Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης
Πάνω στήν ἑτοιμασία τοῦ ἄρθρου - ἀπάντηση στά
ψεύδη τοῦ π. Σάββα Λαυριώτη μέ τά ὁποία καταπιάστηκα τίς τελευταῖες
ὧρες και θα δημοσιευθεί την Κυριακή 6/5 το πρωί στο Ιστολόγιό μου,
ἔφθασε στήν ἠλεκτρονική μου διεύθυνση ἡ ἐργασία πού ἀκολουθεῖ τοῦ
ὀσιολογιωτάτου μοναχοῦ π. Σεραφείμ (Ζήση). Πρόκειται γιά ἀπάντηση στούς
ἀνακριβής, ἀναληθής καί ἀνόητους κατά τήν ἄποψή μου ἰσχυρισμούς τοῦ κ.
Ρίζου πού μέ αὐτόν τόν τρόπο συκοφαντεῖ τήν ἀλήθεια, λοιδορεῖ πρόσωπα
καί πολεμᾶ τήν ὑγειά ἀποτείχιση μέ συνέπεια νά παρασύρει ἀρκετούς στόν
δρόμο τῆς πλάνης.
Ἀναίρεση μυθευμάτων τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου
Λυποῦμαι
πού ἀναγκάζομαι καί μή θέλων νά γράψω τά παρακάτω, ὅμως ἡ ἀναλήθεια
ἔχει καί τά ὅριά της. Ὁ θεολόγος (...ἀλλά καί ἀδικητής μας) κ. Ἰωάννης
Ρίζος γιά δεύτερη φορά ἐπανέρχεται γιά τό θέμα τῆς ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου
Μπαντσέν κ. Λογγίνου μνημονεύσεως ἤ μή τῆς οἰκείας του ἀρχῆς στή Θ.
Λειτουργία καί μᾶς κατηγορεῖ καί πάλιν γιά ψευδῆ ἀποτείχιση !
Κατά πρῶτον, ὁ κ. Ρίζος ἰσχυρίσθηκε (εὖ γε, τῆς εὐγενείας),
ὅτι ἡ ἀποτείχιση τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση «καί τῶν σύν αὐτῷ» εἶναι
«ψευδο-αποτείχιση» καί ἡ περί αὐτήν διδασκαλία του μία «νεκροφόρα πλάνη»
[1], καί
παρέσχε στοιχεῖα πού, ὅπως νόμιζε, ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος
κ.Λογγῖνος δέν ἔχει ἀποτειχισθεῖ, ἀντίθετα μέ ὅσα ἐμεῖς λέμε περί αὐτοῦ.
Κατά συνέπεια, συλλειτουργώντας ὁ π. Θεόδωρος μαζί του πρό μηνῶν στό
Μπαντσέν (τήν β΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν 2018), δέχθηκε νά ἀκούσει τήν
μνημόνευση ὅλων τῶν Προκαθημένων [2]! Ἐν τῷ μεταξύ οἱ γνωστοί τοῦ κ. Ρίζου στήν περιοχή τῆς Πτολεμαΐδος
διέδιδαν τήν ἴδια ἀνακρίβεια δείχνοντας καί ... βίντεο (!) (ὅπως
πληροφορήθηκα), ἐνῷ καί ἐχθές ὁ κ. Ἰωάννης ἐπανῆλθε μέ τό ἴδιο θέμα, σέ
νέο δημοσίευμά του [3].
Ἐπειδή στά σχόλια δέν λύνονται τά προβλήματα (λόγῳ τεχνικῆς - ἀπ΄ ὅ,τι
φαίνεται - ἀσυνεχείας), ὀφείλω, ἐπειδή πρόκειται περί θέματος Ὀρθοδοξίας
καί χάριν τῶν ἀδελφῶν περί τόν κ. Λογγῖνο, νά διευκρινίσω καί δηλώσω μέ
τό παρακάτω κείμενο τά ἑξῆς:
(1) Κάθε
Ἐπίσκοπος (ἤ Μητροπολίτης) λειτουργώντας, μνημονεύει τοῦ προϊσταμένου
του Ἐπισκόπου· εἰδικῶς οἱ Ἱεράρχες τῶν Νέων Χωρῶν στήν (Βόρειο) Ἑλλάδα
μνημονεύουν διττῶς, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου «καί τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου»[4].
(2) Οἱ
Ἐπίσκοποι τῆς Ρωσσικῆς Ἐκκλησίας, ἁπανταχοῦ τῆς γῆς (καί στήν
Οὐκρανία), κατά λειτουργική ἰδιαιτερότητα, μνημονεύουν τοῦ Πατριάρχου
Μόσχας καί ὅλων τῶν πρός τά κάτω προϊσταμένων τους, Μητροπολιτῶν καί
Ἀρχιεπισκόπων [5].
