Τα δώρα των Μάγων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

«Και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ. β΄ 11).

  Τρία δώρα έφεραν στο νεογέννητο Βασιλιά. Και χωρίς να το θέλουν συμβόλισαν την αγία και ζωοποιό Τριάδα, στο όνομα της οποίας ήρθε στον κόσμο το παιδί Ιησούς, αλλά και την τριπλή διακονία του Κυρίου: τη βασιλική, την ιερατική και την προφητική, γιατί ο χρυσός συμβολίζει την αυτοκρατορική, το λιβάνι την ιερατική και η σμύρνα την προφητική ή τη θυσιαστική. Το νεογέννητο βρέφος θα γινόταν ο Βασιλιάς του αθάνατου βασιλείου, ο αναμάρτητος ιερέας και προφήτης και, όπως οι περισσότεροι προφήτες πριν απ’ Αυτόν, θα θανατωνόταν. Όλοι το γνωρίζουν πως ο χρυσός μαρτυρεί κάποιον βασιλιά και τη βασιλεία του. Όλοι γνωρίζουν πως το λιβάνι μαρτυρεί ιερωσύνη και προσευχή. Κι επίσης όλοι γνωρίζουν από την Αγία Γραφή πως το λιβάνι μαρτυρεί τη θνητότητα. Ο Νικόδημος άλειψε το σώμα του νεκρού Ιησού με μύρα (πρβλ. Ιωάν. ιθ΄ 39-40). Άλειφαν τα σώματα για να τα διατηρήσουν κάπως περισσότερο από τη φθορά του θανάτου. Ο κόσμος φωτίστηκε από το Χριστό, που έλαμψε σαν χρυσός. Και γέμισε από προσευχές και θυμιάματα, όπως ένας ναός. Η οικουμένη ολόκληρη γέμισε από το άρωμα της διδασκαλίας Του.

Συλλείτουργο στην Χριστουγεννιάτικη αγρυπνία στις Σταγιάτες του Βόλου για τους αποτειχισμένους

Από την Υμνολογία των Χριστουγέννων

 

Τα Χριστούγεννα του ασκητή

 (Μία ανέκδοτη συγκλονιστική Αγιορείτικη ιστορία)

    Ἡ παροῦσα διήγηση εἶναι μία συγκλονιστικὴ ἐμπειρία τοῦ μακαριστοῦ π. Θεόκλητου Διονυσιάτη, ὅπως τὴν  ἐμπιστεύθηκε πρὶν 38 χρόνια σχεδὸν στὸν  Ἁγιορείτη Μοναχὸ π. Κύριλλο Παντοκρατορινό, ὁ ὁποῖος μὲ δέος  καὶ νοσταλγία  πρὶν λίγες ἡμέρες μας τὴν μετέφερε.
Από τὰ Happy Christmas  λοιπὸν τῶν «εὐτυχισμένων»  ἀνθρώπων  ἂς ταξιδεύσει φέτος ὁ λογισμός μας στ’ Ἅγιον Όρος, ἐκεῖ στὰ φρικτὰ Καρούλια, μὲ τοὺς ξυπόλυτους ἀσκητὰς  καὶ σὲ ὅσα μας ἐξομολογιέται μὲ συγκλονισμὸ ὁ ἁγιασμένος καὶ σοφός μας π. Θεόκλητος ὁ Διονυσιάτης.

*  *  *

«Νέος μοναχός τότε, κατὰ τὸ ἔτος 1941, ἐν μέσῳ τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ ἐνσκήψαντος δεινοῦ  χειμῶνος, μου ἦρθε ὁ καλὸς λογισμὸς νὰ ἐπισκεφθῶ προσκυνητὴς τὰ φρικτὰ Καρούλια, νὰ κάμω καὶ ἐγὼ ἀσκητικὰ Χριστούγεννα μαζὶ μὲ τοὺς ἀετόψυχους Καλόγηρους τούτου τοῦ ἀπαράκλητου τόπου.
Τὴν εὐλογία μου τὴν ἔδωκε ἀμέσως δίχως δισταγμὸ ὁ Γέροντάς μου, ὁ Ὀσιότατος π. Γαβριήλ, ὁ καὶ Ἡγούμενος χρηματίσας τῆς τοῦ Διονυσίου Μονῆς. Μοῦ ἔδωκε εἰσέτι καὶ λίγους ὀβολοὺς διὰ τὸ ταξίδιό μου μὲ  τὸ μοτόρι  καὶ λίγες φανέλες γιὰ νὰ ἔχω νὰ ἀλλάξω, μὲ εὐλόγησε καὶ εὐχόμενος μὲ ἔστειλε σὲ τοῦτο τὸ κατανυκτικὸ ταξίδι.
Ἔβαλα μετάνοια στὸν Γέροντά μου λοιπὸν, φορτώθηκα τὸν ντορβά μου, κι’ ἔλαβα  τὸ ραβδὶ μὲ προορισμὸ τὰ κατανυκτικὰ Καρούλια προκειμένου νὰ λάβω μέρος στὴν ἀγρυπνία τῶν Χριστουγέννων.
Από τὴν παραμονὴ ήδη τὸ πρωΐ ὁ οὐρανὸς ἤτανε μαῦρος σὰν μολύβι, κ᾿ ἔπιασε να ρίχνει νερόχιονο βελονιαστὸ.
Καταφθάνοντας ἀργὰ τὸ ἀπόγευμα, μὲ μία τερπνὴ ἀναμονή, στὰ βραχώδη Καρούλια, ὁ ἥλιος, ὅσο μποροῦσε νὰ ξελευθερωθεῖ ἀπ’τὰ πηχτὰ σύννεφα, κόντευε νὰ κρυφθεῖ πίσω ἀπὸ τὸν μελανὸ θαλάσσιο ὁρίζοντα. Τότε ἄρχισαν νὰ συναθροίζονται  γοργόφτεροι  οἱ Καρουλιῶτες ἀσκητές, γιὰ νὰ γιορτάσουμε ὅλοι μαζὶ τὰ Χριστούγεννα. Κάποιοι κατέβαιναν ἀπὸ τὰ βράχια, ἄλλοι ἀπὸ τὶς κρεμαστὲς σκάλες, ἐνῶ κάποιοι ἀπὸ τὶς ἁλυσίδες… ἦταν ἕνα πρωτόγνωρο καὶ συγκινητικὸ ὅλο  θέαμα!

