Σημεία των καιρών! Ομολογητής (κατά τον π. Ν. Μανώλη) ο Καλαβρύτων, που σήμερα συλλειτούργησε με τον Σύρου!

     Ἀκοῦμε (στὸ παρακάτω βίντεο, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ποὺ θὰ σχολιάσουμε σύντομα) τὸν π. Νικόλαο Μανώλη νὰ δίνει πιστοποιητικὸ Ὁμολογητοῦ στὸν Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο (Στὸ βίντεο ἀπὸ 19:00 - 21:00):

    «Εἶχαν ρωτήσει, τὸν ἀγαπητὸ κατὰ τὰ ἄλλα καὶ σύγχρονο ὁμολογητὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιο. Στὸ παρελθὸν εἶχε κάνει λάθη. [σ.σ.: Μόνο στὸ παρελθὸν, π. Νικόλαε;]. Δὲν μ’ ἀρέσει νὰ ἐμένα, ὅταν βλέπω κάτι καλὸ νὰ γυρίζω πίσω. Ἀλλὰ τὸ λέω σὰν ἕνα παράδειγμα κακῆς διατύπωσης ποὺ τὸ κάνουν καὶ οἱ σημερινοὶ Ἐπίσκοποι.

    Κάποτε ρωτήθηκε –δὲν θέλω νὰ τοῦ χαλάσω τὴν εἰκόνα, αὐτοῦ τοῦ ἀγωνιστῆ τώρα ποὺ εἶναι– ἀλλὰ κάποτε ρωτήθηκε· Σεβασμιώτατε πέστε μας, ἔχουν δίκιο οἱ Παπικοί, δηλ. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐκπορεύεται καὶ ἀπὸ τὸν Υἱό;  Καὶ τί εἶπε; Δὲν εἶπε, κατὰ τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία οἱ Πατέρες μᾶς λένε, ὄχι ἀπὸ τὸν Υἱό, μόνο ἀπὸ τὸν Πατέρα… Τί εἶπε; Κατὰ τὴν γνώμη μου, δὲν ἤμουνα καὶ μέσ’ στὴν Ἁγία Τριάδα νὰ ξέρω πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Φυσικὰ θὰ φτάσεις σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο, ἀκόμα καὶ νὰ παίζεις μὲ τὶς αἰώνιες ἀλήθειες, τὰ αἰώνια δόγματα τῆς Πίστης μας.

    Ἀκροατής: Ἔχει πεῖ κι ἄλλα παρόμοια.

   π. Νικόλαος Μανώλης: Ἔχει πεῖ. Ἀλλὰ νὰ σοῦ πῶ κάτι. Ἔχει πεῖ καὶ κάτι τώρα καινούργια κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ κάπου λίγο ἐλαφρύνουνε τὴ θέση του.

   Ἂς δοῦμε, λοιπόν, τὸν –κατὰ τὸν π. Νικόλαο– ἀντι-Οἰκουμενιστὴ καὶ Ὁμολογητὴ τῆς Πίστεως κ. Ἀμβρόσιο, στὰ ἀντι-Οἰκουμενιστικὰ ἔργα καὶ λόγους του:

    Α) Σήμερα κάλεσε στὴν Πανήγυρι τῆς "Παναγίας Τρυπητής" τοῦ Αἰγίου, μὲ τὸν μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεο, τοῦ ὁποίου οἱ σχέσεις μὲ τὸν Παπισμὸ καὶ Οἰκουμενισμὸ εἶναι γνωστές!

   Β) Στὸ παρελθὸν συνειδητὰ καὶ γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσει τὴν φιλοπαπική-Οἰκουμενιστικὴ πολιτικὴ τοῦ Ἀρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου, εἶχε πεῖ σε συνέντευξη σὲ δημοσιογράφο τοῦ Αἰγίου:

     Ὅτι, τοὺς Παπικοὺς «δεν μπορώ να τους πω αιρετικούς»!

     Ὅτι ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι «έχουμε αποδεχτεί, ότι έχουν αποστολική διαδοχή και Βάπτισμα» οἱ Παπικοί!

   Ὅτι «αιρετικός είναι ο Χιλιαστής, ο οποίος αρνείται την Τριαδικότητα του Θεού». Ἕνας «ο οποίος ομολογεί τον Τριαδικό Θεό είναι χριστιανός, και μπορεί να είναι Ορθόδοξος, μπορεί να είναι Καθολικός, μπορεί να είναι Διαμαρτυρόμενος»!

   Ὅτι ἡ κακοδοξία τῶν Παπικῶν «για την άσπιλη σύλληψη της Θεοτόκου … δεν είναι αίρεσις, διότι υπερτιμά ένα πρόσωπο της Εκκλησίας. Αίρεσις είναι το αρνητικό»!

    Ὅτι· «Ε, ο Καθολικισμός δεν είναι αίρεση μ’ αυτήν την έννοια, είναι σχίσμα. Και γι αυτό έχουν μυστήρια, γι αυτό μεταλαμβάνουν των αχράντων μυστηρίων, γίνονται θαύματα

Όταν οι Επίσκοποι δεν προσκυνούσαν τον κάθε αιρεσιάρχη, αλλά διώκονταν και πέθαιναν για την Πίστη!

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ

Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

  
   Το παλαίφατο και σεβάσμιο Πατριαρχείο της Ρώμης, πριν καταληφτεί από τους αιρετικούς Φράγκους (1009) και αποσχιστεί από την Μία και αδιαίρετη Εκκλησία (1054), έχει να επιδείξει μια πλειάδα αγίων παπών, ομολογητών της Ορθοδόξου Πίστεως. Υπήρξε για αιώνες ο θεματοφύλακας της σώζουσας αλήθειας. Ένας από αυτούς τους αγίους πάπες υπήρξε και ο άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Ρώμης ο θαυματουργός, ο οποίος έδωσε τη ζωή του για την σώζουσα ορθόδοξη πίστη.

