Διατήρηση της ειρήνης της ψυχής

 Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ

   Θα πρέπει ν’ αγωνίζεσαι με κάθε τρόπο νά διατηρείς την ειρήνη της ψυχής και να μην ενοχλείσαι απο τις προ­σβολές των άλλων. Γιά να το πετύχεις αυτό, θα πρέπει ν’ αγωνίζεσαι μέ όλες τις δυνάμεις να συγκρατήσεις το θυμό καί νά φυλάξεις με προσοχή το νου και την καρδιά σου από απρεπείς σκέψεις και αισθήματα.

   Ο Θεός έχει βάλει μέσα μας μόνο ένα θυμό και ένα φθόνο: εναντίον του πονηρού, εναντίον εκείνου που στην αρχή εξα­πάτησε τον άνθρωπο και τον έβγαλε από τον Παράδεισο, εναντίον του φθοροποιού διαβόλου. Μας δόθηκε η εντολή νά πολεμήσουμε εναντίον των πονηρών πνευμάτων της ακαθαρ­σίας και της επιθυμίας, που σπείρουν στην καρδιά ακάθαρτες και πονηρές σκέψεις.

    Επομένως, θα πρέπει νά ανεχόμαστε μέ αταραξία τίς προσβολές πού μάς κάνουν οι άλλοι και να συνηθίσουμε τον εαυτό μας να έχει τέτοια πνευματική διάθεση, ώστε οι προσβολές αυτές να φαίνονται ότι δεν απευθύνονται σε μας αλλά σε άλλους.

ΕΙΡΗΝΗ ΨΥΧΗΣ

   

   Το να βυθίζει κανείς το νου του μέσα στην ψυχή του καί η καρδιά του να εργάζεται νοερά είναι σημείο σοφής ψυχής. Τίποτα δεν είναι καλύτερο από την ειρήνη του Χριστού. Σ’ αυτή εξοστρακίζεται κάθε πόλεμος των πνευμάτων του σκότους: «ότι ούκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τάς εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις» (Εφεσ. στ΄ 12).

   Τότε η χάρη του Θεού τον επισκιάζει καί βρίσκεται σε μιά ειρηνική κατάσταση. Και από αυτή την ειρηνική κα­τάσταση προχωρά σε μια άλλη, περισσότερο ειρηνική. Ειρηνική κατάσταση εννοούμε όταν κανείς έχει καθαρή συνείδηση. Και περισσότερο ειρηνική, όταν ο νους θεω­ρεί μέσα του τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με το λόγο του Θεού: «και εγεννήθη εν ειρήνη ο τόπος αυτού» (Ψαλμός οε΄ 3).

   

    Μπορεί να μην ευφραίνεται κανείς, όταν βλέπει τον ήλιο με τα αισθητά του μάτια; Αλλά πόσο περισσότερο ευφραίνεται, όταν ο νους του βλέπει με τα εσωτερικά μάτια τον Ήλιο της Δικαιοσύνης, το Χριστό;

Τότε πραγματικά χαίρεται κανείς με μιά αγγελική χαρά. Γι’ αυτή τη χαρά ο απόστολος Παύλος είπε: «ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλιππ. γ΄ 20).

    Όταν ο άνθρωπος πορεύεται σε μια ειρηνική κατά­σταση, γεύεται τις πνευματικές δωρεές με αφθονία.

   Οι άγιοι πατέρες, που βρίσκονταν σε ειρηνική κατά­σταση καί είχαν επισκιαστεί από τη θεία χάρη, ζούσαν πολύ.

      Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε ειρηνική κατάσταση, μπορεί νά φωτίσει και τους άλλους με το δικό του φως. Πριν απ’ αυτό όμως πρέπει να επαναλάβει τα λόγια αυτά της Προφήτιδος Άννας: «μη εξελθέτω μεγαλορρημοσύνη εκ του στόματος υμών» (Α΄ Βασιλ. β΄ 3) και τα λόγια του Κυρίου: «υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν ταά κάρφος εκ του οφθαλμού του αδελφού σου» (Ματθ. ζ΄ 5).

    Ο Κύριος μας “Ιησούς Χριστός άφησε τήν ειρήνη αυτή σαν κάποιο ανεκτίμητο θησαυρό στους μαθητές Του πριν το θάνατο Του, λέγοντας: «ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν» (Ιωάν. ιδ΄ 27). Γι’ αυτή την ειρήνη ο Απόστολος λέγει: «και η ειρήνη του Θεού η υπερέχουσα πάντα νουν φρουρήσει τας καρδίας υμών και τα νοήματα υμών εν Χριστώ Ιησού» (Φιλιπ. δ΄ 7).

   Γι’ αυτό πρέπει να αγιάσουμε όλες τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τα έργα μας, για να λάβουμε την ειρήνη του Θεού και να κραυγάζουμε πάντα μαζί με την Εκκλη­σία: «Κύριε, ο Θεός ημών, ειρήνην δος ημίν» (Ησαΐας κστ΄ 12).

Από το βιβλίο: Διδαχές Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ- σειρά: Φιλοκαλία των Ρώσων Νηπτικών, εκδόσεις Πέτρου Μπότση, Αθήνα 1983
για την αντιγραφή:  ιστολόγιο “Αντέχουμε…”

Bεβήλωση ναών

 Απόστολος Παπαδημητρίου

«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

   Οι πρόσφατες βεβηλώσεις ιερών ναών της Εκκλησίας έδειξαν ότι ο ελληνικός λαός βιώνει βαθειά παρακμή, την οποία, δυστυχώς, δεν αισθάνεται. Ο τορπιλισμός της «Έλλης» την ημέρα της κοίμησης της Μεγαλόχαρης είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο και είχε συμβάλει τα μέγιστα στην εθνική ομοψυχία, όπως δείχθηκε μήνες αργότερα. Ίσως ισχυριστεί κάποιος ότι στην περίπτωση της βεβήλωσης ο «εχθρός» είναι εντός των τειχών.

  Εστιάζοντας όμως την προσοχή μας στους ελάχιστους νέους

Διαμαρτυρία ομάδας εκπαιδευτικών δυτικής θεσσαλονίκης προς την Ι. Μονὴ Μεγίστης Λαύρας για τον π. Σάββα Λαυριώτη

ΟΜΑΔΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πρὸς

τὴν Ἱερὰ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας

Κοινοποίησις:

Ἱερὰ Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους

Πολιτικὴ Διοίκηση Ἁγίου Ὄρους

Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ

  Μετά λύπης μου αγαπητοί Πατέρες της εν λόγω Ιεράς Μονής την οποία είχα την ευλογία να επισκεφτώ για προσκύνημα πρόσφατα, μαθαίνω ότι ο Προϊστάμενος της Μονής π. Σάββας εκδιώχθηκε από την Μονή γιατί καταφέρθηκε (χωρίς ευλογία όπως  διαδίδεται ) εναντίον της Ψευτοσυνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης.

   Επειδή ανήκω όπως και άλλοι συνάδερφοι στον χώρο της Δημόσιας Εκπαίδευσης και τόσα χρόνια ζούμε τα γεγονότα των «εσχάτων καιρών» θα περιμέναμε από τους μοναχούς του Αγίου Όρους να σηκώσουν ανάστημα απέναντι σε αυτούς που θέλουν να καταστήσουν την Ορθόδοξη Πίστη μας τον τελευταίο τροχό στο άρμα του Οικουμενισμού.

   Όμως αληθινά, χωρίς να γνωρίζω τον λόγο (δεν θα ήθελα να

"Ο Ιερώνυμος εταράχθη και εσκέπτετο να τον καθαιρέση"! -- Κι αν τότε, ...σήμερα; -- Να γιατί τρέμουν οι Δεσποτάδες και προσκυνούν τους αιρετικούς Οικουμενιστές!!!

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

.

ΤΟΥ ΟΙΚ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ

ΥΠΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

Τοῦ π. Μάρκου Μανώλη

   ΥΠΟ πνευματικῶν τέκνων τοῦ πολιοῦ Γέροντος τῆς Ὀρθοδοξίας, Μητροπολίτου πρ. Φλωρίνης κ. Αὐγουστίνου, ἐζητήθη νὰ γράψωμεν κάτι ἀπὸ τὴν ζωὴν καὶ θεοφιλῆ δρᾶσιν του ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ ἑκατοστοῦ ἔτους.

   Ἀναμφιβόλως ὁ Σεβασμιώτατος ὑπῆρξε μία ἡρωϊκὴ προσωπικότης. Ὑπῆρξεν ἕνας μεγάλος ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὴν ἐποχήν μας. «Ἐθηριομάχησε» μὲ πολλοὺς ἄρχοντας τοῦ κόσμου τούτου. Κορυφαία ὑπῆρξεν ἡ ἀπόφασίς του νὰ προβῆ, μαζὶ μὲ ἄλλους δύο ἐκλεκτοὺς Ἱεράρχας, τὸ ἔτος 1971, εἰς τὴν διακοπὴν τοῦ μνημοσύνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρου, προκειμένου νὰ τὸν ἀναχαιτίσῃ ἀπὸ τὸ πραξικόπημα νὰ συλλειτουργήσῃ μὲ τὸν Πάπαν εἰς τὴν Ρώμην, ὅπως ἐτόνιζεν αὐτὸ ὁ οἰκουμενιστὴς Πατριάρχης Ἀθηναγόρας. Τὰ γεγονότα ἔχουν ὡς ἑξῆς.

  Μετὰ τὴν συνάντησιν καὶ συμπροσευχὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρου εἰς τὰ Ἱερασόλυμα μὲ τὸν Πάπαν τῷ 1964, ὁ ἀρχιμανδρίτης τότε Αὐγουστῖνος Καντιώτης εἶχε ζητήσει μὲ ἔκτακτον ἔκδοσιν τῆς «Χριστιανικῆς Σπίθας» τὴν καθαίρεσίν του (βλ. φ. 268/ Ἰαν. 1964). Τῷ 1967, ἀνελπίστως, ἐξελέγη ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Μητροπολίτης Φλωρίνης. Ὁ ἀείμνηστος Συνοδικὸς Ἱεράρχης Τρίκκης καὶ Σταγῶν Διονύσιος εἶχε προτείνει τὴν ἐπιλογὴν τοῦ ἀρχιμανδρίτου Αὐγουστίνου Καντιώτου εἰς Ἐπίσκοπον Φλωρίνης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπετεύχθη κατόπιν πολλῶν ἀγώνων τοῦ ἀειμνήστου Ἱεράρχου κυροῦ Διονυσίου. Ὁ ἤδη Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος εἰς τὸ πρῶτον κήρυγμά του μετὰ τὴν χειροτονίαν του εἰς Ἐπίσκοπον, εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν Ἀθηνῶν Ζωοδόχου Πηγῆς 44, ἐδέχθη καὶ τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν ἀπὸ ἀκροάτριαν τοῦ κηρύγματός του: «Καὶ τώρα, ὅταν θὰ πᾶς στὴ Φλώρινα, θὰ μνημονεύης τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα;». Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης ἤρεμος τὴν ἠρώτησεν, ἐὰν εἶναι παλαιομερολογίτισσα. Ὅταν ἔλαβε θετικὴν ἀπάντησιν, τῆς ἀπήντησε: «Πότε θὰ διακόψω τὸ μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχου, εἶναι ἰδική μου ὑπόθεσις». Καὶ πράγματι ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης δὲν ἐβιάσθη νὰ προβῆ εἰς τὴν διακοπὴν τοῦ μνημοσύνου τοῦ οἰκουμενιστοῦ πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρου. Ὑπέμεινεν ἐπὶ μίαν τριαετίαν. Τῷ 1970 ὅμως, ὅτε ἦτο βέβαιον ὅτι ὁ Πατριάρχης θὰ μετέβαινεν εἰς Ρώμην, διὰ νὰ συλλειτουργήση μὲ τὸν Πάπαν, ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος μαζὶ μὲ τοὺς ἡρωϊκοὺς Μητροπολίτας Ἐλευθερουπόλεως κυρὸν Ἀμβρόσιον καὶ Παραμυθίας κυρὸν Παῦλον προέβησαν εἰς τὴν διακοπὴν τοῦ μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρου καὶ ἐδήλωσαν ὅτι τότε μόνον θὰ ἐπαναφέρουν τὸ μνημόσυνόν του, ὅταν θὰ παύσουν τὰς ἀπαράδεκτα οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα πρὸς τὸν Πάπαν.

