Ο αναθεματισμός των κακοδόξων

Ἀπό ἄρθρο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Ἡ ἐξαγγελία τοῦ ἀναθέματος διά θέματα πίστεως γίνεται ἀπαραιτήτως διά νά δειχθῆ ἡ συμφωνία τῶν Πατέρων τῆς Συνόδου μέ ὅλη τήν ὀρθόδοξο Παράδοσι καί τήν ἁγία Γραφή. Δηλαδή διά τοῦ ἀναθεματισμοῦ τῶν αἱρετικῶν συντιθέμεθα μετά τῶν Ὀρθοδόξων.  Αὐτό τό ἀναφέρει θαυμάσια ὁ ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης σέ πολλές περιπτώσεις καί μάλιστα διά τήν μοιχειανική αἵρεσι ὡς ἑξῆς: «ἀλλά καί ἄλλος εἴ τις εἴη τούτοις ὁμώνυμος, ὅμως αἱρετικός κατά τήν ἐκείνων αἵρεσιν ἤ ἑτέραν, κἄν ἐπίσκοπος, κἄν ἀσκητής, κἄν ὁστισοῦν, ἀνάθεμα ἔστω. ἀλλά καί εἴ τις μή ἀναθεματίζοι εὐκαίρως κατά τό ἀναγκαῖον πάντα αἱρετικόν, εἴη τῆς αὐτῶν μερίδος» (Φατ. 34,99, σελ. 138)· καθώς ἐπίσης: «ἐπειδή πᾶς ὀρθοδοξῶν κατά πάντα πάντα αἱρετικόν δυνάμει, κἄν οὐ ῥήματι, ἀναθεματίζει» (Φατ. 49,142 σελ. 84).

      Ὁ ἀναθεματισμός τῶν αἱρετικῶν γίνεται, ἔστω καί ἄν ἔχη ἐκφωνηθεῖ ἀπό τόν Κύριο καί ἀπό τίς Συνόδους, διά νά προστατευθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπό τήν αἵρεσι καί εἰδικά οἱ ἁπλοί καί  μή γνωρίζοντες τά τῆς πίστεως. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ ἀνάγκη τῆς καταδίκης τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δέν πρέπει νά γίνη διά νά τεθοῦν σέ ἐνέργεια οἱ λόγοι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά διά τούς λόγους τούς ὁποίους προαναφέραμε.
     Κατά τόν ἴδιο τρόπο καί ἡ ἀποτείχισις δέν γίνεται ἀπό τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο, ὁ ὁποῖος εἶναι μέλος τῆς Ἐκκλησίας, μέχρι νά καταδικασθῆ ὑπό Συνόδου καί νά γίνη ἐνεργείᾳ ἔκπτωτος ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἀπό αὐτόν ὁ ὁποῖος διά τῆς αἱρέσεως ἔχει ἐκπέσει ἀπό τήν Ἐκκλησία καί εἶναι ψευδεπίσκοπος καί ψευδοδιδάσκαλος καί πρό τῆς καταδίκης του ὑπό τῆς Συνόδου καί, ἐπίσης, καί πρός τόν σκοπό νά παραμείνουν οἱ ἀποτειχισμένοι διά τῆς ὀρθῆς πίστεως καί τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπό τόν αἱρετικό

Χωρίς θρήσκευμα τα απολυτήρια των μαθητών φέτος

 – Θα προστίθεται μόνο με δήλωση γονέα

*Μέχρι τελευταία στιγμή υπογραφούν νομοσχέδια και αποδομούν ότι έχει σχέση με την θρησκεία ,αφού τους ενοχλεί τόσο πολύ…

Λίγο πριν τις εκλογές στις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει για να… χάσει αφού υπολείπεται σημαντικά της Νέας Δημοκρατίας, ο Κώστας Γαβρόγλου, ο οποίος δε θα είναι καν υποψήφιος, αποφάσισε να αφαιρέσει το θρήσκευμα από τα απολυτήρια στα σχολείο.
Συγκεκριμένα, απολυτήρια χωρίς αναγραφή θρησκεύματος και με αναφορά όχι μόνο του επωνύμου του πατέρα αλλά και της μητέρας δίνονται εφέτος στους απόφοιτους μαθητές. Το υπουργείο Παιδείας με εγκύκλιο που έστειλε λίγο πριν τη λήξη του σχολικού έτους προς

Επικίνδυνες εξελίξεις! --Προσέχετε τοὺς «Δούρειους Ίππους»! Είμαστε στα έσχατα!

Κρίσιμη καὶ σημαντικὴ παρέμβαση

τοῦ κ. Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου:

Οἱ ἀλλαγὲς στὴν σκέψη καὶ στὴν πράξη τῆς ὁμάδας τοῦ π. Θεοδώρου εἶναι βούτυρο στὸ ψωμὶ τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ προκαλοῦν τραγικὴ σύγχυση στὸ ποίμνιο

Γίναμε μάρτυρες τὶς τελευταῖες ὧρες μιᾶς ἀκόμα ἀλλαγῆς πλεύσης τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τῆς ὁμάδας του, ἡ ὁποία προκαλεῖ σύγχυση στὸ ποίμνιο καὶ διευκολύνει τὴν εἰσχώρηση πιστῶν στὰ σχίσματα τῶν Γ.Ο.Χ. Ἐδῶ καὶ λίγες ὧρες καὶ μετὰ τὸν ἔπαινο τοῦ π. Σεραφεὶμ πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ κ. Μάννη, τὸ ἰστολόγιο «Κατάνυξη» δημοσιεύει κείμενα τοῦ κ. Ν. Μάννη, μέλους τῆς Γοχικῆς παράταξης τῶν «Καλλινικῶν».

