Ο Άγιος Παίσιος με οδήγησε στην αληθινή πίστη με γλύτωσε από ινδουϊστικά άσραμ Ραδιοπαραμυθία.

Η κατάκοιτη και το θαύμα της Θείας Κοινωνίας

Παραμονή Θεοφανείων του 2000 

Πρωτάγιαση (αγιασμός της παραμονής των Θεοφανείων)

Στο Πήλιουρι, ένα χωριό της Χειμάρρας της Βορείου Ηπείρου, ο ιερέας κατεβαίνει από το αυτοκίνητο που τους μετέφερε ως εκεί και ετοιμάζεται ν” αγιάση τα σπίτια.

Μία ώρα και ένα τέταρτο έκαναν με το αυτοκίνητο για να φτάσουν. Το χωριό είναι κρυμμένο πάνω στα όμορφα ιστορικά Χειμαρριώτικα βουνά. Ο δρόμος τραχύς, επικίνδυνος. Το αυτοκίνητο αγκομαχούσε να ξεκολλήση από τις λάσπες, που δημιούργησε η βροχή τις προηγούμενες ημέρες.

Είναι νέος Ιερεύς, μόλις πριν από δυό μήνες χειροτονημένος Πρεσβύτερος. Είχε έρθει από την Ελλάδα μαζί με τρεις φοιτητές

Προχωρά το νομοσχέδιο για Κράτος- Εκκλησία- Εκτός δημοσίου οι Κληρικοί

Οπου σταθούν κι όπου βρεθούν κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν πως το επόμενο κεφάλαιο που θέλουν να κλείσουν είναι αυτό των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους. Ο τρόπος που θα συμβεί αυτό όμως, αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις.

Η εβδομάδα που ξεκινά θα φέρει εξελίξεις. Οι επαφές που θα γίνουν ανάμεσα σε εκκλησιαστικούς παράγοντες με στελέχη της κυβέρνησης θα είναι προς την κατεύθυνση της εξεύρεσης λύσης στον τομέα αυτό. Ωστόσο, όσο η κυβέρνηση επιμένει στην έξοδο των 10.000 Κληρικών από το δημόσιο, τόσο η Εκκλησία θα είναι

Τραγελαφικότητες (και φαρισαϊσμός)! --Συνεχίζουν να κάνουν κριτική (και καλώς) στον Οικουμενιστή ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ, κι όχι στον δίγλωσσο Μητρ. Πειραιώς που καλεί τον Οικουμενιστή ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ για να τον ...τιμήσει!!!

Ποιοί κάνουν μεγαλύτερο κακὸ στὴν Ἐκκλησία καὶ στοὺς πιστούς; Οἱ Οἰκουμενιστές, ἢ αὐτοὶ ποὺ τοὺς κρατοῦν σὲ κοινωνία μαζί τους;

 Σχόλιο επί της "Ανταπαντήσεως" της Αρχιεπισκοπής Αλβανίας, στην Μητρόπολη Πειραιώς

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Λυκούργος Νάνης:  "Δεν τυγχάνει υπεράνω κριτικής ουδείς εκκλησιαστικός αξιωματούχος, όσο υψηλή αναγνωρισιμότητα και αποδοχή έχουν τόσο το πρόσωπό του όσο και το έργο του".

     Όπως είναι γνωστό σχετικώς προσφάτως το Γραφείο επί των αιρέσεων και παραθησκειών της μητροπόλεως Πειραιώς προέβη σε κριτική οικουμενιστικών θέσεων του αρχιεπισκόπου Αλβανίας δημοσίως διατυπωθεισών. Ακολούθησε σχετικώς καθυστερημένη απάντηση του γραφείου τύπου της Αρχιεπσικοπής Αλβανίας που προκάλεσε ανταπάντηση τόσο του προμνημονευθέντος γραφείου του Πειραιά όσο και του π.Αγγέλου Αγγελακόπουλου. Ειδικά το εκτεταμένο κείμενο του δευτέρου περιείχε πολλά οικουμενιστικής υφής λεχθέντα και πραχθέντα του αρχιεπισκόπου Αλβανίας γεγονός που προκάλεσε την "ανταπάντηση" της αρχιεπισκοπής Αλβανίας. (Ἡ συνέχεια ἐδῶ).

 Η στρεβλή και αντορθόδοξη εκκλησιολογία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστασίου

(Ἀπάντηση σέ κείμενο τοῦ Γραφείου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Τιράνων Ἀλβανίας) 

      Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 

                                                                    Ἐν Πειραιεῖ 11-2-2019

Στίς 7-2-2019 τό Γραφεῖο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Τιράνων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας δημοσίευσε κείμενο μέ τίτλο «Δύο παράδοξες ‘’πρωτοτυπίες’’ ἐκκλησιαστικῆς δεοντολογίας»^[1]. Στό ἐν λόγῳ κείμενο γίνεται μία ἀνεπιτυχής προσπάθεια σχολιασμοῦ δύο ἄλλων κριτικῶν κειμένων˙ α) τοῦ κειμένου τοῦ Γραφείου ἐπί τῶν αἱρέσεων καί τῶν παραθρησκειῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς μέ θέμα : «Ὅταν ἡ κριτική «βαπτίζεται» ὡς συκοφαντία καί ὕβρη! (Ὀφειλομένη ἀπάντηση σέ δημοσίευμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀλβανίας)»^[2], καί β) τοῦ κειμένου τῆς ἐλαχιστότητός μας μέ θέμα : «Οἰκουμενιστικά λεχθέντα καί πραχθέντα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας κ. Ἀναστασίου»^[3].

Στό παρόν κείμενό μας θά ἀσχοληθοῦμε μέ τίς ἀναφορές, πού κάνει τό κείμενο τοῦ Γραφείου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Τιράνων, μόνο στήν ἐλαχιστότητά μας στίς τελευταῖες σελίδες του. Τίς ὑπόλοιπες ἀναφορές, πού ὑπάρχουν στό κείμενο γιά τό Γραφεῖο ἐπί τῶν αἱρέσεων καί τῶν παραθρησκειῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, τίς ἀφήνουμε πρός ἀναίρεσιν ἀπό τό ἴδιο τό Γραφεῖο.

1. Ἀνυπόστατες κατηγορίες, ἐλλείψει ἐπιχειρημάτων, καί ἀνασκευή τους

Ἐκ προοιμίου ὀφείλουμε νά τονίσουμε ὅτι στό ἐν λόγῳ κείμενο συναντᾶται ἡ γνωστή, συχνή καί προσφιλής στούς οἰκουμενιστικούς κύκλους μέθοδος, σύμφωνα μέ τήν ὁποία, ὅταν δέν ὑπάρχουν θεολογικά καί ἐπιστημονικά...

 . (Ἡ συνέχεια ἐδῶ).

Ειδήσεις για να αγανακτήσουμε με τις προδοσίες των "ποιμένων" στα της Πίστεως και της Πατρίδος! Και να τους ελέγχουμε με δριμύτητα· και να απομακρυνθούμε απ' αυτούς! Ο Χ Ι ... για να εξοικειωνόμαστε και να συνηθίζουμε Στην ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

O Μητροπολίτης Άνθιμος υπέρ των «Πρεσπών»: «Καλή η Συμφωνία για τα Βαλκάνια»   – «Κακώς συνεχίζουν τα συλλαλητήρια»

Την άποψη ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι καλή για τα Βαλκάνια, εξέφρασε ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος. Στην άποψη αυτή πρόσθεσε ότι κακώς συνεχίζονται τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία.

