Όσοι Ορθόδοξοι προσοχή!

Δυστυχῶς, συνεχίζουν κάποιοι ἀποτειχισμένοι νὰ διαδίδουν τὶς κακόδοξες πλάνες τους! Καὶ δυστυχέστατα κάποια ἱστολόγια τὶς ἀναπαράγουν, ὅπως τὰ "Ἐκκλησιαστικὰ Νέα Πτολεμαΐδος" (ἐδῶ). Σήμερα δημοσιεύουν "φρέσκιες" πλανεμένες θέσεις τοῦ μ. Μωϋσῆ, ποὺ βέβαια δὲν εἶναι νέες, ἀλλὰ κακοδοξίες τῶν νεοπαγανιστικῶν κύκλων, ποὺ γράφουν ἀνόητα ὅτι ὁ Μελχισεδέκ εἶναι Ἕλληνας. Ὅσοι Ὀρθόδοξοι προσοχή. 

   Πρὶν ἀπὸ τὸ ἀλλοπρόσαλλο καὶ κακόδοξο ἄρθρο τοῦ μ. Μωϋσῆ, ποὺ βρίθει ἀνιστόριτων θέσεων, δεῖτε τὴν ἀπάντηση μόνο ὡς πρὸς τὸν Μελχισεδέκ, ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο impantokratoros:

Ήταν ο Μελχισεδέκ Έλληνας;

    Στους νεογνωστικούς και νεοπαγανιστικούς κύκλους κυκλοφορεί η πληροφορία, ότι ο Μελχισεδέκ ήταν Έλληνας. Το θέμα εξηγεί ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης στην επιστολή ξα’ Προς Αμμώνιο. Ας δούμε τι λέει:

    «Ρώτησες, γιατί ο Παύλος είπε “Δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη παντί τῷ ἐργαζομένῳ τό ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καί Ἕλληνι» (Ρωμ. 2.10) και δεν ανέφερε πουθενά τον Χριστιανό. Γνώρισε λοιπόν, ότι ο Παύλος μιλούσε για τους πριν από την ένσαρκη έλευση του Χριστού. Γιατί δεν ζούσε τότε ακόμα στα χρόνια της χάριτος. Και Έλληνες εδώ δεν εννοεί τους ειδωλολάτρες, αλλά τους ευσεβείς, οι οποίοι ζούσαν με τον έμφυτο νόμο, οι οποίοι, χωρίς τις ιουδαϊκές νομοθετικές διατάξεις, εφάρμοζαν όλα όσα απέβλεπαν στην ευσέβεια, όπως ήταν ο Μελχισεδέκ, ο Ιώβ, ο Κορνήλιος». (Επιστολές βιβλίον δ΄, επιστολή ξα΄, Ισιδώρου Πηλουσιώτου Άπαντα, εκδόσεις Γρηγόριος ο Παλαμάς, Θεσσαλονίκη 2000, τόμος 4 σσ. 109-11, μετάφραση Π. Παπαευαγγέλου).

    Αυτό που εξηγεί εδώ πολύ καθαρά ο άγιος Ισίδωρος είναι ότι με την λέξη Έλλην, που στην εποχή του είχε θρησκευτική χροιά, στην περίπτωση της χρήσης της από τον απόστολο Παύλο, δεν πρέπει να νοείται ο ειδωλολάτρης, αλλά ο ευσεβής, που πριν τους χρόνους της Καινής Διαθήκης ζούσε, όχι με βάσει το μωσαϊκό νόμο, αλλά τον έμφυτο νόμο της συνειδήσεως. Αυτός που ζούσε κατά συνείδηση, η οποία δεν μπορούσε να του καταμαρτυρήσει τίποτα, διότι ήταν δίκαιος. Τέτοιος Έλλην ήταν ο Μελχισεδέκ.

   Ας σταματήσουν επιτέλους οι νεοπαγανιστές τις άδικες κατηγορίες κατά των Πατέρων, ότι δήθεν ήταν ανθέλληνες. Όπως φαίνεται από το παραπάνω απόσπασμα, οι Πατέρες έδιναν περισσότερη αξία στους Έλληνες, απ’ όσο οι ίδιοι καταλαβαίνουν. 

Πηγή

____________________________________________________________________________________________________________

Η ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ Α΄  Μωϋσής μοναχός εκ Πρεβέζης

«Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώση υμάς» 

                                          Ιωαν. Η΄ 32 

Έχετε ακούσει και διαβάσει σαφώς, ακόμα και μέσα στις ερμηνείες–μεταφράσεις της Κ. Διαθήκης ότι, οι Έλληνες ήταν ειδωλολάτρες και δωδεκαθεϊστές με την έννοια ότι λατρεύανε δώδεκα ανύπαρκτους ανθρώπους, ως Θεούς.
Όλα αυτά τα ψεύδη, είναι μέσα στο σχέδιο μιας δισχιλιετούς συντονισμένης προσπάθειας παραχάραξης της ιστορίας μας από

Χρηματοδοτούν τα τζαμιά και θεωρούν αυθαίρετο τον Σταυρό...

 

100m από το τζαμί στη Μυτιλήνη που δόθηκαν 1,2 εκατομ. € για την αναστήλωσή του, υπάρχει η πλατεία "Μαρτύρων" μπροστά από το ΙΚΑ Μυτιλήνης. Στην πλατεία αυτή δεν υπάρχει ούτε η πινακίδα με την ονομασία της. Τυχαίο;;; Άραγε ξέρουμε γιατί λέγεται έτσι και ποιοι μαρτύρησαν στον τόπο αυτό;

Πρόκειται για τους Έλληνες Χριστιανούς που βασανίστηκαν και θανατώθηκαν το 1462 όταν οι Τούρκοι κατέκτησαν τη Μυτιλήνη και ολόκληρο το νησί της Λέσβου.

Γράφει ο Φώτης Κόντογλου επικαλούμενος ιστορικές πηγές της εποχής: 

... "Δυο μέρες ύστερ' από το πάρσιμο της Μυτιλήνης, ο σουλτάν Μεχμέτ κάθισε απάνω σ' έναν ψηλόν θρόνο, πού στήθηκε κοντά στο βορινό λιμάνι, καί πρόσταξε να παρουσιαστούνε μπροστά του όλοι οι κάτοικοι της πολιτείας, μικροί καί μεγάλοι, άντρες καί γυναίκες, καί να τους γράφουνε οι γραμματικοί του. Σαν τα κοπάδια τα τρομαγμένα σπρωχνόντανε χιλιάδες Άνθρωποι μπροστά στον σουλτάνο, σαν να 'τανε η Δευτέρα Παρουσία, κι ο θρήνος κι ο αλαλαγμός ανέβαινε στον ουρανό. Μ’ ένα φοβερό γνέψιμο του σουλτάνου, πεντακόσια παλληκάρια καί κορίτσια αρπαχτήκανε από τους γενίτσαρους, για τα χαρέμια του αφέντη τους. Με σπαραγμό βλέπανε οι γονιοί να χωρίζουνται από τα παιδιά τους κι από τα εγγόνια τους, τ' αδέρφια από τ' αδέρφια. Μήτε να κλάψουνε ελεύθερα μπορούσανε, παρά ξεροκαταπίνανε τον πόνο τους, γιατί οποίος έδειχνε πως λυπότανε έχανε το κεφάλι του. Όλοι στεκόντανε σαν πεθαμένοι, κι ακούγανε τον ντελάλη πού φώναζε τη σουλτανική διαταγή: «Όλη κείνη τη μέρα», γράφει ο Λατίνος επίσκοπος Λεονάρδος, πού ήτανε κι αυτός σκλάβος, «όλη κείνη τη μέρα παρακαλούσαμε με δάκρυα να μας πάρει ο Χάρος για να γλιτώσουμε, μα δεν μας άκουσε.» Ο σουλτάνος πρόσταξε να μπαρκάρουνε στα καράβια όλοι οι επίσημοι κ' οι πλούσιοι της Μυτιλήνης. Απομείνανε μέσα στην πολιτεία μοναχά οι φτωχοί, που καθίσανε τρυπωμένοι στα σπίτια τους από τον φόβο τους. Την πολιτεία την πλάκωνε βουβαμάρα, σαν να 'τανε νεκροταφείο.