Επί τη εορτή των Χριστουγέννων

Διονυσίου Λ. Ψαριανού (†), Μητροπολίτου Σερβιών και Κοζάνης

     Αδελφοί μου εν Κυρίω αγαπητοί

        «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν …» (Ιωαν. 1,14).

     Η σοφία και ο λόγος του Θεού, ο Μονογενής Υιός του Πατρός έκλινεν ουρανούς και κατέβη. «Δι’ ημάς και δια την ημετέραν σωτηρίαν» (Σύμβολον της Πίστεως, άρθρο 4), εις τον προσδιωρισμένον καιρόν, « εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού» ( Γαλ. 4, 4) εις τον κόσμον. Ο προ των αιώνων εγεννήθη εν χρόνω , ο άσαρκος έλαβε σάρκα, ο Θεός έγινε άνθρωπος. Το ανερμήνευτον τούτο θαύμα εορτάζει η Εκκλησία και οι πιστοί αναγόμεθα δια της διανοίας επί την Βηθλεέμ, ένθα προ δύο περίπου χιλιάδων χρόνων εγεννήθη ο Χριστός.

«Και ο Λόγος σαρξ εγένετο…». Ούτως ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ομιλεί περί του ανερμηνεύτου εκείνου θαύματος της θείας ενανθρωπήσεως. Οι δύο Ευαγγελισταί, ο Ματθαίος και ο Λουκάς, μας ομιλούν περί των περιστατικών, τα οποία συνέβησαν κατά τη θεία γέννησιν και περί των συνθηκών, υπό τας οποίας εγεννήθη ο Σωτήρ του κόσμου. Εκεί ο Ευαγγελισμός, η απογραφή, η Βηθλεέμ, οι ποιμένες, ο αστήρ, οι Μάγοι. Εκεί εν πρώτοις η Παρθένος Μαρία και ο δίκαιος Ιωσήφ.

Ο Φώτης Κόντογλου για τα Χριστούγεννα

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Τὸ Ἀϊβαλὶ ἡ πατρίδα μου»

Τὴν πνευματικὴ χαρὰ καὶ τὴν οὐράνια ἀγαλλίαση ποὺ νοιώθει ὁ χριστιανὸς ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα, δὲν μπορεῖ νὰ τὴ νοιώσει, μὲ κανέναν τρόπο, ὅποιος τὰ γιορτάζει μοναχὰ σὰν μία συγκινητικὴ συνήθεια, ποὺ εἶναι δεμένη περισσότερο μὲ τὶς συνηθισμένες χαρὲς τοῦ κόσμου, μὲ τὸν χειμώνα, μὲ τὰ χιόνια, μὲ τὸ ζεστὸ τζάκι.

Μοναχὰ ὁ ὀρθόδοξος χριστιανὸς γιορτάζει τὰ Χριστούγεννα πνευματικά, κι ἀπὸ τὴν ψυχὴ του περνᾶνε ἁγιασμένα αἰσθήματα, καὶ τὴ ζεσταίνουνε μὲ κάποια θέρμη παράδοξη, ποὺ ἔρχεται ἀπὸ ἕναν ἄλλο κόσμο, τὴ θέρμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, κατὰ τὸν ἀναβαθμὸ ποὺ λέγει: «Ἁγίω Πνεύματι πάσα ψυχὴ ζωοῦται, καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται τὴ τριαδικὴ μονάδι, ἱεροκρυφίως».

Ψυχὴ καὶ σῶμα γιορτάζουν μαζί, εὐφραίνουνται μὲ τὴ θεία εὐφροσύνη, ποὺ δὲν τὴν ἀπογεύεται ὅποιος βρίσκεται μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό. Ἐνῶ ἡ καρδιὰ τοῦ χριστιανοῦ, αὐτὲς τὶς ἁγιασμένες μέρες, εἶναι γεμάτη ἀπὸ τὴν εὐωδία τῆς ὑμνωδίας, γεμάτη ἀπὸ μία γλυκύτατη πνευματικὴ φωτοχυσία, ποὺ σκεπάζει ὅλη τὴν κτίση, τὰ βουνά, τὴ θάλασσα, τὸν κάθε βράχο, τὸ κάθε δέντρο, τὴν κάθε πέτρα, τὸ κάθε πλάσμα. Ὅλα εἶναι ἁγιασμένα, ὅλα γιορτάζουνε, ὅλα ψέλνουνε, ὅλα εὐφραίνονται, ὅλη ἡ φύση εἶναι «ὡς ἐλαία κατακαρπὸς ἐν τῷ οἴκω τοῦ Θεοῦ». Κανεὶς δὲν νοιώθει στὴν καρδιὰ του τέτοια χαρά, παρὰ μονάχα ἐκεῖνος ποὺ

Φωτης Κοντογλου - Παραμονη Χριστουγεννα

     Κρύο τάντανο ἔκανε, παραμονὴ Χριστούγεννα. Ὁ ἀγέρας σὰ νά ῾τανε κρύα φωτιὰ κι ἔκαιγε. Μὰ ὁ κόσμος ἤτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Εἶχε βραδιάσει κι ἀνάψανε τὰ φανάρια μὲ τὸ πετρόλαδο. Τὰ μαγαζιὰ στὸ τσαρσὶ φεγγοβολούσανε, γεμάτα ἀπ᾿ ὅλα τὰ καλά. Ὁ κόσμος μπαινόβγαινε καὶ ψώνιζε· ἀπὸ τό ῾να τὸ μαγαζὶ ἔβγαινε, στ᾿ ἄλλο ἔμπαινε. Κι ὅλοι χαιρετιόντανε καὶ κουβεντιάζανε μὲ γέλια, μὲ χαρές.

