Και μοναχός να είσαι, αν δεν προσέξεις χάθηκες…

Διδακτική ιστορία:

Κάποιος μοναχός κατέβηκε από την σπηλιά που μόναζε, με ευλογία του πνευματικού του στην πόλη για να πουλήσει τα εργόχειρά του.

Επειδή έφτιαχνε πράγματι αριστοτεχνικά ξύλινες κούπες, σταυρούς και άλλα κομψοτεχνήματα, σε πολύ λίγη ώρα ξεπούλησε. Επιστρέφοντας στην σπηλιά του, του μπήκε ο λογισμός να ξαναφτιάξει γρήγορα κι άλλα ερχόχειρα, προκειμένου να τα πουλήσει και να κάνει και φιλανθρωπίες!

Οι διαθρησκειακές "επιτυχίες" του Πατριάρχη ...επεκτείνονται!

Αντί  για  την  Θεολογική  Σχολή

 η  Τουρκία  ανοίγει  στην  Χάλκη

 κέντρο  Ισλαμικών  Σπουδών !!!

Του Μανώλη Κείου 

Την στιγμή που ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μαζί με τους εκπροσώπους των μειονοτικών εκκλησιών και θρησκειών στην Τουρκία στέλνουν γραπτά μηνύματα στήριξης στο καθεστώς Ερντογάν υποστηρίζοντας πως στην γείτονα χώρα δεν καταγράφονται θρησκευτικές διακρίσεις, η τουρκική κυβέρνηση έχει απλώσει για τα καλά τα νύχια της στην Χάλκη.
Η τουρκική κυβέρνηση προέβη σε μια ανακοίνωση σύμφωνα με

Παρά τις ύβρεις επιμένουμε αγιοπατερικά!

Οἱ θιασῶτες τῆς διαμαρτυρίας, τοῦ δυνητισμοῦ καὶ τῆς κακῆς “Οἰκονομίας”

«ξέχασαν» τὸν Ἰωσὴφ Βρυέννιο

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Εἶναι πιὰ ἡλίου φαεινότερον, ὅτι οἱ θιασῶτες τῆς διαμαρτυρίας, τοῦ δυνητισμοῦ καὶ τῆς κακῶς ἐφαρμοσμένης καὶ παρανοημένης «Οἰκονομίας» δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ ἀπορροφοῦν τὶς ἀντιδράσεις τοῦ ποιμνίου καὶ νὰ ἐπιτρέπουν στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ νὰ παγιωθεῖ. Τὸ μάταιο κάθε καταγγελίας τους ἄνευ ἀντικρύσματος, τὸ ἀτελέσφορο τῶν ἐπιφανειακῶν διαμαρτυριῶν τους ἄνευ τῆς πρακτικῆς συνέπειας καὶ ἡ συντήρηση μίας ψευδαισθητικῆς ὁμολογίας ἄνευ μαρτυρίου παγιώνουν ὄχι μόνο τὴν Παναίρεση ἀλλὰ καὶ τὴν παθητικότητα τῶν πιστῶν ποὺ βλέπει τὴν ἔλλειψη συνέπειας ἔργων καὶ λόγων καὶ παραιτεῖται.

Μία ἀπόδειξη γιὰ τὰ παραπάνω ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ θιασῶτες αὐτοὶ «ξεχνοῦν» πιὰ νὰ ἀναφέρουν στὴν ἐπιχειρηματολογία τους ἐνάντια στὴν αἵρεση ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς, γιὰ τοὺς ὁποίους στὴν ἀρχὴ τῆς φαντασμαγορικῆς καὶ ψευδαισθητικῆς ἀντιαιρετικῆς ἀγόρευση τους ἦταν λαῦροι. Μετατρέποντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ γραμματεία σὲ ἐκκλησιαστικὸ λάφυρο, ξεχνοῦν νὰ ἀναφέρουν αὐτοὺς πού, ἂν ζοῦσαν σήμερα, θὰ τοὺς εἶχαν καταδικάσει. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, γιὰ τὴν διδασκαλία τοῦ ὁποίου ἕνας ἐκ της Συνάξεως τῆς Γατζέας ἔχει ἐκδόσει μιὰ μικρὴ μελέτη.