Όσοι στοιβαχτήκανε στα καράβια, τραβήξανε μεγάλα μαρτύρια. Ως να φτάξουνε στην Κωνσταντινούπολη, στις 16 Οκτωβρίου, πολλοί πεθάνανε...

Οι Τούρκοι, παίρνοντας τη Μυτιλήνη, επιδοθήκανε, κατά τα συνηθισμένα τους, σε κάθε βαρβαρότητα. Αρπούσανε, σφάζανε, βιάζανε γυναίκες, δέρνανε δίχως αιτία, βασανίζανε, μ' έναν λόγο κάνανε σαν διάβολοι, έχοντας για παράδειγμα τον άξιο σουλτάνο τους Μεχμέτ, πού στάθηκε ο πιο σκληρόκαρδος, ο πιο αιμοβόρος, ο πιο αναίσθητος, ο πιο πρόστυχος κι αδιάντροπος απ’ όλους τους σουλτάνους. Η μυρουδιά πού βγάζει το αίμα ήτανε γι’ αυτόν το πιο έμορφο μυρουδικό. Οι θρήνοι καί τα βογγητά της απελπισίας ήτανε για τ' αυτιά του η πιο γλυκιά μουσική, θηριώδικη ψυχή! Χιλιάδες έσφαξε, κρέμασε, παλούκωσε, χώρισε στα τέσσερα, ατίμασε, άντρες καί γυναίκες, μικρούς καί μεγάλους, σε κάθε χώρα πού πατούσε το καταραμένο ποδάρι του…

Πέφτοντας στα χέρια των Τούρκων η Λέσβος μαράθηκε. Από εκατό χιλιάδες πού είχε το νησί επί Κατελιούζων, ο πληθυσμός του κατέβηκε στις τριάντα ως σαράντα, χιλιάδες, άμα την πήρανε οι Τούρκοι. Πείνα καί δυστυχία απλώσανε παντού, στις πολιτείες καί στα χωριά της. Γραμματισμένο Μυτιληνιό δεν εύρισκες τα πρώτα εκατό χρόνια, της σκλαβιάς, γιατί οι Τούρκοι είχανε χαλάσει τα μοναστήρια..."

Βιβλιογραφία: «Η πονεμένη Ρωμιοσύνη – Η Μυτιλήνη γενουβέζικη και τουρκεμένη», του Φώτη Κόντογλου – Εκδ. ΑΣΤΗΡ

* Σημειωτέον ότι στην πλατεία μπροστά στο ΙΚΑ Μυτιλήνης δεν υπάρχει ούτε ένα μνημείο που να θυμίζει τις θηριωδίες των Τούρκων κατά των Ελλήνων.

Πηγή

Αλλά δεν είστε Έλληνες!

Πηγή

Οι ...σοκολάτες του Βαρθολομαίου είναι ...ιδιοκτησία"; Δηλ. "κτίρια, εγκαταστάσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία";

Έγγραφο για μυστική συμφωνία Ποροσένκο-Οικουμενικού Πατριαρχείου:

Βία στην Ουκρανία, απάθεια και επιθέσεις κατά των Ρώσων από το Φανάρι

   Ο Πόροσενκο υποσχέθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ιδιοκτησία σε αντάλλαγμα για την αυτοκεφαλία σύμφωνα με μυστική συμφωνία.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με έγγραφο που διέρρευσε από την προεδρία ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πγιόρ Πόροσενκο υποσχέθηκε να μεταφέρει κτίρια, εγκαταστάσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία στην Ουκρανία στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης σε αντάλλαγμα για έναν τομο αυτοκεφαλίας, σύμφωνα με μια μυστική συμφωνία συνεργασίας της Ουκρανίας με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Υπενθυμίζεται πως ο κ. Βαρθολομαίος είχε αρκετές φορές ειρωνευτεί τα σενάρια αυτά λέγοντας πως ο Ουκρανός πρόεδρος του έφερε μόνο…σοκολάτες!!!

Η αδυναμια της ανθρωπινης «δυναμεως»

Καθαρὰ Τρίτη βράδυ
Toυ Μητρ.Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Η αδυναμια της ανθρωπινης «δυναμεως»

«Κύριε τῶν δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ…»

(Μέγα ἀπόδειπνο)

   ΜΙΑ, ἀγαπητοί μου, μία σύντομη καὶ χαρακτηριστικὴ προσευχὴ τῆς περιόδου τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς εἶνε ὁ ὕμνος τοῦ Μεγά­λου ἀποδείπνου «Κύριε τῶν δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ· ἄλλον γὰρ ἐκτός σου βοη­θὸν ἐν θλίψεσιν οὐκ ἔχομεν· Κύριε τῶν δυνά­μεων, ἐλέησον ἡμᾶς». Ἐδῶ δύο πράγματα ὁμολογοῦμε· τὴ δύναμι τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀδυναμία τοῦ ἀνθρώπου, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶνε ἀδύνατος. Ἀλλὰ τί λένε τώρα μερικοί·
―Δὲ ντρέπεστε στὸν αἰῶνα μας νὰ καλλι­εργῆτε τέτοιες ἰδέες; Ἀδύνατος εἶνε σήμερα ὁ ἄνθρωπος; Στὰ παλιὰ τὰ χρόνια μπορεῖ νὰ ἦταν. Σπίτια τότε δὲν εἶχε, μέσα σὲ καλαμιὲς καὶ πάνω στὰ δέντρα ζοῦσε, ἠλεκτρικὸ ῥεῦμα δὲν ὑπῆρχε, τὴ νύχτα φωτιζόταν μὲ δᾳδιά, ῥοῦχα δὲν εἶχε νὰ φορέσῃ καὶ κρύωνε, δέρ­ματα ζῴων φοροῦσε. Τώρα ὅμως εἶνε δυνατός, σχεδὸν παντοδύναμος! Δὲ βλέπετε τί ἔ­φτειασε καὶ ποῦ ἔφτασε· ἀεροπλάνα καὶ πυραύλους καὶ διαστημόπλοια, καὶ ταξιδεύει ψηλά, ἄγγιξε τὴ σελήνη. Τί ἄλλο θέλετε;…

«Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Γι’ αυτό και 'μεις να νηστεύουμε, παιδιά μου!»

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης 

    Αναφερόμενος ο Γέροντας Ιάκωβος στο θέμα της νηστείας μεταξύ άλλων έλεγε και τα εξής (επί λέξει):
«Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Γι’ αυτό και μεις να νηστεύουμε, παιδιά μου. Δε μ’ έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα που είμαι 70 χρονών.

Η μητέρα μου μ’ έμαθε νηστεία παιδιόθεν. Δεν κάνω τον υποκριτή ότι, παιδιά μου, νηστεύω, αλλά αυτά με δίδαξαν οι γονείς μου και μέχρι σήμερα αυτά τηρώ, τέκνα μου. Δεν με έβλαψε ποτέ η νηστεία κι ας έχω ασθένειες πάνω μου.