(3) Οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ἐκκλησιῶν (Πατριάρχες, Ἀρχιεπίσκοποι Ἑλλάδος κ.λπ.) μνημονεύουν (διά τοῦ Διακόνου ἐκφωνοῦντος τά «Δίπτυχα»), ὅλων τῶν Προκαθημένων τῶν λοιπῶν 13 Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Ἰδού τί λέει καί τό «Ἀρχιερατικόν» τοῦ λειτουργιολόγου Μητροπολίτου Τυρολόης καί Σερεντίου κ. Παντελεήμονος.
«Εἰ
δέ ἐστιν ὁ ἱερουργῶν Πατριάρχης ἤ Ἀρχιεπίσκοπος (προκαθήμενος
Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας) λέγει· "Ἐν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, πάσης
Ἐπισκοπῆς Ὀρθοδόξων τῶν ὀρθοτομούντων τόν λόγον τῆς σῆς ἀληθείας". Οἱ
Ἱερεῖς· " Ἐν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (τοῦ
δεῖνος) ὅν χάρισαι ταῖς ἁγίαις σου Ἐκκλησίαις ἐν εἰρήνῃ, σῷον, ἔντιμον,
ὑγιᾶ, μακροημερεύοντα καί ὀρθοτομοῦντα τόν λόγον τῆς σῆς ἀληθείας". Εἰ δέ ἱερουργεῖ Πατριάρχης ἤ Ἀρχιεπίσκοπος (προκαθήμενος Ἐκκλησίας), ὁ Διάκονος ἐκφωνεῖ τά Δίπτυχα. Ὁ Διάκονος· "Καί ὧν ἕκαστος ἔχει κατά διάνοιαν καί πάντων καί πασῶν» [6] (τά «Δίπτυχα» εἶναι ἡ δέλτος μέ τούς ὑπόλοιπους 13 Προκαθημένους).
Ὅσοι
ἔχουν γνώση λειτουργικῆς, ἀκόμη καί ὡς Ἱεροψάλτες, γνωρίζουν τά ἁπλᾶ
αὐτά πράγματα· μόνον ἡ ἰδιαιτερότητα τῆς «ρωσσικῆς πολλαπλῆς
μνημονεύσεως» εἶναι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα λίγο γνωστή.
(4) Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μπαντσέν τῆς Οὐκρανίας κ. Λογγῖνος (Ἀρχιεπίσκοπος ἀπό τόν Αὔγουστο τοῦ 2017 [7]) ἔχει διακόψει τήν μνημόνευση τοῦ Πατριάρχου Μόσχας ἀπό τόν Μάρτιο τοῦ 2016 [8], ἀλλά
μνημονεύει τοῦ Τοπικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Τσερνοβτσί καί Μπουκοβίνας
κ. Μελετίου καί τοῦ Μητροπολίτου του καί Γέροντός του κ. Ὀνουφρίου, ὁ
ὁποῖος ἔχει ἀγωνισθεῖ καί κάνει παρεμβάσεις κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στήν
Σύνοδο τῆς Ρωσσικῆς Ἐκκλησίας. Στή θέση τῆς μνημονεύσεως τοῦ Πατριάρχου
Κυρίλλου, ὁ κ. Λογγῖνος μνημονεύει ἀορίστως «Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν» (“ortodocși patriarhi” – κατά τό «πάσης ἐπισκοπῆς Ὀρθοδόξων»). Ὅλα αὐτά εἶναι διακριτά καί σέ βίντεο ὅπου φαίνεται ὅλη ἡ μνημόνευση κατά τή Μεγάλη Εἴσοδο στόν Ναό τοῦ Μπαντσέν [9].
(5) Ἡ
στάση αὐτή τοῦ κ. Λογγίνου λαμβάνει ἰδιαίτερο βάρος, ὅταν ληφθεῖ ὑπ΄
ὄψιν ἡ δυσχερής θέση τῆς Ἐκκλησίας Οὐκρανίας ἔναντι δύο σχισμάτων
(ρωσσοφοβικῶν, τά ὁποῖα ἔχουν καί τήν συμπάθεια τῆς Κυβερνήσεως) καί τῆς
Οὐνίας [10]. Ἡ
γενική ἀναφορά στό Πατριαρχεῖο Μόσχας εἶναι ἰδιαιτέρως βαρύνουσα γιά
τήν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, γιά τήν διάκρισή της ἀπό τά σχίσματα καί
μάλιστα σέ ψυχροπολεμικές μεταξύ Οὐκρανίας καί Ρωσσίας συνθῆκες, εἶναι
ἀναπόσπαστο τμῆμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς της ταυτότητος.
