ΠΕΘ: Ο Νεκροφόρος και η περί Παιδείας μυθαλήθεια

Ἀθῆναι 20 Μαΐου 2019

Ἀριθμ. Πρωτ.  30

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Νεκροφόρος 

και η περί Παιδείας μυθαλήθεια

    Μια φορά κι έναν Καιρό ζούσε στην Πόλη η οικογένεια του Νεκροφόρου. Ο Νεκροφόρος ήταν παιδί από καλούς γονείς της Πόλης, όμως ήταν τέτοιας άτακτης φύσης, που, όταν  βρισκόταν στην Εκκλησία,  χλεύαζε τους Αγίους καί μουντζούρωνε τις εικόνες τους. «Ε, παιδί, είναι», έλεγαν στην Εκκλησιά, «θα μεγαλώσει»...

     Μεγαλώνοντας, ο Νεκροφόρος, όλο καί πιο πολύ αρέσκονταν στη μουντζουρική μάθηση και κατάφερε να περάσει στην Ανώτατη Σχολή ψευδολογίας στην κατεκτημένη

Η Μεσοπεντηκοστή

 

+Ιωάννης Φουντούλης

Σε λίγους πιστούς είναι γνωστή η εορτή, αυτή. Εκτός από τους ιερείς και μερικούς άλλους χριστιανούς, που έχουν ένα στενότερο σύνδεσμο με την Εκκλησία μας, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της.
Λίγοι είναι εκείνοι που εκκλησιάζονται κατ’ αύτη και οι περισσότεροι δεν υποπτεύονται καν, ότι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής.
Και όμως κάποτε αυτή η εορτή ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού.
Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την Έκθεση της Βασιλείου Τάξεως του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου για να δει το επίσημο τυπικό

Εγώ είμαι ο Μέγας Κωνσταντίνος που κατέβηκα από τους ουρανούς για να σου φανερώσω την δόξα που απολαμβάνουν οι μοναχοί στους ουρανούς..

Το όραμα του αγίου Παϊσίου του Μεγάλου

Διηγείται ο όσιος Ιωάννης ο Κολοβός για τον όσιο Παΐσιο τον Μέγα: 
     Ποθώντας να δω και να απολαύσω τη θεία χάρη, τον επισκέφτηκα στο κελλί του. Αλλά προτού ακόμη κτυπήσω την πόρτα του, τον άκουσα να συνομιλεί με κάποιον. Για τον λόγο αυτόν έμεινα απ’ έξω από το κελλί, αλλά δυστυχώς έκανα λίγο θόρυβο και ο όσιος βγήκε έξω για να δεί τι συμβαίνει. Όταν με είδε χάρηκε πολύ, και γι αυτό με αγκάλιασε και με φιλούσε. Έτσι έκανα και εγώ. Όταν όμως

Τα λογικά αδιέξοδα των αντι-Οικουμενιστών! --Ερίζουν για το σχίσμα, ενώ έχουν κάνει γαργάρα την Παναίρεση!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΤΗΣ κ. ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το σχόλιό σας, κυρία Λωρίτου, που παρέθεσα στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, συνιστά σαφή παρανόηση των όσων έγραψα.

Όταν έγραψα ότι το Ουκρανικό δεν είναι θέμα πίστεως, αλλά παράβασης των Ιερών Κανόνων, εννοούσα ότι όσοι λανθασμένα θεωρούν το Ουκρανικό ως θέμα πίστεως, θα βρεθούν σύντομα σε αδιέξοδο, επειδή θα υποχρεωθούν είτε να αποτειχιστούν, είτε να κάνουν γαργάρα όσα λέγουν τώρα.

Όσο για την αναφορά στο μαρτύριο δεν είπα ούτε μία λέξη που να επιτρέπει την εξαγωγή του συμπεράσματος ότι το υποτιμώ ή ότι αποτρέπω οποιονδήποτε να το ακολουθήσει.

Το μαρτύριο είναι σύμφυτο με την ορθόδοξη πίστη και ομολογία και επαινούμε, ως έχουμε χρέος, εκ βαθέων, κάθε πατέρα και αδελφό μας που το επιλέγει. 

Διαμφισβητώ, όμως, την ορθότητα της προσέγγισης ορισμένων κληρικών, οι οποίοι δεν προχώρησαν σε Αποτείχιση για την Σύνοδο της Κρήτης ή για την συμφωνία του Μπαλαμάντ ή για τα οικουμενιστικά αίσχη που συνέβησαν κατά το ημισυλλείτουργο του Οικουμενικού Πατριάρχη με τους Πάπες Βενέδικτο και Φραγκίσκο. 

