Είναι υποχρεωτική ή δυνητική, η εφαρμογή του 15ου Ι. Κανόνα των Α και Β Οικ. Συνόδων;

Τοῦ Βασίλη Δαμουλάκη

    *   «Η Ομολογία της Πίστεως είναι προαιρετική;».

    *   «Γιατί, με οποιοδήποτε τρόπο, δικολαβικά, με τεχνητή άγνοια, με προφάσεις, με αλλαγή κατεύθυνσης της προσοχής, αποφεύγουμε να απαντήσουμε στην Παναίρεση του οικουμενισμού;

*   «Ακόμα και εκείνοι που ερμηνεύουν ως δυνητικό τον Ι. Κ. υποχρεούνται να καταδικάσουν την αίρεση».

    *   Πως θα προσέλθω στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως αν δεν υπάρχει Ομολογία Πίστεως και καταδίκη της αίρεσης από τον πνευματικό μου πατέρα;

*   «Η αποτείχιση σε περίοδο Παναίρεσης λαμβάνει αξία κηρύγματος Μετανοίας».

    *   «Τι σημαίνει υγιής αποτείχιση;».

    *   «Η αποτείχιση δεν εξασφαλίζει την Σωτηρία».

    *   «Η “υγιής” αποτείχιση εισάγει τον Χριστιανό στην οδό του Μαρτυρίου».

    *   «Θα αναγκαστούμε να αποχωριστούμε τον πνευματικό μας πατέρα που αγαπούμε, που μας συμπαραστάθηκε, που κλάψαμε στον ώμο του…».

    *   «Αν οι επίσκοποι είναι αιρετικοί και αιρετικόφρονες σύμφωνα με την επιστολή που κοινοποίησε η επίσημη εκκλησία και ο κλήρος με τίτλο «προς τον λαό», ήμαστε και εμείς διότι βρισκόμαστε σε εκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους».

    *   «Να μην θέλουν να δουν τα μάτια μας (πρώτα) μαζικές κινήσεις για να ακολουθήσουμε ως κοπάδι».

  [Αποσαφήνιση: Ο οικουμενισμός είναι ήδη καταδικασμένος ως αίρεση, από την Α Οικ. Σύνοδο και τις υπόλοιπες, πριν αυτή της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου διότι, είναι καταδικασμένες μία-μία όσες αιρέσεις συντελούν την Παναίρεση του οικουμενισμού. Συνέπεια της Παναίρεσης είναι η επίσημη πλέον ένωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον παπισμό και όλες τις αιρετικές ομολογίες.

Επειδή είναι δύσκολο να κατανοηθεί και να χωνευτεί η πραγματικότητα ας αναλογιστούμε το εξής:

Η ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται τους  παπικούς πιστούς στην Ορθοδοξία, χωρίς να τελείται το Μυστήριο της Βαπτίσεως. Αυτό σημαίνει ότι α) Δεχόμαστε ότι ο παπισμός έχει Μυστήρια. β) Δεχόμαστε ότι ο παπισμός έχει Ιεροσύνη.

Αν δεν βαφτίζονται οι παπικοί πιστοί, σαφώς δεν κατηχούνται. Αυτό σημαίνει την πλήρη και επίσημη ενσωμάτωση των αιρετικών δογμάτων στην ορθόδοξη συνείδηση, μέσα από τον πληθυσμό και την ηθική, δογματική, κοινωνική, πολιτική σύγχυση της εποχής. Το είδωλο του οικουμενισμού, το είδωλο της αίρεσης αντικατοπτρίζεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία, τον κλήρο και τον λαό από την εκκοσμίκευση που έχει συντελεστεί.]

«…οι λίθοι κεκράξονται» (Λουκ. 19, 40)

Θα μπορούσαμε να εξετάσουμε τον ορισμό «δυνητική» για να εντοπίσουμε τις διαφορές με την προαιρετική και την υποχρεωτική. Θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε αμέτρητα επιχειρήματα για κάθε ερμηνεία. Ποιο όμως είναι θα είναι το όφελος να αντιπαρατεθούμε στους «επιστήμονες» και τους  «κανονιολόγους» Του Θεού»; Είναι δυνατόν να τα βάλει κανείς μαζί τους; Αν μπορούσαν να καταλάβουν δεν θα χρειαζόταν να αποτειχιστούμε από την αίρεση που υπηρετούν.

«Καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, ἵνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ, ἀλλ' εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικίᾳ» (Β Θεσ. 11).

Ωστόσο μπορώ να εργαστώ στον Ευαγγελικό Λόγο και να δώσω την προσωπική μου απάντηση, με κριτήριο το Άγιο Ευαγγέλιο και μόνον αυτό.

Ναι, η εφαρμογή του 15^ου Ι.Κ. είναι προαιρετική ή δυνητική. Διότι σημασία έχει σε ποια θέση τοποθετώ την ψυχή μου, τον νου μου και την καρδιά μου. Ο Κύριος δεν κάλεσε τον Ιούδα; Τον εξανάγκασε να μην τον προδώσει; Όχι!

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34).

Η αιτία της πτώσης των πρωτοπλάστων είναι το δώρο του Αυτεξουσίου και η Ελευθερία του ανθρώπου, να έχει δικαίωμα να αρνηθεί τον ίδιο τον Δημιουργό του ή να τον ακολουθήσει απαρνούμενος εαυτόν και ανθρώπους. Το ίδιο ισχύει για ιεράρχες, κληρικούς και λαϊκούς, αιρετικούς, σχισματικούς, πλανεμένους και αλλοθρήσκους. Μέσα στο πνεύμα ολόκληρης της Πατρολογίας και του Ι. Πηδαλίου, εμπεριέχεται αυτή η ελευθερία.