Ἄς ἔλθουμε τώρα καί στούς ἰσχυρισμούς τοῦ κ. Ἰωάννη Ρίζου:
(Α)
Ὁ κ. Ρίζος ἀρχικῶς ἰσχυρίσθηκε ὅτι ὁ π. Θεόδωρος συμμετέχοντας στήν Θ.
Λειτουργία τῆς Β΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν στό Μπαντσέν, ἄκουσε καί
ἀνέχθηκε νά μνημονεύονται ὅλοι οἱ Προκαθήμενοι[11].
Ὅταν τοῦ ἐπισημάναμε σέ σχόλιο ὅτι αὐτό (1) εἶναι ὀφθαλμοφανῶς ἀντίθετο
μέ τό ὡς ἄνω βίντεο, καί (2) ὅτι στίς ἐπισκοπικές λειτουργίες δέν
μνημονεύονται οἱ Προκαθήμενοι, ἐκεῖνος μᾶς παρέπεμψε σέ βίντεο Θείας
Λειτουργίας (τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης), ὅπου μνημονεύονται ὅλοι οἱ
Προκαθήμενοι [12] !!!
Ἡ παρατυπία, λοιπόν, τοῦ ὑποκλιθέντος στούς Οἰκουμενιστές Μητροπολίτου
Φλωρίνης κ. Θεοκλήτου, «βασιλικωτέρου τοῦ βασιλέως», ἔγινε γιά τόν
κ. Ρίζο τεκμήριο τοῦ τί κάνουν οἱ Ρῶσσοι στό δικό τους Τυπικό. Τοῦ
ὑπέδειξα σέ σχόλιο, ὅτι αὐτό εἶναι ἰδιορρυθμία καί καινοτομία μόνον τοῦ
Φλωρίνης (καί ἴσως καί κάποιων ἄλλων Οἰκουμενιστῶν)· καί ὅτι δέν
μνημονεύθηκαν στό Μπαντσέν οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ἐκκλησιῶν, ἀφοῦ αὐτό
προκύπτει καί ἀπό τό βίντεο.
Τό λάθος του αὐτό, τό παρεσιώπησε ὁ κατήγορός μας (γι΄ αὐτό καί τώρα δέν τό χρησιμοποιεῖ). Τοῦ πρώτου ἄρθρου του (τοῦ περί «νεκροφόρας πλάνης») ὁ κύριος ἰσχυρισμός, ἡ οὐσία, ἔγινε καπνός.
Ἀλλ΄ ὁ κ. Ρίζος δέν ἔβαλε ἕνα ἐρωτηματικό γιά τό ἄν καταλαβαίνει
τελικῶς τί γίνεται! Οὔτε διανοήθηκε νά ζητήσει συγγνώμη γιά τό λάθος
του, ἄν ὄχι ἀπό ἐμᾶς, ἄν ὄχι ἀπό τούς τέσσερις Ρουμάνους (καθῃρημένους
ἀπό τούς αἱρετικούς) Ἱερεῖς πού συμμετεῖχαν στή Θ. Λειτουργία στό
Μπαντσέν, τοὐλάχιστον ὅμως ἀπό τούς ἀναγνῶστες καί ἀμύντορές του
ὑβριστές (σχολιαστές) γιά τήν παραπληροφόρηση αὐτή (ἀσχέτως της
προθέσεώς του). Τί
λέτε, λοιπόν, κ. Ρίζο ; Μνημονεύθηκαν ἤ ὄχι στό Μπαντσέν οἱ
Προκαθήμενοι ; Κάνατε λάθος ἐκεῖ ἤ ὄχι ; Μπορεῖτε νά ζητήσετε συγγνώμη
γι΄ αὐτό; Ἀντιθέτως, ὡς κατήγορό μας νομίζετε ὅτι ὁ καιρός σᾶς δικαίωσε ...