Ὁ ξακουστὸς αὐτὸς ἐκκλησιαστικὸς ἀνήρ, ὁ «διδάσκαλος τῶν διδασκάλων» κατὰ τὸν Εὐγένιο Βούλγαρη, ἔδωσε μεγάλες μάχες ἐνάντια στοὺς Λατίνους καὶ στὶς φιλενωτικὲς προσπάθειες τῶν σύγχρονών του ὀρθοδόξων. Κυρίως ὅμως καταπολέμησε μὲ τοὺς λόγους του τὴν ἀντιπατερικὴ πρακτικὴ τοῦ συμβιβασμοῦ μὲ τὴν αἵρεση καὶ τὴν ἐπιφανειακὴ ὀρθόδοξη βιωτή. Γιὰ τὸν Βρυέννιο ἡ πίστη βρίσκεται πάντα σὲ κίνδυνο, ὅταν οἱ ὑπερασπιστές της δὲν εἶναι εἰλικρινεῖς ὡς πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία τους καὶ γι’ αὐτὸ αὐτοὶ εἶναι καταδικαστέοι «ὁ νεύματι μόνῳ τὸν Θεὸν ἀπαρνούμενος ἀπωλείᾳ ὑπόκειται» (Ἀ. Παπαδοπούλου-Κεραμέως, «Ἰωσὴφ Βρυεννίου Πρακτικά» σελ. 50-51).

Γιὰ τὸν Βρυέννιο «κάθε “προσθήκη” ἢ “ἀφαίρεσις” ἢ “μεταποίησις” ἢ “διαφθορά” σ’ ἕνα δόγμα ἐπιφέρει ἀλλοίωση ὁλόκληρης τῆς πίστεως καὶ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅσοι τὴν προκαλοῦν ἐκπίπτουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς ὅμως ἡ Ἐκκλησία νὰ χάνει τὴν πληρότητά της, τὴν καθολικότητά της ἢ τὴν ἁγιότητά της» (ἀρχιμ. Νικολάου Ἰωαννίδη, «Θεολογία καὶ Γραμματεία ἀπὸ τὸν Θ΄ αἰῶνα καὶ ἑξῆς», σελ. 224).

Κι όμως, το μοναστήρι «τους», δεν φοβάται την αίρεση και επιστρέφει πλαγίως προς αυτήν

Πηγή: emmadimitris

  Στάρετς Ἀνατόλιος τῆς Ὄπτινα

 Νὰ μὴ φοβῆσαι τὶς θλίψεις, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ φοβῆσαι τὴν ὀλέθριον αἵρεσιν, διότι αὐτὴ εἶναι ποὺ μᾶς γυμνώνει ἀπὸ τὴν Θεία Χάρη καὶ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστόν!

«Νὰ φοβῆσαι τὸν Κύριον, παιδί μου. Νὰ φοβῆσαι μήπως ἀπολέσεις τὸν στέφανο ποὺ ἑτοιμάστηκε γιὰ σένα. Νὰ φοβῆσαι μὴν ἀποβληθεῖς παρὰ τοῦ Κυρίου εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον καὶ τὴν αἰώνιαν κόλασιν. Στέκε ἀνδρείως εἰς τὴν πίστιν καὶ ἐὰν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ὑπομένεις διωγμοὺς καὶ ἄλλες θλίψεις, διότι ὁ Κύριος θὰ εἶναι μαζί σου καὶ οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς θὰ βλέπουν μὲ χαρὰ τοὺς ἀγῶνες σου. Ὅμως ἀλλοίμονον στοὺς μοναχοὺς σ' αὐτὲς τὶς ἡμέρες ποὺ θὰ εἶναι δεμένοι μὲ ὑπάρχοντα καὶ πλούτη, οἱ ὁποῖοι ἕνεκα τῆς ''ἀγάπης'' καὶ τῆς ''εἰρήνης'' θὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ὑποταχθοῦν στοὺς αἱρετικούς. Αὐτοὶ θὰ ἀποκοιμίζουν τὴ συνείδησή τους μὲ τὸ νὰ

Η "ένωση" των οικουμενιστικών "εκκλησιών" προχωρεί «υποχρεωτικά», όσο ο αγώνας μας παραμένει «δυνητικός»!

Ἐν τῷ μεταξὺ ἐπανεμφανίσθηκε

ὁ Βρεσθένης Θεόκλητος σὲ νέο ρόλο!