Ελευθερία είναι να έχω την δυνατότητα ή το δικαίωμα να κάνω το κακό, αλλά να επιλέγω το καλό επειδή με ωφελεί, επειδή είναι προς το συμφέρον της  ψυχής μου. Είμαι ελεύθερος να επιλέγω το δίκαιο όταν δεν έχει εξουσία επάνω μου, η αντίθετη από την Αλήθεια ενέργεια. Οφείλουμε να προβληματιστούμε: γιατί με οποιοδήποτε τρόπο, δικολαβικά, με τεχνητή άγνοια, με προφάσεις, με αλλαγή κατεύθυνσης της προσοχής, αποφεύγουμε να απαντήσουμε στην Παναίρεση του οικουμενισμού;

Με οποιαδήποτε κλίση ερμηνεύσουμε τον 15^ο Ι. Κ., καλούμαστε να λάβουμε μίαν απόφαση ως σπουδαία ευκαιρία ομολογίας της Αλήθειας Του Αγίου Τριαδικού Θεού και Του Κυρίου και Θεού ημών Ιησού Χριστού. Διότι η Ομολογία Πίστεως και η Καταδίκη της Αίρεσης είναι Υποχρεωτικά. Δηλαδή, ακόμα και εκείνοι που ερμηνεύουν ως δυνητικό τον Ι. Κ. υποχρεούνται να καταδικάσουν την αίρεση.  Δυστυχώς όμως σύσσωμη η ιεραρχία σε ολόκληρη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων και των λεγόμενων «αντιοικουμενιστών» συμφώνησαν για την παραπλανητική επιστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος με τίτλο «προς τον λαό». Εν συνεχεία οι κληρικοί έκαναν αποδεκτή αυτή την δόλια επιστολή, την οποία μεταβίβασαν στο ποίμνιο. Ιεραρχία και κλήρος έθεσαν  εαυτούς εκτός Ευαγγελικού Λόγου

«ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν» (Ματθ. ε´ 37).

Τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: Πως θα προσέλθω στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως αν δεν υπάρχει Ομολογία Πίστεως και καταδίκη της αίρεσης από τον πνευματικό μου πατέρα;

Αν η Ομολογία της Πίστεως ήταν προαιρετική, τότε ασφαλώς θα μπορούσαν οι αποτειχισμένοι αδελφοί να έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με ιερείς που είτε είναι επίσημα οικουμενιστές είτε δεν καταδικάζουν δημόσια την Παναίρεση του Οικουμενισμού και την μεταπατερική θεολογία (από δειλία, από φόβο, από συμφέρον, από διπλωματία).

Θα επέμβει ο Αρχιεπίσκοπος κος Ιερώνυμος και η ΔΙΣ;;;

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ !!! 

Γονείς διαμαρτυρηθείτε, αρνηθείτε να παραλάβετε τους σχολικούς τίτλους των παιδιών σας  (απολυτήριο ή πτυχίο Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ)  χωρίς να αναγράφεται το θρήσκευμα,  είναι δικαίωμά σας   δηλώστε το.

  Υποχρεώστε το σχολείο που φοιτούν τα παιδιά σας να αναγράφεται το θρήσκευμα, είναι δικαίωμά σας αναφέρετο μην αφήνετε τούς διεστραμμένους εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ να επιβληθούν στην θρησκευτική συνείδηση των παιδιών σας, επιχειρείται η  τελευταία τους πράξη αποχρωματισμού των Ορθοδόξων Ελλήνων. Δεν έχουν το δικαίωμα αυτό χωρίς την συναίνεσή σας. 

Διαδώστε το ενημερωθείτε

ΠΑΤΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ: «Αναγνωρίζομεν τον Πάπαν ως διάδοχον των Αποστόλων» (Τι έλεγε άλλοτε ο Τελεβάντος!)

«Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»

                 (1914 – 1991)    

Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, ο κύκλος περί τον Πατριάρχη Δημήτριο που δημιουργήθηκε στα χρόνια της Πατριαρχείας του δεν αντέδρασε στην παναίρεση του οικουμενισμού.

Η οικουμενιστική ιστορική – πνευματική πίεση που ασκήθηκε από τον Αθηναγόρα στο Ορθόδοξο πλήρωμα, βρήκε τη συνέχειά της στον Πατριάρχη Δημήτριο. Ο εκκλησιαστικός ιστορικός έχει καταγράψει, ότι ο Πατριάρχης Δημήτριος πέπτωκε (εξ αρχής) δια του ενθρονιστηρίου λόγου του: «Και διαδηλούμεν την πρόθεσιν ημών, όπως εν πιστότητι προς την άχρι τούδε γραμμήν του Οικουμενικού Πατριαρχείου ακολουθήσωμεν την αγίαν και μεγάλην γραμμήν του μεγάλου προκατόχου ημών, του αοιδίμου Πατριάρχου Αθηναγόρα του Α»!

Δύο παρατηρήσεις:

Ήταν μια γιαγιά...

Ήταν μια γιαγιά, που είχε αρρωστήσει βαριά και την πήγαν στο νοσοκομείο και μετά από μια βδομάδα θα την χειρουργούσαν. 

Η γιαγιά όμως διατείνονταν εκεί στο περιβάλλον της, ότι δεν θα προλάβαιναν να την χειρουργήσουν, διότι σε 3 μέρες και ώρα 5 το απόγευμα, θα πέθαινε!! 

Όσοι την άκουσαν άρχισαν να σκέφτονται: '' Η γιαγιά παλάβωσε, τρελάθηκε! Πράγματι, όταν γεράσει ο άνθρωπος, δεν ξέρει τι λέει και τι κάνει...''. 

Όμως η γιαγιά ήταν ένας πνευματικός άνθρωπος! Και πράγματι την τρίτη μέρα της νοσηλείας της, στις 5 το απόγευμα, παρέδωσε το πνεύμα!
Όταν επαληθεύτηκαν τα λόγια της γιαγιά, όλοι άρχισαν να αναζητούν, τι καλό έκανε στη ζωή της, αυτή η γιαγιά. Διαπίστωσαν ότι ήταν νηστευτής μια ολόκληρη ζωή, έφτιαχνε κρυφές ελεημοσύνες και προσευχόνταν νοερώς...
Όταν ο άνθρωπος πληροφορείται από το Θεό, ότι θα πεθάνει, αυτή η Θεϊκή δωρεά επισφραγίζει, ότι είναι για τον παράδεισο.

~Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα, Αγίου Όρους.