Θέση υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, παίρνει ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης κ.Άνθιμος, σε συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα “ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ” του Σαββάτου και στον δημοσιογράφο Πάνο Μπαΐλη.
Εκτός από το ζήτημα της συνθήκης με τα Σκόπια, ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως αναφέρθηκε και στην στην αυτοκεφαλία της Ουκρανίας, καθώς και στην έντονη αποσταθεροποίηση που βιώνει η ευρύτερη περιοχή των Βαλκανιών.

Ένας γνήσια εκκοσμικευμένος-Οικουμενιστής: Άξιο πρότυπο της νέας "εκκλησίςα"!

Νέα Ιωνίας Γαβριήλ: Δεν θα αφήσουμε οικογένειες ιερέων στον αέρα – Τι είπε για Αμβρόσιο, Θρησκευτικά, χειροτονία γυναικών, σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας

Ν. Ιωνίας Γαβριήλ: «“Ελα να πιούμε κανα τσίπουρο”  Δέσποτα, μου λένε. Και πάω. «Το τι μπουκάλια έχω στη Μητρόπολη δεν μπορείς να φανταστείς»!!!

Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας Γαβριήλ

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Μητροπολίτου Ν. Ιωνίας Γαβριήλ στα ΝΕΑ

«Η Εκκλησία θα πρέπει να γίνει πιο ανθρώπινη»


Του Μάνου Χαραλαμπάκη

Ο 43χρονος ιεράρχης με τις καινοτόμες ιδέες, μιλάει για όσα πρέπει να αλλάξουν στην Εκκλησία και την Παιδεία, αλλά και για την αγάπη που έχει στο τσίπουρο, το σινεμά και τους Pink Floyd.
Καθώς πίνουμε τις τελευταίες γουλιές από τον εσπρέσο που παραγγείλαμε στο τέλος της συνάντησής μας συνειδητοποιώ ότι ήρθαμε στο εστιατόριο μεσημέρι και πλέον έχει σχεδόν σουρουπώσει και το γεύμα κινδυνεύει να μετατραπεί σε… δείπνο.{ARX}

Συζητάμε δυόμισι ώρες γεμάτες με τον μητροπολίτη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος Γαβριήλ και σίγουρα θα μπορούσαμε να μιλάμε πολλές ακόμη. Κι αυτό δεν το λέω επειδή ο Γαβριήλ είναι μία από τις πιο νηφάλιες φωνές της Ιεραρχίας, και επομένως, χαίρεσαι να τον ακούς. Ομολογώ ότι δεν έχω συναντήσει

Κι εμείς φοβόμαστε να ..απομακρυνθούμε από τους αιρετικούς Οικουμενιστές!

Άγιος Βλάσιος: Τον έδειραν, τον κρέμασαν, τον φυλάκισαν, τον πέταξαν στο βυθό και τελικά τον αποκεφάλισαν

Τη μνήμη του Αγίου Βλασίου, του Επισκόπου Σεβαστείας, τιμά σήμερα, 11 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας. Ο Άγιος Βλάσιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορος Λικινίου (308 – 323 μ.Χ.). Σπούδασε ιατρική αλλά προσέφερε χωρίς χρήματα τις υπηρεσίες του, ως φιλανθρωπία, στους πάσχοντες και ασθενείς. Εκτός από την ιατρική βοήθεια χορηγούσε δωρεάν στους ασθενείς τα φάρμακα και τους έδινε τα έξοδα νοσηλείας τους.

Η φιλανθρωπική δραστηριότητα εκαλλιεργείτο στην ψυχή του από την αγάπη προς τον Θεό και τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Η Εκκλησία τον δέχθηκε στις τάξεις του ιερού κλήρου και τον εξέλεξε Επίσκοπο Σεβαστείας.
Επί της βασιλείας του Λικινίου, ο έπαρχος Αγρικόλας τον συνέλαβε και τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια. Οι στρατιώτες, αφού τον μαστίγωσαν ανηλεώς με ραβδιά, τον κρέμασαν από ξύλο και στην συνέχεια τον οδήγησαν δεμένο στην φυλακή. Έπειτα τον έριξαν στο βυθό μιας λίμνης.
Όμως ο Άγιος, μετά την θαυματουργική του επέμβαση του Θεού, διασώθηκε. Εξοργισθέντες τότε οι εχθροί της πίστεως τον αποκεφάλισαν το 316 μ.Χ.. Έτσι, ο Άγιος Ιερομάρτυς Βλάσιος έλαβε από τον Κύριο της δόξας το στέφανο του μαρτυρίου.

Η Σύναξή του ετελείτο στο Μαρτύριό του, το οποίο βρισκόταν κοντά στο Μαρτύριο του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου.

Απολυτίκιο:Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Φερωνύμως βλαστήσας, ως δένδρον εύκαρπον, ιεράρχα Κυρίου Βλάσιε ένδοξε, μαρτυρίου τους καρπούς κόσμω προήγαγες και θαυμάτων δωρεάς αναβλύζεις δαψιλώς, ως θείος ιερομάρτυς τοις καταφεύγουσι πάτερ τη αντιλήψει της πρεσβείας σου.

Πηγή 

Τα Αγιορείτικα Μοναστήρια ενώνονται με τους σχισματικούς! --Ας τα χαίρονται οι ανά την Ελλάδα (κι όχι μόνο) "ευσεβείς"!

Επτά Μοναχοί αφήνουν τήν Μονή Βατοπεδίου

Αρχιεπίσκοπος Βερέγιας Αμβρόσιος:

Μπροστά στα μάτια μας, το ένα μετά το άλλο Αγιορείτικο Μοναστήρι ενώνεται με τους σχισματικούς, διαπράττοντας μία ασύλληπτη προδοσία…

Ο Πρύτανης της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας Αρχιεπίσκοπος Βερέγιας Αμβρόσιος έγραψε:

«Μπροστά στα μάτια μας, το ένα μετά το άλλο Αγιορείτικο Μοναστήρι ενώνεται με τους σχισματικούς, διαπράττοντας μία ασύλληπτη προδοσία κατά των Ορθοδόξων στην Ουκρανία, οι οποίοι εκδιώκονται, εκβιάζονται, ξυλοκοπούνται και εξωθούνται από τις εκκλησίες τους».

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος διέταξε την σχισματική αντιπροσωπεία να επισκεφθεί και τα 20 μοναστήρια στο Άγιον Όρος, έγραψε.
      «Η Ξενοφώντος, η Παντοκράτορος και η Νέα Εσφιγμένου έχουν ήδη εισέλθει σε κοινωνία με σχισματικούς και αυτοχειροτόνητους, σφίγγοντας τα χέρια των διωκτών της Εκκλησίας στην Ουκρανία … Πόσο πανούργα χλευάζει τους ανθρώπους ο εχθρός της ανθρωπότητας !».

***

Παρεμπιπτόντως, στις αρχές του Νοεμβρίου του προηγούμενου έτους, απαγορεύτηκε η είσοδος του Αρχιεπισκόπου Αμβροσίου στο

Το... «δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής» δολοφονεί τα έμβρυα!

