Ο αγώνας και η αγωνία του Aγίου Κοσμά του Αιτωλού μέσα από δώδεκα επιστολές του

Τοῦ π. Ηλία Μάκου 

---

    Ο αγώνας και η αγωνία του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από 12 επιστολές του.
     Πέρα από τα κηρύγματά του, πέρα από τα θαύματά του, υπάρχουν και οι γραπτές μαρτυρίες του, που μπορεί να είναι σύντομες και με συγκεκριμένο περιεχόμενο οι περισσότερες, την ίδρυση σχολείων, ωστόσο αποκαλύπτουν τις ανησυχίες του, αλλά και το σκοπό του, που δεν είναι άλλος από την ενδυνάμωση της πίστης, μέσω της αφύπνισης συνειδήσεων με τη δημιουργία εκπαιδευτηρίων.
     Στην εποχή εκείνη, που μοιάζει με τη δική μας, αφού και σήμερα είμαστε υποδουλωμένοι στην πνευματική σύγχυση, γονατισμένοι από τον κλυδωνισμό των αξιών, ο άγιος Κοσμάς, όπως δείχνουν και οι επιστολές του, μόχθησε, προτρέποντας τη στροφή προς την παιδεία, που μπορούσε να διανοίξει το νου και να μορφώσει χριστιανικά τους Ραγιάδες, να κάνει τους σκλάβους να καταλάβουν ότι ο Χριστός ήταν η μόνη αντίρροπη δύναμη εναντίον του εκτροχιασμού στον εξισλαμισμό.

Διδακτικές ιστορίες από τη ζωή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Από τον Αχ. Πιτσίλκα

Ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ήταν, κατά γενική ομολογία, ο πιο μεγάλος απ' όλους τους διδασκάλους του γένους στα πικρά χρόνια της σκλαβιάς.

«Ομολογώ, έλεγε για τούτο ο ιστορικός κ. Άμαντος, ότι δεν γνωρίζω άλλην φυσιογνωμίαν εις την νεοτέραν ιστορίαν ευγενεστέραν από τον θρυλικόν μάρτυρα και διδάσκαλον Κοσμάν τον Αιτωλόν». Και τούτο, γιατί το κήρυγμά του, και κατά το σεβ. Φλωρίνης Αυγουστίνο, ήταν «η ενσάρκωση του απλού, του θερμού, του αγωνιστικού και ριζοσπαστικού λόγου, ενώ ταυτόχρονα ήταν και ο ίδιος ένας προφήτης της Εκκλησίας, που επισφράγισε με το αίμα του τις περίφημες διδαχές του». Από τα πάμπολλα δε περιστατικά της ζωής

Ιδού πού οδηγεί η κακή οικονομία και η κατάργηση των Ι. Κανόνων περί των ακοινωνήτων!

ΟΥΚΡΑΝΙΚΑ – ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟ

Δέν ἔχει καμιά ὑπερβολή ἡ παραπάνω προειδοποίηση. Δυστυχῶς φτάσαμε στό σημεῖο αὐτό. Σχισματικοί ἐπίσκοποι νά κυκλοφοροῦν ἐλεύθερα στίς μητροπόλεις τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. Καί τό ἀκόμα χειρότερο νά συλλειτουργοῦν μέ Ἕλληνες ἐπισκόπους!

Εἶναι λυπηρό ὅτι ἐκεῖνοι πού ἐπι-σκοποῦν (ἐπιθεωροῦν, παρατηροῦν, ἐξετάζουν) γιά νά προλάβουν τόν κίνδυνο πού ἔρχεται στήν Ἐκκλησία, οἱ ἐπίσκοποι, ἀντί νά σημάνουν σῆμα κινδύνου, ἄνοιξαν διάπλατα τίς πόρτες γιά νά εἰσέλθει ὁ ἐχθρός ἐντός τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος.

Δέν εἶναι αὐθαίρετα καί ἀφηρημένα τά παραπάνω. Διαβάσαμε ἄρθρο μέ τίτλο: «Επίσκεψη αντιπροσωπείας σχισματικών της Ουκρανίας σε Μητροπόλεις της Βορείου Ελλάδας» (http://aktines.blogspot.com/2019/08/blog-post_73.html), καί ἄλλα παρεμφερῆ ἄρθρα σέ ἄλλες ἰστοσελίδες. Διαβάζουμε λοιπόν στό παραπάνω ἄρθρο:

«Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου των Ουκρανών Σχισματικών:

“Με την ευλογία του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Επιφανίου, στις 25 και 26 Ιουλίου 2019, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη επίσημης αντιπροσωπείας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας στην Ελληνική Δημοκρατία.

Η αντιπροσωπεία αποτελούνταν από τον Αρχιεπίσκοπο Τσερνιβτσί και Χοτίν κ. Γερμανό» καί κάποιους ἱερεῖς.

Ἡ ἀντιπροσωπία συνάντησε διαδοχικά τούς μητροπολίτες: Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως Βαρνάβα, μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ἄνθιμο, μητροπολίτη Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς Ἰουστῖνο (στήν μητρόπολη αὐτή συμμετεῖχε στόν

Τα «Εννιάμερα της Παναγίας» – Η Απόδοση της Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (23 Αυγούστου)

Κάθε εορτή στον εορτολογικό κύκλο της Εκκλησίας ενός προσώπου ή ενός γεγονότος έχει τρία στάδια, τα προεόρτια, την κυρίως εορτή και τα μεθεόρτια (δηλαδή τον απόηχό της).