  Ἡ ἀπήχησις ἐκ τοῦ γενναίου αὐτοῦ ἐγχειρήματος εἰς τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα ὑπῆρξε μεγίστη. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κυρὸς Ἱερώνυμος ἐταράχθη καὶ ἐσκέπτετο νὰ καθαιρέσῃ τοὺς τρεῖς Ἱεράρχας μὲ συνοπτικὰς διαδικασίας εἰς τὸ Συνοδικὸν Δικαστήριον. Ἡ ἀντίδρασις πρὸς τὰ σχέδια αὐτὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου ὑπῆρξε μεγάλη. Μεταξὺ ἄλλων παρενέβη καὶ ὁ σθεναρὸς ἀγωνιστὴς τῆς Ὀρθοδοξίας, καθηγητὴς τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ἀείμνηστος Κωνσταντῖνος Δωρ. Μουρατίδης, ὁ ὁποῖος διεμήνυσεν εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον ὅτι ὁ ἐπίσκοπος δὲν εἶνε νεωκόρος ἀλλὰ ἐπίσκοπος τῆς καθ᾿ ὅλου Ἐκκλησίας καὶ ἔχει χρέος νὰ παρεμβαίνῃ, ὅταν πλήττεται ἡ ὀρθόδοξος πίστις.

   Τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἶναι μνημειώδη καὶ ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Παπισμὸς δὲν εἶναι μόνον σχίσμα, ἀλλὰ καὶ αἵρεσις, ὅπως ἐτόνιζον ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἅγιοι Πατέρες(*). Τελικῶς τὴν λύσιν ἔδωσεν ὁ Πανάγαθος Θεός. Ὀλίγον προτοῦ μεταβῆ εἰς τὴν Ρώμην ὁ οἰκουμενιστὴς Πατριάρχης, εὑρισκόμενος εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν τῆς Χάλκης, παρεπάτησε, ἔσπασε τὸ πόδι του, καὶ μετὰ ἀπὸ ὀλίγον, τὸν Ἰούλιον τοῦ 1972, ἀπέθανεν.

   Ἔτσι ἐματαιώθη ἡ μετάβασις τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρου εἰς τὸ Βατικανόν, ἡ συμπροσευχὴ καὶ ἐνδεχομένως ἡ συλλειτουργία μὲ τὸν αἱρεσιάρχην Πάπαν, πρὸς μεγάλον σκανδαλισμὸν τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἤδη ἔχουν κοιμηθῆ οἱ δύο μακαριστοὶ Ἱεράρχαι Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιος καὶ Παραμυθίας Παῦλος, ἐπιζῆ, ὅμως, ὁ πρώην Φλωρίνης Αὐγουστῖνος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν ταπεινῶς τὰς θεοπειθεῖς εὐχάς Του.

Ἀρχιμανδρίτης  Μᾶρκος Κ. Μανώλης

πνευματικὸς προϊστάμενος

τῆς «Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ἑνώσεως»

Νέα Ἐρυθραία 15 Νοεμβρίου 2006

ἀρχὴ τῆς νηστείας τῶν Χριστουγέννων

Πηγή

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

ΑΠΟ ΤΟΝ 85χρονο

ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

 ΓΕΡΟΝΤΑ ΝΕΚΤΑΡΙΟ

ΤΗΣ Ι. Μ. ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Είχε 44 χρόνια στο

ΑΓΙΟ  ΟΡΟΣ!

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝ.... ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.... ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ

Διακοπή της μνημόνευσης του οικουμενικού πατριάρχη Βαρθολομαίου  και από έναν ακόμα αγιορείτη , τον γέροντα Νεκτάριο από την Ι.Μονή Ζωγράφου Αγίου Όρους - Αθω.

Ο γέροντας Νεκτάριος είναι 85 χρονών και 44 χρόνια μέσα στο Άγιο Όρος . Σταμάτησε την μνημόνευση του Βαρθολομαίου πριν λίγες μέρες , και την κοινωνία με όλους τους οικουμενιστές.

Εξήλθε από το Άγιο Όρος χωρίς να ζητήσει ευλογία από τον καθηγούμενο της Μονής και από κανέναν άλλον που μνημονεύει τον αιρετικό οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο ως ορθόδοξο επίσκοπο , μη μπορώντας άλλο να βλέπει να προδίδεται η ορθόδοξη πίστη μας από τους οικουμενιστές του Πάπα, και χωρίς να σκεφτεί τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει λόγω και του γήρατος. Ας γίνει παράδειγμα ο γέροντας Νεκτάριος προς όλους μας ,και προς τους νεώτερους μοναχούς που ενώ βλέπουν την προδοσία της πίστεως από τους οικουμενιστές λυκοποιμένες , διστάζουν να διακόψουν την μνημόνευση του αιρετικού Βαρθολομαίου για να μην υποστούν τον διωγμό.

Ευχόμαστε με όλη μας την καρδιά προς τον κύριο , να δίνει δύναμη και να προσθέτει πίστη σε όλους τους πατέρες ομολογητές της πίστεως. Αμήν.

Πηγή: http://apotixisis.blogspot.gr

Καταργείται το άβατο του Αγίου Όρους;

Καταργείται το άβατο του Αγίου Όρους, όπως τουλάχιστον αποφάσισε παγκόσμια χριστιανική οργάνωση, μέλη της οποίας είναι τόσο η Εκκλησία της Ελλάδος, όσο και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Ορθόδοξος Τύπος», η σχετική απόφαση ελήφθη από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, στην τελευταία συνεδρίαση στο Πουσάν της Νοτίου Κορέας. Το Παγκόσμιο

Κριτική σε εμπαθή επίθεση!

     Αγαπητή συντακτική ομάδα του ιστολογίου Πατερική Παράδοση,

     Διάβασα τα τελευταία εμετικά καμώματα του Νικόλαου Μάννη και επιθύμησα να δημοσιεύσω ένα σχόλιο κάτω από το εξαιρετικό άρθρο σας. Δυστυχώς το έγραψα πρώτα και μετά είδα ότι δεν γίνεται να το ανεβάσω. Οπότε το αφήνω στη κρίση σας. Αν νομίζετε ότι βοηθάει, ανεβάστε το, αν όχι να ναι ευλογημένο.  Εγώ πάντως με αγάπη το έγραψα. Το σχόλιο λοιπόν είναι το εξής:

Αγαπητοί Πατέρες και εν Χριστώ αγωνιζόμενοι αδελφοί, χαίρετε,

Διάβασα με βαθύτατη λύπη την τελευταία διαμάχη που ξεκίνησε μεταξύ του Νικόλαου Μάνη και υμών, διαμάχη που δείχνει ξεκάθαρα ποιος την άρχισε (Μάνης) και ποιος έχει το δίκιο με το μέρος του (εσείς).

Θα επιθυμούσα παρακαλώ, μέσω της έγκριτης σελίδας σας, να αφήσω μερικά ταπεινά σχόλια προς ενημέρωση των αναγνωστών.

1) Πως μπορεί ένας άνθρωπος με το προσωνύμιο ΔΑΣΚΑΛΟΣ, δηλαδή κάτι σαν ραββί, γκουρού, να σας κατηγορεί για περηφάνια επειδή δήθεν παρουσιάζετε τον πνευματικό σας πατέρα ως ιατρό και σωτήρα της ορθοδοξίας; Και μόνο το ότι θέλει να τον γνωρίζουμε ως ΔΑΣΚΑΛΟ, μας φανερώνει ποιος πραγματικά έχει πέσει στη δαιμονική πλάνη της υπερηφάνιας.

2) Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ/ΡΑΒΒΙ είναι ψάλτης σε ναό των κυπριανιτών και πολύ πιθανό πληρώνεται γι αυτό (έτσι έχω ακούσει). ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ δλδ, γι αυτό και συνέχισε να τους ακολουθεί μετά την γιγαντιαία και κακόδοξη κωλοτούμπα τους (ένωση με Καλλινικούς επί τη βάσει της κακοδοξίας ότι αυτοί είναι η τελευταία Εκκλησία επί της γής, και εμείς με άκυρα μυστήρια κτλ κτλ).

3) Ο ΡΑΒΒΙ/ΔΑΣΚΑΛΟΣ θεωρεί άκυρη και πλανεμένη την αποτείχιση και των πατέρων Σταύρου Β. και Γεωργίου Α. Εγώ πολλές φορές αναγκάστηκα να τον πολεμήσω δημόσια γιατί εξύβριζε την αποτείχισή μας (π. Γεωργίου Α. και πνευματικών τέκνων) ως δήθεν ατελή επειδή δεν ενωθήκαμε με το κατά την άποψή του ακαινοτόμητο πλήρωμα της Εκκλησίας (δηλαδή τα σχίσματα των Γ.Ο.Χ.). Εξεπλάγην όταν είδα ότι ανέφερε τα ονόματα αυτών των γερόντων, λέγοντας ότι αυτοί έκαναν κανονική Αποτείχιση ενώ ο πάτερ Ευθύμιος όχι. Σας εγγυώμαι ότι αυτό το έκανε μόνο και μόνο γιατί ήλπιζε να προκαλέσει διχασμό μεταξύ ημών (νεοημερολογητών και παλαιοημερολογητών αποτειχισμένων). Δαιμονική πραγματικά η ιδέα του, αλλά μην λυπάστε αδελφοί. Ζει Κύριος ο Θεός και βλέπει την διάθεση του καθενός. Προσωπικά, ως πνευματικοπαίδι του πατρός Γεωργίου Αγγελακάκη (που έχω έρθει σε Θ. Λειτουργίες του π. Ευθυμίου και εξομολογήθηκα σε αυτόν κάποτε), ομολογώ ότι θα επιθυμούσα να μας δω όλους να έχουμε την εορτολογική ενότητα κάποτε, όμως η επιθυμία μου αυτή επ' ουδενί λογω δεν με εμποδίζει να σέβομαι και να θαυμάζω τον εν γένει αντιαιρετικό αγώνα του ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥ π. Ευθυμίου Τρικαμηνά και του ποιμνίου του. 