Πώς είναι δυνατόν τώρα να είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε Αποτείχιση για κάτι εξαιρετικά πιο ασήμαντο όπως -αναμφίβολα είναι- η εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία;

Αποσπάσματα από τον βίο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και η σημασία τους για την σημερινή εκκλησιαστική κατάσταση

     «Ἐξορίζοντας τὸν ἀληθῆ ποιμένα της, μαζί του καὶ αὐτὸν τὸν Χριστό, φεῦ ἐξόρισες καὶ παρέδωσες τὸ ποίμνιό του σὲ μισθωτοὺς καὶ ὄχι ἀληθεῖς ποιμένες» (Ἅγ. Ἰννοκέντιος στὸν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιο γιὰ τὴν ἐξορία τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου).

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Πολλὲς φορὲς διαβάζουμε τοὺς βίους τῶν Ἁγίων περιορίζοντας τὴν ὠφέλειά τους στὴν πνευματικὴ καὶ ψυχικὴ τέρψη, μὴ λαμβάνοντας ὅμως ὑπόψη τὴν διαχρονικότητα τῶν διδαχῶν καὶ τὴν ἐπικαιρότητα τῶν μηνυμάτων ποὺ ἀποκομμοῦμε ἀπὸ τοὺς βίους αὐτούς. Κοιτᾶμε δηλαδὴ μὲ θαυμασμό, τί γινόταν στὴν ἐποχὴ τῶν Ἁγίων καὶ ποιές ἦταν ἡ στάση καὶ οἱ πράξεις τους (καὶ τῶν ἰδίων ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν καθὼς καὶ τῶν πιστῶν) στὴν ἑκάστοτη κατάσταση, αὐτὰ ὅμως ποὺ διαβάζουμε, δὲν τὰ ἐφαρμόζουμε οὔτε ἐπιζητοῦμε νὰ τὰ ἐφαρμόσουμε στὶς ἀνάλογες σημερινὲς περιστάσεις. Ἔτσι οἱ βίοι τῶν Ἁγίων καταντοῦν λογοτεχνικὰ ἔργα ψυχωφελοῦς ἀναγνώσεως.

Πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ εἶχα τὴν εὐλογία νὰ ἀνακαλύψω καὶ νὰ ἀγοράσω ἀπὸ ἕνα παλαιοπωλεῖο τὸν βίο τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο ρουμάνο συγγραφέα Βιργὶλ Κων/νο Γεωργίου ποὺ γράφτηκε στὸ Παρίσι τὸ 1957 (C. V. Gheorhiu, «Saint Jean Bouche d’ Or», Librairie Plon, Paris, 1957). Ἡ ἐμπεριστατωμένη ἀναφορὰ τῶν γεγονότων τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου καὶ ἡ παρουσίασή τους σὲ μία σύγχρονη, λογοτεχνική, ζωντανὴ καὶ ὄχι ξηρὴ γλώσσα, μὲ διάχυτο τὸν θαυμασμὸ γιὰ τὴν βιοτή του, ἀλλὰ καὶ μὲ καυστικὲς ἀναφορὲς σὲ ὅσους τὸν πολέμησαν καὶ καταδίκασαν, κερδίζει ὁλοκληρωτικὰ τὸν ἀναγνώστη. Αὐτὸ ὅμως ποὺ κάνει γιὰ ἐμᾶς, τοὺς Χριστιανοὺς τῆς ἐποχῆς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸ βιβλίο ἀκόμα πιὸ ἐνδιαφέρον, εἶναι τὰ συμπεράσματα ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὴν σύγκριση τῶν γεγονότων καὶ τῶν προσώπων τότε καὶ σήμερα, καὶ ἰδιαίτερα στοὺς ἀκολούθους τομεῖς:

α) Ἡ στάση καὶ ἡ ποιότητα τῶν μοναχῶν τότε καὶ σήμερα

β) Ἡ στάση καὶ ἡ ποιότητα τῶν ἐπισκόπων τότε καὶ σήμερα

γ) Ἡ στάση καὶ ἡ ποιότητα τῶν πιστῶν τότε καὶ σήμερα

δ) Ἡ ἀποτείχιση.

Μνήμη θανάτου

 

     Πήγα σήμερα στο Κοιμητήριο. Ο καιρός ήταν καλός και ο δρόμος δεν είχε νερά. Πέρασα από όλους τους τάφους. Διάβασα τις επιγραφές πάνω στους σταυρούς: Πότε πέθανε ο καθένας, πόσα χρόνια έζησε στο Μοναστήρι, πόσων χρονών ήταν.