Στις 23 Αυγούστου εκάστου έτους εορτάζουμε την Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση τους εορτασμούς της Κοιμήσεως και της Μεταστάσεως της Παναγίας, που τιμάται την 15 Αυγούστου.

Ο λαός μέσα από την λαϊκή του ευσέβεια δίνει άλλο τόνο στη εορτή και την αποκαλεί τα «Εννιάμερα της Παναγίας». Τη σκέφτεται σαν μνημόσυνο προς τη Μητέρα του Θεού, όπως πράττει, άλλωστε, και για τους δικούς του ανθρώπους. Ασφαλώς, από θεολογικής και λειτουργικής απόψεως, δεν πρόκειται για εννεαήμερο μνημόσυνο για την Παναγία, αφού η Θεοτόκος ως μητέρα του Χριστού «μετέστη προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής» και πρεσβεύει για τη

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗΣ

      Εντελώς απαραίτητο για εμάς τους ανθρώπους είναι με ζήλο να επιδιώκουμε τα πνευματικά αγαθά και να ζητούμε τον Άρτο τον ουράνιο και λαμβάνοντάς τον, να απαλλασσόμαστε από κάθε βιοτική φροντίδα. Συνεπώς ας μην ασχολούμαστε με τα υλικά αγαθά, αλλά να θεωρούμε τελείως ασήμαντα και την απόκτηση και την απώλειά τους. Όπως ακριβώς βέβαια και ο Ιώβ, ο οποίος ούτε ήταν προσκολλημένος σε αυτά όταν τα είχε, ούτε τα ζητούσε όταν τα έχασε. Καθόσον για τον λόγο αυτόν ονομάζονται «χρήματα», όχι για να τα παραχώσουμε στη γη, αλλά για να τα χρησιμοποιήσουμε όπου είναι ανάγκη. Και όπως ακριβώς ο καθένας από τους τεχνίτες έχει τη δική του τέχνη και γνώση, έτσι και αυτός που έχει πολλά πλούτη δεν γνωρίζει να επεξεργάζεται τον χαλκό, ούτε να κατασκευάζει πλοία, ούτε να υφαίνει, ούτε να κτίζει οικίες, ούτε τίποτε άλλο παρόμοιο με αυτά. Κατά συνέπεια ας μάθει να χρησιμοποιεί τον πλούτο εκεί όπου είναι ανάγκη και να ελεεί τους πτωχούς και θα γνωρίσει τότε τέχνη πολύ ανώτερη από όλες αυτές που προαναφέρθηκαν.

 

Θα μιλάς σε όλους με αγάπη, αλλά θα κάνεις παρέα με ανθρώπους που είναι στην ίδια συχνότητα ! 

+  Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης

Πηγή

Μητροπολίτης κηρύττει έτερον Ευαγγέλιον

Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος 

    "Π.Π.":  Ἰδοὺ τί μηχανεύονται οἱ τῆς ὁμάδος Ζήση, γιὰ νὰ δικαιώσουν τὴν ἀντιπατερικὴ δυνητικὴ στάση τους ἀπέναντι στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὴν κατάργηση τῆς ἱεροκανονικῆς θέσεως "ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος". Γράφει τὸ μέλος τῆς ὁμάδος π. Ἄγγελος:

    «Ἀπό τήν Ἐκκλησία ἐκπίπτουν ἐπίσημα οἱ αἱρετικοί, αὐτοί δηλ. πού ἀπορρίπτουν τήν ἀλήθειά Της, καί οἱ σχισματικοί, αὐτοί δηλ. πού ἀπορρίπτουν τόν τρόπο διοικήσεώς της. Ἀνεπίσημα ἀποκόπτεται ἀπό τήν Ἐκκλησία κάθε μέλος Της, πού τοποθετεῖ τόν ἑαυτό του συνειδητά ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀρνούμενο τήν ἀλήθεια καί τή ζωή Της, ὅπως οἱ παναιρετικοί οἰκουμενιστές»!

       α) Δηλαδὴ οἱ παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς δὲν ἀπέρριψαν ἐπίσημα τὴν ἀλήθεια περὶ Μίας Ἐκκλησίας, ἀποδεχόμενοι πολλὲς Ἐκκλησίες ΕΠΙΣΗΜΑ διὰ «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου» στὸ Κολυμπάρι;

     β) Εἴτε ἐπίσημα, εἴτε ἀνεπίσημα, ὁ π. Ἄγγελος ἀποδέχεται ὅτι «οἱ παναιρετικοί οἰκουμενιστές εἶναι συνειδητά ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία». Πῶς λοιπόν, ἐνῶ τοὺς "ἐξωεκκλησιάζει", ἀπὸ τὴν ἄλλη κοινωνεῖ καὶ συλλειτουργεῖ -διὰ τοῦ Ἐπισκόπου του- μὲ αὐτοὺς ποὺ βρίσκονται συνειδητά «ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία»;