4) Έχω έλθει σε επαφή με πολλές απλές ψυχές ΓΟΧ και όλοι, κατά κοινή ομολογία, σέβονται τους πατέρες μας Ευθύμιο, Σταύρο και Γεώργιο. Ο ΡΑΒΒΙ εκφράζει μόνο τον εργοδότη του και ελαχίστους άλλους...

5) Είναι να απορεί κανείς με τον φιλοσοφικό στοχασμό του ΡΑΒΒΙ. Δεν έχει καμία λογική συνέπεια και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να βρεις κάποιο λογικό επιχείρημα να του απαντήσεις. Δηλαδή, χρησιμοποίησε ένα κείμενο του πατρός Ευθυμίου του έτους 1991 και το κρίνει βασισμένος στην εκ των υστέρων γνώση δύο και βάλε δεκαετιών, βγάζοντας απ έξω όλη τη μεταγενέστερη πορεία του ανδρός. Μπορεί κανείς να απαντήσει λογικά σε τέτοιο παραλογισμό; Είναι σαν να κατηγορεί ένας Έλλην του 1990 τον Μεταξά επειδή είπε όχι, τη στιγμή που γνώριζε (;;;;) ότι θα ακολουθήσει η κατοχή, ο εμφύλιος σπαραγμός κτλ! Έλεος δηλαδή. Το 1991 ο Οικουμενισμός ήταν ένα κρυμμένο φίδι που μόνο λίγο την ουρά του μπορούσαμε να δούμε. Όταν είδε ο γέροντας ότι η αίρεση άρχισε να γίνεται επίσημη γραμμή της Εκκλησίας (γυμνή τη κεφαλή...) αποτειχίσθηκε (τι σημασία έχει αν ήταν το 1991 ή λίγο αργότερα. Σημασία έχει ότι το έκανε). Και ο ΡΑΒΒΙ, ως διδάσκαλος των γραφών θα έπρεπε να γνωρίζει καλά ότι ο Κύριος δέχεται τον έσχατο χρονικά εργάτη, καθάπερ και τον πρώτο. Γιατί ο Κύριος κοιτάζει (όπως συχνά λέει ο π. Ευθύμιος) ΤΗΝ ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ! Επίσης, γιατί ΡΑΒΒΙ τον κατηγορείτε που αποτειχίσθηκε λόγω μοιχεπιβασίας; Αυτό ίσα ίσα δείχνει το ευαίσθητο αισθητήριο του ανδρός για τα της πίστεως θέματα, ευαισθησία που συναντάμε και στους επί Ιωάννου Χρυσοστόμου αποτειχισθέντες, αλλά και στους επί Θεοδώρου Στουδίτη κατά την περίοδο της μοιχιανικής αίρεσης αγωνισθέντες.

Αυτά τα ολίγα αδελφοί και ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα. Ο μόνος λόγος που έστειλα αυτά το σχόλιο είναι γιατί με πονάει να βλέπω το ψέμα να πολεμάει τόσο ύπουλα την αλήθεια.

Με αγάπη Χριστού

Παναγιώτης

πνευματικοπαίδι του π. Γεωργίου Αγγελακάκη

«Τζάμπα» Άγιοι: Οι Άγιοι Δέκα Μάρτυρες που μαρτύρησαν στη Χάλκη

  ΣΗΜΕΡΑ γιορτάζουμε κάποιους «Τζάμπα» Ἁγίους καὶ φανατικὰ  θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, οἱ ὁποῖοι φερόμενοι μὲ σκοτισμο καὶ ἐγωϊστικὴ ἀδιαλαξία δὲν συνεταιρίστηκαν τὴν ἀλλόδοξο πίστη τῶν αἱρετικών Εἰκονομάχων λησμονώντας τὴν θεωρία τῶν «κλάδων» καὶ  ὅτι ὅλοι μαζί: ὁμόδοξοι καὶ ἑτερόδοξοι, συναποτελοῦμε τὸ κοινὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

                                      ΕΝΑΣ  ΑΠΛΟΣ  ΙΕΡΕΑΣ

     Τὸ μαρτύριο τῶν Ἁγίων αὐτῶν, ἀναφέρεται στὰ χρόνια

τοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορα Λέοντα τοῦ Γ’. Ὁ ὁποῖος, ὅπως εἶναι γνωστό, μὲ διάταγμα τοῦ τὸ 728 ἐμπόδισε ὁλοσχερῶς τὴν ἀνάρτηση ἁγίων εἰκόνων, ὄχι μόνο στὶς ἐκκλησίες ἀλλὰ σ’ ὁποιοδήποτε ἄλλο μέρος. Στὸ διάταγμα αὐτὸ ἀντιστάθηκε ὁ Πατριάρχης Γερμανός, ἀλλὰ ὁ βασιλιὰς συγκάλεσε συνέδριο καὶ κατεδίκασε τὴν στάση τοῦ Πατριάρχη. Τότε αὐτὸς παραιτήθηκε καὶ δυστυχῶς τὴν θέση του δέχτηκε νὰ πάρει ὁ σύγκελλος καὶ μαθητής του Ἀναστάσιος ὁ ὁποῖος ἄρχισε ἀμέσως νὰ ἐκτελεῖ τὸ αὐτοκρατορικὸ διάταγμα.

   Τότε κάποιος ἀξιωματικός, πολὺ προκλητικὰ πῆγε σὲ μία οἰκοδομὴ ποὺ ἀποτελοῦσε κατὰ κάποιο τρόπο τὰ προπύλαια τῶν ἀνακτόρων, καὶ ὀνομαζόταν Χάλκη Πύλη διότι ἡ στέγη της ἦταν χάλκινη, καὶ μὲ ἕνα τσεκοῦρι ἄρχισε νὰ ξηλώνει τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἦταν πάνω σ’ αὐτή. Ἐξοργισμένος ὁ ὀρθόδοξος λαὸς μπροστὰ σ' αὐτὸ τὸ ἔγκλημα, ἔριξε τὸν ἀσεβὴ ἀξιωματικὸ ἀπὸ τὴ σκάλα, πάνω στὴν ὁποία ἦταν, μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὸς νὰ σκοτωθεῖ.

   Τότε ὁ βασιλιὰς ἔστειλε τὴν φρουρά του καὶ σκότωσε πολλοὺς ἀπὸ τὸ ἔντονα διαμαρτυρόμενο πλῆθος. Μεταξὺ αὐτῶν ἦταν καὶ οἱ δέκα συγκεκριμένοι Μάρτυρες.
   Τὰ δὲ ὀνόματά τους ἦταν τὰ ἑξῆς: Ἰουλιανός, Μαρκιανός, Ἰωάννης, Ἰάκωβος, Ἀλέξιος, Δημήτριος, Φώτιος, Πέτρος, Λεόντιος καὶ Μαρία ἡ Πατρικία.

Πηγή

ΤΖΑΜΠΑ  ΜΑΡΤΥΡΕΣ

  ΣΗΜΕΡΑ γιορτάζουμε κάποιους «Τζάμπα» Ἁγίους καὶ φανατικὰ  θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, οἱ ὁποῖοι φερόμενοι μὲ σκοτισμο καὶ ἐγωϊστικὴ ἀδιαλαξία δὲν συνεταιρίστηκαν τὴν ἀλλόδοξο πίστη τῶν αἱρετικών Εἰκονομάχων λησμονώντας τὴν θεωρία τῶν «κλάδων» καὶ  ὅτι ὅλοι μαζί: ὁμόδοξοι καὶ ἑτερόδοξοι, συναποτελοῦμε τὸ κοινὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Οἱ δὲ θεολογικὲς διαφορές μας ἁπλῶς συνιστοῦν διαφορετικὲς παραδόσεις καὶ  ἐκφράσεις τῆς αὐτῆς Πίστεως  οἱ ὁποῖες δὲν ἔχουν ἀρνητικὴ ἐπίπτωση στὴν μυστηριακὴ χάρη.

Καταλαβαίνεις πιστεύω τὴν εἰρωνία!

Συγκεκριμένα:

«Ο αυτοκράτορας Λέοντας  ο Γ', με διάταγμα του  εμπόδισε ολοσχερώς την ανάρτηση αγίων εικόνων, όχι μόνο στις εκκλησίες αλλά σ' οποιοδήποτε άλλο μέρος.

Τότε κάποιος αξιωματικός, πολύ προκλητικά πήγε σε μια οικοδομή που αποτελούσε κατά κάποιο τρόπο τα προπύλαια των ανακτόρων, και ονομαζόταν Χάλκη και με ένα τσεκούρι άρχισε να ξηλώνει την εικόνα του Χριστού που ήταν πάνω σ' αυτή.

Εξοργισμένος τότε ο Ορθόδοξος λαός μπροστά σ' αυτό το έγκλημα, έριξε τον ασεβή αξιωματικό από τη σκάλα, πάνω στην οποία ήταν, με αποτέλεσμα αυτός να σκοτωθεί.

Τότε ο βασιλιάς έστειλε τη φρουρά του και σκότωσε πολλούς από το έντονα διαμαρτυρόμενο πλήθος. Μεταξύ αυτών ήταν και οι δέκα συγκεκριμένοι Μάρτυρες. Τα δε ονόματά τους ήταν τα έξης: Ιουλιανός, Μαρκιανός, Ιωάννης, Ιάκωβος, Αλέξιος, Δημήτριος, Φώτιος, Πέτρος, Λεόντιος και Μαρία η Πατρικία.

Μαζί με τους αναφερομένους Αγίους μαρτύρησε και η  Αγία Οσιομάρτυς Θεοδοσία που καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη.

Επικεφαλής καλογραιών και άλλων γυναικών, όρμησαν και κατέρριψαν από την κινητή σκάλα το σπαθάριο που ανέβηκε, για να καταστρέψει την εικόνα, και με πέτρες και ξύλα επιτέθηκαν κατά του Πατριαρχείου. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση ο Πατριάρχης Αναστάσιος αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το Πατριαρχείο. Η στρατιωτική δύναμη που επενέβη, άλλες μεν από τις γυναίκες φόνευσε, άλλες δε, μεταξύ των οποίων και την Θεοδοσία, συνέλαβε. Και από τις συλληφθείσες άλλες ελευθέρωσαν, άλλες έκλεισαν στις φυλακές ή εξαπέστειλαν στην εξορία. Την δε Θεοδοσία, αφού την κακοποίησαν, την οδήγησαν στην τοποθεσία του Βοός και την κατέσφαξαν, αφού διαπέρασαν το λαιμό της με κέρατο κριού (730 μ.Χ.).»