    Στο Κοιμητήριο του Νέου Βάλαμο αναπαύονται σήμερα 154 Μοναχοί. Όλους σας γνώρισα. Τώρα τα σώματά σας βρίσκονται στον τάφο, ο νόμος του θανάτου είναι αναπόφευκτος. Ξέρουμε, που και πότε γεννηθήκαμε. Αλλά πού και πότε θα πεθάνουμε, δεν το γνωρίζουμε. Ο άνθρωπος πλάστηκε από το χώμα και στο χώμα θα γυρίσει, ενώ το πνεύμα είναι από τον Θεό και στον Θεό θα επιστρέψει. Κάπου και σεις, σεβαστοί Πατέρες, τώρα βρίσκεστε. Πώς άραγε περνάτε εκεί; Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν πεθάνατε, αλλά μόνο μεταναστεύσατε σε έναν άλλο αόρατο κόσμο.

    Αλλά οι νεκροί σιωπούν! Είναι μεγάλο μυστήριο το πού και πώς ζουν. Ο Απόστολος Παύλος λέγει: ''διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν οὐ διὰ εἴδους''. Η Αδελφότητα μας γέρασε ολόκληρη. Οι περισσότεροι βαδίζουν στηριζόμενοι στα μπαστούνια. Άνοιξαν κιόλας μερικούς τάφους και κατασκεύασαν καινούργια φέρετρα. Σύντομα, μα πολύ σύντομα, και το δικό μου γήϊνο σώμα θα τοποθετηθεί στο φέρετρο, θα το κατεβάσουν στον ψυχρό τάφο και θα σκεπασθεί με χώμα. Πάνω στον τάφο θα γίνει μικρός τύμβος, όπου θα υψωθεί ο σταυρός. Ίσως θα βρεθεί και ένας καλός άνθρωπος να χαράξει το όνομά μου στην πλάκα και να την κολλήσει στο σταυρό.

    Σεβαστοί Πατέρες, σας ικετεύω: όποτε θα έρχεστε στον τάφο μου, προσεύχεσθε υπέρ της αμαρτωλής ψυχής μου.

~Όσιος Ιωάννης Αλεξέγιεφ,
Πνευματικός Ι. Μονής Βάλαμο

"Τρελογιάννης"

Γέροντας Παΐσιος: Ο άνθρωπος, όταν εγκαταλείπεται από την Χάρη, γίνεται χειρότερος από τον διάβολο

   Πολύς δαιμονισμός υπάρχει σήμερα στον κόσμο.   Ο διάβολος αλωνίζει, γιατί οι σημερινοί άνθρωποι του έχουν δώσει πολλά δικαιώματα και δέχονται δαιμονικές επιδράσεις φοβερές.

Έλεγε ένας πολύ σωστά: “Ο διάβολος παλιά ασχολείτο με τους ανθρώπους, τώρα δεν ασχολείται!
Τους έβαλε στον δρόμο και τους λέει: “Ώρα καλή!” και τραβάνε οι άνθρωποι!”
Είναι φοβερό! Βλέπετε, τα δαιμόνια στην χώρα των Γαδαρηνών (1), για να πάνε στα γουρούνια, ζήτησαν άδεια από τον Χριστό, γιατί τα γουρούνια δεν είχαν δώσει δικαίωμα στον διάβολο και αυτός δεν είχε δικαίωμα να μπη σ' αυτά.
Ο Χριστός επέτρεψε να μπη, για να τιμωρηθούν οι Ισραηλίτες, επειδή απαγορευόταν να τρώνε χοιρινό κρέας.

- Γέροντα, είναι μερικοί που λένε ότι δεν υπάρχει διάβολος.
- Ναι, κι εμένα μου είπε κάποιος:
“Να βγάλης από την γαλλική μετάφραση του βιβλίου “Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης” αυτά που αναφέρονται στους δαιμονισμένους, γιατί οι Ευρωπαίοι δεν θα τα καταλάβουν.

π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης – Ένας αυλοκόλακας που σπρώχνει τον πατριάρχη Βαρθολομαίο στην αιώνια απώλεια.

ΜΟΣΧΑΡΟΓΛΩΣΣΕΣ – ΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ.

***

Απόσπασμα από την ομιλία του π. Νικολάου Μανώλη «Το Θαύμα που καίει τους Οικουμενιστές και τους Σατανιστές» ΕΔΩ (προς το τέλος) και ΕΔΩ (από την αρχή)Σχολιασμός του δημοσιεύματος της Ιεράς Μονής Τρικόρφου για την εκλογή Αρχιεπισκόπων Αμερικής και Αυστραλίας.