Πολλοὶ φυσικὰ θὰ σπεύσουν νὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅτι πάλι εἴμαστε ἐριστικοὶ καὶ ὅτι διασποῦμε τὴν ὁμόνοια. Ὅμως καὶ πάλι θὰ ἀποδειχθεῖ, ὅτι ὄχι ἐμεῖς διασποῦμε, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τὶς ἐπικίνδυνες γιὰ τὸ ποίμνιο ἐπιλογές τους. Ἐμεῖς προσδοκοῦμε τὴν ὁμόνοια καὶ μία, ἐπιτέλους, σύναξη ὅλων τῶν αποτειχισμένων κληρικῶν, ὅπου θὰ ἀποφασιστεῖ ἡ κοινὴ πορεία ἔξω ἀπὸ τὰ σχίσματα καὶ μὲ βάση τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία καὶ ὄχι τὶς ἐπιλογὲς τοῦ καθενός:

Ἂς δοῦμε, λοιπόν, τί ἔλεγαν παλιά, αὐτοὶ ποὺ τώρα δίνουν βῆμα στοὺς σχισματικούς:

1.   Διαβάζουμε στὸ ἰστολόγιο (ἐδῶ)

«Π. Θεόδωρος Ζήσης. Ἡ “Ἐσφιγμένου” εἶναι ἑνωμένη μὲ τοὺς σχισματικοὺς  “ΓΟΧ”» 

Ὁ π. Θεόδωρος, διαμαρτύρεται περὶ αὐτῆς τῆς ὕπουλης τακτικῆς (σσ. τακτικῆς ποὺ ἐφαρμόζει τώρα ὁ ἴδιος) καὶ κατακεραυνοβολεῖ τὰ ψεύδη τοῦ Μεθοδίου, ἀποκαλύπτοντας τὴν ψευτοχειροτονία του ἀπὸ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ τῆς Διασπορᾶς, ἐνῶ ἐλέγχει ταυτοχρόνως καὶ ὁλόκληρη τὴν ἀγέλη του γιὰ τὴν κοινωνία της μὲ τοὺς «ΓΟΧ» τοῦ Καλλινίκου Σαραντόπουλου (σσ. ἐκεῖ ποὺ ἀνήκει ὁ Ν. Μάννης!).

Τέλος, ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἀποστομώνει μὲ ἀτράνταχτα ἐπιχειρήματα ὅλα τὰ σχίσματα τῶν ΓOΧ, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης προσπαθοῦν νὰ ΕΞΑΠΑΤΗΣΟΥΝ ''εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς'', χρησιμοποιώντας τὸ πρόσωπό του (σσ. τώρα τὸ κάνει ὁ ἴδιος καὶ ὁ κατὰ σάρκα υἱός του!). Συγκεκριμένα, λέγει πὼς οἱ παλαιοημερολογίτες: ''διαστρέφουν τὰ πράγματα καὶ προσπαθοῦν –ὄντως, λέγοντας ὅτι ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης συμφωνεῖ μαζί μας, προσπαθοῦν  νὰ παρασύρουν ὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ἀδερφούς μας πρὸς τὴν δική τους τὴν πλευρά (σσ. τώρα τὸ κάνει ὁ ἴδιος)– πρὸς τὴν ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ τους κατάσταση!''».

1.   Ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου γιὰ τοὺς Γ.Ο.Χ. γράφει: «Πιὸ κάτω ὁ Γέροντας Παΐσιος (σσ. ὁ Ἅγιος ποὺ δὲν ἀναγνωρίζει κανένας Γ.Ο.Χ. οὔτε ὁ κ. Μάννης) μιλᾶ γιὰ τὸν ὀλέθριο κίνδυνο ἀποσχίσεως ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἱδρύσεως ἰδίας Ἐκκλησίας, ἐξαιτίας τῶν φιλενωτικῶν ἀνοιγμάτων, ὅπως ἔκαναν τὸ 1924 οἱ σχισματικοὶ Γ.Ο.Χ., Ζηλωτὲς τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου» (ἐδῶ). 

2.   Ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, ἄλλος συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου γράφει: «Μελετώντας τὴν Πατερικὴ διδασκαλία γιὰ τὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς βλέπουμε ὅτι οἱ Ἅγιοί μας εἶναι ἰδιαίτερα αὐστηροὶ καὶ κατηγορηματικοὶ στὴν ἀπαγόρευση ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἢ σχισματικοὺς σὲ θέματα Λατρείας καὶ κοινῆς προσευχῆς… Γιὰ τὸν ἐκτός της Ἐκκλησίας –αἱρετικὸ ἢ σχισματικὸ– εἶναι τουλάχιστον θέμα συνέπειας νὰ μὴ θέλει νὰ θεωρεῖται μέλος τοῦ σώματος, ἀφοῦ σὲ τελικὴ ἀνάλυση ἔχει συνειδητὰ ἐπιλέξει ὁ ἴδιος νὰ ἀποχωρισθεῖ ἀπὸ αὐτό!».

Καὶ ἐδῶ «Σχίσμα ἔχουμε μὲ τοὺς Παλαιοημερολογίτες ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παράλληλους Ἐπισκόπους μὲ τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔχουμε κοινωνία μυστηριακὴ μεταξύ μας καὶ δὲν ἀλληλοαναγνωρίζουν τὰ μυστήρια» (σσ. τώρα μιλοῦν μόνο γιὰ μερικὲς παρατάξεις καὶ ἄλλες τὶς ἀναγνωρίζουν. Ποιά ἡ διαφορὰ τότε μὲ τὴν κατάσταση στὴν Οὐκρανία; Καὶ μιὰ παρατήρηση: Ὁ κ. Μάννης καταφέρεται κατὰ 2-3 ὁρισμένων προσώπων. Δὲν εἴδαμε ὅμως νὰ τὰ βάζει καὶ μὲ τοὺς παραπάνω ἀκόλουθους τοῦ π. Θεοδώρου, που ὁμολογοῦσαν τὸ αὐτονόητο: ὅτι οἱ ΓΟΧ ἀποτελοῦν σχίσμα!).

3.   Ἄλλος συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση ἔγραψε στὸ ἰστολόγιο «Ἀβέρωφ»: (ἐδῶ) 

Πολλοί γονεῖς μαλώνουν μπροστά στά παιδιά καί τούς δίνουν ἄσχημα μαθήματα.