Έ, βρε ευλογημένοι Μάρτυρες, τι καθήσατε στα καλά καθούμενα  να χάσετε τζάμπα την ζωούλα σας;

 Δεν πηγαίνατε καλύτερα στο Κολυμπάρι για μπάνια, φραπέ και διακοπές;

ΕΝΑΣ  ΑΠΛΟΣ  ΙΕΡΕΑΣ

Επανάληψη. Συμπληρωμένη. --ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ του Καθηγητή του Εκκλ. Δικαίου, Νομικής Σχολής ΑΠΘ Κυρ. Κυριαζόπουλου

Ἡ «Σύνοδος» τοῦ Κολυμπαρίου

ΕΙΣΗΓΑΓΕ «ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ»

ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΜΕΛΕΤΗ

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

ΤΩΝ ΔΕΚΑ (10) ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΩΝ«ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ»

[ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ (1/3) ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ],

ΤΟ ΟΠΟΙΟ

ΕΙΣΗΓΑΓΕ «ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ»

ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

(Η ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ - GNOSIS, Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ),

ΚΑΙ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ

ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΤΩΝ ΔΕΚΑ (10) ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΩΝ «ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ», ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ, ΩΣ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟ, ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

-Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΣ ΕΙΣΗΧΘΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ»

(ΔΗΛ. ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΩΣ) ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΕΚΑ (10) ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΕΣ ΠΟΥ; ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ, ΚΑΘΟΤΙ

ΠΕΡΙ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ -

Από τη ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ (www.theognosia.gr)

25-7-2016

Ερωτάται: 1) αν στη λεγόμενη «Πανορθόδοξη Σύνοδο» εισήχθη «συνοδικώς» η Παναίρεση του Οικουμενισμού από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που προσήλθαν στην Κρήτη, και 2) αν εκκλησιολογική συνέπεια της εν λόγω εισαγωγής συνιστά η διακοπή κοινωνίας με τις αρχές και τους κληρικούς αυτών των δέκα (10) Αυτοκέφαλων.

Απαντάται θετικώς και για τα δύο (2) ερωτήματα,

Κατ’ υποχρεωτικήν εφαρμογήν της Αγίας Γραφής για τη διακοπή κοινωνίας με τους αιρετικούς (Ιωαν. 1, 5. Β΄ Θεσ., 3, 6. Τιμ. 1, 3-5. Γαλ. 1, 8).
Κατ' εφαρμογήν του 15^ου Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου (880), ο οποίος ως νομικός κανόνας της Εκκλησίας, είναι υποχρεωτικής εφαρμογής, αφού δεν υπάρχουν γενικά νομικοί κανόνες δυνητικής εφαρμογής, δεδομένου ότι, αν υπήρχαν τέτοιοι, τότε οι νομικοί κανόνες θα επέτρεπαν την αυτοκατάργησή τους, και ο οποίος ρητά εφαρμόζεται πριν τη συνοδική καταδίκη της Παναίρεσης του Οικουμενισμού από Ορθόδοξη Σύνοδο.

Κατ' υποχρεωτικήν εφαρμογήν της Ιεράς Παραδόσεως για τη διακοπή κοινωνίας με τους αιρετικούς...

Κατ' υποχρεωτικήν εφαρμογήν του παραδοσιακού προτύπου των διακοπών κοινωνίας των Ορθοδόξων πιστών, είτε Επισκόπων, είτε κληρικών, είτε μοναχών, είτε λαϊκών, με τους εκάστοτε αιρετικούς, ειδικότερα και ενδεικτικά:.......



Ὁλόκληρη  ἡ:

ΜΕΛΕΤΗ

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΤΩΝ ΔΕΚΑ (10) ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΩΝ «ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ» [ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ (1/3) ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ], ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΣΗΓΑΓΕ «ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ» ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (Ή ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ – GNOSIS, Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ),

ΚΑΙ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΤΩΝ ΔΕΚΑ (10) ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΩΝ «ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ», ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ, ΩΣ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟ, ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

-        Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΣ ΕΙΣΗΧΘΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ» (ΔΗΛ. ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΩΣ) ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΕΚΑ (10) ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΕΣ ΠΟΥ; ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ, ΚΑΘΟΤΙ ΠΕΡΙ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ -

Από τη ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ (www.theognosia.gr)

25-7-2016

Ερωτάται: 1) αν στη λεγόμενη «Πανορθόδοξη Σύνοδο» εισήχθη «συνοδικώς» η Παναίρεση του Οικουμενισμού από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που προσήλθαν στην Κρήτη, και 2) αν εκκλησιολογική συνέπεια της εν λόγω εισαγωγής συνιστά η διακοπή κοινωνίας με τις αρχές και τους κληρικούς αυτών των δέκα (10) Αυτοκέφαλων.

Απαντάται θετικώς και για τα δύο (2) ερωτήματα,

Κατ’ υποχρεωτικήν εφαρμογήν της Αγίας Γραφής για τη διακοπή κοινωνίας με τους αιρετικούς (Ιωαν.1, 5. Β΄ Θεσ., 3, 6. Τιμ. 1, 3-5. Γαλ. 1, 8)

Κατ’ υποχρεωτικήν εφαρμογήν της Ιεράς Παραδόσεως για τη διακοπή κοινωνίας με τους αιρετικούς (ενδεικτικά: Αποστολικές Διαταγές (2, 19): «Ώσπερ δε τω καλώ ποιμένι το μη ακολουθούν πρόβατον λύκοις έκκειται εις διαφθοράν, ούτως τω πονηρώ ποιμένι το ακολουθούν πρόδηλον έχει τον θάνατον, ότι κατατρώξεται αυτό. Διό φευκτέον από των φθοροποιών ποιμένων». Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος (TLG, Ep. 10,ch. 2, s.. 1. l. 1): «Καθένας που λέει πράγματα διαφορετικά από τα παραδεδομένα, ακόμη και αν είναι αξιόπιστος, και αν είναι νηστευτής, και αν παρθενεύει, και αν κάνει θαύματα, και αν προφητεύει, να σου φαίνεται σαν λύκος που φοράει προβιά και αποσκοπεί να θανατώσει τα πρόβατα… Και να μοιράζει τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και μετακινεί βουνά, και αν παραδίδει το σώμα του στο μαρτύριο, να σου φαίνεται σιχαμερός, αν φαυλίζει το νόμο ή τους προφήτες, τους οποίους ο Χριστός με  την παρουσία Του στη γη επαλήθευσε. Να σου φαίνεται σαν αντίχριστος…».

Κατ’ εφαρμογήν του 15^ου Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου (880), ο οποίος ως νομικός κανόνας

Ταπείνωση παρατάξεων για κοινό αγώνα κατά του Οικουμενισμού

   Λάβαμε τὸ παρακάτω e-mail ἀπὸ τὸν κ. Δημητρόπουλο Κωνσταντίνο, ὁ ὁποῖος θεωρεῖ ὅτι τὸ δυσφημιστικὸ κείμενο ἐναντίον τοῦ π. Εὐθυμίου ἀναφέρεται καὶ στὸν ἴδιο.

Γράφει:

Αν θέλετε να δημοσιεύσετε το κείμενο αυτό ως απάντηση σε όσα γράφουν στον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά και νομίζω εννοούν κάπου και εμένα.

    Eπειδή σήμερα έλαβα γνώση για ένα κακόβουλο και ψευδές δημοσίευμα για τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά ότι δήθεν πολεμούσε την αποτείχιση και ότι δεν αποτειχίστηκε ποτέ επειδή δήθεν δεν υπάρχει κανένα επίσημο έγγραφο, νομίζω η ιστορία απαντάει μόνη της όπως και τα έγγραφα ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ και τα οποία μπροστά στη ζάλη τους οι παλαιοημερολογίτες για υπεράσπιση των παρατάξεων και συνόδων τους, και όχι της αλήθειας και της ορθοδοξίας, έκαναν για άλλη μια φορά σπασμωδικές κινήσεις όταν η ταπεινότης μου -και νομίζω όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι ορθόδοξοι χριστιανοί που θέλουν την ενότητα- τους καλούμε σε δημόσιο διάλογο και τους ιδίους και όλους τους επισκόπους και αρχιεπισκόπους που έχουν δημιουργήσει παράλληλους επισκοπικούς θρόνους προς τους θρόνους της Εκκλησίας της Ελλάδος. Παρ' όλα αυτά εμάς κατηγορούν για διασπαστικά άτομα και νομίζω, όποιος έχει νου, μπορεί να καταλάβει που είναι η αλήθεια.

Θα σχολιάσω όμως αυτό το απόσπασμα.

«Αυτά ας τα έχουν υπόψιν τους όσοι προσωπολάτρες οπαδοί του (διότι περί οπαδών πρόκειται) έσπευσαν εσχάτως -για άλλη μια φορά- να πολεμήσουν τους Παλαιοημερολογίτες και να παρουσιάσουν τον π. Ευθύμιο -που για μας είναι ένας ακόμη διασπαστής του αντιοικουμενιστικού αγώνα- ως τον σωτήρα της Ορθοδοξίας».

Λέτε ότι είμαστε προσωπολάτρες (και νομίζω θεωρούν εμένα επειδή μιλάω υπέρ του γεροντά μου και καλώ τον κόσμο να πηγαίνει εκεί για εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία, διότι απλά αποτειχίστηκε και δεν πήγε να γίνει επίσκοπος και αρχιεπίσκοπος  όπως έκαναν οι παλαιοημερολογίτες αλλά πήγε σε μια σπηλιά να ζήσει). Σαφώς και θα στείλω αδελφούς που ενδιαφέρονται για την αλήθεια στον άνθρωπο που εμπιστεύομαι πρώτα απ' όλα και σε δεύτερη φάση σε άλλους γέροντες. Διότι όπως και εσείς όταν γνωρίζεται έναν γιατρό ότι είναι σωστός και ηθικός και γνώστης της Ιατρικής θα λέτε στον κόσμο να πηγαίνει εκεί χωρίς φυσικά να λέτε ότι είναι ο ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ Ή ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΤΛ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ. 

Αν είχατε όμως καλή προαίρεση θα βλέπατε ότι λέω στους αδελφούς ότι αν δεν μπορούν να πάνε στο γέροντα Ευθύμιο μπορούν να πάνε και στον π. Σάββα στη Βαρυμπόμπη, όπως επίσης τους λέω ότι μπορούν να πάνε και στον π. Γεώργιο Αγγελακάκη στη Θεσσαλονίκη!  Άρα λοιπόν για ποια προσωπολατρία μιλάτε; 

Απλά οι αδελφοί μας πλέον ενδιαφέρονται για πατέρες που δεν ανήκουν σε σχίσματα και παρατάξεις αλλά να είναι απλά αποτειχισμένοι και

Μικρό απόσπασμα ομιλίας Αυγουστίνου Καντιώτη

ΤΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΖΗΤΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΔΕΙΛΩΝ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΩΝ, ΜΑΣΟΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΩΝ

ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ

Καὶ ἀκούεται φοβερή ἡ φωνή τοῦ Χριστοῦ

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν … ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε
εἰσελθεῖν.

