Το θαύμα του Αγίου Θεοδώρου με τα κόλλυβα

– και κάποιες “παρεξηγήσεις”

    Όταν έγινε βασιλιάς ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363) έκανε πολλά και διάφορα εναντίον των Χριστιανών καί προσπάθησε να αναστήσει την παλαιά ειδωλολατρική θρησκεία των Ελλήνων.
Στην εποχή του είχαν ουσιαστικά ξαναρχίσει οι διωγμοί των Χριστιανών καί τα βασανιστήρια. Ο Ιουλιανός, γνώριζε πολύ καλά τα ήθη των Χριστιανών καί ότι την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τηρούν αυστηρή νηστεία καί εξαγνίζονται μ’ αυτή καί τη θερμή προσευχή. Θέλησε, λοιπόν, να τους μιάνει με τις ειδωλολατρικές θυσίες. Γι’ αυτό καί κάλεσε τον έπαρχο της πόλεως καί του ανέθεσε να επιβλέψει στην εκτέλεση της εξής εντολής του:

Προσωπική θέση ως προς την Θέση της Σερβικής Εκκλησίας για το Ουκρανικό

Διακριτικὴ τοποθέτηση, σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς καταστροφικὲς ἐμμονικὲς Τελεβάντιες ἀνοησίες

Γράφει ο Επίσκοπος Μπάτσκας κ. Ειρηναίος

---

    
    Εἰς πλείονας Ὀρθοδόξους κατὰ τόπους Ἐκκλησίας συναντᾷ ἡ θέσις τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐπικρότησιν καὶ συγχαρητήρια.
Παρὰ ταῦτα, εἴς τινας ἐκ τῶν γραψάντων εἰς ἡμᾶς γεννᾶται ἡ ἀπορία ἐὰν ἡ ἡμετέρα Ἐκκλησία διακόπτει κοινωνίαν μετὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἀφοῦ αὐτὸς πρῶτος συνελειτούργησε μετὰ τοῦ Ἐπιφανίου, ἀνδρὸς ἄνευ τῆς χάριτος τῆς ἀρχιερωσύνης, ἐπικαλούμενος μὲν τὰ ἴδια αὐτοῦ δικαιώματα καὶ προνόμια τοῦ Πρώτου, παρορῶν δέ –προσωρινῶς, ὡς ἐλπίζω– τὸ Κυριακὸν λόγιον, ὅτι εἰς τὴν Ἐκκλησίαν πρῶτος εἶναι ὁ θέλων νὰ εἶναι δοῦλος ὅλων, τύπον καὶ ὑπογραμμὸν ἔχων Ἐκεῖνον, τὸν ὑπ’ ἀπόλυτον ἔννοιαν Πρῶτον, πλὴν ὅμως τὸν Πρῶτον τὸν ἐλθόντα μὴ διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ τὴν ψυχήν, ζωὴν δηλαδὴ Αὐτοῦ, δοῦναι ὑπὲρ πολλῶν, ὑπὲρ πάντων.

Καταγγελία προς την αντιαιρετική ομάδα της Ι.Μ. Πατρών

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ Ι.Μ. ΠΑΤΡΩΝ

     π. Τιμόθεε ευλογείτε,

      Σας αποστέλλω την παρακάτω προσωπική μου καταγγελία καθώς είστε υπεύθυνος την αντιαιρετικής ομάδας της Ι.Μ. Πατρών η οποία επίσης στερείται δικό της e-mail.

Η καταγγελία μου αφορά τον αρχιμανδρίτη π. Βασίλειο Μπακογιάννη, ιερέα της Ι.Μ. Πατρών.

Το πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων «Ρομφαία» δημοσίευσε στις 11/1/2019 στην ιστοσελίδα του και συγκεκριμένα στο: www.romfea.gr άρθρο του π. Βασιλείου, με τίτλο «Περί Ουκρανίας…».

Παρασκευή Α΄ Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου

*Αυτήν την εβδομάδα μετά και την Καθαρά Δευτέρα σε όλους τους Ορθόδοξους Ιερούς Ναούς θα ψαλεί την Παρασκευή, η ακολουθία των Χαιρετισμών. Μια πανέμορφη, κατανυκτική ακολουθία μαζί με την Α’ στάση του Ακαθίστου Ύμνου. Κεντρικό και τιμώμενο πρόσωπο, η Παναγία μας Θεοτόκος.

Ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος, ἀγαπητοί μου, εἶναι ἕνα ποίημα, ἕνα πνευματικό ἀριστούργημα τῆς Βυζαντινῆς περιόδου, ἀφιερωμένο στην Παναγία, στήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό. Σήμερα, θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά ποῦμε λίγα λόγια στόν πρῶτο στίχο, στόν πρῶτο χαιρετισμό. Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρά ἐκλάμψει.

Οι Μασόνοι Πατριάρχες Ιωακείμ Γ΄ και Μελέτιος Μεταξάκης (Β΄ ΜΕΡΟΣ) π. Σεραφείμ Ζήσης

(Θα ακολουθήσει σχόλιο της "Π.Π.")

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

     Μασόνοι Πατριάρχες! Λατρεύουν ἄλλο Θεό, ὄχι τό Χριστό μας. Ἀποκαλυπτική ἡ ὁμιλία τοῦ ὁσιολογιωτάτου μοναχοῦ π. Σεραφείμ Ζήση. Σέ αὐτό τό δεύτερο μέρος, ὁ π. Σεραφείμ ἀσχολεῖται μέ τόν Πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη (κατά τή γνώμη μου ὁ Μεταξάκης εἶναι ὁ δεύτερος ἀνακατωσούρας πατριάρχης μετά τόν σημερινό, τόν κ. Βαρολομαίο).