Πόσο
χαμηλά πρέπει νά μᾶς ἔχετε στήν ὑπόληψή σας, κ. Ρίζο, πόσο χαμηλά, ὡς
ὑποκριτές, ἀφοῦ δέχεσθε, ὅτι ἐμεῖς πού λειτουργούμαστε ἐδῶ ὑπό διωγμό,
μακριά ἀπό Ἐνορίες καί τά Μοναστήρια μας, θά ταξιδεύαμε μερικές χιλιάδες
χιλιόμετρα νά συμμετάσχουμε σέ Λειτουργία, ὅπου θά μνημονεύονταν
σύσσωμοι οἱ προδόντες τήν Πίστη στό Κολυμπάρι ! Καί μετά νά ἔλθουμε ἐδῶ
καί νά ... κοροϊδεύουμε τούς πιστούς, δημοσιεύοντας ὅτι ὁ κ. Λογγῖνος
εἶναι ἀποτειχισμένος, ἐνῶ δέν εἶναι (δῆθεν, ὅπως ἐσεῖς λέτε)! Τό ἴδιο
ἰσχύει καί γιά τούς Ρουμάνους Πατέρες: καί αὐτοί πόσο ποταποί, καθ΄
ὑμᾶς, κ. Ρίζο, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ στήν Ρουμανία καθαιρέθηκαν λόγῳ τῆς
ἀποτειχίσεως, ἦλθαν καί μνημόνευσαν ὅλους τούς Προκαθημένους (καί τόν
θλιβερό οἰκουμενιστή Πατριάρχη Ρουμανίας) στήν Νότια Οὐκρανία ! Ὡραίους λογισμούς ἔχετε, οἱ ὁποῖοι ὅμως ὅταν ἀναιρεθοῦν, παραμένουν γυμνοί δημοσίας τοὐλάχιστον μεταμελείας.
(Β) Ὁ
κ. Ρίζος ἐπιμένει καί στό πρῶτο ἄρθρο του (σέ σχόλιο) καί σέ αὐτό τό
δεύτερο, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας δέν ὑπάγεται στή Μόσχα [13],
καί συνεπῶς ὁ Προκαθήμενος τοῦ κ. Λογγίνου δέν εἶναι ὁ Μόσχας Κύριλλος,
ἀλλά ὁ Κιέβου Μητροπολίτης Ὀνούφριος. Συνεπῶς, ἡ μή μνημόνευση τοῦ
Μόσχας ἀπό τόν κ. Λογγῖνο εἶναι ἄσφαιρη, εἶναι ἀποτείχιση «μαϊμοῦ»!
Πραγματικά, ἀνάμεσα σέ ὅλους τούς Ρώσσους, Οὐκρανούς, Ρουμάνους, Ἕλληνες καί λοιπούς στό διαδίκτυο, ὅπου τό θέμα ἔλαβε πολλή ἔκταση τήν τελευταία διετία, μόνος
καί πρῶτος ὁ κ. Ρίζος ἀνακάλυψε, ὅτι ἡ ἀποτείχιση τοῦ κ. Λογγίνου εἶναι
κενή, ἄνευ ἀξίας ... Τότε γιατί δέν ἔκαναν τό ἴδιο «κόλπο» καί ἄλλοι
Ρῶσσοι Ἐπίσκοποι ἐκτός Ρωσσίας ; Ἀλλ’ ἀντί νά ἐπαινέσουμε τήν μοναδική αὐτή κίνηση τοῦ κ. Λογγίνου, θέλουμε νά τήν ὑποβαθμίσουμε ἤ ἀχρηστεύσουμε ἐντελῶς.
Ἀπορῶ πάντως, κ. Ρίζο, ἐδῶ
«γίνεται χαμός» τίς μέρες αὐτές γιά να μή δοθεῖ Αὐτοκεφαλία στούς
Σχισματικούς τοῦ Κιέβου, καθώς ἡ Μόσχα ὑπεραμύνεται τῆς δικῆς της
(προσέξτε, δικῆς της) Μητροπόλεως Κιέβου[14],
καί ἐσεῖς ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ ἱεροκανονική αὐτή Μητρόπολη ἤδη εἶναι
ἐντελῶς ἀνεξάρτητη και δέν ἔχει σχέση μέ τόν Μόσχας. Ποῦ ζῆτε, ἀλήθεια ; !!!
Σταματῆστε νά αὐτοτραυματίζεσθε καί νά προσπαθεῖτε νά ὑποτάξετε τά
γεγονότα στήν δική σας, ἤδη ληφθεῖσα, καταδικαστική ἐναντίον μας
ἀπόφαση. Ἐσεῖς ὁ ἴδιος βλάπτεσθε καί ὡς συγγραφεύς (κατά τό κῦρος) καί
ὡς Χριστιανός, δέν τό κατανοεῖτε ; Ἄν εἴχατε διαβάσει τό ὁμολογιακό κήρυγμα τοῦ κ. Λογίνου πού δημοσιεύσαμε πρό ἡμερῶν[15],
θά εἴχατε τήν δυνατότητα νά πληροφορηθεῖτε γιά βασικά πράγματα ὡς πρός
τήν διοικητική ὑπαγωγή τοῦ κ. Λογγίνου· δέν τό διαβάσατε, φαίνεται,
νηφαλίως (γι΄αὐτό οὔτε καί προσεκτικῶς), ἴσως δέ καί καθόλου.
