Βουλευτής των εθνομηδενιστών του ΣΥΡΙΖΑ απειλεί Μητροπολίτη!!!

Βουλευτὴς ἀπειλεῖ τὸν Σεβ. Χίου Μᾶρκον;

σ.σ. Ο βουλευτής του εθνομηδενιστικού και αντίχριστου αποκόμματος ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Μιχαηλίδης τραβάει την υπόθεση με τον ΗΡΩΑ ιερέα που είχε το θάρρος να του δείξει και εμπράκτως τι ήταν αυτό που έκανε όταν ψήφισε υπέρ της προδοτικής «συμφωνίας των Πρεσπών». Θα προσφύγει εναντίον του Σεβασμιώτατου Χίου Μάρκου στο θρησκευτικό παράρτημα των ΗΠΑ που ευρίσκεται στην Τουρκία. Αντί να περιέλθει σε περισυλλογή, ντροπή και μετάνοια για αυτό που έκανε, ο Μιχαηλίδης ζητάει και τα ρέστα! Και γιατί να μην ζητάει τα

Να ξεχνάς...

      Να ξεχνάς ευγενικά

                          πόσα έδωσες... 

                Να θυμάσαι ευλαβικά

                                      πόσα πήρες...

 

Πηγή

Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής της ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ (:Γαλ. 3,22- 4,5)

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

   «Συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι(:τώρα όμως έγινε με τον νόμο το εντελώς αντίθετο από τη δικαίωση. Ο γραπτός νόμος του Θεού δηλαδή έκλεισε ολοκληρωτικά τα πάντα κάτω από την αμαρτία, για να ποθήσουν οι άνθρωποι τον ιατρό και σωτήρα· και έτσι η ευλογία που υποσχέθηκε ο Θεός, να δοθεί με την πίστη στον Ιησού Χριστό σε όλους όσους πιστεύουν)» [Γαλ.3,22].

    Εάν η υπόσχεση του Θεού είχε δοθεί μέσω του μωσαϊκού νόμου, εύλογα θα φοβόσουνα μήπως, εκπίπτοντας από τον νόμο, εκπέσεις και από τη δικαίωση· εάν όμως για τον λόγο αυτόν δόθηκε, για να περικλείσει τα πάντα, δηλαδή για να ελέγξει και να δείξει τις αμαρτίες τους, όχι μόνο δεν σε εμποδίζει να επιτύχεις την υπόσχεση, αλλά και συνεργεί στο να την επιτύχεις. Αυτό λοιπόν δηλώνοντας έλεγε τα παραπάνω λόγια ο Παύλος· διότι επειδή οι Ιουδαίοι δεν αισθάνονταν, ούτε την άφεση επιθυμούσαν, έδωσε τον μωσαϊκό νόμο ώστε να ελέγχει για τα τραύματα, για να ποθήσουν τον Ιατρό· διότι το ρήμα «συνέκλεισεν» σημαίνει «έλεγξε», και αφού έλεγξε, κρατούσε αυτούς σε φόβο.

Τα πνευματικά ελλείμματα της πολιτικής και των πολιτικών

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικής–

 Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ  

Εκείνος που δηλώνει ότι θέλει να είναι πολιτικός εκπρόσωπος του λαού σημαίνει ότι είναι έτοιμος να εγκαταλείψει τα ίδια συμφέροντα και να κάνει θυσίες για τον λαό.

Σημαίνει ότι αισθάνεται την ανάγκη να προσφέρει στους άλλους τον εαυτό του, τον λόγο του, τον κόπο του, τον χρόνο του, τα πνευματικά και σωματικά του προσόντα, ολόκληρη τη ζωή του, την αγάπη, το ενδιαφέρον του, τις αρετές που διαθέτει, για να βοηθήσει την κοινότητα που θέλει να εκπροσωπήσει.