---

π. Σεραφείμ Ζήσης, Οι Μασόνοι Πατριάρχες Ιωακείμ Γ΄ και Μελέτιος Μεταξάκης (Β΄) [ΒΙΝΤΕΟ 2019]

   Ἡ Ὁμιλία αὐτήν τοῦ π. Σεραφείμ Ζήση μοναχοῦ, ἐκφωνήθηκε την Τετάρτη 13-3-2019, στήν αἴθουσα "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" τοῦ χριστιανικοῦ συλλόγου "Ἅγιος Ἰωσήφ Ὁ Ἡσυχαστής", στά πλαίσια τῆς σειρᾶς ἐκδηλώσεων μέ τίτλο: "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ".  

Δείτε σχετικά:

-π. Σεραφείμ Ζήσης μοναχός, Εισαγωγικά περί Μασονίας (Ολόκληρη) [ΒΙΝΤΕΟ 2017] 

-π. Σεραφείμ μοναχός, Η Μασονία και ο διαθρησκειακός συγκρητισμός (ΟΛΟΚΛΗΡΗ) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

-Ο Μασόνος Πατριάρχης Αθηναγόρας Α΄, η πολιτική των Η.Π.Α. και η σημερινή Ουκρανία 

-π. Σεραφείμ Ζήσης, Οι Μασόνοι Πατριάρχες Ιωακείμ Γ΄ και Μελέτιος Μεταξάκης (Α΄ ΜΕΡΟΣ) [ΒΙΝΤΕΟ 2019]

Πηγή

«Ο λαός πρέπει να διακρίνει τους Ποιμένες του σε ομολογητές και προδότες»! --Εσύ, π. Νεόφυτε, που είσαι λαλίστατος όταν κρίνεις τους πολιτικούς, όταν δικαιώνεις τους Οικουμενιστές Επισκόπους (ακόμα και τον ...Μακάριο!) κι όταν ασχολείσε με προφητείες, πές μας: Σε ποια κατηγορία Ποιμένων ανήκεις;

Μόρφου Νεόφυτος: «Ο λαός πρέπει να διακρίνει τους πολιτικούς του σε πατριώτες και προδότες»  

Λίγες μέρες μετά την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών από την Βουλή, εξεδήμησε προς Κύριον ένας Μητροπολίτης με ήθος και λόγο, που είχε αντισταθεί στην συμφωνία. Ο λόγος για τον Σισανίου και Σιατίστης Παύλο. Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου αποδέχθηκε ευγενικά την πρόσκληση της Ορθόδοξης Αλήθειας να μιλήσουμε για τον μακαριστό Μητροπολίτη.
 Η  συζήτηση επεκτάθηκε και σε άλλα θέματα, όπως η συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και οι πριν 60 χρόνια υπογραφείσες  συμφωνίες Ζυρίχης –Λονδίνου, που οδήγησαν στην ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και αφού έγινε λόγος για τις συμφωνίες εκείνες, δεν ήταν δυνατόν να μη συζητήσουμε και για τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, προσεγγίζοντάς τον και ως εκκλησιαστικό ηγέτη, μια όψη του που πολλοί αγνοούν.

Ορθόδοξη Αλήθεια (Ο.Α.): Πανιερώτατε, την ευχή σας. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης υπήρξε πνευματικός σας αδελφός, αφού και οι δύο μαθητεύσατε παρά τους πόδας του αγίου Γέροντος Ιακώβου. Θα θέλαμε να μας πείτε λίγα λόγια γι αυτόν.
 
Μητροπολίτης Μόρφου (Μ.Μ.): Με τον Παύλο  γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, λόγω του αγίου Ιακώβου του Τσαλίκη και της Μονής του Οσίου Δαυΐδ. Εκεί έγιναν οι πρώτες μας συναντήσεις. Όλοι εμείς  που πηγαίναμε στον Όσιο Δαυΐδ (και είμαστε πάρα πολλοί που πηγαίναμε τότε και αρκετοί έγιναν αρχιερείς, ή ιερείς, ή ηγούμενοι, ή μοναχοί) , όσοι ήμασταν μικρότεροι, τον βλέπαμε (τουλάχιστον εγώ έτσι τον έβλεπα) σαν τον μεγάλο μας αδελφό.Έβλεπα την οικειότητα που είχε προς τον Γέροντα Ιάκωβο και την εκτίμηση που του είχε ο Γέροντας. Τον αισθανόταν πραγματικά σαν παιδί του. Το έβλεπα αυτό  και το καμάρωνα.

Αδελφές Ορθόδοξες Εκκλησίες, αλλά με ...Οικουμενιστική Πίστη; --Και η προώθηση των εκκοσμικευμένων "Προσκηνυματικών Περιηγήσεων" καλά κρατεί!

Πατριάρχης Μόσχας:  Οι Αδελφές Εκκλησίες Ελλάδος και Ρωσίας θα πρέπει να μείνουν, πάντα ενωμένες εν Χριστώ

Πατριάρχης Μόσχας προς αντιπροσωπεία Ελλαδικής Εκκλησίας:  Οι Αδελφές Εκκλησίες Ελλάδος και Ρωσίας θα πρέπει να μείνουν, όπως και οι λαοί τους, πάντα ενωμένες εν Χριστώ

     Η Αντιπροσωπεία του Συνοδικού Γραφείου, που αποτελείται από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Σπυρίδωνα Κατραμάδο, Γραμματέα, και τους κ. Χρήστο Πετρέα, Μέλος, και κ. Μάριο Μάγκο, Συνεργάτη αυτού, που βρίσκεται στην Μόσχα

Περίοδος ανακαίνισης!