      Γεννήθηκε στις αρχές του 7^ου αιώνα, στην πόλη Τόδι Ομβρικής, της κεντρικής Ιταλίας και έζησε στην εποχή που βασίλευε ο αυτοκράτορας Ηράκλειος (610-641), ο οποίος, όπως είναι γνωστό υποστήριζε την αίρεση του Μονοθελητισμού. Έζησε επίσης στα χρόνια του Κώνστα Β΄ (641-668), ο οποίος ακολούθησε την εκκλησιαστική πολιτική των προκατόχων του και μάλιστα έγειρε διωγμό κατά των Ορθοδόξων. Ο Κώνστας μάλιστα, μετά το θάνατο του αιρετικού Πατριάρχη Σεργίου, ευνοούμενο του Ηράκλειου, ανέβασε στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως τον αιρετικό Πατριάρχη Παύλο Β΄ (641-653), θερμό υπέρμαχο του Μονοθελητισμού.

    Η αίρεση αυτή ήταν η φυσική μετεξέλιξη της φοβερής αιρέσεως του Μονοφυσιτισμού, η οποία δεν δεχόταν τις δύο θελήσεις του

Η εορτή της Ζωοδόχου Πηγής

.

Μὲ τὸ ὄνομα Ζωοδόχος Πηγὴ τοῦ Μπαλουκλὶ ἢ Παναγία ἡ Μπαλουκλιώτισσα φέρεται ἱερὸ χριστιανικὸ ἁγίασμα ποὺ βρίσκεται στὴ Κωνσταντινούπολη ἔξω ἀπὸ τὴ δυτικὴ πύλη τῆς Σηλυβρίας, ὅπου ὑπῆρχαν τὰ λεγόμενα «παλάτια τῶν πηγῶν» στὰ ὁποῖα οἱ Βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες παραθέριζαν τὴν Ἄνοιξη. Πῆρε τὴν ὀνομασία του ἀπὸ τὸ τουρκικὸ ὄνομα Balik (=ψάρι) καὶ περιλαμβάνει τὸ μοναστήρι, τὴν ἐκκλησία καὶ τὸ ἁγίασμα.

Γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τοῦ Ἁγιάσματος ὑπάρχουν δύο ἐκδοχές:

 α) Ἡ πρώτη, ποὺ ἐξιστορεῖ ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος ἀναφέρει ὅτι: Ὁ μετέπειτα αὐτοκράτορας Λέων ὁ Θρὰξ ἢ Λέων ὁ Μέγας (457 – 474 μ.Χ.), ὅταν ἐρχόταν ὡς ἁπλὸς στρατιώτης στὴν Κωνσταντινούπολη, συνάντησε

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Toῦ Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου

 

ΣHMEPA, αγαπητοί μου, η Eκκλησία μας εορτάζει την εορτή της Zωοδόχου Πηγής. H εορτή αυτή ανήκει στις λεγόμενες κινητές εορτές του εκκλησιαστικού έτους.
    Kινητές λέγονται οι εορτές του Tριωδίου και του Πεντηκοσταρίου, που έχουν ως κέντρο την ημέρα του Πάσχα. Tο Tριώδιο (10 εβδομάδες, δηλαδή 70 ημέρες) προηγείται της Kυριακής του Πάσχα, το δε Πεντηκοστάριο (7 εβδομάδες, δηλαδή 50 ημέρες) ακολουθεί. Oι εορτές αυτές ονομάζονται κινητές, γιατί δεν έχουν σταθερά ημερομηνία, εν αντιθέσει με τις άλλες εορτές του εκκλησιαστικού έτους που έχουν σταθερά ημερομηνία και λέγονται ακίνητες. Tών κινητών εορτών η ημερομηνία κάθε χρόνο αλλάζει. Eξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Όταν το Πάσχα είναι πρώιμο, έρχονται και αυτές ενωρίτερα· όταν το Πάσχα είναι όψιμο, αυτές έρχονται αργότερα.
    H εορτή της Zωοδόχου Πηγής εορτάζεται την Παρασκευή της Διακαινησίμου, δηλαδή την εβδομάδα που ακολουθεί αμέσως μετά το Πάσχα. Mετά την Aνάστασι είναι η πρώτη εορτή του Πεντηκοσταρίου. Eορτάζεται την ωραία εποχή της ανοίξεως μέσα στο κλίμα της πασχαλινής χαράς και αγαλλιάσεως.

H Zωοδόχος Πηγή είναι μία εορτή πρός τιμήν της Παναγίας. δεν έχει σχέσι με τη ζωή της υπεραγίας Θεοτόκου, όπως οι άλλες γνωστές θεομητορικές εορτές, λόγου χάριν τα Eισόδια, ο  Eυαγγελισμός ή η Kοίμησις της Θεοτόκου. H εορτή αυτή έχει σχέσι με τις θαυμαστές επεμβάσεις της Παναγίας πρός σωτηρίαν δυστυχών και ταλαιπώρων ανθρώπων που την επικαλέσθηκαν με πίστι. H Zωοδόχος Πηγή μας υπενθυμίζει τα θαύματα, που έκανε η Παναγία σε ένα ωρισμένο ναό της στον τόπο εκείνο που προκαλεί τη συγκίνησι κάθε Έλληνος.
Στην ομιλία αυτή θα πούμε λίγα λόγια γύρω από το ιστορικό της εορτής.

* * *

Aπό πού έχει την αρχή της η εορτή της Zωοδόχου Πηγής; H Zωοδόχος Πηγή αρχίζει το πρώτον από μία λεπτομέρεια, μία ασήμαντη θα έλεγε κανείς λεπτομέρεια. Όλα τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας, αλλά και τα  γεγονότα της προσωπικής μας ζωής, αν

Εντάξει, σου λέει· Εκκλησία η μία, Εκκλησία κι η άλλη!

Οι καθολικοί παραχώρησαν την Εκκλησία τους,

στους Ορθόδοξους για το Πάσχα!

katanixis.gr: Άλλο ένα γεγονός στο οποίο η "κοινή λογική" δηλητηριάζεται από το φαρμάκι του Οικουμενισμού. Η "φιλανθρωπία" των αιρετικών καθολικών και των προτεσταντών είναι παροιμιώδης. Επαγγελματική και επιβαλλόμενη.