Ἀγγελική Εὐθ. Ζώη

Τόν Ἰούνιο τοῦ 1969, ἡ τότε εἴκοσι ἑνός ἐτῶν Norma McCorvey ἀνακάλυψε πώς κυοφορεῖ τό τρίτο παιδί της. Ἀποφάσισε νά διακόψει τήν ἐγκυµοσύνη της, πού ἦταν ἀποτέλεσµα ἐξωσυζυγικῆς σχέσης. Ἡ νοµοθεσία τῆς Πολιτείας τοῦ Τέξας, ὅπου ζοῦσε, ὅριζε πώς ἡ ἄµβλωση εἶναι ποινικό ἀδίκηµα. Τήν ἐπέτρεπε µόνο κατ’ ἐξαίρεση, προκειµένου νά σωθεῖ ἡ ζωή τῆς µητέρας, ἄν βρίσκεται σέ κίνδυνο ἐξαιτίας τῆς ἐγκυµοσύνης. Ἡ McCorvey δέν µπόρεσε νά ἐπικαλεστεῖ ἰατρικούς λόγους πού νά δικαιολογοῦν τή νόµιµη ἄµβλωση. Προσπάθησε νά τερµατίσει τήν ἐγκυµοσύνη καί µέ παράνοµα µέσα, ἀλλά καί αὐτή ἡ προσπάθεια ἀπέτυχε.

Τό 1970 κατέθεσε ἀγωγή κατά τῆς Πολιτείας τοῦ Τέξας, χρησιµοποιῶντας τό ψευδώνυµο Τζέην Ρόϋ (Jane Roe). Ἰσχυρίστηκε, ὅτι ὁ νόµος τοῦ Τέξας, πού ποινικοποιεῖ τήν ἄµβλωση εἶναι ἀόριστος καί ἀντισυνταγµατικός, καθώς παραβιάζει τό συνταγµατικό  δικαίωµα σεβασµοῦ τῆς ἰδιωτικῆς της ζωῆς (right to privacy). Ἡ Πολιτεία τοῦ Τέξας ἐκπροσωπήθηκε στή δίκη ἀπό τό δικηγόρο Χένρυ Γουέϊντ (Henry Wade), γιά αὐτό ἡ ὑπόθεση ὀνοµάστηκε «Ρόϋ κατά Γουέϊντ» (Roe v. Wade)¹.  

Ἡ ὑπόθεση ἔφτασε καί στό Ἀνώτατο Δικαστήριο τῶν Ἡνωµένων Πολιτειῶν Ἀµερικῆς.  Τό Δικαστήριο, ἐξέδωσε τήν ἀπόφασή του το1973. Μέ πλειοψηφία ἑπτά δικαστῶν ἔναντι δύο, ἀναγνώρισε τό «δικαίωµα στήν ἄµβλωση» ὡς θεµελιῶδες συνταγµατικό δικαίωµα, πού περιλαµβάνεται  στό  συνταγµατικά κατοχυρωµένο δικαίωµα σεβασµοῦ τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς.

Ὅπως ἀναγράφεται στήν ἴδια τή δικαστική ἀπόφαση, «τό Σύνταγµα δέν ἀναφέρει ρητά κανένα δικαίωµα σεβασµοῦ τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς». Ἐπίσης, δέν κατοχυρώνει ρητά κανένα «δικαίωµα στήν ἄµβλωση».

Η δύναμη της Πίστης

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

 

Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γευτεί τη γλυκύτητα του καλού, αν πρώτα δεν επιμείνει και δε δοκιμαστεί στο καλό. Στο δρόμο προς το καλό πρώτα δοκιμάζουμε την πικρία κι υστέρα τη γλυκύτητα.
Η φύση ολόκληρη είναι γεμάτη από διδαχές καρτερίας και επιμονής. Αν τα νεόφυτα δέντρα σου δεν αναπτυχθούν για να δημιουργήσουν δασύλιο, θα μπορέσουν ν’ αντέξουν στον άνεμο και το χιόνι; Θα σου ήταν χρήσιμα τα ποτάμια αν δεν έφτιαχναν βαθιές κοίτες; Μήπως τα μυρμήγκια αυτοκτονούν όταν οι τροχοί καταστρέφουν τα σπίτια τους στο δρόμο, ή ξεκινούν με επιμονή να φτιάχνουν καινούργια; Αν κάποιος άκαρδος άνθρωπος γκρεμίσει τη φωλιά τού χελιδονιού στο σπίτι του, τότε το χελιδόνι θα ξεκινήσει αδιαμαρτύρητα να πάει

Δάσκαλός μας μια αγράμματη

Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου (Χαναναίας)

– Δάσκαλός μας μιὰ αγράμματη

 (+Μητροπ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)


Περιμένετε βέβαια λόγον. Θὰ μιλήσω, ἀγαπητοί μου· ἂν καὶ σήμερα νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μιλήσω ἐγὼ ἀλλὰ κάποιος ἄλλος.Καὶ αὐτὸς ὁ ἄλλος, τὸν ὁποῖο προβάλλει ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, εἶνε παρακαλῶ μιὰ γυναίκα. 

Δὲν εἶνε μορφωμένη, ἐπιστήμων, θεολόγος, ἱεροκήρυκας, ἐπίσκοπος· ἀγράμματη εἶνε,δὲν φοίτησε σὲ σχολεῖα. Τί νὰ τὰ κάνῃς τὰ λύκεια καὶ πανεπιστήμια, ὅταν λείπῃ ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶνε «ἀρχὴ σοφίας»; (Ψαλμ. 110,10. Παροιμ. 9,10. πρβλ. Σ. Σειρ. 1,14). Αὐτὴ εἶχε μέσα της τὸ φῶς ποὺ ἔχει κάθε ἄνθρωπος· τὸ λογικό, τὴ συνείδησι, τὸ αὐτεξούσιο –ἐλευθερία. Φωτιζόταν ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 10 Φεβρουαρίου 2019: η πίστη της Χαναναίας

Νίκησε ἡ μητέρα

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Φεβρουαρίου 2019, ΙΖ΄ Ματθαίου
(Ματθ. ιε΄ 21-28)

    Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐξῆλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος. καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα· ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται. ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου ᾿Ισραήλ. ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις. ἡ δὲ εἶπε· ναί, Κύριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν. τότε ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

1. Ἀληθινὴ μάνα
Ὁ Κύριος μὲ τοὺς μαθητές Του πορεύθηκε πρὸς τὰ «μέρη Τύρου καὶ Σι­δῶνος», στὰ βόρεια σύνορα τῆς Γαλιλαίας. Ἐκεῖ ἔτρεξε καὶ Τὸν συνάν­τησε μιὰ εἰδωλολάτρισσα Χαναναία. «Ἐκραύγασεν αὐτῷ», γράφει ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος. Ἔβγαλε φωνή, Τὸν παρακάλεσε δυνατὰ καὶ Τοῦ εἶπε: «Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται». Ἐλέησέ με, Κύριε, ἔνδοξε

Όλοι τα βλέπουν, αλλά συντελούν στην διαίρεση, μένοντας σε κοινωνία με τους διαιρούντες!

Βιδινίου Δανιήλ: ''Απειλείται η ενότητα και η καθολικότητα της Εκκλησίας''

Στο εκκλησιαστικό ζήτημα της Ουκρανίας που ταλανίζει τον Ορθόδοξου κόσμο, αναφέρθηκε σε συνέντευξή του στο Stbasil.center ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βιδινίου κ. Δανιήλ, του Πατριαρχείου Βουλγαρίας.
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ταραχώδη περίοδο που ζούμε, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια προσπάθεια δημιουργίας, μιας νέας παγκόσμιας τάξης και ένα κέντρο ελέγχου σε ολόκληρο τον κόσμο.
''Σε κάθε χώρα βλέπουμε οι κοινωνίες να αντιμετωπίζουν πρωτοφανείς αλλαγές στο σύστημα αξιών. Η Ορθόδοξη Εκκλησία

Οι εγκάθετοι του Βαρθολομαίου δέχτηκαν στο Άγιο Όρος τους σχισματικούς με γλοιώδεις προσφωνήσεις!