π. Νικόλαος Μανώλης: Είμαστε και διαδικτυακοί φίλοι νομίζω με τον συγκεκριμένο Ηγούμενο. Παρεξηγήθηκε τώρα τελευταία από μένα, από κάποιες δηλώσεις που έκανα εναντίον του Πατριάρχη. Κάτι έγινε στο διαδίκτυο, δεν ξέρω αν με μπλόκαρε, δεν ξέρω τι έγινε, δεν με διαφέρει φυσικά αυτό. Λέγει λοιπόν η ανακοίνωση αυτής της Μονής, και το λέγω αυτό γιατί υπάρχουν κάτι δικοί μου οι οποίοι λένε θα πάμε στο Τρίκορφο να προσκυνήσουμε και να πάρουμε την ευχή του Μουλατσιώτη. Για ακούστε πως μιλάει για τον Πατριάρχη ο Μουλατσιώτης και αν θέλετε πάτε. Αλλά όταν θα πάτε θα του πείτε, πάτερ δεν ντρέπεστε να μην αντιλαμβάνεστε την γραμμή την αιρετική που έχει ο Πατριάρχης, που μας πηγαίνει όλη την Ορθοδοξία ντουγρού στον γκρεμό; Πάμε και

Κωνσταντίνος ο Μέγας και η Ιστορική Αλήθεια: Η μνημειώδης ομιλία

Του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού (απομαγνητοφωνημένη ομιλία)

Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε μέγα αίνιγμα ή στυγνός δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους δε, το μέγα θαύμα της ιστορίας. Αυτό συμβαίνει διότι επικρατούν συνήθως ιδεολογικά κριτήρια και παραταξιακές εκτιμήσεις ερήμην των πηγών. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στο χώρο της ιστορίας, που οδηγεί αυτόχρημα στην αυτοκατάργηση του ιστορικού και των ερευνών του, είναι η χρησιμοποίηση της ιστορίας με οποιεσδήποτε διασκευές της κατά το δοκούν, ώστε να χρησιμοποιείται για να αποδειχθούν πράγματα που ιστορικά δεν θεμελιώνονται.
Ένα άλλο επίσης πρόβλημα είναι όχι μόνον η ιδεολογική χρήση της ιστορίας και των πηγών ακόμη, αλλά είναι και ο ιστορικός αναχρονισμός. Να επιχειρούνται δηλαδή ερμηνευτικές προσβάσεις στα

Μητροπολίτης Φθιώτιδος: Η Ελλάδα είναι Ορθόδοξο κράτος και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ

     ➥   Ὀρθόδοξο ἢ "ὀρθόδοξο οἰκουμενιστικό"; Ἐσεῖς ποὺ παίρνετε τὶς "εὐλογίες" τοῦ ἀρχι-Οἰκουμενιστῆ Βαρθολομαίου, καὶ τὶς "εὐλογίες" τοῦ Οἰκουμενιστῆ μητρ. Τήνου Δωροθέου, πιστεύετε ὅτι «η Ελλάδα είναι Ορθόδοξο κράτος και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ»; Καὶ οἱ Ἰσραηλῖτες ἦταν λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ κατέληξε νὰ τὸν σταυρώσει καὶ νὰ χάσει τὴ Θ. Χάρη! Καὶ τὴν πρώτη καὶ μεγάλη εὐθύνη εἶχαν οἱ Ποιμένες του, ὅπως ἐσεῖς!

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Νικόλαος μιλά για την Ορθοδοξία και την σύνδεσή της με την πατρίδα μας.

Στην ιδιαιτέρα του Πατρίδα, Ιερά Νήσο Τήνο, μετέβη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος το διήμερο 18 & 19 Μαΐου.

Την Κυριακή του Παραλύτου, 19 Μαΐου, ο Ποιμενάρχης μας, κατόπιν προτροπής και ευλογίας του οικείου Ποιμενάρχου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύρου, Τήνου και Κυκλάδων

Γυναίκα ιερέας δίνει χώρο εκκλησίας σε μουσουλμάνους για το Ραμαζάνι και...

 καλύπτει σταυρούς και εικόνες του Ιησού

για να μην προσβληθούν

Την στιγμή που παγκοσμίως Χριστιανοί διώκονται ανηλεώς χωρίς να ιδρώνει το αυτί των ισχυρών, το παραμικρό που θα ενοχλήσει τους μουσουλμάνους προκαλεί σάλο,  ενώ η προπαγάνδα υπερ του Ισλαμ καλά κρατεί!

Στην Αγγλία μια Εκκλησία προσφέρεται να «καλύψει» εικόνες του Ιησού και να παραχωρήσει χώρο της, ώστε οι μουσουλμάνοι να μπορούν να προσευχηθούν κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού.
Μουσουλμάνοι από ένα κοντινό τζαμί προσκλήθηκαν να χρησιμοποιήσουν μια πτέρυγα της εκκλησίας ως τόπο προσευχής
Η προσφορά της εκκλησίας να καλύψει τους σταυρούς και τα

Πρωτοπρεσβύτεροι αμφίβιοι [1]

Του Ι. Ρίζου

         Πέρασαν ήδη τρία χρόνια από την  ψευδοσύνοδο του Κολυμβαρίου η οποία δεν επικύρωσε  μόνο την κακοδοξία των  οικουμενιστών –την οποία γνωρίζαμε εδώ και πολλά χρόνια– αλλά δυστυχώς φανέρωσε και την κακοδοξία που κρυβόταν στην πλευρά των αντι-οικουμενιστών ηγητόρων, την οποία δεν γνωρίζαμε και ούτε φανταστήκαμε στους χειρότερους μας εφιάλτες. «Καιρός του άρξασθε το κρίμα από τον οίκο του Θεού»[2] [τώρα είναι καιρός να αρχίσει η κρίση και το ξεδιάλεγμα από τους πιστούς που αποτελούν τον οίκο του Θεού].