____________++++++++++++++++++++__________________

Όταν η Αποστολική Διακονία διδάσκει Ορθοδοξία και Πολιτισμό

ORTHODOXIA.INFO | Ανδρέας Λουδάρος Τι θα μπορούσε να είναι αυτό που έφερε στην Αθήνα 22 Ρωμαιοκαθολικούς κληρικούς , από την Ιταλία, τη Βραζιλία, το Μεξικό, τη, Λιβερία την Ουκρανία και τις Φιλιππίνες αλλά και τη Νιγηρία, το Κονγκό, την Αϊτή και την πιο μακρινή απ’ όλες… Ινδία; Η απάντηση είναι απλή: Η επιθυμία τους να γνωρίσουν την Ελλάδα και την ορθόδοξη παράδοση της και η ευκαιρία που τους έδωσε για μια ακόμη φορά η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος να τα συνδυάσουν όλα αυτά μέσα από την εκμάθηση της νέας ελληνικής γλώσσας.

    «Ο Έλληνας από τη φύση του είναι οικουμενικός και πάντοτε μοιραζόταν την παράδοση και τον πολιτισμό του με τους άλλους λαούς» μας λέει ο

Μια πονηρή διάταξη που "δίνει" στους Μητροπολίτες ζεστό χρήμα και εξουσία να φιμώνουν κάθε αντι-Οικουμενιστική φωνή που τυχόν θα εμφανιστεί!

Άθλια μεθόδευση Κυβέρνησης

και Εκκλησιαστικής διοίκησης

- Σύντροφοι στη "μάσα"

Ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας μέ ἰδιαίτερη εὐαισθησία ἀναδεικνύει ἕνα πονηρό θέμα, πού ἡ πολιτική ἀλητεία σέ συνεργασία μέ τήν ἐκκλησιαστική δολοπλοκή κατέστρωσαν μέ περισσή ξεδιαντροπιά. Ὅπως τονίζει ἄλλωστε ὁ ἴδιος: “...γιά τήν ὁποιαδήποτε προδοσία, ἀτιμία ἤ ἄλλη ἀθλιότητα, ἀρκεῖ πολύ ἁπλά νά ἐξετάζουμε ποιός εἶναι ἐκεῖνος πού ὠφελεῖται ἀπό αὐτήν. Καί στήν περίπτωση αὐτή εἶναι ἡλίου φαιδρότερον τό ποιοί ἐπωφελοῦνται…”  

---

Νομοθετικές αθλιότητες εν μέσω «ανίερων συμμαχιών»

(Κράτος και ιερατείο σε…νέες, κοινές περιπέτειες)

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

       Μία νέα αθλιότητα εκ μέρους της αντίχριστης κυβέρνησης έλαβε χώρα προ ολίγων ημερών, με τροπολογία που πέρασε από τη Βουλή και που αρχικά διέλαθε της προσοχής των πάντων. Και πώς να μη διαλάθει όμως, έτσι όπως την κατέθεσαν, εντελώς λαθραία δηλαδή, εν κρυπτώ και παραβύστω, εν μέσω θέρους και τόσων τραγωδιών, κυριολεκτικά σαν τους κλέφτες μες στο σκοτάδι! Όπως και τόσα άλλα πράγματα ασφαλώς που υπερψηφίζονται μέσα στα

«Οι Μάρτυρες (42) του Αμορίου»

 (12 Αυγούστου 838 – Πτώση Αμορίου)

Του Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη τους στις 6 Μαρτίου, ενώ στις 9 Μαρτίου τιμάται η μνήμη των 40 Μαρτύρων της Σεβαστείας.

«Μαρτύρων θάνατος πιστών εστι παράκλησις, Εκκλησιών παρρησία, Χριστιανισμού σύστασις, θανάτου κατάλυσις, αναστάσεως απόδειξις, διαμόνων γέλως, διαβόλου κατηγορία, φιλοσοφίας διδασκαλία, παραίνεσις της υπεροψίας των παρόντων πραγμάτων και της μελλόντων επιθυμίας οδός…», θεολογεί ο Ι. Χρυσόστομος (Εγκώμιο στην αγία μεγαλομάρτυρα Δροσίδα, P.G. 50, 685).

Όταν μελετάς τα Αγιολογικά κείμενα τότε εμπεδώνεις, θεωρητικά και βιωματικά, τον πνευματικό αντίλογο στη σοφιστική της «νέας οικονομίας», μιας νέας τάσης αντι-οικουμενιστών, ως προέκταση – συνέχεια του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου.