 Σκάνδαλο!

Το Άγιο Όρος υποδέχθηκε τους μη αναγνωρισμένους της νέας ουκρανικής Εκκλησίας

Οἰκουμενιστικὸ παραλήρημα του Βαρθολομαίου τῆς «μαϊμοῦ» Μονῆς Ἐσφιγμένου!

   Ἡγούμενος Βαρθολομαῖος: «Ζήσαμε τὸ θαῦμα ποὺ συνέβη αὐτὲς τὶς ἡμέρες (μὲ τὴν δημιουργίας νέας «ἐκκλησίας» στὴν Οὐκρανία!). Δὲν ταιριάζει ὁ χωρισμὸς στὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία καὶ πρέπει νὰ εἴμαστε ὅλοι ἑνωμένοι»! (μὲ Σχισματικοὺς καὶ σὲ λίγο αἱρετικούς;).

Σκάνδαλο!

Το Άγιο Όρος υποδέχθηκε τους μη αναγνωρισμένους της νέας ουκρανικής Εκκλησίας

Αντιπροσωπεία της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, με επικεφαλής τον Επίσκοπο Οδησσού και Μπάλτας κ. Παύλο, ξεκίνησε την πρώτη επίσημη επίσκεψη της στο Άγιο Όρος.

Ο επίσκοπος μετά από την επίσκεψη και διαμονή του στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος, όπου λειτούργησε, επισκέφθηκε σήμερα την Ιερά Επιστασία. Εκεί κατά την τάξη υπέβαλε τα σέβη του και έλαβε το συστατήριο έγγραφο της Ιεράς Επιστασίας προς όλες τις μονές του Αγίου Όρους (με συστατήριο έγγραφο εφοδιάζεται κάθε αρχιερέας που επισκέπτεται τον ιερό τόπο με την άδεια του

Ανάγονται σε "υπερδόγμα" τα του Ημερολογίου; Μήπως και ανώτερο της Αγίας Τριάδος;

Παλαιοημερολογίτικες εμμονές

Εἶναι λυπηρὸ κάθε φορὰ νὰ ἀναγκαζόμαστε νὰ σχολιάζουμε ἄρθρα ἀδελφῶν, μὲ τοὺς ὁποίους συναγωνιστήκαμε, καὶ οἱ ὁποῖοι κόλλησαν τὸ μικρόβιο τοῦ σχίσματος πού, ὅπως κι ἐκεῖνο τῆς αἱρέσεως, πολὺ δύσκολα θεραπεύεται.

Ἐνῶ ἔχουμε δημοσιεύσει πολλὲς δεκάδες κείμενα γιὰ τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀποδομήσει ὁλοκληρωτικὰ τὶς παραπλανητικὲς καὶ ἀντιπατερικὲς θέσεις τῶν Γ.Ο.Χ., αὐτοὶ συνεχίζουν νὰ ἐμμένουν στὶς πλάνες τους, ἀντιπαρερχόμενοι τὶς πατερικὲς μαρτυρίες, ἢ διαστρεβλώνοντάς τες, ἀποδεικνύοντας ἔτσι, ὅτι τὸ κύριο μέλημά τους δὲν εἶναι ἡ ὑπεράσπιση τοῦ ἡμερολογίου –ἀφοῦ ἔτσι κι ἀλλιῶς ἐμεῖς δὲν τὸ καταδικάζουμε παρὰ τονίζουμε τὴν πραγματικὴ ἐκκλησιαστικὴ διάσταση τοῦ θέματος– ἀλλὰ ἡ ὑπεράσπιση τῆς ὀλέθριας παραμονῆς καὶ ἐμμονῆς τους στο σχίσμα.  

Ἐδῶ συγκεκριμένα ὁ ἀδελφὸς Κωνσταντῖνος Γεωργίτσης (μὲ τὴ συμπαράσταση-εὐλογία τοῦ π. Γεωργίου καὶ τοῦ π. Σταύρου) χτίζει ἕνα ἰδεολογικὸ οἰκοδόμημα (ποὺ θεωρεῖ –πλανώμενος– ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα ἔρευνας «ἀπροκατάληπτης»), στὸ ὁποῖο περιέχονται «λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ἀτάκτως ἐρριμμένα» καὶ γιὰ τοῦτο εἰς «οὐδὲν χρήσιμά ἐστιν»· ἢ μᾶλλον βλάπτουν καὶ καταπλακώνουν καὶ αὐτοὺς ποὺ τὰ χρησιμοποιοῦν καὶ αὐτοὺς ποὺ τὰ διαβάζουν!

Βέβαια τὰ ἴδια λένε κι αὐτοὶ γιὰ μᾶς, ὁπότε δὲν ἔχει νόημα ἡ περαιτέρω ἐνασχόληση μὲ τὰ γραπτά τους ἢ ἡ λεπτομερὴς ἀνάλυση καὶ κατάδειξη τῶν λαθῶν τους. Γι’ αὐτοὺς εἶναι ἀδιαπραγμάτευτη ἀλήθεια ἡ πεποίθησή τους, ὅτι ἡ σώζουσα Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι οἱ ἀλληλομισούμενες παρατάξεις τῶν Γ.Ο.Χ., ἢ καλύτερα ἡ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ παράταξη ἢ τοποθέτηση, ἀδυνατοῦντες νὰ καταλάβουν ὅτι ἐξ ἀρχῆς ἔχουν χάσει τὸ παιχνίδι, γιὰ τὸ ποιά εἶναι ἡ Ἐκκλησία καὶ ποῦ ἀνήκουν!

Γι’ αὐτὸ θὰ σχολιάσουμε δι’ ὀλίγων κάποια σημεῖα τοῦ ἄρθρου του με τίτλο «ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ-ΜΕΡΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ», (τὸ δημοσιεύουμε στὴ συνέχεια) ὑποδεικνύοντας τὰ λάθη.

1. Στὶς δύο πρῶτες παραγράφους τοῦ ἄρθρου του, σωστὰ λέγει ὅτι ἡ ἑνότητα εἶναι «πρωταρχική επιδίωξις» τῶν Συνόδων. Σωστά· ἀλλὰ αὐτὸ ἰσχύει κυρίως στὰ δογματικὰ θέματα. Στὰ ἄλλα θέματα ἡμερολογίου, ἑορτασμοῦ κ.λπ., παρότι εἶναι ἐπιθυμητὴ ἡ ἑνότητα, ἐὰν κάπου δὲν ὑπάρχει, δὲν πρέπει νὰ διασπᾶ τὴν

Δύο βήματα πιο κοντά στην Πανθρησκεία-Πέφτουν οι μάσκες!

Του Μανώλη Κείου

    Το γράψαμε και χθες πως ο Πάπας άπλωσε πάλι τις “αδελφικές του αγκάλες” προς το Ισλάμ με την επίσκεψή του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και σιγά σιγά κατά πως φαίνεται το σχέδιο ξεδιπλώνεται…

   Το Αμπού Ντάμπι σχεδιάζει να χτίσει «σπίτι των Αβραάμικων θρησκειών». Ο ηγέτης του Αμπού Ντάμπι Σείχης Μοχάμεντ Μπιν Ζαγιέτ Αλ Νάυγιαν διέταξε να χτιστεί στο

Όταν ο καθηγητὴς Βλ. Φειδάς “προφήτευε” τις συνέπειες του Ουκρανικού «αυτοκεφάλου»!