 

Ἅγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου 

(ΛΟΓΟΙ Δ΄ «Οἰκογενειακή Ζωή»)

 

   Πολλοί γονεῖς μαλώνουν μπροστά στά παιδιά καί τούς δίνουν ἄσχημα μαθήματα. Τά καημένα τά παιδιά θλίβονται. Ἀρχίζουν μετά οἱ γονεῖς, γιά νά τά παρηγορήσουν, νά τούς κάνουν ὅλα τά χατίρια. Πηγαίνει ὁ πατέρας καί καλοπιάνει τό παιδί: «Τί θέλεις, χρυσό μου, νά σού πάρω;». Πηγαίνει καί ἡ μάνα, τό καλοπιάνει κι ἐκείνη, καί τελικά τά παιδιά μεγαλώνουν μέ νάζια καί καμώματα καί ὕστερα, ἄν δέν μποροῦν οἱ γονεῖς νά τούς δώσουν ὅ,τι τούς ζητοῦν, τούς ἀπειλοῦν ὅτι θά αὐτοκτονήσουν. Καί βλέπω πόσο βοηθάει τά παιδιά τό καλό παράδειγμα τῶν γονέων. 

Να, πώς σιγά-σιγά επιβάλλεται ο Οικουμενισμός

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ἡ ἀλλοίωση τοῦ μηνύματος τῆς Πεντηκοστῆς ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές

—Ἕνα «λαμπρό» παράδειγμα οἰκουμενιστικῆς διαστρέβλωσης

(Ἐδῶ)

Ἡ Πεντηκοστὴ ἀποτελεῖ τὴν γενέθλια ἑορτὴ τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Μίας Ὀρθόδοξης, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας κεφαλὴ εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ σῶμα τὸ σύνολο τῶν πιστῶν. Διότι Ἐκκλησία ὀνομάζεται ἡ ἕνωση τῶν ἀνθρώπων μὲ τὸν Θεό, ἡ ὁποία ὁλοκληρώθηκε τὴν ἡμέρα αὐτὴ μὲ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. «Ἀνέβηκε ἡ ἀνθρώπινη φύση πρὶν δέκα ἡμέρες στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ καὶ σήμερα κατέβηκε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα σὲ αὐτήν. Γιὰ νὰ μὴ ἀμφιβάλλει κανένας καὶ νὰ μὴ ἀναρωτιέται τί ἔκαμε ἆραγε ὁ Χριστὸς, ὅταν ἀνέβηκε στὸν οὐρανό. Ἆραγε συμφιλίωσε τὸν Πατέρα; Ἆραγε τὸν ἔκαμε νὰ μᾶς συγχωρέσει; Θέλοντας νὰ μᾶς δείξει ὅτι τὸν συμφιλίωσε μὲ τὸ ἀνθρώπινο γένος, μᾶς ἔστειλε ἀμέσως τὰ δῶρα γιὰ τὴν συμφιλίωση. Στείλαμε ἐμεῖς πίστη καὶ πήραμε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ δῶρα· στείλαμε ὑπακοὴ καὶ πήραμε δικαιοσύνη» (Ἰ. Χρυσοστόμου, τόμ. 36 Ε.Π.Ε., σελ. 305).

Μὲ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ξεκινάει καὶ ἡ ἐκπλήρωση τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου: «Πηγαίνετε νά διδάξετε ὅλους τούς λαούς, βαπτίζοντας αὐτοὺς στὸ ὄνομα τοῦ Πατέρα καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ματθ. 28, 19). Γράφει ὁ ἅγ. Χρυσόστομος:

«Γι᾿ αὐτό ἐμφανίσθηκε τό Ἅγιο Πνεῦμα μέ μορφή πύρινων γλωσσῶν. Και ὄχι μόνο γι᾿ αὐτό, ἀλλά γιά νά μᾶς θυμίσει καί κάποια παλιά ἱστορία. Ἐπειδή δηλαδή στά παλιά χρόνια παραλογίσθηκαν οἱ ἄνθρωποι καί θέλησαν νά κτίσουν ἕνα πύργο πού νά φθάνει ὥς τόν οὐρανό, καί μέ τή σύγχυση τῶν γλωσσῶν τους διέλυσε ὁ Θεός τήν κακή ἀπόφασή τους (Ἀναφέρεται στόν πύργο τῆς Βαβέλ. Βλ. Γεν. 11, 1-9) …γιά να ἑνώσει μ᾿ αὐτό τήν οἰκουμένη πού ἦταν χωρισμένη… Αὐτό ἀκριβῶς γνωρίζοντας καί ὁ μακάριος Παῦλος ὀνόμασε τὴν ἀγάπη καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Και ἀλλοῦ τῆς χάρισε τόσο μεγάλο προτέρημα, ὥστε νά πεῖ ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ τέλεια τήρηση καί ἐκπλήρωση τοῦ νόμου^. «Γιατί ἡ ἀγάπη», λέγει, «εἶναι ἡ τέλεια τήρηση και ἐκπλήρωση τοῦ νόμου» (Ρωμ. 13, 10)» («Στὴν Ἁγία Πεντηκοστή», μετάφραση: Ἱ. Μ. Καισαριανῆς, Βύρωνα καὶ Ὑμηττοῦ).

Τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ νὰ κηρύξουν τὸν λόγο Του σὲ ὅλα τὰ ἔθνη καὶ τὸν καρπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν ἀγάπη ποὺ στηρίζεται στὴν τέλεια τήρηση καὶ ἐκπλήρωση τοῦ νόμου διαστρεβλώνουν καὶ οὐσιαστικὰ καταργοῦν οἱ Οἰκουμενιστές, κηρύττοντας ὄχι τὸν λόγο Του, ὄχι τὴν Ἐκκλησία Του, ἀλλὰ μία ἄλλη «ἐκκλησία» καὶ διδάσκοντας ἕνα ἄλλο πνεῦμα, ὄχι αὐτὸ τῆς Ἀληθείας, ἀλλὰ τοῦ ψεύδους καὶ τῆς ἀπωλείας.

Ὡς ἀπόδειξη τῶν παραπάνω θὰ παρουσιάσω ἀποσπάσματα τοῦ κηρύγματος τοῦ π. Κωνσταντίνου Μύρων, ἐκπροσώπου τῆς Ἱ. Μ. Γερμανίας γιὰ τὰ οἰκουμενιστικὰ θέματα, συμβούλου τοῦ Βαρθολομαίου στὸ Κολυμπάρι καὶ πρόσφατα ἐκλεγέντος ὡς προέδρου τῆς Ἐργασιακῆς Ὁμάδας Ἐκκλησιῶν τῆς Γερμανίας (ACK), δηλ. τοῦ γερμανικοῦ Π.Σ.Ε. Τὸ κήρυγμα αὐτὸ ἐκφωνήθηκε στὴν παπικοπροτεσταντικονεοπεντηκοστιανὴ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς στὸ Münster τῆς Γερμανίας, στὴν ὁποία συμπροσευχήθηκε καὶ συνευχήθηκε ὁ π. Κων/νος ὡς πρόεδρος τῆς ACK. 