Ἡ
Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ἡ ὁποία διεθνῶς χαρακτηρίζεται UOC-MP (Οὐκρανική
Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία Πατριαρχείου Μόσχας, Ukrainian Orthodox Church –
Moscow Patriarchate), εἶναι ὀργανικό τμῆμα τῆς Ἐκκλησίας Ρωσσίας, ἀλλά
τῆς δόθηκε εὐρεῖα διοικητική αὐτοτέλεια, λόγῳ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Κράτους
τῆς Οὐκρανίας [16], περίπου ὅπως ἔγινε μέ τήν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης ὡς πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.
Θά ἦταν ἐξόχως θαυμαστό κ. Ρίζο, ἄν θά μπορούσατε λοιπόν νά ἐξηγήσετε μεταξύ ἄλλων (1) πῶς εἶναι δυνατόν, ὁ Κιέβου κ. Ὀνούφριος νά εἶναι μόνιμο καί πρώτιστο μέλος τῆς (μικρᾶς) Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας[17],
ἀφοῦ εἶναι Προκαθήμενος τῆς δικῆς του (ἐπινοηθείσης ἀπό σᾶς)
ἀνεξαρτήτου Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ὁ κ. Λογγῖνος νά συμμετέχει σέ Συνόδους
τῆς Ρωσσικῆς Ἐκκλησίας (ξένης πρός αὐτόν, ὅπως ἰσχυρίζεσθε)[18]· ἐπίσης, (2) πῶς
εἶναι δυνατόν νά ἀναγράφεται στά Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (καί
ὄχι μόνον) ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ὡς ἀνήκουσα στό Πατριαρχεῖο Μόσχας[19].
Ὅταν δείξετε ὅτι τά γεγονότα αὐτά συμφωνοῦν μέ τήν ἄποψή σας, ὅτι δῆθεν
ὁ Μόσχας Κύριλλος δέν εἶναι ἡ ἀνωτάτη ἐκκλησιαστική ἀρχή ἐπί τοῦ
κ. Λογγίνου, τότε θά ἔχετε ἀποδείξει ὅτι ὁ κ. Λογγῖνος δέν εἶναι
πράγματι ἀποτειχισμένος!
(Γ) Ὁ κ. Ρίζος, στά σχόλια τῆς πρώτης του ἀναρτήσεως, ἀφοῦ εἶδε προοδευτικῶς ὅτι οὔτε τό θέμα τῆς μνημονεύσεως τῶν Προκαθημένων τό συνέλαβε καλῶς, οὔτε ὅμως καί τό θέμα τῆς ὑπαγωγῆς τῆς Οὐκρανίας στή Μόσχα (ὅπου ὅμως ἐπέστρεψε δριμύτερος στή 2η δημοσίευση),
τότε μόνον «ἔστρεψε» τή θεματολογία στό ἄν ἡ Μητρόπολη Κιέβου δέχεται ἤ
ὄχι τό Κολυμπάρι καί ἄν κοινωνεῖ μέσῳ τούτου ὁ κ. Λογγῖνος μέ τήν
αἵρεση τοῦ Κολυμπαρίου· ὁ κ. Ρίζος, καί ὄχι μόνον αὐτός, εἶναι φαίνεται
αὐστηρότερος τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου (καί πολλῶν ἄλλων
ἐπιεικέστερων Ἁγίων), ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τήν ὑφ’ ἡμῶν μνημόνευση
Ἐπισκόπου πού ὁμολογεῖ τήν Ὀρθοδοξία καί καταδικάζει τήν αἵρεση (ὅπως
λ.χ. ὁ Ὀνούφριος), ἔστω καί ἄν αὐτός κατ’ οἰκονομίαν (κατά φόβον)
μνημονεύει τοῦ αἱρετίζοντος Προκαθημένου (τοῦ Κυρίλλου) [20]. Ὁ Μόσχας στό Μπαντσέν δέν μνημονεύεται,
ὁ δέ μνημονευόμενος κ. Ὀνούφριος καί ὁ μνημονεύων κ. Λογγῖνος εἶναι
ἀμφότεροι ὀρθόδοξοι (καί ὁ λόγος τῆς οἰκονομίας ἐκεῖ, πολύ ἰσχυρότερος
τοῦ φόβου).
Ἐμεῖς ἔχουμε δεῖ οἱ ἴδιοι σχετικό ὑπόμνημα τῆς Μητροπόλεως Κιέβου (ὑπό
τόν Ὀνούφριο) πρός τό Πατριαρχεῖο Μόσχας ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί
τῶν προσφάτων ἀποφάσεων.