     "Η αγία Τεσσαρακοστή είναι περίοδος ασκήσεως της αρετής. Η εποχή αυτή ανακαινίζει τη φύση. Βλέπουμε όλα τα δέντρα να ανανεώνονται, βγάζουν νέα φύλλα και άνθη και ετοιμάζονται, για να καρποφορήσουν. Και έτσι να αναπληρώσουν τη ζημιά άλλων χρόνων. 

     Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο άνθρωπος. Κάθε χρόνο πρέπει να αποκτά νέα ζωή, νέα προθυμία, νέα ανδρεία, νέο Θεϊκό έρωτα, για να βλαστήσει νέους καρπούς αρετών και να τις προσφέρει στον ευεργέτη του Θεό. Και όπως ο καιρός για την καρποφορία των δέντρων είναι αυτή η εποχή, η άνοιξη, έτσι και ο καιρός των αρετών είναι η αγία Τεσσαρακοστή που θα εργασθούμε, για να αναπληρώσουμε τα χρέη και τις ζημιές των περασμένων χρόνων ".

~Άγιος Άνθιμος Χίου

Πηγή

Η θρησκευτική συνείδηση...

 και η «σταυροφορία» της Νέας Τάξης Πραγμάτων

από τον Δικηγόρο
Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά 

   Eίναι πρόδηλο, ως συνάγεται από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, ότι η Εκκλησία συνιστά ένα θεοΐδρυτο καθίδρυμα και αποτελεί μυστήριο «σώμα» και «πλήρωμα» του Χριστού, ο οποίος αποτελεί και την Κεφαλή της Εκκλησίας μας. Τούτο δε αποτυπώνεται ευγλώττως και εις την προμετωπίδα του ελλαδικού Συντάγματος: «Εις το όνομα της Αγίας και ομοουσίου Τριάδος».
Ως εκ τούτου, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του Συντάγματός μας, όπου γίνεται μνεία περί της «Κρατούσας Θρησκείας», υποδηλώνεται ότι το Σύνταγμά μας φέρει αμιγώς ορθόδοξο χριστιανικό χαρακτήρα, διότι η συμβολή της Εκκλησίας μας καθίσταται καταλυτική στη συντήρηση και την επιβίωση του ελληνικού έθνους μας στη μακραίωνη Ιστορία του, συνιστά δομική

Ο Νίκος Βούτσης επικρίνει τη βουλευτή Νίνα Κασιμάτη επειδή καταψήφισε τη θρησκευτική ουδετερότητα

  Συνεδρίασε σήμερα η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Η συνεδρίαση έγινε σε φορτισμένο κλίμα με πολλές αντεγκλήσεις για διάφορα θέματα.

   Μεταξύ άλλων η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Νίνα Κασιμάτη που στην πρώτη ψηφοφορία για τη συνταγματική αναθεώρηση είχε καταψηφίσει την αναθεώρηση του Άρθρου 3 κατήγγειλε τον συνάδελφό της βουλευτή Χρήστο Καραγιαννίδη αντισυναδελφική συμπεριφορά και προβοκατόρικη πρακτική επειδή ο τελευταίος είχε φωτογραφίσει και διαρρεύσει στα ΜΜΕ το ψηφοδέλτιό της κατά τη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων.

   Οι καταγγελίες της κυρίας Κασιμάτη προκάλεσαν την αντίδραση του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση, που αρχικά υποστήριξε

ΦΑΝΑΡΙ: Αίρεση, σχίσμα και ...απάτες! --Με αυτούς κοινωνούν οι Ποιμένες (ακόμα και ο π. Αναστάσιος)!

 ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ: ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ ΜΑΚΑΡΙΟΣ-ΤΣΕΚΑΛΙΝ

Οἱ κατά τόπον Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἐνώπιον σοβαρῆς  προκλήσεως…

Ο  ΑΥΤΟΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΟΣ  VINCENT CHEKALIN

καί ἡ “ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗ” ΕΚΚΛΗΣΙΑ τῆς ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Πρωτοπρεσβύτερος

Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

τηλ. 6945-377621,  agotsopo@gmail.com

    Ἀναγκαῖες διευκρινήσεις: 1. Τὸ παρὸν ἄρθρο ἐγράφη μὲ φόβο καὶ δέος μπροστὰ στὸν κίνδυνο νὰ ἀναγνωριστοῦν ἀπὸ τίς κατά τόπον Ἐκκλησίες ἐπισκοπικὲς “χειροτονίες” χωρὶς Ἀποστολικὴ Διαδοχή, δηλητηριάζοντας ἀνεπανόρθωτα τό ἐπισκοπικὸ Σῶμα τῆς ἀνὰ τὴν οἰκουμένη Ὀρθοδοξίας. Θὰ χαρῶ, εἰλικρινά, ἂν ἀποδειχθεῖ  ὅτι σφάλλω στὰ στοιχεῖα πού παραθέτω ἢ ἔχω ὁδηγηθεῖ σὲ λανθασμένα συμπεράσματα.

   2. Γιὰ τὴν ἀποφυγὴ σκανδαλισμοῦ ἀποσιωπῶ ἐντελῶς τὴν ἠθικὴ ποιότητα τῶν “ἐπισκόπων” τῶν σχισματικῶν ὁμάδων τῆς Οὐκρανίας, διότι ἐδῶ ἰσχύει τὸ Παύλειο: «αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν»… Ἀπορῶ, ὅμως, πόσο ἄκριτα καὶ βεβιασμένα τιμήθηκαν μὲ τὴν “Αὐτοκεφαλία” καὶ τώρα ἔχουν τὴν ἀπαίτηση νὰ ἀναγνωριστοῦν ἀπὸ τὶς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, προκαλώντας τὴν διορθόδοξη ἐκκλησιολογικὴ συνείδηση…

   3. Ἐλπίζουμε πώς δὲν θὰ ἀναγκαστοῦμε ἀπὸ τὶς ἐξελίξεις νὰ δημοσιεύσουμε καὶ τέτοιου εἴδους στοιχεῖα πρὸς καταισχύνη ὅσων ἀναγνωρίσουν ὡς ποιμένες τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ τέτοιας ποιότητος ἀνθρώπους. 

