχρονης» πατριαρχικῆς Ὀρθοδοξίας.

Ὁ θρῆνος, ὅμως, τοῦ κηρύγματος γιὰ τὴν «σύγχρονη» Ὀρθοδοξία –θρῆνος προστασίας τῆς «Ὀρθοδοξίας» αὐτῆς– εἶναι δικαιολογημένος, διότι προέρχεται ἀπὸ τὸν πατριαρχικὸ χῶρο· δηλαδή, ἀπὸ τὸν ἴδιο χῶρο πού, ὅπως θὰ ἀποδείξουμε πιὸ κάτω, ἔδωσε τὶς ἀφορμὲς γιὰ νὰ γεννηθεῖ αὐτὴ ἡ ἴδια ἡ πατριαρχικὴ «σύγχρονη» Ὀρθοδοξία, τὴν ὁποίαν, ὄχι μόνον προστατεύει καὶ ἀποδέχεται, ἀλλὰ καὶ καθιερώνει ὡς τὴν γνήσια Ὀρθοδοξία καί, μάλιστα, κατὰ τὴν ἴδια τὴν ἑορτὴ τῆς αὐθεντικῆς Ὀρθοδοξίας!

Μὲ τὴν προβολὴ καὶ μὲ τὸν χαρακτηρισμὸ «σύγχρονη» θεολογία, ὁ πατριαρχικὸς χῶρος ἐννοεῖ, βεβαίως, ὅτι περιποιεῖ τιμὴ στὸ ἔργο του: στὴν οἰκουμενιστικὴ ἀποτύπωση τῆς εἰκόνας μιᾶς Ὀρθοδοξίας ἀντιπατερικῆς καὶ παγκοσμιοποιημένης!!!

Ἔτσι, ἡ προβολὴ τῆς εἰκόνας τῆς «σύγχρονης» Ὀρθοδοξίας ἀναγνωρίζεται ὡς ἡ «Ὀρθοδοξία» τοῦ Πατριαρχείου, ἀφοῦ ὁ Πατριαρχικὸς Ἄμβωνας συνηγόρησε τρεῖς φορὲς ὑπὲρ τῆς αὐθεντικότητας τῆς «σύγχρονης» θεολογίας.

Δὲν εἶναι τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι, ἡ καθιέρωση τῆς «σύγχρονης» Ὀρθοδοξίας ὡς «Ὀρθοδοξίας» τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου, ἀκολουθεῖ χρονικῶς τὸ Διεθνὲς Συνέδριο τῆς Ἀκαδημίας τῶν Θεολογικῶν Σπουδῶν, ποὺ ἔγινε στὸν Βόλο, ἀπὸ 3 ἕως 6 Ἰουνίου 2010, μὲ θέμα: «Πατερικὴ σύνθεση ἢ Μετα-πατερικὴ θεολογία»¹· ἤτοι: «ἐπιστροφὴ στοὺς Πατέρες, μὲ ἐπαναδιατύπωση ἢ ἀναθεώρηση τῆς θεολογίας τους, ἢ ἀπατερικὴ θεολογία, θεμελιωμένη στὶς ἀρχὲς τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ τῆς παγκοσμιοποιήσεως;»!

Εἶναι γεγονὸς πολλαπλῶς ἀποδεδειγμένο ὅτι, ἡ προαναφερθεῖσα ΑΚΑΔΗΜΙΑ τῆς Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ἔχει πλέον ἐξελιχθεῖ σὲ ἐργαστήριο οἰκουμενιστικῶν συνεδρίων καὶ σχετικῶν ἄλλων προσπαθειῶν (ὅπως, π.χ., τιμητικὴ ἐκδήλωση πρὸς χάριν τοῦ Μητροπολίτη Περγάμου, Ἰ. Ζηζιούλα, τοῦ πρωτομάστορα τῆς προσπάθειας ἑνώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸν Παπισμό). Εἶναι, δηλαδή, χῶρος ἀποδομήσεως τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας².