Ακέραια παρέμειναν λείψανα αγίου μετά από φωτιά στη Ρωσία

Τα λείψανα του Αγίου Ιωάννου Κοτσετκόβσκι παρέμειναν ακέραια στη φωτιά που έκαψε το ναό ενός χωριού στα περίχωρα της Πένζα στη Ρωσία.Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της τοπικής Μητρόπολης, ο Όσιος Ιωάννης Κοτσετκόβσκι αγιοκατατάχθηκε το 2018, ενω γεννήθηκε το 1839 και λέγεται ότι εν ζωή είχε το δώρο της προφητείας των πυρκαγιών, ενώ συχνά προέβλεπε τις φωτιές και μετά αρκετές φορές στον τάφο του γίνονταν ιάσεις. Η φωτιά κατέστρεψε το ξυλινο κτίριο του ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στα περίχωρα της Πένζας, ενώ όλο το κτίριο και το καμπαναριό κάηκαν, αλλά δεν υπήρξαν θύματα.
Τέλος, όπως προαναφέρθηκε, παρέμειναν ακέραια τα λείψανα του αγίου.

www.orthodoxianewsagency.gr

Πηγή

Η λογική των Γ.Ο.Χ.!

    Τὸ "Κρυφό Σχολειό" μᾶς ἀπέστειλε τὸ παρακάτω κείμενο, τὸ ὁποῖο εἴδαμε ὅτι τὸ ἔστειλε καὶ τὸ scripta---manent (ἐδῶ), τὸ ὁποῖο τὸ ἀναδημοσίευσε ἀμέσως.

   Χαρακτηρίζει ψευδὴ τὴν ἀνάρτηση μας, καθ' ὃν χρόνο εἶναι ἀληθέστατη· ἀφοῦ τὸ ἴδιο τὸ "Κρυφό Σχολειό" (δηλ. ὁ ἴδιος ὁ κ. Μάννης) μὲ τὸ e-mail ποὺ μᾶς ἔστειλε, παραδέχεται ὅτι ὁ κ. Κυριαζόπουλος, ὄχι ἁπλῶς ὑποστηρίζει ἐπιστημονικὰ κάποιο θέμα, ἀλλὰ κινεῖται στὸ χῶρο τῶν Γ.Ο.Χ. (ἀποτειχισμένοι ἢ ὄχι εἶναι στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο, στὶς εἴκοσι τόσες παρατάξεις του). Ἐπίσης, ἀποδέχεται καὶ ἀποκαλεῖ στὰ κείμενά του -ὁ κ. Κυριαζόπουλος- τὸν πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη ἅγιο καὶ δὲν γνωρίζουμε νὰ ἔχει σχέση μὲ ἄλλους ἀποτειχισμένους ἐκτὸς Γ.Ο.Χ.  Πρῶτο συκοφαντικὸ ψεῦδος λοιπόν, αὐτὸ τοῦ κ. Μάννη!

    Καὶ δεύτερο συκοφαντικὸ ψεῦδος:

Ο Μέγας Κανών

ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΑΣ

Τοῦ κ. Ἰωάννου Φ. Ἀθανασοπούλου Θεολόγου - Φιλολόγου

     Θρησκευτικὸ ἀλλὰ καὶ ἐθνικὸ κειμήλιο ἀνεκτίμητης ἀξίας εἶναι ἡ Ὑμνογραφία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὅλα σχεδὸν τὰ ὑμνολογικὰ κείμενα εἶναι περισπούδαστα ποιητικὰ ἔργα μεγάλης πνοῆς καὶ συνθέσεως ἐκ τῶν ὁποίων μερικὰ οὔτε καὶ αὐτὴ ἡ ποιητικὴ δημιουργία τῆς κλασσικῆς ἀρχαιότητος μπορεῖ νὰ προσεγγίσει. Παράδειγμα ἀδιάψευστον ὁ Μέγας Κανών, ἀπὸ τοὺς περισσότερο γνωστοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ψάλλεται τμηματικῶς μὲν κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τοῦ Ἀποδείπνου τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν τῆς Α´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν καὶ ὁλόκληρος το ἑσπέρας τῆς Τετάρτης τῆς Ε´ Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν «μετὰ συντετριμμένης καρδίας».

     Ἔχει μελοποιηθεῖ σὲ ἦχο πλάγιο τοῦ δευτέρου, ποὺ εἶναι ἦχος κατανυκτικὸς καὶ ἐκφραστικός, ἰδιαίτερα τοῦ πένθους καὶ τῆς συντριβῆς τῆς ψυχῆς. Κατὰ τὴν σχετικὴ διάταξη τοῦ Τριωδίου ¹, «τῇ Τετάρτῃ ἑσπέρας, περὶ ὥραν θ´ της νυκτὸς σημαίνει. Καὶ συναχθέντες ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως., ἀρχόμεθα ψάλλειν τὸν Κανόνα ἀργῶς καὶ ἐν κατανύξει, ποιοῦντες εἰς καθὲν τροπάριον μετανοίας γ´ καὶ λέγοντες: «Ἐλέησον μὲ ὁ Θεός, ἐλέησόν με».

Επιδρομή σε ναούς, κατασχέσεις κ.λπ. --Οι σαπροί καρποί του Βαρθολομαίου!

Ακτιβιστές απαγορεύουν στον Επίσκοπο Βαρσανούφιο και στους πιστούς να εισέλθουν σε Ναό.

Κατάσχεση δύο Ναών της κανονικής Εκκλησίας από σχισματικούς στην επαρχία Βολίνσκα.

Κατάσχεση του Ναού Αγίας Σκέπης από σχισματικούς στο χωριό Κοβπάιτα της Ουκρανίας.

________________________________________

Ακτιβιστές απαγορεύουν στον Επίσκοπο Βαρσανούφιο και στους πιστούς να εισέλθουν σε Ναό.

Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, Μποκχόνικι, Ουκρανία.

Στο χωριό Μποκχόνικι [Bokhoniki] εκπρόσωποι της περιφερειακής κοινότητας εμπόδισαν τον Επίσκοπο Βίνιτσας και Μπαρ Βαρσανούφιο και την κοινότητα της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να εισέλθουν στον Ναό.  
Ο Επίσκοπος Βίνιτσας και Μπαρ Βαρσανούφιος (Stoliar) δημοσίευσε στην σελίδα του στο Facebook ένα βίντεο το οποίο δείχνει πώς οι ακτιβιστές του χωριού Μποκχόνικι στην περιφέρεια της Βίνιτσας δεν επέτρεψαν στους πιστούς της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όχι μόνο να μην εισέλθουν στον κατασχεμένο Ναό του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννου Θεολόγου, του οποίου είχαν σπάσει προηγουμένως τις κλειδαριές, αλλά ούτε και στο ίδιο το χωριό. 

Ποιος ήταν ο Άγιος Θεοφάνης που εορτάζει σήμερα

   Η Εκκλησία σήμερα τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεοφάνη Ομολογητή της Συγριανής.

    Ο Όσιος Θεοφάνης ο Ομολογητής, γεννήθηκε το 760 μ.Χ. από ευσεβείς και φιλόθεους γονείς, τον Ισαάκ και την Θεοδότη. Σε ηλικία οκτώ ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και η μητέρα του ανέλαβε το δύσκολο έργο της ανατροφής, της διαπαιδαγωγήσεως και της μορφώσεως του υιού της Θεοφάνους.