Σύμφωνα μὲ τὸ ἀπὸ 11.10.18 ἀνακοινωθὲν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ Ἱ. Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἀποφάσισε νὰ κάνει δεκτὲς τὰς «ἐκκλήτους προσφυγάς… τοῦ Φιλαρέτου Ντενισένκο καὶ τοῦ Μακαρίου Μαλετὶτς καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς,… καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ αὐτοὺς μὲν εἰς τὸν ἀρχιερατικὸν ἢ ἱερατικὸν αὐτῶν βαθμόν, τοὺς δὲ πιστοὺς αὐτῶν εἰς ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν».

Γιὰ τὴν περίπτωση τῆς ἐκκλήτου προσφυγῆς τοῦ Φιλαρέτου ἔχουμε ἀναφέρει σὲ παλαιότερο δημοσίευμά μας ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Θρόνος ἤδη ἀπὸ τὸ 1992 ἐξέτασε τὴν ἔκκλητο προσφυγὴ τοῦ Φιλαρέτου καὶ τότε τὴν ἀπέρριψε^[1]. Ἐπισημαίνουμε ἐπιπλέον, ὅτι ἀπὸ τότε ὁ Φιλάρετος καὶ γιὰ 26 συνεχῆ χρόνια, ὄχι μόνο δὲν σεβάστηκε τὴν καταδικαστικὴ ἀπόφαση τοῦ ἁρμοδίου ἐκκλησιαστικοῦ δικαστηρίου ἀλλὰ παραβιάζοντάς την καὶ περιφρονώντας τὴν πανορθόδοξη ἀποδοχὴ τῆς καταδίκης του προχώρησε σὲ σοβαρότατα ἐκκλησιαστικὰ ἐγκλήματα (ἐνῶ εἶχε καθαιρεθεῖ προέβη σὲ δεκάδες χειροτονίες, συνέστησε σχισματικὴ Σύνοδο, αὐτοχρίσθηκε Πατριάρχης, κοινωνοῦσε μὲ σχισματικοὺς ἄλλων Ἐκκλησιῶν, ἔπηξε θυσιαστήρια ἐν Οὐκρανίᾳ καὶ ἀλλαχοῦ κ.ο.κ.) προκαλώντας σχίσμα καὶ σκανδαλισμὸ τοῦ Λαοῦ. Συνεπῶς, ἡ κατ’αὐτοῦ καταδικαστικὴ ἀπόφαση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας τοῦ 1992 κατέστη ἀνέκκλητη σύμφωνα μὲ τοὺς κανόνες 4^ο Ἀντιοχείας, 22^ο Ἀποστολικό, 37^ο Καρθαγένης (κατὰ τὸ Πηδάλιο) λόγῳ τῆς ἐπιγενομένης ἐπὶ δεκαετίες ἀντικανονικῆς καὶ προκλητικῆς συμπεριφορᾶς  τοῦ Φιλαρέτου.

Αύριο στη Βουλή ψηφίζεται το άρθρο 3

Αυλαία ρίχνει αύριο, Πέμπτη 14 Μαρτίου, η σημερινή Βουλή, στη κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία της Αναθεώρησης του Συντάγματος, δίνοντας τη σκυτάλη στην επόμενη Αναθεωρητική.

Η Ολομέλεια της Βουλής λοιπόν καλείται να πάρει την τελική της απόφαση και να κρίνει με πόσους ψήφους και ποιες διατάξεις του καταστατικού χάρτη της Ελληνικής Δημοκρατίας -που στη πρώτη ψηφοφορία της 14ης Φεβρουαρίου πήραν το πράσινο φως- θα παραπεμφθούν τελικά για αλλαγή, στην επόμενη Αναθεωρητική Βουλή.

Επιφάνιος: «υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι το Πνεύμα όπου θέλει πνει».

σ.σ. Αν μη τι άλλο, η ελαφρότητα με την οποία ο Επιφάνιος αντιμετωπίζει την Παράδοση και τους Κανόνες της Εκκλησίας δείχνει ότι ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τι πιστεύει, αλλά δείχνει επίσης γιατί ένας τέτοιος «προκαθήμενος» είναι αρεστός στο Φανάρι, πόσο μάλλον δε όταν καταργεί την συνοδικότητα της Εκκλησίας και δίνει στο Φανάρι ‘προνόμια’ εφάμιλλα του Αγίου Πνεύματος. Τι να πει όμως κανείς όταν τα ίδια συμβαίνουν και μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας; Αρεστοί στο εσβεσμένο Φανάρι είναι και οι διάφοροι «ευσεβείς Ορθόδοξοι», οι οποίοι διαστρέφουν εντελώς τους Κανόνες της Εκκλησίας επειδή δεν ταιριάζουν στην κοσμοθεωρία τους, ή επειδή έτσι τους είπαν οι γεροντάδες τους, ή επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν πώς αυτοί εφαρμόζονται στην πράξη, ή επειδή έχουν κάνει την λογική τους Θεό ή ή… Στην τελική, ο Επιφάνιος μας μάρανε… Καλό θα είναι πάντως οι διάφοροι «ευσεβείς Ορθόδοξοι» που κάνουν κοπτοραπτική στους Κανόνες της Εκκλησίας να ακολουθήσουν λίγο το σκεπτικό του Επιφάνιου και να εντοπίσουν τις ομοιότητες… μπας και ανησυχήσουν.