Πηγή

Αίρεση του παπισμού Κωνσταντινουπόλεως

Ιερέα Γεωργίου Μαξίμωφ

Η απόφαση του Πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίου για την εισπήδηση στην Ουκρανία είχε απήχηση σε όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία με τεράστιες αναστατώσεις οι οποίες δεν παύουν εδώ και αρκετούς μήνες. Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί διαφόρων χωρών παρακολουθούν με απορία και τρόμο πώς ο προκαθήμενος μιας σεβαστής Εκκλησίας στα καλά καθούμενα ανακηρύττει οικείο αυτού κανονικό έδαφος εκείνο, το οποίο  εδώ και 300 και πλέον χρόνια αναγνωρίζετο από όλους

Άγιος Πορφύριος: Ο σατανάς θέλει φασαρία μέσα στό σπίτι

Γιά τίς σχέσεις τοῦ ἀνδρογύνου; Πῶς νά συμπεριφέρεσαι; Τί σου ἔλεγε;

- Μοῦ ἔλεγε πολλά. Έλεγε, δηλαδή, ὅτι πρέπει νά συνεννοούμαστε, νά προσευχόμαστε μαζί. Αὐτό μου τόνισε πολλές φορές. Ἡ προσευχή πρέπει νά εἶναι κοινή. Όταν τά παιδιά μου ἦταν φοιτητές, τοῦ ἔλεγα ὅτι προσεύχομαι γιά νά περάσουν τίς ἐξετάσεις. Μάλιστα, μία φορά, ὁ γιός μου, ἄν καί ἦταν καλός φοιτητής, σέ κάποιες ἐξετάσεις δυσκολευόταν, τότε μου εἶπε ὁ Γέροντας: «δέ θά περάσει τίς ἐξετάσεις». Πράγματι δέν τίς πέρασε.

Ο αναθεματισμός των κακοδόξων

Ἀπό ἄρθρο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Ἡ ἐξαγγελία τοῦ ἀναθέματος διά θέματα πίστεως γίνεται ἀπαραιτήτως διά νά δειχθῆ ἡ συμφωνία τῶν Πατέρων τῆς Συνόδου μέ ὅλη τήν ὀρθόδοξο Παράδοσι καί τήν ἁγία Γραφή. Δηλαδή διά τοῦ ἀναθεματισμοῦ τῶν αἱρετικῶν συντιθέμεθα μετά τῶν Ὀρθοδόξων.  Αὐτό τό ἀναφέρει θαυμάσια ὁ ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης σέ πολλές περιπτώσεις καί μάλιστα διά τήν μοιχειανική αἵρεσι ὡς ἑξῆς: «ἀλλά καί ἄλλος εἴ τις εἴη τούτοις ὁμώνυμος, ὅμως αἱρετικός κατά τήν ἐκείνων αἵρεσιν ἤ ἑτέραν, κἄν ἐπίσκοπος, κἄν ἀσκητής, κἄν ὁστισοῦν, ἀνάθεμα ἔστω. ἀλλά καί εἴ τις μή ἀναθεματίζοι εὐκαίρως κατά τό ἀναγκαῖον πάντα αἱρετικόν, εἴη τῆς αὐτῶν μερίδος» (Φατ. 34,99, σελ. 138)· καθώς ἐπίσης: «ἐπειδή πᾶς ὀρθοδοξῶν κατά πάντα πάντα αἱρετικόν δυνάμει, κἄν οὐ ῥήματι, ἀναθεματίζει» (Φατ. 49,142 σελ. 84).

      Ὁ ἀναθεματισμός τῶν αἱρετικῶν γίνεται, ἔστω καί ἄν ἔχη ἐκφωνηθεῖ ἀπό τόν Κύριο καί ἀπό τίς Συνόδους, διά νά προστατευθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπό τήν αἵρεσι καί εἰδικά οἱ ἁπλοί καί  μή γνωρίζοντες τά τῆς πίστεως. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ ἀνάγκη τῆς καταδίκης τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δέν πρέπει νά γίνη διά νά τεθοῦν σέ ἐνέργεια οἱ λόγοι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά διά τούς λόγους τούς ὁποίους προαναφέραμε.
     Κατά τόν ἴδιο τρόπο καί ἡ ἀποτείχισις δέν γίνεται ἀπό τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο, ὁ ὁποῖος εἶναι μέλος τῆς Ἐκκλησίας, μέχρι νά καταδικασθῆ ὑπό Συνόδου καί νά γίνη ἐνεργείᾳ ἔκπτωτος ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἀπό αὐτόν ὁ ὁποῖος διά τῆς αἱρέσεως ἔχει ἐκπέσει ἀπό τήν Ἐκκλησία καί εἶναι ψευδεπίσκοπος καί ψευδοδιδάσκαλος καί πρό τῆς καταδίκης του ὑπό τῆς Συνόδου καί, ἐπίσης, καί πρός τόν σκοπό νά παραμείνουν οἱ ἀποτειχισμένοι διά τῆς ὀρθῆς πίστεως καί τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπό τόν αἱρετικό

Χωρίς θρήσκευμα τα απολυτήρια των μαθητών φέτος

 – Θα προστίθεται μόνο με δήλωση γονέα

*Μέχρι τελευταία στιγμή υπογραφούν νομοσχέδια και αποδομούν ότι έχει σχέση με την θρησκεία ,αφού τους ενοχλεί τόσο πολύ…

Λίγο πριν τις εκλογές στις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει για να… χάσει αφού υπολείπεται σημαντικά της Νέας Δημοκρατίας, ο Κώστας Γαβρόγλου, ο οποίος δε θα είναι καν υποψήφιος, αποφάσισε να αφαιρέσει το θρήσκευμα από τα απολυτήρια στα σχολείο.
Συγκεκριμένα, απολυτήρια χωρίς αναγραφή θρησκεύματος και με αναφορά όχι μόνο του επωνύμου του πατέρα αλλά και της μητέρας δίνονται εφέτος στους απόφοιτους μαθητές. Το υπουργείο Παιδείας με εγκύκλιο που έστειλε λίγο πριν τη λήξη του σχολικού έτους προς

Επικίνδυνες εξελίξεις! --Προσέχετε τοὺς «Δούρειους Ίππους»! Είμαστε στα έσχατα!

Κρίσιμη καὶ σημαντικὴ παρέμβαση

τοῦ κ. Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου:

Οἱ ἀλλαγὲς στὴν σκέψη καὶ στὴν πράξη τῆς ὁμάδας τοῦ π. Θεοδώρου εἶναι βούτυρο στὸ ψωμὶ τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ προκαλοῦν τραγικὴ σύγχυση στὸ ποίμνιο

Γίναμε μάρτυρες τὶς τελευταῖες ὧρες μιᾶς ἀκόμα ἀλλαγῆς πλεύσης τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τῆς ὁμάδας του, ἡ ὁποία προκαλεῖ σύγχυση στὸ ποίμνιο καὶ διευκολύνει τὴν εἰσχώρηση πιστῶν στὰ σχίσματα τῶν Γ.Ο.Χ. Ἐδῶ καὶ λίγες ὧρες καὶ μετὰ τὸν ἔπαινο τοῦ π. Σεραφεὶμ πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ κ. Μάννη, τὸ ἰστολόγιο «Κατάνυξη» δημοσιεύει κείμενα τοῦ κ. Ν. Μάννη, μέλους τῆς Γοχικῆς παράταξης τῶν «Καλλινικῶν».