Οἱ μεγάλοι καφενέδες ἤτανε γεμάτοι καπνὸ ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ φουμάριζε. Ὁ καφενὲς τ᾿ Ἀσημένιου εἶχε μεγάλη φασαρία, χαρούμενη φασαρία. Εἶχε μέσα δύο σόμπες, καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θαμπά, ἀπ᾿ ὄξω ἔβλεπες σὰν ἤσκιους τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ μουστερῆδες εἴχανε βγαλμένες τὶς γοῦνες ἀπὸ τὴ ζέστη, κόσμος καλός, καλοπερασμένοι νοικοκυραῖοι.

Κάθε τόσο ἄνοιγε ἡ πόρτα καὶ μπαίνανε τὰ παιδιὰ ποὺ
λέγανε τὰ κάλαντα. Ἄλλα μπαίνανε, ἄλλα βγαίνανε. Καὶ δὲν τὰ λέγανε μισὰ καὶ μισοκούτελα, μὰ τὰ λέγανε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἴσαμε τὸ τέλος, μὲ φωνὲς ψαλτάδικες, ὄχι σὰν καὶ τώρα, ποὺ λένε μοναχὰ πέντε λόγια μπρούμυτα κι ἀνάσκελα, καὶ κεῖνα παράφωνα.

Ἀντίκρυ στὸν μεγάλον καφενὲ τ᾿ Ἀσημένιου ἤτανε κάτι φτωχομάγαζα, τσαρουχάδικα, ψαθάδικα καὶ τέτοια. Ἴσια-ἴσια ἀντίκρυ στὴ μεγάλη πόρτα τοῦ καφενὲ ἤτανε ἕνα μικρὸ καφενεδάκι, τὸ πιὸ φτωχικὸ σ᾿ ὅλη τὴν πολιτεία, μία ποντικότρυπα.

Ἐνῷ ὁ μεγάλος ὁ καφενὲς φεγγολογοῦσε καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θολὰ ἀπὸ τὴ ζέστη, ἡ ποντικότρυπα ἤτανε σκοτεινή, γιατὶ ἡ λάμπα, μία λάμπα τσιμπλιασμένη, μία ἄναβε, μία ἔσβηνε, ὅπως ἔμπαινε ὁ χιονιᾶς ἀπὸ τὰ σπασμένα τζάμια τῆς πόρτας. Ἡ φιτιλήθρα ἤτανε στραβοβιδωμένη καὶ τσαλαπατημένη σὰν τὸ μοῦτρο τοῦ καφετζῆ, τοῦ μπαρμπα-Γιαννακοῦ τοῦ Χατζῆ, τὸ φιτίλι στραβοκομμένο, τὸ γυαλὶ σπασμένο ἀπὸ τό ῾να μάγουλο καὶ στὴν τρύπα εἴχανε κολλημένο ἕνα κομμάτι ταραμαδόχαρτο. Βάλε μὲ νοῦ σου τί φῶς ἔδινε μία τέτοια λάμπα! Κάτω τὰ σανίδια ἤτανε σάπια

Μνήμη της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Ευγενίας

(24 Δεκεμβρίου)

   Αυτή η Αγία Ευγενία γεννήθηκε από γένος ευγενικό, σαν ένα ευγενές κλωνάρι και μία δόξα του γένους της, καταγόμενη από την παλαιά Ρώμη, στα χρόνια του βασιλιά Κομμόδου, το έτος 270. Οι γονείς της ονομάζονταν Φίλιππος και Ευγενία. Οι οποίοι έλαβαν από τον τότε βασιλιά, ως τιμή και αξίωμα, το να πάνε στην Αλεξάνδρεια και να κατοικήσουν σε αυτήν μαζί με την θυγατέρα τους την Ευγενία. Αυτή λοιπόν η μακαρία έφυγε κρυφά από τους γονείς και όλους τους συγγενείς της. Και αφού πήρε δύο υπηρέτες, βγήκε την νύχτα έξω από το σπίτι των γονέων της. Και πηγαίνοντας σε έναν Επίσκοπο με ανδρικά ρούχα, έλαβε από εκείνον το Άγιο Βάπτισμα. Έπειτα, αφού έκειρε τις τρίχες της κεφαλής, ώνομάσθηκε Ευγένιος. Έτσι πήγε σε ένα Μοναστήρι κατά τα βαθειά χαράματα και εκεί ασκούσε η μακαρία κάθε αρετή με πόνους και μόχθους. Με ασκητικούς αγώνες και με στάσεις και με αγρυπνίες ολονύχτιες. Τί να πολυλογώ; Τόσο πολύ έλαμψε στις

Απαράδεκτη προπαγάνδα από τον Δημητριάδος

Τι θα έλεγαν οι Μάγοι για τα Χριστούγεννα στη σημερινή Ελλάδα

– Μπαλτάσαρ, στο ξαναλέω: Kάναμε λάθος!
– Τί λάθος Γκασπάρ; Η σπηλιά ήταν άδεια. Το ΄δε κι ο Μελχιόρ.
– Ναι, ναι! Άδεια ήταν.
– Έπρεπε να ψάξουμε κι άλλο. Μπορεί να φτάσαμε σε λάθος σπηλιά.

– Μα, τί λες τώρα! Κάθε χρόνο στη σπηλιά αυτή φτάνουμε. Αποκλείεται να κάναμε λάθος. Άλλωστε, έχουμε την πιο τρανή απόδειξη.
– Ποια;
– Το αστέρι. Δεν είδες πως το αστέρι δεν στάθηκε από πάνω; Δεν είδες πως μας έδειχνε το δρόμο προς τη Δύση;
– Αυτό είναι αλήθεια ότι δεν μπορώ να το εξηγήσω.
– Τί να εξηγήσεις Γκασπάρ; Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Φέτος ο Χριστός δεν θα γεννηθεί στου Αγίους Τόπους.
– Αγίους Τόπους! Μα τί λες Μελχιόρ; Πού να βρεθεί η αγιοσύνη ανάμεσα σε τόσο τρόμο, τόσες εκρήξεις, τόσο αίμα και τόσα ερείπια! Ερημιά! Όλοι ψάχνουν έναν τρόπο να πάρουν των ομματιών τους.
– Αυτά βλέπω κι εγώ και μια παράξενη υποψία έχει σφηνωθεί στο μυαλό μου Γκασπάρ.
– Τί υποψία;

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: περί Ενανθρωπήσεως του Κυρίου μας

  

  «Χριστός γεννάται, δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε, Χριστός επί γης, υψώθηκε. Ασατε τω Κυρίω πάσα η γη».