Απόσπασμα παλαιάς ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Θα σβήσουν τα πατριαρχεία προς αίσχος μιας ιεραρχίας η οποία έδωσε όρκο ιερό να αγωνίζεται υπέρ ιερών και οσίων και τίποτα απ’ αυτά δεν κάνει.
Αλλά τι περιμένεις από δεσποτάδες και αρχιεπισκόπους και πατριαρχάδες, -αφήστε, να ανοίξω την καρδιά μου- Έλεγα σήμερα στην Αγία Μαρίνα· Πάνε μέσα στη στοά, γίνονται μασόνοι και κατόπιν γίνονται πατριάρχαι.
Αν δεν προσκυνήσουν το διάβολο αυτό της μασονίας, δεν γίνονται πατριάρχαι και δεν καταλαμβάνουν τα ύψιστα αξιώματα εν τη Εκκλησία, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Και το λέω αυτό όχι εκ δειλίας, αλλά από δικαιοσύνη. Γιατι δεν θ’ άφησε ο Θεός τον λαόν του αμάρτυρον στη γενεάν μας…

Πηγή

Ψυχραιμία!

     

   Ὁ κ. Μάννης παρα-λογίζεται. Ἀπὸ τὴν μιὰ ἐπιτίθεται στὸν π. Εὐθύμιο καὶ κατὰ συνέπεια καὶ σὲ μᾶς, καὶ ἐπισημαίνει ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος δὲν ἔχει ἐπίσημα ἀποτειχιστεῖ (κι ἄρα ζητᾶ ἐπίσημο ἀποδεικτικὸ ἔγγραφο ἀποτειχίσεώς του) κι ὅταν ἀμέσως τὸ προσκομίσαμε,  μᾶς κακίζει ποὺ ἀπαντήσαμε …ἄμεσα καὶ γρήγορα, καὶ μᾶς κατηγορεῖ (ὡς ψυχογνώστης) ὅτι…πανικοβληθήκαμε! Ἀπὸ τὴν μιὰ ζητᾶ ἔγγραφα ἀποτειχίσεως καὶ ἀποδείξεις ἀπὸ τὸν π. Εὐθύμιο (ποὺ δὲν διατυμπάνισε τὸ ἔγγραφο ἀποτειχίσεώς του), καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη (μόλις παρουσιάσαμε αὐτὴν τὴν ἀπόδειξη) μᾶς λέει ὅτι οἱ καλοὶ ἄνθρωποι, ὅπως οἱ Παλαιοημερολογίτες, «δεν διατυμπανίζουν την απομάκρυνσή τους από τους Οικουμενιστές με "Έγγραφα Αποτειχίσεως" στο διαδίκτυο», ὅπως κάνουν οἱ κακοί!

    Δὲν τὸν ἱκανοποίησε, συνεχίζει (ἀπαντώντας στὴν κατάθεση τῆς ἀποτειχίσεως τοῦ π. Εὐθυμίου ἐδῶ), τὸ ἐπίσημο ἔγγραφο ποὺ ἔστειλε ὁ π. Εὐθύμιος στὸν Μητροπολίτη Λαρίσης καὶ σὲ πολλοὺς ἄλλους ἐκκλησιαστικοὺς φορεῖς. Ἡ Ἀποτείχιση του θὰ ἦταν ἔγκυρη, λέει, ὄχι ἐπειδὴ τὴν ἔχει πραγματοποιήσει, ἀλλὰ ἂν τὴν πραγματοποιοῦσε κατὰ τὸ πρότυπο κάποιων σύγχρονων ἀποτειχισμένων! (ἐδῶ).

   Τότε, ὁ κ. Μάννης,  θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρήσει τὴν ἐγκυρότητα τῶν ἀποτειχίσεων τοῦ Ἁγίου Μαξίμου καὶ ὅλης τῆς χορείας τῶν ἀποτειχισμένων Ἁγίων, ἐπειδὴ δὲν εἶχαν ὡς πρότυπο τὸ ἔγγραφο ἀποτειχίσεως τῶν συγχρόνων ἀποτειχισμένων!

   Ἡ μία ἐπιπολαιότητα φέρνει τὴν ἄλλη!

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ του Μητροπολίτη Λαρίσης ΙΓΝΑΤΙΟΥ, από τον π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

 

  Οἱ Παλαιοημερολογίτες ἤλπιζαν ὅτι μετὰ τὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο, ἡ ὀγκούμενη ἀγανάκτηση τῶν πιστῶν κατὰ τῶν Παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, θὰ τοὺς ὁδηγοῦσε στὶς Παρατάξεις τῶν σχισματικῶν "ἐκκλησιῶν" τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου.

   Καὶ ἐπειδὴ τοῦτο δὲν ἔγινε, βρῆκαν εὐκαιρία  νὰ χτυπήσουν τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ καὶ ὅσους πιστοὺς ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Ἔτσι ὁ κ. Μάνης (καὶ ὅσοι ἐναντιώνονται στὴν κατὰ Χριστὸν ἁγιοπατερικὴ ἀποτείχιση, ποὺ δὲν κατέληξε σὲ σχίσμα, οὔτε σὲ ἔξοδο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλ' ἐφάρμοσε ἀκριβῶς ὅ,τι ἡ Παράδοση τῶν Ἁγίων διδάσκει καὶ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες της) "βρῆκαν" καὶ δημοσίευσαν τὴν ἀλληλογραφία τοῦ π. Εὐθυμίου μὲ τὸν π. Στέφανο Λάχανη τοῦ ἔτους 1991!
   Θὰ θέσουμε ὑπ' ὄψιν τοῦ π. Εὐθυμίου τὴ δημοσίευση τοῦ "Κρυφοῦ Σχολειοῦ", ὥστε, ἂν κρίνει σκόπιμο ὅτι πρέπει, νὰ ἀπαντήσει.

   Ἐμεῖς ἐπισημαίνουμε τὴν ἑξῆς ἀνακρίβεια. Στὴν εἰσαγωγὴ ὁ κ. Μάννης γιὰ νὰ χτυπήσει τὸν π. Εὐθύμιο, γράφει ὅτι "ο π. Ευθύμιος ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (δεν υπάρχει έγγραφο Αποτειχίσεώς του όπως άλλων αποτειχισμένων κληρικών)". Δὲν ἔκανε τὸν κόπο νὰ μᾶς ρωτήσει γι' αὐτὸ ὁ κ. Μάννης, παρόλο ποὺ ἔχει ἐπικοινωνήσει παλαιότερα μὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς διαχειριστὲς τοῦ ἱστολογίου μας. Ἐπειδὴ τέτοιο ἔγραφο, Διακοπῆς Μνημοσύνου τοῦ Ἐπισκόπου του, ὑπάρχει  ἀπὸ τὸ 1999, πολλὰ χρόνια δηλαδὴ  πρὶν καθαιρεθεῖ (κι ἄρα δὲν ἰσχύει αὐτὸ ποὺ ἐπιπολαίως διαδίδει ὁ κ. Μάννης) τὸ δημοσιεύουμε, μετὰ τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ κ. Μάννη.

Οταν ο π. ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑΣ ΕΓΡΑΦΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

    Ήρθε πριν λίγο καιρό στα χέρια μου ένα παλαιό και σπάνιο περιοδικό με τίτλο "Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής" (Επίσκοπος Σάρδεων - μνήμη 26 Δεκεμβρίου) με ημερομηνία "Μάρτιος 1990". Το περιοδικό αυτό περιλαμβάνει μια επιστολή του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά προς τον κάποτε Πνευματικό του π. Στέφανο Λάχανη Καρακαλλινό και την απάντηση του δευτέρου προς τον πρώτο. Στην επιστολή εκείνη ο π. Ευθύμιος πολεμά την Αποτείχιση κακίζοντας τον π. Στέφανο επειδή αποτειχίστηκε από τον τότε Δημητριάδος Χριστόδουλο, ενώ υπερασπίζεται τον γνωστό αιρετικό Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα, εκφράζοντας παράλληλα και άλλες μη ορθόδοξες θέσεις (επισημαίνονται στην επιστολή). Η απάντηση όμως που λαμβάνει (την οποία αξίζει να διαβάσετε και να ξαναδιαβάσετε) είναι πραγματικά συντριπτική, μιας και στην σύνταξή της συνέβαλε (κατά τις πληροφορίες μου) ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους της εποχής μας ο Αριστοτέλης Δελήμπασης, οποίος σχετιζόταν τότε με τον π. Στέφανο.

   Τα κείμενα αυτά αναρτώ τώρα μετά από απαίτηση πολλών αδελφών. Με την ανάγνωση των τότε θέσεων του π. Ευθυμίου γίνεται  κατανοητό πλέον, για ποιο λόγο ο π. Ευθύμιος ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (δεν υπάρχει έγγραφο Αποτειχίσεώς του όπως άλλων αποτειχισμένων κληρικών) και μίλησε για αυτήν μόνο μετά την καθαίρεσή του, την οποία καθαίρεση τηρούσε και δεν ιερουργούσε (μέχρις ότου θεώρησε ότι λύθηκε το πρόβλημα υπό του Επισκόπου Ράσκας Αρτεμίου).

     Αυτά ας τα έχουν υπόψιν τους όσοι προσωπολάτρες οπαδοί του (διότι περί οπαδών πρόκειται) έσπευσαν εσχάτως -για άλλη μια φορά- να πολεμήσουν τους Παλαιοημερολογίτες και να παρουσιάσουν τον π. Ευθύμιο -που για μας είναι ένας ακόμη διασπαστής του αντιοικουμενιστικού αγώνα- ως τον σωτήρα της Ορθοδοξίας.

   Οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι έναν Σωτήρα γνωρίζουμε, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, τους δε μοναχικούς δρόμους των "μοναδικών ορθοδόξων" τους απορρίπτουμε ως αδιέξοδα και οδούς υπερηφανείας και απωλείας.

 

Ν.Μ. 

Οἱ ἐπιστολὲς  ἐδῶ

______________________________________________________________________________________________

23 Σεπτεμβρίου 1999

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς
.
Προφήτης Ηλίας Αμπελακίων

Προς τόν

Σεβασμιώτατον Επίσκοπον κ. Ιγνάτιον

Διαμένοντα παρανόμως είς Λάρισαν.

Κοινοποίησις προς:

1.    Αρχιεπισκοπή Αθηνών και Διαρκή Ιερά Σύνοδο.
2.     Ιερές Μητροπόλεις Θεσσαλίας.
3. Σεβ/τον Μητροπολίτην Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημον καθώς και Σεβ/τον Μητροπολίτην Θεσσαλιώτιδος κ. Κων/νον.
4.     Ιερόν Σύνδεσμο κληρικών Ελλάδος.
5.     Ιερές Μονές Μητροπόλεως Λαρίσης.
6.     Ιερείς Μητροπόλεως Λαρίσης.
7.     Εκκλησιαστική επιτροπή και λαό Αμπελακίων.
8.     Εφημερίδες τοπικές Λαρίσης και εκκλησιαστικές.
9.     Αγωνιζομένους Χριστιανούς Λαρίσης.
10.    Σύλλογον Πολυτέκνων Λαρίσης.