(Ἐδῶ)

Ἀνεξαρτήτως ὅτι ἀπαγορεύονται ρητῶς ἀπὸ τοὺς Ἱ. Κανόνες οἱ ἐνέργειες τοῦ ψευδοποιμένος αὐτοῦ καὶ τιμωροῦνται μὲ τὴν ποινὴ τουλάχιστον τῆς καθαίρεσης (ἂν ὑπῆρχαν ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι νὰ τὴν ἐφαρμόσουν) θὰ διαπιστώσουμε τὸ τρομερὸ τῆς διαστρέβλωσης τοῦ εὐαγγελικοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ λόγου στὸ κήρυγμά του. Εἶπε ὁ π. Κων/νος μεταξὺ ἄλλων (ἡ μετάφραση καὶ ὁ σχολιασμὸς εἶναι δικοί μου): (Ἐδῶ):

Υπηρεσίες στους Οικουμενιστές προσφέρουν αυτοί που διαστρέφουν την Παράδοση κι όσοι τους ακολουθούν (Σχόλιο)

«Φαίη»:  Ορισμένοι αδελφοί προσφέρουν τζάμπα υπηρεσίες στους οικουμενιστές

Επειδή αναμένονται πολύ δύσκολες καταστάσεις στον χώρο της Εκκλησίας, δεδομένου ότι κάποιοι «από πάνω» ήδη μας «φοράνε» σιγά σιγά τους Ουκρανούς ουνιτίζοντες, αυτοχειροτόνητους και καθηρημένους σχισματικούς, και επειδή πρέπει να είμαστε ενωμένοι απέναντι σε αυτό οφείλω να πω δυο πράγματα. 

Ορισμένοι αδελφοί ασχολούνται μονίμως με άλλους αδελφούς και με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε να προσφέρουν τζάμπα υπηρεσίες στους οικουμενιστές. Τούτο ακριβώς το σημείο τους έχει υποδειχθεί και δημοσίως αλλά απ’ ότι φαίνεται αδυνατούν να το καταλάβουν. Είμαστε άνθρωποι και λάθη θα κάνουμε (και πρώτη εγώ) διότι μας λείπει αυτή η ύψιστη αρετή της διακρίσεως, γι’ αυτό πρέπει όταν μας υποδεικνύεται ένα πράγμα συνεχώς να πατάμε και κανά φρένο και να βάζουμε μέσα μας την καλή αμφιβολία μήπως όντως κάνουμε κάπου λάθος. Να το πάρουμε λίγο αλλιώς βρε αδελφέ. 

Σκέψεις ευλαβικές στην προσευχή «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε…»

     Όποιος μετά προσοχής λέγει αυτή την προσευχή , αυθόρμητα φθάνει στο φόβο και τον τρόμο από τη συνείδηση της αναξιότητάς του να δεχθεί στη μολυσμένη ψυχή του το Άγιο Πνεύμα.

    «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας…». Αυτά τα λόγια σαν να ενθαρρύνουν την ψυχή, λέγουν ότι το Άγιο Πνεύμα που είναι Θεός, ένα πρόσωπο της αχωρίστου Αγίας Τριάδος, επιβλέπει σε όλους όσους ζουν στην γη και επικαλούνται το άγιο όνομα Του και είναι έτοιμο να βοηθήσει κάθε ψυχή και να προσφέρει παρηγοριά και ενίσχυση.
Βασιλεύ Ουράνιε! Εσύ βλέπεις πόσο άσχημα είμαι! Η ψυχή μου είναι αιχμάλωτη στα πάθη και τα ελαττώματα και δεν έχω δυνάμεις να πολεμήσω εναντίον τους. Νιώθω αδύναμος κάτω από το βάρος των αμαρτιών μου. Ποιος μπορεί να με σώσει και να με παρηγορήσει στην απελπιστική μου κατάσταση εκτός από Σένα Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας;
    «Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Με τα λόγια αυτά δυναμώνει στην ψυχή η ελπίδα ,αυξάνεται η χαρά που δίνει η πίστη ότι το Άγιο Πνεύμα είναι παντού, γύρω μας, μας αγκαλιάζει εξωτερικά και εισέρχεται και στον εσωτερικό ναό μας, στην ψυχή μας.
Οποιαδήποτε στιγμή κάλεσε το Άγιο Πνεύμα και Αυτό δεν θα

Η "ορθόδοξη" Μόσχα, επαινεί το Π.Σ.Ε. και δηλώνει ότι παραμένει σ' αυτό!

    Τὸ κατάντημα τῶν Οἰκουμενιστῶν Φαναρίου καὶ Μόσχας: ἀντὶ νὰ ἀποχωρήσουν, «ἀναβαθμίζουν» καὶ δίδουν ρυθμιστικὸ ρόλο στὸ Π.Σ.Ε., προκειμένου νὰ πετύχουν τὰ σχέδιά τους στὸ Ουκρανικό!  –Και οι υπόλοιποι «ορθόδοξοι», ἀλλὰ καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς κοινωνοῦν μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα!

Η Ουκρανική κρίση επεκτείνεται στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

    Η κρίση που διέρχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία, λόγω του Ουκρανικού Εκκλησιαστικού ζητήματος, επεκτείνεται και εκτός αυτής και συγκεκριμένα στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ). Ο υπεύθυνος για τις εξωτερικές εκκλησιαστικές υποθέσεις του Πατριαρχείου της Μόσχας Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων στις 5 Ιουνίου επισκέφθηκε την έδρα του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών, στη Γενεύη, και συνομίλησε για το Ουκρανικό με τον Γενικό Γραμματέα του ΠΣΕ Νορβηγό Λουθηρανό Πάστορα Όλαφ Φίκσε Τβέϊτ.