Στα μέσα του 20^ου αιώνα, όταν ο π. Επιφάνιος καινοτόμησε με την «Δυνητική» Ερμηνεία του, υπέσκαψε τα θεμέλια της Πατερικής αντίδρασης του πληρώματος, το οποίο εγκλωβισμένο στην Ατομική (κοινωνικά) συνείδηση του Αστικού συστήματος αποδέχθηκε (βολεύτηκε) την αντι-πατερική εκκλησιαστική εννοιολογία της ερμηνείας αυτής, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί ως μεταμορφωτικός φορέας των Εκκλησιαστικών πραγμάτων ο Οικουμενισμός. Αυτή η απόσταση επιπέδων αγωνιστικότητος μεταξύ Πατερικής διδασκαλίας και «Δυνητικής» ερμηνείας διευκόλυνε την μόλυνση εκ της αιρέσεως, που βρήκε και «συνοδική» έκφραση στην Κρήτη. Κατ’ αναλογίαν προς την Φυσικήν, η

Το κριτήριο της ενότητος στον αντιΟικουμενιστικό αγώνα είναι η ενότητα με τους Αγίους

Παρά τον πόλεμο συνεχίζουμε τον αγώνα, όχι των μετα-πατέρων, αλλά των Αγίων Πατέρων.

-Ἡ ἑνότητα, γιὰ τὴν ὁποία κάποιοι τάχα κόπτονται, δὲν ἔρχεται μὲ τὴν συμβιβαστικὴ ἑνότητα χάριν τῆς ἑνότητος,

ἀλλὰ μὲ τὴν ἑνότητά μας μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων ποὺ πορεύτηκαν τὸν δρόμο τῆς ἀληθείας καὶ τῆς Ἀκριβείας, κι ὄχι τοῦ συμβιβασμοῦ.

Τοῦ Παναγιώτη Σημάτη

Προβληματισμὸς καὶ μεγάλη στενοχώρια ὑπάρχει σὲ πολλοὺς ἀδελφοὺς ποὺ παρακολουθοῦν τὸν ἀγώνα ποὺ γίνεται στὶς μέρες μας –ἡμέρες ἐσχατολογικῆς ἀποστασίας– κατὰ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ προετοιμάζει τὴν ἔλευση τοῦ Ἀντίχριστου.

    Οἱ μὲ ἀγαθὴ καὶ θεολοφιλῆ διάθεση ἀγωνιζόμενοι πιστοί, παρακολουθοῦν τὰ γενόμενα καὶ βλέπουν πὼς καθημερινῶς οἱ ἀντίχριστες δυνάμεις κερδίζουν ἔδαφος σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα καὶ μάλιστα –πόσο τραγικό;– στὸν ἴδιο τὸ χῶρο τῶν ἀγωνιζομένων πιστῶν, στὸν ὁποῖο δὲν ὑπάρχει ἑνότητα! Καὶ θυμοῦνται τοὺς προφητικοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τῶν Ἀποστόλων, τῶν Ἁγίων:

    «Ἔξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι· κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις. Τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀλλήλους παραδώσουσι καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους. καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσι πολλούς, καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν. παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Β΄Κορ. ζ΄ 5 καὶ ια΄ 26· Ματθ. ιδ΄ …..· Λουκ. ια΄ …. Μάρκ. κα΄ 17).

     Ὅλες αὐτὲς οἱ ὠδίνες ἄρχισαν καὶ θὰ ἐνταθοῦν σὲ βαθμὸ καὶ χρόνο ποὺ ὁ Κύριος γνωρίζει. Ὡς ἐκ τούτου δὲν πρέπει νὰ ξαφνιαζόμαστε. Δὲν πρέπει, ὅσοι ἀγωνίζονται τὸν ἀγώνα τῆς Πίστεως νὰ πτοοῦνται ἀπὸ τὴν ἀποκάλυψη ὅτι, ἀντὶ νὰ πληθαίνει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐμμενόντων στὴν γραμμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῆς ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως σμικρύνεται. Δὲν πρέπει νὰ σκανδαλίζονται, ὅταν βλέπουν ὅτι ὑποδεικνύονται ἀπὸ διαφόρους πατέρες διαφορετικὲς ποιμαντικὲς μέθοδοι πορείας καὶ ἀντιμετωπίσεως τῆς αἱρέσεως, ξένοι καὶ διάφοροι ἐκείνων ποὺ δίδαξαν καὶ ἐφάρμοσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες· δρόμοι ποὺ ὄχι μόνο δὲν ἀντιμετωπίζουν θεοπρεπῶς τὴν Παναίρεση, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐκθέτουν τὶς ψυχὲς τῶν ἀγωνιζομένων στὸν μολυσμὸ τῆς αἱρέσεως. Καὶ δυστυχῶς, σήμερα εἴμαστε μάρτυρες τέτοιων μολυσμῶν, ὄχι μόνο ἁπλῶν πιστῶν-ἀδελφῶν μας, ἀλλὰ τῶν ἴδιων τῶν Πατέρων ποὺ ξεκίνησαν τὸν ἀγώνα καὶ τώρα τὸν «νερώνουν»!

Η αξία της συγχωρήσεως και τρόποι αυτής

π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Ασιτία και «αυτοφαγία»: το μυστικό για την αντιγήρανση

σχόλιο: Πόσο σοφοί είναι οι άγιοι μας τελικά που χιλιάδες χρόνια πριν μίλησαν και ενέταξαν στην ζωή μας την θεραπευτική νηστεία ,πρακτικές για τους Χριστιανούς γνωστές που σήμερα όμως με «επιστημονικό μανδύα» εκτιμώνται ως νέα... άς είναι... 

*Γιοσινόρι Οσούμι: ο άνθρωπος που έριξε φως στην κυτταρική

Πώς αυτο-επιδιορθώνεται το σώμα μας: Ασιτία και «αυτοφαγία»

---

  Ο Γιοσινόρι Οσούμι κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής 2016 για τις ανακαλύψεις του στους μηχανισμούς της «αυτοφαγίας». Αλλά τι είναι η «αυτοφαγία»; Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Δρ. Ελένη Παπαγιαννίδου, Κλινική Διαιτολόγος- Διατροφολόγος, «με αυτόν τον μηχανισμό, το σώμα απαλλάσσεται από όλα τα παλιά κύτταρα (οργανίδια, πρωτεΐνες και κυτταρικές μεμβράνες). Πρόκειται για μια οργανωμένη, ομαλή διαδικασία που υποβαθμίζει

Ας ξαναθυμηθείτε στην "εκκλησία" ποιων επισκόπων ανήκετε!

Λόγος επιστημονικής φαντασίας(;)

του «Πρώτου οιακοστρόφου της Νοητής Νηός του Χριστού»

Πορφυρίτης

    Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε την Κυριακή, 22 Ιουλίου, η εις Επίσκοπον χειροτονία του εψηφισμένου Μητροπολίτη Ελβετίας Μαξίμου, στο Φανάρι. Πριν την χειροτονία του νέου Μητροπολίτου Ελβετίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, απηύθυνε προς τον εψηφισμένο Ιεράρχη του Θρόνου πατρικούς λόγους οικοδομής και νουθεσιών για τη νέα αποστολή διακονίας που του ανέθεσε η Μητέρα Εκκλησία. 

   «Σήμερον καθίστασαι κανονικός Επίσκοπος και Μητροπολίτης Ελβετίας. Γνωρίζεις το ποίμνιόν σου, τον ψυχισμόν του, την νοοτροπίαν του, τας μερίμνας και τα χαρίσματά του. Η μόρφωσίς σου, η ευλάβεια και η ιεροπρέπειά σου, η σοβαρότης σου, η αφιέρωσις και ο σεβασμός σου προς την Μητέρα Εκκλησίαν, όλα αυτά, και η εκτίμησις την οποίαν τρέφουν διά το πρόσωπόν σου οι συνεπίσκοποί σου εν Φαναρίω και ο Πατριάρχης σου, αποτελούν εχέγγυον διά μίαν καρποφόρον ποιμαντορίαν.

          Να ενθυμείσαι πάντοτε:

          Πρώτον: Να μη λησμονής ούτε στιγμήν ότι είσαι Αρχιερεύς της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Ορθοδοξίας, και όχι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

          Δεύτερον: Ως ελέχθη προσφυώς, σύμφωνα με τον μέγιστο των Θεολόγων, Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη, «η Εκκλησία υπάρχει διά να προσανατολίζει τον άνθρωπον

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: "Μπλόκο" Ιερώνυμου στη συμμετοχή των ιεραρχών των Νέων Χωρών στη Σύναξη στο Φανάρι

Κείμενο: Ανδρέας Λουδάρος

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ | ORTHODOXIA.INFO Στην επόμενη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο τέλος Αυγούστου αναμένεται να τεθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο το ερώτημα για το κατά πόσον πρέπει να συμμετέχουν στις Συνάξεις της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, οι μητροπολίτες των Νέων Χωρών.

Τρία χρόνια μετά την πρώτη Σύναξη της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της Οικονομίας-κοινωνίας με Οικουμενιστές!

  

Ήταν Μάξιμος κι έγινε  Minimus

Του Ιωάννου Ρίζου

   Στο χθεσινό (της 7/8/2028) «Ευχαριστήριο» άρθρο  του ιερομονάχου Μαξίμου Καραβά που δημοσίευσε η «Κατάνυξις», με έκπληξη διαβάσαμε την δήλωση του ότι:

«…δέν διακόψαμε τή μνημόνευση τοῦ ὀνόματός του [εννοεί του Μητροπολίτου Φλωρίνης] ὡς αἱρετικοῦ, ἀλλά ἐπειδή δέν εἶχε τήν τόλμην νά ἀποκηρύξει τάς αἱρετικάς ἀποφάσεις τῆς Κρήτης καί νά παύσει νά μνημονεύει εἰς τήν Θείαν Λειτουργίαν τόν Βαρθολομαῖον ὡς “ὀρθοτομοῦντα”, τά ὁποῖα καί, ἐμμέσως πλήν σαφῶς, ἀναφέρομεν εἰς τό ἐπίμαχον ἄρθρον».

     Οι άνθρωποι αυτοί είναι φανερό ότι πλέουν στο πέλαγος της συγχύσεως και του σκοτισμού.

    Ποιος σας είπε πάτερ Μάξιμε ότι έχετε δικαίωμα να διακόπτετε τη μνημόνευση του επισκόπου σας επειδή είναι δειλός;

    Ποιος σας είπε ότι έχετε δικαίωμα να διακόπτετε την μνημόνευση του αν δεν είναι –όπως δηλώνετε– αιρετικός ή ανήθικος;

    Αν κατ΄ εσάς ο κ. Θεόκλητος δεν υποθάλπει την αίρεση, κι αν ούτε η  κοινωνία του με τους οικουμενιστές είναι πνευματικώς αξιόποινη,  τότε η διακοπή της μνημονεύσεως του ονόματος του από εσάς   επισύρει δικαίως τις  βαρύτατες ιεροκανονικές ποινές.

     Ο κ. Θεόκλητος αφού  εμπίπτει στα κριτήρια ενός «ευσεβούς» και «ορθόδοξου» επισκόπου σύμφωνα με  εσάς αλλά και σύμφωνα με τις θέσεις του π. Θεοδώρου, συνεπώς,

και δικαίως ο κ. Θεόκλητος  πρέπει να σας καθαιρέσει!

     Ο σκοτισμός σας δυστυχώς αποδεικνύεται ότι δεν είναι πρόσφατος. Αποδεικνύεται τελικά, ότι εσείς παρά τις αφελείς και πραγματικά αδελφικές προσδοκίες που είχαμε, δεν αποτειχιστήκατε από την αίρεση, ούτε διδάξατε στον κόσμο την αποτείχιση. Από τον δεσπότη σας αποτειχιστήκατε ξεγελώντας εαυτούς και αλλήλους. Μάλιστα η ποιότητα της αποτειχίσεως σας αποδεικνύεται ότι ήταν τέτοια που στην επίσημη επιστολή σας στον Μητροπολίτη, του ζητήσατε –αν τολμήσει να σας διώξει– να σας επιστρέψει τους μισθούς 50 ετών που ρίξατε  στο μοναστήρι!!

     Παρά τους πύρινους λόγους που βγάζατε και μας πείθατε τώρα φαίνεται ότι φτιάξατε μια «αποτείχιση» που δεν συναντάται στην εκκλησιαστική ιστορία και, μάλιστα, στην ιστορία των αγίων ομολογητών. Είναι μια  «αποτείχιση»  νεοπατερική και εξόχως εκτρωματική κατά την οποία διδάσκετε στους αφελείς να πηγαίνουν και στις άλλες εκκλησίες να κοινωνούν αρκεί να μη ακούνε οικουμενιστικά κηρύγματα, όπως δηλώσατε π. Μάξιμε απ΄ άμβωνος στην ονομαστική σας εορτή.

     Τολμάτε να αποκόβετε αυθαίρετα το θέμα της μνημόνευσης από το μυστηριακό και θεολογικό του περιεχόμενο και το προβάλλετε ως ένα ζήτημα που αφορά μόνο την διδασκαλία, κι αυτό  χάριν της ιδιοτέλειάς σας που βρήκε ευσεβοφανές ένδυμα στις κενολογίες  του π. Θεοδώρου. Δηλαδή μας λέτε ότι, αν πάω και κοινωνήσω από τον Άνθιμο Θεσσαλονίκης, σε μια ημέρα που δεν κηρύττει

Τα γράφουν, αλλά δεν τα κάνουν! --Παρουσιάζουν το περιστατικό που η Παναγία ενοχλείται ακόμα και με μερικές σελίδες αιρετικές, και οι αντι-Οικουμενιστές δεν ενοχλούνται να κοινωνούν από αιρετικούς Οικουμενιστές!

 Κάποια στιγμή ἀκούω τήν Θεοτόκο νά μοῦ λέει:  Μέσα στό κελλί σου ἔχεις τόν ἐχθρό μου καί ἔρχεσαι νά μέ καλέσεις νά μπῶ καί ἐγώ ἐκεῖ;  Καί λέγοντας αὐτά στράφηκε ἀλλοῦ καί ἔφυγε.

Οἱ ἐχθροί ἐμοῦ τε καί τοῦ Υἱοῦ μου ἐπλησίασαν

Θαυμαστές παρεμβάσεις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου σέ περιπτώσεις ἀπόπειρας αἱρετικῶν νά μολύνουν τήν Πίστη τῶν Ὀρθοδόξων.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς ἡμέρες μας, ὁ ἀντίχριστος κάνει τήν δουλειά του μέ πρωτοφανή δόλο καί μάλιστα ἐντελῶς ἀνεπαίσθητα. Μᾶς ξεγελάει πανεύκολα μέ διάφορες προφάσεις καί ψευτοδικαιολογίες καί χωρίς νά τό καταλάβουμε, μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἄρνηση καί τήν  περιφρόνηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας. 

Μᾶς λένε, ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας. Μᾶς λένε, ὅτι οἱ αἱρετικοί εἶναι ''ἐκκλησίες''. Μᾶς λένε, ὅτι οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες ἔχουν ἱερωσύνη καί μυστήρια ἔγκυρα. Μᾶς λένε, νά κρατήσουμε καθαρή μονάχα τήν ἀγάπη καί τήν Ἀλήθεια νά τήν στρογγυλέψουμε. Μᾶς λένε, ὅτι μποροῦμε νά συμπροσευχόμαστε δημοσίως μέ τόν ὁποιοδήποτε αἱρετικό, ἀκόμη καί μέ ἀλλόθρησκο. 

Δέν μᾶς λένε, ὅμως, γιά ὅλα τά παραπάνω, πρῶτον, τί λέει τό Εἀγγέλιο.

«Άμα συνηθίσει κανείς στα αμαρτωλά λόγια, περνά και στα αμαρτωλά έργα»

Μέγας Βασίλειος 

Άμα συνηθίσει κανεὶς στὰ ἁμαρτωλὰ λόγια, περνᾶ καὶ στὰ ἁμαρτωλὰ ἔργα.

Γι᾿ αὐτό, λοιπόν, πρέπει μὲ κάθε τρόπο νὰ προφυλάσσουμε τὴν ψυχή μας.Διότι ὑπάρχει κίνδυνος, μαζὶ μὲ τὴ γλύκα τῶν λόγων νὰ πάρουμε μέσα μας καὶ κάτι θανάσιμο, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε. Εἶναι μέλι, ποὺ ἔχει καὶ δηλητήριο. Δὲν

«Σεξουαλικός προσανατολισμός καί ταυτότητα φύλου»

Προπαγανδίζει τήν ὁμοφυλοφιλία

ὁ π. Βασίλειος Θερμός;

Τοῦ π. Βασιλείου Κοκολάκη

   Ἄλλο ἕνα βιβλίο τοῦ π. Βασιλείου Θερμοῦ κυκλοφόρησε, «Σεξουαλικός προσανατολισμός καί ταυτότητα φύλου. Οι απαντήσεις ...και οι άνθρωποι», τό ὁποῖο ἀπαιτοῦσε ὀφειλόμενη κριτική, τήν ὁποία καί πραγματοποίησα, ἀφοῦ πρῶτα μελέτησα ἐπισταμένως τά ὅσα γράφει. Πρίν τήν ἀνάγνωση ὅμως τῆς κριτικῆς, θέτω κάποιες προϋποθέσεις: Ἄν κάποιος νομίσει πώς εἶμαι προκατειλημμένος, ἄς μήν εἶναι τουλάχιστον καί ἐκεῖνος μέ μένα. Δέν ἔχω κάτι προσωπικό μέ τόν συγγραφέα, ἁπλῶς ἀντικειμενικά κριτικάρω τά ὅσα γράφει.
    Ἄν κάποιος θεωρήσει πώς τά ὅσα θά διαβάσει στήν παροῦσα κριτική ἀποτελοῦν μία φονταμενταλιστική ἐμμονή σέ στερεότυπα μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς, θέλω νά πιστεύω πώς δέν

Οι αγώνες και η Ομολογία για την Ορθοδοξία ακολουθούνται από κακοπάθειες και διωγμούς κι όχι από "Οικονομίες"

 Ὁ Ἅγιος Αἰμιλιανὸς ὁ Ὁμολογητής Ἐπίσκοπος Κυζίκου                              

    Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος θέλοντας νὰ τονίσει τὴν μεγάλη σημασία τῆς ὁμολογίας τῆς πίστης μας πρὸς τὸν Χριστό, εἶπε: «Ἔχοντες οὒν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας». Ἀφοῦ, δηλαδή, ἔχουμε μεγάλο Ἀρχιερέα, ποὺ ἔχει πλέον περάσει ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς καὶ μπῆκε στὴν αἰώνια κατάπαυση, ὅπου μᾶς περιμένει, ποὺ δὲν εἶναι ἁπλὸς ἄνθρωπος, ἀλλὰ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἄς κρατᾶμε καλὰ τὴν ὁμολογία τῆς πίστης μας πρὸς Αὐτόν, τὸν Κύριο καὶ Σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστό.

Ἕνα τέτοιο παράδειγμα ὁμολογίας ἦταν καὶ ὁ

Προσδιορισμός τής Κάθαρσης

 Κάθαρση τού νου και όχι απλώς ηθική κάθαρση

    Στην παράδοσή μας δεν γίνεται μόνον λόγος για την κάθαρση, αλλά προσδιορίζεται και η έννοιά της, που την διαφοροποιεί από κάθε άλλο είδος κάθαρσης, θρησκευτικής, κοινωνικής κλπ. Θα το δούμε στις επόμενες αναλύσεις.

Κατ' αρχάς πρέπει να εξετασθεί τι ακριβώς είναι η κάθαρση. Συνήθως, οι άνθρωποι ομιλούν για κάθαρση της κοινωνίας, του κράτους. Ασφαλώς πρέπει να βελτιωθούν και οι κοινωνικές συνθήκες ζωής. Η κάθαρση, όμως, κατά την Ορθόδοξη παράδοση είναι εσωτερική.

 Τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη:

«Όλοι, εδώ στην Ελλάδα, μιλάνε για κάθαρση και σημαίνει ότι πρέπει να εκκαθαρίσουμε τον κρατικό μηχανισμό από τους αντιθέτους, δηλαδή οι δεξιοί, όταν λένε κάθαρση, εννοούν ότι θα φύγουν οι αριστεροί, όταν λένε οι αριστεροί κάθαρση του κρατικού μηχανισμού, πρέπει να φύγουν οι δεξιοί, κ.ο.κ. Οπότε, εδώ στην Ελλάδα, κάθαρση σημαίνει να παστρέψουμε τους εχθρούς μας, δηλαδή.

Οι εχθροί μας, όμως, με αυτήν την έννοια, δεν είναι ο διάβολος, δεν είναι οι λογισμοί που δεν έχουν καμιά δουλειά στην νοερά ενέργεια, αλλά η κάθαρση εδώ γίνεται με νομοθεσία και με αστυνομική παρακολούθηση, δηλαδή, των άλλων. Αυτή είναι η κάθαρση όπως παρατηρείται σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Αλλά η πραγματική κάθαρση δεν είναι με τους νόμους ούτε με την παρακολούθηση του ενός και του άλλου. Η κάθαρση είναι μια εσωτερική κάθαρση».

Στην αρχή η κάθαρση έχει έναν ηθικό προσανατολισμό.