Σημαίνει επίσης ότι νοιάζεται τους άλλους,  λυπάται και πονάει για τη διαιώνιση των προβλημάτων τους και αισθάνεται την ανάγκη να

«ΔΥΝΗΤΙΣΜΟΣ: Το έλλειμμα Ορθόδοξης πορείας»

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Με την εισβολή του οικουμενισμού στην Ορθόδοξη Εκκλησία, άρχισαν και στην Ελλάδα μεθοδευμένες κινήσεις για την αλλοίωση της ορθόδοξης νοοτροπίας του λαού. Όλες αυτές ο κινήσεις–ενέργειες καλλιεργούσαν δήθεν την εμβάθυνση της Ευαγγελικής αγάπης, ενώ στο βάθος ήθελαν την σταδιακή διολίσθηση του πληρώματος στον οικουμενισμό, στην Νέα Τάξη Πραγμάτων (Παγκοσμιοποίηση). Η προσδοκία, ότι η μη εφαρμογή του 15^ου Κανόνα της Α-Β Συνόδου θα διατηρήσει την ενότητα της Εκκλησίας αποδείχθηκε λάθος. Η Πατερική σκέψη-νόημα του 15^ου Κανόνα, ως εγγύηση των πνευματικών ορίων – συνόρων της Ορθοδοξίας, περιφρονήθηκε, απαξιώθηκε και οδηγήθηκε στο περιθώριο της Εκκλησιαστικής πρακτικής.

Το πνεύμα της σωτηριώδους δράσης του 15^ου Κανόνα αντικαταστάθηκε από τη λεγόμενη «Δυνητική» εφαρμογή του.

Το χειρότερο, ότι αυτή η «Δυνητική» θεωρία αποκτά δραματικότερες διαστάσεις. Όχι μόνο αμφισβητείται στην πράξη ο 15^ος Κανόνας αλλά και αυτή η «Δυνητική» άποψη του βάλλεται από «αναθεωρητές», που ισχυρίζονται ότι ισχύει μόνο για κληρικούς!

Θα δούμε, ακόμη, πολλές μολυσματικές φλύκταινες πάνω στο σώμα του πληρώματος. Όχι μόνο βιώνουμε την δημιουργία Μετα-Πατερικής γενιάς αλλά, βιώνουμε, και την παρερμηνεία της σημασίας του 15^ου Κανόνα.

       Μια πρόσφατη Αποτείχιση, ο «Δυνητικός» διαφωτισμός που εκφράζεται από τους Πατέρες της Θεσ/κης, π. Θεόδωρο Ζήση και π. Νικ. Μανώλη, την χαρακτήρισε ως άλογη χωρίς κανονική υπόσταση. Αυτή η ψευδεπίγραφη «οικονομία», λειτουργεί ως περαιτέρω «επώαση» της αιρέσεως του οικουμενισμού.

Αυτός ο νέο-πατερικός «Δυνητικός» διαφωτισμός άρχισε να λειτουργεί ως θάμπωμα ή απώλεια του ιστορικού, εκκλησιολογικού και θεολογικού ορίζοντα της Εκκλησίας.

Η σύγχρονη παρερμηνεία της Πατερικής Ορθοδοξίας δεν διστάζει να φθάσει και στην αμφισβήτηση της Αποτειχίσεως των λαϊκών. Η θεολογική και εκκλησιολογική διάψευση του «Δυνητισμού» όπως απέδειξε η «σύνοδος» της Κρήτης, δημιούργησε μια διπλή πρόκληση: Από τη μια το γιγάντωμα του οικουμενισμού και από την άλλη την αρνητική εξέλιξη του «Δυνητισμού». Έρχονται οι ημέρες, που η Εκκλησία των εσχάτων, ίσως χρειασθεί να βγει στην ερημιά, όπως η γυναίκα της αποκάλυψης (Κεφ. 12). 

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Οι Άγιοι και η τιμή τους στην ιστορία της Εκκλησίας

† Πατρός Ἀντωνίου Ἀλεβιζόπουλου

    Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι πολὺ βασικό, γιατί ὅλες οἱ προτεσταντικὲς αἱρέσεις ἀσκοῦν σφοδρότατη κριτικὴ ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας, ὑποστηρίζοντας πὼς ἐμεῖς λατρεύουμε τοὺς ἁγίους καὶ προσβλέπουμε σ' αὐτοὺς γιὰ σωτηρία, ὄχι στὸν Σωτῆρα Χριστό!