    Μ' ένα λόγο: Ας ευφραίνωνται οι ουρανοί και ας αγάλλεται η γη για τον επουράνιο, που κατόπιν έγινε επίγειος. Ο Χριστός παρουσιάζεται με ανθρώπινο σώμα, αγαλλιάσθε με τρόμο και χαρά. Με τρόμο για την ενοχή της αμαρτίας και με χαρά για την ελπίδα της σωτηρίας.

     Πάλι διαλύεται το σκοτάδι, πάλι υπάρχει το φως. Πάλι τιμωρείται με σκοτάδι η Αίγυπτος και πάλι ο ισραηλιτικός λαός φωτίζεται με τον πύρινο στύλο. Ο λαός που καθόταν στο σκοτάδι της αγνοίας, ας δη το μεγάλο φως της θεογνωσίας. «Τα αρχαία παρήλθεν, ιδού γέγονε τα πάντα καινά». Το νεκρό γράμμα υποχωρεί. Το πνεύμα επικρατεί. Οι σκιές του νόμου περνούν. Η αλήθεια θριαμβεύει.

    Ο Μελχισεδέκ, που ήταν ένας τύπος, τώρα δείχνει ποιόν προεσήμαινε, δηλαδή τον Χριστό. Αυτός, που ως Θεός δεν έχει μητέρα, γεννιέται χωρίς πατέρα. Γιατί στον Δημιουργό της φύσεως δεν ισχύουν οι φυσικοί νόμοι.

    Όλα τα έθνη χειροκροτήστε, γιατί «παιδίον εγεννήθη ημίν, υιός και εδόθη ημίν, ου η αρχή επί του ωμού αυτού και καλείται το όνομα αυτού μεγάλης βουλής άγγελος».

    Ας φωνάζη δυνατά ο Ιωάννης Βαπτιστής: «Ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου». Και εγώ θα φωνάζω την δύναμη και τη σημασία της μεγάλης αυτής ημέρας (των Χριστουγέννων).

    Αυτός που είναι άναρχος και αιώνιος, τώρα λαμβάνει αρχή. Αυτός που είναι αυθύπαρκτος, δημιουργείται. Αυτός που είναι άπειρος, χωρείται στην περιορισμένη ανθρώπινη φύση. Αυτός που πλουτίζει με τα αγαθά Του τον κόσμο, γίνεται φτωχός, παίρνοντας ανθρώπινο σώμα, για να πλουτίσω εγώ με την θεότητά Του. Ποιος μπορεί να παραστήσει πόσος είναι ο πλούτος της αγαθότητός Του;

    Γι' αυτό και συ μαζί με τον Αστέρα τρέξε και μαζί με τους Μάγους φέρε Του για δώρα, χρυσό και λιβάνι και σμύρνα. Τίμησέ Του ως Βασιλέα και Θεό και ως Λυτρωτή, που νεκρώθηκε για σένα. Μαζί με τους ποιμένες δόξασέ Τον, με τους αγγέλους υμνησέ Τον, με τους αρχαγγέλους σκίρτησε από χαρά. Ας είναι κοινή η πανήγυρις των ουρανίων και των επιγείων δυνάμεων».

Πηγή

"Αι αγγελικαί προπορεύεσθε δυνάμεις..." (Προεόρτια)

 Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία

Γιορτάζοντας Χριστούγεννα –π. Κ. Στρατηγόπουλου

     Ο κόσμος συνήθως γιορτάζει τα Χριστούγεννα, σαν τη γιορτή μιας βολικής αγάπης, που αιωρείται μέσα στο φαρισαϊκό και υπό πτώχευση «φάντασμα-πνεύμα των Χριστουγέννων». (Holy Ghost) 

Καθιερώθηκαν δυστυχώς τα Χριστούγεννα ως το επαιτειακό πυροτέχνημα μιας αγάπης, που είναι επιδερμική και ατελής, καρπός κάθε σκοτισμένης και εγκλωβισμένης στα ανικανοποίητα πάθη ψυχής. 

Ο «άχριστος» (χωρίς Χριστό) χριστιανός, αγνοεί ότι η γιορτή γίνεται μόνο αν δει, τι μπορεί να κάνει ο ίδιος ο άνθρωπος για να περπατήσει 365 μέρες το

Κυριακή πρὸ Χριστοῦ Γεννήσεως

Ματθ. α΄, 1-52

Εὐθ. Ζιγαβηνοῦ

Ἑρμηνεία τοῦ κατὰ Ματθαίον Εὐαγγέλιον

Οἱ Εὐαγγελισταὶ ἐχαρακτήρισαν στὶς ἐπιγραφὲς τὴ διηγησή τους σὰν Εὐαγγέλιο. Ἔχομε τὴ μαρτυρία τοῦ Λουκᾶ ποὺ λέει· Ἐπειδὴ πολλοὶ προσπάθησαν νὰ συντάξουν διήγηση γιὰ τὰ γεγονότα ποὺ ἔχομε πληροφορηθῆ. Καὶ τὴν ὠνόμασαν Εὐαγγέλιο, γιατὶ φέρνει ἐλπιδοφόρο μήνυμα στοὺς ἀνθρώπους Κι αὐτὸ εἶναι ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ, ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου, ἡ κατάργηση τῶν δαιμόνων, ἡ παραγραφή τῶν ἁμαρτιῶν, ἡ ἀναγέννηση, ἡ υἱοθεσία καὶ κληρονομία τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Εὐαγγελισταὶ δὲν εἶναι μόνο αὐτοὶ οἱ τέσσερις ἀλλὰ ὅλοι μαζὶ οἱ ἀπόστολοι, ποὺ γιὰ ὅλους μαζὶ ἐκήρυξε ἀπὸ παλαιὰ ὁ Ἡσαΐας·  Πόσον ὡραῖα τὰ πόδια ἐκείνων ποὺ εὐαγγελίζονται τὰ ἀγαθὰ. Ἀλλὰ ξεχωριστὰ οἱ τέσσερις ὠνομάστηκαν εὐαγγελισταί, γιατὶ μᾶς ἔδωσαν γραπτή ἀφήγηση κι ἐξιστόρηση γιὰ ὅλα· ὅλοι οἱ ἄλλοι ἔκαμαν τὸ ἴδιο σὲ λόγο προφορικό.

