Η παραβολή των μυρίων ταλάντων & περί συγχωρήσεως

π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ 

-"Ἡ παραβολή τῶν μυρίων ταλάντων & περί συγχωρήσεως"

Το ευαγγέλιο της συγχώρησης (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου

(Ματθ. ιη΄ 23-35)

Όταν ο Κύριος Ιησούς άφηνε την τελευταία Του πνοή στο σταυρό, ακόμα και τη στιγμή αυτή της επιθανάτιας αγωνίας Του, προσπαθούσε να κάνει καλό στους ανθρώπους. Δε σκεφτόταν τον εαυτό Του. Στους ανθρώπους ήταν ο νους Του, γι’ αυτό και παράδωσε ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα που έδωσε ποτέ στο ανθρώπινο γένος. Κι αυτό είναι η διδασκαλία Του για τη συγχώρηση. «Πάτερ, άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. κγ΄ 34).

Ποτέ ως τότε δεν είχαν ακουστεί τέτοια λόγια στους τόπους εκτέλεσης. Αντίθετα μάλιστα, εκείνοι που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο με τον ίδιο τρόπο, είτε αθώοι ήταν είτε ένοχοι, συνήθως επικαλούνταν θεούς και ανθρώπους για εκδίκηση. «Εκδικηθείτε», ήταν ο λόγος που ακουγόταν συχνά μπροστά στο ικρίωμα και δυστυχώς ακούγεται ως τις μέρες μας από τους μελλοθάνατους, ακόμα κι από εκείνους που προτού θανατωθούν κάνουν το σταυρό τους.
Ο Χριστός, προτού παραδώσει την τελευταία Του πνοή, συγχώρεσε όλους εκείνους που τον βασάνισαν, τον μυκτήρισαν και τον θανάτωσαν. Προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα Του να τους συγχωρέσει, αλλά προχώρησε ακόμα παραπέρα. Τους δικαιολόγησε, βρήκε ελαφρυντικό γι’ αυτούς. Είπε, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι.
Γιατί επανέλαβε ιδιαίτερα o Κύριος τη διδαχή Του για τη συχώρεση, την ώρα που βρισκόταν πάνω στο σταυρό; Από το τεράστιο πλήθος των διδαχών που έκανε ενόσω ζούσε, γιατί διάλεξε αυτήν κι όχι κάποια άλλη να προφέρουν τα άγια χείλη Του, στο τέλος ακριβώς της επίγειας ζωής Του; Αναμφίβολα επειδή ήθελε η διδασκαλία Του αυτή να παραμείνει στη μνήμη όλων, να λειτουργήσει σαν παράδειγμα προς μίμηση. Στο πάθος Του πάνω στό σταυρό, σ’ αυτό το μεγαλειώδες πάθος που ξεπερνά κάθε

Να πώς, μαζί με τις κορώνες του για την Ορθοδοξία περνάει και τον Οικουμενισμό ο Καλαβρύτων!!! --Αλλά τα παπαγαλάκια βλέπουν μόνο ό,τι τους έπεισε ότι είναι! Η φαιδρότητα της «αντιστάσεως» των αντι-Οικουμενιστών και ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος!

Παρουσία του Καλαβρύτων Αμβροσίου η ετήσια ιερατική σύναξη στο ΚΕΔΙΚ

 Δεῖτε ἐδῶ. 

   Ἡ φαιδρότητα τῆς «ἀντιστάσεως» τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, ἔχει καὶ ἕνα κεφάλαιο ποὺ λέγεται Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος. Τὸ ἱστολόγιο τοῦ π. Νικόλαου Μανώλη (καὶ τῶν ἄλλων συνεργαζομένων δυνάμεων, π. Θεοδώρου Ζήση καὶ π. Φ. Βεζύνια, π. Μάξιμου κ.λπ.), παρὰ τὶς ἀποκαλύψεις τῶν Οἰκουμενιστικῶν προδιαγραφῶν τοῦ μητροπολίτου Καλαβρύτων Ἀμβροσίου, ποὺ τελευταῖα, ὅπως ἐκτιμοῦμε, γιὰ λόγους ἐντυπωσιασμοῦ τὸ παίζει ἀντι-Οἰκουμενιστής, τὸν προβάλλουν ἀνελλιπῶς.