      Εἶναι λοιπὸν πoιμαντικὴ ἀνάγκη νὰ ἐξηγήσουμε μὲ ποιὰ ἔννοια ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τιμᾶ τοὺς ἁγίους καὶ ποὺ τελικὰ μεταβαίνει αὐτὴ ἡ τιμή. Νὰ τονίσουμε σὲ ποιὰ σχέση βρισκόμαστε ἐμεῖς μὲ τοὺς ἁγίους καὶ τί συνεπάγεται αὐτὴ ἡ σχέση. Πρέπει ἀκόμη νὰ ἀπαντήσουμε στὴν ἔνσταση τῶν προτεσταντῶν, ὅτι οἱ ἅγιοι δὲν εἶναι πανταχοῦ παρόντες καὶ συνεπῶς δὲν ἀκούουν τὶς προσευχές μας.

     Νὰ ἑρμηνεύσουμε τὰ θαύματα ποὺ ἐπιτελοῦν οἱ ἅγιοι καὶ νὰ τὰ κατοχυρώσουμε ἁγιογραφικά, νὰ ἀναφερθοῦμε στὴν πρώτη Ἐκκλησία, γιὰ νὰ διαπιστώσουμε ἂν ὑπῆρχε σ' αὐτὴν ἡ τιμὴ τῶν ἁγίων καί, πρὸ παντός, νὰ καταστήσουμε φανερὴ τὴ διάκριση μεταξὺ τιμῆς καὶ λατρείας, λατρευτικῆς προσκύνησης καὶ

ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ...

Οι καλοί άνθρωποι θα σας φέρουν ευτυχία,

οι κακοί άνθρωποι θα σας ανταμείψουν με την εμπειρία,

οι χειρότεροι θα σας δώσουν ένα μάθημα και οι καλύτεροι θα σας δώσουν αναμνήσεις.

Εκτιμήστε όλους.

Πηγή

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ ΔΑΜΙΑΝΟΣ

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ ΔΑΜΙΑΝΟΣ

ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΣΙΝΑ

Πηγή

Πού, τέτοιο καλό!

Σημεία Καιρών ~ "Γρηγορείτε και προσεύχεσθε…"

Ο Ηγέτης πρέπει να είναι θεοσεβής, για να έχει την ευλογία του Θεού

       Μια και έχουμε εκλογές, να δούμε πως πρέπει να είναι ο σωστός ηγέτης κατά τα βυζαντινά και ορθόδοξα πρότυπα. Μακάρι να αξιωθούμε σαν Έθνος να μας στείλει ο Θεός έναν τέτοιο ηγέτη, που να είναι θεοσεβής και δίκαιος κατά τα πρότυπα του Αγίου Ιωάννη του Βατάτζη και του Ιωάννη του Καποδίστρια.