     Ο Όσιος, κατά παράκληση της μητέρα του, νυμφεύθηκε σε νεαρή ηλικία την ευσεβή και πλούσια Μεγαλώ. Ο γάμος αυτός, που ήταν αντίθετος για τη μοναχική ζωή που επιθυμούσε ο Όσιος, διαλύθηκε. Η μεν σύζυγος αυτού έγινε μοναχή στη μονή της Πριγκίπου και μετονομάσθηκε Ειρήνη, ο δε Όσιος κατέφυγε, το 781 μ.Χ., σ’ ένα μοναστήρι κοντά στο βουνό της Συγριανής, το Πολίχνιο.

Να αγαπάνε τους εχθρούς τους μαθαίνουν αυτοί που έχουν καθαρή καρδιά

Αγίου Λουκά Κριμαίας

«ΚΑΘΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΙΝΑ ΠΟΙΩΣΙΝ ΥΜΙΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΚΑΙ ΥΜΕΙΣ ΠΟΙΕΙΤΕ ΑΥΤΟΙΣ ΟΜΟΙΩΣ»

    «Και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως, και ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι. και εάν αγαθοποιήτε τους αγαθοποιούντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιοϋσι. Και εάν δανείζητε παρ' ων ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ αμαρτωλοί αμαρτωλοίς δανείζουσιν ίνα απολάβωσι τα ίσα. πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, ότι αυτός χρηστός εστίν επί τους αχάριστους και πονηρούς, γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί» (Λκ. 6, 31, 36).

  Τόσο απλά λόγια! Είναι τόσο απλά και τόσο φυσικά ώστε ο άνθρωπος, όταν πρώτη φορά ακούει ότι πρέπει να φέρεται στους άλλους έτσι όπως ήθελε οι άλλοι να φέρονται σ' αυτόν, αισθάνεται αμηχανία. Κύριε! Πώς μόνος μου δεν το σκέφτηκα! Όλα τα σπουδαία και μεγάλα πράγματα είναι απλά και όλη η διδασκαλία του Χριστού είναι καταπληκτικά απλή. Απευθυνόταν στους ανθρώπους με άπλή καρδιά. Τήν δέχτηκαν οι απλοί αλιείς από την Γαλιλαία και έγιναν φώς για όλο τον κόσμο.

    Τον Χριστό ζητούσαν και μετά Τον ακολούθησαν κυρίως απλοί άνθρωποι γιατί ο λόγος Του είναι απλός και εύκολα αγγίζει την καρδιά του άνθρωπου. Όλη η διδασκαλία Του είναι κατανοητή και όμως πόσο μακριά άπ' αυτή είναι η δική μας πραγματικότητα!

Ακούμε καλά; Είναι δυνατόν

ο υποστηρίζων τους Γ.Ο.Χ. καθηγητής Κυριαζόπουλος, να εκφράζει μεταπατερικότερες-οικουμενιστικότερες θέσεις  από τον μητροπολίτη Δημητριάδος;

    Ο καθηγητής κ. Κυριάκος Κυριαζόπουλος για την απόφαση καθαίρεσης του π. Γεωργίου Δεληκώστα

Οικουμενισμός, ένας νέο-αρειανισμός!

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 03/02 του 1985.

   Ὁ φθονερὸς Διάβολος, αὐτὸς ὁ μεγάλος παραχαράκτης τῆς ἀληθείας, αὐτὴ τὴν οἰκουμενικὴ διάσταση τῆς Ἐκκλησίας, στὴν ἐποχή μας, τὴν μετέβαλε σὲ οἰκουμενιστικὴ διάσταση. Ὁ γνωστὸς οἰκουμενισμός. Πρόκειται περὶ φοβερᾶς αἱρέσεως. Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι φοβερὰ αἵρεση. Καὶ ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ αἵρεση ὑπάρχει καὶ ἀνθεῖ στὶς ἡμέρες μας καὶ ἀπειλεῖ τὴν Ἐκκλησία μας, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ γνωρίζουμε τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός. Ἀλήθεια, τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός;

    Αὐτὸς χρονολογεῖται ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ περασμένου αἰῶνος καὶ εἶναι ἡ προσπάθεια ἑνώσεως ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν οἱουδήποτε δόγματος. Καὶ τοῦτο μὲ ἕναν κοινὸν σκοπόν: Νὰ ἀντιμετωπιστοῦν ποικίλα κοινωνικὰ προβλήματα, ὅπως καὶ ἡ ἐπιστήμη ποὺ τὸν περάσμενον αἰώνα παρουσίαζε τὴν τάση τῆς χειραφετήσεως (νὰ φύγει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ὁ ἐπιστήμων δὲν ἤθελε νὰ εἶναι χριστιανός).

    Ἐκεῖ εἶχαν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ἄρχισε νὰ λέει ὅ,τι ἔλεγε, καὶ νόμιζαν οἱ θεολόγοι ὅτι στρέφεται ἐναντίον τῆς Πίστεως, ἐναντίον τῶν δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ κυρίως εἶχαν νὰ ἀντιμετωπίσουν τότε, τὴν νεοφανεῖσα θεωρία τῆς ἐξελίξεως...

Ὅλα αὐτὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Καὶ τότε ἐρρίφθη τὸ σύνθημα νὰ ἑνωθοῦν οἱ Ἐκκλησίες οἱουδήποτε δόγματος, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν αὐτὰ τὰ ποικίλα ἐπιστημονικὰ ἢ κοινωνικὰ προβλήματα.

    Στὸ Π.Σ.Ε. (ὅπως λέγεται σήμερα αὐτὴ ἡ οἰκουμενικὴ κίνησις), μετέχουν καὶ ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ ἡ ἑλληνικὴ Ἐκκλησία. Θὰ ἀπορήσετε. Ἀφοῦ ἡ κάθε μία ἀπὸ αὐτὲς δὲν ἔχει ἀποβάλει θὰ λέγαμε τὴν αἵρεσή της, πῶς μποροῦμε νὰ μετέχουμε; Εἶναι πράγματι ἀπορία ἄξιον. Πῶς μποροῦμε νὰ μετέχουμε;

    Κατὰ καιροὺς ἀκούγονται κάποιες φωνὲς ποὺ λέγουν, μὰ γιατί μένουμε σ’  αὐτὸ τὸ συνονθύλευμα τὸ δογματικό. Γιατί μένουμε ἐκεῖ μέσα; Τί δουλειὰ ἔχουμε νὰ μένουμε ἐκεῖ μέσα; Παρὰ ταῦτα μένουμε. Ὁ π. Ἰουστίνος Πόποβιτς γράφοντας γιὰ τὸν οἰκουμενισμόν, σημειώνει:

«Οἰκουμενισμὸς εἶναι κοινὸν ὄνομα διὰ τοὺς ψευδοχριστιανισμούς, διὰ τὰς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν. Ὅλοι δὲ αὐτοὶ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία αἵρεσις, παραπλεύρως εἰς τὴν ἄλλην αἵρεσιν. Τὸ κοινὸν εὐαγγελικὸν ὄνομα τῶν εἶναι:  ἡ παναίρεσις…

      Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι γέννημμα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ οὐμανισμοῦ, ἀνθρωπισμοῦ.  