      Ἔτσι καταλαβαίνουν τὸν ἀγώνα κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

     Μήπως, προβάλλοντας τὸν κ. Ἀμβρόσιο ὡς ἀντι-Οἰκουμενιστή, θέλουν νὰ στείλουν τὸ ὑποσυνείδητο μήνυμα ὅτι οἱ λίγοι πιστοί, ποὺ ἀποτειχιστήκαμε καὶ ἀνήκαμε στὴν Μητρόπολη Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, ἔχουμε κάνει λάθος, γιατὶ ἔχουμε ἕνα ἄξιο “εὐσεβῆ” Ἱεράρχη ἀντι-Οἰκουμενιστή, στὸν ὁποῖο πρέπει νὰ πᾶμε νὰ βάλουμε μετάνοια καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε ἐν ταπεινώσει καὶ ὑπακοῇ ὑπὸ τὶς εὐλογίες του;

    Ἀφορμὴ γιὰ νὰ γράψουμε τὸ παρόν, εἶναι ἡ ἐπιμονὴ τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων νὰ τιμᾶ καὶ νὰ προβάλλει πρὸς μίμηση, ἕναν Οἰκουμενιστῆ «μὲ πατέντα», τὸν μητροπολίτη Σηλυβρίας Αἰμιλιανό!

    Διαβάζουμε σὲ σημερινὴ ἀνάρτηση μὲ τίτλο «Παρουσία του Καλαβρύτων Αμβροσίου η ετήσια ιερατική σύναξη στο ΚΕΔΙΚ» (ἐδῶ) καὶ τὰ ἑξῆς:

Η αληθινή Εκκλησία είναι αυτή που θα ενωθεί με τους ...Παλαιοημερολογίτες!!!

Νά, λοιπόν, ποὺ ὅταν τὸ λέγαμε μᾶς πολεμοῦσαν λυσσωδῶς ἀκόμα καὶ φίλοι μας, ἐπειδὴ προειδοποιούσαμε γιὰ τὰ σχέδιά τους. Οἱ Παλαιοημερολογίτες καὶ κάποιοι Ἁγιορεῖτες, εἶχαν κάνει τὰ κρυφὰ σχέδιά τους γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσουν στὸ Παλαιό. Ὁ π. Παΐσιος Παπαδόπουλος, ἀφοῦ τὸ ἀπέκρυψε μαζί τους ἐπὶ χρόνια, τώρα τὸ ξεφουρνίζει:

    «Ὁ νέος Ἰσραὴλ τῆς Χάριτος, ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ», εἶναι αὐτὴ «τῶν ἀποτειχισμένων πιστῶν τοῦ νέου ἡμερολογίου ποὺ θὰ ἑνωθοῦν σὲ σωστὲς βάσεις μὲ ἐκείνους τοῦ παλαιοῦ»!

Τί νὰ ποῦμε; Ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος. Κι ἐμεῖς ἐλεύθεροι νὰ μείνουμε στὴν γραμμὴ τῶν Ἁγίων, τὶς μόνες σωστὲς βάσεις, ἀπομακρυνόμενοι ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς στὰ πλαίσια τῆς διδασκαλίας τῆς ἁγιοπατερικῆς μας Παραδόσεως.

Ἂς ἑνωθοῦν μὲ τὶς ἀπροϋπόθετες-ἄγνωστες "σωστὲς βάσεις" ποὺ θὰ τοὺς ἐπιβάλουν οἱ Παλαιοημερολογίτες! Αὐτοὶ ποὺ ἔχουν δογματοποιήσει τὸ Ἡμερολόγιο καὶ δὲν μᾶς ὀνομάζουν κἂν Ὀρθόδοξους, ἀλλὰ σχισματοαιρετικούς, ἐφ' ὅσον δὲν δεχόμαστε τὸ ὑπ' ἀριθμὸν ἕνα Δόγμα Πίστεως, ποὺ γι' αὐτοὺς εἶναι τὸ Ἡμερολόγιο!

ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΩΣΤΑ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΣ

ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ

Η αποτείχισις μετά την ψευτοσύνοδο του κολυμβαρίου έγινε για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Όποιος από τους αποτειχισμένους λησμονεί ή αποπροσανατολίζεται απ’ αυτόν τον στόχο της αποτείχισις, σαφώς, είναι εκτός της εκκλησιαστικής πραγματικότητος αλλά και της δυνατότητας της σωτηρίας! Δεν κάναμε αποτείχιση για να χάσουμε

Άγιος Νήφων Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

 (11 Αὐγούστου)

    Ὁ ἅγιος Νήφων ἔζησε στά μέσα τοῦ 15ου καί τίς ἀρχές τοῦ 16ου αἰώνα μ.Χ. Καταγόταν ἀπό τήν Πελοπόννησο, ἀπό γονεῖς εὐγενεῖς καί κυρίως εὐσεβεῖς καί ἐνάρετους, τόν Μανουήλ καί τήν Μαρία. Τό ὄνομά του ἦταν Νικόλαος καί κατά τήν μοναχή του κουρά ἔλαβε τό ὄνομα Νήφων.
      Πρῶτος Γέροντάς του ἦταν ὁ μοναχός Ἀντώνιος. Μετά τήν κοίμησή του ὑποτάχθηκε στόν ἐνάρετο Ἁγιορείτη Ἱερομόναχο Ζαχαρία, μαζί μέ τόν ὁποῖο ἐγκαταστάθηκε στήν Ἱερά Μονή τῆς Θεοτόκου στήν Ἀχρίδα. Ὅταν, ὅμως, ὁ Ἱερομόναχος Ζαχαρίας ἐκλέχθηκε Μητροπολίτης Ἀχρίδος, ὁ Νήφων ἀνεχώρησε γιά τό Ἅγιον Ὄρος καί ἐγκαταβίωσε στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ὁσίου Διονυσίου. Κατόπιν κλήθηκε ἀπό τήν Ἐκκλησία νά γίνη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, καί πράγματι ἀνῆλθε στόν θρόνο τῆς