~Το μυστικό όπλο των Βυζαντινών, με το οποίο ο ηγέτης καταξιώνεται την αποστολή του και επιτυγχάνει το έργο του, είναι η θεοσέβεια και η εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού. Ο Θεός ευλογεί τις προσπάθειες των θεοσεβών ηγητόρων.
Γι’ αυτό ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄ ο Σοφός, γνωρίζοντας ότι οι ευθύνες του ηγέτη συνεχώς αυξάνονται, και μάλιστα σε κρίσιμες ώρες ή καταστάσεις, κατά τις οποίες αισθάνεται την ανάγκη να τον φωτίσει και να τον δυναμώσει ο Θεός, ενθέρμως σύστηνε:
«Προ παντός άλλου, στρατηγέ, πρώτη εντολή μας και παραίνεση προς εσένα είναι να επιμελείσαι της δικαιοσύνης και της αγάπης του Θεού, έχοντας διαρκώς προ οφθαλμών σου τον Θεό. Να προσεύχεσαι και να επιζητείς, φιλικά, τη σωτηρία. Γιατί είναι αψευδής αυτός που είπε: ″Ο Κύριος θα ποιήσει το θέλημα αυτών που φοβούνται τον Κύριο και θα εισακούσει την προσευχή τους και θα τους σώσει» (Λέοντος, 448-461).
«Να γνωρίζεις ότι, όταν βρίσκεσαι έξω από τη θεία ευμένεια, τότε δεν μπορείς να σκέπτεσαι και να ενεργείς σωστά, έστω και αν νομίζεις ότι είσαι φρόνιμος, ούτε μπορείς να νικήσεις τους αντιπάλους σου, έστω και αν νομίζεις ότι είναι ασθενείς,γιατί τα πάντα εξαρτώνται από την πρόνοια του Θεού, η οποία εξουσιάζει ακόμα και εκείνα που εσύ θεωρείς ελάχιστα« (Λέοντος 462-467).
«Όπως ο κυβερνήτης πλοίου, όταν έχει την εύνοια των ανέμων και χρησιμοποιεί σωστά και την τέχνη του, οδηγεί το πλοίο με ασφάλεια, έτσι και ο άριστος στρατηγός, εάν αξιωθεί της εύνοιας του Θεού και εφαρμόζει με επιμέλεια και επιμονή την ευταξία και τη στρατηγική, τότε και το στράτευμα, που του έχει εμπιστευθεί, θα διοικεί αποτελεσματικά, και με επιτυχία θα εκστρατεύσει εναντίον των εχθρών. Γιατί η θεία Πρόνοια και θα διδάξει τα κατάλληλα για το συμφέρον και θα συνεργήσει για να έχει αίσιο τέλος η αποστολή. Όταν λοιπόν είσαι τέτοιος, ευσεβής στη πίστη και δίκαιος στις πράξεις, τότε θα οικοδομείς πάνω σε ασάλευτα θεμέλια την επιτυχία και την πρόοδο της διοικήσεώς σου» (Λέοντος, 468-481).

από το βιβλίο: «Ηγέτες και Ηγεσία» του Γ. Σ. Κουγιουμτζόγλου – Πρεσβυτέρου Ταξίαρχου ε.α. (Θεσ/νίκη 2012).

*****

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: «Οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει να έχουν υψηλή νοημοσύνη, να μιλούν με παρρησία, να περιφρονούν τα βιοτικά, να μισούν την πονηρία, να είναι ήπιοι και φιλάνθρωποι». Έχουν χρέος «να παραβλέπουν τα δικά τους συμφέροντα και να φροντίζουν για τα προβλήματα του λαού τους».

Μέγας Βασίλειος: «Οι άρχοντες πρέπει να υπερασπίζονται τα δικαιώματα του Θεού, να τιμωρούν τους παραβάτες».

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Οι άρχοντες πρέπει να ξεπερνούν κατά πολύ τους άλλους, να γίνονται καθημερινά ανώτεροι, να έχουν αξία και αρετή ανάλογη με το αξίωμά τους

Πηγή

Αγνωσία ουσίας και ενεργείας στον Θεό

Τι δεν μπορούμε να γνωρίσουμε νοησιαρχικά

Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης μάς εξηγεί, ότι ο Θεός δεν είναι αντικείμενο, για να εξιχνιάσουμε την ουσία του, όπως κάνουμε για ένα φυσικό αντικείμενο χρησιμοποιώντας κάποια όργανα. Ο Θεός δεν αποκαλύπτεται σε "τηλεσκόπια", αλλά στην καθαρή καρδιά.

π. Ι. Ρωμανίδης

«Τώρα λέμε "μια ουσία". Γίνεται τώρα, αφού δεν ξέρουμε από πίσω από την δόξα; Έχουμε εμπειρία της δόξης του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Ξέρουμε ότι ο Θεός είναι μια θεότης, μία ενέργεια κλπ. Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα.

Σήμερα, οι Δυτικοί και οι δικοί μας, ίσως, διαβάζοντας τον Μέγα Αθανάσιο, δεν μπορούν να βρουν πουθενά να μιλάει για μια ουσία, αλλά για τρεις υποστάσεις και λέει: "υπόσταση, ήτοι ουσία". Και είναι αυτό το μεγάλο λάθος, που λέει κάποιος σήμερα, ότι ο Μ. Αθανάσιος ταυτίζει την ουσία με την υπόσταση. Ο Αθανάσιος, όμως, γιατί απέφευγε να μιλάει για μια ουσία; Γιατί δεν γνωρίζουμε την ουσία του Θεού.