Posted by Φαίη στο Αύγουστος 1, 2017

     Στην Ευρώπη σιγά-σιγά παραθεωρήθηκε, ένεκα των λαθών αυτών (σ.σ. των παπικών), η Θεανθρωπίνη φύσις του Ιησού Χριστού. Αυτό βέβαια ήταν ένα φαινόμενο σαν ένας νέο-αρειανισμός, δηλαδή δεν εδέχοντο την Θεότητα του Ιησού Χριστού. Έβλεπαν πλέον τον Ιησούν Χριστόν ένα απλό ανθρώπινο πρόσωπο.

Παρουσίαση βιβλίου για την απάτη των Παλαιοημερολογιτών!

Χθές, Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς, πραγματοποιήθηκε στὴν Ἱ. Μονὴ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου (στὶς Σταγιᾶτες Βόλου) ἡ παρουσίαση τοῦ βιβλίου τῶν  Ἰωάννου Ρίζου καὶ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου «Οὐ βουλόμεθα ζῆν ψευδολογοῦντες».

Οἱ εἰσηγήσεις τῶν π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ, Παναγιώτη Σημάτη, Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου, ἡ παρουσίαση τοῦ βιβλίου ἀπὸ τὸν  Ἰωάννη Ρίζο, καθὼς καὶ ἡ συζήτηση ποὺ ἀκολούθησε, βιντεοσκοπήθηκαν καὶ θὰ ἀναρτηθοῦν σύντομα.

Παρουσιάστηκαν κάποιες ἀπὸ τὶς ἀνακολουθίες καὶ τὰ ψεύδη τῶν Γ.Ο.Χ., τοῦ «ἁγίου» τους πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδη. Ἀναλύθηκε καὶ καταδείχτηκε ὅτι ἡ προσπάθειά τους (στὴν ὁποία ἐμμένουν καὶ σήμερα) νὰ δογματοποιοῦν τὸ Ἡμερολόγιο εἶναι ἀθεολόγητη, καινοφανής-μεταπατερική, ὡς μὴ ἔχουσα οὐδένα στήριγμα στὴν ἐκκλησιαστικὴ Παράδοση καὶ τὴν πράξη τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐκ τούτου καταγέλαστη. Ὅτι τὸ σχίσμα τὸ πραγματοποίησαν οἱ ἴδιοι οἱ Γ.Ο.Χ., ὅπως διαφαίνεται ἀπὸ τὰ «ΑΠΑΝΤΑ» τοῦ πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, ἀποσπάσματα τῶν ὁποίων παρουσιάστηκαν.

Ἐπισημάνθηκαν οἱ ἀκατανόητες ἐμμονὲς συγχρόνων ἀποτειχισμένων (ἱερέων καὶ ἁγιορειτῶν μοναχῶν), οἱ ὁποῖοι μὲ ἀστήρικτες θέσεις, παιδαριώδεις δικαιολογίες καὶ κακόδοξες ἀκόμα δηλώσεις, ἐμποδίζουν τὴν ἑνότητα τοῦ ἀγῶνος ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, στρέφοντας πιστοὺς στὸ σχίσμα γιὰ νά …καταπολεμήσουν τὴν αἵρεση!!!

Σημειώθηκε ὅτι αὐτὴ ἡ τακτική τους τορπιλίζει χρόνια τώρα μιὰ κοινὴ Σύναξη τῶν ἀποτειχισμένων πιστῶν (κατὰ προτεραιότητα τῶν ἱερωμένων καὶ τῶν μοναχῶν).

[Αὐτὴ τὴν Σύναξη τῶν ἀποτειχισμένων (προσθέτουμε ἐμεῖς) τὴν ἔχουν ζητήσει μὲ ὑπογραφές τους δεκάδες πιστοί. Τὴν ἔχει ζητήσει ὁ π. Εὐθύμιος προσωπικὰ ἀπὸ τὸν π. Σάββα καὶ τοὺς Ἁγιορεῖτες, τὸν π. Γεώργιο καὶ τὸν π. Σταῦρο καί, πολλὲς φορές, τὸ ἱστολόγιό μας. Ἀντ’ αὐτῆς τῆς Σύναξης, κάποιοι «ἄγνωστοι» Σπουδαστές Γ.Ο.Χ. (ἴσως καὶ κάποιοι τῆς ὁμάδος τῶν Ἁγιορειτῶν) ποὺ ἀρνήθηκαν ἐπιμόνως νὰ ἀποκαλύψουν τὰ ὀνοματάκια τους(!), προσπάθησαν νὰ τὴν παρακάμψουν, νὰ τὴν διαστρέψουν καὶ μετατρέψουν σὲ Σύναξη τῶν σχισματικῶν Γ.Ο.Χ.!!! Καὶ βέβαια, ἔσπευσαν νὰ τὴν ἐπαινέσουν οἱ ἀποτειχισμένοι ποὺ πρόσκεινται στοὺς Γ.Ο.Χ., χωρὶς νὰ προβληματισθοῦν ὅτι θὰ συμμετεῖχαν σ’ αὐτὴν σχισματικοὶ Γ.Ο.Χ. ποὺ κατηγοροῦν τοὺς ἀποτειχισμένους νεοημερολογῖτες ὡς «σχισματοαιρετικούς»!!! Κι αὐτὰ τὰ γεγονότα καὶ οἱ ὕποπτες τακτικές, χαροποιοῦν τοὺς Οἰκουμενιστές καὶ προξενοῦν εὔλογες ἀπορίες στοὺς πιστούς: ποιές σκοπιμότητες ὑποκρύπτονται πίσω ἀπὸ παρόμοιες τακτικὲς καὶ ποιοί ἄραγε νὰ κρύβονται πίσω τους, παρὰ οἰκουμενιστικοὶ δάχτυλοι;].

Κι αὐτὰ συμβαίνουν τὴν στιγμὴ ποὺ εὐαίσθητοι πιστοί, βλέπουν τὴν ἐπέκταση τῆς Παναιρέσεως καὶ θέλουν νὰ ἀντιδράσουν, κι ἐξ αὐτῶν ἀκριβῶς ἀποπροσανατολίζονται καὶ εἴτε ἀπογοητεύονται καὶ ἀδρανοῦν, εἴτε φτάνουν στὸ τραγικὸ σημεῖο νὰ πέφτουν ἀπὸ τὴν Σκύλλα στὴ Χάρυβδη: νὰ προσχωροῦν δηλαδὴ στὰ σχίσματα τῶν Γ.Ο.Χ. γιὰ νὰ …ἀποφύγουν τὴν αἵρεση!!!

Κι ὅμως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἔχει γράψει (καὶ παραδόξως τὸ χρησιμοποιοῦν αὐτὸ καὶ οἱ σχισματικοὶ Γ.Ο.Χ.), ὅτι τὸ σχίσμα δὲν ξεπλένεται οὔτε μὲ τὸ αἷμα μαρτυρίου!

Τὴν τραγικότητα αὐτὴ καὶ τὴν ἐκμετάλλευση ποὺ ὑπάρχει στὶς δεκάδες παρασυναγωγὲς τῶν Γ.Ο.Χ. μᾶς γνωστοποίησαν κάποιοι ἀκροατές, ποὺ ἦρθαν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν παρουσίαση τοῦ βιβλίου καὶ ἀνῆκαν σὲ κάποια παράταξη τῶν Γ.Ο.Χ.