Μητροπολίτης κηρύττει έτερον Ευαγγέλιον

Τοῦ πρωτοπρ. π. Ἀγγέλου Ἀγγελακοπούλου 

     Στίς 20-01-2019 ὁ Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος Β΄ παρεχώρησε συνέντευξη στό κανάλι τῆς Βουλῆς στήν ἐκπομπή τοῦ κ. Μυλωνᾶ «Ἀπό τόπο σέ τόπο», ἡ ὁποία ἦλθε στό φῶς τῆς δημοσιότητος στίς 11-07-2019. Ἐμφορούμενος ἀπό ἐκκοσμικευμένο φρόνημα, μεταξύ ἄλλων εἶπε καί τά ἑξῆς φρικτά, ἀθεολόγητα καί αἱρετικά, τά ὁποῖα ποτέ κανένας αἱρετικός στήν ἱστορία δέν τόλμησε νά ἐκφέρει: «Ἐγώ θά πῶ αὐτό, πού λέει ἡ Ἐκκλησία, δηλ. τό πλήρωμα τῶν πιστῶν. Θά ἀφουγκραστῶ τούς χριστιανούς τί λένε, ποιό θεωροῦν σωστό. Ἀκόμη καί ἄν αὐτό, πού οἱ χριστιανοί μας θεωροῦν σωστό, ἀκόμη καί ἄν εἶναι ἀντίθετο μέ τό Εὐαγγέλιο, ἐγώ θά ὑπερασπιστῶ αὐτό, πού λένε οἱ χριστιανοί μας, γιατί οἱ Χριστιανοί μας ἔφτιαξαν τό Εὐαγγέλιο, δέν ἔφτιαξε τό Εὐαγγέλιο τήν Ἐκκλησία»¹.

Ο μασονικός μύθος του Δαρβινισμού

Διόδωρος Ράμμος, Ιστορικός – Αρχαιολόγος

Πρόλογος

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την Επιστήμη και τους επιστήμονες στην Ευρώπη, είναι θρησκευτικός. Η Επιστήμη, ιδίως οι θετικές επιστήμες, μετατράπηκε σε θρησκεία, η Γνώση αντιμετωπίζεται σαν θεά. Τα Πανεπιστήμια είναι οι ναοί της θεάς Γνώσης και οι καθηγητές των Πανεπιστημίων είναι οι ιερείς της θεότητας.

Η σύγχρονη ευρωπαϊκή Επιστήμη ξεπέρασε σε αλαζονεία και αυταρχικότητα ακόμη και τον Πάπα. Το αλάθητο, από την εποχή του Γαλλικού Διαφωτισμού, πέρασε στον χώρο των επιστημόνων. Ωστόσο, ελάχιστοι γνωρίζουν ότι δεν έχει κοπεί ακόμη ο ομφάλιος λώρος, που συνδέει την Επιστήμη με τον αποκρυφισμό, τα Πανεπιστήμια με τον Σιωνισμό και τις μασονικές στοές.
Ουσιαστικά, η ευρωπαϊκή Επιστήμη είναι η συνέχεια του αρχαίου εβραϊκού Γνωστικισμού, που υπόσχεται να κάνει τον άνθρωπο θεό χωρίς τον Θεό, μέσω της Γνώσης. Μέσα από αυτήν την ένοχη σχέση επιστήμης και αποκρυφισμού γεννήθηκε και η περίφημη θεωρία της εξέλιξης, ο δαρβινισμός.

Απλές ερωτήσεις κατανόησης κειμένου Β΄*

Τοῦ π. Αναστασίου Γκοτσοπούλου

"Π.Π.": Αὐτὴ τὴν πατριαρχικὴ ἀπάτη ὑποστηρίζει ὁ Ναυπάκτου καὶ κάποιοι ἐπαγγελματίες οἰκουμενιστές!

Κείμενο Α΄

Πατριαρχικὸ Γράμμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου
πρὸς τὸν Πατριάρχη Μόσχας Ἀλέξιο

Ἀρ. πρωτ. 1203 τῆς 26^ης Αὐγούστου 1992

      «Εἰς ἀπάντησιν πρὸς σχετικὰ τηλεγράφημα καὶ γράμμα τῆς Ὑμετέρας λίαν ἀγαπητῆς καὶ περισπουδάστου Μακαριότητος, ἐπί τοῦ ἀνακύψαντος προβλήματος ἐν τῇ καθ’ Ὑμᾶς ἀδελφῇ Ἁγιωτάτῃ Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας, ὅπερ πρόβλημα ὁδήγησε τὴν Ἱερὰν Σύνοδον αὐτῆς ὅπως προβῇ, δι’ οὓς οἶδε αὕτη λόγους εἰς τὴν καθαίρεσιν τοῦ ἄχρι προτινὸς ἐκ τῶν τὰ πρῶτα φερόντων Συνοδικοῦ μέλους αὐτῆς Μητροπολίτου Κιέβου κυρίου Φιλαρέτου, ἐπιθυμοῦμεν ἳνα γνωρίσωμεν τῇ Ὑμετέρᾳ Ἀγάπῃ ἀδελφικῶς ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζουσα εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῆς ὑφ’ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρωσσίας ἀποδέχεται τὰ Συνοδικῶς ἀποφασισθέντα περὶ τοῦ ἐν λόγῳ, μὴ ἐπιθυμοῦσα τὸ παράπαν ἳνα παρέξῃ οἱανδήποτε δυσχέρειαν εἰς τὴν καθ’  Ὑμᾶς ἀδελφὴν Ἐκκλησίαν.