   

σ.σ Το παρόν αποτελεί συνέχεια του Α΄ μέρους ΕΔΩ 

[Ὑπάγεται ἡ Οὐκρανία στὴ δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου;]

και του Β΄ μέρους ΕΔΩ 

[Οὐκρανικὸ Αὐτοκέφαλο ἢ κακοκέφαλο;]

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

Πάτρα 8.1.2019

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α΄

Ὅταν ὁ καθηγητὴς Βλ. Φειδᾶς “προφήτευε” τὶς συνέπειες τοῦ Οὐκρανικοῦ «αὐτοκεφάλου»:

«διὰ τῆς καταπατήσεως τῆς κανονικῆς παραδόσεως διαβιβρώσκει καὶ διασπᾶ τὴν ἐν τῇ ὀρθῇ πίστει καὶ ἀγάπῃ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας»

Ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται καὶ συνεπῶς ἕνας καλὸς μελετητής της δὲν εἶναι δύσκολο νὰ ... “προφητεύσει” τί θὰ συμβεῖ στὸ μέλλον, διότι γνωρίζει νὰ τό “διαβάζει” ὄχι μέσα ἀπὸ τὴ μαγικὴ γυάλα, ἀλλὰ μέσα ἀπὸ τὶς πηγές.

Αὐτὲς οἱ σκέψεις μοῦ ἦρθαν ὅταν διάβασα μία σύντομη ἀλλὰ περιεκτικὴ καὶ τεκμηριωμένη στὶς πηγὲς παλαιότερη μελέτη τοῦ καθηγητοῦ Βλ. Φειδᾶ μὲ τίτλο «Τὸ “αὐτοκέφαλον” καὶ τὸ “αὐτόνομον” ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ», ἐν Ἱεροσολύμοις 1979, σσ. 30. Ἂν καὶ δημοσιεύθηκε πρὸ 40 ἐτῶν (τὸ 1979), διαβάζοντας την κάποιος ἔχει τὴν αἴσθηση πὼς γράφτηκε γιὰ νὰ ἀπαντήσει καὶ νὰ ἀξιολογήσει ἱστορικοκανονικὰ τὴν ἀπόφαση γιὰ χορήγηση, τὴ διαδικασία ποὺ ἀκολουθήθηκε καὶ τέλος τὴν ἀπόδοση «αὐτοκεφάλου» στὴν «ἐκκλησία» τῆς Οὐκρανίας.

Οἱ ἀπόψεις τοῦ καθηγητοῦ, ποὺ δημοσιεύθηκαν στὴν πιὸ πάνω ἐργασία, ἔχουν ἐξαιρετικὴ σοβαρότητα, διότι

α) ἡ ἐπιστημονικὴ κατάρτιση καὶ προσφορὰ τοῦ καθηγητοῦ στὴν ἐπιστήμη τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας εἶναι ἀδιαμφισβήτητη,

β) ἡ δημοσίευση ἔγινε σὲ ἀνύποπτο χρόνο καὶ κανένας δὲν μπορεῖ νὰ καταλογίσει στὸν συγγραφέα σκοπιμότητες (ἄλλωστε ἕνας καθηγητὴς τοῦ ἐπιπέδου καὶ τοῦ κύρους τοῦ Βλ. Φειδᾶ δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ ὅτι θὰ ἐπέτρεπε ποτὲ νὰ αὐτοαναιρεθεῖ ὡς ἱστορικός, ὑπηρετώντας ὁποιεσδήποτε σκοπιμότητες),

γ) ὁ καθηγητὴς εἶναι σημαῖνον στέλεχος καὶ στενὸς συνεργάτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου⁹⁷ καὶ δ) ὃπως ἢδη σημειώσαμε, ἡ μελέτη αὐτὴ συνετάγη κατόπιν αἰτήσεως τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, ἔτυχε ἐγκρίσεως ἀπὸ τὴν Ἱ. Σύνοδο τοῦ Πατριαρχείου καὶ ὑπεβλήθη «ὡς συμβολὴ» του στὴν Γραμματεία ἐπὶ τῆς Προπαρασκευῆς τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου⁹⁸

Γράφει, λοιπόν, ὁ καθηγητὴς Βλ. Φειδᾶς, στὸ ἔργο του «Τὸ ”αὐτοκέφαλον” καὶ τὸ “αὐτονομον” ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ»⁹⁹

1. «Ἡ ἀπόδοσις τοῦ «Πατριαρχικοῦ δικαίου» εἰς τινὰ θρόνον ἦτο κατὰ τὴν κανονικὴν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας κανονικὸν δικαίωμα Οἰκουμενικῆς συνόδου ἢ ὁμοφώνου τουλάχιστον πράξεως τῶν πατριαρχικῶν θρόνων» (σελ. 20).

2. «Ἡ ἀπόπειρα αὐτὴ αὐθαιρέτου καὶ μονομεροῦς ἀνακηρύξεως τοῦ αὐτοκεφάλου ἐκκλησίας τινὸς εἶναι μοναδικὴ κατὰ τὴν περίοδον τῶν Οἰκουμενικῶν συνόδων¹⁰⁰ καὶ ὑπηγορεύθη ὑπὸ ξένων εἰς τὴν κανονικὴν παράδοσιν λόγων, διὸ καὶ ταχέως ἐγκατελείφθη. Εἶναι κανονικῶς σημαντικὸν ὅτι ἠγνοήθη καὶ ἡ κατὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ Αὐτοκεφάλου της Ἐκκλησίας τῆς Ἀσιανῆς διοικήσεως ἐκφρασθεῖσα εἰς τὴν ἐν Ἐφέσῳ σύνοδον σύμφωνος γνώμη τῶν ἐπισκόπων της Ἀσιανῆς διοικήσεως, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑπεκινήθη αὐθαιρέτως ὑφ’ ἑνὸς μόνον καὶ δὴ αἱρετικοῦ πατριάρχου, ἐνεργοῦντος κατὰ πολιτειακὴν ὑποκίνησιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν συνεφώνησεν εἰς τοῦτο ὁ ἀσκῶν τὴν κανονικὴν διοικητικὴν δικαιοδοσίαν ἐπὶ τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Ἀσιανῆς διοικήσεως πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Τοιαύτη αὐθαίρετος ἢ δι’ ἔξωθεν ὑποκινήσεως αὐτανακήρυξις τοῦ αὐτοκεφάλου ἐκκλησίας τινός, προσκρούουσα εἰς τὴν παλαιὰν κανονικὴν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀπ’ ἀρχῆς ἀντικανονική, διὸ καὶ πᾶσαι αἱ πράξεις εἶναι ἀντικανονικαὶ χρήζουσαι κανονικῆς θεραπείας. Οἰκουμενικὴ σύνοδος ἢ ὁμόθυμος συμφωνία πάντων τῶν πατριαρχικῶν θρόνων ἀποτελοῦν τὸ κανονικὸν ὄργανον ἀνακηρύξεως τοῦ αὐτοκεφάλου ἢ τοῦ αὐτονόμου ἐκκλησίας τινός, πάσα δὲ ἄλλη διαδικασία εἶναι ἀντικανονικὴ καὶ ὄχι μόνο δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἑνότητα, ἀλλὰ τουναντίον διὰ τῆς καταπατήσεως τῆς κανονικῆς παραδόσεως διαβιβρώσκει καὶ διασπᾶ τὴν ἐν τῇ ὀρθῇ πίστει καὶ ἀγάπῃ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας» (σ. 20-21).