MIA OΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ

Αρχ. Χριστόδουλος Αγγελόγλου

   Δημοσιεύθηκε το ΦΕΚ με στοιχεία: ΦΕΚ Α΄ 142/3.8.2018 (Νόμος 4559/2018, με τίτλο: «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις»). Όπως αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο μας, οι “άλλες” διατάξεις αφορούν τους Μουφτήδες, τον διορθόδοξο διάλογο και την κατάλυση της αυτοτέλειας και του αυτοδιοίκητου των Ιερών Ησυχαστηρίων. Ο νόμος, λοιπόν, πέρασε∙ και το θέμα είναι η ουσιαστική κατάλυση της ιδρυτικής πράξεως των Ησυχαστηρίων. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι πολυπαραγοντικό. Έχει τη νομική του πλευρά, αλλά φυσικά δεν είμαι αρμόδιος να αναλύσω όλες εκείνες τις πτυχές, που αποδεικνύουν την κατάφωρη αντισυνταγματικότητα του νόμου. Υπάρχουν οι ειδήμονες, έγκριτοι νομικοί, οι οποίοι, πιστεύω ως φιλομόναχοι και φύλακες της δικαιοσύνης, θα εργασθούν, για να αναδείξουν όλες αυτές τις αντισυνταγματικές πτυχές του νόμου.

Προς σχολιογράφους τινές

  Κάποιοι ἀδελφοί, ἔχουν ἐπιλέξει νὰ συντάσσονται μὲ τοὺς ὑποστηρίζοντες τὶς κακόδοξες θεωρίες περὶ «ἀχρικαιρισμοῦ», περὶ κακῆς «οἰκονομίας», περὶ δυνητικότητας τοῦ ΙΕ΄ Κανόνος τῆς ΑΒ Συνόδου, περὶ μὴ ἰσχύος τῆς Πατερικῆς διδασκαλίας ὅτι «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἐστί», περὶ τοῦ ὅτι δὲν νοεῖται ἀποτείχιση, χωρὶς τὴν ἔνταξη τῶν ἀποτειχισμένων στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο.

         Δικαίωμά τους.

     Τὸ ἱστολόγιο «Πατερικὴ Παράδοση» ἔχει παρουσιάσει χιλιάδες Πατερικὰ κείμενα, ἱστορικὰ στοιχεῖα, μελέτες καὶ ἄρθρα, διὰ τῶν ὁποίων καταδεικνύεται ὅτι αὐτὲς τὶς θεωρίες καὶ τοποθετήσεις τὶς καταδικάζουν ἡ Ἁγία Γραφή, οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι. Ἄρα εἶναι κακόδοξες θεωρίες ποὺ ἀντίκεινται στὴν Ἱερά μας Παράδοση καὶ ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ κριτικὴ κατ’ αὐτῶν, εἶναι ἐξίσου ἐπιβεβλημένη, ὅπως καὶ ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ κριτικὴ κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀφοῦ ἡ ἀνοχὴ πρὸς αὐτές, οὐσιαστικὰ σημαίνει τὴν σιωπηρὴ υἱοθέτησή τους καὶ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ ἀγώνα ποὺ κάνουμε ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως καὶ ὅλες αὐτὲς οἱ μέθοδοι εὐνοοῦν τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξη, καὶ ἐπέκταση, καὶ ἐπικράτηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

     Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καταλάβουν οἱ ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο προσπαθοῦν νὰ μᾶς ἐπηρεάσουν ἢ ἐκβιάσουν μὲ ἀστήρικτες σκέψεις-σχόλια, μὲ ἐπανάληψη θέσεων ποὺ ἔχουμε πολλάκις ἀναιρέσει, μὲ ἐκβιαστικὰ διλήμματα, μὲ ὑβριστικὰ σχόλια, μὲ ἀπειλές, μὲ σχόλια-κατάρες-ἐκφοβισμό, ὥστε νὰ παραιτηθοῦμε τοῦ ἀγῶνος ποὺ κάνουμε (καὶ γι’ αὐτὸ τὸ λόγο τέτοια σχόλιά τους δὲν δημοσιεύουμε).