Υπονομεύει καίρια την οικογένεια (τον γάμο) και καταργεί την Ευαγγελική ηθική!

Ἰδοὺ διατὶ προωθεῖται πυρετωδῶς ὁ σοδομισμός!

    ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ἀπόσπασμα ἀπὸ ἐνδιαφέρουσα μελέτη, ἡ ὁποία δίνει ἀπάντηση γιὰ τὴν ἁλματώδη προώθηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας παγκοσμίως:

    «Τί ἔχει νὰ κερδίσει ἡ ἐλὶτ τῆς Νέας Παγκόσμιας Τάξης μὲ τὴν προώθηση τοῦ “ὁμοφυλοφιλικοῦ προϊόντος”; Ὑπάρχουν πάντα δύο φυσικοὶ ἐχθροὶ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ κάθε εἴδους: ἡ οἰκογένεια καὶ ἡ θρησκεία. Ἡ προώθηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ ἄλλων μορφῶν ἀποκλίνουσας σεξουαλικῆς συμπεριφορᾶς, ὅπως ἔχουμε δεῖ ἀπὸ τὴν τρέχουσα διαμάχη γιὰ τὸν “γάμο ὁμοφυλοφίλων”, ἔχει σχεδιαστεῖ γιὰ νὰ ὑπονομεύσει τόσο τὸν γάμο καὶ τὴν οἰκογένεια ὅσο τοὺς φυσικοὺς νόμους καὶ τὴν παραδοσιακὴ ἠθική.

Τίποτα ό,τι συμβαίνει, δεν γίνεται χωρίς πρόνοια του Θεού!

Περί μοίρας και προνοίας

(Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Λόγος Α΄

Οι ταραχές και οι θόρυβοι της ζωής μας δεν προέρχονται από τα ίδια τα πράγματα της ζωής αλλά απ’ τη διάθεση της ψυχής μας
Η ζωή μας είναι γεμάτη από μεγάλη ταραχή και ο βίος μας γεμάτος από θορύβους. Το κακό όμως, αγαπητοί, δεν είναι αυτό, αλλά το ότι αυτούς τους θορύβους και τις ταραχές, ενώ μπορούμε ή να τους καταστήσουμε ελαφρότερους ή να τους υπομένουμε χωρίς λύπη, εμείς ούτε το ένα φροντίσαμε ούτε το άλλο, και περνάμε όλο τον καιρό μας μέσα στην απογοήτευση. Και ο ένας θρηνεί για τη φτώχεια του, ο άλλος για την αρρώστια του, άλλος για τις πολλές φροντίδες και για τις ανάγκες της οικογένειας, άλλος για την ανατροφή των παιδιών και άλλος για το ότι δεν έχει παιδιά. Και πρόσεξε να δεις πόσο μεγάλη είναι αυτή η ανοησία. Γιατί δε θρηνούμε όλοι για τα ίδια πράγματα, αλλά θρηνούμε το ίδιο για τα αντίθετα. Και όμως, αν τα ίδια πράγματα ήταν η αιτία για τους θρήνους μας, δεν θα έπρεπε να θρηνούμε το ίδιο και για τα αντίθετα. Αν, δηλαδή, η φτώχεια ήταν πράγμα κακό και αφόρητο, τότε εκείνος που ζει στα πλούτη δεν θα έπρεπε

Θαύμα του π. Ευμενίου μπροστά σε γνωστό τραγουδιστή!

Θαύμα του π. Ευμενίου μπροστά στον γνωστό τραγουδιστή Σταμάτη Κόκοτα!

Σε εκπομπή, που παρουσίαζε γνωστός δημοσιογράφος, παρευρισκόταν και ο τραγουδιστής Σταμάτης Κόκοτας. Το θέμα της εκπομπής ήταν για τα θαύματα και ο τραγουδιστής διηγήθηκε μια προσωπική εμπειρία που είχε.
Βρισκόταν στον Ευαγγελισμό, για να επισκεφθή κάποιον γνωστό του. Περνώντας από τα δωμάτια, είχε δει τον πατέρα Ευμένιο [Ιερομόναχος, π. Ευμένιος Σαριδάκης (1931-1999)].
Όπως ήταν στον διάδρομο και μιλούσε, σε ένα δωμάτιο πιο πέρα γινόταν αναταραχή, ο κόσμος έκλαιγε. Πήγε και ρώτησε, τι συμβαίνει. Ήταν ένα κορίτσι που το περιμένανε.

Επιχειρημάτων αμετανοησίας συνέχεια, προς υποστήριξη των σχισματο-αιρετικών του Φαναρίου!

Ναυπάκτου Ιερόθεος:

Ακρίβεια και οικονομία για τις χειροτονίες των εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Ναυπάκτου Ιερόθεος:  «Γιά τήν ἀκρίβεια ὅσο καί γιά τήν οἰκονομία ἤ συγκατάβαση στήν ἐπίλυση διαφόρων προβλημάτων, προϋποτίθεται ἡ συνοδική διαγνώμη θεουμένων Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι ἐνεργοῦν καί ἀποφασίζουν μέ τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».