3. «Ἡ διοικητικὴ «αὐτοκεφαλία» τοπικῆς τινὸς ἐκκλησίας εἶναι ὑπηρετική τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, διότι ἡ διοικητικὴ κεφαλὴ καθίσταται ὁ κανονικὸς ἀγωγὸς διὰ τὴν ἀμφίδρομον κίνησιν τῆς μαρτυρίας περὶ τῆς ταυτότητος τῆς ἐν τῇ θ. εὐχαριστίᾳ βιουμένης ἐν Χριστῷ ἐμπειρίας εἰς ἑκάστην τοπικὴν ἐκκλησίαν. Ἑπομένως καὶ ἡ αὐτοκεφαλία ἐκκλησίας τινὸς ἔχει ὡς ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τὴν ὑπηρεσίαν τῆς τοπικῆς καὶ οἰκουμενικῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας, ἄλλως, δι΄ ἄλλους λόγους διεκδικουμένη, καθίσταται αὐτοσκοπὸς καὶ ξένη πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς καθ’ ὅλου ἐκκλ. διοικήσεως» (σ. 22).

4. «Οὕτως αἱ Ἐνδημοῦσαι Σύνοδοι, προεδρευόμεναι ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ ἐκφράζουσαι τὸ φρόνημα τῶν Πατριαρχικῶν Θρόνων τῆς Ἀνατολῆς, ἠδύναντο νὰ ἀνακηρύξουν ἐκκλησίαν τινὰ αὐτοκέφαλον ἢ καὶ νὰ ἀποδίδουν ψιλῷ ὀνόματι τὴν πατριαρχικὴν τιμήν» (σ. 23)

5. «Ἡ διοικητικὴ κανονικὴ ἁρμοδιότης τῆς Ἐνδημούσης Συνόδου ἠδύνατο νὰ καλύψῃ κατ’ ἀρχὴν καὶ αὐτὴν εἰσέτι τὴν ἀνακήρυξιν ἐκκλησίας τινὸς εἰς τὴν πατριαρχικὴν τιμὴν καὶ ἀξίαν καὶ εἰς τὴν κατάταξιν αὐτῆς «συναριθμίου» μεταξύ τῶν παλαιφάτων πατριαρχικῶν θρόνων, ἀλλ’ ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ἀπητεῖτο προγενεστέρα εἰδικὴ κανονικὴ συναίνεσις πάντων των πατριαρχικῶν θρόνων τῆς Ἀνατολῆς» (σ. 23-24)

6. «Τὸ κανονικὸν ὅμως ὄργανον ἀνακηρύξεως ἐκκλησίας τινὸς ὡς αὐτοκεφάλου, ἄνευ ἐκχωρήσεως καὶ τῆς πατριαρχικῆς ἀξίας, δὲν προϋποθέτει μόνον προγενεστέραν πανορθόδοξον σύμπραξιν, διότι ἐν προκειμένῳ βαρύνοντα κατ’ ἀρχὴν λόγον ἔχει καὶ ὁ θρόνος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποσπᾶται ἡ ἐπιδιώκουσα τὴν αὐτοκεφαλίαν διοικητικὴ ἐκκλ. περιφέρεια, καὶ εἶτα ἐκφράζεται ἡ ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἀποφασιστικὴ διὰ τὸ κῦρος αὐτῆς πανορθόδοξος κανονικὴ θέσις» (σ. 25).

7. «Ἡ κίνησις τῆς κανονικῆς διαδικασίας διὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ αὐτοκεφάλου ἐκκλησίας τινὸς ἀνήκει εἰς τὸν ἔχοντα διὰ οἰκουμενικῶν συνοδικῶν ἀποφάσεων τὰ πρῶτα τῇ τάξει κανονικὰ πρεσβεῖα τιμῆς, διότι ὁ κανονικὸς θεσμὸς τῶν πρεσβείων τιμῆς εἶναι ὑπηρετικός, ὡς καὶ ὁ θεσμὸς τοῦ αὐτοκεφάλου, εἰς τὴν διαφύλαξιν τῆς ἐν τῇ ὀρθῇ πίστει καὶ τῇ ἀγάπῃ ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας» (σ. 27).

8. «Ἡ ἀνακήρυξις τοῦ αὐτοκεφάλου ἐκκλησίας τινὸς προϋποθέτει γενικώτερον αὐστηράν τήρησιν τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, διὸ καὶ ἡ ὡς αὐτοκέφαλος ἀνακηρυσσομένη ἐκκλησία πρέπει: … γ) νὰ μὴν προσκρούῃ ἡ τοιαύτη ἀνακήρυξις εἰς τὸ γράμμα ἢ τὸ πνεῦμα αὐθεντικῆς κανονικῆς παραδόσεως διὰ τῆς καταπατήσεως σχετικῶν ἱ. κανόνων τῆς Ἐκκλησίας, ὡς λ.χ. ἡ ἀντικανονικὴ αὐθαίρετος αὐτανακήρυξις τοῦ αὐτοκεφάλου ἢ ἡ καθ’ ὑπέρβασιν τῆς κειμένης κανονικῆς παραδόσεως μονομερὴς ἀνακήρυξις ἢ ἡ ἐφαρμογὴ ἀντικανονικῶν κριτηρίων διὰ τὴν ἀνακήρυξιν (ἐθνοφυλετισμός, πνεῦμα κοσμικῆς κυριαρχίας θρόνου τινος, ὑποταγὴ εἰς φιλοδοξίας κοσμικῆς ἐξουσίας ἐπὶ ἀθετήσει τῶν ἱ. κανόνων κ.α.).

Σύγχρονοι ἐμπειρίαι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καθιστοῦν σαφεῖς τὰς ὀδυνηράς διὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας συνεπείας πάσης παρεκκλίσεως ἐκ τῆς σχετικῆς κανονικῆς παραδόσεως (τὸ διοικητικὸν πρόβλημα τῆς Διασπορᾶς, τὸ «αὐτοκέφαλον» τῆς Μακεδονικῆς λεγομένης Ἐκκλησίας, ἡ ἔντασις εἰς τὰς σχέσεις τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν)» (σ. 28).

    Καί καταλήγει ὁ καθηγητής Βλ. Φειδᾶς τήν ἐργασία του συνοψίζοντας:

9. «ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

9α. «2. Τὸ «Αὐτοκέφαλον», ὡς καὶ ἡ καθ’ ὅλου διοικητικὴ ὀργάνωσις τῆς Ἐκκλησίας, καταξιώνεται εἰς τὴν ὀρθόδοξον κανονικὴν παράδοσιν ὡς ὑπηρετικός της ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας θεσμός, διὸ καὶ δὲν δύναται νὰ ἐφαρμόζηται πρὸς ἱκανοποίησιν ἑτέρων μὴ ἀμιγῶς κανονικῶν σκοπῶν (ἐθνοφυλετισμός, πολιτικὴ φιλοδοξία, ἡγεμονισμὸς κ.ἂ.) (σημ. συντ.: θὰ προσθέταμε: ἐκδίκηση, τιμωρία, ἐκβιασμός…)