     Ὅσο ἐπιτρέπει ὁ Θεός, καὶ ἐφ’ ὅσον ἀρνοῦνται νὰ ἀπαντήσουν ἐπώνυμα μὲ ἄρθρα ἀναιρετικὰ σὲ βασικὲς ἐσφαλμένες θέσεις ποὺ τυχὸν διατυπώσαμε, θὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγώνα μας.

    Δυστυχῶς οἱ ἡγέτες-πατέρες τοὺς ὁποίους ὑποστηρίζουν, ἀποφεύγουν νὰ ἀρθρώσουν θεολογικὰ λόγο σὲ ὅσα λάθη τους καταδείξαμε, ἀντίθετα τὰ ἐπαναλαμβάνουν, χωρὶς νὰ αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη ἀναίρεσής τους (ὡσὰν νὰ ἔχουν τὸ παπικὸ ἀλάθητο), καὶ ἐπὶ πλέον ἀποφεύγουν νὰ μᾶς συναντήσουν, παρὰ τὶς ἐπὶ χρόνια ἐκκλήσεις μας –ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ διαχωρίσαμε τὴν θέση μας ἀπὸ αὐτούς καὶ ἀποτειχιστήκαμε. Καὶ ἀντὶ ὡς ποιμένες –ποὺ θέλουν τὸ καλὸ τῆς Ἐκκλησίες καὶ φροντίζουν πατρικὰ τὸ καλὸ τῶν κατ’ αὐτοὺς πλανωμένων– νὰ σπεύσουν πρῶτοι αὐτοὶ νὰ μᾶς συναντήσουν καὶ νὰ διορθώσουν τὰ λάθη γιὰ τὰ ὁποῖα μᾶς κατηγοροῦν (ὅπως ὁ "καλὸς Ποιμήν"), ἀντίθετα, ἀποφεύγουν πεισμόνως μιὰ τέτοια προσωπικὴ ἐπικοινωνία καὶ ταυτόχρονα ἀνέχονται καὶ ἐπιτρέπουν νὰ διασπείρονται φῆμες ἀνυπόστατες καὶ κατηγορίες ἐναντίον μας.

Σημάτης Παναγιώτης

Και μοναχός να είσαι, αν δεν προσέξεις χάθηκες…

Διδακτική ιστορία:

Κάποιος μοναχός κατέβηκε από την σπηλιά που μόναζε, με ευλογία του πνευματικού του στην πόλη για να πουλήσει τα εργόχειρά του.

Επειδή έφτιαχνε πράγματι αριστοτεχνικά ξύλινες κούπες, σταυρούς και άλλα κομψοτεχνήματα, σε πολύ λίγη ώρα ξεπούλησε. Επιστρέφοντας στην σπηλιά του, του μπήκε ο λογισμός να ξαναφτιάξει γρήγορα κι άλλα ερχόχειρα, προκειμένου να τα πουλήσει και να κάνει και φιλανθρωπίες!

Οι διαθρησκειακές "επιτυχίες" του Πατριάρχη ...επεκτείνονται!

Αντί  για  την  Θεολογική  Σχολή

 η  Τουρκία  ανοίγει  στην  Χάλκη

 κέντρο  Ισλαμικών  Σπουδών !!!

Του Μανώλη Κείου 

Την στιγμή που ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μαζί με τους εκπροσώπους των μειονοτικών εκκλησιών και θρησκειών στην Τουρκία στέλνουν γραπτά μηνύματα στήριξης στο καθεστώς Ερντογάν υποστηρίζοντας πως στην γείτονα χώρα δεν καταγράφονται θρησκευτικές διακρίσεις, η τουρκική κυβέρνηση έχει απλώσει για τα καλά τα νύχια της στην Χάλκη.
Η τουρκική κυβέρνηση προέβη σε μια ανακοίνωση σύμφωνα με

Παρά τις ύβρεις επιμένουμε αγιοπατερικά!

Οἱ θιασῶτες τῆς διαμαρτυρίας, τοῦ δυνητισμοῦ καὶ τῆς κακῆς “Οἰκονομίας”

«ξέχασαν» τὸν Ἰωσὴφ Βρυέννιο

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Εἶναι πιὰ ἡλίου φαεινότερον, ὅτι οἱ θιασῶτες τῆς διαμαρτυρίας, τοῦ δυνητισμοῦ καὶ τῆς κακῶς ἐφαρμοσμένης καὶ παρανοημένης «Οἰκονομίας» δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ ἀπορροφοῦν τὶς ἀντιδράσεις τοῦ ποιμνίου καὶ νὰ ἐπιτρέπουν στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ νὰ παγιωθεῖ. Τὸ μάταιο κάθε καταγγελίας τους ἄνευ ἀντικρύσματος, τὸ ἀτελέσφορο τῶν ἐπιφανειακῶν διαμαρτυριῶν τους ἄνευ τῆς πρακτικῆς συνέπειας καὶ ἡ συντήρηση μίας ψευδαισθητικῆς ὁμολογίας ἄνευ μαρτυρίου παγιώνουν ὄχι μόνο τὴν Παναίρεση ἀλλὰ καὶ τὴν παθητικότητα τῶν πιστῶν ποὺ βλέπει τὴν ἔλλειψη συνέπειας ἔργων καὶ λόγων καὶ παραιτεῖται.