Ἤδη, μὲ τὸ τελευταῖο αὐτὸ ἀντιπατερικὸ συνέδριο, τὸ 2010, ὁ πατριαρχικὸς χῶρος συγκέντρωσε ὁμόφρονές του γιὰ νὰ ἀποδομήσει τὴν αὐθεντία τῆς πατερικῆς θεολογίας, τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Τὰ Πρακτικὰ τοῦ ἐν λόγῳ συνεδρίου ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸ ἐπιστημονικὸ περιοδικὸ τῆς Ἱ. Συνόδου ΘΕΟΛΟΓΙΑ, τ. 2/2010, σσ. 317-324.

Πρόκειται γιὰ ἕνα ἐντελῶς ἀντιπατερικὸ καὶ ἀνορθόδοξο κείμενο, ἡ ἔκδηλη διγλωσσία καὶ ἡ ἀμφισημία τοῦ ὁποίου καλύπτουν τὶς σαρωτικὲς ἀλλαγές, τὶς ὁποῖες προτίθενται νὰ πραγματοποιήσουν οἱ σύνεδροι, ἐὰν κάποιος ὁμόφρονάς τους Ἐπίσκοπος διοικήσει τὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας. Πάντως, οἱ τελικὲς ἀποφάσεις τους ἔχουν πειστικὴ σαφήνεια καὶ δείχνουν «ποῦ τὸ πάνε» οἱ σύνεδροι· δηλαδή, τί, ἀκριβῶς, θέλουν νὰ ξηλώσουν στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ποῦ μπορεῖ νὰ φθάσει τὸ ξήλωμα αὐτό!!!

Λέγουν, λοιπόν: «Σχετικὰ μὲ τὴν Παράδοση, θὰ χρειασθεῖ νὰ διακρίνουμε μεταξὺ τῶν στοιχείων της, ποιά ἀπὸ αὐτὰ μποροῦν νὰ ὑπερβαθοῦν καὶ ποιά ὄχι. Ποιά ἀπὸ αὐτὰ μποροῦν νὰ συνιστοῦν καθαρὰ θεολογικοὺς συντελεστὲς καὶ ποιά ἀποτελοῦν καθαρὰ ἱστορικὰ καὶ πολιτιστικὰ στοιχεῖα. Ἡ γλῶσσα, ἡ ὁρολογία, ἡ δυνατότητα τῆς μετάφρασης τῶν βιβλικῶν καὶ λειτουργικῶν κειμένων, οἱ λειτουργικὲς μορφές, τὰ Τυπικά, τὰ ἐθιμικὰ καὶ πολιτισμικὰ στοιχεῖα τῆς θρησκευτικῆς ζωῆς (ἀμφίεση κλήρου, λειτουργικὰ ἔθιμα, τέμπλο κ.ἄ.) εἶναι προφανῶς ὑπερβάσιμα. Στοιχεῖα ὅμως, τῆς Παράδοσης, ὅπως ἡ προσευχή, ἡ μετάνοια, ἡ νηστεία, ὁ ἀγῶνας κατὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῶν παθῶν, ἡ ἐμπειρία τῆς χάρης, τῆς θέωσης, τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι στοιχεῖα ποὺ μποροῦν νὰ ὑπερβαθοῦν; Τὴν ἴδια ἀμηχανία προκαλεῖ ἡ ἀμφισβήτηση τῆς “αὐθεντίας” τῶν Συνόδων, μὲ τὸ πρόσχημα τῶν αὐτοκρατορικῶν ἐνδιαφερόντων καὶ παρεμβάσεων»³.

Ἐξ ἴσου ἐνδιαφέρουσες εἶναι καὶ οἱ παρακάτω ἐπισημάνσεις τοῦ Συνεδρίου τῆς πρότασης ἀποδομήσεως ὁλόκληρης τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν χοάνη τῆς σαρωτικῆς παγκοσμιοποιήσεως!!!

Στὸ συγκεκριμένο συνέδριο ἐπισημάνθηκε:

1. -«Ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπαναδιατύπωσης τῆς Ὀρθόδοξης θεολογίας στὴν κάθε πολιτισμική της συνάφεια, ἡ ὁποία ἀνάγκη ἔτυχε καθολικῆς ἀποδοχῆς ἀπὸ τοὺς συνέδρους»!