Πολλοὶ φυσικὰ θὰ σπεύσουν νὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅτι πάλι εἴμαστε ἐριστικοὶ καὶ ὅτι διασποῦμε τὴν ὁμόνοια. Ὅμως καὶ πάλι θὰ ἀποδειχθεῖ, ὅτι ὄχι ἐμεῖς διασποῦμε, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τὶς ἐπικίνδυνες γιὰ τὸ ποίμνιο ἐπιλογές τους. Ἐμεῖς προσδοκοῦμε τὴν ὁμόνοια καὶ μία, ἐπιτέλους, σύναξη ὅλων τῶν αποτειχισμένων κληρικῶν, ὅπου θὰ ἀποφασιστεῖ ἡ κοινὴ πορεία ἔξω ἀπὸ τὰ σχίσματα καὶ μὲ βάση τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία καὶ ὄχι τὶς ἐπιλογὲς τοῦ καθενός:

Ἂς δοῦμε, λοιπόν, τί ἔλεγαν παλιά, αὐτοὶ ποὺ τώρα δίνουν βῆμα στοὺς σχισματικούς:

1.   Διαβάζουμε στὸ ἰστολόγιο (ἐδῶ)

«Π. Θεόδωρος Ζήσης. Ἡ “Ἐσφιγμένου” εἶναι ἑνωμένη μὲ τοὺς σχισματικοὺς  “ΓΟΧ”» 

Ὁ π. Θεόδωρος, διαμαρτύρεται περὶ αὐτῆς τῆς ὕπουλης τακτικῆς (σσ. τακτικῆς ποὺ ἐφαρμόζει τώρα ὁ ἴδιος) καὶ κατακεραυνοβολεῖ τὰ ψεύδη τοῦ Μεθοδίου, ἀποκαλύπτοντας τὴν ψευτοχειροτονία του ἀπὸ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ τῆς Διασπορᾶς, ἐνῶ ἐλέγχει ταυτοχρόνως καὶ ὁλόκληρη τὴν ἀγέλη του γιὰ τὴν κοινωνία της μὲ τοὺς «ΓΟΧ» τοῦ Καλλινίκου Σαραντόπουλου (σσ. ἐκεῖ ποὺ ἀνήκει ὁ Ν. Μάννης!).

Τέλος, ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἀποστομώνει μὲ ἀτράνταχτα ἐπιχειρήματα ὅλα τὰ σχίσματα τῶν ΓOΧ, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης προσπαθοῦν νὰ ΕΞΑΠΑΤΗΣΟΥΝ ''εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς'', χρησιμοποιώντας τὸ πρόσωπό του (σσ. τώρα τὸ κάνει ὁ ἴδιος καὶ ὁ κατὰ σάρκα υἱός του!). Συγκεκριμένα, λέγει πὼς οἱ παλαιοημερολογίτες: ''διαστρέφουν τὰ πράγματα καὶ προσπαθοῦν –ὄντως, λέγοντας ὅτι ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης συμφωνεῖ μαζί μας, προσπαθοῦν  νὰ παρασύρουν ὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ἀδερφούς μας πρὸς τὴν δική τους τὴν πλευρά (σσ. τώρα τὸ κάνει ὁ ἴδιος)– πρὸς τὴν ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ τους κατάσταση!''».

1.   Ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου γιὰ τοὺς Γ.Ο.Χ. γράφει: «Πιὸ κάτω ὁ Γέροντας Παΐσιος (σσ. ὁ Ἅγιος ποὺ δὲν ἀναγνωρίζει κανένας Γ.Ο.Χ. οὔτε ὁ κ. Μάννης) μιλᾶ γιὰ τὸν ὀλέθριο κίνδυνο ἀποσχίσεως ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἱδρύσεως ἰδίας Ἐκκλησίας, ἐξαιτίας τῶν φιλενωτικῶν ἀνοιγμάτων, ὅπως ἔκαναν τὸ 1924 οἱ σχισματικοὶ Γ.Ο.Χ., Ζηλωτὲς τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου» (ἐδῶ). 

2.   Ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, ἄλλος συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου γράφει: «Μελετώντας τὴν Πατερικὴ διδασκαλία γιὰ τὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς βλέπουμε ὅτι οἱ Ἅγιοί μας εἶναι ἰδιαίτερα αὐστηροὶ καὶ κατηγορηματικοὶ στὴν ἀπαγόρευση ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἢ σχισματικοὺς σὲ θέματα Λατρείας καὶ κοινῆς προσευχῆς… Γιὰ τὸν ἐκτός της Ἐκκλησίας –αἱρετικὸ ἢ σχισματικὸ– εἶναι τουλάχιστον θέμα συνέπειας νὰ μὴ θέλει νὰ θεωρεῖται μέλος τοῦ σώματος, ἀφοῦ σὲ τελικὴ ἀνάλυση ἔχει συνειδητὰ ἐπιλέξει ὁ ἴδιος νὰ ἀποχωρισθεῖ ἀπὸ αὐτό!».

Καὶ ἐδῶ «Σχίσμα ἔχουμε μὲ τοὺς Παλαιοημερολογίτες ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παράλληλους Ἐπισκόπους μὲ τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔχουμε κοινωνία μυστηριακὴ μεταξύ μας καὶ δὲν ἀλληλοαναγνωρίζουν τὰ μυστήρια» (σσ. τώρα μιλοῦν μόνο γιὰ μερικὲς παρατάξεις καὶ ἄλλες τὶς ἀναγνωρίζουν. Ποιά ἡ διαφορὰ τότε μὲ τὴν κατάσταση στὴν Οὐκρανία; Καὶ μιὰ παρατήρηση: Ὁ κ. Μάννης καταφέρεται κατὰ 2-3 ὁρισμένων προσώπων. Δὲν εἴδαμε ὅμως νὰ τὰ βάζει καὶ μὲ τοὺς παραπάνω ἀκόλουθους τοῦ π. Θεοδώρου, που ὁμολογοῦσαν τὸ αὐτονόητο: ὅτι οἱ ΓΟΧ ἀποτελοῦν σχίσμα!).

3.   Ἄλλος συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση ἔγραψε στὸ ἰστολόγιο «Ἀβέρωφ»: (ἐδῶ) 

Πολλοί γονεῖς μαλώνουν μπροστά στά παιδιά καί τούς δίνουν ἄσχημα μαθήματα.