   Κατά τη συνάντηση ο κ. Ιλαρίων πρώτα διαβεβαίωσε τον πάστορα Τβέϊτ ότι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί σημαντικό το ΠΣΕ και πως παραμένει σε αυτό. Ο κ. Τβέϊτ εξέφρασε την ικανοποίησή του και του απάντησε ότι το Πατριαρχείο της Μόσχας «αποτελεί μέρος του έργου του ΠΣΕ για ενότητα και ειρήνη». Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ αναφέρθηκε στο Ουκρανικό ζήτημα και ζήτησε τη συμπαράσταση

Μετά την αθώωση των Γ.Ο.Χ. από τον π. Θ. Ζήση, να, και η ...συνεργασία με τους Γ.Ο.Χ.

Τα έσχατα μας κρύβουν πολλές ἐκπλήξεις!

Οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Ζήσης-Μανώλης ...προσεγγίζουν τὸ σχίσμα, γιὰ νὰ πολεμήσουν τὴν αἵρεση;

      Πρῶτα ὁ μοναχὸς Σεραφεὶμ Ζήσης ἀναφέρθηκε σὲ ὁμιλία του σὲ κάποια συνεργασία ποὺ εἶχε μὲ τὸν Γ.Ο.Χ. κ. Μάννη. Μετὰ ὁ κ. Μάννης συνέχισε νὰ δημοσιεύει ἄρθρα τῶν π. Θεοδώρου καὶ μ. Σεραφεὶμ Ζήση. Στὴ συνέχεια ὁ π. Θ. Ζήσης διετύπωσε τὴν ἐξωφρενικὴ καὶ κακόδοξη θέση ὅτι οἱ Νεοημερολογίτες ἔκαναν τὸ σχίσμα κι ὄχι οἱ Γ.Ο.Χ. Ἔγραψε:

     «Ἡ Κωνσταντινούπολη, ἀντὶ νὰ θεραπεύσει τὸ σχίσμα ποὺ ἐδημιούργησε τὸ 1924 μὲ τὴν ἡμερολογιακὴ μεταρρύθμιση, δημιουργεῖ τώρα καὶ ἄλλο σχίσμα μὲ τὴν ἀντικανονικὴ ἀπόδοση αὐτοκεφαλίας στοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας» (ἐδῶ).

  Παρατηρήσαμε ὅτι αὐτὴ ἡ θέση του εἶναι λανθασμένη· πὼς ναὶ μὲν οἱ Νεοημερολογίτες ἔδωσαν τὴν ἀφορμή, ἀλλὰ οἱ Γ.Ο.Χ. διέπραξαν τὸ σχίσμα, γιατὶ ἂν ἰσχύει τὸ ἀντίθετο, θὰ σήμαινε ὅτι ὁ π. Θεόδωρος βαπτίστηκε, παντρεύτηκε, χειροτονήθηκε ἀπὸ σχισματικούς! (ἐδῶ).  Ὁ π. Θεόδωρος, βέβαια, δὲν καταδέχθηκε νὰ ἀπαντήσει ἢ νὰ διορθώσει τὴν διατύπωση αὐτή. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ κ. Μάννης ἀνάρτησε θριαμβευτικὰ τὸ συγκεκριμένο ἄρθρο μὲ ἔμφαση (μπλέ περίγραμμα ποὺ δὲν συνηθίζει) στὸ ἱστολόγιό του. Τὸ εἶχε ἀναρτημένο ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες ὡς πρῶτο ἄρθρο στὸ «Κρυφὸ Σχολειό» (ἐδῶ).

     Καὶ χθὲς ὑπῆρξε μιὰ συνέχεια. Γιὰ πρώτη φορὰ ἡ «Κατάνυξις» δημοσίευσε κατ’ ἀποκλειστικότητα τὸ παρακάτω ἄρθρο τοῦ κ. Μάννη.

    Καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι:  Οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς  π. Θ. Ζήσης καὶ Ν. Μανώλης ...συνεργάζονται μὲ τὸ σχίσμα γιὰ νὰ πολεμήσουν τὴν αἵρεση!!!  Ἢ μᾶς φέρνουν τὴν καλὴ εἴδηση ὅτι οἱ Παλαιοημερολογίτες μετανοοῦν γιὰ τὸ σχίσμα καὶ ἀπαρνοῦνται τὶς κακόδοξες θέσεις τους; 

    Ο Γεωργιανός πρίγκιπας Δαυΐδ Αμπασίτζε γεννήθηκε το 1867 στην επαρχία της Τιφλίδας. Το 1891 αποφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Οδησσού και εισήλθε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Το 1891 εκάρη ρασοφόρος μοναχός και έλαβε το όνομα Δημήτριος, ενώ χειροτονήθηκε και Διάκονος. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Κιέβου το 1896 και χειροτονήθηκε Ιερέας.  Αμέσως ανέλαβε θέση Καθηγητή και λίγο αργότερα Επιθεωρητή στο Θεολογικό Σεμινάριο της Τιφλίδας. Εκεί πρωτογνώρισε τον Ιωσήφ Τζουγκασβίλι, γνωστό ως Στάλιν, ως νεαρό τότε σπουδαστή της Θεολογίας, τον οποίο απέβαλε το 1899 εξαιτίας της ανάγνωσης αντιχριστιανικών βιβλίων και διεξαγωγής αθεϊστικής προπαγάνδας μεταξύ των φοιτητών...

Ἡ συνέχεια ἐδῶ

Θλίψη και οδύνη! Ποιμένες και ποιμαινόμενοι πέταξαν στα …άχρηστα το όπλο της ακοινωνησίας που δίδουν οι Ιεροί Κανόνες και που "τρέμει" το Φανάρι, με ...«ήσυχη» συνείδηση συμπορεύονται–κοινωνούν με τους αιρετικούς!

Κολυμπάρι 3 χρόνια μετά: 

Πως οδήγησε στο σημερινό πανορθόδοξο χάος!

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Στην Κρήτη όπου φιλοξενήθηκε τον Ιούνιο προ τριών ετών η -κατά τους διοργανωτές της-Πανορθόδοξη Σύνοδος έχουν μια παροιμία: Παρά να χάσεις τα πρόβατα καλιά το μαλλί. Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα με την Σύνοδο της Κρήτης, η οποία ξεκίνησε σαν σήμερα πριν από ακριβώς τρία χρόνια, κάποιοι στο Φανάρι θα πρέπει να λάβουν υπόψην τους αυτήν την κρητική παροιμία. Γιατί κινδυνεύουν να χάσουν τα πρόβατα, το ποίμνιο δηλαδή, που ολοένα και περισσότερο απογοητεύεται από την πρεμούρα των Φαναριωτών να γίνει πράξη μια Σύνοδος με κάθε τίμημα και κατόπιν με το ζόρι να περάσουν οι αποφάσεις της στους απανταχού Ορθοδόξους.