(Δ) Ὁ κ. Ρίζος ἀναφέρει ἀκόμη, «ο
Λογγίνος δεν ανήκει στη δικαιοδοσία της Μόσχας γιατί αν ανήκε, δεν θα
προάγονταν με τις ευλογίες της (την δικαιοδοσία της) τη στιγμή που δεν
μνημονεύει τον Κύριλλο Μόσχας». Ὁ κ. Λογγῖνος ἔλαβε τήν ἀρχιεπισκοπική ἀξία τόν Αὔγουστο τοῦ 2017 ἀπό τόν Γέροντά του Μητροπολίτη Ὀνούφριο στό Κίεβο [21].
Αὐτή ἡ εὐρεῖα διοικητική αὐτοτέλεια τῆς Μητροπόλεως Κιέβου ὅμως, δέν
καταργεῖ τήν προϊσταμένη διοικητική ἐποπτεία τῆς Μόσχας, πού ἀπέδειξα
ἐκτενῶς πιό πάνω στό (Β).
Ἄν ἡ Μόσχα, κ. Ρίζο, ἐπειδή ἡ θέση της εἶναι πολλή λεπτή στήν Οὐκρανία,
ἰδιαιτέρως μετά τήν ἔναρξη τοῦ πολέμου στό Ντονέτσκ-Λουγκάνσκ, δέν
θέλει νά προκαλεῖ περαιτέρω τριβές καί ἀναγκάζεται ἐνδεχομένως νά
ἀνέχεται τόν κ. Λογγῖνο καί τήν προαγωγή του, αὐτό δέν σημαίνει ὅτι
πρέπει νά ἀμφισβητεῖτε εἴτε τήν γνησιότητα τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου
Μπαντσέν, εἴτε τό διοικητικό καθεστώς ἐκεῖ, καί νά σκανδαλίζετε ψυχές ἀδελφῶν, μόνο καί μόνο γιά νά ἐπικαλύψετε τίς ἀνακρίβειες πού γράψατε προηγουμένως.
Ἀπό τήν ἄλλη, ἄν π.χ. ὁ δεῖνα Μητροπολίτης ἔχει ἀρκετή πονηρία καί
δύναμη διαβολῆς, ὥστε νά τιμήσει ἕνα ἀποτειχισμένο (ἐρήμην του), ἐσεῖς
θά ἐξαγάγετε τό συμπέρασμα (βάσει τῶν ὡς ἄνω) ἤ ὅτι ὁ ἀποτειχισμένος δέν
ἀνήκει στήν δικαιοδοσία του Ἐπισκόπου αὐτοῦ, ἤ ὅτι εἶναι
«σιγονταρο-οικουμενιστής» (διότι «πῶς τόν τίμησε ...»).
Δείξαμε,
ἀντίθετα πρός τήν καχυποψία τοῦ κ. Ρίζου, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας
(Μητρόπολη Κιέβου) ὑπάγεται στό Πατριαρχεῖο Μόσχας (ποῦ φθάσαμε, φαντασθῆτε ... )· ὅτι
κάθε Ἐπίσκοπος τῆς νομίμου Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας (καί ὁ κ. Λογγῖνος)
μνημονεύει πρώτου πάντων, τοῦ Πατριάρχου Μόσχας· καί ὅτι συνεπῶς ὁ κ.
Λογγῖνος μή μνημονεύων τοῦ κ. Κυρίλλου, ἔκανε διακοπή μνημονεύσεως τῆς
ἀνωτάτης προϊσταμένης του ἀρχῆς. Ἄς πάει ὁ κάθε δύσπιστος στούς
Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης (ἡμι-αυτόνομης, τοπικῆς, μέ δική της
Σύνοδο) καί ἄς τούς πεῖ ὅτι ἰδιαιτέρως εὔκολα μποροῦν νά διακόψουν τό
μνημόσυνο τοῦ κ. Βαρθολομαίου (τοῦ ὁποίου μνημονεύουν ὅλοι οἱ ἐν Κρήτῃ
καί ὅχι μόνο ὁ ἐκεῖ Ἀρχιεπίσκοπος), διότι εἶναι «διοικητικῶς
ἀνεξάρτητοι»· καί ἄς μᾶς πληροφορήσει γιά τήν ἀπάντησή τους. Δείξαμε
ἐπίσης, τό (μή «ἐξαγορευθέν») ἐκκλησιολογικό λάθος τοῦ κ. Ρίζου, περί
τῆς δῆθεν μνημονεύσεως ὅλων τῶν Προκαθημένων στό Μπαντσέν, πού
ἀποτελοῦσε τήν οὐσία τοῦ 1ου ἄρθρου του· ὁ συντάκτης τοῦ ὁποίου, ὅμως, ἀρνεῖται τήν μέ σεβασμό πρός τούς ἀναγνῶστες του παραδοχή τοῦ λάθους του.