Έπεσες; - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Έπεσες;

Δεν είναι φοβερό ο παλαιστής να πέσει.

Φοβερό είναι να μείνει στην πτώση του.
Ούτε είναι δύσκολο ο πολεμιστής να τραυματισθεί.

Το κακό είναι μετά τον τραυματισμό να απογοητευθεί και να παραμελήσει το τραύμα…
Πόσοι αθλητές ύστερα από πολλές αποτυχίες αναδείχθηκαν

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΜΑΣ

 

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ

 ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ (Π.Α.Σ.Θ.Ε.)

«Ουκ αρνησόμεθά σε, Φίλη Ορθοδοξία»

(Ιωσήφ Βρυέννιος)

ΑΡ. ΠΡΩΤ. 2

21/12/2018

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΜΑΣ

Αγαπητοί εν Χριστώ Πατέρες και Αδελφοί, χαίρετε εν Κυρίω Ιησού πάντοτε!

Η Πανελλήνια Αδελφότητα Σπουδαστών Θεολογικής Επιστήμης (Π.Α.Σ.Θ.Ε.) με την παρούσα ανακοίνωση ενημερώνει το φιλορθόδοξο κοινό για το τι πρεσβεύει:

1. Πιστεύουμε όσα η Ορθόδοξη του Χριστού Εκκλησία πιστεύει, χωρίς καμία παρέκκλιση προς τα δεξιά ή αριστερά.

2. Απορρίπτουμε τον Οικουμενισμό ως αίρεση κατεγνωσμένη υπό Συνόδων και Πατέρων.

3. Δεν αναπαυόμαστε με «υπερορθές» θέσεις και απόψεις που φανερώνουν «ου κατ' επίγνωσιν» ζήλο, σεχταρισμό και αυτοδικαίωση.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ --π. ΑΘΑΝ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΧΡ. ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ 21-12-80 - π. ΑΘ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ Νο 20

Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως

 Κατήχησις προς τους Φωτιζομένους περί Ενανθρωπήσεως

 (Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων)

Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον Κεφ. Α΄ 1 – 25.

Ομιλία του Αγίου Κυρίλλου, Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων:

«Κατήχησις προς τους Φωτιζομένους, περί Ενανθρωπήσεως»

«Ιωσήφ, υιός Δαβίδ, μη φοβηθείς παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκα σου. Το γαρ εν αυτή γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν αγίου. Τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. Αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από την αμαρτίαν αυτών. Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθεί το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος. Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον «μεθ’ ημών ο Θεός»».

Αγνείας σύντροφοι και σωφροσύνης μαθηταί, ας ανυμνήσωμε με αγνισμένα χείλη τον Θεόν που εγεννήθη από την Πάναγνον Παρθένον. Εμείς που έχουμε καταξιωθή να μεταλάβωμε την σάρκα του νοητού προβάτου, ελάτε να μεταλάβωμε την κεφαλήν και τους πόδες. Ως κεφαλήν να εννοήσωμε την Θεότητα και ως πόδες να εκλάβωμε την ανθρωπότητα. Οι ακροαταί των αγίων Ευαγγελίων, ας πεισθούμε στον θεολόγον Ιωάννην, ο οποίος, αφού είπε «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος», προσέθεσε. «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο». Πράγματι, δεν είναι ευσεβές ούτε να τον προσκυνούμε ως απλόν άνθρωπο, ούτε να

Υπεγράφη το διάταγμα για την αλλαγή της ονομασίας της κανονικής Ουκρανικής Εκκλησίας

    Διάταγμα για την υποχρεωτική αλλαγή της ονομασίας της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου της Μόσχας (UOC-MP) υπέγραψε ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο.

Πλέον, η UOC-MP είναι υποχρεωμένη να αλλάξει ονομασία εντός τεσσάρων μηνών. Η κανονική Ουκρανική Εκκλησία βέβαια, έχει προσφύγει εναντίον της απόφασης του Κιέβου, αντιδρώντας

«Θα συλληφθούν στα δίχτυα του Αντιχρίστου εκείνοι που δεν αγαπούν την αλήθεια»

~ …Θὰ συλληφθοῦν στὰ δίχτυα τῆς ἀπάτης αὐτοὶ ποὺ δὲν ἔχουν διάθεσι, ποὺ δὲν ἀγαποῦν τὴν ἀλήθεια, ποὺ τοὺς ἀρέσει νὰ ζοῦνε στὸ ψέμα.
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀγαποῦν τὴν ἀλήθεια εἶνε πολὺ λίγοι. Δὲν βλέπετε κάθε βράδυ τί γίνεται μὲ τὰ ῥαδιόφωνα καὶ τὰ ἄλλα μέσα ἐνημερώσεως; Αὐτὸς ὁ κόσμος εἶνε ἀνόητος, εἶνε τρελλοκομεῖο. Ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος ―ἐὰν σωθῇ τίποτε μὲ τὴν ἀπάτη ποὺ κυκλοφορεῖ― θὰ τὸ γράψῃ. Οἱ περισσότεροι ἀπ᾿ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ῥαδιοφωνικοὺς σταθμούς εἶνε μεγάλοι ἀπατεῶνες. Ἁπλώνουν κάθε

Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια, μια δραστήρια και γενναία γυναίκα

 († 22 Δεκεμβρίου)

Η αγία και γενναιότατη μάρτυς Αναστασία ζούσε στη Ρώμη κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.). Ήταν θυγατέρα ενός ειδωλολάτρη, ονόματι Πραιτεξτάτου.