Τρία χρόνια μετά εκβιάζοντας την ενότητα της Εκκλησίας και χωρίς να απαντήσουν σε συγκεκριμένα ζητήματα, τα οποία άπτονται θεολογικής ή κανονικής ερμηνείας, έχουν οδηγήσει με αφορμή και το ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα, σε χαλεπούς καιρούς την παγκόσμια Ορθοδοξία.

Το ποίμνιο μένει ακατήχητο! --Εσκεμμένως ή από ανικανότητα των ποιμένων;

Βόμβα ανήμερα του Αγίου Πνεύματος! 

Δέχονται οι Ρώσοι το “φιλιόκβε”;  Ολοταχώς για την “πλήρη ενότητα”;

Του Μανώλη Κείου

    Όταν το 1054 έλαβε χώρα το σχίσμα Ανατολικής και Δυτικής χριστιανοσύνης, ένα μεγάλο ζήτημα που προέκυψε πέραν από το “παπικό πρωτείο” ήταν ότι ο Πάπας εισήγαγε «και τον Υιό» στο δόγμα.
Μία από τις βασικές διαφορές μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ρωμαιοκαθολικών είναι η διδασκαλία περί του Αγίου Πνεύματος, το λεγόμενο Filioque.
Οι Ρωμαιοκαθολικοί προσέθεσαν στο Σύμβολο της Πίστεως (“Πιστεύω”) την φράση σύμφωνα με την οποία το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιόν (Filioque), αλλοιώνοντας

Τι ζητάμε; Την καλή ή την «κακήν ομόνοιαν»!

ΑΙΝΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Ήχος Β΄ - Ψάλλει ο Γιώργος Δαρλάσης

Τι είναι το Άγιο Πνεύμα και τι δίνει στον άνθρωπο

Ὁ ἅγιος Ἰννοκέντιος (Βενιαμίνωφ, 1707-1879) εἶναι μία λαμπρὴ ἱεραποστολικὴ καὶ ἀρχιερατικὴ μορφὴ τῆς ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἀφοῦ ἀφιέρωσε σαράντα πέντε ὁλόκληρα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του στὸν εὐαγγελισμὸ τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνοτήτων τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, τὰ δεκαεπτὰ ὡς ἱερέας (1823-1840) καὶ τὰ εἴκοσι ὀκτὼ ὡς ἐπίσκοπος Καμτσάτκας, Κουρίλων καὶ Ἀλεουτίων Νήσων (1840-1868), ἀνῆλθε στὸν μητροπολιτικὸ θρόνο τῆς Μόσχας (1868), ὅπου παρέμεινε ὡς τὴν ὀσιακὴ κοίμησή του, τὸ 1879, ἐπιτελώντας ἕνα μεγαλόπνοο καὶ ἐντυπωσιακὸ ποιμαντικὸ ἔργο. Τὸ 1077 ἀνακηρύχθηκε ἐπίσημα ἅγιος ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας.

Ὁ ἅγιος Ἰννοκέντιος
(Βενιαμίνωφ, 1707-1879)

Ἀνάμεσα στὰ συγγραφικὰ πονήματα τοῦ ἁγίου Ἰννοκεντίου περιλαμβάνεται καὶ τὸ μικρὸ ἀλλὰ περίφημο ἔργο του «Ὑπόδειξη τοῦ δρόμου πρὸς τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Τὸ βιβλίο αὐτό, μία συνοπτικὴ ὀρθόδοξη κατήχηση, γνώρισε καταπληκτικὴ ἐπιτυχία. Στὴ Ρωσία, ὡς τὸ 1917, ἔφτασε τὶς 47 ἐκδόσεις. Στὰ ἑλληνικὰ ἔχουν γίνει, ἀπὸ τὸ 1843 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον πέντε διαφορετικὲς μεταφράσεις του, ὁρισμένες ἀπ' αὐτὲς μὲ ἐπανειλημμένες ἐκδόσεις. ["N": ήταν επίσης έγγαμος και πατέρας επτά παιδιών (έγινε επίσκοπος μετά την κοίμηση της συζύγου του), έχει μεγάλο εθνογραφικό έργο και το συγκεκριμένο βιβλίο πρωτογράφτηκε στη γλώσσα των Αλεούτων, της οποίας επινόησε το αλφάβητο - βλ. εδώ].

"Η ελληνική Εκκλησία βρίσκεται σέ αφασία" (το 1997!). --Μακάρι να συνέβαινε μόνο αυτό σήμερα! Δυστυχώς, σήμερα οι Δεσποτάδες προδίδουν ανάλγητα την Ἐκκλησία που "υπηρετούν"!

Καταργήθηκε το Αυτοκέφαλο;

σ.σ. Ένα προφητικότατο κείμενο για την εκκλησιαστική πολιτική του πατρ. Βαρθολομαίου. Γράφτηκε πριν από 22 χρόνια και περιγράφει με εντυπωσιακή ακρίβεια την σημερινή κατάσταση.

---

Ἕνα ἄρθρο ἀπό τό παρελθόν πού περιγράφει τά ὅσα τά ἑπόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν
Παραθέτουμε παρακάτω τό ἄρθρο τοῦ μητροπολίτη Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου στήν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τῦπος, Ἀριθ. Φυλ. 1239/12-9-1997

Ἤδη λίγο πρίν τόν θάνατο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, ὁ μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος βλέπει τήν ἐκκλησιαστική πολιτική τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου νά ξετυλίγεται. «Ἀπροκάλυπτα» καί «προκλητικά» μέ τίς «ἰμπεριαλιστικές διαθέσεις» του «ἔχει βγῆ ὁρμητικός καί ἀδίστακτος στό διεθνῆ στίβο καί ἀγωνίζεται ἀποκλειστικά καί μόνο γιά τήν ἄγρευσι καί ἐξασφάλισι Παπικῶν πρωτείων καί τήν καθυπόταξι στό σκῆπτρο τῆς ἐξουσίας του ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Eκκλησιῶν».
Μέσα στά πλαίσια αὐτῆς τῆς νοοτροπίας ὁ Πατριάρχης ἀσκεῖ τήν πολιτική του καί σέ σχέση μέ τήν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι τόσο σφοδρή ἡ ἐπίθεση τοῦ Πατριάρχη στόν Ἑλλαδικό χῶρο πού δημιουργεῖ συνεχῶς δυσάρεστες καταστάσεις

Τό Πνεύμα τό Άγιον χορηγός των πάντων

 π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ 

Ποιά η διαφορά της εορτής της Πεντηκοστής με την εορτή του Αγίου Πνεύματος;

Ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία διαφορά. Η εορτή της Πεντηκοστής είναι εορτή της Αγίας Τριάδος, αφού με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος μαθαίνουμε ότι ο Θεός είναι Τριαδικός.

Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος έγινε κατά την ημέρα της Κυριακής. Την ημέρα αυτή, ήλθε το Άγιο Πνεύμα στους Μαθητές του Χριστού. Ο ιερός υμνογράφος αποκαλεί την Πεντηκοστή τελευταία εορτή από πλευράς αναπλάσεως και ανακαινίσεως του ανθρώπου: «Την μεθέορτον πιστοί και τελευταίαν εορτήν εορτάσωμεν φαιδρώς, αύτη εστί Πεντηκοστή, επαγγελίας συμπλήρωσις και προθεσμία».

Οι αγώνες του Ναυπάκτου ...δικαιώνονται! --"Δικαίωσε" την Κολυμπάριο, δικαιώνει και το σχίσμα και περιμένει την ...αμοιβή του!

Ο Σχισματικός Επιφάνιος επικαλείται τον Ναυπάκτου Ιερόθεο:

Οι Εκκλησίες που δεν δέχονται την OCU,

δεν δέχονται την δική τους αυτοκεφαλία !

    Ο επικεφαλής της OCU είναι πεπεισμένος ότι η κατάσταση της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας «εξαρτάται κυρίως από την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της OCU».  

    Όποιος δεν αναγνωρίζει την αυτοκεφαλία της OCU αμφισβητεί ολόκληρο τον μηχανισμό με τον οποίο οι άλλες Eκκλησίες έλαβαν αυτοκεφαλία, είπε σε μια συνέντευξη στο Ukrinform ο επικεφαλής της νέας θρησκευτικής οργάνωσης Επιφάνιος Ντουμένκο. 

     Σύμφωνα με τον ίδιο, η OCU σήμερα «κινείται εντατικά προς την κατεύθυνση αναγνώρισης της αυτοκεφαλίας της από την Εκκλησία της Ελλάδος». Πιστεύει ότι αν κάποιος αναγνωρίσει πρώτος την ΟCU, οι υπόλοιποι «θα είναι ευκολότερο να το κάνουν».    

     Απαντώντας στην ερώτηση του δημοσιογράφου σχετικά με το γιατί καθυστερεί τόσο η διαδικασία αναγνώρισης της αυτοκεφαλίας, ο Ντουμένκο σημείωσε ότι «σε αυτό το θέμα η Μόσχα εμποδίζει», η οποία «προσπαθεί σθεναρά να επηρεάσει τους ιεράρχες όλων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, να αποδείξει ότι η ενέργεια αυτή του Οικουμενικού Πατριάρχη είναι ‘αντικανονική’, ‘άκυρη’ κλπ.» 

     Παρά το εμπόδιο ο Επιφάνιος είναι πεπεισμένος ότι «εν ευθέτω χρόνω, οι Εκκλησίες, η μία μετά την άλλη, θα αναγνωρίσουν το αυτοκέφαλό μας».  

   Η γνώμη του είναι ότι «αν ορισμένες Eκκλησίες δεν αναγνωρίσουν αυτήν την ενέργεια, τότε, ακολούθως, θέτουν υπό αμφισβήτηση την αυτοκεφαλία τους, η οποία δόθηκε σε μια συγκεκριμένη Εκκλησία με τον ίδιο τρόπο, και αυτό διατυπώθηκε ξεκάθαρα από έναν από τους ιεράρχες στον οποίον είχε αναθέσει η Εκκλησία της Ελλάδος να διερευνήσει αυτό το ζήτημα. Είπε ότι δεν έχουμε ούτε το δικαίωμα να συζητήσουμε το θέμα αυτό, πρέπει απλά να υποστηρίξουμε και να αναγνωρίσουμε την ενέργεια αυτή του Οικουμενικού Πατριάρχη να αναγνωρίσει την αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας, διότι αν δεν το κάνουμε, αμφισβητούμε ολόκληρο τον μηχανισμό που υπήρχε μέχρι τώρα, και αμφισβητούμε ακόμη και την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας μας.»

   Όπως έγραψε νωρίτερα η Ένωση Ορθόδοξων Δημοσιογράφων, ο Μιχαήλ Σαακασβίλι συζήτησε με τον Επιφανιο την αναμενόμενη πορεία αναγνώρισης της OCU από άλλες Τοπικές Εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης και της Εκκλησίας της Γεωργίας.

Μετάφραση Φαίη

Πηγή

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (Ιω. 7, 37-52 και 8,12)

  

          «Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος (:Κατά την τελευταία και επισημότερη από τις άλλες ημέρες της εορτής [της Σκηνοπηγίας] στάθηκε όρθιος ο Ιησούς και με δυνατή φωνή είπε: εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα, όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για πνευματικά και αιώνια, για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έλθει κοντά Μου μέσω της πίστεως και ας πίνει την αλήθεια που προσφέρω, για να ικανοποιηθούν έτσι οι πλέον μύχιοι και ευγενείς πόθοι του. Εκείνος που πιστεύει σε Εμένα,  σύμφωνα με τους λόγους της Γραφής, θα γίνει αστείρευτη πνευματική πηγή· και από την καρδιά και τα βάθη της ψυχής του θα αναβλύζουν ποταμοί από ολόδροσο τρεχούμενο νερό, για να ξεδιψά όχι μόνο ο ίδιος αλλά και όλοι όσοι έρχονται σε επικοινωνία με αυτόν)» [:Ιω.7 ,37-38] [Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].