***

Ο επικεφαλής της «Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας» σχολίασε την απόφαση της Συνόδου του Φαναρίου να αποκαταστήσει τον Φιλάρετο χρησιμοποιώντας ένα απόσπασμα από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, το οποίο ονόμασε παροιμία.
Ο επικεφαλής της «Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας» Επιφάνιος,

«ΣΕΙΣΜΟΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Κυριακή 10 Μαρτίου 2019, ημέρα καρναβαλιού με τον λαό να έχει ξεχυθεί στους δρόμους να γιορτάσει.

Η Κατερίνη όμως δεν γιορτάζει το καρναβάλι, η Κατερίνη ξεχύθηκε στους δρόμους με συλλαλητήρια κατά τής Συμφωνίας των Πρεσπών, υπερασπιζόμενη την Μακεδονία μας.

Η συμμετοχή αυτή την φορά τού κόσμου, μικρών και μεγάλων, καθώς και από άλλες πόλεις τής Βορείου Ελλάδος και συγκεκριμένα τής Μακεδονίας που βρέθηκαν στην Κατερίνη, θύμιζε εποχές μεγάλων κομμάτων όπου χιλιάδες λαού

Η Σερβική Εκκλησία δεν αναγνωρίζει την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας»

Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει την νέο-ανακηρυγμένη «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας» του Κιέβου τις αποφάσεις της οποίας θεωρεί μη κανονικές και μη δεσμευτικές καθώς έχει «σχισματική ιεραρχία και κλήρο».

Σε έγγραφο που απέστειλε η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΣΟΕ) σε όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, αναφέρει ότι θεωρεί μη κανονική την εμπλοκή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην επικράτεια της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας καθώς και όλες τις αποφάσεις που ακολούθησαν σχετικά με την Ουκρανία.

Νέο βιβλίο:

«Οἱ ἀγῶνες τῶν Λαϊκῶν ὑπὲρ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως»

Σὲ μία χρονικὴ στιγμή, ὅπου ὁ ἀγῶνας ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει μείνει στάσιμος, (μὲ εὐθύνη τῶν ποιμένων, ποὺ ἔχουν δέσει τὸ ποίμνιο στὸ ἀντιπατερικό τους ἅρμα καὶ ἀρνοῦνται νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πιστοὺς γιὰ τὸν κίνδυνο τῆς Παναιρέσεως, πόσο μᾶλλον νὰ τοὺς προτρέψουν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!), ἐμφανίζεται ἕνα βιβλίο, τὸ ὁποῖο ταράζει τὰ λιμνάζοντα ἀντιοικουμενιστικὰ νερὰ καὶ ὑπενθυμίζει στοὺς λαϊκοὺς ὅτι, ἡ στάση τοῦ πιστοῦ σὲ καιροὺς αἱρέσεως εἶναι ἡ ταχύτατη, ἐνστικτώδης ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετίζοντες ποιμένες· δηλαδὴ ἡ ἀποτείχιση, ἡ διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τὸν αἱρετίζοντα οἰκεῖο ἐπίσκοπο (καὶ μὲ ὅσους κοινωνοῦν μὲ αὐτόν). Καὶ βέβαια, ἡ κοινωνία μὲ τοὺς ἁπανταχοῦ ὀρθοδόξους, ποὺ κι αὐτοὶ ἀποχωρίζονται τὴν αἵρεση ἀπομακρυνόμενοι ἀπὸ τοὺς οἰκείους ποιμένες, παραμένοντας ἔτσι στὴν Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων καὶ καταδικάζοντας κάθε μορφὴ σχίσματος.

Τὸ βιβλίο, τὸ ὁποῖο συνέγραψε ὁ φιλόλογος καὶ ἱστορικὸς κ. Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, παραθέτει παραδείγματα τῶν ἀγώνων τῶν λαϊκῶν ὑπὲρ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ κατὰ τῶν αἱρέσεων ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας μέχρι τὸν περασμένο 20^ο αἰῶνα.

Τὰ παραδείγματα ποὺ παρουσιάζει τὸ βιβλίο καθιστοῦν ἀπολύτως σαφὲς ὅτι ἡ στάση τῶν παλαιότερων πιστῶν ἦταν ὁμολογιακή. Πείθουν τοὺς καλοπροαίρετους ἀναγνῶστες, ποὺ δὲν ἔχουν ἀποφασίσει νὰ διακινδυνεύσουν τὴν σωτηρία τους ὑπακούοντας σὲ  ριψάσπιδες ποιμένες, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων εἶναι ξεκάθαρη: δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ πιστὸς ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Κύριο, νὰ κοινωνεῖ μὲ αἱρετικοὺς ποὺ διὰ τῆς αἱρέσεως καθίστανται ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, ἢ νὰ κοινωνεῖ μὲ ὅσους τοὺς ἀνέχονται ἢ, ἀκόμα χειρότερα, συμφωνοῦν μαζί τους.

Τὸ βιβλίο διατίθεται στὴν τιμὴ τῶν 5 Εὐρώ. Τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὶς πωλήσεις θὰ χρησιμοποιηθοῦν πρὸς ἐνίσχυση τῶν ἀποτειχισμένων κληρικῶν, μοναχῶν καὶ ἱερέων, ποὺ διώκονται ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, ὡς ἐλάχιστη ἀναγνώριση τῶν ἀγώνων τους.

Μπορεῖτε νὰ τὸ προμηθευτεῖτε ἐπικοινωνώντας μὲ τηλέφωνο 2105022073 στὴν Ἀθήνα, ἢ νὰ τὸ παραγγείλετε (μὲ ἀντικαταβολή) στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση paterikiparadosi@gmail.com γράφοντας τὰ ἀπαραίτητα πρὸς ἀποστολὴν στοιχεῖα σας.