2. -«Ἡ ἀνάγκη γιὰ ὑπέρβαση τῆς ἐσωστρέφειας ἀπὸ τὴν κίνηση τῆς ἐπιστροφῆς πρὸς τοὺς Πατέρες»!

3. -«Ἡ ἀνάγκη ἰσχυρῆς γονοποιητικῆς παρουσίας τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας στὶς διάφορες θεολογικές, καὶ ὄχι μόνον, ζυμώσεις στὸ παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, καθὼς καὶ ἡ ἀνάγκη διαλόγου μὲ τὶς φυσικὲς καὶ κοινωνικὲς ἐπιστῆμες. Συνάμα, παρατηρήθηκαν πολλαπλὲς διαστάσεις τῆς “κίνησης” τῆς ἐπιστροφῆς στοὺς Πατέρες, διαστάσεις ἐσωστρέφειας καὶ μοιρολατρείας, ἀποθέωση τοῦ παρελθόντος καὶ θεολογικὴ ἀπομόνωση»⁴.

Αὐτὰ καὶ μόνον τὰ συμπεράσματα τοῦ συνεδρίου, συνδυαζόμενα μὲ τὶς ἀκραῖες θέσεις κάποιων συνέδρων, δείχνουν ὅτι, στὸ συνέδριο τῆς ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ τοῦ Βόλου, κυριάρχησε οὐσιαστικὰ ἡ ἀποστροφὴ καὶ ἡ ἀπέχθεια πρὸς τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἡ προσπάθεια μεταλλάξεως τῆς παρακαταθήκης τῆς ἐξ ἀποκαλύψεως ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ σὲ παγκοσμιοποιημένο σκιάχτρο θρησκευτικῆς παρανοίας!!!

* * *

Ἡ σχετικοποίηση ἤ, μᾶλλον, ἡ ἀπόρριψη τῆς διαχρονικῆς παρουσίας τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἀπόρριψη τοῦ εὐαγγελικοῦ καὶ πατερικοῦ λόγου. Ἡ Ἐκκλησία, μὲ τὴν παγκοσμιοποιημένη εἰκόνα της, εἶναι κενὸς λόγος. Ἡ «σύγχρονη» Ὀρθοδοξία εἶναι φάντασμα κακόγουστο μπροστὰ στὴν αὐθεντικὴ Ὀρθοδοξία τῶν Πατέρων.

Ἡ αὐθεντικὴ Ὀρθοδοξία, στὴν χαρισματική της εἰκόνα, εἶναι μιὰ διαχρονικὴ λυτρωτικὴ παρουσία, ποὺ δὲν πάσχει ἀλλοίωση, οὔτε ἀπὸ τὸν χρόνο, οὔτε ἀπὸ τὸ μῖσος καὶ τὴν περιφρόνηση τῶν ἀρνητῶν τῆς ὑπόστασής της. Ὁ ἅγιος Μάξιμος σημειώνει: «ὁ πνευματικὸς Νόμος τῆς Νέας Διαθήκης τῷ πνεύματι νεάζει …διὰ παντὸς ἐνεργούμενος. Ἡ γὰρ Χάρις ἀπαλαίωτος»⁵. Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο τῆς ἰδίας ὁμιλίας του –σχολιάζοντας τὸν λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου, «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας»– ὁ ἅγιος Μάξιμος σημειώνει ὅτι, ὁ θεῖος ἀπόστολος τὸ εἶπε αὐτό, «εἰδὼς ἀεὶ καινὸν τὸ μυστήριον, μηδέποτε περιλήψει νοὸς παλαιούμενον»⁶.

Ὅσον καὶ ἂν προσπαθοῦν, μὲ ὀρθολογιστικοὺς βερμπαλισμοὺς καὶ οἰκουμενιστικὲς λογικές, οἱ ἄνθρωποι τῆς «σύγχρονης» Ὀρθοδοξίας, δὲν θὰ μπορέσουν νὰ παρακωλύσουν τὴν διαχρονικὴ ἀκτινοβολία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπὶ τῶν πιστῶν, ποὺ ἔχουν τὰ λογικά τους καὶ ξέρουν ποιοί εἶναι καὶ ποῦ πάνε!