 

Ἅγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου 

(ΛΟΓΟΙ Δ΄ «Οἰκογενειακή Ζωή»)

 

   Πολλοί γονεῖς μαλώνουν μπροστά στά παιδιά καί τούς δίνουν ἄσχημα μαθήματα. Τά καημένα τά παιδιά θλίβονται. Ἀρχίζουν μετά οἱ γονεῖς, γιά νά τά παρηγορήσουν, νά τούς κάνουν ὅλα τά χατίρια. Πηγαίνει ὁ πατέρας καί καλοπιάνει τό παιδί: «Τί θέλεις, χρυσό μου, νά σού πάρω;». Πηγαίνει καί ἡ μάνα, τό καλοπιάνει κι ἐκείνη, καί τελικά τά παιδιά μεγαλώνουν μέ νάζια καί καμώματα καί ὕστερα, ἄν δέν μποροῦν οἱ γονεῖς νά τούς δώσουν ὅ,τι τούς ζητοῦν, τούς ἀπειλοῦν ὅτι θά αὐτοκτονήσουν. Καί βλέπω πόσο βοηθάει τά παιδιά τό καλό παράδειγμα τῶν γονέων. 

Να, πώς σιγά-σιγά επιβάλλεται ο Οικουμενισμός

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ἡ ἀλλοίωση τοῦ μηνύματος τῆς Πεντηκοστῆς ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές

—Ἕνα «λαμπρό» παράδειγμα οἰκουμενιστικῆς διαστρέβλωσης

(Ἐδῶ)

Ἡ Πεντηκοστὴ ἀποτελεῖ τὴν γενέθλια ἑορτὴ τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Μίας Ὀρθόδοξης, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας κεφαλὴ εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ σῶμα τὸ σύνολο τῶν πιστῶν. Διότι Ἐκκλησία ὀνομάζεται ἡ ἕνωση τῶν ἀνθρώπων μὲ τὸν Θεό, ἡ ὁποία ὁλοκληρώθηκε τὴν ἡμέρα αὐτὴ μὲ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. «Ἀνέβηκε ἡ ἀνθρώπινη φύση πρὶν δέκα ἡμέρες στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ καὶ σήμερα κατέβηκε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα σὲ αὐτήν. Γιὰ νὰ μὴ ἀμφιβάλλει κανένας καὶ νὰ μὴ ἀναρωτιέται τί ἔκαμε ἆραγε ὁ Χριστὸς, ὅταν ἀνέβηκε στὸν οὐρανό. Ἆραγε συμφιλίωσε τὸν Πατέρα; Ἆραγε τὸν ἔκαμε νὰ μᾶς συγχωρέσει; Θέλοντας νὰ μᾶς δείξει ὅτι τὸν συμφιλίωσε μὲ τὸ ἀνθρώπινο γένος, μᾶς ἔστειλε ἀμέσως τὰ δῶρα γιὰ τὴν συμφιλίωση. Στείλαμε ἐμεῖς πίστη καὶ πήραμε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ δῶρα· στείλαμε ὑπακοὴ καὶ πήραμε δικαιοσύνη» (Ἰ. Χρυσοστόμου, τόμ. 36 Ε.Π.Ε., σελ. 305).

Μὲ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ξεκινάει καὶ ἡ ἐκπλήρωση τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου: «Πηγαίνετε νά διδάξετε ὅλους τούς λαούς, βαπτίζοντας αὐτοὺς στὸ ὄνομα τοῦ Πατέρα καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ματθ. 28, 19). Γράφει ὁ ἅγ. Χρυσόστομος:

«Γι᾿ αὐτό ἐμφανίσθηκε τό Ἅγιο Πνεῦμα μέ μορφή πύρινων γλωσσῶν. Και ὄχι μόνο γι᾿ αὐτό, ἀλλά γιά νά μᾶς θυμίσει καί κάποια παλιά ἱστορία. Ἐπειδή δηλαδή στά παλιά χρόνια παραλογίσθηκαν οἱ ἄνθρωποι καί θέλησαν νά κτίσουν ἕνα πύργο πού νά φθάνει ὥς τόν οὐρανό, καί μέ τή σύγχυση τῶν γλωσσῶν τους διέλυσε ὁ Θεός τήν κακή ἀπόφασή τους (Ἀναφέρεται στόν πύργο τῆς Βαβέλ. Βλ. Γεν. 11, 1-9) …γιά να ἑνώσει μ᾿ αὐτό τήν οἰκουμένη πού ἦταν χωρισμένη… Αὐτό ἀκριβῶς γνωρίζοντας καί ὁ μακάριος Παῦλος ὀνόμασε τὴν ἀγάπη καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Και ἀλλοῦ τῆς χάρισε τόσο μεγάλο προτέρημα, ὥστε νά πεῖ ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ τέλεια τήρηση καί ἐκπλήρωση τοῦ νόμου^. «Γιατί ἡ ἀγάπη», λέγει, «εἶναι ἡ τέλεια τήρηση και ἐκπλήρωση τοῦ νόμου» (Ρωμ. 13, 10)» («Στὴν Ἁγία Πεντηκοστή», μετάφραση: Ἱ. Μ. Καισαριανῆς, Βύρωνα καὶ Ὑμηττοῦ).

Τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ νὰ κηρύξουν τὸν λόγο Του σὲ ὅλα τὰ ἔθνη καὶ τὸν καρπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν ἀγάπη ποὺ στηρίζεται στὴν τέλεια τήρηση καὶ ἐκπλήρωση τοῦ νόμου διαστρεβλώνουν καὶ οὐσιαστικὰ καταργοῦν οἱ Οἰκουμενιστές, κηρύττοντας ὄχι τὸν λόγο Του, ὄχι τὴν Ἐκκλησία Του, ἀλλὰ μία ἄλλη «ἐκκλησία» καὶ διδάσκοντας ἕνα ἄλλο πνεῦμα, ὄχι αὐτὸ τῆς Ἀληθείας, ἀλλὰ τοῦ ψεύδους καὶ τῆς ἀπωλείας.

Ὡς ἀπόδειξη τῶν παραπάνω θὰ παρουσιάσω ἀποσπάσματα τοῦ κηρύγματος τοῦ π. Κωνσταντίνου Μύρων, ἐκπροσώπου τῆς Ἱ. Μ. Γερμανίας γιὰ τὰ οἰκουμενιστικὰ θέματα, συμβούλου τοῦ Βαρθολομαίου στὸ Κολυμπάρι καὶ πρόσφατα ἐκλεγέντος ὡς προέδρου τῆς Ἐργασιακῆς Ὁμάδας Ἐκκλησιῶν τῆς Γερμανίας (ACK), δηλ. τοῦ γερμανικοῦ Π.Σ.Ε. Τὸ κήρυγμα αὐτὸ ἐκφωνήθηκε στὴν παπικοπροτεσταντικονεοπεντηκοστιανὴ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς στὸ Münster τῆς Γερμανίας, στὴν ὁποία συμπροσευχήθηκε καὶ συνευχήθηκε ὁ π. Κων/νος ὡς πρόεδρος τῆς ACK. 

