Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου
ἐφημέριου Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου
Ἕνα πολύ βασικό ἐρώτημα τίθεται ἀπό τήν ἐπιτροπή ἐπί τῶν
αἱρέσεων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ἀπό τήν ἀπάντηση τοῦ ὁποίου ἀναδεικνύεται
ἡ χαρισματικότητα καί ἡ μοναδικότητα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς
Ἐκκλησίας.
Προκαταβολικά ἐπιτρέψτε μου νά
παραθέσω τόν πρόλογο ἀπό τόν Α΄ Θεολογικό Λόγο τοῦ Ἁγίου Συμεών τοῦ Νέου
Θεολόγου (τόμος 19Β ἐκδόσεις ΕΠΕ σελ 24-26).
«Τό περί Θεοῦ λέγειν ἤ φθέγγεσθαι
καί τά κατ᾿ αὐτόν ἐρευνᾶν καί τά ἀνέκφορα ποιεῖν ἔκφορα καί τά πᾶσιν ἀκατάληπτα
ὡς καταληπτά ὑπεμφαίνειν, τολμηρᾶς ἄν εἴη καί αὐθαδοῦς ψυχῆς ἔνδειγμα. Καί τοῦτο
πάσχουσιν οὐχ ὅσοι ἀφ᾿ ἑαυτῶν τι λέγειν τολμῶσι μόνον περί Θεοῦ, ἀλλά καί ὅσοι
τά πρός αἱρετικούς πάλαι λαληθέντα παρά τῶν θεσπεσίων θεολόγων καί γραφῇ παραδοθέντα
ἀποστηθίζουσί τε καί πολυπραγμονοῦσιν, οὐχ ἵνα πνευματικήν τινά ὠφέλειαν
καρπώσωνται, ἀλλ᾿ ἵνα θαυμάζωνται παρά τῶν ἀκουόντων ἐν πότοις καί συνεδρίοις
καί θεολόγοι ἐπιφημίζωνται· ὅ καί μᾶλλον λυπεῖ με καί ἐν ἀδημονίᾳ ποιεῖ, ἐννοοῦντα
τό φρικτόν τοῦ ἐγχειρήματος καί τό τοῖς τολμητίαις ἀποκείμενον κρῖμα. Οἷα δέ
φασι τῶν θείων κατατολμῶντες!
Κατά τοῦτο, φησί, μόνον μείζων ὁ Πατήρ τοῦ Υἱοῦ, καθ᾿ ὅ αἴτιός ἐστι τῆς ὑπάρξεως
τοῦ Υἱοῦ. Καί ἡ ἀνθυποφορά· μείζονα τοῦ Υἱοῦ τόν Πατέρα πῶς (14) φῄς; Ὅτι δή,
φησί, μείζων ὁ Πατήρ τοῦ Υἱοῦ -λέγω δέ ἀντί τοῦ πρῶτος-· ἐκ τοῦ Πατρός γάρ.
Ταῦτα τῆς καινῆς κενοφωνίας αὐτῶν καί ἀσυνέτου θεολογίας, τήν αἰτίαν δι᾿ ἥν ταῦτα
πρός τῶν θεολόγων ἐλέχθησαν πρός αἱρετικούς ἀγνοούντων· τήν γάρ δύναμιν τῶν
γεγραμμένων νοῆσαι μή ἱκανῶς ἔχοντες, κενεμβατοῦσιν καί ἅ λέγουσιν ὡς βέβαια
καί ἀληθῆ καί οὕτως ἔχοντα διαβεβαιοῦνται. Πρός οὕς εἰκότως οὐκ ἀφ᾿ ἑαυτῶν, ἀλλ᾿
ἐκ τοῦ διδάσκοντος ἄνθρωπον γνῶσιν μυσταγωγούμενοι, τῷ ὑπηχοῦντι ἄνωθεν
πειθόμενοι Πνεύματι, εἴπωμεν ὧδε…».
Θεωρῶ τόν ἑαυτό μου ἀνάξιο νά ἀσχολοῦμαι
μέ τόσο σοβαρά θεολογικά θέματα, σάν τό παραπάνω. Βασιζόμενος ὅμως στίς εὐχές τοῦ ὡς ἄνω ἀναφερθέντος
ἁγίου, τολμῶ μετά φόβου Θεοῦ νά ἐγγίζω τό παρόν θέμα.
Στούς πρώτους χριστιανικούς
χρόνους δέν ἐτίθετο καθόλου ἕνα τέτοιο ἐρώτημα, οὔτε κἄν ρητορικά. Οἱ πρῶτοι χριστιανοί πεπληρωμένοι μέ τήν ἄκτιστη
χάρη τῶν μυστηρίων, Βαπτίσματος,