ΤΟ «ΚΛΙΜΑ» ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ πρώτη ­μέρα τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ὀνομάζεται Κα­θαρὰ Δευτέρα καὶ μᾶς εἰσάγει στὸ πνευματικὸ κλίμα τῆς πνευματικῆς αὐ­τῆς περιόδου. Ποιά εἶνε τὰ χαρακτηριστι­κὰ γνωρίσματα τοῦ «κλίματος» αὐτοῦ;

* * *

Εἶνε πρῶτα – πρῶτα ἡ μνήμη τοῦ θανάτου. Αὐτὸ μᾶς ὑπενθύμισε σήμερα πολλὲς φορὲς ἡ Ἐκ­κλησία μας καὶ μάλιστα μὲ τὸ κοντάκιο τοῦ Μεγάλου Κανόνος «Ψυχή μου ψυχή μου, …τὸ τέλος ἐγγίζει καὶ μέλ­λεις θορυβεῖ­σθαι». Τὸ τέλος πλησιάζει. Δυσάρεστο πρᾶ­γμα. Ἂν ὑπάρχῃ κά­τι ποὺ τρο­μάζει τὸν ἄνθρωπο, αὐ­τὸ εἶνε ὁ θάνατος, ἡ ὥ­ρα τοῦ θανάτου. Ὅλοι προσπαθοῦμε νὰ τὸ διώχνουμε ἀπὸ τὴ σκέψι μας. Εἶ­νε ὅμως γεγονός. Μήπως ἆραγε καὶ ἡ ἁγία αὐ­­τὴ καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶνε ἡ τελευ­ταία τοῦ βίου μας; Καὶ οἱ ἀρ­χαῖοι

Καθαρά Δευτέρα και Μεγάλη Σαρακοστή: Το βαθύτερο νόημα τους

Στα πολλά χρόνια που πέρασαν, μας είχε δοθεί η ευκαιρία πολλές φορές να μιλήσουμε για τη νηστεία καθώς επίσης να αναλύσουμε πότε το Ευαγγελικό και πότε το Αποστολικό ανάγνωσμα.

Τελευταία ημέρα σήμερα του Τριωδίου χριστιανοί μου, Κυριακή της Τυρινής. Και από αύριο Καθαρά Δευτέρα, αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή. Σήμερα η συγνώμη και από αύριο οι ημέρες του πένθους και της νηστείας σωματικής, αλλά κυρίως όμως πνευματικής νηστείας. Αύριο είναι ημέρα αργίας. Η εκκλησία μας πενθεί και αρχίζει από πρωίας με πολύωρες κατανυκτικές ακολουθίες και προσευχές. Οι περισσότεροι όμως από μας τους ορθοδόξους χριστιανούς ακολουθούμε λαϊκές παραδόσεις και όχι θρησκευτικές. Έτσι λοιπόν οι χριστιανοί μας θα βγουν στην ύπαιθρο με τα λεωφορεία, με τα αυτοκίνητά τους, θα το στρώσουν στο γλέντι, στο χορό και στη μέθη, την οποία όπως ακούσατε στο Αποστολικό ανάγνωσμα πόσο την καυτηριάζει ο λόγος του Θεού… Βέβαια, το να υψώσουν τα παιδιά το χαρταετό τους αυτό δεν είναι κακό, που θα γιορτάσουν τα κούλουμα και άλλα έθιμα… θα μείνουν όμως, και αυτό είναι σημαντικό, μακριά από αυτό που ζητά αυτή την ημέρα η Ορθόδοξος Εκκλησία μας.

Απέναντι του Παραδείσου

Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό. Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος.

Θλίβεται ἡ ψυχή καί μεταμελεῖται σφοδρῶς, ὅταν προσβάλη τόν ἀγαπημένο Κύριο. Βασανιζόταν κι ὀδυρόταν στή γῆ ὁ Ἀδάμ κι ἡ γῆ δέν τοῦ ἔδινε χαρά. Νοσταλγοῦσε τό Θεό κι ἐφώναζε: Διψᾶ ἡ ψυχή μου τόν Κύριο καί Τόν ἀναζητῶ μέ δάκρυα. Πῶς νά μήν Τόν ζητῶ; Ὅταν ἤμουν μαζί Του, ἀγαλλόταν εἰρηνικά ἡ ψυχή μου καί ἤμουν ἀπρόσιτος γιά τούς ἐχθρούς. Τώρα ὅμως ἀπέκτησε ἐξουσία πάνω μου τό πονηρό πνεῦμα καί κλονίζει καί τυραννεῖ τήν ψυχή μου.

Γι᾽ αὐτό λυώνει ἡ ψυχή μου γιά τόν Κύριο μέχρι θανάτου. Τό πνεῦμα μου ὁρμᾶ πρός τό Θεό καί τίποτε τό γήϊνο δέν μέ παρηγορεῖ· κι ἡ ψυχή μου δέν βρίσκει πουθενά παρηγοριά, ἀλλά ποθεῖ διψασμένα νά Τόν δῆ καί νά Τόν ἀπολαύση ὡσότου χορτάση. Δέν μπορῶ νά Τόν λησμονήσω οὔτε στιγμή κι ἀπό τόν πολύ μου πόνο στενάζω καί ὀδύρομαι: Ἐλέησόν με ὁ Θεός, τό παραπεσόν Σου πλάσμα».

Ο κατανυκτικός εσπερινός της συγχώρησης

     Φτάνοντας στην πιο ιερή περίοδο της Εκκλησίας μας, τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, έχουμε αφήσει πίσω μας τις τρεις πρώτες εβδομάδες του Τριωδίου, που ήταν η περίοδος της προετοιμασίας και της βαθμιαίας προσέγγισης στην περίοδο της νηστείας. Η Εκκλησία μας από τη Δευτέρα της πρώτης από τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής εισέρχεται σε μια περίοδο αγώνα. Αυτή την πρώτη εβδομάδα την ονομάζουμε Καθαρή Εβδομάδα και την πρώτη μέρα της, όπως γνωρίζεις, τη λέμε «Καθαρά Δευτέρα».

Βέβαια, όπως συμβαίνει καθημερινά, η ακολουθία του 24ώρου αρχίζει με τον Εσπερινό, ο οποίος ψάλλεται το απόγευμα της προηγούμενης μέρας. Άρα ο Εσπερινός της Καθαρής Δευτέρας ψάλλεται την Κυριακή το απόγευμα. Αυτή η τελευταία Κυριακή πριν την Καθαρή Δευτέρα είναι η Κυριακή της Τυρινής ή Τυροφάγου. Ο Εσπερινός που γίνεται το απόγευμα της μέρας αυτής λέγεται  κατανυκτικός εσπερινός ή εσπερινός της συγχωρήσεως.

Οι Χριστιανοί δεν είναι καλό να μπουν σ΄ αυτή την ιερή περίοδο της Εκκλησίας έχοντας οποιοδήποτε βάρος στην ψυχή τους και κυρίως με τους άλλους. Έτσι, τη μέρα αυτή σ΄ όλους τους ενοριακούς ναούς, αμέσως μετά τον Εσπερινό, όλοι οι πιστοί περνούν μπροστά από τον ιερέα που στέκεται στην Ωραία Πύλη. Ο ιερέας ζητά συγχώρεση από όλους και στη συνέχεια όλοι περνούν μπροστά από μπροστά του, φιλούν το χέρι του και ζητούν κι αυτοί συγχώρεση. Είναι ο Εσπερινός της συμφιλίωσης, της ενότητας και της αδελφοσύνης.

ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ Η ΕΧΘΡΑ ΩΣ ΕΜΠΟΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΜΑΡΤΙΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ (Ματθ. 6, 14-21) Πνευματικά θησαυρίσματα από ομιλίες του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου 

    Αν κανείς έχει αδικηθεί από τον πλησίον του, ας φέρει στο νου του τον Δαβίδ. Μόλις θυμηθεί τον πράο και ανεξίκακο προφητάνακτα, θα σβήσει την οργή, που σαν φωτιά κατακαίει την ψυχή του.