Στα χνάρια του "φιλάνθρωπου" πάπα που ενεχείρισε επιταγή 100.000€ (ψίχουλα δηλαδή) για την ανέγερση Ορθόδοξου μοναστηριού στην Αυστρία, και ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας τη "δειγμάτιζε" για κάνα μήνα!

Η κοινή λογική απουσιάζει εκκωφαντικά. Ποιος επέτρεψε τον πειρασμό; Ο Χριστός. Τι λέμε στην Κυριακή Προσευχή; "Γεννηθήτω το θέλημά σου". Ποιμαντικά ποιο μήνυμα πήρε ο λαός

Οι «δαίμονες του Καιρού δικαιώνονται…» (;;;)

«Ὁ “Kαιρὸς” δικαιώνεται…»

Τὸ διαβάσαμε καὶ δὲν πιστεύαμε στὰ μάτια μας. Μὲ ἡμερομηνία 27 Μαρτίου, μὲ ἀφορμὴ τὴ γνωστοποίηση τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου της Επικρατείας ποὺ ἀπορρίπτει τὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τοῦ Θεολογικοῦ Συνδέσμου «Καιρός», μέλη τοῦ ὁποίου συνέταξαν τὸ συγκεκριμένο Πρόγραμμα, ἐξέδωσε σχετικὴ ἀνακοίνωση μὲ τὸν τίτλο «Ὁ “Kαιρὸς” δικαιώνεται…». Τίτλο ποὺ χρησιμοποιοῦμε καὶ στὸ σχόλιό μας.

  

   Μείναμε ἄναυδοι. Διότι γράφουν ὅτι ὁ «Καιρὸς» «αἰσθάνεται δικαιωμένος ἀπέν­αντι στὴ θεολογικὴ ἐκπαιδευτικὴ κοινότητα γιὰ τὴν ἐπιλογή του νὰ ὑπερασπιστεῖ –ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἱδρύσεώς του– μὲ θεολογικὰ καὶ παιδαγωγικὰ ἐπιχειρήματα τὴν ἀνάγκη ἀναβάθμισης τῆς θρησκευτικῆς ἐκπαίδευσης στὴ χώρα μας».

Θὰ ἔλεγε ἐκ πρώτης ὄψεως κανεὶς ὅτι τὰ μέλη τοῦ θεολογικοῦ αὐτοῦ συνδέσμου δὲν ἔχουν καταλάβει περὶ τίνος πρόκειται. Νὰ λένε ὅτι αἰσθάνονται δικαιωμένοι μετὰ τὴν ἀπόφαση–καταπέλτη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ποὺ ἀποδεικνύει μὲ συντριπτικὰ ἐπιχειρήματα τὸν ἀπαράδεκτο χαρακτήρα τοῦ Προγράμματος ποὺ δημιούργησαν; Εἶναι δυνατόν;

Ὅμως ὄχι. Ἔχουν καταλάβει πολὺ κα­λὰ οἱ τοῦ «Καιροῦ» τί ἔχει συμβεῖ. Γιὰ ἄλλο πράγμα αἰσθάνονται δικαιωμένοι. Αἰσθάνονται δικαιωμένοι, διότι κινοῦνται στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μὲ τὶς ἀντιδράσεις τῶν δύο (πρώην καὶ νῦν)

Μιά στιγμή τοῦ Πάσχα...

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΡΩΣΟΥ ΑΣΚΗΤΟΥ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Τι χωρίζει το φως από το σκοτάδι, τη χαρά από τη λύπη, τη ζωή από το θάνατο, το καλό από το κακό;

Φαίνονται αντίθετα και μακρινά το ένα από το άλλο, στην ουσία όμως τα χωρίζει μονάχα μια πολύ λεπτή κλωστή, μια λέξη, ένα άγγιγμα, μια στιγμή.

Μια τέτοια στιγμή στάθηκε μοιραία και για τη ζωή του Θωμά, του κεντρικού ήρωα αυτής της Ιστορίας, που αγγίζει τα όρια τον φανταστικού κι όμως είναι τοσο αληθινή. Βέβαια δεν ήταν καθόλου τυχαία αλλά ήταν μια στιγμή του Πάσχα, που θα πει πέρασμα, μετάβαση. Πάσχα είπανε και οι Εβραίοι όταν βγήκαν από τη δουλεία της Αιγύπτου πηγαίνοντας προς τη γη της Επαγγελίας, την ελευθερία, τη χαρά. Ένα τέτοιο πέρασμα έγινε και στην ψυχή αυτού του ανθρώπου που αφέθηκε ολοκληρωτικά στα χέρια του νοητού Μωϋσή της, του Ιησού Χριστού, να την οδηγήσει εκεί που μόνο Εκείνος ξέρει και μπορεί.

     Καθαρισμένη από τα πολυτιμότερα μύρα, τα ειλικρινή δάκρυα της μετάνοιας, φωτισμένη από την αγνή της πρόθεση η ψυχή -ο σύνολος άνθρωπος- οδηγήθηκε στο δρόμο της επιστροφής, στη νοητή γη της Επαγγελίας και μάλιστα κάνοντας τέτοιους καρπούς άξιους μιας τέτοιας μετάνοιας ώστε να διακρίνεται «ως πόλη κειμένη επάνω όρους». Ο Θωμάς, αυτός ο πρώην κατάδικος, ο πρώην θηριώδης φονιάς, το φόβητρο μιας ολόκληρης κοινωνίας, σαν άλλος Σαύλος μεταμορφώνεται σε ζωντανό κήρυκα της αγάπης του Χριστού φτάνοντας να θεωρείται μέχρι σήμερα στην ιδιαίτερη του πατρίδα ως άγιος!

    Ποιος το περίμενε, ποιος το ήλπιζε, ποιος θα μπορούσε ποτέ να το πιστέψει;

    «Τα αδύνατα για τους ανθρώπους, είναι δυνατά για τον Θεό» που είπε: «Σας δίνω τη ζωή και το θάνατο· διαλέξτε τη ζωή»...Η ιστορία που ακολουθεί, καθώς εξελίσσεται ανάγλυφη μπροστά στα μάτια

Το κακό του Οικουμενισμού κόλλησαν και το μεταδίδουν και οι "ευσεβείς" Ποιμένες!