Ο άνθρωπος δεν έχει πείρα της ουσίας του Θεού. Έχει πείρα όμως της δόξης, της θεότητος, γιατί στον Αθανάσιο θεότητα σημαίνει δόξα και ενέργεια· σημαίνει ουσία η θεότητα, στην Αντιοχειανή παράδοση. Στον Ευστάθιο Αντιόχειας συναντούμε πρώτη φορά να ταυτίζεται η θεότητα

Η αίρεση και οι επιπτώσεις της

  Μαθητεία στο εκκλησιαστικο παρελθόν

Η ΑΙΡΕΣΗ

      
 Η αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας πάντοτε ετίμησε τον αγώνα αγίων μορφών, Ομολογητών της Ορθοδοξίας κατά της ποικίλης αιρέσεως. Ο αγώνας αυτός καταλαμβάνει το πλείστον μέρος της εκκλησιαστικής ιστορίας και  ουσιαστικώς υπήρξε ο κυριώτερος,  ή μάλλον ο μόνος, παράγων διαμορφώσεως και εξελίξεως της λεκτικής διατυπώσεως των εκκλησιαστικών δογμάτων. Όμως, τί σημαίνει «αίρεση»; Γιατί η Εκκλησία πολεμεί τις αιρέσεις (και όχι βεβαίως τους αιρετικούς); Έως ποίου σημείου είναι ανεκτή η αίρεση; Σώζονται όσοι ακολουθούν τις αιρέσεις;
       Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μερικές αφορμές ωφελίμου προβληματισμού πάνω στα θέματα αυτά.

Εισαγωγή1. Τι είναι αίρεση2. Δαιμονική προέλευση της αιρέσεως
3. Οι αιρετικοί κατηγορούν ακόμη και τους Αγίους4. Αίρεση ίσως να είναι και η αλλαγή ενός «ιώτα» των εκκλησιαστικών δογμάτων (● ιστορικά παραδείγματα, ● διδασκαλία των Αγίων Πατέρων)5. Σωτηριολογικές επιπτώσεις της αιρέσεως     Α. Τα μυστήρια των αιρετικών, καθ΄ ότι άκυρα είναι αχαρίτωτα● Οι αιρετικοί δεν έχουν «αποστολική διαδοχή».● Το βάπτισμα των αιρετικών είναι «καθ’ εαυτό» άκυρο και χωρίς καμμία «διαδοχή»● Η αίρεση (και όχι ο αντι-αιρετικός αγώνας) δημιουργεί σχίσμα και εξάγει από την κοινωνία με το Σώμα Χριστού     Β. Οι αιρέσεις αλλοιώνουν το ορθόν σέβας στη ζωή των πιστών
(Αρειανισμός, Νεστοριανισμός, Μονοφυσιτισμός, Εικονομαχία, λατινικός αντιη-συχασμός) 6. Οι αιρέσεις ποτέ δεν θα εκλείψουν έως της Β΄ Παρουσίας● Σύνοψη● ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

Εισαγωγή

  Στη σημερινή εποχή, η λέξη «αίρεση» έχει εξοβελισθεί από το λεξιλόγιο των ανθρώπων, ακόμη και των περισσοτέρων πιστών, και έχει περιορισθεί, χρωματισμένη μάλιστα και με κάποια ειρωνεία, στο χαρακτηρισμό φιλοσοφικών και ιδεολογικών ρευμάτων που παρεκκλίνουν από κάποια γνωστή «κύρια»  (‘mainstream”) κατεύθυνση.
   Υπό την επίδραση της προπαγάνδας της Νέας Εποχής του Αντιχρίστου, η οποία διδάσκει να αγαπάμε όχι τόσο τον ίδιο τον πλησίον μας, όσο τις οποιεσδήποτε πεπλανημένες πεποιθήσεις και ιδέες του, ο χαρακτηρισμός της «αιρέσεως» ακούεται

Οι Νεομάρτυρες και ως έλεγχος των κακοδόξων.

Σύναξη των Αγίων Νεομαρτύρων των μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως μαρτυρησάντων 

† Αρχ. Γεωργίου Καψάνη

Προηγουμένου Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Γιατί ο Θεός ανέδειξε τους αγίους Νεομάρτυρες στους χρόνους της Τουρκοκρατίας;

Για πέντε λόγους κατά τον φιλομάρτυρα άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη ευδόκησε ο Θεός να αναδείξει τους αγίους Νεομάρτυρες στους τωρινούς καιρούς. Από τους λόγους αυτούς φαίνεται η μεγάλη σημασία της ομολογίας των Νεομαρτύρων.

Πρώτον, διά να είναι ανακαινισμός όλης της Ορθοδόξου πίστεως.

Βεβαιώνονται οι σύγχρονοι προς τους Νεομάρτυρες Χριστιανοί για τα κατορθώματα των παλαιών Μαρτύρων που λόγω δυσπιστίας ή πολυκαιρίας έχει ατονήσει η προς αυτούς αδίστακτη πίστη. Τώρα βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια τους Νεομάρτυρες, που κάποτε ήσαν συγγενείς ή φίλοι ή γνώριμοί τους, να υπομένουν παρόμοια με τους παλαιούς Μάρτυρες βασανιστήρια χωρίς να δειλιάζουν να

Τα πνευματικά ελλείμματα της πολιτικής και των πολιτικών

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ 

Εκείνος που δηλώνει ότι θέλει να είναι πολιτικός εκπρόσωπος του λαού σημαίνει ότι είναι έτοιμος να εγκαταλείψει τα ίδια συμφέροντα και να κάνει θυσίες για τον λαό.
Σημαίνει ότι αισθάνεται την ανάγκη να προσφέρει στους άλλους τον εαυτό του, τον λόγο του, τον κόπο του, τον χρόνο του, τα πνευματικά και σωματικά του προσόντα, ολόκληρη τη ζωή του, την αγάπη, το ενδιαφέρον του, τις αρετές που διαθέτει, για να βοηθήσει την κοινότητα που θέλει να εκπροσωπήσει.

Ο Βαρθολομαίος αποφάσισε την αυτοκεφαλία λόγω της στήριξης ΗΠΑ...

Νέα “βόμβα” στο ουκρανικό! 

Μακάριος:

Ο Βαρθολομαίος αποφάσισε την αυτοκεφαλία λόγω της στήριξης ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας και Ηνωμένου Βασιλείου

Έχει ανοίξει για τα καλά το “κουτί της Πανδώρας” στο ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα και μαζί με αυτό ανοίγουν και στόματα και το “σχίσμα” στα εκκλησιαστικά πράγματα της Ουκρανίας μεγαλώνει.
Ενώ ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και άλλοι εκπρόσωποι του Φαναρίου έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι η πολιτική δεν έπαιξε ρόλο στην απόφαση να δημιουργηθεί η «Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας» (OCU) και να της παραχωρήσει τον Τόμο αυτοκεφαλίας, ο Μακάριος Μάλετιτς, του δεύτερου κομματιού των

Το "Αυτοκεφάλον", τὸ "Ουκρανικόν" και ο Ναυπάκτου Ιερόθεος, που εζήλωσεν δόξα Ζηζιούλα!

70 ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ «ΚΑΤΑ»

11 Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι παρέστησαν εἰς τὰ ὀνομαστήρια τοῦ κανονικοῦ Κιέβου κ. Ὀνουφρίου (25.06.2019). Στιγμιότυπον μὲ τὸν Πανιερώτατον Ταμασσοῦ

 Γράφει ὁ  Παναγιώτης Κατραμάδος

Τὸ μέγιστον πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ θεολογικὴ μυωπία. Γράφονται σελίδες ἐπὶ σελίδων, ἀλλὰ μὲ ἀποσπασματικὸν χαρακτῆρα, δηλαδὴ δαπανῶνται ὄγκοι χάρτου, μελάνης καὶ «εὐφυίας» χωρὶς ὅμως νὰ ἀνιχνεύη κανεὶς εἰς αὐτὰ τὸν συνολικὸν σχεδιασμόν, τὸ ποῦ πορεύεται καὶ ποῦ θὰ φθάση ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον μὲ ὅσα συμβαίνουν.

Χαρακτηριστικὸν παράδειγμα εἶναι τὸ «οὐκρανικόν». Πλεῖστοι ἐκ τῶν ἀρθρογραφούντων ἀντιμετωπίζουν αὐτὸ ὡς μεμονωμένον περιστατικὸν καὶ σταθμίζουν τὴν γραφίδα των ἀναλόγως μὲ τὸ ἂν εἶναι φιλικὰ προσ­κείμενοι εἰς τὴν ἑλληνόφωνη ἢ σλαβόφωνη πλευρά. Ἀλλὰ καὶ τὰ ἴδια Πατριαρχεῖα ποὺ ἐνεπλάκησαν ἀνηλώθησαν εἰς τὸ ἐρώτημα τίνος εἶναι ἡ δικαιοδοσία. Ἀκόμη καὶ τὰ μείζονα ζητήματα τῶν καθηρημένων καὶ τῶν αὐτοχειροτονήτων ἀντιμετωπίζονται μὲ ἐλάσσονα προοπτικήν, ὡς ἁπλαῖ ἐκτροπαὶ ποὺ δύνανται νὰ τακτοποιηθοῦν κατ’ οἰκονομίαν!

5 Ιουλίου: Του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου

Γιορτή σήμερα– Τη μνήμη του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου και των έξι μαθητών του τιμά σήμερα, 5 Ιουλίου, η Εκκλησία μας. Ο Όσιος Αθανάσιος, ο οποίος καταγόταν από την Τραπεζούντα, προέρχονταν από πολύ ευσεβή και εύπορη οικογένεια. Η οικογένειά του, του προσέφερε όλα τα απαραίτητα εφόδια για τις σπουδές του, τις οποίες τις ολοκλήρωσε στην Κωνσταντινούπολη.

«Ούπω γαρ ην Πνεύμα Άγιον, ότι Ιησούς ουδέπω εδοξάσθη»

  

 Εἶναι γνωστὴ ἡ θέση ποὺ ἀκόμα σὲ κάποιους ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους κηρύττεται ὅτι ὁ  Πατὴρ ὁμιλεῖ (ἢ ἀπεκαλύφθη) στὴν Π. Διαθήκη, ὁ Υἱὸς στὴν Κ.Δ. καὶ μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ἐμφανίζεται στὴν Ἐκκλησία, ὅπου κυριαρχεῖ, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὑποσκελίζον, μάλιστα, κατὰ κάποιο τρόπο τὸν Υἱό, ἀπομονώνοντάς Τον στὸν οὐρανό! Ὅσοι διακινοῦν τέτοιες θέσεις, δὲν ἔχουν κατανοήσει ὅτι εὐνοοῦν τὴν κακόδοξη θεολογία τῶν Οἰκουμενιστῶν (ὅπως τοῦ βετεράνου αἱρετικοῦ μητρ. Περγάμου κ. Ἰωάννη Ζηζιούλα), καὶ βέβαια τὴν καρκινωματώδη –ὡς πρὸς τὶς προϋποθέσεις της– κακοδοξία τῶν Δυτικῶν περὶ τοῦ filioque.

Ἀναλύοντας τὴ φράση «οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη»  ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, βάζει τὰ πράγματα στὴ θέση τους. Παρουσιάζουμε μικρὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ δύο ἔργα του.

«Π.Π.»: Αδελφέ, Βασίλη, γιατί ψεύδεσαι;

«Εὐλογημένη» ἡ ἀποτείχιση,

ἀλλά …μὴν ἀποτειχίζεσαι!