   Για ποιο λόγο, πες μου, είναι εχθρός σου ο αδελφός σου; Μήπως σε έβρισε; Μήπως σε έκλεψε; Μήπως σε αδίκησε; Ό,τι κι αν σου έκανε, μην αναβάλλεις να κόψεις τα σκοινιά, που σε κρατούν δεμένο με την έχθρα. Αν δεν το κάνεις σήμερα, αύριο θα είναι δυσκολότερο. Μεθαύριο ακόμα πιο δύσκολο. Μέρα με τη μέρα η ντροπή σου θα μεγαλώνει και η έχθρα θα ριζώνει βαθύτερα στην καρδιά σου.

    Δώσε μου, σε παρακαλώ, τη χαρά να ακούσω ότι πήγες και βρήκες τον εχθρό σου, τον αγκάλιασες και με τα δυο σου χέρια, τον έσφιξες με αγάπη, τον ασπάστηκες με δάκρυα. Και θηρίο αν είναι, θα συγκινηθεί από τη συμπεριφορά σου και θα ημερώσει. Έτσι, και τον εαυτό σου θα απαλλάξεις από κάθε κατηγόρια και εκείνον θα κερδίσεις, κάνοντάς τον να μεταβάλει την εχθρική του διάθεση σε φιλία και αγάπη.

    Μη μου πεις: «Έχω εχθρό δύστροπο, κακόβουλο και αδιόρθωτο, γι’ αυτό δε θα μπορέσω ποτέ να τον κάνω φίλο». Ό,τι κι αν είναι, δεν μπορεί να ξεπερνάει σε κακότητα τον Σαούλ, που μολονότι μια και δύο και πολλές φορές σώθηκε από τον Δαβίδ, αυτός χίλιες φορές σκέφτηκε κακό εναντίον του. Και μολονότι, παρά τη διαγωγή του αυτή, πάλι ευεργετήθηκε από τον αμνησίκακο Δαβίδ, εξακολούθησε να τον επιβουλεύεται και να ζητάει τη θανάτωσή του.

   Τι μπορείς να πεις για τον εχθρό σου; Ότι καταπάτησε τα χωράφι σου; Ότι άρπαξε τα ζώα σου; Ότι σε χλεύασε; Ότι σε απάτησε; Δεν προσπάθησε, πάντως, να σου αφαιρέσει και τη ζωή, όπως επανειλημμένα αποπειράθηκε αν κάνει ο Σαούλ σε βάρος του Δαβίδ. Αλλά κι αυτό αν έγινε, πάλι ο Δαβίδ είναι ανώτερος από εσένα. Γιατί, μολονότι έζησε στην εποχή του μωσαϊκού νόμου, που, όντας ατελής, δίδασκε το «ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος (:μάτι αντί για μάτι, δόντι αντί για δόντι)» [Εξ.21,24],εντούτοις έφτασε στο ύψος της αρετής που διδάσκει ο τέλειος νόμος του Ευαγγελίου: «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς (: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε αυτούς που σας μισούν)» [Λουκ.6,27]. Και ενώ εσύ πολλές φορές φουντώνεις από τη μνησικακία, οργισμένος καθώς είσαι με όσα σου έκανε ο εχθρός σου στο παρελθόν, ο Δαβίδ, αδιαφορώντας για όσα θα πάθαινε στο μέλλον από τον Σαούλ, δεν έπαυε να τον προστατεύει και να τον σώζει από κάθε κίνδυνο. Να σώζει ποιον; Τον άνθρωπο που ζητούσε ευκαιρία για να τον σκοτώσει!

    Πες μου, λοιπόν, τι είναι εκείνο για το οποίο κατηγορείς τον εχθρό σου; Τι σου έκανε, και δε θέλεις να συμφιλιωθείς μαζί του; Σου άρπαξε χρήματα; Αλλά, υπομένοντας την αρπαγή με μακροθυμία, θα αμειφθείς τόσο από τον Θεό, όσο αν τα μοίραζες στους φτωχούς. Γιατί, είτε ελεείς τους φτωχούς, είτε υπομένεις αγόγγυστα την αδικία, την ίδια καλή πράξη κάνεις. Μήπως αποπειράθηκε να σε σκοτώσει; Αλλά θα θεωρηθείς από τον Θεό μάρτυρας, αν τον άνθρωπο που θέλησε να σου πάρει τη ζωή, τον λογαριάζεις σαν ευεργέτη σου και προσεύχεσαι για τη συγχώρησή του και τη σωτηρία του.

Ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή

 Κυριακή τῆς Τυροφάγου: Προς Ρωμ. 13,11-14 και 14,1-4, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ: Προς Ρωμ. 13,11-14 και 14,1-4

          

    Ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή

από την «Προς Ρωμαίους» επιστολή του αποστόλου Παύλου, κεφ. 13, εδαφ. 11-14

   «Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι (:Ας κάνουμε λοιπόν τα έργα αυτά της αγάπης, ακούραστοι και χωρίς αναβολή, γνωρίζοντας σε ποιο καιρό ζούμε. Ζούμε σε εποχή που απαιτεί επειγόντως την άσκηση της αρετής. Διότι είναι πλέον ώρα να σηκωθούμε από τον ύπνο της αμέλειας, που μας κάνει δυσκολοκίνητους στο καλό)».

   Αφού υπέδειξε όλα όσα έπρεπε ο Παύλος, τους παρακινεί πάλι προς την εκτέλεση των αγαθών από το πιο επείγον. «Γιατί ο καιρός της Κρίσεως», λέγει, «είναι πολύ κοντά», όπως ακριβώς έγραφε και στους Κορινθίους, ότι «ὁ καιρὸς συνεσταλμένος τὸ λοιπόν ἐστιν (:ο καιρός της ζωής αυτής είναι πολύ μικρός και λιγοστός)» [Α΄Κορ.7,29]· και στους Εβραίους πάλι, «ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον, ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ (:δείξτε υπομονή διότι πολύ λίγος χρόνος μένει ακόμη και ο Κύριος που περιμένουμε να έλθει και πάλι, θα έλθει και δε θα αργήσει)ι»[Εβρ.10,37]. Αλλά εκεί τα έλεγε αυτά για να τονώσει εκείνους που κοπίαζαν και για να τους παρηγορήσει για τους ιδρώτες για τους διαδοχικούς πειρασμούς, ενώ εδώ για να ξυπνήσει εκείνους που κοιμούνταν· καθόσον αυτός ο λόγος μας είναι χρήσιμος και για τα δύο.

   Τι όμως σημαίνει αυτό που λέγει: «ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι (:είναι ώρα να σηκωθούμε από τον ύπνο)»; Δηλαδή, κοντά είναι η ανάσταση, κοντά η φοβερή κρίση, κοντά η ημέρα που καίγεται σαν φούρνος, και πρέπει πλέον να απαλλαγούμε από την αδιαφορία. «Νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν (:Διότι τώρα η ημέρα της δευτέρας παρουσίας που θα σημάνει την πλήρη απολύτρωση των πιστών, είναι πλησιέστερη σε μας παρά τότε που πιστέψαμε. Εάν λοιπόν τότε δείξαμε ζήλο και δραστηριότητα, πολύ περισσότερο πρέπει να το δείξουμε και τώρα)». Βλέπεις ότι παρουσιάζει σε αυτούς τώρα την ανάσταση;

«Γιατί καθώς περνάει ο χρόνος», λέγει, «ξοδεύεται ο καιρός της παρούσας ζωής, ενώ έρχεται πιο κοντά ο καιρός της μέλλουσας ζωής. Εάν λοιπόν είσαι προετοιμασμένος και έχεις κάνει όλα όσα διέταξε, η ημέρα γίνεται για σένα σωτηρία, εάν όμως συμβαίνει το αντίθετο, δεν είναι ακόμη».