(Ἐδῶ)

Ἀνεξαρτήτως ὅτι ἀπαγορεύονται ρητῶς ἀπὸ τοὺς Ἱ. Κανόνες οἱ ἐνέργειες τοῦ ψευδοποιμένος αὐτοῦ καὶ τιμωροῦνται μὲ τὴν ποινὴ τουλάχιστον τῆς καθαίρεσης (ἂν ὑπῆρχαν ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι νὰ τὴν ἐφαρμόσουν) θὰ διαπιστώσουμε τὸ τρομερὸ τῆς διαστρέβλωσης τοῦ εὐαγγελικοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ λόγου στὸ κήρυγμά του. Εἶπε ὁ π. Κων/νος μεταξὺ ἄλλων (ἡ μετάφραση καὶ ὁ σχολιασμὸς εἶναι δικοί μου): (Ἐδῶ):

Υπηρεσίες στους Οικουμενιστές προσφέρουν αυτοί που διαστρέφουν την Παράδοση κι όσοι τους ακολουθούν (Σχόλιο)

«Φαίη»:  Ορισμένοι αδελφοί προσφέρουν τζάμπα υπηρεσίες στους οικουμενιστές

Επειδή αναμένονται πολύ δύσκολες καταστάσεις στον χώρο της Εκκλησίας, δεδομένου ότι κάποιοι «από πάνω» ήδη μας «φοράνε» σιγά σιγά τους Ουκρανούς ουνιτίζοντες, αυτοχειροτόνητους και καθηρημένους σχισματικούς, και επειδή πρέπει να είμαστε ενωμένοι απέναντι σε αυτό οφείλω να πω δυο πράγματα. 

Ορισμένοι αδελφοί ασχολούνται μονίμως με άλλους αδελφούς και με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε να προσφέρουν τζάμπα υπηρεσίες στους οικουμενιστές. Τούτο ακριβώς το σημείο τους έχει υποδειχθεί και δημοσίως αλλά απ’ ότι φαίνεται αδυνατούν να το καταλάβουν. Είμαστε άνθρωποι και λάθη θα κάνουμε (και πρώτη εγώ) διότι μας λείπει αυτή η ύψιστη αρετή της διακρίσεως, γι’ αυτό πρέπει όταν μας υποδεικνύεται ένα πράγμα συνεχώς να πατάμε και κανά φρένο και να βάζουμε μέσα μας την καλή αμφιβολία μήπως όντως κάνουμε κάπου λάθος. Να το πάρουμε λίγο αλλιώς βρε αδελφέ. 

Σκέψεις ευλαβικές στην προσευχή «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε…»

     Όποιος μετά προσοχής λέγει αυτή την προσευχή , αυθόρμητα φθάνει στο φόβο και τον τρόμο από τη συνείδηση της αναξιότητάς του να δεχθεί στη μολυσμένη ψυχή του το Άγιο Πνεύμα.

    «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας…». Αυτά τα λόγια σαν να ενθαρρύνουν την ψυχή, λέγουν ότι το Άγιο Πνεύμα που είναι Θεός, ένα πρόσωπο της αχωρίστου Αγίας Τριάδος, επιβλέπει σε όλους όσους ζουν στην γη και επικαλούνται το άγιο όνομα Του και είναι έτοιμο να βοηθήσει κάθε ψυχή και να προσφέρει παρηγοριά και ενίσχυση.
Βασιλεύ Ουράνιε! Εσύ βλέπεις πόσο άσχημα είμαι! Η ψυχή μου είναι αιχμάλωτη στα πάθη και τα ελαττώματα και δεν έχω δυνάμεις να πολεμήσω εναντίον τους. Νιώθω αδύναμος κάτω από το βάρος των αμαρτιών μου. Ποιος μπορεί να με σώσει και να με παρηγορήσει στην απελπιστική μου κατάσταση εκτός από Σένα Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας;
    «Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Με τα λόγια αυτά δυναμώνει στην ψυχή η ελπίδα ,αυξάνεται η χαρά που δίνει η πίστη ότι το Άγιο Πνεύμα είναι παντού, γύρω μας, μας αγκαλιάζει εξωτερικά και εισέρχεται και στον εσωτερικό ναό μας, στην ψυχή μας.
Οποιαδήποτε στιγμή κάλεσε το Άγιο Πνεύμα και Αυτό δεν θα

Η "ορθόδοξη" Μόσχα, επαινεί το Π.Σ.Ε. και δηλώνει ότι παραμένει σ' αυτό!

    Τὸ κατάντημα τῶν Οἰκουμενιστῶν Φαναρίου καὶ Μόσχας: ἀντὶ νὰ ἀποχωρήσουν, «ἀναβαθμίζουν» καὶ δίδουν ρυθμιστικὸ ρόλο στὸ Π.Σ.Ε., προκειμένου νὰ πετύχουν τὰ σχέδιά τους στὸ Ουκρανικό!  –Και οι υπόλοιποι «ορθόδοξοι», ἀλλὰ καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς κοινωνοῦν μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα!

Η Ουκρανική κρίση επεκτείνεται στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

    Η κρίση που διέρχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία, λόγω του Ουκρανικού Εκκλησιαστικού ζητήματος, επεκτείνεται και εκτός αυτής και συγκεκριμένα στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ). Ο υπεύθυνος για τις εξωτερικές εκκλησιαστικές υποθέσεις του Πατριαρχείου της Μόσχας Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων στις 5 Ιουνίου επισκέφθηκε την έδρα του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών, στη Γενεύη, και συνομίλησε για το Ουκρανικό με τον Γενικό Γραμματέα του ΠΣΕ Νορβηγό Λουθηρανό Πάστορα Όλαφ Φίκσε Τβέϊτ.