* * *

Ἡ Συμβολὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου

στὴν δημιουργία μιᾶς ἀντιπατερικῆς

«σύγχρονης» Ὀρθοδοξίας

Ἡ σύγχρονη Ἱστορία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸ 1948 μέχρι σήμερα, εἶναι γραμμένη μὲ πολλὲς σελίδες οἰκουμενιστικῆς δραστηριότητος.

Ὁ ἑκάστοτε οἰκοδεσπότης τοῦ πατριαρχικοῦ οἴκου ἡγεῖτο προσπαθειῶν ἑνώσεως τῶν μὴ δυναμένων νὰ ἑνωθοῦν. Τὸ μάτι τοῦ Πατριαρχείου, σταθερὰ στραμμένο πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους χώρους, ἀπεμπολοῦσε τὶς ἀλήθειες τῆς Ὀρθοδοξίας πρὸς χάριν μιᾶς ἐκκοσμικευμένης χριστιανοσύνης, ἀποξενωμένης ἀπὸ τὴν ἰκμάδα τῶν αὐθεντικῶν εὐαγγελικῶν καὶ πατερικῶν ἀληθειῶν.

Ἰδιαίτερα ὁ σημερινὸς οἰκοδεσπότης τοῦ ΦΑΝΑΡΙΟΥ ἔδειξε μεγάλη κινητικότητα στοὺς ἑτεροδόξους χώρους καὶ συμμετεῖχε σὲ ἑτερόδοξες λειτουργικὲς πράξεις.

Τὸ κορυφαῖο γεγονός, ποὺ ἐσχάτως καταγράφει τὴν ἔντονη ἀποδόμηση τῶν Ἱ. Κανόνων ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Βαρθολομαίου, εἶναι ἡ συλλειτουργία καὶ τοῦ Πάπα, κατὰ τὴν θρονικὴ ἑορτὴ τοῦ Πατριαρχείου, τὴν 30^η Νοεμβρίου 2006. Τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ἀπὸ τὸν ἐξώστη τοῦ Πατριαρχείου –μὲ δεμένα τὰ χέρια του μὲ τὸν Πάπα–, διαδηλώνουν ἀμφότεροι τὴν κοινὴ ἀπόφασή τους νὰ ἑνωθοῦν ἡ Ὀρθόδοξη ΕΚΚΛΗΣΙΑ μὲ τὸν Παπισμό.

Σὲ γενικὲς γραμμές, ἡ κορυφὴ τῆς «Ὀρθοδοξίας», μὲ τὰ πολλὰ καὶ γνωστὰ σὲ ὅλους οἰκουμενιστικά της ἀνοίγματα, ἔδωσε τὸ θάρρος σὲ πολλοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς οἰκουμενιστὲς νὰ προχωροῦν σὲ πράξεις ἀποδομήσεως καὶ προδοσίας τῶν ἀληθειῶν τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Ἐπιλεκτικῶς, θὰ ἐπισημανθοῦν μερικὰ ἀκραῖα ἀνοίγματα, τὰ ὁποῖα εὐθυγραμμίζονται  μὲ τὴν πατριαρχικὴ πρωτοβουλία –ἀλλὰ καὶ σκοπιμότητα– νὰ προκύπτουν στὸν ὀρθόδοξο χῶρο ἀνατρεπτικὲς ἐνέργειες κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἕνωση τοῦ Πατριαρχείου μὲ τὸν Παπισμὸ θὰ γίνει ὁπωσδήποτε. Καί, κάποια στιγμή, ὁ ὀρθόδοξος κόσμος, ποὺ ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα, ἢ ἐκεῖνοι ποὺ νομίζουν ὅτι ἡ ἕνωση αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθεῖ, θὰ ἐκπλαγοῦν.

Τὸ θέμα τῆς πραγματοποιήσεως αὐτῆς ἔχει ἤδη «κλειδώσει», πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια, στὸν γνωστὸ διάλογο μεταξὺ ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν στὴν Ραβέννα τῆς Ἰταλίας. Στὸν διάλογο αὐτόν, οἱ ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι ἐψήφισαν καὶ ἀποδέχθηκαν, αὐτούσιο, τὸ παπικὸ κείμενο ποὺ τοὺς παρουσίασαν οἱ παπικοὶ «ἑταῖροι» τους.