Μία ἀπόδειξη γιὰ τὰ παραπάνω ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ θιασῶτες αὐτοὶ «ξεχνοῦν» πιὰ νὰ ἀναφέρουν στὴν ἐπιχειρηματολογία τους ἐνάντια στὴν αἵρεση ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς, γιὰ τοὺς ὁποίους στὴν ἀρχὴ τῆς φαντασμαγορικῆς καὶ ψευδαισθητικῆς ἀντιαιρετικῆς ἀγόρευση τους ἦταν λαῦροι. Μετατρέποντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ γραμματεία σὲ ἐκκλησιαστικὸ λάφυρο, ξεχνοῦν νὰ ἀναφέρουν αὐτοὺς πού, ἂν ζοῦσαν σήμερα, θὰ τοὺς εἶχαν καταδικάσει. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, γιὰ τὴν διδασκαλία τοῦ ὁποίου ἕνας ἐκ της Συνάξεως τῆς Γατζέας ἔχει ἐκδόσει μιὰ μικρὴ μελέτη.

Ὁ ξακουστὸς αὐτὸς ἐκκλησιαστικὸς ἀνήρ, ὁ «διδάσκαλος τῶν διδασκάλων» κατὰ τὸν Εὐγένιο Βούλγαρη, ἔδωσε μεγάλες μάχες ἐνάντια στοὺς Λατίνους καὶ στὶς φιλενωτικὲς προσπάθειες τῶν σύγχρονών του ὀρθοδόξων. Κυρίως ὅμως καταπολέμησε μὲ τοὺς λόγους του τὴν ἀντιπατερικὴ πρακτικὴ τοῦ συμβιβασμοῦ μὲ τὴν αἵρεση καὶ τὴν ἐπιφανειακὴ ὀρθόδοξη βιωτή. Γιὰ τὸν Βρυέννιο ἡ πίστη βρίσκεται πάντα σὲ κίνδυνο, ὅταν οἱ ὑπερασπιστές της δὲν εἶναι εἰλικρινεῖς ὡς πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία τους καὶ γι’ αὐτὸ αὐτοὶ εἶναι καταδικαστέοι «ὁ νεύματι μόνῳ τὸν Θεὸν ἀπαρνούμενος ἀπωλείᾳ ὑπόκειται» (Ἀ. Παπαδοπούλου-Κεραμέως, «Ἰωσὴφ Βρυεννίου Πρακτικά» σελ. 50-51).

Γιὰ τὸν Βρυέννιο «κάθε “προσθήκη” ἢ “ἀφαίρεσις” ἢ “μεταποίησις” ἢ “διαφθορά” σ’ ἕνα δόγμα ἐπιφέρει ἀλλοίωση ὁλόκληρης τῆς πίστεως καὶ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅσοι τὴν προκαλοῦν ἐκπίπτουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς ὅμως ἡ Ἐκκλησία νὰ χάνει τὴν πληρότητά της, τὴν καθολικότητά της ἢ τὴν ἁγιότητά της» (ἀρχιμ. Νικολάου Ἰωαννίδη, «Θεολογία καὶ Γραμματεία ἀπὸ τὸν Θ΄ αἰῶνα καὶ ἑξῆς», σελ. 224).

Κι όμως, το μοναστήρι «τους», δεν φοβάται την αίρεση και επιστρέφει πλαγίως προς αυτήν

Πηγή: emmadimitris

  Στάρετς Ἀνατόλιος τῆς Ὄπτινα

 Νὰ μὴ φοβῆσαι τὶς θλίψεις, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ φοβῆσαι τὴν ὀλέθριον αἵρεσιν, διότι αὐτὴ εἶναι ποὺ μᾶς γυμνώνει ἀπὸ τὴν Θεία Χάρη καὶ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστόν!

«Νὰ φοβῆσαι τὸν Κύριον, παιδί μου. Νὰ φοβῆσαι μήπως ἀπολέσεις τὸν στέφανο ποὺ ἑτοιμάστηκε γιὰ σένα. Νὰ φοβῆσαι μὴν ἀποβληθεῖς παρὰ τοῦ Κυρίου εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον καὶ τὴν αἰώνιαν κόλασιν. Στέκε ἀνδρείως εἰς τὴν πίστιν καὶ ἐὰν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ὑπομένεις διωγμοὺς καὶ ἄλλες θλίψεις, διότι ὁ Κύριος θὰ εἶναι μαζί σου καὶ οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς θὰ βλέπουν μὲ χαρὰ τοὺς ἀγῶνες σου. Ὅμως ἀλλοίμονον στοὺς μοναχοὺς σ' αὐτὲς τὶς ἡμέρες ποὺ θὰ εἶναι δεμένοι μὲ ὑπάρχοντα καὶ πλούτη, οἱ ὁποῖοι ἕνεκα τῆς ''ἀγάπης'' καὶ τῆς ''εἰρήνης'' θὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ὑποταχθοῦν στοὺς αἱρετικούς. Αὐτοὶ θὰ ἀποκοιμίζουν τὴ συνείδησή τους μὲ τὸ νὰ

Η "ένωση" των οικουμενιστικών "εκκλησιών" προχωρεί «υποχρεωτικά», όσο ο αγώνας μας παραμένει «δυνητικός»!

Ἐν τῷ μεταξὺ ἐπανεμφανίσθηκε

ὁ Βρεσθένης Θεόκλητος σὲ νέο ρόλο!

____________++++++++++++++++++++__________________

Όταν η Αποστολική Διακονία διδάσκει Ορθοδοξία και Πολιτισμό

ORTHODOXIA.INFO | Ανδρέας Λουδάρος Τι θα μπορούσε να είναι αυτό που έφερε στην Αθήνα 22 Ρωμαιοκαθολικούς κληρικούς , από την Ιταλία, τη Βραζιλία, το Μεξικό, τη, Λιβερία την Ουκρανία και τις Φιλιππίνες αλλά και τη Νιγηρία, το Κονγκό, την Αϊτή και την πιο μακρινή απ’ όλες… Ινδία; Η απάντηση είναι απλή: Η επιθυμία τους να γνωρίσουν την Ελλάδα και την ορθόδοξη παράδοση της και η ευκαιρία που τους έδωσε για μια ακόμη φορά η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος να τα συνδυάσουν όλα αυτά μέσα από την εκμάθηση της νέας ελληνικής γλώσσας.

    «Ο Έλληνας από τη φύση του είναι οικουμενικός και πάντοτε μοιραζόταν την παράδοση και τον πολιτισμό του με τους άλλους λαούς» μας λέει ο

Μια πονηρή διάταξη που "δίνει" στους Μητροπολίτες ζεστό χρήμα και εξουσία να φιμώνουν κάθε αντι-Οικουμενιστική φωνή που τυχόν θα εμφανιστεί!

Άθλια μεθόδευση Κυβέρνησης

και Εκκλησιαστικής διοίκησης

- Σύντροφοι στη "μάσα"

Ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας μέ ἰδιαίτερη εὐαισθησία ἀναδεικνύει ἕνα πονηρό θέμα, πού ἡ πολιτική ἀλητεία σέ συνεργασία μέ τήν ἐκκλησιαστική δολοπλοκή κατέστρωσαν μέ περισσή ξεδιαντροπιά. Ὅπως τονίζει ἄλλωστε ὁ ἴδιος: “...γιά τήν ὁποιαδήποτε προδοσία, ἀτιμία ἤ ἄλλη ἀθλιότητα, ἀρκεῖ πολύ ἁπλά νά ἐξετάζουμε ποιός εἶναι ἐκεῖνος πού ὠφελεῖται ἀπό αὐτήν. Καί στήν περίπτωση αὐτή εἶναι ἡλίου φαιδρότερον τό ποιοί ἐπωφελοῦνται…”  

---

Νομοθετικές αθλιότητες εν μέσω «ανίερων συμμαχιών»

(Κράτος και ιερατείο σε…νέες, κοινές περιπέτειες)

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

       Μία νέα αθλιότητα εκ μέρους της αντίχριστης κυβέρνησης έλαβε χώρα προ ολίγων ημερών, με τροπολογία που πέρασε από τη Βουλή και που αρχικά διέλαθε της προσοχής των πάντων. Και πώς να μη διαλάθει όμως, έτσι όπως την κατέθεσαν, εντελώς λαθραία δηλαδή, εν κρυπτώ και παραβύστω, εν μέσω θέρους και τόσων τραγωδιών, κυριολεκτικά σαν τους κλέφτες μες στο σκοτάδι! Όπως και τόσα άλλα πράγματα ασφαλώς που υπερψηφίζονται μέσα στα

«Οι Μάρτυρες (42) του Αμορίου»

 (12 Αυγούστου 838 – Πτώση Αμορίου)

Του Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη τους στις 6 Μαρτίου, ενώ στις 9 Μαρτίου τιμάται η μνήμη των 40 Μαρτύρων της Σεβαστείας.

«Μαρτύρων θάνατος πιστών εστι παράκλησις, Εκκλησιών παρρησία, Χριστιανισμού σύστασις, θανάτου κατάλυσις, αναστάσεως απόδειξις, διαμόνων γέλως, διαβόλου κατηγορία, φιλοσοφίας διδασκαλία, παραίνεσις της υπεροψίας των παρόντων πραγμάτων και της μελλόντων επιθυμίας οδός…», θεολογεί ο Ι. Χρυσόστομος (Εγκώμιο στην αγία μεγαλομάρτυρα Δροσίδα, P.G. 50, 685).