   Κατά τη συνάντηση ο κ. Ιλαρίων πρώτα διαβεβαίωσε τον πάστορα Τβέϊτ ότι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί σημαντικό το ΠΣΕ και πως παραμένει σε αυτό. Ο κ. Τβέϊτ εξέφρασε την ικανοποίησή του και του απάντησε ότι το Πατριαρχείο της Μόσχας «αποτελεί μέρος του έργου του ΠΣΕ για ενότητα και ειρήνη». Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ αναφέρθηκε στο Ουκρανικό ζήτημα και ζήτησε τη συμπαράσταση

Μετά την αθώωση των Γ.Ο.Χ. από τον π. Θ. Ζήση, να, και η ...συνεργασία με τους Γ.Ο.Χ.

Τα έσχατα μας κρύβουν πολλές ἐκπλήξεις!

Οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Ζήσης-Μανώλης ...προσεγγίζουν τὸ σχίσμα, γιὰ νὰ πολεμήσουν τὴν αἵρεση;

      Πρῶτα ὁ μοναχὸς Σεραφεὶμ Ζήσης ἀναφέρθηκε σὲ ὁμιλία του σὲ κάποια συνεργασία ποὺ εἶχε μὲ τὸν Γ.Ο.Χ. κ. Μάννη. Μετὰ ὁ κ. Μάννης συνέχισε νὰ δημοσιεύει ἄρθρα τῶν π. Θεοδώρου καὶ μ. Σεραφεὶμ Ζήση. Στὴ συνέχεια ὁ π. Θ. Ζήσης διετύπωσε τὴν ἐξωφρενικὴ καὶ κακόδοξη θέση ὅτι οἱ Νεοημερολογίτες ἔκαναν τὸ σχίσμα κι ὄχι οἱ Γ.Ο.Χ. Ἔγραψε:

     «Ἡ Κωνσταντινούπολη, ἀντὶ νὰ θεραπεύσει τὸ σχίσμα ποὺ ἐδημιούργησε τὸ 1924 μὲ τὴν ἡμερολογιακὴ μεταρρύθμιση, δημιουργεῖ τώρα καὶ ἄλλο σχίσμα μὲ τὴν ἀντικανονικὴ ἀπόδοση αὐτοκεφαλίας στοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας» (ἐδῶ).

  Παρατηρήσαμε ὅτι αὐτὴ ἡ θέση του εἶναι λανθασμένη· πὼς ναὶ μὲν οἱ Νεοημερολογίτες ἔδωσαν τὴν ἀφορμή, ἀλλὰ οἱ Γ.Ο.Χ. διέπραξαν τὸ σχίσμα, γιατὶ ἂν ἰσχύει τὸ ἀντίθετο, θὰ σήμαινε ὅτι ὁ π. Θεόδωρος βαπτίστηκε, παντρεύτηκε, χειροτονήθηκε ἀπὸ σχισματικούς! (ἐδῶ).  Ὁ π. Θεόδωρος, βέβαια, δὲν καταδέχθηκε νὰ ἀπαντήσει ἢ νὰ διορθώσει τὴν διατύπωση αὐτή. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ κ. Μάννης ἀνάρτησε θριαμβευτικὰ τὸ συγκεκριμένο ἄρθρο μὲ ἔμφαση (μπλέ περίγραμμα ποὺ δὲν συνηθίζει) στὸ ἱστολόγιό του. Τὸ εἶχε ἀναρτημένο ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες ὡς πρῶτο ἄρθρο στὸ «Κρυφὸ Σχολειό» (ἐδῶ).

     Καὶ χθὲς ὑπῆρξε μιὰ συνέχεια. Γιὰ πρώτη φορὰ ἡ «Κατάνυξις» δημοσίευσε κατ’ ἀποκλειστικότητα τὸ παρακάτω ἄρθρο τοῦ κ. Μάννη.

    Καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι:  Οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς  π. Θ. Ζήσης καὶ Ν. Μανώλης ...συνεργάζονται μὲ τὸ σχίσμα γιὰ νὰ πολεμήσουν τὴν αἵρεση!!!  Ἢ μᾶς φέρνουν τὴν καλὴ εἴδηση ὅτι οἱ Παλαιοημερολογίτες μετανοοῦν γιὰ τὸ σχίσμα καὶ ἀπαρνοῦνται τὶς κακόδοξες θέσεις τους; 

    Ο Γεωργιανός πρίγκιπας Δαυΐδ Αμπασίτζε γεννήθηκε το 1867 στην επαρχία της Τιφλίδας. Το 1891 αποφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Οδησσού και εισήλθε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Το 1891 εκάρη ρασοφόρος μοναχός και έλαβε το όνομα Δημήτριος, ενώ χειροτονήθηκε και Διάκονος. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Κιέβου το 1896 και χειροτονήθηκε Ιερέας.  Αμέσως ανέλαβε θέση Καθηγητή και λίγο αργότερα Επιθεωρητή στο Θεολογικό Σεμινάριο της Τιφλίδας. Εκεί πρωτογνώρισε τον Ιωσήφ Τζουγκασβίλι, γνωστό ως Στάλιν, ως νεαρό τότε σπουδαστή της Θεολογίας, τον οποίο απέβαλε το 1899 εξαιτίας της ανάγνωσης αντιχριστιανικών βιβλίων και διεξαγωγής αθεϊστικής προπαγάνδας μεταξύ των φοιτητών...

Ἡ συνέχεια ἐδῶ

Θλίψη και οδύνη! Ποιμένες και ποιμαινόμενοι πέταξαν στα …άχρηστα το όπλο της ακοινωνησίας που δίδουν οι Ιεροί Κανόνες και που "τρέμει" το Φανάρι, με ...«ήσυχη» συνείδηση συμπορεύονται–κοινωνούν με τους αιρετικούς!

Κολυμπάρι 3 χρόνια μετά: 

Πως οδήγησε στο σημερινό πανορθόδοξο χάος!

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Στην Κρήτη όπου φιλοξενήθηκε τον Ιούνιο προ τριών ετών η -κατά τους διοργανωτές της-Πανορθόδοξη Σύνοδος έχουν μια παροιμία: Παρά να χάσεις τα πρόβατα καλιά το μαλλί. Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα με την Σύνοδο της Κρήτης, η οποία ξεκίνησε σαν σήμερα πριν από ακριβώς τρία χρόνια, κάποιοι στο Φανάρι θα πρέπει να λάβουν υπόψην τους αυτήν την κρητική παροιμία. Γιατί κινδυνεύουν να χάσουν τα πρόβατα, το ποίμνιο δηλαδή, που ολοένα και περισσότερο απογοητεύεται από την πρεμούρα των Φαναριωτών να γίνει πράξη μια Σύνοδος με κάθε τίμημα και κατόπιν με το ζόρι να περάσουν οι αποφάσεις της στους απανταχού Ορθοδόξους.