   Η μητέρα της όμως, ονόματι Φαύστα, ήταν χριστιανή, και, έτσι, η Αγία διδάχτηκε από αυτήν την πίστη στο Χριστό. Και όχι μόνο αυτό· η μητέρα της, επιπλέον, την παρέδωσε στο Χρυσόγονο, άνδρα θεόπνευστο και ευσεβή, και εκπαιδεύτηκε από αυτόν στα ιερά γράμματα.
Η Αναστασία παντρεύτηκε έναν ειδωλολάτρη, ονόματι Πούπλιο. Όμως η Αγία δεν ένιωθε αγάπη συζυγική προς αυτόν, για το λόγο ότι αυτός δεν πίστευε στο Χριστό. Έτσι λοιπόν δεν καταδεχόταν να έχει σαρκική συνάφεια μαζί του προφασιζόμενη συνεχώς ότι ήταν άρρωστη. Χωρίς δε να την παίρνει εκείνος είδηση, η Αγία

Το Βατικανό δεν θα θυσιάσει τις σχέσεις με τη Μόσχα εξαιτίας της νέας ουκρανικής Εκκλησίας

Του Μανώλη Κείου

     Βιάστηκαν οι καλοθελητές και τα παπαγαλάκια να πουν πως το Βατικανό αναγνωρίζει την νέα ουκρανική εκκλησία, επειδή ανακοίνωσε στην επίσημη ιστοσελίδα του τα αποτελέσματα της εκλογής του περασμένου Σαββάτου.
Το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ έβαλε αμέσως τα πράγματα στην θέση τους και επιβεβαιώθηκε όταν δυο μέρες μετά το Βατικανό διέψευσε τα περι αναγνώρισης. 
Το έχουμε γράψει και σε προηγούμενο άρθρο πως τρίβουν τα χέρια τους στο Βατικανό με την σφαγή στην Ορθοδοξία  και δεν πρόκειται να λάβουν θέση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας προτεραιότητα για το Βατικανό παραμένει η διατήρηση καλών σχέσεων με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία , η οποία δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση μετά τη δημιουργία της νέας εκκλησιαστικής δομής στην Ουκρανία. Η γνώμη αυτή μάλιστα εκφράστηκε την Τρίτη από μια υψηλού επιπέδου πηγή μεταξύ των διπλωματών του Βατικανού.

«Το Βατικανό γνωρίζει πολύ καλά ότι η επικοινωνία με τη μη κανονική ουκρανική Εκκλησία θα θέσει σε κίνδυνο τις σχέσεις με την ROC. Το Βατικανό θα πρέπει να καθοδηγείται από τις προτεραιότητες του οποίου είναι η διατήρηση καλών σχέσεων με το Πατριαρχείο Μόσχας.»  είπε η διπλωματική πηγή, υπενθυμίζοντας ότι ο Πάπας Φραγκίσκος έχει τονίσει πάντα την “αδελφοσύνη” Καθολικών και Ορθοδόξων.
Ο εν λόγω διπλωμάτης επιβεβαίωσε ότι ο Πάπας έλαβε μια έκκληση του Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλου προς τους αρχηγούς των εκκλησιών του κόσμου, τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και του ΟΑΣΕ, καθώς και ηγέτες διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών σχετικά με την μη αναγνώριση της νέας Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Όπως επεσήμανε ο διπλωμάτης, μια γραπτή απάντηση μπορεί να ακολουθήσει την επιστολή του πατριάρχη. «Υπάρχει μια μορφή αλληλογραφίας, συχνά είναι εμπιστευτική», είπε χαρακτηριστικά.
Πηγή

Η μετάδοση του θείου λόγου

Πηγή

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΑ ΚΑΡΟΥΛΙΑ

(Το παρόν αφήγημα είναι αληθές ,έτσι όπως ακριβώς  μας το διηγήθη ο μακαριστός Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης)

ΓΕΡΟΝΤΑ, μπορεῖτε νά μᾶς πεῖτε μία ὠφέλιμη ἱστορία ἀπ’ απ’ ἐκεῖ, στὰ φρικτὰ Καρούλια, μὲ τοὺς ξυπόλυτους ἀσκητές;

-Ωωω σε τι χαριτωμένες μνήμες με γυρνάτε πάλι!

Ήμουν νέος Μοναχός τότε, κατὰ τὸ ἔτος 1938, όπου μου ἦρθε ὁ καλὸς λογισμὸς νὰ ἐπισκεφθῶ προσκυνητὴς τὰ φρικτὰ Καρούλια, νὰ κάμω καὶ ἐγὼ ἀσκητικὰ Χριστούγεννα μαζὶ μὲ τοὺς ἀετόψυχους Καλόγηρους τούτου τοῦ ἀπαράκλητου τόπου.

Τὴν εὐλογία μου τὴν ἔδωκε ἀμέσως δίχως δισταγμὸ ὁ Γέροντάς μου, ὁ Ὀσιότατος π. Γαβριήλ, ὁ καὶ Ἡγούμενος χρηματίσας τῆς τοῦ Διονυσίου Μονῆς,με την προϋπόθεση να μαζέψουμε πρώτα τις ελιές και μετά να έχω το ελεύθερο  για τούτο μου τον πόθο. Μοῦ παρέδωσε εἰσέτι καὶ λίγους ὀβολοὺς διὰ τὸ ταξίδιό μου μὲ  τὸ μοτόρι  καὶ λίγες φανέλες γιὰ νὰ ἔχω νὰ ἀλλάξω, μὲ εὐλόγησε καὶ εὐχόμενος μὲ ἔστειλε σὲ τοῦτο τὸ κατανυκτικὸ προσκύνημα.