Έχουν πλέον διευκρινιστεί οι θέσεις τους οι οποίες  διαστρέφουν και εντέχνως απορρίπτουν τις διδασκαλίες των αγίων Πατέρων, εμποδίζοντας κάθε ειλικρινή ψυχή να αρχίσει και να τελειώσει τον σωτηριώδη αγώνα της Αποτείχισης. Ως προς την αθέτηση της αγιοπατερικής διδασκαλίας  και την εφεύρεση μιάς νέας δικής τους  που αφορά δήθεν την Αποτείχιση, ταυτίζονται  με τους οικουμενιστές.

Στην ομιλία του για την Αποτείχιση (εδώ), ο Πρωτοπρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος εκφραστής των θέσεων της ομάδας του π. Θεοδώρου Ζήση  λέει:

                                    ____________________________                           

     (1) Πρωτοπρεσβύτεροι αμφίβιοι: Είδος κληρικών που η συνείδηση τους

                            επιβιώνει επιτυχώς και σε περιβάλλον αίρεσης και σε περιβάλλον ορθοδοξίας.  

Α. «Οἱ πρεσβύτεροι δικαιοῦνται, ἀλλὰ δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μαζί του [εννοεί με τον αιρετικό επίσκοπο]. Γιατί; Ὄχι ἁπλῶς, διότι μία τέτοια πράξη ἀπαιτεῖ κληρικοὺς μὲ πολὺ ἰσχυρὲς καὶ τολμηρὲς προσωπικότητες, μὲ πολὺ ἀγωνιστικὸ φρόνημα καὶ τεράστιες ψυχικὲς ἀντοχὲς γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ἀνταπεξέλθουν στὸ βέβαιο πόλεμο ποὺ θὰ δεχθοῦν, ἀλλὰ καὶ διότι ἀπαιτεῖται πολὺ μεγάλη θεολογικὴ κατάρτηση καὶ φωτισμὸς Θεοῦ, γιατὶ πολλὲς φορὲς δὲν εἶναι εὔκολο νὰ διακρίνει ὁ ὁποιοσδήποτε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὴν πλάνη».

 Οι θέσεις ότι η Αποτείχιση  α) δεν είναι υποχρεωτική, β) πρέπει να υπάρχει μεγάλη θεολογική κατάρτιση και γ) φωτισμός Θεού για να προβεί κάποιος σε αυτήν αποτελεί ένα νεοπατερικό κατασκεύασμα πονηρίας που υιοθετείται  ευχαρίστως από την εν λόγω ομάδα. Με αυτές τις θέσεις όλοι βολεύονται πολύ καλά και οι οικουμενιστές πολύ καλύτερα. Αλλά καλύτερα από όλους ο διάβολος.

 Α) Το ότι η Αποτείχιση είναι  υποχρεωτική αποτελεί όχι

Η κοτσίδα του ιερέα από τον Πόντο που αποκεφάλισαν οι Τούρκοι μέσα στο σπίτι του....

 Η Μαρία Παπαδοπούλου είναι απόγονος προσφύγων από τον Πόντο. Οι συγγενείς της ζούσαν στον Πόντο στην περιοχή Αργυρούπολη Κομνηνών και εκδιώχθηκαν βίαια από τον άτακτο στρατό των Νεότουρκων, κατά τη γενοκτονία των Ποντίων. 

 Η οικογένεια όχι μόνο βρέθηκε ξεριζωμένη από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά είχε και μια τραγική απώλεια. Οι Τούρκοι, δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον παππού της (από την

Ομιλία στην μνήμη του Αγίου Αχιλλείου, πολιούχου-προστάτου Λαρίσης

Ὁ λαὸς ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο

τὴν ἐνημέρωση γιὰ τὴν αἵρεση! 

 Ὁμιλία π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ (Ἅγιος Γεράσιμος Λαρίσης)

Αγία Λυδία: Σήμερα εορτάζει η 1η Ευρωπαία Χριστιανή

Αγία Λυδία η Φιλιππησία, σήμερα 20 Μαΐου, τιμάται η μνήμη της από την Εκκλησία.

«Διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησαν ημίν» (Πράξ. 16,9), είναι η έκκληση του Μακεδόνα που βλέπει σε όραμα ο Απόστολος Παύλος ενώ βρίσκεται στην Τρωάδα. Τη φωνή αυτή τη θεωρεί ως φωνή Θεού και χωρίς αναβολή αποφασίζει να διαπεραιωθεί στο εκλεκτότερο τμήμα της Ευρώπης, τη Μακεδονία. Μαζί του παίρνει και τους εκλεκτούς του συνεργάτες, Τιμόθεο, Σίλα και Λουκά.
Αποβιβάζονται στη Νεάπολη, σημερινή Καβάλα, κι από κει αναχωρούν για τους Φιλίππους. Έξω από την πόλη των Φιλίππων

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: "ΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"

-Γέροντα, μαθαίνω για την ταλαιπωρία των δικών μου. Θα τελειώσουν ποτέ τα βάσανά τους;

- Κάνε υπομονή, αδελφή μου, και μη χάνεις την ελπίδα σου στον Θεό. Όπως κατάλαβα από όλες τις δοκιμασίες που περνούν οι δικοί σου, ο Θεός σας αγαπάει και επιτρέπει όλες αυτές τις δοκιμασίες για ένα λαμπικάρισμα πνευματικό ολόκληρης της οικογένειας. Εάν εξετάσουμε κοσμικά τις δοκιμασίες της οικογένειάς σου, φαίνεστε δυστυχισμένοι. Εάν όμως τις εξετάσουμε πνευματικά, είστε ευτυχισμένοι, και στην άλλη ζωή θα σας ζηλεύουν όσοι θεωρούνται σε τούτη την ζωή ευτυχισμένοι.

Με αυτόν τον τρόπο ασκούνται και οι γονείς σου, μια που τον αρχοντικό τρόπο, τον πνευματικό, δεν τον γνωρίζουν ή δεν τον καταλαβαίνουν. Πάντως, κρύβεται ένα μυστήριο στις δοκιμασίες

Κυριακή του Παραλύτου (Ομιλία)

 Ὁμιλία π.  Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ,   Σταγιάτες Βόλου

Κυριακή του Παραλύτου - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Ο ιερός Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία του παραλύτου της Βηθεσδά

 Κυριακή τοῦ Παραλύτου 

  «Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα (:Έπειτα από αυτά ήταν η εορτή των Ιουδαίων, που έπεφτε περίπου ένα μήνα πριν το Πάσχα. Κατά την εορτή αυτή ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα)» [Ιω.5,1]. Σε ποια εορτή αναφέρεται ο Ευαγγελιστής; Κατά την άποψή μου, στην εορτή της πεντηκοστής[:μεγάλη ετήσια εορτή των Ιουδαίων η οποία στην Παλαιά Διαθήκη αποκαλείται Γιορτή του Θερισμού ή Γιορτή των Εβδομάδων (Έξοδος 23:16 και 34:22) η οποία ήταν καθαρά γεωργική εορτή. Η τήρησή της λάβαινε χώρα την πεντηκοστή ημέρα μετά τις 16 Νισάν του Ιουδαϊκού ημερολογίου, την ημέρα κατά την οποία κάθε οικογένεια προσέφερε στον Θεό ένα δεμάτι κριθάρι, που υποδήλωνε την επιθυμία για ειρηνική σχέση μαζί Του (Λευιτικό 23,15-16). Οι προσφορές για αυτή τη γεωργική γιορτή γίνονταν μέσω του ιερατείου αρχικά στην Σκηνή του Μαρτυρίου, ενώ αργότερα στον Ναό στην Ιερουσαλήμ]. Κατά τις εορτές ο Ιησούς έμενε συνήθως στην πόλη, αφενός για να φαίνεται ότι εορτάζει μαζί τους, και αφετέρου για να προσελκύει στην πίστη τον απλό λαό. Και

Η Ημερίδα του Ωραιόκαστρου (2017) ως απαρχή διάσπασης των αντι-Οικουμενιστών και επιβολή αντιπατερικών ενεργειών (Β΄ μέρος)

Ἀποσπάσματα  ἀπὸ  τὴν  συνέντευξη

 τῶν  Θεσσαλονικέων  πατέρων

 και  σχολιασμός  τους

Τοῦ Σημάτη Παναγιώτη

Β΄ Μέρος

(Τὸ α΄ μέρος ἐδῶ)

[π. Θεόδωρος Ζήσης] «Ἀφοῦ λοιπὸν τὰ συζητήσαμε ἐδῶ αὐτὰ ὅλα, καταλήξαμε σ’ ἕνα κείμενο…».