Σύμφωνα μὲ τὸ κείμενο αὐτό, ἡ παπικὴ ἐξουσία ἐπὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀποτυπώνεται μὲ τὴν εἰκόνα πυραμίδος. Στὴν κορυφὴ τῆς πυραμίδος, εἶναι ὁ Πάπας. Ὅποιος Ἐπίσκοπος δὲν θὰ ἀποδέχεται τὸν Πάπα, θὰ μένει ἐκτὸς τῆς παπικῆς «ἐκκλησίας», ποὺ εἶναι ἡ μόνη ὁλοκληρωμένη καὶ ὁριστικῶς διαμορφωμένη μὲ τὴν ρωμαϊκὴ παράδοση.

Ὁ Πατριάρχης ἔχει προωθήσει αὐτὴν τὴν ἕνωση μὲ τὴν ἀρωγὴ τοῦ πρωτοπαλλήκαρου τῆς ἑνώσεως αὐτῆς: τοῦ Μητροπολίτη Περγάμου, Ἰωάννη Ζηζιούλα, ὁ ὁποῖος εἶναι πασίγνωστος γιὰ τὴν διαχρονική του ἐπιμονὴ στὸ κυρίαρχο καὶ ἐξουσιαστικὸ πρωτεῖο τοῦ Πάπα, καὶ ὄχι στὸ πρωτεῖο τιμῆς.

Ξαφνικά, λοιπόν, θὰ πληρώσουν τοὺς ναούς μας παπικοὶ πιστοί, γιὰ τὴν πραγματοποίηση τοῦ κοινοῦ Ποτηρίου τοῦ Πάσχα τῶν ὀρθοδόξων μὲ τοὺς παπικούς!

Ι. -Ἤδη, καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος –ἀκραῖος οἰκουμενιστής– συνέπλευσε μὲ τὸν Πατριάρχη στὰ ἀνοίγματα πρὸς τοὺς οἰκουμενιστικοὺς χώρους. Ἔφερε καὶ αὐτός, πρὶν ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, τὸν Πάπα στὴν Ἀθήνα, καὶ πανηγύρισε τὸ γεγονὸς μὲ φιέστες καὶ ἐκδηλώσεις μειοδοσίας τῆς Ὀρθοδοξίας.

Λίγο πρὶν ἔλθει ὁ Πάπας στὴν Ἀθήνα, καὶ ἀφοῦ εἶχε ὀργανώσει τὰ πάντα γιὰ τὴν ὑποδοχή του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐκάλεσε τέσσερεις ὁμοτίμους καθηγητὲς Πανεπιστημίου –μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸν ὑπογράφοντα τὸ παρόν– γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουν νὰ συντάξει τὰ σχετικὰ κείμενα ποὺ θὰ διάβαζε ἐνώπιον τοῦ Πάπα, οὕτως ὥστε αὐτὰ νὰ ἔχουν ἀκραιφνῶς ὀρθόδοξο χαρακτῆρα. Ὡστόσο, προσωπικῶς διαπίστωσα ὅτι, τὰ συγκεκριμένα κείμενα ἀνεγνώσθησαν ἐνώπιον τοῦ Πάπα χωρὶς τὶς διορθώσεις μας.

Τὸ 2003, δύο χρόνια μετὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Πάπα, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εἰσηγήθηκε τὸν νεωτερισμὸ τῆς «Λειτουργικῆς Ἀναγέννησης» τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ θεολογικὸ ὑπόβαθρο τῆς Ἀναγεννήσεως ποὺ εἶχε στὸ μυαλό του, δημοσιεύθηκε τὸ ἴδιο ἔτος, στὸ περιοδικὸ ΕΚΚΛΗΣΙΑ⁷, ὡς συνοδικὸ κείμενο, γραμμένο ἀπὸ καθηγητὲς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π. Θεσσαλονίκης. Τὸ κείμενο αὐτὸ ἀποτυπώνει, μὲ γνώμονα τὴν ἀρχὴ τῆς μετανεωτερικότητος, τὶς σαρωτικὲς ἀλλαγές ποὺ ἔπρεπε νὰ γίνουν γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖ ἡ «Λειτουργικὴ Ἀναγέννηση» τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀπὸ τὶς προτεινόμενες αὐτὲς ἀλλαγές, ἀναφέρουμε δύο:

α) Λόγῳ τῶν προόδων τῶν ἀνθρωπιστικῶν καὶ κοινωνικῶν ἐπιστημῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐπαναπροσδιορίζεται ἡ ταυτότητα τῆς Ἐκκλησίας, προκειμένου νὰ συμπορευόμαστε μὲ αὐτὲς τὶς προόδους καὶ τὶς πολιτιστικὲς ἐξελίξεις.