    Εκείνοι οι οποίοι προσέρχονται για να ακούσουν το θείο κήρυγμα και είναι προσεκτικοί στα θέματα της πίστης, πρέπει να επιδεικνύουν τον έντονο πόθο όσων διψούν για να ξεδιψάσουν και ανάλογη επιθυμία να ανάπτουν μέσα τους, διότι έτσι θα μπορέσουν να συγκρατήσουν με ασφάλεια όσα λέγονται. Άλλωστε και οι διψασμένοι, όταν πάρουν στα χέρια τους ένα ποτήρι με νερό, το πίνουν με μεγάλη προθυμία και τότε πια σβήνουν τη δίψα τους και ησυχάζουν.

Ετοιμάζουν το Βατικανό της Ανατολής

                                          orthodoxostypos

ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

Ντοκουμέντο ἀποκαλύπτει ὅτι ἑτοιμάζουν τὸ Βατικανὸν τῆς Ἀνατολῆς: «Ἵδρυσις ἐκκλησιαστικοῦ κράτους ἀναγνωρισμένου διὰ διεθνοῦς συμβάσεως κατὰ τὸ σταθερὸν καὶ διεθνῶς ἐπιβεβλημένον ἤδη ὑπόδειγμα τοῦ ἰσοτίμου ἐν τῇ Δύσει πρώτου θρόνου τῆς Ἁγίας Ἕδρας»!

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, Θεολόγος

Πατριάρχης ἐφ’ ὅλης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας; Μέ τίς διαδικασίες πού ἀκολουθήθηκαν ἀπό τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἀλ­λά καί ἀπό τό κείμενο τοῦ Τόμου τῆς ψευδο-αὐκεφαλίας τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἔγινε κατανοητό ὅτι ἡ κρίση πού ἔχει ξεσπάσει μεταξύ τῶν Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως καί Μόσχας δέν ὑποκρύπτει μόνο τόν ἀνταγωνισμό τῶν δύο Ἐκκλησιῶν οὔτε τῶν δύο ὑπερδυνάμεων Ἀμερικῆς καί Ρωσίας, ἀλλά τίς παγκόσμιες βλέψεις τοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ἐφ’ ὅλης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κάτι τὸ ὁποῖο ἔχει σχεδιασθῆ δεκαετίες τώρα καὶ ἀποκαλύπτεται μὲ ἀδιάσειστα στοιχεῖα. 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11)

                                                

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

  

«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό (:το πρωί της ημέρας της Πεντηκοστής -καθώς ολοκληρωνόταν η ημέρα αυτή η οποία άρχισε από το απόγευμα της παραμονής της- όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στο ίδιο μέρος)» [Πράξεις 2,1].

   Ποια είναι αυτή η Πεντηκοστή; Όταν το δρεπάνι έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για την συγκομιδή από το θερισμό· όταν έπρεπε να συναθροίζει τους καρπούς. Είδες τον τύπο; Βλέπε πάλι την αλήθεια. Όταν έπρεπε να

Περί του Αγίου Πνεύματος

Αγίου Γρηγορίου  του Θεολόγου 

Τό Άγιο Πνεύμα πάντοτε υπήρχε και υπάρχει και θα υπάρχει, δεν έχει ούτε  αρχή ούτε τέλος, άλλ' είναι πάντοτε ενωμένο καί αριθμείται μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό. Διότι δεν θα άρμοζε ποτέ να ελλείπει ο Υιός από τον Πατέρα ή το Πνεύμα από τον Υιό, επειδή θα ήταν σε μέγιστο βαθμό άδοξη η θεότητα, σαν από μεταμέλεια ακριβώς να ήλθε σε συμπλήρωση για να γί­νει τέλεια. 

 Το Άγιο Πνεύμα λοιπόν πάντοτε και αιώνια μεταλαμβάνεται, δεν μεταλαμβάνει· οδηγεί στην τελείωση, δεν τελειώνεται· παρέχει την πνευματική πλήρωση, δεν έχει ανάγκη πληρώσεως· αγιάζει, δεν αγιάζεται· κάνει θεούς, δεν θεώνεται αυτό πρός Εαυτό, και προς έκείνους με τους όποίους είναι ενωμένο· είναι πάντοτε το ίδιο και απαράλλακτο-αόρατο, άχρονο, αχώρητο, αναλλοίωτο, υπεράνω από κάθε έννοια ποιότητας, ποσότητας και μορφής, αψηλάφητο, κινούμενο αφ' Εαυτού, κινούμενο συνεχώς, έχοντας αφ' Εαυτού εξουσία, έχοντας αφ' Εαυτού δύναμη, παντοδύναμο (αν και ως προς την πρώτη αρχή, όπως ακριβώς όλα τα αναφερόμενα εις τον Μονογενή Υιό, έτσι και του Πνεύμα­τος ανάγεται εις τον Θεό Πατέρα). Είναι ζωή και πρόξενος ζωής, το φώς και χορηγεί φως, αφ' Εαυτού αγαθό και πηγή αγαθότητας. Πνεύμα ευθές, ηγεμονικό, κύριο, αποστέλλει, θέτει όρια, κάνει τους ανθρώπους ναούς οίκους Του, οδη­γεί, ενεργεί όπως θέλει, διανέμει χαρίσματα. Είναι Πνεύμα υιοθεσίας, αληθείας, σοφίας, συνέσεως, γνώσεως, ευσέβειας, βουλής, δυνάμεως, φόβου, όσων έχουν απαριθμηθεί. Διά του Αγίου Πνεύματος γνωρίζεται ο Πατήρ και δοξάζεται ο Υιός, και από Αυτούς μόνο γνωρίζεται Αυτό, είναι δηλαδή τα τρία πρό­σωπα Εν, μία είναι η λατρεία καί η προσκύνηση, μία η δύναμη, η τελει­ότητα, ένας ο αγιασμός. Και γιατί να μακρολογώ; 

 Όλα όσα έχει ο Πατήρ, είναι του Υιού, εκτός από την αγεννησία.

Όλα όσα έχει ο Υιός, είναι του Αγίου Πνεύματος, εκτός από την γέννηση.

 Αυτά (τα ιδιώματα) όσο μπορώ βέβαια να εκφρασθώ με τον λόγο μου, δεν ξεχωρίζουν ουσίες, αλλ' ορίζουν την μία και ενιαία ουσία της θεότητας.

  

 Από το βιβλίο«Μιλάει ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος (Αποστ.Διακονία)

Πηγή