Ἔβαλα μετάνοια στὸν Γέροντά μου λοιπόν, φορτώθηκα τὸν ντορβά μου, κι’ ἔλαβα  τὸ ραβδὶ μὲ προορισμὸ τὰ κατανυκτικὰ Καρούλια προκειμένου νὰ λάβω μέρος στὴν ἀγρυπνία τῶν Χριστουγέννων.

 Από τὴν παραμονὴ ήδη τὸ πρωΐ ὁ οὐρανὸς ἤτανε μαῦρος σὰν μολύβι, κ᾿ ἔπιασε να ρίχνει νερόχιονο βελονιαστό.  

Καταφθάνοντας ἀργὰ τὸ ἀπόγευμα, μὲ μία τερπνὴ ἀναμονή, στὰ βραχώδη Καρούλια, ὁ ἥλιος, ὅσο μποροῦσε νὰ ξελευθερωθεῖ ἀπ’ ὰ πηχτὰ σύννεφα, κόντευε νὰ κρυφθεῖ πίσω ἀπὸ τὸν μελανὸ θαλάσσιο ὁρίζοντα . Τότε ἄρχισαν νὰ συναθροίζονται  γοργόφτεροι

Πρόγραμμα Ακολουθιών Δωδεκαημέρου (Σταγιάτες Βόλου)

Προσοχή αλλαγή του ακόλουθου προγράμματος

αντί της αγρυπνίας (Θ. Λειτουργία και Αγιασμός) την Παρασκευή 4/1/2018 στις Σταγιάτες

θα πραγματοποιηθεί πρωινή Θ. Λειτουργία και Αγιασμός το Σάββατο 5/1/2018 στον Άγιο Γεράσιμο στη Λάρισα.

Το υπόλοιπο πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί κανονικά.

«Εξευτελίζεται η Εκκλησία μας»

Ουκρανία: Πλήθος κόσμου στις διαμαρτυρίες

–«Εξευτελίζεται η Εκκλησία μας» λένε Ιερείς

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ: Πάνω από χίλιοι πιστοί της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας διαμαρτυρήθηκαν σήμερα Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2018 έξω από το Ουκρανικό Κοινοβούλιο για την αλλαγή του ονόματος.

Την απόφαση που υποστήριξε σε μεγάλο βαθμό ο Πέτρο Ποροσένκο αποδοκιμάζουν πλήθος Ιερέων και πιστών.

Ένας Ιερέας που συμμετείχε σήμερα στη διαμαρτυρία, ο π. Βαντίμ, δήλωσε πως "Η Εκκλησία μας δέχεται επιθέσεις και προσπαθούν να την εξευτελίσουν.
Η μόνη μας ενοχή είναι ότι προσευχόμαστε για όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία και μνημονεύουμε τον Πατριάρχη Μόσχας", συμπλήρωσε.

Σκέψεις για έγκυρα-άκυρα μυστήρια (Ζ΄ μέρος)

Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ἔγκυρα καὶ ἄκυρα μυστήρια

*  Ὁ μολυσμός

*  Ἡ Ἀποτείχιση τῶν πιστῶν

 * Ἡ Οἰκονομία 

Ζ΄ μέρος

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΑΓΑΠΗΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΗΝΑ ΕΝΔΗΜΟΥΣΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΝΘΙΜΟ

Ἡ Ἐκκλησία πάντα οἰκονομεῖ, ἀλλὰ ἡ οἰκονομία της δὲν γίνεται πρὸς βλάβην τῆς Πίστεως· ἡ οἰκονομία δὲν παραδίδει τὸ ποίμνιο βορὰ στοὺς αἱρετικούς,  οὔτε διὰ τῆς οἰκονομίας ἐπιτρέπεται ἀμαχητὶ στοὺς αἱρετικοὺς νὰ ἐπεκτείνουν τὴν αἵρεση, νὰ ἀλλοιώσουν τὴν Πίστη καὶ νὰ τὴν ἐπιβάλλουν χωρὶς ἀντίσταση.

Ἔχει ἀναφερθεῖ πολλάκις τὸ παράδειγμα τοῦ αἱρετικοῦ Νεστορίου. Ὁ ἅγιος Κύριλλος καὶ ὁ Ρώμης Κελεστίνος, ἀφοῦ διαπιστώθηκε ἡ κακοδοξία του, τοῦ ἔδωσαν διορία δέκα (10) ἡμερῶν! (ὄχι 20 καὶ περισσότερο χρόνων, ὅπως σήμερα)  μετανοήσει καὶ νὰ ἀποπτύσσει τὴν αἵρεση. Παραδείγματα, ὡς τοῦ Νεστορίου, ὑπάρχουν κι ἄλλα στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία.

Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνο τοῦ μὴ καταδικασμένου μονοφυσίτη, μὰ κανονικοῦ πατριάρχη Κων/πόλεως Ἀνθίμου, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τὸν μὴ καταδικασμένο ἀλλὰ οἰκουμενιστὴ πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Σημειωτέον ὅτι ὁ πατριάρχης Ἄνθιμος ἦταν φιλομονοφυσίτης, ὀπαδὸς καταδικασμένης –ἀπὸ τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο– αἱρέσεως καὶ σύμφωνα μὲ τὶς ἀντιπαραδοσιακὲς ἀπόψεις τινῶν, δὲν θὰ χρειαζόταν νὰ καθαιρεθεῖ ἀπὸ ἄλλη Σύνοδο, ὡς ὀπαδὸς κεκριμένης αἱρέσεως! Ἀλλὰ ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀκολουθήσει ἄλλη ὁδό, ποὺ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὶς ζηλωτικὲς καὶ μετα-πατερικὲς αὐτὲς τοποθετήσεις. Ὁ Ἄνθιμος ἀνῆλθε στὸν θρόνο μὲ τὴν συμπαράσταση τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας (συζύγου τοῦ Ἰουστινιανοῦ).