  [Σχόλιο "Π.Π.": Ὅπως -ἂς ποῦμε- αὐτὴ τῶν Οἰκουμενιστῶν Βαρθολομαίου καὶ τῆς φατρίας του, ποὺ ἀποφάσισαν γιὰ τοὺς ἀχειροτόνητους Οὐκρανούς, δημιουργώντας νέα "ἐκκλησία" καὶ βγάζοντας ἐκτὸς τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία. "Θεούμενη" πράξη, "θεουμένων" Οἰκουμενιστῶν" Ἐπισκόπων, ποὺ ὁ κ. Ἱερόθεος συνεχίζει νὰ ὑποστηρίζει!].

Ναυπάκτου Ιερόθεος:

Ακρίβεια και οικονομία για τις χειροτονίες των εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας

     Ἕνα σημαντικό θέμα πού ἐπανέρχεται κατά καιρούς στίς συζητήσεις μας εἶναι πῶς θά γίνωνται ἀποδεκτοί οἱ «Κληρικοί» ἄλλων σχισματικῶν καί αἱρετικῶν ὁμάδων, ὅταν προσέρχωνται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Βέβαια, αὐτό ἔχει σχέση μέ τήν Ἀποστολική Παράδοση καί τήν Ἀποστολική Διαδοχή, ἀλλά ἐπειδή ὑπάρχουν πολλές λεπτομερεῖς περιπτώσεις, γι’ αὐτό κάθε φορά ἐξετάζεται ἡ συγκεκριμένη περίπτωση καί οἱ προϋποθέσεις κάτω ἀπό τίς ὁποῖες ἔγιναν οἱ «χειροτονίες» Κληρικῶν.

    Ἤδη, σέ κείμενό μου, πού ἔχω δημοσιεύσει μέ τίτλο «Ἀποστολική Παράδοση καί Ἀποστολική Διαδοχή στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας» ἔχω θίξει τό σοβαρό αὐτό ζήτημα, μέσα στήν προοπτική τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας καί ἐκκλησιολογίας.

Οι κατηγορίες των Αγίων

Η Εκκλησία μας χωρίζει τους Αγίους της σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με την ιδιότητα τους. Οι κατηγορίες λοιπόν είναι οι εξής:

Προφήτες: Λέγονται όλοι εκείνοι που κατά την προ Χριστού περίοδο μέχρι και τον Ιωάννη τον βαπτιστή κήρυξαν στον Ιουδαϊκό λαό τον λόγο του Θεού και προφήτευσαν την έλευση του Μεσσία όπως ο Μωυσής, ο Ηλίας, ο Ησαίας και άλλοι.

Υπέρ πολλαπλών Κυρίων;

Ἕνα κείμενο γιὰ τὴν ὀρθόδοξη Ἐξομολόγηση καὶ τὰ γενετήσια ἁμαρτήματα

    Σχόλιο καθηγητοῦ Γεωργίου Παναγόπουλου: «Παραπέμπω στὴ συνέχεια σὲ ἕνα ἐξαιρετικό, "ἅλατι ἠρτυμένον" (Κολ. 4, 6) κείμενο τοῦ συναδέλφου Ἀν. Πολυχρονιάδη...

    Στὴν παρέμβασή του αὐτὴ ὁ Δρ. Πολυχρονιάδης ἀνατέμνει in brevis τὸ "ἀκανθῶδες" ζήτημα τῶν γενετήσιων, κοινῶς σεξουαλικῶν, ἁμαρτημάτων καὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετώπισής τους ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Καθολικὴ Ἐκκλησία στὸ πλαίσιο τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου τῆς Ἐξομολογήσεως καὶ ἐντός τῆς ἁγιογραφικῆς καὶ

Η Πανθρησκειακή πίστη που έφερε η Κολυμπάριος Σύνοδος και η «ίδρυση ενός πολιτισμού δικαιοσύνης»!

Μήνυμα ενότητας σε όλη την Ορθοδοξία απήθυνε ο πατρ. Βαρθολομαίος

 Μήνυμα ενότητας σε όλη την Ορθοδοξία απήθυνε η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος από το βήμα της 10ης Γενικής Συνέλευσης του Διαθρησκευτικού Διεθνούς Οργανισμού «Religions for Peace».

   Η Γενική Συνέλευση πραγματοποιείται στην πόλη Λίνταου της Γερμανίας, με θέμα: «Caring for our Common Future – Advancing Shared Well-being».
    Κατά την τελετή παρέστη και μίλησε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Frank-Walter Steinmeir, καθώς επίσης και θρησκευτικοί ηγέτες και εκπρόσωποι Κυβερνήσεων και Διεθνών Οργανισμών, συνολικά περί τα 900 πρόσωπα.