Σεβασμιώτατε άγιε Δέσποτα ευλογείτε.

Έλαβα αφορμή να γράψω αυτήν την επιστολή, εξ αιτίας της υπό στοιχείων 1020)3-8-99 κλήσεως προς απολογίαν που εστείλατε προς τους τρεις ιερείς της Μητροπόλεως Λαρίσης, επειδή αυτοί οι ιερείς συμπροσευχήθηκαν μαζί μου και μου επέτρεψαν να λάβω μέρος στην κηδεία του τρίχρονου Ηλία, υιού του Γεωργίου Πιστόλη την 29-7-99 στο παρεκκλήσιον του Αγ. Αντωνίου της ενορίας Αγ. Αθανασίου Λαρίσης. Σας διαβεβαιώ δε, ότι δεν είχα καμμία διάθεση να ασχοληθώ με αυτό το θέμα, πολύ δε περισσότερο να γράψω, αν δεν υπήρχε εκ μέρους σας αυτή η στρατηγική και δικτατορική αντίδραση, προς τους τρεις αθώους ιερείς και αυτό το φιρμάνι που, δίκη Σουλτάνου, εξαπελύσατε, θέλοντας δήθεν να βάλετε τα πράγματα στη θέση των.

Ξεκινώ λοιπόν το κύριο μέρος της επιστολής, η οποία είναι και ένα είδος επικοινωνίας, επειδή δεν θελήσατε να υπάρχη μεταξύ μας άλλη επικοινωνία, έφ όσον με εκδιώξατε αμέσως από την Μητρόπολη, τότε στην αρχή που με εκαλέσατε, όταν κατελάβατε διά των ΜΑΤ την Μητρόπολη Λαρίσης και ακούσατε από έμένα ότι δεν σας ανεγνώριζα ως κανονικό Μητροπολίτη Λαρίσης, επειδή είσαστε μοιχεπιβάτης και χρησιμοποιήσατε βία για να καταλάβετε τον επισκοπικό θρόνο, στέλνοντας πολλά υποτιθέμενα τέκνα σας στα νοσοκομεία, στα δικαστήρια και στις φυλακές. Και ξεκινώ αυτό το κύριο μέρος της επιστολής θυμίζοντάς σας την πρώτη μας και μοναδική συνάντηση και τα βασικά λόγια πού ειπώθηκαν σ’ αυτήν. Δεν θελήσατε βέβαια να μαγνητοφωνηθή αυτή η συνομιλία μας, πράγμα το οποίο εζήτησα εξ αρχής, έχοντας εγώ την αφέλεια, ότι θα είχατε κάποιο ίχνος ευσυνειδησίας και διαθέσεως αληθινής πληροφορήσεως, του αδικημένου και προδομένου λαού της Λαρίσης. Είχα τότε, αν ενθυμείστε και μία άλλη πιό χοντροκομμένη αφέλεια. Ενόμιζα ότι θα θέλατε να βλέπαμε τί λένε οι κανόνες και οι Πατέρες για σας και γενικώτερα για το εκκλησιαστικό πρόβλημα της Λάρισας καί γι’ αυτό ήλθα στην Μητρόπολη φορτωμένος με πηδάλια καί πατερικά βιβλία. Εσείς όμως έχετε ποτιστή με παπικότερη συνείδηση από αυτή που υπάρχει στο Βατικανό και δεν θελήσατε να πλησιάσετε στά άδυτα της Ορθοδοξίας, ξεφυλίζοντας έστω τα βιβλία της, φοβούμενος μήπως πάθετε ασφυξία από το πνεύμα της ελευθερίας και της εκουσίου, και όχι ακουσίου, υποταγής που υπάρχει σ’ αυτήν. Για να στιγματίσω δε αυτόν τον πρωτοποριακό παπισμό σας, σας υπενθυμίζω το ότι εστείλατε προς απολογία στην Σύνοδο τούς αδελφούς σας Επισκόπους και Μητροπολίτες, που ήλθαν και έλαβαν μέρος χωρίς την ευλογία σας σε μία άλλη κηδεία, ενός άγιου όντος αδελφού σας, τον όποιο εστείλατε με τις πράξεις σας γρηγορότερα κοντά στον Θεό, στολίζοντας αυτόν με το στεφάνι του μαρτυρίου, επειδή δέχθηκε να σφαγιασθη αγόγγυστα ηθικά και ψυχικά, από τα χέρια των συλλειτουργών του. Ίσως θα πρέπει να καταλάβη το κράτος του Βατικανού, ότι τους υποψηφίους του παπικού θρόνου Καρδιναλίους, πρέπει να τους στέλνη να σπουδάζουν τον αυθεντικό παπισμό παρά τους πόδας σας εις την Λάρισα.

Υπενθυμίζοντάς σας λοιπόν αυτήν την μοναδική συνομιλία μας σας αναφέρω ότι, όταν συναντηθήκαμε με ερωτήσατε γιατί δεν ήλθα να υποβάλω τα σέβη μου και να πάρω ευλογία από τον νέο Μητροπολίτη τόσον καιρό, εις τρόπον ώστε να φθάσετε εσείς στο σημείο να με καλέσετε προς τούτο. Εγώ σας απάντησα ότι όταν ήλθα στην Λάρισα πήρα ευλογία από τον κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη της, τον Σεβασμιώτατο κ. Θεολόγο. Εσείς απαντήσατε πειραγμένα και επί λέξει (έχει βλέπετε σημασία και ο τρόπος και οι λέξεις, γιατί δείχνουν αυτά το περίσσευμα της καρδίας σας, όσον αφορά τον αδελφό σας). "Αυτός τώρα πέθανε" απαντήσατε. Τότε εγώ μή θέλοντας να δώσω συνέχεια στην εμπάθειά σας λέγοντας σας ότι οι μεγάλοι άνδρες δεν πεθαίνουν, παρά μόνο στις συνειδήσεις και στα μυαλά των μικρών και κακοβούλων ανθρώπων, σας απάντησα ότι "εγώ πάντως όταν ήλθα στην Μητρόπολη Λαρίσης πήρα ευλογία από τον κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη της, τον Σεβασμιώτατο κ. Θεολόγο. Τότε εσείς με τον ίδιο εκνευρισμό απαντήσατε "Αυτός τώρα πέθανε. Τουλάχιστον θα έπρεπε να έχης έλθη να ανανεώσης την ευλογία από εμένα".  Τότε, αν ενθυμείστε σας απάντησα ότι "εσάς δεν σας αναγνωρίζω ως "κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη Λαρίσης". Στο σημείο αυτό τελείωσε άδοξα η μοναδική συνομιλία μας. Εσείς σηκωθήκατε θυμωμένα ανοίξατε την πόρτα τού γραφείου σας και είπατε επιτακτικά "νά φύγης, εφ’ όσον δεν με αναγνωρίζεις ως Μητροπολίτη Λαρίσης". Επίσης μου είπατε εκεί στήν πόρτα καθώς έφευγα, ότι δεν έχω ευλογία να λειτουργώ και να εξομολογώ στον Προφήτη Ηλία Αμπελακίων, όσον καιρό θα είμαι εκεί μέχρι να φύγω, και εγώ σας απάντησα ότι και θα λειτουργώ και θα έξομολογώ στον Προφήτη Ηλία, γιατί εσείς δεν είστε αρμόδιος στην Μητρόπολη, ώστε να μπορείτε να επιβάλετε ποινές και μάλιστα δικτατορικά. Εκ των υστέρων βέβαια δεν θέλησα να τηρήσω και αυτό που είπατε, να φύγω δηλαδή από τον Προφήτη Ηλία, ενώ στην αρχή το είχα δεχθή, άφ’ ενός μεν επειδή και αυτή η υπακοή θα μπορούσε να εκληφθή ως αναγνώριση της εξουσίας, που θα είχε ο κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης Λαρίσης, αφ’ ετέρου δε δεν το ήθελαν οι άνθρωποι των Αμπελακίων και γενικώτερα της Λάρισας.

Από τότε λοιπόν μέχρι σήμερα εγώ ευρίσκομαι στον εκκλησιαστικό αυτό χώρο της Μητροπόλεως Λαρίσης και δεν μνημονεύω Επίσκοπο στις ακολουθίες και στα μυστήρια που τελώ. Κατά καιρούς δε, και μάλιστα σε επίσημες εκκλησιαστικές εορτές, ευρίσκομαι στο πεζοδρόμιο, στο πλευρό του αγωνιζομένου και προδομένου λαού της Λάρισας, δείχνοντας μαζί του την αντίθεσή μου στο σάπιο εκκλησιαστικό κατεστημένο, το οποίο σαν κάποια λοιμική νόσος κατατρώγει ό,τι υπάρχει υγιές στην Εκκλησία. Δυστυχώς δε, η συζήτησή μας δεν έφτασε και σε κάποιο παρήγορο για σας σημείο, όσον αφορά το θέμα της μνημονεύσεως. Ότι δηλαδή η θέση μου να μην μνημονεύω το όνομά σας δεν είναι μόνο για σάς, που είστε μοιχεπιβάτης, δεν είστε αποδεκτός από τον λαό και κατέχετε δια της βίας τον θρόνο της Μητροπόλεως Λαρίσης, αλλά ότι έχω επί πλέον σταθερά και αμετάκλητον απόφαση να μην μνημονεύσω και οποιονδήποτε άλλον Επίσκοπο στείλουν από την Αθήνα μετά από σας, που αργά ή γρήγορα θα φύγετε. Και τούτο για να μην συμμετέχω διά της μνημονεύσεως στην αίρεση του Οικουμενισμού και σε όλα αυτά που μαγειρεύουν τόσο καιρό με τους αιρετικούς οι Επίσκοποι και Πατριάρχες, τα οποία αποτελούν προδοσία της πίστεως, του Χριστού και της αλήθειας. Δεν γνωρίζω βέβαια, αν έχετε υπ’ όψιν σας, τί εστί Οικουμενισμός, διότι από τα λίγα που είπαμε κατάλαβα, ότι δεν ενδιαφέρεσθε για τέτοια πράγματα, και ότι αυτά για σας είναι πολυτέλεια. Άλλωστε αυτός που θα προδώση στα μικρά είναι φυσικό να προδώση και στα μεγάλα. Μικρά δε θεωρούνται τα διοικητικά, οι θρόνοι και οι μπαστούνες και μεγάλα η πίστις, η αλήθεια και η Παράδοση.