β) Γιὰ τοὺς ἰδίους λόγους, θὰ πρέπει νὰ ἐπαναπροσδιορίζεται συνεχῶς καὶ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἡ πλατύτερη ἐπαναδιατύπωση τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ –προταθεῖσα καὶ σὲ ἄλλο κείμενο τοῦ ἰδίου, σὲ ἐπετηρίδα τῆς Σχολῆς– ἐξηγεῖ ὅτι, στὸ μυστήριο αὐτό, δὲν προσερχόμαστε γιὰ νὰ γίνουμε ἅγιοι, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀποκτήσουμε πνεῦμα ἀλληλεγγύης μεταξύ μας (στὸ πνεῦμα τῆς παγκοσμιοποιήσεως), γιὰ νὰ φθάσουμε στὰ ἔσχατα!!!

Ἐπειδή, ὅμως, ἡ ταυτότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, τὸ συνοδικὸ αὐτὸ κείμενο πρότεινε, κατ’ οὐσίαν, τὸν διαρκῆ ἐπαναπροσδιορισμὸ τοῦ Ἰδίου τοῦ Χριστοῦ!!!

Εἶναι περίεργο ὅτι, κανεὶς Ἐπίσκοπος δὲν παρουσιάσθηκε γιὰ νὰ τὸ στηλιτεύσει. Οὔτε ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος ἔδωσε σημασία στὸ ὀκτασέλιδο Ὑπόμνημα τοῦ ὑπογράφοντος, τὸ ὁποῖο παραδόθηκε νομίμως σὲ ὅλα τὰ μέλη τῆς Συνόδου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.

ΙΙ. -Πρὸ δεκαετίας, περίπου, στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Α.Π.Θ., ἐκπονήθηκαν –καὶ ἔγιναν ἀποδεκτές– δύο διατριβές, οἱ ὁποῖες «ἀπεδείκνυαν» ὀρθοδόξους δύο αἱρετικοὺς τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Χαλκηδόνος: τὸν Διόσκορο καὶ τὸν Σεβῆρο (τὸν ἀποκαλούμενο «ἀκέφαλο» στὸ σχετικὸ τροπάριο τοῦ Ὄρθρου τῆς Ἀκολουθίας τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων).

Ἡ δικαιολογία καὶ τὸ αἴτιο τῆς ἐκπονήσεως τῶν ἐν λόγῳ διατριβῶν εἶναι ὅτι, ἀμφότερες προλειαίνουν τὸ ἔδαφος, ὥστε, μελλοντικὴ Σύνοδος νὰ πεισθεῖ γιὰ τὰ «ὀρθόδοξα» φρονήματα τῶν δύο –Συνοδικῶς καταδικασθέντων– αἱρετικῶν.

ΙΙΙ. -Ἡ «ὀρθοδοξοποίηση» τῆς σωτηριολογικῆς προτεσταντικῆς διδασκαλίας περὶ τῆς «ἀοράτου Ἐκκλησίας»:

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος –μὲ μεγάλο ἔργο στὸν χῶρο τῆς Ἱεραποστολῆς στὴν Ἀφρική, ἀλλὰ καὶ προσφορᾶς στὴν Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἀρχιεπισκοπὴ τῆς Ἀλβανίας– λόγῳ τῆς ταυτίσεώς του μὲ τὸ ἐπιστημονικό του ἀντικείμενο (δηλαδή, μὲ τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τὸ Ἰσλάμ), προέβη σὲ παραχάραξη εὐαγγελικοῦ χωρίου, προκειμένου νὰ δείξει ὅτι, ἀκόμα καὶ ὅλοι οἱ πιστοὶ τῶν ἄλλων θρησκειῶν θὰ σωθοῦν ὁπωσδήποτε, διὰ τῆς «ἀόρατης Ἐκκλησίας»!!!