π. Φώτιος Βεζήνιας: «Μὴν παρερμηνεύσουμε αὐτὴ τὴν παρέκκλιση ἀπὸ τοὺς Κανόνες. Παρέκκλιση γιὰ ποιμαντικοὺς λόγους. Ὄχι γιὰ θέματα πίστεως». [σ.σ.: Ὥστε, π. Φώτιε, δὲν ἀποτελεῖ θέμα πίστεως ὁ ἐκκλησιασμὸς τῶν πιστῶν μὲ τοὺς οἰκουμενιστές; Δὲν μολύνονται ἀπὸ τὴν κοινωνία μαζί τους; Δὲν ἐνισχύουν μὲ τὴν παρουσία τους τὰ σχέδια τῶν αἱρετικῶν; Δὲν ἐπιτρέπουν τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξη τῆς Παναιρέσεως;].

π. Θεόδωρος Ζήσης: «Ὄχι παράβαση τῶν Κανόνων. Μὴ ἐφαρμογὴ τῆς Ἀκριβείας». [σ.σ.: Δεῖτε τί ὡραῖος τρόπος γιὰ νὰ χρυσώσει τὸ χάπι τῆς παράβασης τῶν Κανόνων! Ὁπότε τώρα, σύμφωνα μὲ τὴ μεταπατερικὴ λογικὴ τῆς ὁμάδος Ζήση, δικαιώνονται οἱ πνευματικοὶ ἐκεῖνοι (οἰκουμενιστὲς καὶ μή), ποὺ γιὰ νὰ μὴν στενοχωροῦν τοὺς πιστοὺς μιλοῦν περὶ οἰκονομίας στὸ θέμα της νηστείας. Καὶ τοὺς ἄλλους ποὺ μιλοῦν περὶ οἰκονομίας καὶ σὲ ἄλλα πολλὰ θέματα. Ὅποιος θέλει νὰ δικαιολογεῖ τὶς ἐξωσυζυγικὲς σχέσεις, θὰ λέγει: «Τηροῦμε ἀκριβῶς τοὺς Κανόνες, ὅπου μποροῦμε νὰ τοὺς τηρήσουμε, ἀλλ’ ὅπου δὲν μποροῦμε γιὰ δύσκολες καταστάσεις κάνουμε οἰκονομία»! Ἐπιτρέπουμε τὶς οἰκονομίες γιὰ νὰ μὴ φύγουν οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία!].

[Συνεχίζει ὁ. Π. Θεόδωρος]. «Κάναμε λοιπόν ἕνα κείμενο ἐδῶ, τὸ ὁποῖο δέχτηκαν ὅλοι οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ λέγαμε:

“Συνιστᾶται στούς πιστούς νά ἀποφεύγουν νά ἐκκλησιάζονται ὅπου λειτουργοῦν ἤ μνημονεύονται φανεροί αἱρετικοί οἰκουμενιστές, ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς”.

»Ὅπου εἶναι, ἂς ποῦμε ὁ Βαρθολομαῖος, ὅπου εἶναι ὁ Μεσσηνίας, ὅπου εἶναι ὁ Δημητριάδος, φανεροὶ οἰκουμενιστές, ἔ, θα πᾶμε νὰ ἐκκλησιαστοῦμε ἐκεῖ ποὺ εἶναι ὁ Δημητριάδος κι ὁ Μεσσηνίας κι ὁ Βαρθολομαῖος;».

Ἀκροάτρια: «Καὶ ὁ Ἄνθιμος».

π. Θεόδωρος Ζήσης: «Καὶ ὁ Ἄνθιμος. Μπράβο, καὶ ὁ Ἄνθιμος.

“Νά προτιμοῦν νά πηγαίνουν ἐκεῖ πού λειτουργοῦν ὀρθόδοξοι στό φρόνημα ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς, ἔστω καί ἄν γιά κάποιους λόγους δέν ἔχουν κόψει τό μνημόσυνο τῶν αἱρετιζόντων, καί αὐτό κατ’ οἰκονομίαν”.

Νὰ ἀποφεύγετε νὰ πηγαίνεται σὲ φανερὰ οἰκουμενιστές,  καὶ νὰ προτιμᾶτε νὰ πηγαίνετε σὲ εὐλαβεῖς ἱερεῖς, ἔστω κι ἂν μνημονεύουν. Αὐτὸ εἶναι οἰκονομία».