Όταν μελετάς τα Αγιολογικά κείμενα τότε εμπεδώνεις, θεωρητικά και βιωματικά, τον πνευματικό αντίλογο στη σοφιστική της «νέας οικονομίας», μιας νέας τάσης αντι-οικουμενιστών, ως προέκταση – συνέχεια του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου.

Στα μέσα του 20^ου αιώνα, όταν ο π. Επιφάνιος καινοτόμησε με την «Δυνητική» Ερμηνεία του, υπέσκαψε τα θεμέλια της Πατερικής αντίδρασης του πληρώματος, το οποίο εγκλωβισμένο στην Ατομική (κοινωνικά) συνείδηση του Αστικού συστήματος αποδέχθηκε (βολεύτηκε) την αντι-πατερική εκκλησιαστική εννοιολογία της ερμηνείας αυτής, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί ως μεταμορφωτικός φορέας των Εκκλησιαστικών πραγμάτων ο Οικουμενισμός. Αυτή η απόσταση επιπέδων αγωνιστικότητος μεταξύ Πατερικής διδασκαλίας και «Δυνητικής» ερμηνείας διευκόλυνε την μόλυνση εκ της αιρέσεως, που βρήκε και «συνοδική» έκφραση στην Κρήτη. Κατ’ αναλογίαν προς την Φυσικήν, η

Το κριτήριο της ενότητος στον αντιΟικουμενιστικό αγώνα είναι η ενότητα με τους Αγίους

Παρά τον πόλεμο συνεχίζουμε τον αγώνα, όχι των μετα-πατέρων, αλλά των Αγίων Πατέρων.

-Ἡ ἑνότητα, γιὰ τὴν ὁποία κάποιοι τάχα κόπτονται, δὲν ἔρχεται μὲ τὴν συμβιβαστικὴ ἑνότητα χάριν τῆς ἑνότητος,

ἀλλὰ μὲ τὴν ἑνότητά μας μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων ποὺ πορεύτηκαν τὸν δρόμο τῆς ἀληθείας καὶ τῆς Ἀκριβείας, κι ὄχι τοῦ συμβιβασμοῦ.

Τοῦ Παναγιώτη Σημάτη

Προβληματισμὸς καὶ μεγάλη στενοχώρια ὑπάρχει σὲ πολλοὺς ἀδελφοὺς ποὺ παρακολουθοῦν τὸν ἀγώνα ποὺ γίνεται στὶς μέρες μας –ἡμέρες ἐσχατολογικῆς ἀποστασίας– κατὰ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ προετοιμάζει τὴν ἔλευση τοῦ Ἀντίχριστου.

    Οἱ μὲ ἀγαθὴ καὶ θεολοφιλῆ διάθεση ἀγωνιζόμενοι πιστοί, παρακολουθοῦν τὰ γενόμενα καὶ βλέπουν πὼς καθημερινῶς οἱ ἀντίχριστες δυνάμεις κερδίζουν ἔδαφος σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα καὶ μάλιστα –πόσο τραγικό;– στὸν ἴδιο τὸ χῶρο τῶν ἀγωνιζομένων πιστῶν, στὸν ὁποῖο δὲν ὑπάρχει ἑνότητα! Καὶ θυμοῦνται τοὺς προφητικοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τῶν Ἀποστόλων, τῶν Ἁγίων:

    «Ἔξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι· κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις. Τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀλλήλους παραδώσουσι καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους. καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσι πολλούς, καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν. παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Β΄Κορ. ζ΄ 5 καὶ ια΄ 26· Ματθ. ιδ΄ …..· Λουκ. ια΄ …. Μάρκ. κα΄ 17).

     Ὅλες αὐτὲς οἱ ὠδίνες ἄρχισαν καὶ θὰ ἐνταθοῦν σὲ βαθμὸ καὶ χρόνο ποὺ ὁ Κύριος γνωρίζει. Ὡς ἐκ τούτου δὲν πρέπει νὰ ξαφνιαζόμαστε. Δὲν πρέπει, ὅσοι ἀγωνίζονται τὸν ἀγώνα τῆς Πίστεως νὰ πτοοῦνται ἀπὸ τὴν ἀποκάλυψη ὅτι, ἀντὶ νὰ πληθαίνει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐμμενόντων στὴν γραμμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῆς ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως σμικρύνεται. Δὲν πρέπει νὰ σκανδαλίζονται, ὅταν βλέπουν ὅτι ὑποδεικνύονται ἀπὸ διαφόρους πατέρες διαφορετικὲς ποιμαντικὲς μέθοδοι πορείας καὶ ἀντιμετωπίσεως τῆς αἱρέσεως, ξένοι καὶ διάφοροι ἐκείνων ποὺ δίδαξαν καὶ ἐφάρμοσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες· δρόμοι ποὺ ὄχι μόνο δὲν ἀντιμετωπίζουν θεοπρεπῶς τὴν Παναίρεση, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐκθέτουν τὶς ψυχὲς τῶν ἀγωνιζομένων στὸν μολυσμὸ τῆς αἱρέσεως. Καὶ δυστυχῶς, σήμερα εἴμαστε μάρτυρες τέτοιων μολυσμῶν, ὄχι μόνο ἁπλῶν πιστῶν-ἀδελφῶν μας, ἀλλὰ τῶν ἴδιων τῶν Πατέρων ποὺ ξεκίνησαν τὸν ἀγώνα καὶ τώρα τὸν «νερώνουν»!