9β. «3. Ἡ κανονικὴ διοικητικὴ ἀρχὴ τοῦ «αὐτοκεφάλου» δύναται νὰ ἐφαρμόζηται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας μόνο ὅταν δὲν προσκρούῃ εἰς ἄλλην ἢ ἄλλας θεμελιώδεις κανονικάς ἀρχὰς διοικητικῆς ὀργανώσεως τῆς Ἐκκλησίας, ὡς λ.χ. τὴν ἀρχὴν τῆς ὑπάρξεως μιᾶς διοικητικῆς "κεφαλῆς" εἰς τὴν ὡς αὐτοκέφαλον ἀνακηρυσσομένην ἐκκλησίαν, ἢ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑπάρξεως ἑνὸς ἐπισκόπου εἰς ἑκάστην ἐπισκοπήν, κ.ἂ. ……

9γ. «5) Ἡ ἀνακήρυξις τοῦ "αὐτοκεφάλου" πρέπει νὰ διασφαλίζῃ ὄχι μόνον τὴν Οἰκουμενικὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ τὴν τοπικὴν ἑνότητα τῆς ἀνακηρρυσσομένης ὡς αὐτοκεφάλου τοπικῆς ἐκκλησίας, ὄχι μόνο καθ’ ἑαυτή, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς ἄλλας αὐτοκεφάλους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας» (σ. 29).…

9δ. «7. Ἡ ἀνακήρυξις τοῦ "αὐτοκεφάλου" τοπικῆς τινὸς ἐκκλησίας δέον νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καθ’ ὅλου κανονικῆς παραδόσεωςκαὶ ἰδίᾳ τῶν ὑπὸ τῶν Οἰκουμενικῶν συνόδων καὶ τῆς μακραίωνος ἐκκλησιαστικῆς πράξεως καθιερωθέντων κριτηρίων, διότι μόνον οὕτως ἡ ἀνακήρυξις θὰ εἶναι κανονική. Τὰ κριτήρια αὐτὰ εἶναι:

α) Ἡ καθ’ ὅλου Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, κατὰ τὴν κανονικήν της διοικητικὴν διάρθρωσιν, ἀνακηρύσσει τοπικὴν τινα ἐκκλησίαν ὡς αὐτοκέφαλον, διὸ καὶ ἡ αὐθαίρετος, ἡ αὐτογνώμων ἢ ὑπὸ ὁμάδος αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μονομερὴς ἀνακήρυξις, μὴ ὑπηρετοῦσα τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ προσκρούουσα εἰς τὴν κανονικὴν παράδοσιν αὐτῆς, εἶναι ἀντικανονική.

β) Κανονικῶς ἁρμόδιον διὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ "αὐτοκεφάλου" ὄργανον εἶναι ἡ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος καὶ κατ’ ἀκολουθίαν διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία, ἐφαρμόζουσα τὴν κανονικὴν παράδοσιν καὶ ἰδία τὰ ἀνωτέρω κανονικὰ κριτήρια, προβαίνει διὰ κανονικῆς διαδικασίας εἰς τὴν ἀνακήρυξιν.

γ) Ἡ κανονικὴ διαδικασία κινεῖται, κατὰ τὴν κανονικὴν παράδοσιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὑπὸ τοῦ ἔχοντος τὰ πρεσβεία τιμῆς Οἰκουμενικοῦ θρόνου, ὁ ὁποῖος συντονίζει τὴν καθ’ ὅλου κανονικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος εἰς πανορθόδοξον βάσιν.

δ) Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις εἶναι δυνατὴ ἡ κατ’ ἀρχὴν ἀνακήρυξις ἐκκλησίας τινὸς ὡς αὐτοκεφάλου διὰ τῆς ὁμοφώνου ἐκφράσεως τοῦ φρονήματος τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἀλλ’ ἡ τοιαύτη κατ’ ἀρχὴν δι’ ἐφαρμογῆς τῆς ἐκκλ. οἰκονομίας ἀνακήρυξις τελειοῦται μόνον δι’ ἀποφάσεως Πανορθοδόξου Συνόδου.

ε) Ἡ ἀνακήρυξις τοῦ "αὐτοκεφάλου" ἢ καὶ τοῦ "αὐτονόμου" εἰσέτι τοπικῆς τινὸς ἐκκλησίας προϋποθέτει τὴν συγκατάθεσιν τοῦ θρόνου ἐκ τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ὁποίου θὰ ἀποσπασθεῖ ἡ συγκεκριμένη καὶ σαφῶς κατὰ τὰ γεωγραφικὰ ὅρια περιγραφομένη ἐκκλησιαστικὴ περιφέρεια. Ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ ἀσκοῦντος τὴν διοικητικὴν δικαιοδοσίαν θρόνου, οἱαδήποτε ἀνακήρυξις εἶναι ἀντικανονική, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι δὲν εἶναι ὁμόφωνος καὶ προσκρούει εἰς τὴν κανονικὴν παράδοσιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι προκαλεῖ τὴν διάσπασιν τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» (σ. 30).

Τὸ κείμενο τοῦ καθηγητοῦ εἶναι ἀπολύτως σαφὲς καὶ ἡ σπουδαιότητά του ἔγκειται στὸ ὅτι εἶναι ἑδραιωμένο στὴν ἐκκλησιαστικὴ πράξη καὶ κανονικὴ παράδοση, στὴν ὁποία παραπέμπει δαψιλῶς.

Συγκρίνοντας τὰ ὅσα ἔγιναν γιὰ τὸ οὐκρανικὸ «αὐτοκέφαλο» (ἀπόφαση, διαδικασία καὶ τὴν ἴδια τὴ χορήγησή του) χωρὶς δυσκολία διαπιστώνουμε ὅτι ὅλες οἱ κανονικὲς προϋποθέσεις ποὺ ἀναφέρει πιὸ πάνω ὁ καθηγητὴς ὡς ἀναγκαῖες γιὰ τὴν ἀπόδοση αὐτοκεφαλίας δὲν πληροῦνται:

1. Δὲν ζήτησε ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας (μὲ Σύνοδο 90 ἐπισκόπων, 12.000 ἐνοριῶν, 5.000 μοναχῶν) τὴ χορήγηση αὐτοκεφαλίας. Ἀντίθετα σὲ ὑπόμνημά της στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ζήτησε νὰ μὴν χορηγηθεῖ αὐτοκεφαλία. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἐλεύθερη ἡ Ἐκκλησία νὰ ἐκφράσει τὴ βούλησή της; Εἶναι αὐτὸ ἀντικανονικό;

2. Δὲν ὑπῆρξε σύμφωνη γνώμη «τοῦ ἀσκοῦντος τὴν διοικητικὴν δικαιοδοσίαν θρόνου», ἤτοι τοῦ Πατριαρχείου Ρωσίας¹⁰¹. Ὁ καθηγητὴς τονίζει γιὰ τὰ δικαιώματα τοῦ θρόνου στὸν ὁποῖο ὑπάγεται ἡ Οὐκρανία (δηλ. γιὰ τὴ Ρωσία): «ἐν προκειμένῳ βαρύνοντα κατ’ ἀρχὴν λόγον ἔχει καὶ ὁ θρόνος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποσπᾶται ἡ ἐπιδιώκουσα τὴν αὐτοκεφαλίαν διοικητικὴ ἐκκλ. περιφέρεια».

     Συνεπῶς, κατὰ τὸν καθηγητὴ Βλ. Φειδᾶ «ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ ἀσκοῦντος τὴν διοικητικὴν δικαιοδοσίαν θρόνου, οἱαδήποτε ἀνακήρυξις εἶναι ἀντικανονική, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι δὲν εἶναι ὁμόφωνος καὶ προσκρούει εἰς τὴν κανονικὴν παράδοσιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι προκαλεῖ τὴν διάσπασιν τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» (σ. 30).