[σ.σ.: 1) Δεῖτε πῶς ἀλλάζει καὶ ἀντιφάσκει ὁ π. Θεόδωρος! Ἐνῶ ἡ ἐπίσημη θέση του/τους καὶ πρακτική τους εἶναι νὰ πηγαίνουν σὲ Ναοὺς ποὺ μνημονεύεται ὁ Ἄνθιμος (ἀπὸ τὸν ὁποῖο …ὑποτίθεται ἔχουν ἀποτειχιστεῖ!), μόλις μιὰ ἀκροάτρια τοῦ λέγει ὅτι δὲν πρέπει νὰ πηγαίνουν στὸν Ἄνθιμο (ἀφοῦ τὸν Ἄνθιμο ἔχουν ἀνακηρύξει οἰκουμενιστή, ὅπως τὸν Μεσσηνίας, τὸν Δημητριάδος κ.λπ.),  "ἀνακρούει πρύμναν"  ὁ π. Θεόδωρος, καὶ δίνει συγχαρητήρια στὴν ἀκροάτρια, ποὺ τοῦ ὑποδεικνύει τὴν ἀνακολουθία του, χωρὶς ὅμως νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πράξη! Τόση συνέπεια!

2) Ὅσο γιὰ τὴν «οἰκονομία», ποὺ ἰσχυρίζεται πὼς ἀποτελεῖ αὐτὴ ἡ ἀντιπατερικὴ τακτική τους. Ναί, πάτερ, οἰκονομία εἶναι. Ἀλλὰ Ζήσειος καὶ Μανώλειος οἰκονομία, δηλαδὴ μετα-πατερική–νεοεποχίτικη οἰκονομία! Ὄχι ὀρθόδοξη οἰκονομία! Γιατὶ τέτοια οἰκονομία δὲν θέσπισαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν μᾶς παραθέσατε παραδείγματα· ὄχι κάποια ἐξαίρεση, ἀλλὰ παραδείγματα Ἁγίων ποὺ νὰ συνιστοῦν –ὄχι γενικότητες– ἀλλὰ μιὰ τέτοια οἰκονομία· δηλαδὴ νὰ διδάσκουν σὲ δεκάδες χιλιάδες πιστούς, κοινωνία μὲ «εὐσεβεῖς» ἱερεῖς, ποὺ κοινωνοῦν, μολύνονται ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τὸν Βαρθολομαῖο καὶ μολύνουν, ὅπως π.χ. ὁ Αἰτωλίας Κοσμᾶς, ὁ Πειραιῶς Σεραφείμ, ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος κ.λπ., ποὺ καλοῦν στοὺς ναούς τους –αὐτοὺς ποὺ ἐσεῖς παραπάνω παρουσιάσατε ὡς αἱρετικούς– καὶ ποὺ στέλνουν τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς πιστούς τους στὸ Φανάρι γιὰ νὰ πάρουν τὶς «εὐλογίες» τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη καὶ νὰ τὸν ἐνισχύσουν ἐνῶ συνεχίζει νὰ κρατύνει τὴν αἵρεση· καὶ ὅλοι αὐτοὶ στὴ συνέχεια ἐπιστρέφουν μὲ χαρὰ καὶ διηγοῦνται, καὶ δείχνουν φωτογραφίες καὶ βίντεο στὰ ἐγγονάκια τους, μὲ τὴν μεγάλη …«εὐλογία» ποὺ πῆραν ἀπὸ τὸν ἀρχιαιρεσιάρχη! Ἔτσι πολεμεῖται ἡ αἵρεση, πάτερ; Καὶ νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι, ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες τῶν ἱστολογίων σας, ἄλλοι μπαίνουν συχνότατα σὲ αὐτά, ἄλλοι μπαίνουν ἀραιά, ἄλλοι θὰ μποῦν μετὰ ἀπὸ μῆνες, κι ἄλλοι δὲν θὰ ξαναμποῦν! Κι ὅλοι αὐτοὶ θὰ ἐφαρμόσουν τὴν διαστροφικὴ οἰκονομία σας ὡς Κανόνα Ἀκριβείας!].

[Συνεχίζει ὁ π. Θεόδωρος] «Καὶ τώρα λέμε τὴν Ἀκρίβεια.

Όλη σου η ύπαρξη θα κυλά στο αυλάκι του Θεού...

(Οσίου Παϊσιου Αγιορείτου)

Είχε ένα απλό και ξεκάθαρο τρόπο να αποδραματοποιεί τα πράγματα, που σε νέα ηλικία μεγαλοποιούμε συνήθως.

Τα έφερνε στις πραγματικές τους διαστάσεις.

Έγραφε σε απάντησή του:
-Διάβασα το γράμμα σου και είδα τα δικαιολογημένα κλάματα τα οποία έχουν στο βάθος την αιτία της αλλαγής, που σκέπτεσαι να γίνει (του τόπου) και της αλλαγής που σκέπτεσαι και αγωνίζεσαι (του τρόπου). Όλα αυτά σιγά-σιγά θα ταχτοποιηθούν και χρειάζεται λίγη υπομονή και λίγος αγώνας και πολύ εμπιστοσύνη στο Θεό, με ταπείνωση. Πιστεύω να μπόρεσα να εκφρασθώ. Μια μπόρα είναι κι αυτή και θα περάσει…