Τὸ ἐπίμαχο χωρίο, τὸ ὁποῖο παραχάραξε, ἀνήκει στὴν Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, κεφ. 3, στ. 6. Στὸ χωρίο αὐτό, ὁ ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν ἀναφέρεται στὸν τρόπο τῆς σωτηρίας τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ θὰ σωθοῦν, ἀφοῦ τοὺς κηρυχθεῖ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ ἀποδεχθοῦν: «Τὰ ἔθνη εἶναι συγκληρονόμα καὶ σύσσωμα καὶ συμμέτοχα τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ ἐν Χριστῷ διὰ τοῦ εὐαγγελίου».

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας, ὅμως, στὸ ἔργο τοῦ Ἴχνη ἀπὸ τὴν ἀναζήτηση τοῦ ὑπερβατικοῦ⁸, ἀντικαθιστᾶ τὴν φράση «διὰ τοῦ εὐαγγελίου», μὲ τὴν φράση «διὰ τῆς ἐκκλησίας», ἀναπτύσσοντας, ἔτσι, τὴν διδασκαλία τῆς ἀόρατης σωτηρίας! Μὲ τὴν παραχάραξη αὐτή, ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ξεπεράσει τὴν αὐθεντικὴ ἀποστολικὴ διδασκαλία περὶ τῆς σωτηρίας τῶν ἐθνῶν, διὰ τῆς ἀπὸ μέρους τους ἀποδοχῆς, ἐφαρμογῆς καὶ βιώσεως τοῦ Εὐαγγελίου. Σημειώνοντας δὲ ὅτι, «οἱ παλαιότεροι ὅσο καὶ οἱ νεότεροι θεολόγοι τῆς ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας τόνισαν ὅτι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἐνεργεῖ καὶ πέραν τῶν ὁρίων τῆς ὁρατῆς Ἐκκλησίας», ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας καταλήγει στὸ συμπέρασμα ὅτι, σὲ αὐτὴν τὴν «ἀόρατη Ἐκκλησία», καὶ τὰ ἔθνη «δύνανται νὰ ἀνήκωσι ἀοράτως καὶ οἱ ἐθνικοί, οἱ ἑτερόδοξοι…» (σσ. 423-4).

Ὅμως, στὴν ὀρθόδοξη σωτηριολογία δὲν ὑπάρχει πουθενὰ χῶρος ποὺ νὰ ἀνήκει σὲ περιοχὴ ἀόρατης σωτηρίας. Ἡ διδασκαλία αὐτὴ εἶναι προτεσταντική, σκοτεινὴ καὶ ἀδιευκρίνιστη. Σύμφωνα μὲ τὴν ὀρθόδοξη παράδοση, ὁ Θεὸς σώζει μὲν ὅλον τὸν ὁρατὸ κόσμο, ἀλλὰ μὲ ὁρατὲς καὶ συγκεκριμένες ἐνέργειες. Τὴν θεωρία περὶ «ἀόρατης σωτηρίας» ἐδημιούργησαν οἱ διαμαρτυρόμενοι, γιὰ νὰ ξεπεράσουν δυσκολίες προσωπικοῦ χαρακτῆρα (ὅπως τὴν ρωμαιοκαθολική τους προέλευση καὶ τὴν κυριαρχία τοῦ δυτικοῦ ὀρθολογισμοῦ).

* * *

Αὐτὰ τὰ ἐλάχιστα δείγματα τῆς ἀπορρίψεως, ἢ ἀποδομήσεως, ἀρχῶν τῆς ἀληθείας τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Πατέρων, δείχνουν τὰ ἀποτελέσματα τῆς διαχρονικῆς οἰκουμενιστικῆς δραστηριότητος τοῦ ὑποτιθεμένου «κέντρου» τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἔτσι, στὸν Πατριαρχικὸ Οἶκο, τὴν Ὀρθοδοξία τῆς πατερικῆς παρακαταθήκης διαδέχθηκε ἡ «σύγχρονη» Ὀρθοδοξία, μεταλλαγμένη στὰ μέτρα τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν θεμελιωδῶν ἀρχῶν τῆς μετανεωτερικότητος.