Ἄμεση ἦταν ἡ ἀντίδραση τῶν μοναχῶν τῆς Κων/πόλεως· καὶ γιατὶ ἡ μετάθεσή του στὴν Κων/πολη δὲν ἦταν Κανονική (ἦταν ἀντίθετη μὲ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες), καὶ διότι ὁ ἴδιος ἦταν κακόδοξος. Ὁ Ἄνθιμος ἀγνόησε τὶς ἀντιδράσεις τῶν μοναχῶν καὶ δὲν ἀπαντοῦσε στὶς ἐρωτήσεις τους, ὡς πρὸς τὸ ἂν ἀποδέχεται π.χ. τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Αὐτοὶ τὸν κατήγγειλαν στὸν Πάπα Ρώμης Ἀγαπητό.

 Ἀντίθετα μὲ ὅσα πράττουν οἱ σημερινοὶ «ὀρθόδοξοι» καὶ «εὐσεβεῖς» ἐπίσκοποι, ὁ τότε ὀρθόδοξος Πάπας Ἀγαπητός, ὅταν βρέθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὄχι μόνο ἀρνήθηκε νὰ συλλειτουργήσει μετὰ τοῦ Ἀνθίμου, μιᾶς καὶ ὁ

«Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ»

(Στους ανήσυχους καιρούς και στην Ιστορία)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

      Αναμφίβολα, οι Προφητείες της Γραφής αντανακλούν τη δόξα του Θεού. Δίνουν απαντήσεις για τον Τριαδικό Θεό και την Δημιουργία, για την ανθρώπινη φύση, για την πτώση και σωτηρία της, αλλά και για την πορεία του κόσμου καθώς, επίσης, δίνουν απαντήσεις και στην πάντα απύθμενη άγνοιά μας.

Η παγκόσμια μνήμη και συνείδηση έχουν οικοδομηθεί–προβληματισθεί, αντικειμενικά, στο «εδώ» των προφητειών, οι οποίες κρατούν σημαντικό μέρος της πραγματικότητας.

Το αφανές στην ανθρώπινη οπτική είναι πολύ ευρύτερο του εμφανούς. Αυτή η μερική θέαση του κόσμου είναι στενά δεμένη με την ροή του χρόνου.

Ο Ιταλός φυσικός Carlo Rovelli, σημειώνει: «Για μια υποθετική οξύτατη όραση που θα έβλεπε τα πάντα, δεν θα υπήρχε χρόνος που “κυλάει”,

Φανάρι και Αθήνα στα χαρακώματα

 – Ο Γαβρόγλου ακύρωσε τους κληρικούς από Κρήτη!

Δυσαρέσκεια στους κόλπους της Εκκλησίας της Κρήτης μετά την απόφαση του υπουργού Παιδείας κ. Κώστα Γαβρόγλου να ματαιώσει την τελευταία στιγμή τη σημερινή συνάντηση με τους Κληρικούς της Κρήτης.

Σημειώνεται ότι η συνάντηση είχε κλειστεί από τις αρχές του μήνα, όταν οι δύο πλευρές είχαν πραγματοποιήσει την πρώτη επαφή, κι αποφάσισαν να ανανεώσουν το ραντεβού τους.
«Πήρα μήνυμα στο κινητό μου χθες το βράδυ για τη ματαίωση της συνάντησης. Δεν φεύγουμε εμείς από το διάλογο, αλλά ο υπουργός

Ο πονηρός ρόλος του πονηρού Τελεβάντου που επαινούν οι «αφελείς»(;) πατέρες της Θεσσαλονίκης

Ἔχουμε ἀποδείξει συχνὰ μὲ πάμπολλα στοιχεῖα, ὅτι μία ἀπὸ τὶς κύριες αἰτίες τῆς ἐπικράτησης τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι ἡ ἀσυνέπεια τῶν ἀντιδρούντων καὶ ἡ προώθηση ἀνθρώπων ποὺ ὡς σκοπό μόνο τὴν καταπολέμηση τῆς αἵρεσης δὲν ἔχουν.

Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ κ. Τελεβάντος. Ὁ πονηρὸς καὶ ὕπουλος ρόλος αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου πρέπει νὰ ξαναναφερθεῖ, γιατὶ ὄχι μόνο συνεχίζει τὶς κακοδοξίες του, ἀλλὰ γιατὶ τώρα ἐπαινεῖται κιόλας ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἀποτειχισμένοι, ὅπως π.χ. ὁ π. Σεραφεὶμ Ζήσης, τοῦ ὁποίου κείμενα καθὼς καὶ τοῦ πατρός του φιλοξενεῖ τακτικὰ τὸ ἱστολόγιο τοῦ ἐν λόγῳ κυρίου. Οἱ ἔπαινοι αὐτοὶ ἀπροσανατολίζουν τὸ ποίμνιο καὶ ἀντὶ νὰ τοῦ ἐπιστοῦν τὴν προσοχὴ τὸ προωθοῦν νὰ ἐμπιστεύεται τέτοιους ἀρθρογράφους.

Σὰν παράδειγμα γιὰ τὴν ἀπόδειξη τῶν παραπάνω θὰ μᾶς

Nέα ρωσική σφοδρή επίθεση σε Φανάρι και ΗΠΑ

   Μετά τις χθεσινές βόμβες Πούτιν ο οποίος χαρακτήρισε «Τουρκικό» το Οικουμενικό Πατριαρχείο, σήμερα είχαμε συνέχεια επιθέσεων από την ρωσική πλευρά.

Ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλος
υποστήριξε ότι το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως είναι εν μέρει υπεύθυνο για τη σημερινή δίωξη των οπαδών της κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Στην έκθεσή του, που παρουσιάστηκε σε μια συνεδρίαση της Επισκοπής Μόσχας, σήμερα Παρασκευή, ο Πατριάρχης Κύριλλος συνόψισε τα αποτελέσματα του 2018, με επίκεντρο την κατάσταση στην εκκλησιαστική ζωή της Ουκρανίας, όπου, όπως είπε, η πίεση είναι αυξημένη για τον κλήρο και τους πιστούς της Ουκρανικής