Οι Ιεροί Κανόνες απαγορεύουν τους μικτούς γάμους. Η οικονομία έγινε παρανομία

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

1. Τί εἶναι οἱ μικτοί γάμοι
Μικτοί γάμοι καλοῦνται ἐκεῖνοι, πού τελοῦνται ἀνάμεσα σέ Ὀρθοδόξους καί αἱρετικούς (δηλ. Παπικούς, Προτεστάντες, Διαμαρτυρομένους, Λουθηρανούς, Καλβινιστές, Ἀγγλικανούς, Μεθοδιστές, Βαπτιστές, Εὐαγγελιστές, Πρεσβυτεριανούς, Μονοφυσίτες – Ἀντιχαλκηδονίους, Αἰθίοπες, Ἀρμενίους, Ἰακωβῖτες, Κόπτες κ.ἄ.) ἤ ἀλλοθρήσκους (δηλ. Μωαμεθανούς, Ἰουδαίους, Βουδιστές κ.ἄ.) ἤ ἀπίστους (ἀποκρυφιστές, νεοεποχίτες, μασόνους κ.ἄ.). Οἱ μικτοί γάμοι εἶναι ἕνα ἀπό τά μέσα, μέ τά ὁποῖα προσπαθεῖ ἡ ἀντίχριστη λεγομένη «Νέα Ἐποχή», ἡ «Νέα Τάξη Πραγμάτων» καί ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ νά νοθεύσει καί νά ἀλλοιώσει τήν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ζήτημα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν τραγική του πλευρά, ἔχει καὶ τὴν κωμική

ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ζήτημα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν τραγική του πλευρά, ἔχει καὶ τὴν κωμική.

Οἱ ἀποξενωμένοι τῆς θείας χάριτος σχισματικοὶ καὶ ἀχειροτόνητοι «ἐπίσκοποι» τῆς «νέας ἐκκλησίας» στὴν Οὐκρανία, στὴν ὁποία ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος χορήγησε, ὅπως τὴ χορήγησε, αὐτοκεφαλία, ὄχι μόνο δὲν μποροῦν νὰ μονιάσουν, ἀλλὰ ἀντιμάχονται μεταξύ τους μὲ ἰδιαίτερη σφοδρότητα.

Οικουμενισμός-μεταπατερική θεολογία: «παραχαρακτική της Ορθόδοξης εκκλησιολογίας οδός»

EΝΦΙΑ-λωμένη μεταπατερική «θεολογία»

Γράφει ο Αναστάσιος Ομ. Πολυχρονιάδης στην Romfea.gr

Δρ. Θεολογίας ΑΠΘ

---

     Ο Πέτρος Βασιλειάδης, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, αποτελεί ένθερμο υποστηρικτή της μεταπατερικής «θεολογίας».

Με αφορμή, λοιπόν, κάποιες σημειώσεις του σχετικά με τη σύνοδο της Κρήτης (2016), προβαίνουμε σε μια σύντομη έρευνα, η οποία φανερώνει το χάσμα που υφίσταται μεταξύ της Ορθόδοξης Θεολογίας και της μεταπατερικής, που εκφράζει ο Βασιλειάδης.

Εισαγωγικά

      «3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ. ΟΙ 10 ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ...ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΦΥΣΙΚΑ. Ή ΜΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΑΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.
Η εκκλησία μας δυστυχώς εκ των πραγμάτων απέδειξε πως θέλει να παραμείνει συνομοσπονδία ανεξάρτητων εκκλησιών, αλλά όχι η ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Χριστού, η μία, αγία, καθολική και αποστολική.
Οι ευθύνες είναι φανερές και φυσικά επιμερίζονται
 Θεολογικά, όχι μόνο η Ορθοδοξία είναι ανίκανη να προχωρήσει αποφασιστικά στην εμβάθυνση του "ανθρωπολογικού" ζητήματος, με κορυφαία πτυχή του την θέση και τον ρόλο των γυναικών (διακόνισσες, και όχι μόνον), αλλά έχει πολύ δρόμο ακόμη να διανύσει και στο "εκκλησιολογικό". 
Μια ΑΝΑΛΗΨΗ θα μας σώσει. Χρόνια πολλά σε όλους».

Εδώ, ο Πέτρος Βασιλειάδης, ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής ΑΠΘ και νυν διευθυντής του μεταπτυχιακού προγράμματος

«Π.Π.»: Ως πότε οι Γ.Ο.Χ. θα διαστρέφουν τα της Πίστεως και θα "ψαλιδίζουν" τα κείμενα!

Ἀπάντηση

πρὸς τὸν κ. Δημήτριο Χατζηνικολάου

διὰ τὸ κείμενό του

«Διαστροφή και παραλογισμός της ομάδος του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά δια το ημερολογιακό ζήτημα»

Τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

           Ἀγαπητὲ ἀδελφέ, κ. Δ. Χατζηνικολάου

                 Χαῖρε ἐν Κυρίῳ

Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ ἀντιπαραθέσεις, ἔστω καὶ γιὰ πνευματικὰ ἢ ἐκκλησιολογικὰ θέματα, ψυχραίνουν τὶς καρδιὲς μας σὲ σημεῖο νὰ μὴν δυνάμεθα νὰ σταθοῦμε στὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο, τὸ ὁποῖο καθορίζει ἡ Ἁγία Γραφή, δηλαδὴ νὰ μὴν ἔχουμε καμιὰ ἐμπάθεια μεταξύ μας, ἔστω κι ἂν ἔχουμε διαφορετικὲς ἀπόψεις, νὰ μὴν ψυχρανθῆ καὶ μεταξύ μας ἡ ἀγάπη, νὰ θεωροῦμε τοὺς ἄλλους ἀδελφούς μας κ.λπ. Αὐτὸ βέβαια τὸ λέγω γιὰ ὅλους μας, καὶ πρῶτα γιὰ τὸν ἑαυτό μου, καὶ αὐτοὺς ποὺ ἀποκαλεῖτε «ὁμάδα» μου. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι προκειμένου νὰ διατηρήσουμε τὴν μεταξύ μας ἀγάπη, πρέπει νὰ ὑποταχθοῦμε στὶς γνῶμες καὶ τὶς ἀπόψεις τῶν ἄλλων, τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ τὶς θεωροῦμε λανθασμένες, ἀλλὰ ὅτι πρέπει νὰ ἐκφέρουμε τὶς ἀπόψεις μας ἀπαθῶς καί, κυρίως, χωρὶς σκοπιμότητες καί, βέβαια, νὰ ὑποτασσώμεθα στὴν ἀλήθεια, ἔστω κι ἂν αὐτὴ δὲν μᾶς συμφέρει. Μὲ τὸν σκοπὸ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ὁ διάλογος πρὸς οἰκοδομὴ ὅλων μας καὶ ἂν κάπου παρεκκλίναμε ἀπὸ ἐμπάθεια καὶ ἀδυναμίες νὰ μᾶς συγχωρέσετε.

Ο Σαμουήλ ως Κριτής και Προφήτης

(20 Αυγούστου)

 

Ο Σαμουήλ καταγόταν από την πόλη Ραμά, βόρεια της Ιερουσαλήμ και ανήκε στη φυλή του Εφραίμ.
Γονείς του ήταν οι ευσεβείς Ελκανά και Άννα, οι οποίοι τον απέκτησαν μετά από πολλές παρακλήσεις προς το Θεό, εφόσον για πολλά χρόνια δεν είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν παιδιά. Άλλωστε, και το όνομα του Σαμουήλ αποκαλύπτει τη σχετική ιστορία αφού Σαμουήλ σημαίνει «Θεαίτητος». Σε αυτό επίσης μας παραπέμπει και η σχετική αναφορά στο Α΄ Βασ. 1:20.

Επειδή, όπως αναφέραμε οι γονείς του Σαμουήλ ήταν ευσεβείς και αναγνώριζαν πως η γέννηση του Σαμουήλ ήταν ένα δώρο από το Θεό γι’ αυτούς, θέλοντας να Τον ευχαριστήσουν και να δείξουν την ευσέβειά τους, αφιέρωσαν το Σαμουήλ από την παιδική του ηλικία στο ιερό της Σηλώ, όπου τέθηκε υπό την προστασία του ιερέα Ηλεί. Όπως πληροφορούμαστε και από το Α΄ Βασ. 2:26, ο Σαμουήλ μεγαλώνοντας διδάχθηκε εκεί τη Μωσαϊκή θρησκεία και εισήλθε στο πνεύμα της.

Τελετουργικά θέματα

 Τό ἐπιτραχήλιο καί ἡ ἀναγκαιότητα τῆς ἀμφίεσής του

Γεωργίου Ζαραβέλα- Θεολόγου ΜΑ Ιστορικής Θεολογίας - Λειτουργικής ΕΚΠΑ

Το επιτραχήλιο ή κοινώς πετραχήλι, είναι άμφιο κοινό για τον αρχιερέα και τον πρεσβύτερο. Αποτελείται από μία λωρίδα υφάσματος, η οποία περιβάλλει τον τράχηλο του λειτουργού και έχει τις δύο απολήξεις της ενωμένες κατά μήκος μπροστά, φθάνοντας έως και τα πόδια του. Η ονομασία του αμφίου προέρχεται από τον τρόπο της περιβολής του γύρω από τον τράχηλο, με τη σύνθεση των λέξεων «επί» και «τράχηλος».

Η ΡΟΕΔ Αγαθάγγελου φέρνει «Άρωμα» της Κολυμπάριας Συνόδου στην Κύπρο!!!

«Άρωμα» προπαγάνδας στην Κύπρο: «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου» με έδρα την Κερύνεια – Οι κίνδυνοι (βίντεο)

«Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου», όπως αυτοαποκαλείται, λειτουργεί στα κατεχόμενα και συγκεκριμένα στην Κερύνεια. Οι «λειτουργίες» τελούνται στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου (Πάνω Κερύνεια) και της Παναγίας στο χωριό Κλεπίνη (Arapkoy).
H «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου» έχει εφημέριο τον π. Αλεξέι Ιβάνοφ, ο οποίος χειροτονήθηκε το 2014 στα κατεχόμενα από τον Μητροπολίτη Οδησσού Αγαθάγγελο (Agafangel Pashkovsky), επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης

«Ακουέτωσαν ταύτα και οι “Δυνητιστές”» της Θεσσαλονίκης

«Το δια την κοινωνίαν της ασεβείας...»

(Μ. Βασίλειος – Κατά Ευνομίου – Λόγος Α΄)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, η κοινωνία με την αίρεση του οικουμενισμού, σήμερα, βρίσκει εύκολο οδηγό την «δυνητική θεωρία», τους πνευματικούς, τους γέροντες, το σύνολο των Ι. Μονών και τους επισκόπους. Αυτή η κοινωνία της αίρεσης δεν μένει δίχως συνέπειες.