   Στην αρχή όμως δεν προτρέπει από τα λυπηρά, αλλά από τα χρηστά, για να τους απαλλάξει και έτσι από τη συμπάθεια για τα παρόντα. Στη συνέχεια, επειδή ήταν φυσικό να δείχνουν περισσότερη προθυμία στην αρχή και στο ξεκίνημα, αφού ήταν σφοδρός ο πόθος τους, αλλά με το πέρασμα του χρόνου να σβήσει εντελώς κάθε ζήλος, λέγει ότι πρέπει να κάνουν το αντίθετο, να μη χαλαρώνουν όσο περνάει ο καιρός, αλλά να εντείνουν περισσότερο την προσπάθειά τους. Γιατί όσο πλησιάζει ο βασιλιάς, τόσο περισσότερο πρέπει να προετοιμαζόμαστε· όσο περισσότερο κοντά είναι το βραβείο, τόσο περισσότερο πρέπει να μεγαλώνει η προθυμία μας για τους αγώνες. Γιατί και οι δρομείς αυτό κάνουν· όταν φτάνουν κοντά στο τέλος του δρόμου και στην παραλαβή του βραβείου, τότε εντείνουν περισσότερο την προσπάθεια.  Γι' αυτό έλεγε «τώρα είναι πιο κοντά η σωτηρία μας, παρά τότε που πιστέψαμε».

Λόγος προς τους Αγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρες

  

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Τάς ἀλγηδόνας τῶν Ἁγίων, ἅς ὑπέρ σοῦ ἔπαθον, δυσωπήθητι Κύριε· καί πάσας ἡμῶν τάς ὀδύνας, ἴασαι φιλάνθρωπε, δεόμεθα».

Παρακαλοῦμε τούς Ἁγίους, σεβαστοί πατέρες, ἀγαπητοί ἀδελφοί, νά μεσιτεύουν πρός τόν φιλάνθρωπο Θεόν καί ζητοῦμε εὐλαβῶς τήν συμπαράστασή τους, ὥστε νά λάβωμεν δύναμιν ἐξ ὕψους στήν ἁγία μας αὐτήν συνάθροισιν.

Ἔλεος καί χάριν ἰαματικήν καί σωστικήν ἐλπίζουμε νά μᾶς χαρίσουν οἱ ἅγιοι ὄχι μόνο σήμερα πού ἑορτάζουμε τήν ἁγία μνήμη τους, ἀλλά καί πάντοτε ὅσα χρόνια θά ἀνήκουμε στήν στρατευομένη ἐκκλησία. Ταπεινά αἰτούμεθα μέ τήν παρουσία τῶν Ἁγίων στή ζωή μας, καθώς καί μέ τήν δυναμική παρέμβαση τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόσο τήν ὑγεία τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων μας, ὅσο καί τή λύτρωση τῆς πατρίδος μας ἀπό τούς ἔσωθεν καί ἔξωθεν ἐχθρούς, δηλαδή τούς προδρόμους τοῦ ἀντιχρίστου, οἱ ὁποῖοι στό τέλος καταγέλαστοι θά ἡττηθοῦν σύμφωνα καί μέ τόν λόγο τῆς θείας Ἀποκαλύψεως.

Η ΚΑΤΗΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΟ!!!

ΝΕΑ ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

ΥΠΟΒΙΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟ ΑΠΟ ΥΠΕΡΑΓΙΑ, ΣΕ «ΑΓΙΟΠΡΩΤΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»,

ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΧΩΒΑΔΕΣ, ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΚΛΑΔΙΑ ΤΟΥΣ!

Γράφει σὲ ἐγκύκλιο του, γιὰ νά: «Ἀναγνωσθήτω ἐπ᾿ ἐκκλησίας κατά τήν Κυριακήν τῆς Τυρινῆς, ι΄ Μαρτίου [2019], ἀμέσως μετά τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον».

• «…Εὔχεσθε καί προσεύχεσθε, τιμιώτατοι ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, νά ἀξιωθῶμεν, ἄνωθεν ἐπινεύσει καί ἀρωγῇ, πρεσβείαις δέ τῆς Ἁγιοπρώτου Θεοτόκου καί πάντων τῶν Ἁγίων…» (ἐδῶ).
  

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ, Νάρκη στὴ διοίκησι τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας

& στὸν Ἀπόδημο Ἑλληνισμό, τὴν πυροδοτεῖ ὁ πατριάρχης», σελ. 64

Οταν κηρυττεται η αιρεση απο τον αμβωνα,
τι πρεπει να κανουν οι Χριστιανοι

• Τὰ παρακάτω λόγια τὰ εἶπε ὁ ἀγωνιστὴς Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστῖνος Καντιώτης, μετὰ ἀπὸ ἀπαράδεκτη ὁμιλία τοῦ καρναβαλιστῆ καὶ οἰκουμενιστῆ καὶ μασόνου μητροπολίτη τοῦ πατριαρχείου Μελίτωνος Χατζῆ, γιὰ νὰ μὴ πιάνωνται στὸν ὕπνο οἱ χριστιανοί.

«Κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία δὲν ἐπιτρέπεται διακοπή. Ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχῃ μιὰ περίπτωσι, κατὰ τὴν ὁποία ὄχι μόνο ἐπιτρέπεται, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται διακοπὴ καὶ διαμαρτυρία, εἶνε ἡ παραπάνω περίπτωσι. Μόλις ἀκούσθηκαν οἱ πρῶτες λέξεις ὑπὲρ τοῦ καρναβαλικοῦ αἴσχους ἢ τῶν αἱρέσεων, ὅλος ὁ ἐκκλησιαζόμενος λαὸς ἔπρεπε, μὲ ὅλη τὴ δύναμι τῶν πνευμόνων του, νὰ ἄρῃ φωνὴ διαμαρτυρίας καὶ νὰ πῇ· Ἀνάξιος! Αἶσχος! Κάτω!… 

Οσίου Εφραίμ του Σύρου

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού,
ο Θεός ο σωτήρας μου,
η ανέκφραστη ηδονή,
το σωτήριο όνομα,
δώρισε σ’ εμένα τον ανάξιο δούλο σου
κατάνυξη και φωτισμό της καρδιάς,
ώστε με φωτισμένη την καρδιά
να αναβλύζω με γλυκύτητα δάκρυα,
προσευχόμενος με καθαρή προσευχή,
για να εξαλείψεις το κατάστιχο των αμαρτιών μου με λίγα δάκρυα,
και να σβήσεις για χάρη μου με λίγο κλάμα τη φωτιά που καίει·
διότι, αν δώσεις εδώ να κλάψω,Δέσποτα,
θα με απαλλάξεις εκεί από την άσβεστη φωτιά.
Και ξέρω βέβαια, ξέρω,
μακρόθυμε, φιλάνθρωπε Κύριε,
ότι κάθε μέρα και κάθε ώρα σε παροξύνω και σε παροργίζω αμέτρητες φορές,
αλλά η καλοσύνη της μακροθυμίας σου
θα νικήσει τη δική μου κακία και σκληρότητα.
Διότι, αν μια μητέρα που προσβάλλεται από το παιδί της,