Ἀκολουθεῖ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο αὐτό 23−32:

Το εμβατήριο που ...καταργήθηκε και ξεχάστηκε!

Τρίτος μετά τον Πάπα και τέταρτος μετά τον Βαρθολομαίο!

    Αυστραλία: Ποινή κάθειρξης έξι ετών στον καρδινάλιο Τζορτζ Πελ για παιδεραστία

Σε έξι χρόνια κάθειρξη για παιδεραστία καταδικάστηκε ο Αυστραλός καρδινάλιος Τζορτζ Πελ, μέχρι πρότινος τρίτος τη τάξει στην ιεραρχία του Βατικανού, με την ελάχιστη υποχρεωτική διάρκεια της ποινής του να ανέρχεται σε τρία χρόνια και οκτώ μήνες.
Απαγγέλλοντας την ποινή του καρδινάλιου στη Μελβούρνη, ο δικαστής Πίτερ Κιντ δήλωσε ότι στάθμισε από τη μία τα «ειδεχθή εγκλήματα» που διέπραξε ο 77χρονος ιεράρχης και από την άλλη τόσο την προχωρημένη του ηλικία όσο και το ότι «κατά τα άλλα διήγε ανεπίληπτο βίο».

Ο Πελ, το πλέον υψηλόβαθμο στέλεχος της ρωμαιοκαθολικής ιεραρχίας που έχει καταδικαστεί ποτέ για βιασμό ανηλίκου, κινδύνευε να του επιβληθεί ποινή έως και 50 ετών κάθειρξης για τα εγκλήματά του με θύματα δύο παιδιά της χορωδίας στη Μελβούρνη το 1996 και το 1997.

Η νέα γενοκτονία των χριστιανών

Η ΝΕΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Ενώ στη Μέση Ανατολή συντελείται «εθνοκάθαρση» από το Ισλάμ, στην Ελλάδα τα κόμματα συναινούν στην εγκατάσταση μουσουλμάνων

Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά

   Σύμφωνα με την αναφορά της αμερικανικής οργάνωσης Ανοικτές Θύρες, 4.136 χριστιανοί πολίτες δολοφονήθηκαν το προηγούμενο έτος σε 50 διαφορετικές χώρες λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεών τους, 2.625 συνελήφθησαν και κρατούνταν σε φυλακές χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες και 1.266 εκκλησίες καταστράφηκαν, γκρεμίστηκαν ή κάηκαν [1]. 

“Αγιοι” Αρχιερείς. Υπάρχετε …ή δεν ΥΠΑΡΧΕΤΕ…!!! --(Μήπως και κάποιοι άλλοι πρέπει να κάνουν την ίδια ερώτηση;)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ “ΑΓΩΝΑΣ”

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

Κραυγή  πόνου  και  διαμαρτυρία!

“Αγιοι” Αρχιερείς. Υπάρχετε

…ή δεν ΥΠΑΡΧΕΤΕ…!!!

   Η Αρχιερωσύνη είναι προσφορά λατρείας στο Θεό και σχέση κοινωνίας και αγάπης με το λαό, συνεπώς, ο κάτοχός της δεν δικαιούται να απολαμβάνει την τιμή κλεισμένος και απομονωμένος στην έπαρσή του, μακριά από το λαό και ερήμην του λαού, δεδομένου ότι η προσταγή του Κυρίου μας είναι κατηγορηματική και δεν επιδέχεται υπερφίαλη περιφρόνηση ή πλαστή ερμηνεία όταν λέγει «ός εάν θέλη έν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος και ός εάν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος» (Ματθ. 20, 26-27).

   Από την ημέρα της χειροτονίας πρέπει να ζει, να εκφράζεται και να ενεργεί ως εντολοδόχος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και για χάρη του αγαπημένου του ποιμνίου «υπέρ ου Χριστός απέθανε…» (Ρωμ. 14, 15).

   Στη σύγχρονη εποχή μας, βρίσκει στις τιμημένες καθέδρες των αγίων πατέρων, ηγέτες, που έχουν ζυμώσει τα Πατερικά πρότυπα με τα κοσμικά εμβλήματα. Οι σημερινοί Επίσκοποι ασκούν εξουσία, δίνουν διαταγές, υπογράφουν έγγραφα, απολαμβάνουν τιμές και η υπευθυνότητά τους λειτουργεί μέσα στα πλαίσια του κρατικού μηχανισμού, διαλεγόμενοι με την πολιτική και οικονομική ηγεσία και εφησυχάζουν με τη σκέψη και την πεποίθηση ότι ανταποκρίθηκαν πλήρως στην αποστολή τους(!).

Ο συμβιβασμός των πιστών με την οικουμενιστική εκδοχή της Ορθοδοξίας!

«Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»

(Ως Πίστη και Ζωή)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Σήμερα, οι ευρύτερες μάζες των πιστών διαβρωμένες από τις επιταγές του πολιτικού ρεαλισμού της Αστικής Φιλοσοφίας–Καπιταλισμού και καθοδηγούμενες από το φρόνημα της αυτοσυντήρησης, έχουν βρει τη δική τους ψυχολογικά βολική λύση: «υπηρετούν» ακίνδυνα την Εκκλησία περιβαλλόμενες εκκλησιαστικές περγαμηνές των Μαρτύρων και Πατέρων όποτε το καλεί η περίσταση (εορτή). Αντιμετωπίζουν την σύγχρονη παναίρεση του Οικουμενισμού όχι με Αγιογραφική και Πατερική ευθυκρισία αλλά με αντισταθμιστικούς μηχανισμούς, όπως «εξύμνηση» της Ορθοδοξίας, πατερικές λεκτικές εξάρσεις και οικουμενιστική εσωστρέφεια.