        Θά έλθω λοιπόν τώρα και στο επίμαχο σημείο της κηδείας δηλαδή του -μικρού- Ηλία, το οποίο υπήρξε αιτία για να δείξετε την παρουσία σας στο χώρο της Μητροπόλεως, μιά και σε όλη την πνευματική ζωή είστε απών. Θελήσατε να φοβήσετε τους ιερείς σας με το σπαθί της εξουσίας, για να μην τολμήσουν ποτέ να σηκώσουν κεφάλι και σας δημιουργήσουν προβλήματα, ταράζοντας τα λιμνάζοντα και όζοντα ύδατα στα όποια επιπλέετε. Θελήσατε να φανήτε τηρητής των κανόνων και φύλακας της τάξεως της εκκλησίας και προστάτης τού λαού       από τους ταραχοποιούς και παρασυναγώγους και από όλους όσους δεν κάμπτουν γόνυ να προσκυνήσουν την εξουσία σας. Θελήσατε να πείσετε τον εαυτόν σας ότι πατάτε πλέον γερά στις πλάτες των απλών ιερέων και του δυστύχου λαού, ότι πέρασε ο καιρός της δοκιμασίας και ταλαιπωρίας σας και ότι η εξουσία σας πλέον ασκείται ελεύθερα και αβίαστα. Θελήσατε τέλος να πείσετε τους απλούς και αφελείς, ότι εσείς είστε ο νόμιμος και αυτοί που δεν επακούουν οί παράνομοι.

Αλλά ποιος είστε εσείς πού τα θελήσατε όλα αυτά, και ποιοι εκείνοι με τούς οποίους πολεμάτε; Εσείς είστε κατ’ αρχάς ο μοιχεπιβάτης, αυτός δηλαδή που άρπαξε τον θρόνο του αδελφού του κατά τον άγιο -Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Απαγορεύουν δηλαδή οι Ιεροί κανόνες να χειροτονηθή Επίσκοπος σε μία εκκλησία τοπική, αν ο Επίσκοπός της δεν πεθάνη ή δεν παραιτηθή οικειοθελώς, ή δεν καταδικασθή τελεσιδίκως και νομίμως από αρμόδιο εκκλησιαστικό δικαστήριο. Είστε ο άνθρωπος της βίας και των ΜΑΤ, που μετά την παράνομη εκλογή σας από όμοιους παρανόμους Επισκόπους, θελήσατε χρησιμοποιώντας την κοσμική εξουσία να φυτευθήτε στον αγρό της Λάρισας, και μάλιστα στην θέση που εικονίζεται ο άκακος και ταπεινός Ιησούς. Είστε εκείνος που όταν εγένετο η χειροτονία σας στον βαθμό του Επισκόπου ακούγοντο από τον λαό ως ιαχή τα "ανάξιος" δια τα οποία λέγει η Ορθόδοξος Παράδοσις, ότι και ένας να φωνάξη ανάξιος κατά την χειροτονία, αυτή σταματάει αυτομάτως και γίνεται εκκλησιαστική εξέτασις προκειμένου να αποδειχθή η αλήθεια και τούτο "ίνα μη τα άγια υπό αναξίων τελούνται⁷. Είστε εκείνος που επί τόσα τώρα έτη έχετε ως μονίμους συντρόφους και συνοδοιπόρους τους φοβισμένους και υποτελείς Ιερείς σας και τους αστυνομικούς με τις κλούβες και τα γκλοπς. Ποιος άραγε από τους αγίους μας άσκησε την πνευματική εξουσία του διά της βίας της κοσμικής εξουσίας και ποιος τόσο κυνικά εκώφευσε στην φωνή και στον πόνο του λαού; Είστε ακόμη εκείνος που είδε την εκκλησία σαν εμπορικό κατάστημα και το Επισκοπικό αξίωμα σαν κερδοφόρο επάγγελμα, σύμφωνα με τα λίγα από τα πολλά που αποκαλύφθηκαν στην υπόθεση του προσκυνήματος της Αγ. Παρασκευής Τεμπών. Είστε τέλος για να μην μακρυγορώ εκείνος πού δεν γνωρίζει όρια και φραγμούς και κωλύματα στο θέμα των χειροτονιών και που γέμισε την εκκλησία με κατηγορημένους κληρικούς, σύμφωνα με αυτά που φτάνουν στα αυτιά μας από τις εξομολογήσεις των σκανδαλισμένων χριστιανών. Αφήνω να μιλήσω για τα σοβαρότερα και φλέγοντα θέματα της πίστεως, στα όποια φανήκατε απελπιστικά κενός και αδιάφορος, σε σημείο που να πρεσβεύετε σε συνέντευξη που εδώσατε σε τοπικό κανάλι το 1997 τα εξής αιρετικά και δαιμονικά· "και αν δεχθή κανένας το χάραγμα 666 στο μέτωπο ή στο χέρι δεν πειράζει, αρκεί να είναι εντάξει με τον Θεό". Και φυσικά στα καίρια θέματα της πίστεως ουδεμία ενημέρωση κάνατε μέχρι τώρα, για τις συμπροσευχές και τα φιλήματα του Πατριάρχη και των λοιπών Επισκόπων με τον αιρεσιάρχη Πάπα, πολύ δε περισσότερο για τις "προδοτικές συμφωνίες και δαιμονικές αποφάσεις των συλλειτουργών σας Επισκόπων στο Μπελαμέντ του Λιβάνου και στο Σαμπεζύ της Γενεύης με τους πανικούς και μονοφυσίτες αντιστοίχως.

Αφού λοιπόν παραβλέψατε όλα αυτά που σας βαρύνουν δημοσίως και τόσα άλλα που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε, παρουσιαστήκατε ξαφνικά ως τηρητής της τάξεως της Εκκλησίας, ελέγχοντας τους απλούς Ιερείς σας για δήθεν σφάλματά των και παίρνοντας την θέση του αγνού και άκακου ποιμένος, ο οποίος διορθώνει τα κακώς έχοντα στην ποίμνη του. Για να συμβή αυτό θα πρέπει να μην υπάρχη ίχνος ντροπής και ελέγχου συνειδήσεως και ακόμη τύφλωση ψυχική και σωματική σε κραυγαλέα γεγονότα, καθώς επίσης και καταχθόνια σκοπιμότης και σκοτεινός προγραμματισμός, όσον αφορά την πνευματική ζωή της εκκλησίας.

Αναφέρετε συγκεκριμμένως τα εξής στην με ημερομηνία 3-8-99 κλήση σας προς απολογία των τριών ιερέων "Διατί πάτερ.... αγνοήσατε τας υπ’ αριθμ. 1 και 24 Εγκυκλίους της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως και συνιερουργήσατε μεθ’ ιερέως μη έχοντος την προς Ιερουργίαν απαιτουμένην άδειαν της καθ’ υμάς Εκκλησιαστικής αρχής; Και προ πάντων διατί αφού αποδεδειγμένως γνωρίζετε ότι ο περί ου ο λόγος κληρικός ουχί μόνον δεν μνημονεύει του ονόματος του οικείου υμών Μητροπολίτου, αλλά τουναντίον φέρεται ως δεδηλωμένος εχθρός της τοπικής ημών Εκκλησίας βάλλων ποικιλοτρόπως κατά του επιχωρίου υμών Μητροπολίτου και κατ’ επέκτασιν κατά της καθόλου Εκκλησίας, υμείς άνευ δισταγμού τινος συνιερουργήσατε μετ’ αυτού εις την ως άνω εξόδιον Ιεράν Ακολουθίαν;"

Με αυτά κατ’ αρχάς που γράφετε δείχνετε παχυλή άγνοια ή ηθελημένη σκοπιμότητα σε βασικά εκκλησιολογικά θέματα.

1.                   Παρουσιάζετε τον εαυτόν σας ως κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη Λαρίσης, την στιγμή που είστε παράνομος Μοιχεπιβάτης, μη αποδεκτός από τον λαό του Θεού, αλλά μόνο και κατ’ ανάγκη από τους φοβισμένους υπαλλήλους σας Ιερείς και τους φύλακας αγγέλους σας αστυνομικούς.

2.                   Θεωρείτε τον εαυτόν σας εκκλησιαστική αρχή την στιγμή που δεν έχετε καμμία σχέση με την αληθινή εκκλησία, επειδή σ’ αυτήν βασιλεύει η αλήθεια, η αγάπη και η δικαιοσύνη, και όχι ο καταναγκασμός, η βία και η αδικία.

3.        Θεωρείτε παράπτωμα θανάσιμο την μη μνημόνευση τού ονόματος σας, την στιγμή πού έκτος των προαναφερθέντων δύο περιπτώσεων, συμμετέχετε σε κατάφωρες αδικίες και δογματικές και αιρετικές αποκλίσεις, όσον αφορά την αίρεση του Οικουμενισμού, για τις οποίες επιβάλλουν οι κανόνες και η Παράδοση την διακοπή του μνημοσύνου, αν δεν θέλη κανείς να μολυνθή αυτό το μυστήριο που τελεί. (31ος Αγ. Αποστόλων, 15ος Α. και Β. Συνοδ.) Αυτό θα ήταν όντως παράπτωμα μεγάλο, αν εσείς εισάστε νόμιμος και αποδεκτός από τον λαό Επίσκοπος και κυρίως αν δεν είχατε εμπλακεί στην αίρεση του Οικουμενισμού.

4.                  Ισχυρίζεσθε ότι είμαι δεδηλωμένος εχθρός της τοπικής Εκκλησίας και κατ’ επέκταση της καθόλου Εκκλησίας και με αυτό γίνεται φανερό ότι την εκκλησία την εννοείτε, όπως την εννοεί ο Πάπας, ότι την έχετε αποκομμένη από το τμήμα της που ευρίσκεται στον ουρανό, ότι είστε εσείς το κέντρο της όπως ο Πάπας και όχι ο Χριστός και η αλήθεια, ότι την έχετε αποκόψει από την Παράδοση και τους αγίους, την στιγμή που αυτοί δεν φρονούν όπως εσείς, και τέλος ότι ταυτίζετε τον εαυτόν σας με την εκκλησία, πράγμα όντως θλιβερό και βλάσφημο και μόνο που ακούεται, επειδή λέτε ότι όποιος βάλλει εναντίον του Μητροπολίτου βάλλει εναντίον της Εκκλησίας. Τόσοι λοιπόν άγιοι πατέρες της Εκκλησίας που κατηγορούσαν και εστηλίτευαν δημοσίως τους κακούς Επισκόπους και ποιμένες έβαλον εναντίον τής Εκκλησίας; και πώς αυτοί σήμερα είναι άγιοι της Εκκλησίας; Όποιος λοιπόν βάλλει εναντίον σας βάλλει εναντίον της Εκκλησίας και μάλιστα όπως ισχυρίζεσθε της καθόλου Εκκλησίας (της εν ουρανώ και επί γης). Εσείς που κατελάβατε τον θρόνο με τρόπο μοιχικό, εσείς που εγκαινιάσατε περίοδο δικτατορίας στην Εκκλησία με τα ΜΑΤ και τις κλούβες, εσείς πού δεν είστε αποδεκτός από τον λαό του Θεού, εσείς που δεν ντραπήκατε, να σταματήσετε την χειροτονία σας, όταν ακούγοντο κατ’ αυτήν τα ''ανάξιος", εσείς που κατεπατήσατε κάθε εκκλησιαστική Παράδοση στα θέματα του Επισκόπου, εσείς που καλύπτετε τα σκάνδαλα τα οικονομικά της αγ. Παρασκευής Τεμπών, εσείς που συμπλέετε και συνοδοιπορείτε στην αίρεση του Οικουμενισμού, εσείς που συμβουλεύσατε ότι δεν πειράζει αν σφραγιστούν οι Χριστιανοί στο χέρι, εσείς που στείλατε τόσους χριστιανούς στα νοσοκομεία, στα δικαστήρια και στις φυλακές, εσείς λοιπόν δεν βάλλετε κατά της καθόλου Εκκλησίας, αλλά βάλλει αυτός που δεν σας μνημονεύει; Μήπως πάτερ πιστεύετε ότι αυτοί που βάλλουν εναντίον σας είναι μάρτυρες του Ιεχωβά ή Μουσουλμάνοι και όχι μέλη πιστά της Εκκλησίας και εσείς είστε ο βράχος στον οποίον ξεσπούν τα αφρισμένα κύματα; Μόνο με αυτή τη λογική μπορεί να λέτε αυτά τα πράγματα...