Η αξία της συγχωρήσεως και τρόποι αυτής

π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Ασιτία και «αυτοφαγία»: το μυστικό για την αντιγήρανση

σχόλιο: Πόσο σοφοί είναι οι άγιοι μας τελικά που χιλιάδες χρόνια πριν μίλησαν και ενέταξαν στην ζωή μας την θεραπευτική νηστεία ,πρακτικές για τους Χριστιανούς γνωστές που σήμερα όμως με «επιστημονικό μανδύα» εκτιμώνται ως νέα... άς είναι... 

*Γιοσινόρι Οσούμι: ο άνθρωπος που έριξε φως στην κυτταρική

Πώς αυτο-επιδιορθώνεται το σώμα μας: Ασιτία και «αυτοφαγία»

---

  Ο Γιοσινόρι Οσούμι κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής 2016 για τις ανακαλύψεις του στους μηχανισμούς της «αυτοφαγίας». Αλλά τι είναι η «αυτοφαγία»; Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Δρ. Ελένη Παπαγιαννίδου, Κλινική Διαιτολόγος- Διατροφολόγος, «με αυτόν τον μηχανισμό, το σώμα απαλλάσσεται από όλα τα παλιά κύτταρα (οργανίδια, πρωτεΐνες και κυτταρικές μεμβράνες). Πρόκειται για μια οργανωμένη, ομαλή διαδικασία που υποβαθμίζει

Ας ξαναθυμηθείτε στην "εκκλησία" ποιων επισκόπων ανήκετε!

Λόγος επιστημονικής φαντασίας(;)

του «Πρώτου οιακοστρόφου της Νοητής Νηός του Χριστού»

Πορφυρίτης

    Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε την Κυριακή, 22 Ιουλίου, η εις Επίσκοπον χειροτονία του εψηφισμένου Μητροπολίτη Ελβετίας Μαξίμου, στο Φανάρι. Πριν την χειροτονία του νέου Μητροπολίτου Ελβετίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, απηύθυνε προς τον εψηφισμένο Ιεράρχη του Θρόνου πατρικούς λόγους οικοδομής και νουθεσιών για τη νέα αποστολή διακονίας που του ανέθεσε η Μητέρα Εκκλησία. 

   «Σήμερον καθίστασαι κανονικός Επίσκοπος και Μητροπολίτης Ελβετίας. Γνωρίζεις το ποίμνιόν σου, τον ψυχισμόν του, την νοοτροπίαν του, τας μερίμνας και τα χαρίσματά του. Η μόρφωσίς σου, η ευλάβεια και η ιεροπρέπειά σου, η σοβαρότης σου, η αφιέρωσις και ο σεβασμός σου προς την Μητέρα Εκκλησίαν, όλα αυτά, και η εκτίμησις την οποίαν τρέφουν διά το πρόσωπόν σου οι συνεπίσκοποί σου εν Φαναρίω και ο Πατριάρχης σου, αποτελούν εχέγγυον διά μίαν καρποφόρον ποιμαντορίαν.

          Να ενθυμείσαι πάντοτε:

          Πρώτον: Να μη λησμονής ούτε στιγμήν ότι είσαι Αρχιερεύς της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Ορθοδοξίας, και όχι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

          Δεύτερον: Ως ελέχθη προσφυώς, σύμφωνα με τον μέγιστο των Θεολόγων, Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη, «η Εκκλησία υπάρχει διά να προσανατολίζει τον άνθρωπον

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: "Μπλόκο" Ιερώνυμου στη συμμετοχή των ιεραρχών των Νέων Χωρών στη Σύναξη στο Φανάρι

Κείμενο: Ανδρέας Λουδάρος

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ | ORTHODOXIA.INFO Στην επόμενη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο τέλος Αυγούστου αναμένεται να τεθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο το ερώτημα για το κατά πόσον πρέπει να συμμετέχουν στις Συνάξεις της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, οι μητροπολίτες των Νέων Χωρών.

Τρία χρόνια μετά την πρώτη Σύναξη της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία