Οι καινές & κενές Νεοταξικές-Πανθρησκειακές Εντολές: Τίμα τον Γονέα 1 σου και τον Γονέα 2 σου

Οἱ νέοι φωστῆρες τῆς τάχα ἰσότητος:

     Εἰσάγουν στὴν εὐαίσθητη συνείδηση τοῦ παιδιοῦ τὴν ἀψυχολόγητη διάκριση μεταξὺ τοῦ 1^ου (Γονέα 1) καὶ τοῦ 2^ου  (Γονέα 2) καὶ τὸν ἀνταγωνισμὸ μεταξὺ τῶν γονιῶν, γιὰ τὸ ποιός θὰ εἶναι 1^ος  ἢ  2^ος  ΓΟΝΕΑΣ!!!

 Μεταμοντερνικός μηδενισμός.

Από το Αθήνα - Ρώμη - χριστιανισμός

έως το «γονέας 1» και «γονέας 2»

η απόσταση καλύφθηκε πολύ γρήγορα

Από τον Δημήτρη Παπαγεωργίου 

    Η Ελλάδα, η Ρώμη και ο χριστιανισμός θεωρούνται οι θεμέλιοι λίθοι της Ευρώπης. Αυτό αποτυπώνεται στο τρίπτυχο «Αθήνα - Ρώμη - Ιερουσαλήμ», το οποίο συχνά πυκνά συναντά κανείς ως κωδικοποίηση των ευρωπαϊκών ηθικών αρχών. 

   Από το Αθήνα-Ρώμη-χριστιανισμός έως το «γονέας 1» και «γονέας 2» η απόσταση είναι φαινομενικά μεγάλη. Καλύφθηκε όμως πολύ γρήγορα. Μόλις λίγες δεκαετίες κράτησε η διαδρομή των ορφανών του μαρξισμού, που, αφού αποκαλύφθηκαν ως πολιτικοί απατεώνες με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και την αποκάλυψη των εγκλημάτων του κομμουνισμού, φρόντισαν γρήγορα γρήγορα να φορέσουν τον μανδύα των υπερασπιστών του δικαιωματισμού, να χρησιμοποιήσουν τις έδρες των κοινωνικών επιστημών και να φανούν χρήσιμοι σε μια μερίδα πολιτικών αμοραλιστών, που έχουν ως τελικό στόχο την παγκοσμιοποίηση, ιδέα με τελεολογική υφή, που ταιριάζει με αυτή του μαρξισμού.

Το "Κρυφο"-Οικουμενιστικό ιστολόγιο "Αβέρωφ" εν δράσει!

    Εἴχαμε συνηθίσει νὰ διαβάζουμε στὸ ἱστολόγιο "Αβέρωφ" καὶ κάποια ἄρθρα ποὺ ἐναντιώνονταν στὸν Οἰκουμενισμό. Τώρα μὲ ἔκπληξη παρατηροῦμε ὅτι ἄλλαξε γραμμὴ καὶ ὑποστηρίζει οἰκουμενιστικὲς θέσεις. Τὴν παρακάτω ἀνάρτηση εἴδαμε στὸ νέο ἱστολόγιο "Τὰς θύρας τὰς θύρας"  (tasthyras.wordpress.com), τὸ ὁποῖο ἀποκαλύπτει αὐτὴν τὴν ἀλλαγή. Τὸ δημοσιεύουμε μὲ τὴν ἐπισήμανση: Ὁ ἅγιος Παΐσιος στὸ κρινόμενο ἄρθρο, δὲν ὁμιλεῖ γιὰ τὴν ἀποτείχιση, ὅπως ἐσφαλμένα καὶ ἐμπαθῶς γράφει τὸ ἱστολόγιο "Αβέρωφ" (ἀφοῦ αὐτὰ ἔχουν ξαναγραφεῖ καὶ ξαναγραφεῖ), ἀλλὰ γιὰ τὸ σχίσμα τῶν Γ.Ο.Χ.! Ὅπως καὶ σήμερα, ἔτσι καὶ τότε, αὐτοὶ εἶχαν ἀποσχισθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ εἶχαν δημιουργήσει νέες "ἐκκλησίες"-παρατάξεις ἀντιμαχόμενες. Αὐτοὶ ἀποτελοῦσαν (μὲ τὶς διαιρέσεις τους, τὶς ἀντιπαραθέσεις καὶ τὸν ἀδιάκριτο ζηλωτισμό τους) τὸ πρόβλημα καὶ τὴν αἰτία πού -γιὰ νὰ μὴν ταυτισθοῦν μὲ τοὺς σχισματικοὺς Γ.Ο.Χ.- ἐμποδίστηκαν πολλοὶ ὀρθόδοξοι νὰ ἀποτειχιστοῦν, δηλαδὴ νὰ ἐφαρμόσουν τὴν ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας θεάρεστη ἀποτείχιση, ποὺ ἐφάρμοσαν δεκάδες ἐπώνυμοι Ἅγιοι καὶ χιλιάδες πιστοὶ στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί, ναὶ μέν, ὅπως ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος, "τό νά διακόψῃ (κάποιος) τό μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχου, νά ἀποσχισθῇ καί νά δημιουργήσῃ ἰδικήν του Ἐκκλησίαν (ὅπως οἱ Γ.Ο.Χ.) ...αὐτό, νομίζω, εἶναι παράλογον", τὸ νὰ ἐφαρμόσει ὅμως τὴν διακοπὴ μνημοσύνου-ἀποτείχιση κατὰ τὴν ἐπιταγὴ τῶν ἱ. Κανόνων, ὅπως τὴν ἐφάρμοσε ὁ ἅγιος Παΐσιος, καὶ νὰ ἀγωνίζεται ὡς ἀποτειχισμένος ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας -χωρὶς νὰ δημιουργήσει δική του Σύνοδο καὶ Ἀρχιερεῖς- κατὰ τῆς αἱρέσεως, αὐτὸ εἶναι ἐκκλησιαστική-ὁμολογιακὴ ἐνέργεια.

Όταν ο Άγιος Παΐσιος, διέκοψε το μνημόσυνο του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα …

    "Τας θύρας, τας θύρας": σ.σ. Παρατηρείται προσπάθεια αναίρεσης της διακοπής μνημόνευσης του ονόματος του Πατριάρχου Αθηναγόρα από τον Άγιο Παΐσιο.[ιστολ. "ΑΒΕΡΩΦ" ἐδῶ] …. επειδή θεωρείται παράλογο να αγιοκατατάχθηκε και να είχε αποτειχιστεί! Αν είναι έτσι, τότε π.χ. θα πρέπει να παύσουμε να θεωρούμε και τον Άγιο Θεόδωρο Στουδίτη Άγιο επειδή είχε διακόψει την μνημόνευση του Πατριάρχη Κωνστ/πόλεως Ιωσήφ. Ούτε και τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά να τον θεωρούμε Άγιο επειδή είχε διακόψει την μνημόνευση του Πατριάρχου Ιωάννου Καλέκα. [ἐδῶ] Θα πρέπει δε να προσευχηθούμε στον Θεό να ελεήσει τις ψυχές του Αγίου Φωτίου και όλων των Πατέρων της Πρωτοδευτέρας Συνόδου (861) που έφτιαξαν τον 15ο Κανόνα. Πρέπει να έπεσαν και αυτοί «θύματα του αρχέκακου όφεως» όπως λέει και ο πατριάρχης Βαρθολομαίος !! Η ζωή των Αγίων δεν πρέπει να παίρνεται αποσπασματικά για να ‘αποδειχθεί’ το ορθόν μίας συγκεκριμένης προσωπικής άποψης. Αυτό μπορεί να ευνοεί τους πατριαρχικούς κύκλους, δεν βοηθάει όμως τους πιστούς που πρέπει να μιμούνται τους Αγίους ολόκληρους και όχι μισούς, ιδιαίτερα στην εποχή μας όπου η παναίρεση του οικουμενισμού πλήττει την Εκκλησία.

***

Οι Αγγλικανοί γιόρτασαν την 25η επέτειο της γυναικείας ιεροσύνης

katanixis.gr: Αναμασώντας την καραμέλα περί ισότητας, οι "ανοιχτές" δυτικές κοινωνίες παρερμήνευσαν δίχως τύψεις κάθε έννοια ελευθερίας.

Διεκδίκησαν με χαρακτηριστική ευκολία ένα από τα ιερά μυστήρια για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, αυτό της ιεροσύνης για τις γυναίκες.

Σήμερα 25 χρόνια μετά διοργανώνουν φιέστες οι "Πρωτεσίλαοι" της βλασφημίας και μας εξωθούνε βίαια σε μια για τα καθ' ημάς αξιολόγηση.

Οι πενηντάρηδες Αρχιερείς του σήμερα που κάποιοι τυγχάνουν

Απομυθοποίησε «την μεσιτεία των αγίων»!

Ἡ Κόρινθος «ἐν παχυλῇ ἀγνοίᾳ»;

Καταχειροκροτήθηκε χθὲς (28/02/2019) στὴν Κόρινθο ὁ π. Φιλόθεος Φάρος μιλώντας γιὰ τὴν «Τέχνη τῆς Ζωῆς». Ὁ λόγος; Ἀπομυθοποίησε, γιὰ ἀκόμα μία φορά, κάποια δεδομένα τῆς παραδοσιακῆς ἐκκλησιαστικῆς πράξης. Αὐτὴ τὴν φορὰ «τὴν μεσιτεία τῶν ἁγίων». Στὴν διαμαρτυρία νεαροῦ του ἀκροατηρίου γιὰ τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας ποὺ μιλάει τόσο γιὰ τὴν μεσίτρια Παναγία ὅσο καὶ γιὰ τοὺς ἁγίους μὲ τὴν ἐπίκληση «πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν», ἡ ἀπάντηση ἦταν ὅτι πρόκειται περὶ στραβῶν πραγμάτων ποὺ παραμένουν μέσα στὴν Ἐκκλησία, λὲς κι ἔχει ὁ Θεὸς ἀνάγκη νὰ ἐνημερωθεῖ ἀπὸ τοὺς ἁγίους ἢ νὰ ἐνδώσει σὲ μία μορφὴ ρουσφετιοῦ…

Διχαστικός ο Σταυρός στη Λέσβο για την ΕΡΤ – Oι νεομπολσεβίκοι πολεμούν τον Χριστιανισμό

Θέλουν να καταργήσουν τα σύμβολα: 

Καθεστώς Σοβιετίας. Εικόνες που θυμίζουν εποχές Στάλιν ζει η πατρίδα μας, όπου η Κυβέρνηση και οι μπολσεβίκοι της ΕΡΤ, πολεμούν με κάθε μέσο τον Χριστιανισμό.

Το ρεπορτάζ της ΕΡΤ και ο τίτλος για όλα όσα έγιναν σήμερα στην Απελή, προκαλούν αποτροπιασμό.
«Στο αυτόφωρο 36 άτομα για το ξαναστήσιμο του διχαστικού σταυρού στο Απελή»
Και όμως αυτός ήταν ο τίτλος της ΕΡΤ.

ADVERTISING

Τι αναφέρει το ρεπορτάζ τους:

«Αυθαίρετη κατασκευή» κατά τον εισαγγελέα η επανατοποθέτηση του Σταυρού στην Λέσβο!

    Αυθαίρετη κατασκευή είναι κατά τον εισαγγελέα η επανατοποθέτηση του Σταυρού στην Λέσβο αφού αφήνονται ελεύθεροι σταδιακά και μετά την απολογία τους κατά την προανακριτική διαδικασία οι 36 κατηγορούμενοι για την ύψωση του σταυρού σήμερα στην ακτή Απελή.

   Στο σύνολο τους κατηγορούνται για αυθαίρετη κατάληψη δημοσίου κτήματος, αυθαίρετες κατασκευές και απείθεια. Από μεριάς της Εισαγγελίας πλημμελειοδικών θα ορισθεί τακτική δικάσιμος.

    Όπως ήδη έχει γίνει γνωστό οι 36 προσαχθέντες (35 Έλληνες και ένας Αλβανός) σήμερα Κυριακή τα χαράματα, τοποθέτησαν ένα μεγάλο μεταλλικό σταυρό που κατασκευάστηκε στη Χίο μαζί με μια μεγάλη τσιμεντένια βάση.

     Για τις εργασίες χρησιμοποίησαν και δυο γερανοφόρα οχήματα τα οποία και κατασχέθηκαν, παραδόθηκαν όμως στους ιδιοκτήτες τους ως μεσεγγυούχοι.

Πηγή

Κυριακή της Απόκρεω: Ο Χριστός ως το πραγματικό μας δικαστήριο

Πολλοί θεωρούν τον Θεό της ορθοδοξίας άδικο και ανυπόφορο, επειδή προσεγγίζει αδιάκριτα δίκαιους και κολασμένους, καν αυτοί οι τελευταίοι παρεξηγούν την αγάπη Του και βασανίζονται περισσότερο όσο Εκείνος τους πλησιάζει. Στη φαντασία μας πλάσαμε μια ειδωλολατρική εικόνα Θεού τιμωρού, ο οποίος ετοίμασε κτιστή φωτιά και επινόησε φρικτά βασανιστήρια για τους κολασμένους, ανάλογα με την αμαρτία και τα πάθη τους, ακριβοδίκαια κατά τον κόσμο.Ποιός μπορεί να δεχθεί ότι οι δυνάστες, οι άνομοι, οι φονιάδες, οι μεγαλύτεροι εγκληματίες δεν θα υπομείνουν τα ίδια ακριβώς βασανιστήρια στα οποία υπέβαλαν τους δικαίους και τους αδύναμους σε μια διαδικασία εκδίκησης; Αχ αυτή η φαντασία μας είναι ο καθρέφτης της κακίας και της εκδικητικότητας μας. Και επειδή δεν εννοούμε την Αγάπη την θεϊκή θα λάβουμε και εμείς ίσως τα ίσα και τα χειρότερα.

Λέγει ωστόσο ο αββάς Ισαάκ: "Εγώ δε λέγω, ότι οι εν τη γεέννη κολαζόμενοι τη μάστιγι της αγάπης μαστίζονται. Και τι πικρόν και σφοδρόν το της αγάπης κολαστήριον;" Ας μην νομίζουμε λοιπόν ότι αυτό το κολαστήριον πυρ της θεότητας, όπως θα το προσλάβουν όσοι δεν γνώρισαν τον Θεό αλλά ανόμησαν, θα είναι λιγότερο υποφερτό από κάθε φρικτό βασανιστήριο του κόσμου τούτου.Πόσο ανυπόφορη θα είναι αυτή η αγάπη, αυτή η ενέργεια της Θεότητας η οποία θα ενεργεί για την σωτηρία, αλλά θα μεγαλώνει την κόλαση και τον φόβο και τον πόνο της αγνωσίας! Μακάρι να καταλαβαίναμε ότι η κόλαση είναι εξ επόψεως ανθρώπου και όχι Θεού ο Οποίος όλους τους καλεί στην σωτηρία.Θα ζηλώναμε την σωτηρία μόνον από φιλότιμο για την αγάπη του Σωτήρα μας.

Η παραβολή πού σχετίζεται με την φοβερά μνεία της Δευτέρας Παρουσίας και πού θα ακούσουμε την Κυριακή, είναι αυτή του Ποιμένα Βασιλιά, πού διαχωρίζει μεταξύ προβάτων και εριφίων. Κριτήριο είναι η αγάπη και η στάση του καθενός μας απέναντι στους ελαχίστους αδελφούς του Χριστού. Η πείνα, η δίψα, η γυμνητεία, η ασθένεια, η αιχμαλωσία, όλος ο ανθρώπινος πόνος και η στάση μας απέναντι στους υποφέροντες έναν τέτοιο πόνο είναι το κριτήριο μας στο δικαστήριο του Θεού. Ουσιαστικά, το κριτήριο δεν είναι αυτή η αγάπη ως έννοια ή ως πράξη δυναμική, αλλά Αυτός ο ίδιος ο Κύριος είναι το Κριτήριο και η στάση μας απέναντι του, ως ετοίμων ή ανετοίμων στην ψυχή και τα έργα. Δύο άλλες όμοιες παραβολές, αυτή των δέκα παρθένων και του μη έχοντος ένδυμα δούλου, τονίζουν αυτήν την πραγματικότητα. Αυτές θέτουν την αγωνία:Έχουμε φώς;Έχουμε κατάλληλο ένδυμα γάμου; Είναι εστολισμένη η ψυχή μας με την πίστη και την προσδοκία του Νυμφίου και πάνω απ όλα την μονότροπη αγάπη για Αυτόν;Θεραπεύουμε την ψυχή μας την πεινώσα και διψώσα και γυμνή και ασθενούσα και φυλακισμένη με την άσκηση της αγάπης και της λαχτάρας και του πόθου ένωσης με τον μοναδικό Νυμφίο της; Ιδού το πρωτεύον κριτήριο: Ο Νυμφίος και η αγάπη για Αυτόν.

Ας θυμηθούμε εκείνη την φρικτή ώρα της Παρουσίας Του. Όταν θα φανερωθεί Εκείνος,ο πριν ατιμασμένος, σε όλη Του την δόξα και θα δούμε τις πληγές της Αγάπης Του, τα ηλότρητα χέρια και πόδια Του, την πλευρά την λογχευμένη, τους μώλωπες σε όλο Του το κατάστικτο Σώμα,τα σημάδια από τα αγκάθια μιας αγάπης η οποία έφτασε ως τον εξευτελισμό για μας. Όλες αυτές τις πληγές και τα σημεία των Παθών τα οποία κατ οικονομίαν κράτησε στο άχραντο Σώμα Του για να τις δείξει με υπερηφάνεια και χαρά στους αγγέλους κατά την Ανάληψη Του για να δοξάσουν εκείνοι και να μοιραστούν την χαρά Του για την αγάπη Του για το πλάσμα Του τον άνθρωπο.Εκείνη την ώρα θα δούμε αυτές τις πληγές τις οποίες εμπαίξαμε, παρεξηγήσαμε , αγνοήσαμε, προδώσαμε, τις θεωρήσαμε ήττα, ντροπή ακόμα και σημειολογικό μύθο και ως έως κάποιο σημείο ανύπαρκτες.Θα τις δούμε να περιβάλλονται με άφθαρτη δόξα και ενωμένες με την δόξα της θεότητας και εκεί οδυρμός και κοπετός και μεταμέλεια, αλλά χαρά και συγκίνηση για όσους "τα στίγματα του Χριστού" φέρουν σε όλη τους την ζωή.

Η εκκλησία δεν μας ετοιμάζει για την αντιμισθία του παραδείσου, ούτε για τον φόβο της κόλασης, αλλά για να δεχθούμε την βασιλεία Του. Αν κλείσουμε τώρα τα αυτιά μας και σκληρύνουμε τις καρδιές μας, αυτές θα απολιθωθούν πάγια και άτρεπτα και αιώνια, στο αιώνιο πυρ και θα χαθεί για πάντα η ευκαιρία να είμαστε κοντά Του.

Εκείνος,όταν παρέδιδε την παραβολή της Τελικής Κρίσης, μίλησε για κάποιους "κατηραμένους". Η αληθινή κατάρα , η οποία θα κατατρέξει τους αμετανόητους θα είναι μια σκληρή καρδιά, η οποία ούτε τον Θεό γνώρισε,ούτε χώρησε ποτέ τον πλησίον της...

π.Π

Πηγή

Επιλεγμένα αποσπάσματα από την Κατήχηση ΙΗ΄ του αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

        σχετικά με την ανάσταση των νεκρών

    

    Ρίζα κάθε καλού έργου είναι η ελπίδα της αναστάσεως. Η προσδοκία της ανταποδόσεως παρακινεί την ψυχή στην αγαθοεργία. Ο εργάτης που ελπίζει στο μισθό των κόπων του, είναι πρόθυμος να υπομείνει κάθε δυσκολία. Ενώ όσοι κοπιάζουν χωρίς την ελπίδα της αμοιβής, γρήγορα εγκαταλείπουν το έργο τους. Ο στρατιώτης που προσδοκά να βραβευθεί, είναι ετοιμοπόλεμος. Κανείς όμως δεν προθυμοποιείται να διακινδυνεύσει για χάρη ασύνετου βασιλιά, που δεν επιβραβεύει τα κατορθώματα των στρατιωτών του.

   Με παρόμοιο τρόπο και κάθε ψυχή, όταν πιστεύει στην ανάσταση και στη μέλλουσα ανταπόδοση, φροντίζει για τον εαυτό της. Ενώ όταν δεν πιστεύει στην ανάσταση και στη μέλλουσα κρίση, παραδίνεται στην αμαρτία και στην καταστροφή. Όποιος πιστεύει ότι το σώμα του θ’ αναστηθεί, δεν το μολύνει με ασέλγειες. Ενώ οποίος δεν πιστεύει στην ανάσταση, παραδίνεται στην αμαρτία και κακομεταχειρίζεται σαν ξένο το σώμα του. Είναι λοιπόν σημαντικό το δόγμα της Αγίας Εκκλησίας μας, που αναφέρεται στην ανάσταση των νεκρών. Είναι βασική διδασκαλία της Ορθοδοξίας μας. Και ενώ από πολλούς αμφισβητείται, από την αλήθεια επιβεβαιώνεται. Οι ειδωλολάτρες αμφισβητούν, οι Σαμαρείτες απιστούν, οι αιρετικοί διαστρεβλώνουν το δόγμα αυτό. Πολλές οι αντιρρήσεις. Μία όμως είναι η αλήθεια.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕ ΤΟΝ ΜΠΡΑΖΑΒΙΛ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΑΡΑΘΥΜΟ!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕ ΤΟΝ ΜΠΡΑΖΑΒΙΛ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΑΡΑΘΥΜΟ!

Με ηλεκτρονική τους επιστολή οι νέοι του Κογκό μας πληροφορούν ότι ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας αποφάσισε τελικά να απομακρύνει από την επισκοπή Μπραζαβίλ τον διαβόητο Παντελεήμονα Αράθυμο.

Φαίνεται ότι οι διαδηλώσεις εναντίον του κ. Αράθυμου, κατά την πατριαρχική επίσκεψη, διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στην απόφαση του Μακαριώτατου Αλεξανδρείας, επειδή διαπίστωσε, εκ του σύνεγγυς, πόσο ανεπιθύμητος είναι στο Μπραζαβίλ ο κ. Αράθυμος.

Δεν γνωρίζουμε αν η διαδήλωση εναντίον του κ Παντελεήμονα έπεισαν το Μακαριώτατο Αλεξανδρείας ότι πρέπει επιτέλους να απομακρύνει τον επίσκοπο κ. Παντελήμονα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Ματθ. κε, 31-46)

        

     Αγαπητοί μου αδελφοί, ακούστε για τη δεύτερη και φοβερή παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Έφερα στο νου μου την ώρα εκείνη και, καθώς αναλογίστηκα όσα πρόκειται τότε να συμβούν, κατατρόμαξα. Ποιος μπορεί να τα διηγηθεί; Ποια γλώσσα μπορεί να τα περιγράψει; Ποια αυτιά μπορούν να τα ακούσουν;

     Τότε ο Βασιλιάς της οικουμένης θα σηκωθεί από το θρόνο της δόξας Του και θα έρθει για να κρίνει όλους τους κατοίκους της γης, αμείβοντας με αιώνια μακαριότητα τους άξιους και τιμωρώντας με αιώνια κόλαση τους αμαρτωλούς! Όταν τα φέρνω αυτά στο νου μου, τρόμος με κυριεύει. Παραλύω ολόκληρος. Τα μάτια μου δακρύζουν. Η φωνή μου κόβεται. Τα χείλη μου παγώνουν. Η γλώσσα μου τρέμει. Οι λογισμοί μου σταματούν. Αν και ο φόβος με πιέζει να σωπάσω, αναγκάζομαι να μιλήσω για χάρη της δικής σας ωφέλειας.

    Θα συμβούν τόσο μεγάλα και τρομακτικά γεγονότα, που ούτε έγιναν από την κτίση του κόσμου, ούτε θα γίνουν σ’ όλες τις γενιές. Αν μία δυνατή βροντή πολλές φορές μας τρομάζει και μας κόβει τα πόδια, για σκεφτείτε, πώς θ’ αντέξουμε ν’ ακούσουμε τον ήχο εκείνης της σάλπιγγας, που θα ηχήσει στα ουράνια δυνατότερα από κάθε βροντή, για να ξυπνήσει όλους τους νεκρούς, δίκαιους και άδικους;

Άγιος Νικόλαος Πλανάς:

“Εγώ παιδί μου με την υπομονή τα έβγαλα πέρα τα τόσα σκάνταλα”

Άγιος Νικόλαος Πλανάς ”ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκότερος των ανθρώπων” – Εορτάζει στις 2 Μαρτίου

Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς (+1932), ένας άγιος των ημερών μας, ήταν άνθρωπος άκακος, απονήρευτος και με βαθειά ταπείνωση.
Έδειχνε μεγάλη υπομονή στους πειρασμούς και τις δοκιμασίες. Έλεγε κάποτε ο ίδιος συμβουλεύοντας μια πνευματική του κόρη:
“Εγώ παιδί μου με την υπομονή τα έβγαλα πέρα τα τόσα σκάνταλα που μου παρουσιαζόντουσαν”.
Εξηγεί σε μια «κόρη του» γιατί να μην θυμώνει και λέει: «και 'γω δεν ξέρω να μιλήσω; ξέρω, αλλά σκέφτομαι το αποτέλεσμα και έτσι σιωπώ».

Νέο ιστολόγιο (της "Φαίης";)

Ἐδῶ: https://tasthyras.wordpress.com/

Τα κατορθώματα του "Πρώτου" των Οικουμενιστών! --Ο εκκλησιαστικός διχασμός συνεχίζεται!

 Η Εκκλησία της Τσεχίας υπέρ του Μητροπολίτη Ονούφριου

Ακολουθώντας την έκκληση του Πατριαρχείου της Μόσχας, η Εκκλησία Τσεχίας και Σλοβακίας εξέδωσε οδηγία προς τους Κληρικούς της χώρας να μην συλλειτουργούν με Κληρικούς της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (OCU).

Ο Μητροπολίτης Πράγας κ. Μιχαήλ τόνισε ότι η Εκκλησία της Τσεχίας αναγνωρίζει μόνο την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, που πρόσκειται στο Πατριαρχείο της Μόσχας, και καλεί τον Κλήρο να μην συμμετέχει σε Ιερά Μυστήρια στα οποία λειτουργούν Ιερείς από την UOC.

Οι Ιεράρχες της Τσεχίας έχουν επανειλημμένως εκφράσει την στήριξή τους στην Εκκλησία της Ουκρανίας του Πατριαρχείου της Μόσχας.

Υπενθυμίζεται ότι ο Μητροπ. Τσεχίας είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Ουκρανία τον περασμένο Νοέμβριο προκειμένου να εκφράσει την υποστήριξή του στον Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ονούφριο.

Πηγή

Αφού όλα τα προβλήματα τα λύνει ο "Πρώτος", τί χρειάζεται η Σύνοδος Προκαθημένων;

Οικουμενικός σε Αντιοχείας:

''Ανώφελη η Σύναξη Προκαθημένων για την Ουκρανία''

Αιμίλιος Πολυγένης

     Έκκληση για σύγκληση Προκαθημένων για το θέμα της εκχώρησης αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία είχε απευθύνει προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αντιοχείας.
Επίσης ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Αντιοχείας, Πατριάρχης Ιωάννης απέστειλε προσωπικά επιστολή στον Οικουμενικό Πατριάρχη για διάλογο και Σύναξη Προκαθημένων σχετικά με το θέμα της Ουκρανίας.

Τι σημαίνει η φράση, Αιωνία η μνήμη

  

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
 (Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος)

      Σὲ ταλαιπωρεῖ τὸ ὅτι δὲν ξέρεις τὴ σημασία αὐτῶν τῶν λέξεων, ποὺ ἄκουγες πολλὲς φορὲς καὶ ὁ ἴδιος ἔλεγες ἐπάνω ἀπὸ τοὺς νεκρούς. Καὶ καλὰ κάνεις ποὺ ρωτᾶς. Ὅσο καλύτερα γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος τὴν ἀρχαία καὶ καλὴ ὀρθόδοξη πίστη μας, τόσο καὶ περισσότερο τὴν ἀγαπᾶ.
    «Αἰωνία ἡ μνήμη» σημαίνει: αἰώνια νὰ ὑπάρχει ἡ μνήμη γιὰ σένα. Ἄκουσα μιὰ φορὰ πὼς κάποιος στὸν ἐπικήδειο λόγο ἐπάνω ἀπὸ τὸν νεκρὸ φώναξε: «αἰωνία σου ἡ μνήμη στὴ γῆ!».   Παραξενεύθηκα σὲ μιὰ τόσο λανθασμένη ἑρμηνεία τῆς πίστης μας. Μὰ μπορεῖ κάτι νὰ εἶναι αἰώνιο στὴ γῆ, ὅπου ὅλα περνοῦν βιαστικὰ σὰν προσκεκλημένοι σὲ γάμο;
      Ὄντως, δὲν εὐχόμαστε στὸν νεκρὸ ἐντελῶς μηδαμινὸ πλοῦτο, ὅταν τοῦ εὐχόμαστε νὰ τὸν μνημονεύουν σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο, ὁ ὁποῖος καὶ ὁ ἴδιος πλησιάζει στὸ τέλος του; Ἀλλὰ ἂς ποῦμε πὼς τὸ ὄνομα κάποιου μνημονεύεται στὴ γῆ ἕως τὸ τέλος τοῦ χρόνου – τί κερδίζει αὐτὸς ἀπ’ αὐτό, ἐὰν ἡ μνήμη του στὰ οὐράνια ἔχει ξεχαστεῖ;
      Τὸ σωστὸ εἶναι νὰ ἐπιθυμοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ νεκροῦ νὰ μνημονεύεται αἰώνια στὴν αἰωνιότητα, στὴν αἰώνια ζωὴ καὶ στὸ Βασίλειο τοῦ Θεοῦ. Τοῦτο καὶ εἶναι τὸ νόημα τῶν λέξεων «αἰωνία σου ἡ μνήμη».
     Μιὰ φορὰ καυχήθηκαν οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ στὸν Δάσκαλό τους λέγοντας: «Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου» (Λουκ. 10,17). Καὶ ὁ Κύριος τοὺς ἀπάντησε νὰ μὴν χαίρονται γι’ αὐτὸ ἀλλά: «Χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Λουκ. 10,20), δηλαδὴ νὰ χαίρονται ἐπειδὴ τὰ ὀνόματά τους εἶναι γνωστὰ καὶ τὰ θυμοῦνται καὶ τὰ μνημονεύουν στὸ Οὐράνιο Βασίλειο τοῦ φωτὸς καὶ τῆς ζωῆς.
      Στὴν Ἁγία Γραφὴ συχνὰ λέγεται πὼς τὰ ὀνόματα τῶν δικαίων θὰ εἶναι γραμμένα στὸ βιβλίο τῶν ζωντανῶν, ἐνῶ τὰ ὀνόματα τῶν ἁμαρτωλῶν θὰ σβηστοῦν καὶ θὰ ξεχαστοῦν.

     Ἀπὸ τὴν ἱστορία περὶ τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου βλέπουμε ὅτι ὁ Κύριος λέει τὸ ὄνομα τοῦ Λαζάρου μὲ τὸ ὁλοκάθαρό Του στόμα, ἀλλὰ ἀποσιωπᾶ τὸ ὄνομα τοῦ ἄδικου πλουσίου. Ὁ Λάζαρος, σημαίνει, ὅτι μπῆκε στὸ Βασίλειο τῶν Οὐρανῶν, καὶ ἔλαβε τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ τὴν αἰώνια μνήμη , ἐνῶ ὁ ἁμαρτωλὸς πλούσιος ἔχασε καὶ τὸ βασίλειο καὶ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ὄνομα.
       Στὴ θεϊκὴ ἐπιστήμη καμιὰ φορὰ τὸ ὄνομα ταυτίζεται μὲ τὸν ἄνθρωπο. Στὴν Ἀποκάλυψη γράφεται: «Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας,… καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων χιλιάδες ἑπτά» (Ἀπ. 11,13). Ὑπὸ τὸν σεισμὸ τῆς γῆς πρέπει νὰ καταλάβουμε μεγάλους πειρασμούς, στοὺς ὁποίους οἱ ἑπτὰ χιλιάδες ἀνθρώπων ὑπέκυψαν, ἀποστάτησαν ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ ἔχασαν τὶς ψυχές τους. Τοῦτο σημαίνει ὅτι δὲν καταστράφηκαν μόνο τὰ σώματά τους –αὐτὸ εἶναι ἐλάχιστης σημασίας– ἀλλὰ οἱ ψυχὲς καὶ τὰ ὀνόματα. Τὰ ὀνόματά τους στὴν αἰωνιότητα ἐκμηδενίστηκαν καὶ σβήστηκαν ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν ζωντανῶν.
      Ὅποιος ἐπιθυμεῖ ἀθάνατη μνήμη στὴν αἰωνιότητα, ἐπιθυμεῖ εὐαγγελικὸ πράγμα. Ἐὰν κάποιος ἐπιθυμεῖ ἀθάνατο ὄνομα στὴ γῆ, θέλει ματαιόδοξο πράγμα. Νὰ ξέρεις ὅτι πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἀθόρυβα καὶ χωρὶς νὰ τοὺς προσέξουν πέρασαν αὐτὴ τὴ ζωή, ἀπέκτησαν ἀθάνατο ὄνομα σ’ ἐκεῖνο τὸν κόσμο. Νὰ σκέπτεσαι περὶ αὐτοῦ, ἀδελφὲ Μελέτιε, καὶ ὁ Θεὸς θὰ σοῦ ἀποκαλύψει ἀκόμα πολλά. Καὶ ὅταν ἀκούσεις γιὰ τὸ δικό μου θάνατο, πὲς στὴν προσευχή σου: «Αἰωνία του ἡ μνήμη»!

Εἰρήνη καὶ ὑγεία ἀπὸ τὸν Κύριο.

Πηγή

Κυριακή Αποκρέω (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Ματθ. κε΄ 31-46)

Ὑπόμνημα εἰς τόν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖο, ὁμιλία ΟΘ΄

α΄. Τὴν περικοπὴν αὐτὴ τὴ γλυκύτατη, ποὺ δὲ σταματοῦμε νὰ τὴν ἐπαναφέρωμε ἀδιάκοπα, ἄς τὴν ἀκούσωμε τώρα μὲ κάθε προσοχὴ καὶ κατάνυξη· ἀποτελεῖ καὶ τοῦ λόγου εὔλογη κατάληξη. Γιατὶ κάμει σ’ αὐτὴν πολὺ λόγο γιὰ τὴν φιλανθρωπία καὶ τὴν ἐλεημοσύνη. Γι’ αυτὸ καὶ πιὸ μπροστὰ μίλησε γι’ αὐτὴ μὲ διάφορους τρόπους ἀλλὰ ἐδῶ καθαρώτερα κι ἐντονώτερα. Γιατὶ δὲν παρουσιάζει ἐδῶ δύο ἤ τρία ἤ πέντε πρόσωπα ἀλλὰ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη. Μόλο ποὺ οἱ προηγούμενες ποὺ παρουσίαζαν δύο πρόσωπα, δὲν παρουσιάζαν αὐτὰ τὰ δύο μόνο, ἀλλὰ ἀκριβῶς δύο κατηγορίες, ὅσους παρακούουν καί ὅσους ὑπακούουν. Ἀλλὰ ἐδῶ μεταχειρίζεται τὸ λόγο πιὸ φανερὸ καὶ κατὰ τρόπο ποὺ προκαλεῖ περισσότερη φρίκη. Γι’ αὐτὸ δὲν λέγει Μοιάζει ἡ Βασιλεία ἀλλὰ ὁλοφάνερα παρουσιάζει τὸν ἑαυτὸ του, λέγοντας Ὅταν ἔρθη ὁ Γιὸς τοῦ ἀνθρώπου μὲ ὅλη τὴ δόξα του. Γιατὶ τώρα ἔχει ἔρθει χωρὶς τιμή, μὲ βρισιὲς καὶ περιγέλασμα, τότε θὰ καθίση στὸ θρόνο τῆς δόξας του. Μνημονεύει ἀδιάκοπα τὴ δόξα. Ἐπειδὴ ἦταν κοντά ὁ σταυρός, πρᾶγμα ποὺ νομιζόταν ἐπονείδιστο, γι’ αὐτὸ τονώνει τὸν ἀκροατὴ καὶ φέρνει μπροστὰ στὰ μάτια του τὸ δικαστήριο καὶ στήνει γύρω ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη. Καὶ δὲ δίνει μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο μόνο φοβερότητα στὸ λόγο ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ νὰ δείχνη τοὺς οὐρανοὺς ν’ ἀδειάζουν. Γιατὶ θὰ εἶναι μαζί του ὅλοι οἱ ἄγγελοι, λέει, γιὰ νὰ μαρτυροῦν τὶς ὑπηρεσίες των σὰν ἀπεσταλμένοι τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα θὰ προκαλῆ τὴ φρίκη ἡ μέρα ἐκείνη.

Και άλλη «σφαλιάρα» εξ Αλεξανδρέων πόλις...

 

 Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας δεν αναγνωρίζει την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας», ούτε μνημονεύει τον «προκαθήμενό» της Επιφάνιο στα Δίπτυχα.

Συλλειτουργούν με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, οι Μητροπολίτες Κανάγκας Θεοδόσιος, Κατάγκας Μελέτιος, Κινσάσας Νικηφόρος, και οι Επίσκοποι Αμαθούντος (Κύπρου) Νικόλαος και Βαβυλώνος Θεόδωρος.

<

Προσοχή! Σχέδιο διαστρέβλωσης των προφητειών

Ρακοβαλή Αθανάσιου

Αφελείς συμπεριφορές και διαδόσεις φημών.

Κοντά στο 1992 κυκλοφόρησε η φήμη ότι θα ξεκινήσει ένας μεγάλος πόλεμος, στον οποίο θα μπλεχτεί και η Ελλάδα, γιατί τότε έπεφταν δύο πασχαλιές μαζί, όπως είχε προφητέψει ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Πράγματι τότε συνέπιπταν ημερολογιακά δύο μεγάλες γιορτές μαζί, το Πάσχα και ο Ευαγγελισμός και αυτό θεωρήθηκε από κάποιους σαν ερμηνεία της προφητείας του αγίου. Η φήμη διανθιζόταν και με άλλες λεπτομέρειες…

Τα ψεύδη περι αποφάσεως της Α΄ Οικουμενικῆς Συνόδου υπέρ του Ιουλιανού ημερολογίου

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Οἱ Γ.Ο.Χ. ἀλλὰ καὶ οἱ γνωστοὶ πιὰ ἱερεῖς καὶ μοναχοὶ ποὺ τοὺς γλυκοκοιτάζουν, βλέποντας ὅτι τὸ ἐπιχείρημά τους περὶ ἡμερολογίου ἔχει ἀναιρεθεῖ, ἀντὶ νὰ ἀποδεχτοῦν τὸ μήνυμα μας γιὰ ἀγῶνα ἐναντίον τῆς αἱρέσεως ἀνεξαρτήτως ἡμερολογίου καὶ ἐκτὸς σχισμάτων καὶ παρασυναγωγῶν, ἐφεῦραν ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖο διδάσκουν στὴν ὁμιλίες καὶ στὶς διαδικτυακὲς ἀναρτήσεις ποὺ κάνουν: ὅτι δηλ. ἡ Α΄ οἰκουμενικὴ σύνοδος θέσπισε ὄχι μόνο τὸ Πασχάλιο ἀλλὰ καὶ τὸ Ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο.

      Στὸ βιβλίο «Οὐ βουλόμεθα ζῆν ψευδολογοῦντες» ποὺ πρόσφατα ἐκδόθηκε, παρουσιάσαμε μὲ ἱστορικὰ στοιχεῖα μέχρι στιγμῆς μὴ ἀναιρετέα, ὅτι μολονότι στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ θεσπίστηκε τὸ Πασχάλιο, χρειάστηκε καιρὸς μέχρι νὰ ἐφαρμοστεῖ ὁ κοινὸς ἑορτασμός του καί, παρόλα αὐτά, ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας δὲν διεσπάσθηκε. Δυστυχῶς τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δὲν εἰσακούσθηκαν οὔτε κὰν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν.

Τώρα θὰ παρουσιάσω νέα στοιχεῖα ποὺ δείχνουν ὅτι εἶναι ψευδὲς τὸ ἐπιχείρημα περὶ θεσπίσεως ἡμερολογίου ἀπὸ τὴν Α΄ οἰκουμενική (ποὺ οἱ Γ.Ο.Χ. τὸ ἔχουν ὡς «ἅγιο» Ἡμερολόγιο), ὄχι μόνο γιατὶ δὲν μᾶς ἔχει διασωθεῖ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ μία τέτοια πληροφορία, ἀλλὰ γιατὶ καὶ τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα τὸ διαψεύδουν. Ὡς ἀπόδειξη τῆς θέσεώς μου φέρνω τὸ χρονικὸ τοῦ μοναχοῦ Γεωργίου τοῦ Συγγέλλου (8^ος αἰ. Σύγγελος ὀνομάσθηκε γιατὶ διορίσθηκε πρωτοσύγγελος τοῦ πατριάρχου ἁγ. Ταρασίου) τὸ ὁποῖο παρέλαβε καὶ συνέχισε ὁ ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ὁμολογητής (12 Μαρτίου) στὴν γνωστὴ χρονογραφία του.

Εκκλησιαστικός διχασμός στην Ουκρανία.

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης

    Τον 16ο αιώνα το Ορθόδοξο ποίμνιο που κατοικούσε στην περιοχή της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας υπήχθη στην Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόβσκ (1595), η οποία υποχρέωσε την ένωσή της με την παλαιά Ρώμη. Έτσι προέκυψαν οι λεγόμενοι Ουνίτες και σταδιακά απέκτησαν δυτικόφιλη συνείδηση, ώστε κατά τον 20ο αιώνα να γίνουν οι μεγαλύτεροι πολέμιοι της Ρωσίας,  τόσο επί κομμουνιστικής εποχής όσο και μετά από αυτήν. Αυτοί μαζί με Ρωμαιοκαθολικούς κατοικούν στην Δυτική Ουκρανία, την περιοχή δηλαδή που προκομμουνιστικά κατείχαν οι Αψβούργοι.

   Το οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της χώρας βρίσκεται στην ανατολική Ουκρανία. Εκεί, οι δεσμοί με την Ρωσία είναι παραδοσιακά πολύ ισχυροί. Οι κάτοικοί της είναι Ορθόδοξοι, με αγαστή υπαγωγή της Εκκλησίας τους στην οριζόμενη από το Πατριαρχείο Μόσχας Σύνοδο. Εκεί συνέβησαν και οι πρώτες συγκρούσεις όταν το 2013 επικράτησαν στο Κίεβο οι φιλοδυτικοί.

Γαλλία: Καταργούνται η «μαμά» και ο «μπαμπάς» – Τα παιδιά θα έχουν «γονέα 1» και «γονέα 2»

ΣΗΜΕΙΑ των ΚΑΙΡΩΝ!

    Για να ικανοποιήσει την κοινότητα των ομοφυλοφίλων και να αντιμετωπίσει τον κοινωνικό ρατσισμό, ο Γάλλος πρόεδρος Μανουέλ Μακρόν και η κυβέρνηση του κατέθεσαν τροπολογία που αλλάζει τα οικογενειακά δεδομένα. Στις αιτήσεις εγγραφής στα σχολεία, αντί για «Ονομα Πατρός» και «Ονομα Μητρός» θα αναγράφεται «Γονέας 1» και «Γονέας 2».

Ο Γεν. Γραμματέας της ΠΕΘ Παναγιώτης Τσαγκάρης για τις εξελίξεις γύρω από τα Θρησκευτικά

Ζωηφόρος

Σκέψεις σε βασικό επιχείρημα των Γ.Ο.Χ. σχετικά με το Παλαιό Ημερολόγιο

    Ὅσα κείμενα κι ἂν παρουσιάσουμε, οἱ Γ.Ο.Χ. συνεχίζουν μετὰ μανίας τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἡμερολογιακῆς "λατρείας", μόνο ποὺ μεταθέτουν τὰ ἐπιχειρήματά τους, συνδέοντας τὸ Ἡμερολόγιο μὲ τὸ ἀνύπαρκτο δόγμα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῷ ἡμερολογίῳ, τὸ Κανόνιο τοῦ Πάσχα κ.λπ.

    Ὅλα αὐτὰ ἔχουν ἀπαντηθεῖ, ἀλλὰ οἱ Γ.Ο.Χ. τὰ ξεχνοῦν, καὶ μὲ νέες δημοσιεύσεις τους ἐπανέρχονται εἰς τὰ ἴδια, ὅπως σὲ πρόσφατη δημοσίευση (ἐδῶ), ὄχι μόνο γιὰ νὰ συγκρατήσουν τοὺς ὀπαδούς τους, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ προσελκύσουν μὲ τὴν παραπλάνηση, ὅσους πιστοὺς ἔχουν ἀγανακτήσει ἀπὸ τὶς συνεχεῖς προδοσίες ἢ τὴν συνεχιζόμενη ἀδιαφορία τῶν "ὀρθοδόξων" ποιμένων!

   Ἐπαναλαμβάνουμε λοιπόν δύο δημοσιεύσεις τοῦ π. Εὐθυμίου γιὰ τοὺς πιστοὺς ποὺ κλονίζονται ἀπὸ τὰ ψεύδη καὶ τὶς παραπλανητικὲς δημοσιεύσεις τῶν Γ.Ο.Χ., γιατὶ εἶναι σαφὲς πλέον ὅτι, ἂν ὁ ἀγώνας κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καρκινοβατεῖ, μία ἀπὸ τὶς αἰτίες εἶναι ὁ ἐπηρεασμὸς πιστῶν (ποὺ ἀποτειχίστηκαν ἢ σκέπτονται νὰ ἀποτειχιστοῦν)  ἀπὸ τὶς θεωρίες τῶν ἀντιμαχομένων παρατάξεων τῶν Γ.Ο.Χ.

 Τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

     Τὸ κίνητρο τοῦ κειμένου αὐτοῦ εἶναι ἡ πρόσφατη συνομιλία μου μὲ κάποιον ἀδελφό, ὁ ὁποῖος ἦταν θιασώτης καὶ λάτρης θὰ λέγαμε τοῦ Π.Η.  Ἡ δὲ δημοσίευσις τῶν σκέψεων αὐτῶν ἀποσκοποῦν στὸν εὐρύτερο προβληματισμό, ὅσων ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἀλήθεια ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου.

Ἰσχυρίζετο λοιπόν, ὁ ἐν λόγῳ ἀδελφός, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμε εἰς τὸ Π.Η., διότι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ Ν.Η. ἔγινε ἀπὸ Μασώνους καὶ αἱρετικοὺς Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπισκόπους καί, κυρίως, διότι

Σκέψεις καί προβληματισμοί σχετικά μέ τό Παλαιό Ημερολόγιο καί αναφορά στήν σύγχρονη εκκλησιαστική κατάστασι

Τοῦ ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

         Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖο θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ ἡμερολογίου, δὲν εἶναι τόσο ἡ ἐμμονὴ τῶν Γ.Ο.Χ. εἰς τὸ Ἰουλιανὸ Παλαιὸ ἡμερολόγιο, οὔτε οἱ πλάνες εἰς τὶς ὁποῖες ἔχουν περιπέσει ἐξ αὐτῆς τῆς ἐμμονῆς, ἀλλὰ τὸ ὅτι αὐτὴ ἡ ἀσθένεια ἔχει, τρόπον τινά, μεταδοθῆ, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔχει ἐπηρεάσει καὶ κάποιους ἀποτειχισμένους ἀπὸ τὴν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ θεωροῦν καὶ αὐτοὶ τὸ θέμα τοῦ Ἡμερολογίου σὰν κάτι οὐσιῶδες, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὄχι τὸ νὰ ἀκολουθοῦμε ὅλοι ἕνα Ἡμερολόγιο, ἀλλὰ ὅτι αὐτὸ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ εἶναι τὸ Παλαιό (Ἰουλιανό).
Συμβαίνει ἐπίσης συχνὰ οἱ Ἀποτειχισμένοι αὐτοὶ ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, νὰ συμπεριφέρωνται ἀνάρμοστα σὲ ὅσους δὲν διακατέχονται ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀσθένεια καὶ τὸ σύνδρομο τοῦ ἡμερολογίου, μὲ σκοπὸ νὰ ἐπιβάλλουν τὶς ἀπόψεις των, νὰ τοὺς ἐπηρεάσουν καί, τρόπον τινά, νὰ ἀποδεχθοῦν ὡς ὀρθὸν κάτι τὸ ὁποῖον δὲν πιστεύουν.

Θρησκευτική διπλωματία η "ευλογημένη" διγλωσσία της Νέας Εποχής του Οικουμενισμού

Στο ίδιο τραπέζι θα καθίσουν εκπρόσωποι του Ισλάμ, Ραβίνοι, Παπικοί, Μητροπολίτες και Αγιορείτες για την θρησκευτική διπλωματία

«ΕΣΤΩ ΔΕ ΗΜΩΝ ΤΟ ΝΑΙ, ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΥ, ΟΥ»

katanixis.gr: Στην μετα-Κολυμπάρια εποχή ο διαθρησκειακός διάλογος έχει εκτραπεί εντελώς.

Όπως τον προηγούμενο αιώνα το κέρδος των διαλόγων ήταν η επιχείρηση συνοδικής κατοχύρωσης της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, έτσι στην μετα-Κολυμπάρια εποχή, τα όργανα της νέας εποχής εργάζονται πυρετωδώς για να συνεχίσουν παραπέρα.

Η στάση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο Ουκρανικό, δημιούργησε σχίσμα στην Εκκλησία και γεννά συνέπειες σε όσους κοινωνήσουν με τους ακοινώνητους σχισματικούς της Ουκρανίας. Αυτό επιβάλλουν οι κανόνες της Εκκλησίας.

Άραγε τι επιτίμια επιβάλλουν σε όσους συμπροσεύχονται με αιρετικούς και αλλοθρήσκους;

Να βάλουμε το θέμα των διαλόγων στη σωστή του βάση λοιπόν και μετά έχει ο Θεός.

Στο ίδιο τραπέζι θα καθίσουν εκπρόσωποι του Ισλάμ, Ραβίνοι, Ρωμαιοκαθολικοί, Μητροπολίτες και Αγιορείτες για την θρησκευτική διπλωματία

Δεν είναι η πρώτη φορά που στο ίδιο τραπέζι θα καθίσουν εκπρόσωποι θρησκειών για να συζητήσουν κρίσιμα θέματα για την θρησκευτική διπλωματία και την εκκλησιαστική στρατηγική που θα πρέπει να χαραχθεί ενόψει των παγκόσμιων προκλήσεων.

Οικουμενιστική καραμέλα στα βλάσφημα στόματα των Οικουμενιστών ο λόγος του Κυρίου: «Ίνα πάντες εν ώσι»!

Αρχιεπίσκοπος:  Η Ορθόδοξη θεολογία και πράξη προβάλλει ως απαραίτητο μέσο διπλωματίας τον διάλογο

  "Π.Π.": Ὅσες φορὲς κι ἂν ἀποδειχθεῖ ὅτι ἄλλο ἐννοεῖ ὁ Κύριος μὲ τὸν «ἵνα πάντες ἓν ὦσι», οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἀρχιεπίσκοποι καὶ Πατριάρχες θὰ τὸν χρησιμοποιοῦν γιὰ τὴν προώθηση τῶν ἀντι-ευαγγελικῶν Διαλόγων (ὅπως γίνονται) καὶ τοὺς ἄλλους οἰκουμενιστικούς τους σκοπούς.

     Μετὰ τὸ ρεπορτάζ τοῦ Μάκη Αδαμόπουλου δεῖτε τὴν ἑρμηνεία τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱερόθεου.

 Ρεπορτάζ για το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Μάκης Αδαμόπουλος

 Φωτογραφίες: eurokinissi

    «Η Ορθόδοξη θεολογία και πράξη προβάλλει ως απαραίτητο μέσο διπλωματίας τον διάλογο» τόνισε, μεταξύ άλλων, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος κατά τον χαιρετισμό του σήμερα το πρωί στην Διημερίδα: «Αποτύπωση Αρχών Πολιτικής και προτάσεις χάραξης Στρατηγικής για την άσκηση Θρησκευτικής και Εκκλησιαστικής Διπλωματίας» που διοργανώνει το υπουργείο Εξωτερικών στο Αμφιθέατρο Γ. Κρανιδιώτης.

Τελεσίγραφο Σέρβων στον Βαρθολομαίο! Προς διακοπή κοινωνίας με το Φανάρι!

  Δεν συγκινήθηκαν κατά πως φαίνεται οι Σέρβοι από την συνέντευξη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου σε δικό τους μέσο πριν από λίγες μέρες στην οποία προσπάθησε μεταξύ άλλων να τους καθησυχάσει και να εξηγήσει όσα έγιναν στο ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα.

    Το Γραφείο Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εξέδωσε δήλωση, η οποία, μεταξύ άλλων, τονίζει ότι η μόνη εκκλησία που αναγνωρίζει το Πατριαρχείο Σερβίας στην Ουκρανία, είναι η κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριο.

  Μιλάει για εισβολή (εισπήδηση) του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στο έδαφος της Ρωσικής Εκκλησίας την οποία χαρακτηρίζει ως αντικανονική, απορρίπτει την «Σύνοδο ενοποίησης» του Κιέβου στις 15 Δεκεμβρίου και τονίζει πως με όλα αυτά «σκάφτηκε ακόμα πιο βαθιά η τάφρος της αλλοτρίωσης και της κοινωνικής αποσύνθεσης στη δυστυχισμένη χώρα της Ουκρανίας».

     Το σημαντικότερο όλων όμως είναι πως καλούνται οι Σέρβοι ιεράρχες και κληρικοί να απέχουν από τη λειτουργική και κανονική επικοινωνία όχι μόνο με τον επικεφαλής της νεοσυσταθείσης εκκλησίας και άλλων Επισκόπων όπως αυτός, αλλά και με τους συναδέλφους και τους ιερείς και κληρικούς που συλλειτουργούν μαζί τους. Κάτι που σημαίνει επομένως και με τους εκπροσώπους του Οικουμενικού Πατριαρχείου!!!!

   Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ζητά επίσης από τον Οικουμενικό Πατριάρχη να επανεξετάσει τις αποφάσεις του για να αποκαταστήσει την «ευλογημένη ειρήνη και ενότητα των τοπικών αγίων του Θεού Εκκλησιών του Θεού».

     “Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, το Νοέμβριο του περασμένου έτους, η πρώτη από τις Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες απάντησε επισήμως, σε υψηλότερο επίπεδο (Σύνοδος της Ιεραρχίας), σχετικά με την πρόθεση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως εσκεμμένα και αυθαίρετα, σαν “ο πρώτος χωρίς ίσους” (primus sine paribus), και όχι ο “πρώτος μεταξύ ίσων” («primus inter pares»), να «λυθούν» τα προβλήματα της εκκλησίας στο ουκρανικό έδαφος και ζήτησε να μην το κάνουν, αλλά να βοηθήσει πραγματικά στην επίλυση της κρίσης στον αδελφικό διάλογο με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και σε συνεννόηση με τις υπόλοιπες Εκκλησίες.

     Δυστυχώς, η φωνή της Σερβικής Εκκλησίας παρέμεινε «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»: δεν υπήρχε απάντηση από την Κωνσταντινούπολη – μόνο η θανατηφόρα σιωπή. Στη συνέχεια η Ιερά Σύνοδος της Σερβικής Εκκλησίας στράφηκε στην Κωνσταντινούπολη με μια νέα έκκληση να μην βιάζεται αλλά να ενεργεί με πνεύμα ενότητας, αδελφικής αγάπης και ευθύνης όχι μόνο για την Εκκλησία στην Ουκρανία αλλά και για την ενότητα της Ορθοδοξίας στο σύνολό της. Η αντίδραση ήταν η ίδια – θανατηφόρα σιωπή. Στη συνέχεια, ο Άγιος Πατριάρχης της Σερβίας στη Θεσσαλονίκη προσωπικά προφορικά μίλησε με τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης για το ίδιο πράγμα – δυστυχώς, με το ίδιο αποτέλεσμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η Σερβική Εκκλησία, για τη θέση της και τα βήματά της, ενημέρωνε κάθε φορά όλες τις τοπικές αδελφές Εκκλησίες” αναφέρει στο πρόλογο η ανακοίνωση και στην συνέχεια θέτει 5 σημεία τα οποία συνοπτικά συμπεριλαμβάνουν τα εξής:

   1. Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει την αντικανονική «εισβολή» της Αυτού Αγιότητας του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης στο κανονικό έδαφος της Αγίας Ρωσικής Εκκλησίας.

  2. Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει ως ανακηρυγμένη την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας», αλλά θεωρεί πως από κανονική άποψη δεν υπάρχει. Οι σχισματικοί παρέμειναν διαφωνούντες. Η μόνη Εκκλησία που γνωρίζει και αναγνωρίζει η Σερβική Εκκλησία είναι η κανονική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, με επικεφαλής τον πιο ευλογημένο Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριο.

   3. Η Εκκλησία της Σερβίας δεν αναγνωρίζει το λάθος που ονομάζεται «σύνοδος ενότητας» του Κιέβου. Οι σκηνές, ολόκληρο το περιβάλλον και το παρασκήνιο αυτής της περίεργης συγκέντρωσης, για να μην εκφραστούμε πιο σκληρά, είναι γνωστές, λίγο πολύ, σε όλους. Αυτό, κατ' ουσίαν, αφορά την αντι-ενοποιητική και διαχωριστική ψευδή συγκομιδή, η οποία έσκαψε βαθύτερα την τάφρο της αλλοτρίωσης και της αποσύνθεσης της κοινωνίας της ατυχής χώρας της Ουκρανίας. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Σερβική Εκκλησία θεωρεί ότι οι αποφάσεις της είναι αντικανονικές και άκυρες.

     4. Η Εκκλησία της Σερβίας δεν αναγνωρίζει τους σχισματικούς επισκόπους. Η Σερβική Εκκλησία δεν αναγνωρίζει ότι ο Ντιμένκο (Επιφάνιος) είναι ακόμη επίσκοπος, και ακόμη περισσότερο προκαθήμενος της αυτοκέφαλης Εκκλησίας

     5. Και, τέλος, η Εκκλησία της Σερβίας αναγκάζεται τακτικά να συστήσει στους Σεβασμιώτατους Ιεράρχες και κληρικούς να απέχουν από λειτουργική και κανονική κοινωνία, όχι μόνο με τους παραπάνω, τον Επιφάνιο (Dumenko) και εκείνους που είναι μαζί του, αλλά και με τους συλλειτουργούντες και τους έχοντες κοινωνία με εκείνους, σύμφωνα με την αρχή των ιερών κανόνων σύμφωνα με την οποία όσοι επικοινωνούν με εκείνους που εκδιώκονται και οι ίδιοι καθίστανται έξω από την επικοινωνία.

     Στο τέλος της ανακοίνωσης αναφέρεται πως η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ζητά και παρακαλεί τον Αγιώτατο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως να επανεξετάσει την απόφασή του και να αποκατασταθεί η ευλογημένη ειρήνη και η ενότητα των τοπικών Εκκλησιών…

πηγή