Είναι όντως γεγονός πάτερ, ότι δεν είναι δυνατόν να πέση κανείς σε πλάνη και αίρεση, αν δεν αποκοπή από την ορθόδοξο Παράδοση. Επειδή λοιπόν και εσείς αποκοπήκατε από αυτήν και δημιουργήσατε μία νέα και διεστραμμένη παράδοση, όπως ο Πάπας, φθάσατε σ’ αυτό το κατάντημα, εσείς μεν κάνοντας τον στρατηγό σ’ αυτούς που σας φοβούνται με την βοήθεια των ροπαλοφόρων αγγέλων σας, και οι υπόλοιποι από την Αθήνα με το να σας καλύπτουν και να συμμετέχουν ίσως με μεγαλύτερη ευθύνη, στο αίσχος αυτό που τόσα χρόνια τώρα υπάρχει στην Λάρισα.

Θα ήταν όντως παράληψη, εάν δεν ανέφερα και το τέλος της Λακωνικής επιστολής σας προς τους τρεις ιερείς διότι πράγματι αυτό αποτελεί ένα μαργαριτάρι δικαιοσύνης και ελευθερίας μέσα στην εκκλησία. Λέτε λοιπόν τα εξής τελειώνοντας: "Παρακαλώ πολύ όπως συν ταις απαντήσεσι υμών επί των ως άνω τιθεμένων ερωτημάτων υποβάλλητε εντός της ταχθείσης προθεσμίας [η ταχθείσα προθεσμία αναφέρεται στην αρχή ότι είναι τρεις (3) ημέρες] γραπτώς και την απολογίαν υμών επί του διαπραχθέντος -εάν ούτως έχωσι τα πράγματα- υφ’ υμών κανονικού παραπτώματος, προκειμένου να επιληφθώμεν επί των ως εν τοις ύπερθεν εκτεθέντων".

Η προθεσμία λοιπόν που εδώσατε στους ιερείς σας προς απολογίαν ήταν 3 ημέρες. Γιατί δέσποτα τόση βιασύνη; Γιατί δεν ετηρήσατε τουλάχιστον τους τύπους, ώστε να αποφύγετε την εικόνα κάποιων άλλων αρχιερέων που απετέλεσαν το Καϊαφικόν συνέδριον σταυρώσαντες τον Χριστόν; "Αρον-άρον λοιπόν σταύρωσον αυτούς. Το χειρότερο όμως είναι ότι η καταδίκη έχει γίνει πριν τη δίκη. Αρκεί για σάς να ομολογήσουν οι τρεις ιερείς ότι ναι, έτσι έχουν τα πράγματα. Τον κηδέψαμε τον μικρό Ηλία μαζί με τον Ιερομόναχο Ευθύμιο. Πώς θα μπορούσε αλλιώς να εκλάβη κάποιος τα λόγια σας, όσο καλή διάθεση και να είχε; Είναι δηλαδή σαν να λέτε: "Τό παράπτωμά σας είναι βέβαιο, πέστε μας κάτι σαν απολογία, για να ανακοινώσουμε την απόφαση πού έχουμε στο συρτάρι". Επειδή όμως είστε σπλαχνικός και γενναιόψυχος, δίδεται και χάρη και άφεση στους υπαλλήλους σας όταν σφάλλουν. Αρκεί να μετανοήσουν, να παρακαλέσουν, να υποσχεθούν, ότι εις το εξής θα είναι τέλειοι δούλοι σας και ούτε κατά διάνοια θα σκεφθούν να παρακούσουν τις εντολές σας. Και έτσι συγχωρώντας τους θα δείξετε τό προσωπείον του άκάκου Ιησού, του μακρόθυμου και πολυέλαιου, του μετανοούντος επί κακίαις ανθρώπων.

Θα ήθελα εδώ να σταματήσω την επιστολή. Διότι τί νόημα έχει να υπενθυμίζης σε κάποιον τί θα έκανε ένας πραγματικός πατέρας, αν έσφαλαν τα παιδιά του, ή ένας άγιος π.χ. ο Άγ. Αχίλλειος, του οποίου προσπαθείτε να παρουσιαστήτε διάδοχος, αν έσφαλαν οι ιερείς του, την στιγμή που νοιώθετε σαν στρατηγός και οι δορυφόροι σας είναι οι αστυνομικοί . Ή πότε εσείς νοιώσατε σαν μέλη του σώματος του Χριστού όλους αυτούς που δεν συμφωνούν μαζί σας; Η ενότητα αυτή είναι ξένη προς εσάς. Εσείς έχετε σαν πρότυπο την ενότητα της σάπιας σταφίδας, η Οποία γίνεται όλη ένα σώμα, αλλά επειδή είναι σάπια.

Εάν πάντως υπάρχει αμφιβολία ότι αδικείσθε από αυτά που γράφω, ή ότι διαφορετική είναι η Ορθόδοξος Παράδοση, με μεγάλη μου χαρά θα δεχθώ μαζί σας μία δημόσια συζήτηση με βιντεοσκοπική κάλυψη, γιατί είναι όντως άδικο να μονολογή κάποιος, χωρίς να ακούγεται η αντίθετη άποψη, και προσωπική συζήτηση Δέσποτα δέχομαι μαζί σας, άλλά όχι αυτή τή φορά χωρίς μαγνητόφωνο. Στην περίπτωση πάλι που θα πετάξετε την επιστολή στον κάλαθο των αχρήστων, εγώ πάλι δεν έχω να χάσω τίποτε, διότι σ’ αυτήν ούτε μισθό σας ζητάω, ούτε προστασία και καταφύγιο, ούτε συνεργασία πνευματική ή οτιδήποτε άλλο. Καθένας μας θα πορεύεται τον δρόμο του και θα ανήκη στην "εκκλησία" του, μιά και αυτή την έννοια της Εκκλησίας την έχουμε διαστρέφει και εμπορευθή. Αν πάλι θελήσετε να χρησιμοποιήσετε την μάχαιρα της εξουσίας, τότε θα ευρίσκεσθε στη φυσική σας κατάσταση και είναι ο μονός τρόπος να νοιώθετε δυνατός. Αν όμως (πράγμα ανέλπιστο) θελήσετε να χρησιμοποιήσετε την μάχαιρα του Πνεύματος, τότε θα πρέπει να παραιτηθείτε από τη θέση αυτή, που στην φαντασία σας πιστέψατε ότι κατέχετε. και αυτός θα είναι ό μόνος τρόπος εξυγίανσης της Εκκλησίας.

Πριν κλείσω την επιστολή, θέλω να σας αναφέρω και δύο-τρεις θέσεις των αγίων, οι οποίοι ομιλούν για τούς κακούς επισκόπους επειδή εσείς συνήθως στον λαό λέτε αυτά τα λόγια πού οι άγιοι ομιλούν για τούς καλούς και αγίους Επισκόπους και έτσι δεν κάνετε διάκριση μεταξύ καλού και κακού ποιμένος, πράγμα ύπουλο και ολέθριο για τον λαό τού Θεού. Οι άγιοι όμως σαφώς ξεχώρισαν τις δύο αυτές καταστάσεις και διαφορετικά είπαν να αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί τους καλούς και διαφορετικά τους κακούς ποιμένες.

«Αν μεν γαρ επιτρέχων τις, (αν ορμήση κάποιος για να καταλάβη) εκ φιλαρχίας δράξηται της ποιμαντικής ράβδου, (αρπάξη την εξουσία) μισητός και απόπτυστος Θεῳ ούτε σώζων ούτε σωζόμενος. Αν δε κληθείς δι’ υπακοήν Θεού δέξηται την προστασίαν, και φίλος Θεῳ και σώζων και σωζόμενος αποδειχθήσεται» (Θεοδώρου Στουδίτου P.G. 99, 1432 Α).

«Ουκ οίδα Επίσκοπον, μηδέ αριθμήσαιμι εν Επισκόποις (δεν συγκαταριθμώ μεταξύ των Επισκόπων) τον επί καταστροφή της πίστεως υπό των βέβηλων χειρών προαχθέντα εις προεδρίαν» (Μ. Βασιλείου, P.G. 99, 1149 Α).

«Θαυμάζω ει τινα εστί των αρχόντων σωθήναι ποτε (απορώ αν κάποιος από τους Επισκόπους θα σωθή κάποτε) προς τη τοιαύτη απειλή και τη παρούση ραθυμία ορών έτι και επιτρέχοντας τινάς και επιρρίπτοντας εαυτούς του τοσούτου όγκου της αρχής" (Αγ. Ιωάν. Χρυσοστόμου, P.G. 63, 233).

«Πείθεσθε τοις ηγουμένοις ημών και υπείκεται. Τί ουν φησίν όταν πονηρός η και μη πειθώμεθα; Πονηρός πώς λέγεις; ει μέν πίστεως ένεκεν φεύγε αυτόν και παραίτησαι, μη μόνον αν άνθρωπος ει, άλλά καν άγγελος εξ ουρανού· ει δε βίου ένεκεν μη περιεργάζου» P.G. 63, 231 (Αγ. Ιωάν. Χρυσοστόμου).

Τελειώνοντας εύχομαι ολόψυχα να βρεθήτε στην άλλη ζωή κοντά στο Χριστό και παρακαλώ εύχεσθε και εσείς για μένα το ίδιο.

Συγνώμη αν σας ελύπησα, όμως αναφέρθηκα αυστηρώς μόνο σε δημόσια και γνωστά θέματα και σε τίποτα προσωπικό. Αυτή η κρίση και η γνώμη του καθενός για δημόσια και γνωστά θέματα, νομίζω ότι επιτρέπεται και επιβάλλεται στην εκκλησία και μάλιστα όταν γίνεται με πόνο για ότι κακό υπάρχει σ' αυτήν.

Ασπάζομαι την δεξιά σας και ζητώ την ευχή σας.

   

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς.