Οι διάφορες ασθένειες, ακόμα και ένα απλό κρυολόγημα, όπως,
κυρίως, και τα γηρατειά, φέρνουν στο προσκήνιο τη φθαρτότητα της ύπαρξής
μας. Κατανοούμε το περιορισμένο των δυνατοτήτων μας και βεβαιωνόμαστε
για την εκπνοή των δυνάμεων μας.
Η εμπειρία της φθαρτότητάς μας, σε οποιανδήποτε περίοδο της ζωής μας,
μπορεί να προκαλέσει πανικό, να δημιουργήσει απελπισία, να εξαφανίσει
την ηρεμία. Γιατί συνειδητοποιούμε πως «τώρα δεν μπορούμε».
Αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι στο χέρι μας να κάνουμε αυτό που θέλουμε,
που προγραμματίσαμε. Στην οριακή αυτή υπαρξιακή κατάσταση, χρειαζόμαστε την ταπείνωση, που
αποδέχεται τα γεγονότα όπως έρχονται, καθώς και την εμπιστοσύνη στον
ουράνιο Πατέρα που ξέρει το γιατί και το πώς για το κάθε παιδί Του
ξεχωριστά. Άλλωστε, ποιος άνθρωπος δεν γεύτηκε τη δύναμη της φθοράς; Αν η
Παναγία Μητέρα του Κυρίου ακολούθησε την ανθρώπινη αυτή
Σαν σήμερα πριν δύο χρόνια ακριβώς η σύνοδος στο
Κολυμπάρι της Κρήτης θεσμοθέτησε «ΣΥΝΟΔΙΚΩ ΤΩ ΤΡΟΠΩ»!την παναίρεση του οικουμενισμού στην
Εκκλησία. Θλίψη διακατέχει τις καρδιές μας για το γεγονός αυτό.
Πόσες χιλιάδες φορές δεν ακούγεται αυτή φράση, κάθε ημέρα, σε
όλον τον κόσμο; Και πόσες χιλιάδες μυστικά, με αυτόν τον τρόπο, παύουν
να είναι μυστικά, κάθε ημέρα; Μας πλησιάζει κάποιος γνωστός, φίλος συνάνθρωπος κ.λ.π. και μας λέει. Θα σου πω κάτι ,αλλά θέλω να μου δώσεις τον λόγο σου, ότι δεν θα το πεις πουθενά. Φυσικά και δίνουμε τον λόγο μας. Σιγά το πράγμα. {Για ορισμένους} Μας λέει λοιπόν το μυστικό του. Το έβγαλε από μέσα του αυτός {γιατί θα
έσκαγε αν δεν το έλεγε} και έβαλε το πρόβλημα μέσα σε εμάς. Και τώρα; Τώρα αρχίζει η μάχη της ποιότητας!!! Ανάλογα με την ηθική ποιότητα που κουβαλά ο κάθε ένας μας, θα γίνει και η ανάλογη διαχείριση του μυστικού. Με το σκεπτικό ότι κάθε τι που επαναλαμβάνεται στην φύση, το θεωρούμε
σαν κάτι το φυσικό, θα πω ότι το φυσικό είναι κατά 90% να τρέξουμε και
εμείς να το πούμε σε κάποιον άλλο. Ωραία μας το φόρτωσε ο άλλος το
μυστικό . Το έβγαλε αυτός από το σύστημα του και το βάλαμε εμείς στο
δικό μας. Αμ δε. Έτσι νόμιζε. Σιγά μην κάτσουμε να σκάσουμε. Και με τον
λόγο που δώσαμε τι κάνουμε; Πρέπει τώρα να σκεφτούμε πως θα γίνει να
πούμ ετο μυστικό και εμείς κάπου, αλλά να μην μαθευτεί ότι το είπαμε και
πει ο άλλος ότι δεν έχουμε λόγο.Τι να κάνουμε; Τι να κάνουμε; Μα βέβαια. Πάμε λοιπόν σε αυτόν που θα θέλαμε να το πούμε και του λέμε. Θα σου πω ένα μυστικό, αλλά μην το πεις πουθενά. Και με την σειρά μας ξεφορτωνόμαστε εμείς το βάρος της φωνής που
φώναζε μέσα μας, μαρτύρησε το, μαρτύρησε το και δίνουμε τώρα το πρόβλημα
σε κάποιον άλλο φουκαρά που με την σειρά του ψάχνει και αυτός τώρα
κάποιον για να του πει και αυτός, Θα σου πως ένα μυστικό, αλλά μην το
πεις πουθενά!!! Κάπως έτσι ταξιδεύουν τα μυστικά μας καθημερινά από στόμα σε στόμα.Βέβαια μόνο μυστικά δεν είναι. Είναι φυσικό.!!! Κατά 90%.Καλά και το άλλο 10% τι κάνει; θα μου πείτε.Το άλλο 10% παιδιά μου κάνει κάτι το αφύσικο για την σημερινή μας εποχή. Πάει και εξομολογείτε!!! Εκεί λέει όλα του τα μυστικά, με ασφάλεια και σιγουριά ότι δεν θα τα
μάθει κανείς. Δεν υπάρχει παπάς που θα πει ποτέ σε κανέναν, Θα σου πω
ένα μυστικό, αλλά μην το πεις πουθενά!!! Όσοι έχουν ανάγκη αυτές τις ημέρες να πουν κάποιο μυστικό που σίγουρα
δεν θα το μάθει κανείς, ας πάνε να το πούνε στην εξομολόγηση. Υ.Γ. Θα σας πω και εγώ ένα μυστικό ,αλλά να μην το πείτε πουθενά παιδιά μου. Σας αγαπώ!!!
Ομιλία εις το «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»
(Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Πολλοί από τους πιστούς δεν είναι λιγότερο
από τους απίστους προσκολλημένοι στην κακία. Μερικοί μάλιστα πολύ περισσότερο
από αυτούς. Γι’ αυτό και σε εκείνους είναι αναγκαίο να ειπούμε: «Έγειρε ο καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών,
και επιφαύσει σοι (θα σε φωτίσει δηλαδή) ο Χριστός». Προς αυτούς αρμόζει να
ειπούμε και τούτο: «Ο Θεός ουκ έστι
νεκρών, αλλά ζώντων». Εφ’ όσον λοιπόν δεν είναι Θεός νεκρών, ας ζήσουμε.
Ωστόσο μερικοί λέγουν ότι είναι υπερβολή
αυτό που λέγει ο Απόστολος, ότι ο
πλεονέκτης είναι ειδωλολάτρης. Δεν είναι όμως υπερβολικός ο λόγος, αλλά
αληθινός. Γιατί και με ποιο τρόπο; Διότι ο
πλεονέκτης απομακρύνεται από τον Θεό, όπως ακριβώς ο ειδωλολάτρης. Και για
να μη νομίσεις ότι έτσι απλώς το είπε, είναι απόφασις του ιδίου του Χριστού, ο
οποίος λέγει: «Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν
και μαμμωνά». Όποιοι υπηρετούν τον μαμμωνά, έχουν εκβάλει τους εαυτούς των
από τη δουλεία του Θεού. Και αφού αρνήθηκαν την εξουσία του και έγιναν δούλοι
στον άψυχο χρυσό, βεβαίως είναι ειδωλολάτρες.
«Καθαρότητα και μόλυνση, ως νέα αντι–οικουμενιστική πρακτική, είναι οικουμενιστικό
προϊόν, που σημαίνει έμπρακτη (σιωπηλή) παραδοχή ή ανοχή της αίρεσης».
Τοῦ Ν.
Σακαλάκη
Αναμφίβολα, για όποια καρδιά αρνείται την Εκκλησία
και κατά προέκταση την Αγία Γραφή, δανειζόμαστε παραλλαγμένους κάποιους στίχους
του Heine:
«Δεν είχε αίμα στην καρδιά, αλλά άρνηση αναλυτή, κι
αρνούμενη ολόγυρά της, στο τέλος αρνήθηκε κι αυτήν»!
Χωρίς την πνευματική ζωή της Εκκλησίας, την ένωση
με τον αληθινό Τριαδικό Θεό, ο άνθρωπος παραμένει άτομο, υποταγμένο στην
νομοτέλεια της Βιολογίας.
Η Επιστήμη αδυνατεί να οριοθετήσει το «Δέον» στη
ζωή του ανθρώπου. Απόδειξη τα κοινωνικά συστήματα, η φιλοσοφία τους, οι
αναζητήσεις τους για «ιδέες» καθολικού κύρους και οι συγκρουόμενες θεωρίες
τους.
Το «καθολικό κύρος» είναι το όριο στο οποίο τείνει
το ανθρώπινο πνεύμα. Μέχρι σήμερα, σε ανθρώπινο επίπεδο, υπάρχει μια
παρατεταμένη διαμάχη για την αληθινή αντίληψη του κόσμου. Είναι επιβεβλημένη
αδυναμία στον άνθρωπο να αναζητεί την αλήθεια ως συνάρτηση της
υποκειμενικότητάς του, διότι είναι κτίσμα.
Δρασκέλισμα των κτιστών–ατομικών ορίων γίνεται μόνο
στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, το «μόνο καινόν υπό τον ήλιον»
(Ι. Δαμασκηνός).
Ο όρος «Εκκλησία» δεν εκφράζει απλά μια
συλλογικότητα–σύναξη ανθρώπων, έστω και αν ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στο Θεό.
Στην αληθινή Εκκλησία τα μυστηριακά–οντολογικά θεμέλιά της τα έχει επιμεληθεί–καθορίσει
ο ίδιος ο Θεός.
MESSAGE OF HIS DIVINE BEATITUDE THEODOROS, THE POPE AND PATRIARCH OF THE GREAT CITY OF ALEXANDRIA FOR THE RAMAZANI
Επ’
ευκαιρία της περατώσεως του ιερού μήνα του Ραμαζανίου, κατά τη
διάρκεια του οποίου εκατομμύρια πιστοί Μουσουλμάνοι με ευλάβεια και
προσευχή φέρουν ανάμνηση της παραδόσεως του Κορανίου, επιθυμώ να
απευθύνω εγκάρδιες και φιλάδελφες ευχές προς τους Μουσουλμάνους
συμπολίτες μας στην ευλογημένη χώρα της Αιγύπτου και προς τους
απανταχού του αραβικού κόσμου, εκφράζοντας την ελπίδα να πρυτανεύσει το
ήθος της αγάπης, ως κοινή και απαραβίαστη συνισταμένη των λόγων και
των έργων των ανθρώπων. Ιδιαίτερος
εόρτιος χαιρετισμός απευθύνεται πρός τον Εξοχώτατο Πρόεδρο της
Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου κ. Αμπντελ Φατάχ Αλ Σίσι, με την ευχή
να οδηγήσει τη χώρα με ασφάλεια στο δρόμο της ευημερίας, της ειρήνης
και της δικαιοσύνης. Στην ευγενή του αυτή προσπάθεια για ένα αύριο
ελπιδοφόρο, έχει συνοδοιπόρο πολύτιμο την αταλάντευτη πίστη όλων των
Αιγυπτίων, ανεξαρτήτως θρησκευτικής ταυτότητας. Προσεύχομαι
στο Θεό της Αγάπης και της Δικαιοσύνης, να σκέπει και να προστατεύει
ολόκληρη την ανθρωπότητα από κάθε αντιξοότητα και επιβουλή.
Οι κουρτίνες στον τέταρτο
όροφο της οδού Αριστοτέλους 30, εκεί όπου βρίσκονται τα γραφεία του Πανελλήνιου
Συλλόγου Απογόνων Μακεδονομάχων «Ο Παύλος Μελάς», που ιδρύθηκε το 1923 από
οπλαρχηγούς οι οποίοι πολέμησαν στον Μακεδονικό Αγώνα, είναι κλειστές. Το
κλίμα, βαρύ και πένθιμο. Ο πρόεδρος και τα περισσότερα από τα 500 μέλη του
συλλόγου σε όλη την Ελλάδα από τη στιγμή που άκουσαν τον Αλέξη Τσίπρα να
«ξεπουλά» το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια δεν έχουν σταματήσει να φυσούν και να
ξεφυσούν από τη στενοχώρια τους, ενώ ορισμένοι δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα
δάκρυά τους!