Αυτές οι διανοουμενίστικες «πατερικές» εξάρσεις, παραδοσιολατρείες–βυζαντινολατρείες, έχουν απήχηση στον ευρύτερο κόσμο, διότι οι συνεχείς εθνικές και εκκλησιαστικές ήττες–εξευτελισμοί χρειάζονται και μια συνεχή ακολουθία υπεραναπληρώσεως.

Αυτές οι πνευματικές στρεβλώσεις δεν συνιστούν την Ορθοδοξία, η οποία υποτάσσεται μόνο στις διαχρονικές υπέρτερες επιταγές της διαχρονικής Εκκλησίας.

Ορθοδοξία είναι η ορθή δόξα–αντίληψη περί του Θεού. Δεν είναι η αποσιώπηση της αλήθειας, ο παραμερισμός της Πατερικής αγωνιστικότητας ή η επιλεκτική οικειοποίησή της. Είναι η απάντηση στην πνευματική σύγχυση του κόσμου, στην «λογική» των αιρέσεων, οι οποίες θα φθάσουν στα αβυσσαλέα όρια της αποστασίας, σύμφωνα με τα προφητευμένα στην Αγία Γραφή. Η σύγχρονη οικουμενιστική εκδοχή της Ορθοδοξίας, όπως εκφράσθηκε στην «σύνοδο» της Κρήτης (ψευδο-σύνοδος), υπακούει στην βαθύτερη αιτιότητα που υπαγορεύει η αίρεση – οικουμενισμός.

Ορθοδοξία είναι η αληθινή οδός που οδηγεί στην σωτηρία του ανθρώπου.

Η οντολογία=θεολογία της Ορθοδοξίας υφαίνεται–εκπροσωπείται (επιλεκτικά):

- Από τον Άβελ, που φονεύθηκε από τον αδελφό του.

- Από τον Σηθ, ο οποίος αντικαθιστά τον Άβελ.

- Από τον Ενώχ, που είναι εγγονός του Σηθ.

- Από τον Νώε, δια του οποίου ο Θεός έσωσε ό,τι μπορούσε να σωθεί.

- Ακολουθεί ο Αβραάμ με τον Μελχισεδέκ έως τον Μωϋσή και τους Προφήτες.

- Ακολουθεί η Κυρία Θεοτόκος, ως μεγιστοποίηση της Αδαμικής (ανθρώπινης) απαντήσεως, μέχρι τον Κύριό μας, τον Χριστό.

- Στη συνέχεια έχουμε τις καταδύσεις στην οντολογία του κάλλους–αλήθειας από τον Διονύσιο Αρεοπαγίτη, Κύριλλο Αλεξανδρείας, Μ. Βασίλειο, Μ. Αθανάσιο, Ι. Χρυσόστομο, Γρηγόριο Θεολόγο, Γρηγόριο Παλαμά και από τους άλλους μεγάλους Πατέρες.

- Τέλος, η θεολογική και φιλόκαλη ανάγνωση της Ορθοδοξίας, γράφεται στο τετράδιο της διαχρονικής Εκκλησίας από τις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.

Να υπενθυμίσουμε, ότι η Π. Διαθήκη κατέδειξε ότι ο Θεός είναι Ένας, σ’ αντίθεση με τα ειδωλολατρικά θρησκεύματα που επινόησαν–φαντάσθηκαν πλήθος θεοτήτων.

Ο Κύριος, ο ενσαρκωμένος Θεός, μας πληροφορεί ολοκάθαρα, ότι είναι  ο Υιός του Θεού Πατρός, ως δεύτερο πρόσωπο της Θεότητας. Να μνημονεύσουμε, ότι στο ανώγειο του Μυστικού Δείπνου, ο Κύριος φανερώνει και το τρίτο Πρόσωπο της Θεότητας. Ομιλεί για την έλευση του Αγίου Πνεύματος, «ο παρά του Πατρός εκπορεύεται» (Ιωάν. 15,26).

Τρεις ολόκληρους αιώνες χρειάσθηκαν για να εμπεδώσει το πλήρωμα, ως δόγμα και ζωή, ότι είναι ένας Θεός με τρία πρόσωπα (Τριάδα).

Πέρασαν και δεκατέσσερες αιώνες μέχρι τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, για να γίνει ολική συνείδηση, ότι στον Θεό υπάρχει ουσία και ενέργειες (άκτιστες), δια των οποίων ο Άγιος Τριαδικός Θεός εκδηλώνεται και προσφέρεται στο κτίσμα του, στον άνθρωπο, για να θεωθεί. Βέβαια, ο άνθρωπος πάντα θα είναι κτίσμα, αλλά η ζωή του στη Βασιλεία του Θεού θα είναι μετοχή στη ζωή Του, αιωνίως.

Θαυμάσια συνοψίζει το νόημα της Ορθόδοξης ζωής ο Μ. Βασίλειος: «Η αποταγή είναι λύσις των δεσμών της υλικής αυτής και προσκαίρου ζωής, και ελευθερία από τις ανθρώπινες υποχρεώσεις, η οποία μας καθιστά ικανότερους να πάρουμε τον δρόμο που οδηγεί προς τον Θεόν. Είναι αφετηρία μιας οδού άνευ εμποδίων προς απόκτηση και χρήση πραγμάτων πολυτίμων, “υπέρ χρυσίον και λίθον τίμιον πολύ” και, με λίγα λόγια, μετάθεσις της ανθρωπίνης καρδίας προς την ουράνιον πολιτείαν, ώστε να ημπορούμε να λέγωμεν ότι “ το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει”».

«Και το ακόμη μεγαλύτερον, είναι αρχή της ομοιώσεώς μας προς τον Χριστόν, ο οποίος “δι’ ημάς επτώχευσεν, πλούσιος ων”.