3. Τέλος, δὲν ἐφαρμόστηκε καὶ ἡ ἄλλη πρόβλεψη τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως, ὅπως τὴν καταγράφει ὁ καθηγητής: Ἡ «ὁμόθυμος συμφωνία πάντων τῶν πατριαρχικῶν θρόνων» καὶ «τὸ κανονικὸν ὅμως ὄργανον ἀνακηρύξεως ἐκκλησίας τινὸς ὡς αὐτοκεφάλου, … δὲν προϋποθέτει μόνον προγενεστέραν πανορθόδοξον σύμπραξιν, … καὶ εἶτα ἐκφράζεται ἡ ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἀποφασιστικὴ διὰ τὸ κῦρος αὐτῆς πανορθόδοξος κανονικὴ θέσις». Ἀντίθετα ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, χωρὶς καμία ἐξαίρεση, ζήτησαν, ὁρισμένες μάλιστα, μὲ ἔντονο καὶ ἀπόλυτο τρόπο, νὰ μὴ χορηγηθεῖ ἡ αὐτοκεφαλία!

Καὶ ἐνῶ δὲν τηρήθηκε καμία ἀπὸ τὶς προϋποθέσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως γιὰ τὴν ἀπόδοση «αὐτοκεφαλίας» στὴν Οὐκρανία ἐν τούτοις ἔχουν ἀπόλυτη ἐφαρμογὴ οἱ πιὸ κάτω ἀρνητικὲς ἐπισημάνσεις τοῦ καθηγητοῦ:

1. «Ἡ ἀνακήρυξις τοῦ αὐτοκεφάλου … προσκρούη … εἰς τὸ γράμμα ἢ τὸ πνεῦμα αὐθεντικῆς κανονικῆς παραδόσεως διὰ τῆς καταπατήσεως σχετικῶν ἱ. κανόνων τῆς Ἐκκλησίας, ὡς λ.χ. ἡ ἀντικανονικὴ αὐθαίρετος αὐτανακήρυξις τοῦ αὐτοκεφάλου ἢ ἡ καθ’ ὑπέρβασιν τῆς κειμένης κανονικῆς παραδόσεως μονομερὴς ἀνακήρυξις ἢ ἡ ἐφαρμογὴ ἀντικανονικῶν κριτηρίων διὰ τὴν ἀνακήρυξιν (ἐθνοφυλετισμός, πνεῦμα κοσμικῆς κυριαρχίας θρόνου τινός, ὑποταγὴ εἰς φιλοδοξίας κοσμικῆς ἐξουσίας ἐπὶ ἀθετήσει τῶν ἱ. κανόνων κ.ἂ.)».

2. Ποιὸς διαφωνεῖ ὅτι δὲν ἐφαρμόζεται ἐπακριβῶς στὴν περίπτωση τῆς Οὐκρανίας ὁ λόγος τοῦ καθηγητοῦ γιὰ τὴν αὐθαιρεσία τοῦ μονοφυσίτου πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Τιμοθέου Αἴλουρου, ὅτι τὸ αὐτοκέφαλο «ὑπεκινήθη αὐθαιρέτως ὑφ’ ἑνὸς μόνον … πατριάρχου, ἐνεργοῦντος κατὰ πολιτειακὴν ὑποκίνησιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν συνεφώνησεν εἰς τοῦτο ὁ ἀσκῶν τὴν κανονικὴν διοικητικὴν δικαιοδοσίαν»;

3. Οἱ ἀναφερόμενες ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ «σύγχρονοι ἐμπειρίαι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καθιστοῦν σαφεῖς τὰς ὀδυνηράς διὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας συνεπείας πάσης παρεκκλίσεως ἐκ τῆς σχετικῆς κανονικῆς παραδόσεως (τὸ διοικητικὸν πρόβλημα τῆς Διασπορᾶς, τὸ «αὐτοκέφαλόν» της Μακεδονικῆς λεγομένης Ἐκκλησίας, ἡ ἔντασις εἰς τὰς σχέσεις τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν)», δυστυχῶς, θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθοῦν καὶ μὲ τὴν οὐκρανικὴ «αὐτοκεφαλία».

Συμπερασματικά, ὁ καθηγητὴς Βλ. Φειδᾶς πολὺ εὔστοχα “προέβλεψε” πρὸς 40ετίας καὶ γιὰ τὸ οὐκρανικὸ «αὐτοκέφαλο» ὅτι ἡ «διαδικασία εἶναι ἀντικανονικὴ καὶ ὄχι μόνο δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἑνότητα, ἀλλὰ τουναντίον διὰ τῆς καταπατήσεως τῆς κανονικῆς παραδόσεως διαβιβρώσκει καὶ διασπᾶ τὴν ἐν τῇ ὀρθῇ πίστει καὶ ἀγάπῃ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας». Αὐτὸ συνέβη διότι στὴν οὐκρανικὴ «αὐτοκεφαλία» δὲν ὑπῆρξε τὸ ἀπαραίτητο ἐκκλησιολογικὸ ὑπόβαθρο σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο «ἡ αὐτοκεφαλία ἐκκλησίας τινὸς ἔχει ὡς ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τὴν ὑπηρεσίαν τῆς τοπικῆς καὶ οἰκουμενικῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας, ἄλλως, δι΄ ἄλλους λόγους διεκδικουμένη, καθίσταται αὐτοσκοπὸς καὶ ξένη πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς καθ’ ὅλου ἐκκλ. διοικήσεως».

______________________

97 Ὁ καθηγητὴς Βλ. Φειδᾶς, εἶναι ὁμότιμος καθηγητὴς τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, ἐκ τῶν σημαντικοτέρων στελεχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τιμηθείς μὲ τὸ Ὀφίκιο τοῦ Ἄρχοντος Διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ σήμερα ὑπηρετεῖ ὡς Κοσμήτορας τοῦ Ἰνστιτούτου Μεταπτυχιακῶν Σπουδῶν Ὀρθοδόξου Θεολογίας τοῦ Ὀρθοδόξου Κέντρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὸ Σαμπεζὺ τῆς Γενεύης.

98 ΒΛ. ΦΕΙΔΑΣ, Τό «αὐτοκέφαλον» καί τό «αὐτόνομον» ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, ἐν Ἱεροσολύμοις 1979, σ. 7.

99 ΒΛ. ΦΕΙΔΑΣ, Τό «αὐτοκέφαλον» καί τό «αὐτόνομον» ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, ἐν Ἱεροσολύμοις 1979, σσ. 30.

100 Ἀναφέρεται στήν περίπτωση τοῦ μονοφυσίτου πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Τιμοθέου Αἴλουρου, ὁ ὁποῖος μόνος του ἀπέκοψε τήν Ἐκκλησία τῆς Ἀσιανῆς Διοίκησης (τῆς Ἐφέσου) ἀπό τό Θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τήν ἀνακήρυξε αὐτοκέφαλη (σ. 19-20).

101 Γιά τήν ἀδιαμφισβήτητη ἱστορική καί κανονική πραγματικότητα ὃτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ὑπάγεται τούς τελευταίους τρισείμησι αἰῶνες στήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, βλ. Ἀν. Γκοτσόπουλος, «Μικρή συμβολή στό διάλογο γιά τό Οὐκρανικό», μέρος α΄.

***

Το ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β΄, Ἐκκλησιαστικὸ ἦθος καὶ … σαμοσφιὰτοι! Νά χαιρόμαστε τόν νέον «προκαθήμενον» …, Βρίσκεται ΕΔΩ

Πηγή