Εἶχα ὅλη τήν καλή διάθεση νά διατηρήσω τό θέμα μόνο στά σχόλια, παρά τόν ὑβριστικό χαρακτῆρα τῆς 1ης δημοσιεύσεως καί τό κατεβατό τῶν ἁγιογραφικῶν «καταρῶν» ἐναντίον
μας· ὅταν ὁ κ. Ρίζος δέν ἔκανε τό καλό βῆμα (καθώς τοῦ ζήτησα σέ
σχόλιο) νά ἀποσύρει τό ἄρθρο του περί «νεκροφόρας πλάνης» ἀπό τό
διαδίκτυο, μετέφρασα καί ἐξέδωσα μέ σχολιασμό ἕνα ἀπό τά πολλά κηρύγματα
τοῦ κ. Λογγίνου μέ τίς σχετικές παραπομπές καί ὑποσημειώσεις[22]·
ὅποιος διάβασε ἐκεῖνο, κατάλαβε ποιός εἶναι ὁ Σεβασμιώτατος
κ. Λογγῖνος. Ἡ ἐπιμονή τοῦ κ. Ρίζου ἔναντι στά ἀποδεδειγμένα λάθη του
(μέ συνέπεια τήν παραπληροφόρηση), ἄς εἶναι καί μέτρο πρός κάποιους
ἄλλους ἱστολόγους γιά τό ἄν εἶναι ἐφικτό τό «νά κλειστοῦμε σέ ἕνα Μοναστήρι καί νά μή βγοῦμε, ἕως ὅτου συμφωνήσουμε ... ».
Δέν πρόκειται νά ἀσχοληθῶ ἐπιπλέον, μέ τό νά ὑποδεικνύω τά αὐτονόητα· χρειάζεται καί λίγος καλός λογισμός. Ἐπαινετός ὁ ζῆλος, ἀλλ’ ὄχι ἡ ἄνευ βάσεως δυσπιστία ἤ ἡ κακοπιστία, ὅπως τοῦ κ. Ἰωάννου: «Ἐκεῖ
πού ἡ λύπη προξενεῖται ἀπό τήν ὑπόνοια καί τόν ἀνεπιβεβαίωτο φόβο,
εἶναι καλύτερη ἀπό τήν βιασύνη ἡ μακροθυμία καί ἀπό τήν αὐθάδεια ἡ
συγκατάβαση»[23] !
Ἄν κάποιος ἔχει τήν καλωσύνη, ἄς γνωστοποιήσει, παρακαλῶ - καί μόνον
χάριν πολυφωνίας – τό κείμενο αὐτό στούς ἐν Πτολεμαΐδι ἀδελφούς !
Σημειώσεις τέλους
[2] Αὐτόθι, «Ο
“αποτειχισμένος” π. Θεόδωρος Ζήσης, πρόσφατα συλλειτούργησε με τον
επίσκοπο Ουκρανίας Λογγίνο (εδώ). O επίσκοπος Λογγίνος και ο π. Θεόδωρος
στη Θεία Λειτουργία μνημόνευσαν από κοινού τους πατριάρχες
Μόσχας, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας,
Ρουμανίας, Ιεροσολύμων καθώς και τους Αρχιεπισκόπους των αυτοκέφαλων
Εκκλησιών, δηλαδή μνημόνευσαν τους επικεφαλείς Οικουμενιστές αυτών των Τοπικών Εκκλησιών».
[4] ΜΗΤΡ. ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ, «Η μνημόνευση του ονόματος του Αρχιεπισκόπου» (11 Ὀκτ 1998): «Κατά
τα παραπάνω, οι Αρχιερείς, όταν μνημονεύουν ή όταν συλλειτουργούν,
μνημονεύουν οι μεν των λεγομένων “Νέων Χωρών” : “Εν πρώτοις μνήσθητι
Κύριε του Πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου και της Ιεράς Συνόδου των
ορθοτομούντων τον λόγον της Σης Αληθείας” ενώ οι της “Παλαιάς Ελλάδος”:
“Εν πρώτοις μνήσθητι Κύριε της Ιεράς ημών Συνόδου της ορθοτομούσης τον
λόγον της Σης Αληθείας”». (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=103754).
