Aνήμερα της Αγίας , την οποία υμνολόγησε!
..." Ήταν τραχιά η ζωή στον άγιο Σάββα.
Κι όμως όλα αυτά τα παλληκάρια, οι μεσήλικες, οι γέροντες την σήκωναν αγόγγυστα, σιωπηλά, υπομονετικά για τον Χριστό, για τη Βασιλεία των Ουρανών.
Μάρτυρες αναίμακτοι!
Όταν τελείωσε η παρέλαση των μοναχών μπροστά από τον πατέρα Ιωάννη, προχώρησε ο μακάριος με βήματα ήσυχα και σταθερά. Στάθηκε μπροστά στην Τριχερούσα του. Την κοίταξε στα σοβαρά μάτια της. Είδε στους φωτεινούς καθρέπτες της τους μακαριστούς γονείς του, τον αγαπημένο του Επίσκοπο Κοσμά, τον σεβαστό δάσκαλο Κοσμά.
Όλοι οι συγγενείς του και η δική του ζωή ακουμπούσαν σ' αυτή την εικόνα.
Την ασπάστηκε και ένιωσε ότι την αποχαιρέτησε για πάντα. Τον έπιασε μιά ζάλη. Ένας κόμπος ανέβηκε στο λαιμό του. Συγκράτησε ο διακονητής το καταπονημένο σώμα του Ιωάννη, που έχασε την ισορροπία του και τραμπαλίστηκε. Έπειτα στάθηκε εκεί κοντά στην Παναγία του, να παρακολουθήσει την αγρυπνία.
Κι όμως όλα αυτά τα παλληκάρια, οι μεσήλικες, οι γέροντες την σήκωναν αγόγγυστα, σιωπηλά, υπομονετικά για τον Χριστό, για τη Βασιλεία των Ουρανών.
Μάρτυρες αναίμακτοι!
Όταν τελείωσε η παρέλαση των μοναχών μπροστά από τον πατέρα Ιωάννη, προχώρησε ο μακάριος με βήματα ήσυχα και σταθερά. Στάθηκε μπροστά στην Τριχερούσα του. Την κοίταξε στα σοβαρά μάτια της. Είδε στους φωτεινούς καθρέπτες της τους μακαριστούς γονείς του, τον αγαπημένο του Επίσκοπο Κοσμά, τον σεβαστό δάσκαλο Κοσμά.
Όλοι οι συγγενείς του και η δική του ζωή ακουμπούσαν σ' αυτή την εικόνα.
Την ασπάστηκε και ένιωσε ότι την αποχαιρέτησε για πάντα. Τον έπιασε μιά ζάλη. Ένας κόμπος ανέβηκε στο λαιμό του. Συγκράτησε ο διακονητής το καταπονημένο σώμα του Ιωάννη, που έχασε την ισορροπία του και τραμπαλίστηκε. Έπειτα στάθηκε εκεί κοντά στην Παναγία του, να παρακολουθήσει την αγρυπνία.






















π