Επισημάνσεις και ερωτήματα περί ευσεβείας

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Τὸν τελευταῖο καιρὸ ἔχουν πληθύνει τὰ σχόλια καὶ οἱ ἀναφορὲς περὶ ὑπάρξεως εὐσεβῶν ἐπισκόπων, ἱερέων καὶ μοναχῶν, ποὺ καταδικάζουν μὲν τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς αἵρεση, ἔχουν ὅμως ἐκκλησιαστική –καὶ ὄχι μόνο– κοινωνία μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές.

Ὅσοι ἀποδίδουν τὸν χαρακτηρισμὸ «εὐσεβής» σ’ αὐτοὺς τοὺς κληρικούς, ξεχνοῦν ἐπιμελῶς νὰ προσδιορίσουν, τί σημαίνει αὐτὸς ὁ ὁρισμός «εὐσεβής», μὲ ποιά κριτήρια ὁριοθετεῖται, καὶ ποιός ἀποδίδει τὰ κριτήρια αὐτά; Ἔτσι προκαλεῖται περισσότερη σύγχυση στὸ ἤδη τελούμενο ἐν συγχύσει ποίμνιο. Διότι, ἂν εὐσεβὴς εἶναι καὶ αὐτὸς ποὺ δὲν κοινωνεῖ, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ποὺ κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς –διότι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι αἵρεση, κανεὶς δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ τὸ ἀρνηθεῖ– τότε οἱ λέξεις καὶ οἱ πράξεις ἔχουν χάσει τὸ νόημά τους, ἀφοῦ ὅ,τι καὶ νὰ κάνει ἀπ’ τὰ δύο ὁ πιστὸς εἶναι εὐσεβής!

Καὶ φυσικά, ἀναδεικνύεται ὡς λογικὸ τὸ ἐρώτημα, γιατὶ νὰ διακόψει καὶ ὁ πιστὸς τὴν κοινωνία μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ νὰ βιώσει τὸ μαρτύριο τῆς ἀποτειχίσεως, ἀφοῦ θέμα εὐσεβείας δὲν τίθεται; Τὸ ποίμνιο λοιπὸν διχάζεται καὶ οἱ πολλοὶ ἀποφασίζουν νὰ παραμείνουν στὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση, ἀνεξαρτήτως τῶν τραγικῶν ἐπιπτώσεων ποὺ αὐτὴ ἐπιφέρει (καὶ ἔχει πρωτίστως σχέση μὲ τὴν σωτηρία ἑκάστου).

Τί εἶναι ὅμως εὐσέβεια;

Διαβάζοντας τὴν ἐτυμολογία τῆς λέξεως εὐσέβεια καταρχὴν στὰ λεξικὰ παρατηροῦμε τὰ ἑξῆς: εὐσεβής, ἐπίθετο Α. γιὰ πρόσωπα 1. εὐλαβής, ὅσιος, εὐσεβής, ἀντίθετο τοῦ δυσσεβής | 2. αὐτὸς ποὺ εἶναι πιστὸς καὶ τηρεῖ τὰ ἠθικὰ ἢ θρησκευτικά του κυρίως καθήκοντα, αὐτὸς ποὺ τὰ ἐκπληρώνει | μὲ ἐμπρόθετο προσδιορισμό, δίκαιος (στὴν πράξη, μὲ ἔργα) | μὲ αἰτ. Β. ἅγιος, ἱερός, ἁγιασμένος, σύμφωνος μὲ τὸ καθῆκον | γιὰ πράξεις καὶ πράγματα (Basic Lexicon of Ancient Greek)

Κατὰ τὸ δὲ ἑορτολόγιο τὸ ὄνομα τῆς ἁγ. Εὐσεβείας προέρχεται ἀπὸ τὴν λέξη εὐσεβὴς καὶ σημαίνει "αὐτός ποὺ σέβεται τὸν Θεό καὶ τηρεῖ τὶς ἐντολές Του". Ἔχει τὶς ρίζες της στὶς λέξεις εὐ+σέβας ποὺ σημαίνουν "καλὸς καὶ αἴσθημα φόβου ποὺ ἐμποδίζει κάποιον νὰ κάνει κάτι αἰσχρό".

Στὴν ἐφημερίδα «Ἀθηναΐς» (Ἔτος A', τεῦχος 6, 1876) διαβάζουμε περὶ τῆς εὐσεβείας: «Ἡ εὐσέβεια παράγει ἅπαντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ἀγαθὰ τὰ καθιστῶντα τὸν ἄνθρωπον πράγματι εὐτυχῆ· ἐνῶ ἀπεναντίας ἡ ἀσέβεια ἐπιφέρει πάντα τὰ δυστυχήματα καὶ καθιστᾷ αὐτὸν ταλαίπωρον διὰ παντός. Ἡ εὐσέβεια διὰ μὲν τῆς ἐγκρατείας λ. χ. τῆς φιλοπονίας, τῆς αὐταρκείας κτλ. προάγει τὴν ὑγείαν τοῦ πνεύματος· διὰ δὲ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἀληθοῦς ἀξίας τῶν ἀντικειμένων καὶ τῆς ἀκριβοῦς φύσεως τῆς ἀληθείας ἀναπτύσσει καὶ ἐνισχύει τὴν διάνοιαν καὶ τέλος διὰ τῆς πιστῆς ἐκτελέσεως τῶν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τὸν πλησίον ἡμῶν καθηκόντων ἐπιφέρει τὴν εἰρήνην τοῦ πνεύματος καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῆς συνειδήσεως... Ἡ εὐσέβεια οὐδένα ἐνοχλεῖ, οὐδένα ζημιοῖ, οὐδένα καταστρέφει· οὐδενὸς τὴν ὑγείαν προσβάλλει, οὐδενὸς τὴν διάνοιαν ἐξασθενεῖ, οὐδενὸς τὴν συνείδησιν ταράττει, ἀλλ’ ἀπεναντίας, οὔτε τὰ πάθη ὑποκινεῖ, οὔτε τὴν τιμὴν ἐλαττώνει, οὔτε γίνεται ποτὲ ἀντικείμενον πικρᾶς μεταμελείας».

Ἐξ ὁρισμοῦ λοιπὸν καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ εὐσέβεια ἔχει δύο πεδία ποὺ συνυπάρχουν, ἔχοντας ὅμως μία ἱεραρχικὴ σχέση: Ὡς δεύτερο τῇ ἱεραρχίᾳ εἶναι τὸ πεδίο τοῦ προσωπικοῦ μας ἀγῶνα, τῆς μάχης κατὰ τῶν παθῶν καὶ ἁμαρτιῶν μας, τῆς σχέσης μας μὲ τοὺς ἀδελφούς μας Χριστιανούς, στὸ ὁποῖο, λόγῳ τῆς ἀτελοῦς μας φύσεως, εὐσεβὴς δὲν εἶναι ὁ ἀναμάρτητος, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ παρὰ τὶς ἁμαρτίες του μετανοεῖ καὶ δὲν πτοεῖται νὰ προσπαθεῖ συνεχῶς νὰ τηρήσει τὶς ἐντολές τοῦ Θεοῦ.

Τὸ πρῶτο ὅμως ἐπίπεδο στὴν ἱεραρχία τῆς εὐσεβείας εἶναι ἡ τήρηση, ἡ ἔκθεση καὶ ἡ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἀληθείας ἀπέναντι στὸν κάθε ἐχθρό. Χωρὶς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδο ἡ εὐσέβεια καταντάει εὐσεβοφάνεια. Γι’ αὐτὸ

«Με την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης είναι σαν να κάνεις επίκληση στο Διάβολο»

Έλον Μασκ (ιδρυτής της Tesla και της SpaceX):

«Με την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης είναι σαν να κάνεις επίκληση στο Διάβολο»

Για άλλη μια φορά ο επιχειρηματίας Έλον Μασκ, ιδρυτής της Tesla και της Space X, εξέφρασε τις ανησυχίες του για την τεχνητή νοημοσύνη.
Μάλιστα, αυτή τη φορά, μιλώντας στο πλαίσιο ενός νέου ντοκιμαντέρ με τίτλο «Εμπιστεύεστε αυτόν τον υπολογιστή;», ανέφερε ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί κάποτε να μετατραπεί σε «αθάνατο δικτάτορα».
Έχοντας άμεση πρόσβαση στην παραμικρή πληροφορία για κάθε

Η χαρά τους για την εμπέδωση του Οικουμενισμού ...δεν κρύβεται!

 Πασχάλιες επισκέψεις των ξένων δογμάτων στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

Τήν Τρίτην τῆς Διακαινησίμου, 28ην Μαρτίου / 10ην Ἀπριλίου 2018, ἔλαβον χώραν αἱ ἐπισκέψεις τῶν ξένων Δογμάτων εἰς τό Πατριαρχεῖον ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα αὐτoῦ, συμφώνως πρός καθιερωθεῖσαν τάξιν, τήν διευκολύνoυσαν τήν εἰρηνικήν προσκυνηματικήν συνύπαρξιν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν. [σ.σ.: Ὅ,τι κακῶς καθιερώθηκε στὸ παρελθόν, σήμερα μετὰ ἀπὸ τόσες διαμαρτυρίες, ἔπρεπε νὰ σταματήσει. Ἐὰν βέβαια, αὐτοὶ οἱ "ὀρθόδοξοι" Ποιμένες, εἶχαν φόβο Θεοῦ καὶ σέβονταν τὸν Ὀρθόδοξο Λαό].

Αἱ ἐπισκέψεις αὗται ἔλαβον χώραν κατά τήν ἑξῆς σειράν:

Α΄ Ἡ Ἀδελφότης τῶν Φραγκισκανῶν, Κουστωδία τῆς Ἁγίας Γῆς.

Μετά τήν προσφώνησιν τοῦ Κουστωδοῦ π. Φραγκίσκου Πατόν ἀντεφώνησεν ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἀγγλιστί, ἴδε:

Β΄ Ὅλαι αἱ ἄλλαι Ὁμολογίαι ὁμοῦ, ἤτοι: τοῦ Λατίνου Πατριάρχου εἰς Ἱεροσόλυμα ἐξοχωτάτου  Pierre Battista Pizzaballa, τῶν Κοπτῶν, Συριάνων, Αἰθιόπων, Λουθηρανῶν καί ἄλλων μικροτέρων Ὁμολογιῶν.

Πρός τούς προσφωνήσαντας ἐκ τῶν Ὁμολογιῶν τούτων ἀντιπροσεφώνησεν ὁ Μακαριώτατος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἀγγλιστί ὡς ἕπεται:

Ὡς ἐκ τῆς μή προσελεύσεως τῶν κληρικῶν τοῦ Ἀρμενικοῦ Πατριαρχείου δι’ ἐπίσκεψιν, ὁ Μακαριώτατος ἀπέστειλε πρός τήν Κοινότητα τῶν Ἀρμενίων τάς κάτωθι προσφωνήσεις Αὐτοῦ ἠλεκτρονικῶς, ἴδε ἠλεκτρονικούς συνδέσμους:

Μετά τάς ἐπισκέψεις ταύτας ἐπεσκέφθη ἀντιπρόσωπος τοῦ Μακαριωτάτου ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος τάς ἑορταζούσας τό Πάσχα αὐτῶν Ἐκκλησίας Συριάνων, Κοπτῶν καί Αἰθιόπων.

 Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

Πηγή

Το συγκλονιστικό Πάσχα του Γέροντα Γαβριήλ Διονυσιάτη με τους Κρυπτοχριστιανούς στην Κωνσταντινούπολη!

Μέσα από το βιβλίο «Από τον κήπο του Παππού, Αγιορειτικές Διηγήσεις Αρχιμ. Γαβριήλ Διονυσιάτου», κεφάλαιο «Σύγχρονα Μαρτυρολόγια» (εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας). Το γεγονός αυτό το έζησε ο ίδιος. Οι φωτογραφίες προέρχονται από το βιβλίο που έγραψε ο Γεώργιος Ανδρεάδης «Οι Κλωστοί» (εκδόσεις Γόρδιος).

Σε μια Εκκλησία του Γαλατά στην Πόλη, όπου συχνάζουν οι ναυτικοί και ταξιδιώται ν’ ανάψουν το κεράκι τους για τους δικούς τους και το καλό ταξείδι προς τις φουρτουνιασμένες θάλασσες του Πόντου. Εκεί τη Μεγάλη Σαρακοστή του 195… πήγε να λειτουργήση και να ξομολογήση τους Χριστιανούς κάποιος Γέρων Πνευματικός, για πρώτη φορά επισκεπτόμενος την Πόλη.

Ο τακτικός εφημέριος, εξυπηρετών και άλλην Εκκλησίαν εις γειτονικόν Αγίασμα, αφού τον κατετόπισε εις τα του Ιερού βήματος, του έδωσε δε και μερικές δεκάδες ονομάτων «ζώντων και τεθνεώτων», τον ωδήγησε εις συνεχόμενον σκοτεινόν Παρεκκλήσιον, και αφού του έδειξε μικράν κλίμακα ανερχομένην ελικοειδώς τα Κατηχούμενα τον Ναού, του είπεν εμπιστευτικώς, ότι τον περιμένουν επάνω καμμιά δεκαριά άνθρωποι για να εξομολογηθούν και είναι ανάγκη ν’ ανεβή να τους εξομολογήση και μεταλάβουν είτα εις την Λειτουργίαν, διότι επείγονται να φύγουν το βράδυ με

Να χαρείς μαζί με την Παναγία την Ανάσταση του Χριστού

«Οψέ Σαββάτων, τη επιφωσκούση εις μίαν σαββάτων, ήλθε Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία θεωρήσαι τον τάφον. Και ιδού σεισμός εγένετο μέγας, άγγελος γαρ Κυρίου, καταβάς εξ ουρανού, προσελθών απεκύλισε τον λίθον από της θύρας και εκάθισε επάνω αυτού…» (Ματθ. κη 1-2).

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

     Συλλογίσου αγαπητέ, ότι έχουμε χρέος να συγχαρούμε με την Παναγία Παρθένο, που όταν είδε τον Υιό και Θεό της ότι αναστήθηκε, γέμισε αμέσως από τόση μεγάλη χαρά όσο μεγάλη ήταν και η θλίψη που δοκίμασε στα Πάθη του.
Οι πόνοι και οι θλίψεις της μετριούνται με τη γνώση που είχε για την άπειρη αξιότητα του ενσαρκωμένου Λόγου, και από την αγάπη της σ’ αυτόν, όχι μόνο σαν Θεό, και σαν γέννημα των σπλάγχνων της, αλλά σαν μονογενή Υιό της και επειδή αυτή μόνη ήταν μητέρα του χωρίς πατέρα. Όλα αυτά δεν άφηναν την αγάπη της να μοιρασθεί σε άλλα πράγματα, αλλά την πολλαπλασίαζαν μόνο στο γλυκό της Υιό.
Επειδή λοιπόν τον γνώριζε περισσότερο, τον αγαπούσε και περισσότερο, απ’ όσο τον γνώριζαν και τον αγαπούσαν όλοι οι άγγελοι στον ουρανό. Επομένως μπορούμε να πούμε, ότι η Παναγία

Ὅσοι ἁγίασαν δέν εἶχαν ὅλοι ἁγίους Γεροντάδες,

ἀλλά εἶχαν ἁγίους λογισμούς. Ἔχω δεῖ ψυχὲς ποὺ ἀδικήθηκαν, ἀλλὰ ὑπέμειναν τὴν ἀδικία μὲ καλοὺς λογισμούς, καὶ τοὺς ἔλουσε ἡ Χάρις...

~ Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Πηγή

Ο Άγιος Ραφαήλ και το «ενωτικό» συλλείτουργο στην Αγία Σοφία

.

   Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση»τῶν ἐκκλησιῶν.  Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (εἶχε τήν ἀπατηλή ἐντύπωση ὅτι ἔτσι ἐξυπηρετοῦσε τό ἔθνος, ξεχνώντας ὅτι ὁ μόνος φίλος καί ἀνίκητος σύμμαχος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σωτῆρας Χριστός) γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου (ἀπεσταλμένου τοῦ πάπα).

    Ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος ὀργάνωσε τό ἐπίσημο συλλείτουργο στήν Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σοφίας παρουσίᾳ τοῦ ἀντιπρόσωπου τοῦ πάπα καρδινάλιου Ἰσίδωρου, στά πλαίσια τῆς «ἑνωτικῆς πολιτικῆς» πού ἐφάρμοζε ἔχοντας τήν

Όταν ο βέρος Οικουμενιστής παρουσιάζεται ως αντι-Οικουμενιστής!

Τι λέει η Κatanixis και τί

ο panayiotistelevantos:

1.  Απαράδεκτες οικουμενιστικές δηλώσεις “υπό το Φως της Αναστάσεως”

katanixis.gr: Ο Μητροπολίτης Τορόντο Σωτήριος, στο Πασχαλινό του μήνυμα έκανε μια θεάρεστη στροφή και μίλησε για την αλήθεια της πίστεως. Ενώ με μια πρώτη ματιά φαίνεται να είναι σχεδόν ομολογιακή η δήλωσή του, με μια μεγαλοπρεπή Κολυμπαρίσια κουτσουλιά, αποδεικνύει πως ο φόβος (εκ Φαναρίου) φυλάει τα έρμα.

Δεν ονομάζει “την κακία” ούτε στην εποχή του Χριστού (Εβραίοι, Φαρισαίοι) ούτε και σήμερα (Μασώνοι, Νέα Εποχή) αλλά κυρίως δεν αναφέρει στα όπλα της κακίας, που χρησιμοποιεί ανά τους αιώνες για να σκεπάζει την αλήθεια του Χριστού την αίρεση και τους αιρετικούς, (προτεστάντες, καθολικούς, οικουμενιστές… )     

"Μόλις η κακία είδε, ότι η αρετή σταυρώθηκε και αναστήθηκε, επαναστάτησε. Χρησιμοποίησε τα πάντα για να σκεπάσει την αλήθεια. Χρησιμοποίησε την πονηρία. Tο ψέμα. Tην δωροδοκία. Να η πρώτη πράξη της κακίας. Δωροδόκησε τους στρατιώτες που φύλαγαν τον τάφο του Χριστού. Τους είπε. Πείτε ότι κοιμόσασταν και ήρθαν οι μαθητές Του και έκλεψαν το σώμα.Αυτή ήταν η πρώτη πράξη της κακίας. Και συνεχίζει κατά τον ίδιο τρόπο. Χρησιμοποίησε τότε τους στρατιώτες. Από τότε και πάντοτε χρησιμοποιεί τον κόσμο για να σκεπάζει την αλήθεια, που είναι ο Αναστημένος Χριστός. Αντί για τη δωροδοκία χρησιμοποιεί την αθεΐα. Τις ψευτοθρησκείες. Τις πλανεμένες ιδεολογίες…".

Πηγή 

2. ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΗ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΚΑΝΑΔΑ ΣΩΤΗΡΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Δεν κρύβουμε με τίποτα την πιο πηγαία και ειλικρινή μας χαρά για την αναστάσιμη αντιοικουμενιστική εγκύκλιο του Σεβ. Μητροπολίτη Καναδά Σωτήριου, που παραθέσαμε στην αμέσως

Πως λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι

Ἅγιος Παΐσιος

  -Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;

  -Θα σου εξηγήσω: Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι.

   Ας πούμε, όταν πετάη κανείς ένα βαρύ αντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξη, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέση κάτω και θα συντριβή. Αυτός είναι φυσικός νόμος.

  Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και ανάλογα με το ύψος της υπερηφανείας του θα συντριβή. Γιατί ο υπερήφανος ανεβαίνει, φθάνει σε ένα σημείο και μετά πέφτει και σπάζει τα μούτρα του – «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται». Αυτός είναι πνευματικός νόμος.

   Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στους φυσικούς και στους πνευματικούς νόμους:

    Ενώ οι φυσικοί νόμοι δεν έχουν σπλάχνα και ο άνθρωπος δεν μπορεί να τους αλλάξη, οι πνευματικοί νόμοι έχουν σπλάχνα και ο άνθρωπος μπορεί να τους αλλάξη, γιατί έχει να κάνη με τον Δημιουργό και Πλάστη του, τον Πολυεύσπλαχνο Θεό. Αν δηλαδή καταλάβη αμέσως το ανέβασμα της υπερηφανείας του και πη: «Θεέ μου, εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου και υπερηφανεύομαι συγχώρεσέ με!», αμέσως τα σπλαχνικά χέρια του Θεού τον αρπάζουν και τον κατεβάζουν απαλά κάτω, χωρίς να γίνη αντιληπτή η πτώση του.

   Έτσι δεν συντρίβεται, αφού προηγήθηκε η καρδιακή συντριβή με την μετάνοια που έδειξε. Το ίδιο ισχύει και για το «μάχαιραν έδωκας, μάχαιραν θα λάβης» (Ματθ. 26,52)*, που λέει το Ευαγγέλιο. Αν δηλαδή «έδωσα μάχαιρα», κανονικά πρέπει να ξοφλήσω με μάχαιρα.

   Όταν όμως συναισθάνωμαι το σφάλμα μου, με μαχαιρώνη η συνείδησή μου και ζητάω συγχώρηση από τον Θεό, τότε πλέον παύουν να λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι και δέχομαι από τον

Τι λέγουν οι Άγιοι Πατέρες (σε αντίθεση με κάποιους σύγχρονους πατέρες) για την Αποτείχιση

( Απόσπασμα από βιβλίο του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά)

    2. Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΩΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑΣ

    Στό δεύτερο κεφάλαιο τό ὁποῖο παρουσιάζεται ὡς συνέχεια τοῦ πρώτου γίνεται ἀναφορά διά τήν διακοπή τῆς μνημονεύσεως τοῦ Ἐπισκόπου ἐκ μέρους τοῦ Ὁσίου λόγῳ τῆς εἰκονομαχικῆς αἱρέσεως. Δίδονται κατ’ ἀρχάς μερικά ἱστορικά στοιχεῖα, τά ὁποῖα τοποθετοῦν χρονικά καί ἱστορικά τό γεγονός. Ἀναφέρεται κατόπιν ἡ ἀλλαγή τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς μέ εἰκονομάχο Πατριάρχη τῇ βοηθείᾳ τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας καί ὁμάδος Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι ἐκ τοῦ φόβου εἶχαν ὑποκύψει στήν αἵρεσι. Ἀκολουθεῖ ἡ ἐξορία τῶν ὁμολογητῶν Ὀρθοδόξων μετά ἀπό μία Σύνοδο εἰκονομαχική, ἡ ὁποία μάλιστα ἀκύρωσε καί τήν Ζ’ Οἰκουμενική καί ἐπεκύρωσε τήν προηγουμένη εἰκονομαχική Σύνοδο τῆς Ἱερείας καί ἐν τέλει, στά ἱστορικά στοιχεῖα, προστίθεται ὅτι ὁ Ὅσιος παρέμεινε στήν διακοπή αὐτή τῆς μνημονεύσεως καί τήν ἀποτείχισι μέχρι τό τέλος τῆς ἐπιγείου ζωῆς του, δεδομένου ὅτι καί ὁ ἑπόμενος Πατριάρχης ἦτο εἰκονομάχος.

    Στή συνέχεια στό κεφάλαιο αὐτό γίνεται γενική ἀναφορά τῆς στάσεως τῶν ὁμολογητῶν Πατέρων κατά τόν καιρό τῆς ἀποτειχίσεως καί τά ὅρια ἐντός τῶν ὁποίων ἐκινοῦντο, μέ βασικό στόχο νά τοποθετηθοῦν στούς θρόνους ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ὥστε νά ὑπάρξη ἡ δυνατότης Συνοδικῆς καταδίκης τῆς αἱρέσεως. Κατόπιν γίνεται ἀξιολόγησις ἑκάστης αἱρέσεως βάσει τῆς

Οι πλάνες των ψευδοπροφητών ...αποκαλύπτονται! --Προσοχή! Γιατί πολλοί ψευδοπροφήτες κυκλοφορούν στα ιστολόγια!

.

Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης για γνωστό και φίλο του Μοναχό Μάξιμο:

«Τελικά οι δαίμονες πληροφορούσαν

τόσο καιρό τον μονάχο Μάξιμο»!!!

    Το παρακάτω σχόλιο ανάρτησε στον προσωπικό λογαριασμό του ο Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης, στο οποίο αναφέρεται στο γνωστό μοναχό Μάξιμο Βαρβαρή. Ο μοναχός Μάξιμος έγινε γνωστός στο Πανελλήνιο όταν άρχισε να αναφέρεται σε συγκεκριμένες ημερομηνίες για την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου αλλά και για την εμφάνιση του Αντιχρίστου. Οι ημερομηνίες πέρασαν όμως και τίποτα δεν έγινε, αυτό ανάγκασε τον γνωστό και φίλο του μοναχού, Γέροντα Νεκτάριο να αναρτήσει το παρακάτω προς αποκατάσταση της αλήθειας.
Δεν είναι ανάγκη να πει κάνεις τίποτε για τον μονάχο Μάξιμο…. τόσο καιρό έλεγε ότι λέει την αλήθεια και ότι ο Θεός του την αποκάλυψε. Μας έλεγε τίποτε να μη συμβεί από όσα έχει γράψει, την ήμερα της 25 Μαρτίου με το παλαιό θα γίνει οπωσδήποτε χίλια τοις εκατό η δευτέρα παρουσία. Μάλιστα ήταν τόσο σίγουρος που
έβαλε και χρονόμετρο και μετρούσε μέρες , ώρες, λεπτά… τώρα όλοι ξέρουμε ότι τίποτε από όσα έλεγε… δεν έγιναν.
Η άγια γραφή λέγει ότι όταν μία προφητεία ενός που προφητεύει δεν επαληθευτεί, τότε αυτός είναι ψευδοπροφήτης και οι δαίμονες τον πληροφορούν για όσα λέγει… δει αυτό και πέφτει πάντοτε έξω πχ σεισμός στην Κάλυμνο, εμφάνιση αντίχριστου το 2012-13, ότι το όνομα του αντίχριστου θα είναι fox ,ότι η ενθρόνιση του θα είναι στα Ιεροσόλυμα το 2015 και πολλά άλλα που δεν συμμαζεύονται… δυστυχώς, γιατί είναι γραμμένα στα βιβλία του.
Είδε ότι έπεσε έξω και τότε οι δαίμονες του άλλαξαν θεωρία.Του είπαν ότι οι άγιοι έχουν πλανηθεί περί αντίχριστου και έτσι του έδωσαν νέες δαιμονικές ερμηνείες τις οποίες κατέγραψε στο τελευταίο βιβλίο του και οι οποίες φυσικά ούτε αυτές επαληθεύτηκαν…Γι’ αυτό είπε ….ότι το μονό σίγουρο είναι η 25η Μαρτίου με το παλαιό και αυτή την ήμερα θα γίνει η δευτέρα παρουσία. Οι δαίμονες τον έχουν τυφλώσει. Όλοι μας το γνώριζαν αυτό.
Προσωπικά του μίλησα πολλές φορές…άλλα εκείνος έμενε σταθερά στις πλάνες του και γι’ αυτό κανείς τόσα χρονιά δεν ασχολήθηκε σοβαρά μαζί του και δεν έκανε διάλογο για να του απαντήσει στις πλάνες που έλεγε. Όλοι ξέραμε ότι θα πέσει έξω. Τώρα έλαβε μία και καλή την απάντηση του Θεού, ότι η δευτέρα παρουσία θα γίνει μόνον όταν Θέλει ο Χριστός και όχι ο μονάχος Μάξιμος.

Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης

Πηγή

Αμετανόητος ο Μάξιμος συνεχίζει

την ...μετάθεση της πλάνης του στο μέλλον! 

Εξήγηση μερικών ρητών του αγ. Γρηγορίου Ναζιανζηνού που βρίσκονται μέσα σε τροπάρια που ψάλλονται το Άγιον Πάσχα

 (Αββάς Δωρόθεος)

ΙΣΤ΄ Διδασκαλία

Με πολλή ευχαρίστηση θα σας μιλούσα λίγο για το νόημα των ψαλμών που ψάλλουμε στην Εκκλησία, για να μην σας απορροφάει η μελωδία, αλλά να συμμετέχει ανάλογα και ο νους σας στη δύναμη και το βάθος των λόγων. Τι λοιπόν ψάλαμε τώρα μόλις;
Είναι ημέρα της Αναστάσεως
Ας προσφέρουμε σαν δώρο τους ίδιους τους εαυτούς μας
Επειδή στην παλιά εποχή οι Ισραηλίτες στις γιορτές, δηλαδή στα θρησκευτικά πανηγύρια, πρόσφεραν, σύμφωνα με το νόμο, διάφορα δώρα στον Κύριο, όπως «θυσίες», «ολοκαυτώματα», «απαρχές» και άλλα παρόμοια, συμβουλεύει και εμάς ο Άγ. Γρηγόριος να γιορτάσουμε για τον Κύριο, όπως ακριβώς εκείνοι και μας προτρέπει λέγοντας.

Είναι ημέρα της Αναστάσεως.
Αντί της αγίας ημέρας που γιόρταζαν οι Ισραηλίτες, έχουμε τώρα ημέρα θεϊκού πανηγυριού, την ημέρα του χριστιανικού Πάσχα. Τι είναι όμως το Πάσχα του Χριστού; Οι Ισραηλίτες γιόρταζαν το «Φασέχ» όταν έφυγαν από τη γη της Αιγύπτου. Το Πάσχα όμως που μας προτρέπει τώρα ο Άγιος να πανηγυρίσουμε, το γιορτάζει η ψυχή, που βγαίνει από τη νοητή Αίγυπτο, δηλαδή από την αμαρτία. Γιατί όταν διαβαίνει η ψυχή από την αμαρτία