Τρία χρόνια μετά εκβιάζοντας την ενότητα της Εκκλησίας και χωρίς να απαντήσουν σε συγκεκριμένα ζητήματα, τα οποία άπτονται θεολογικής ή κανονικής ερμηνείας, έχουν οδηγήσει με αφορμή και το ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα, σε χαλεπούς καιρούς την παγκόσμια Ορθοδοξία.

Το ποίμνιο μένει ακατήχητο! --Εσκεμμένως ή από ανικανότητα των ποιμένων;

Βόμβα ανήμερα του Αγίου Πνεύματος! 

Δέχονται οι Ρώσοι το “φιλιόκβε”;  Ολοταχώς για την “πλήρη ενότητα”;

Του Μανώλη Κείου

    Όταν το 1054 έλαβε χώρα το σχίσμα Ανατολικής και Δυτικής χριστιανοσύνης, ένα μεγάλο ζήτημα που προέκυψε πέραν από το “παπικό πρωτείο” ήταν ότι ο Πάπας εισήγαγε «και τον Υιό» στο δόγμα.
Μία από τις βασικές διαφορές μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ρωμαιοκαθολικών είναι η διδασκαλία περί του Αγίου Πνεύματος, το λεγόμενο Filioque.
Οι Ρωμαιοκαθολικοί προσέθεσαν στο Σύμβολο της Πίστεως (“Πιστεύω”) την φράση σύμφωνα με την οποία το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιόν (Filioque), αλλοιώνοντας

Τι ζητάμε; Την καλή ή την «κακήν ομόνοιαν»!

ΑΙΝΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Ήχος Β΄ - Ψάλλει ο Γιώργος Δαρλάσης

Τι είναι το Άγιο Πνεύμα και τι δίνει στον άνθρωπο

Ὁ ἅγιος Ἰννοκέντιος (Βενιαμίνωφ, 1707-1879) εἶναι μία λαμπρὴ ἱεραποστολικὴ καὶ ἀρχιερατικὴ μορφὴ τῆς ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἀφοῦ ἀφιέρωσε σαράντα πέντε ὁλόκληρα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του στὸν εὐαγγελισμὸ τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνοτήτων τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, τὰ δεκαεπτὰ ὡς ἱερέας (1823-1840) καὶ τὰ εἴκοσι ὀκτὼ ὡς ἐπίσκοπος Καμτσάτκας, Κουρίλων καὶ Ἀλεουτίων Νήσων (1840-1868), ἀνῆλθε στὸν μητροπολιτικὸ θρόνο τῆς Μόσχας (1868), ὅπου παρέμεινε ὡς τὴν ὀσιακὴ κοίμησή του, τὸ 1879, ἐπιτελώντας ἕνα μεγαλόπνοο καὶ ἐντυπωσιακὸ ποιμαντικὸ ἔργο. Τὸ 1077 ἀνακηρύχθηκε ἐπίσημα ἅγιος ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας.

Ὁ ἅγιος Ἰννοκέντιος
(Βενιαμίνωφ, 1707-1879)

Ἀνάμεσα στὰ συγγραφικὰ πονήματα τοῦ ἁγίου Ἰννοκεντίου περιλαμβάνεται καὶ τὸ μικρὸ ἀλλὰ περίφημο ἔργο του «Ὑπόδειξη τοῦ δρόμου πρὸς τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Τὸ βιβλίο αὐτό, μία συνοπτικὴ ὀρθόδοξη κατήχηση, γνώρισε καταπληκτικὴ ἐπιτυχία. Στὴ Ρωσία, ὡς τὸ 1917, ἔφτασε τὶς 47 ἐκδόσεις. Στὰ ἑλληνικὰ ἔχουν γίνει, ἀπὸ τὸ 1843 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον πέντε διαφορετικὲς μεταφράσεις του, ὁρισμένες ἀπ' αὐτὲς μὲ ἐπανειλημμένες ἐκδόσεις. ["N": ήταν επίσης έγγαμος και πατέρας επτά παιδιών (έγινε επίσκοπος μετά την κοίμηση της συζύγου του), έχει μεγάλο εθνογραφικό έργο και το συγκεκριμένο βιβλίο πρωτογράφτηκε στη γλώσσα των Αλεούτων, της οποίας επινόησε το αλφάβητο - βλ. εδώ].

"Η ελληνική Εκκλησία βρίσκεται σέ αφασία" (το 1997!). --Μακάρι να συνέβαινε μόνο αυτό σήμερα! Δυστυχώς, σήμερα οι Δεσποτάδες προδίδουν ανάλγητα την Ἐκκλησία που "υπηρετούν"!

Καταργήθηκε το Αυτοκέφαλο;

σ.σ. Ένα προφητικότατο κείμενο για την εκκλησιαστική πολιτική του πατρ. Βαρθολομαίου. Γράφτηκε πριν από 22 χρόνια και περιγράφει με εντυπωσιακή ακρίβεια την σημερινή κατάσταση.

---

Ἕνα ἄρθρο ἀπό τό παρελθόν πού περιγράφει τά ὅσα τά ἑπόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν
Παραθέτουμε παρακάτω τό ἄρθρο τοῦ μητροπολίτη Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου στήν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τῦπος, Ἀριθ. Φυλ. 1239/12-9-1997

Ἤδη λίγο πρίν τόν θάνατο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, ὁ μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος βλέπει τήν ἐκκλησιαστική πολιτική τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου νά ξετυλίγεται. «Ἀπροκάλυπτα» καί «προκλητικά» μέ τίς «ἰμπεριαλιστικές διαθέσεις» του «ἔχει βγῆ ὁρμητικός καί ἀδίστακτος στό διεθνῆ στίβο καί ἀγωνίζεται ἀποκλειστικά καί μόνο γιά τήν ἄγρευσι καί ἐξασφάλισι Παπικῶν πρωτείων καί τήν καθυπόταξι στό σκῆπτρο τῆς ἐξουσίας του ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Eκκλησιῶν».
Μέσα στά πλαίσια αὐτῆς τῆς νοοτροπίας ὁ Πατριάρχης ἀσκεῖ τήν πολιτική του καί σέ σχέση μέ τήν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι τόσο σφοδρή ἡ ἐπίθεση τοῦ Πατριάρχη στόν Ἑλλαδικό χῶρο πού δημιουργεῖ συνεχῶς δυσάρεστες καταστάσεις

Τό Πνεύμα τό Άγιον χορηγός των πάντων

 π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