[5] Ἡ λειτουργική αὐτή ἰδιαιτερότητα φαίνεται λ.χ. καί στά ἑξῆς: ἀπό ἱστοσελίδα Πατριαρχικῆς Ἐνορίας τῶν Ρώσσων τῆς Ἀμερικῆς (Russian Orthodox Patriarchal Parishes in the USA) «Priest:
Again we pray for our Master His Holiness Patriarch…., the Most
Reverend Metropolitan…., the Very Reverend Archbishop….,the Right
Reverend Bishop….,and all our brethren in Christ» (http://www.steliasorthodoxchurch.org/liturgical_texts.htm) ● Ἀπό blog Ὀρθοδόξων Ρώσσων τοῦ ἐξωτερικοῦ (18 Jan 2011): «Generally
speaking, the Byzantine-style churches (Ecumenical Patriarchate, Greek
Archdioceses, etc.) follow the older practice of commemorating during
the divine services only the diocesan bishop (or a higher-ranking bishop
in the hierarchy, if he is present and celebrating in the service); while the Slavic-style churches (Church of Russia, ROCOR, Serbians, etc.) follow a later custom of commemorating the whole hierarchy from the patriarch down to the diocesan bishop,
in the order that each oversees the other, down to the local parish --
so a parish in the Western American Diocese of the ROCOR, for example,
would commemorate in the services: the Patriarch of Moscow, the First Hierarch of the Church Abroad, and then the Diocesan Bishop. Additional
hierarchs are included in the commemorations if they are present in the
church during the service, whether or not they are serving.» http://www.monachos.net/conversation/topic/2772-differences-in-the-commemoration-of-bishops/
[6] Ἀρχιερατικόν, ἔκδ. Πατριαρχικοῦ Ἱδρύματος Πατερικῶν Μελετῶν, Θεσσαλονίκη 2004, σελ. 40.
[7] Βλ. παρακάτω, σημείωση [21]
[11] Βλ. παραπάνω σημείωση [2].
[13] (1ο κείμενο, ὅπου παραπάνω, σημ.1, σέ σχόλιο) «Αυτό
είναι άσχετο και παραπλανητικό από την ουσία του προβλήματος, γιατί ο
Επίσκοπος Λογγίνος δεν ανήκει στη δικαιοδοσία της Μόσχας αλλά της
Τοπικής Ουκρανικής Εκκλησίας και Συνόδου» (2ο κείμενο, ὅπου παραπάνω, σημ.3) «Ανταπάντησα
πως το γεγονός της μη μνημόνευσης του Κυρίλλου από τον Λογγίνο είναι
άσχετο με την ουσία της υπόθεσης και για τον κόσμο αποτελεί
παραπλανητική πληροφορία, γιατί ο Λογγίνος δεν ανήκει στη δικαιοδοσία
του πατριαρχείου Μόσχας, αλλά της Τοπικής Εκκλησίας και Συνόδου της
Ουκρανίας. Συνεπώς η διακοπή της μνημόνευσης του Κυρίλλου είναι άνευ
ουσίας μιας και ο Λογγίνος κοινωνεί με τον Μητροπολίτη Ονούφριο (που
είναι η ανώτατη εκκλησιαστική αρχή στην Ουκρανική Εκκλησία) [...] Ότι ο
Λογγίνος δεν ανήκει στη δικαιοδοσία της Μόσχας γιατί αν ανήκε, δεν θα
προάγονταν με τις ευλογίες της (την δικαιοδοσία της) τη στιγμή που δεν
μνημονεύει τον Κύριλλο Μόσχας»
[18] Ὅπως φαίνεται στό κήρυγμά του, ὅπου παραπάνω σημ. [15]
[19] Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος 2018 (Κανονάριον - Ἐπετηρίς), ἔκδ. Ἀ. Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἀθῆναι 2017, σελ. 1256-1261.
[20] Ἐπιστολή ΜΘ΄, Ναυκρατίῳ τέκνῳ, PG
99, 1089· ὄχι μόνον ἐπειδή ἑτοιμάζω σχετική ἐκτενῆ ἐργασία, ἀλλ’ ἐπειδή
καί ἐδῶ αὐτό θά ἀπαιτοῦσε ἐκτενέστατη διαπραγμάτευση, δέν ἐπεκτείνομαι
πρός τό παρόν. Ἡ θέση τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου, τοῦ αὐστηρότερου στά θέματα
ἀποτειχίσεως, εἶναι ἐνδεικτική· ὑπῆρξαν ἄλλες περιπτώσεις ἀκόμη
μεγαλύτερης οἰκονομίας ἀπό τήν Ἐκκλησία.
[22] Βλ. πιό πάνω σημείωση [15]
[23] ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Εἰρηνικός Α΄, ἐπί τῇ ἑνώσει τῶν μοναζόντων §20, PG 35, 748C· «οὗ δὲ τὸ λυποῦν ὑπόνοια καὶ φόβος ἀνεξέταστος, βελτίων τοῦ τάχους ἡ μακροθυμία καὶ τῆς αὐθαδείας ἡ συγκατάβασις».