Εάν δεν κατορθώσουμε αυτή την ομοίωση, είναι αδύνατον να φθάσωμε στον κατά το Ευαγγέλιον του Χριστού τρόπον ζωής».

Παλαιότερα, λίγοι Ιεράρχες–κληρικοί, όπως ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης, πρόβαλλαν την Ορθοδοξία (με όμικρον κεφαλαίο) ως πάγια ιεραρχία πνευματικών αξιών και όχι ως συνδυασμός τους, διαφοροποιούμενος ανάλογα με τις «συγκυρίες»…

Αντίθετα, σήμερα, το εκκλησιαστικό σώμα προβάλλει την Ορθοδοξία ως απόπειρα αυτοτελούς περιχαράκωσης σ’ ένα ορισμένο πεδίο «πνευματικότητας» και «υπακοής».

Επίσης, παλαιότερα, μόνο λίγοι Ορθόδοξοι, όπως ο Ν. Ψαρουδάκης, ερμήνευσαν και κοινωνικά τη συνεκτική δέσμη της ορθόδοξης κοινωνιολογίας, ως σύζευξη πνευματικότητας και κοινωνικής πράξης.

Να υπογραμμίσουμε, ότι η Πίστη δεν κινείται σε μονιστικά σχήματα, δηλ. «μόνο πνεύμα», όπως θέλουν σήμερα οι Αστο-χριστιανοί!

Στη διαχρονική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Πατέρες τόνιζαν την ορθή πίστη ως συνάντηση του ανθρώπου με το Θεό, με τον Χριστό.

«Ουδέ(ν) γαρ άλλον τοσούτον απαιτεί ο Θεός από παντός Χριστιανού, όσον πίστιν ορθήν και σαρκός κάθαρσιν και ψυχής ευγένειαν» (Αγ. Ηλίας ο Νέος, 10^ος αιώνας), τονίζει ο θαυμαστός και Χριστόφορος αυτός Πατέρας.

Στον οικουμενιστικό καμβά, οι σύγχρονοι οικουμενιστές επίσκοποι, κεντούν τα πρόσωπα των συγχρόνων αγίων (Ιακώβου, Παϊσίου, Πορφυρίου) χωρίς την αποτύπωση της ορθής πίστεώς τους, που πολλές φορές την είχαν διακηρύξει.

Απ’ αυτή την άποψη, θέτουν στο περιθώριο τις τοποθετήσεις των αγίων αυτών έναντι του οικουμενισμού. Σε κάποια στιγμή θα σχολιάσω τον διάλογο του αγ. Παϊσίου για την «Λογική» των Παπικών…

Οι σύγχρονοι οικουμενιστές πνευματικοί, χαρακτηρίζουν ως ιδανικό πιστό τον «άκριτο και άλαλο, αυτόν που δεν ξέρει παρά να πειθαρχεί και δεν θέλει παρά να υπακούει…» (Μάριος Πλωρίτης, «Μη κρίνετε ίνα μη αφορισθήτε», Βήμα 25-11-1984).

«Τις η αληθής έννοια της πειθαρχίας;». Την απάντηση δίδει ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης στο βιβλίο του «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» (σελ. 119 – 122, 1955).

Γράφει ο άγιος αυτός επίσκοπος:

«Κακόν η αναρχία. Κακόν η ανυπακοή εις καλούς άρχοντας. Αλλά πάντων των κακών μείζον είναι… ο κακός άρχων και εξ όλων των κακών αρχόντων ο κακός επίσκοπος. Αυτός οδηγεί εις βάραθρα τον λαόν. Τον οδηγεί δε δια της κακώς εννοουμένης πειθαρχίας, εναντίον της οποίας δεν αντιτάσσεται ένα ηρωϊκόν Μαράν–Αθά του Παύλου».

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Στον «αέρα» η ενότητα της Ορθοδοξίας

- Σκιές και διχασμός ενόψει της Κυριακής της Ορθοδοξίας

Του Γιάννη Παπανικολάου

-ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: 

Κρίσιμες έως χαοτικές στιγμές φαίνεται να βιώνει η  παγκόσμια Ορθοδοξία. Η απόφαση για τη  αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας έχει προκαλέσει τη ρήξη, επέφερε διχασμό, δημιούργησε ίντριγκες και ένα επικίνδυνο παρασκήνιο … Κι ενώ σε λίγες ημέρες θα γιορτάσουμε την Κυριακή της Ορθοδοξίας, οι σχέσεις ισχυρών εκκλησιών θυμίζουν μπαρούτι που κρέμονται από μία κλωστή πριν το οριστικό  μπουρλότο. Βέβαια, αυτά βλέπει το Βατικανό, κι από ότι μαθαίνουμε, τρίβει τα χέρια του καθώς ενισχύεται ο οικουμενικός ρόλος του. Ο νοών νοείτω!

«Τι κάνεις εκεί, ρε μπάρμπα;» (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

 

  Ο κυρ Μανώλης ήταν ήσυχος άνθρωπος, αγαθός και λιγάκι αφελής. Είχε δέκα τέσσερα χρόνια νεωκόρος στους Αγίους Ταξιάρχες. 

Πριν ήταν σε άλλη επαρχία κι ήταν κι εκεί νεωκόρος, έτσι είχε πεί. Όχι πως ένοιαζε και κανένα… Ήταν κι ο εφημέριος που τον προσέλαβε, ο παπα-Θεοδόσης, άνθρωπος άδολος.

Κάποια Κυριακή, ξεκίνησε ο νεωκόρος πρωί-πρωί για τον ναό. Θα είχαν μουσαφιραίους παπάδες από άλλη Μητρόπολη. Ο Δεσπότης είχε ζητήσει από τον παπα-Θεοδόση να τους φιλοξενήσει συλλειτουργούς στον ναό του.