Ο Μ. Βασίλειος, για την κοινωνία στην ασέβεια (αίρεση), σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, τονίζει:

«Κοινός γαρ μοι ο λόγος προς άπαν ομού το σύνταγμα, το δια την κοινωνίαν της ασεβείας, ώσπερ τι μέλος νενοσηκός του υγιαίνοντος σώματος της Εκκλησίας απορραγέν».

Μετάφραση (υπό Θεοδώρου Ζήση):

«Ο λόγος μου αναφέρεται εις ολόκληρον την παράταξιν (του Ευνομίου, του Αρειανισμού), η οποία λόγω του ότι κοινωνεί της ασεβείας, απεκόπη από το υγιές σώμα της εκκλησίας ως άρρωστον μέλος» (Μ. Βασίλειος – Ε.Π.Ε., 10).

Άξιο προσοχής, ότι ο Μ. Βασίλειος στο λόγο του «κατά Ευνομίου», υπενθυμίζει την εν Σελευκεία της Ισαυρίας συνελθούσα σύνοδο (359 μ. Χ.), η οποία κατεδίκασε τους Αρειανίζοντες και καθήρεσε τον αρχηγό των Ανομοίων Αέτιο (διδάσκαλο του Ευνομίου).

Στη συνέχεια, όμως, γενικεύει την εκκλησιολογική του τοποθέτηση και απευθύνεται «προς άπαν ομού το σύνταγμα» των αιρετικών, προς το πλήθος δηλ. που έχει «κοινωνίαν της ασεβείας».

Δεν συνδέει την απόφαση της συνόδου της Σελευκείας με την εκκλησιολογική του τοποθέτηση, που είναι πάντα εν ισχύει και χωρίς απόφαση συνόδου: «δια την κοινωνίαν της ασεβείας», τίθεσαι άμεσα εκτός Εκκλησίας, «ώσπερ τι μέλος νενοσηκός… της Εκκλησίας απορραγέν».

π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος: Απλές ερωτήσεις κατανόησης κειμένου Α΄

ΑΣΚΗΣΗ Α΄

    Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος στὴν ἐπίσημη ἐπίσκεψή του στὸ Κίεβο στὶς 26 Ἰουλίου 2008 γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῶν 1020 χρόνων ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος τῶν Ρῶς, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Οὐκρανικὸ λαὸ εἶπε μεταξὺ ἄλλων: «Ἡ ἐπί προφανεῖ θυσίᾳ τῶν ἰδίων δικαιωμάτων ὀφειλετική διακονία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ ἔχει τήν περισσοτέραν ἔκφρασιν εἰς τήν ὅλην ἐξέλιξιν τῆς σχέσεως αὐτοῦ πρός τήν ἐκλεκτήν μεταξύ τῶν θυγατέρων Ἐκκλησιῶν, τήν Ἐκκλησίαν τῆς Οὐκρανίας, ἡ ὁποία ὑπήγετο ὑπό τήν κανονικήν δικαιοδοσίαν του ἐπί ἑπτά συναπτούς αἰῶνας, ἤτοι ἀπό τοῦ Βαπτίσματος τῆς μεγάλης ἡγεμονίας τοῦ Κιέβου (988-1687), μέχρι τῆς προσαρτήσεως αὐτῆς ὑπό τοῦ Μ. Πέτρου εἰς τό ρωσικόν κράτος. Πράγματι, ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία προσέφερε προθύμως ἐπί ἑπτά αἰῶνας καί ἐκ τοῦ ὑστερήματος αὐτῆς,… Οὕτως, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Διονύσιος Δ’, μετὰ τὴν προσάρτησιν τῆς Οὐκρανίας εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ Μ. Πέτρου, ἔκρινεν ἀναγκαίαν, ὑπὸ τὰς περιστάσεις ἐκείνας, καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴν ὑπαγωγὴν αὐτῆς εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας (1687), παρὰ τὴν ὁμόφωνον καὶ σθεναράν ἀντίθεσιν τῆς Ἱεραρχίας τῆς Οὐκρανίας διὰ τὴν ἀπόφασιν ταύτην, καὶ ἐπὶ προφανεῖ ζημίᾳ τῶν κανονικῶν δικαίων τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, ἳνα μὴ αἱ δοκιμασίαι τοῦ εὐσεβοῦς οὐκρανικοῦ λαοῦ καταστοῦν ἐπαχθέστεραι ὑπὸ τὴν ὀρθόδοξον πολιτικὴν ἡγεσίαν»¹.
Ἂς τολμήσουμε, λοιπόν, νὰ ἀπαντήσουμε στὰ ἁπλὰ ἐρωτήματα μὲ βάση τίς ἀνωτέρω σκέψεις τοῦ Πατριάρχου καὶ ὄχι τί θὰ θέλαμε νὰ λέει:

Πηγή

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. 14,22-34)

   «Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλουςκαὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος (:Και αμέσως ο Ιησούς, για να μην παρασυρθούν οι μαθητές Του από τον ενθουσιασμό του πλήθους που ήθελε να Τον ανακηρύξει βασιλιά [μετά από το θαύμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων] τους ανάγκασε να εισέλθουν στο πλοίο και να περάσουν πριν από Αυτόν στο απέναντι μέρος της λίμνης, ωσότου Αυτός διαλύσει τα πλήθη του