* * *

Ὁ ὑπογράφων συνέταξε τὸ πάρον κείμενο, ὧν συνεπὴς στὸν διδακτορικό του ὅρκο ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας: «ὅπου γῆς βρεθῶ, θὰ ὑποστηρίζω τὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Ὅλοι οἱ διδάκτορες δίνουν τὸν ὅρκον αὐτόν. Ἀλλὰ καὶ οἱ Ἐπίσκοποι ὁρκίζονται νὰ ἐπιτελοῦν τὰ καθήκοντά τους θεοφιλῶς καὶ νὰ ἀνταποκρίνονται μὲ θεῖο ζῆλο στὴν τήρηση τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν διδαγμάτων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Αὐτὸ σημαίνει ὅτι, ὅσοι Ἐπίσκοποι ἀφήνουν ὀρθάνοιχτη τὴν θύρα στὸν οἰκουμενιστικὸ χῶρο καὶ ἀναλαμβάνουν δραστηριότητες ποὺ ἀκυρώνουν τὴν προσωπική τους ἀξιοπρέπεια καὶ τὸν σεβασμό τους ἔναντι τοῦ ἀξιώματός τους ὡς κληρικῶν καὶ ὡς ἀνθρώπων τῆς ἐκκλησίας, ἀποβαίνουν ἐπιλήσμονες τοῦ ὅρκου τους.

Σὲ μία τέτοια περίπτωση, φαίνεται νὰ ἐνεργεῖ τὸ μιαρὸ ἔργο του, ὁ Ἀντίχριστος, καὶ διὰ τῆς Ἐκκλησίας.

Ἰωάννης Κορναράκης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. -Περιοδ. ΘΕΟΛΟΓΙΑ τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τ. 2/2010, σσ. 317-324.

2. -Πρὸ ἐτῶν, ἡ συγκεκριμένη Μητρόπολις συγκάλεσε συνέδριο Ὀρθοδόξων καὶ Ἀγγλικανῶν, καί, μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, τοὺς κάλεσε νὰ λειτουργηθοῦν στὸ Γυναικεῖο Μοναστῆρι τῶν Ἁγίων Ταξιαρχῶν Πηλίου. Ὅταν οἱ προσκεκλημένοι ἔφθασαν καθυστερημένοι στὸν Ναό, οἱ ἀδελφὲς τῆς Ἱ. Μονῆς ἔσπρωχναν τοὺς ὀρθοδόξους πρὸς τὸν νάρθηκα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα. Σχετικὲς φωτογραφίες δείχνουν τοὺς ἀγγλικανοὺς νὰ ἐξέρχονται τοῦ Ναοῦ μὲ τὸ ἀντίδωρο στὸ χέρι, ἐνῶ σημειώθηκε ἰδιαιτέρως ἡ παρουσία μιᾶς ἀγγλικανῆς ἱερείας.

3. -Περιοδ. ΘΕΟΛΟΓΙΑ, στὸ ἴδιο τεῦχος, σ. 322.

4.-Στὸ ἴδιο, σ. 320.

5. -Περὶ θεολογίας καὶ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας, PG 90, στ. 1120.

6. -Στὸ ἴδιο, στ. 1181.

7. -Περιοδ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τ. Ἰούνιος 2003, σσ. 413-418.

8. -Συλλογὴ θρησκειολογικῶν μελετημάτων, ἐκδ. ΑΚΡΙΤΑΣ, α.χ., σσ. 423-4. Βλ. καὶ Πρωτοπρεσβυτέρου Ἰ. Φωτοπούλου, Θεανδρικὴ Καθολικότητα ἢ Πανθρησκειακὴ Παγκοσμιότητα, Ἀθήνα 2003, τὸ ὁποῖον ἀναιρεῖ ἐπιτυχῶς ὀρθοδόξως τὶς κακοδοξίες τοῦ βιβλίου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας, μὲ τίτλο Παγκοσμιότητα καὶ Ὀρθοδοξία, Ἀθήνα 2000.

Πηγή