 Ἡ διαστρέβλωση τῆς ἀποτειχίσεως ἀπὸ τοὺς συνεργάτες τῆς ὁμάδας τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση

Μέχρι τώρα δημοσιεύτηκαν οὐκ ὀλίγα κείμενα τῶν Ἁγίων Γραφῶν καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ποὺ παρουσίαζαν τὴν κρυστάλινη χριστιανικὴ διδασκαλία γιὰ τὴ στάση τοῦ κάθε πιστοῦ ἀπέναντι στοὺς αἱρετικοὺς κι ὅσους κοινωνοῦν μαζί τους, ἐπειδὴ αὐτοὶ διασποῦν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, διαστρέφουν τὴν Ἀλήθεια της, μολύνουν τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς κακόδοξες θέσεις τους. Εἶναι Ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ ἡ ἀπομάκρυνση ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς «ἀτάκτως περιπατοῦντας»[1], πόσο μᾶλλον καὶ κυρίως ἀπὸ τοὺς «μισθωτοὺς ποιμένες»[2], τοὺς «ψευδεπισκόπους»[3], τοὺς «ψευδαδέλφους»[4], ἢ τοὺς ἔχοντας μὲν ὀρθόδοξο φρόνημα, ἀλλὰ κοινωνοῦντας μὲ αἱρετικούς, ἀφοῦ ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας  «οὐχ ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν διατέτμηται μόνον, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν τὰ αὐτὰ φρονεῖν ἀλλήλοις λεγόντων διασπᾶται»[5] .

Ἐξιχνιάστηκε μέχρι λεπτομερειῶν ἡ στάση τῶν Ἁγίων· ἡ ἄμεση καὶ ἐνστικτώδης ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς· ἡ «καλὴ οἰκονομία» ποὺ εἶναι ἐπιτρεπτὴ καὶ τὰ χρονικά της ὅρια, πέρα ἀπὸ τὰ ὁποῖα καθίσταται «κακὴ οἰκονομία», καὶ κατεδείχθη ὅτι ἡ οἰκονομία στὸν ἀγῶνα ἐνάντια στὴν αἵρεση, ἔτσι ὅπως τὴν ἐφαρμόζουν ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, δὲν εἶναι μόνο «κακή», μετα-πατερικὴ καὶ ἀντιπατερική, καὶ ἄρα δὲν δρᾶ ἀποτελεσματικά, δὲν σταματᾶ τὴν ἐπέκταση τῆς αἱρέσεως, ἀλλὰ ἀντίθετα διευκολύνει ἀφάνταστα τὴν αἵρεση –καὶ ἐδῶ τὴν Παναίρεση– νὰ προωθηθεῖ, νὰ ἁπλώσει ρίζες βαθειὲς στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα, καὶ νὰ ἐγκαθιδρυθεῖ, προσβάλλοντας, ἀλλοιώνοντας καὶ μολύνοντας ψυχὲς καὶ φρονήματα. Καὶ ὅπως συμβαίνει πάντα στὸν πνευματικὸ βίο, ἡ μία κακοδοξία ἐπιφέρει τὴν ἑπόμενη. Τώρα φυσικά, τὴν κακόδοξη αὐτὴ στάση δὲν τὴν διαδίδουν οἱ προαναφερόμενοι πατέρες, ἀλλὰ τὰ πνευματικά τους παιδιά.

Ο Άγιος Παΐσιος για την αθεΐα και την πολιτική των μασωνικών κομμάτων προς την Εκκλησία, έλεγε:

«Τί νὰ τὸ κάνω τὸ δεξὶ ἢ τὸ ἀριστερὸ χέρι, ἂν δὲν κάνη σταυρό;»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, «Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Αγιορείτου», Ἅγιον Ὅρος

Στὰ θέματα τῆς Πατρίδος δὲν ἤθελε οἱ Χριστιανοὶ νὰ εἶναι ἀδιάφοροι. Πολὺ λυπόταν ποὺ ἔβλεπε πνευματικοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐπιζητοῦν νὰ βολευθοῦν οἱ ἴδιοι καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφέρωνται γιὰ τὴν πατρίδα. Ὁ καημός του καὶ ἡ ἀπορία του ἦταν πῶς οἱ ὑπεύθυνοι δὲν ἀντιλαμβάνονται ποῦ ὁδηγούμαστε. Ὁ ἴδιος ἀπὸ παλαιὰ διέβλεπε τὴν σημερινὴ κατάσταση καὶ ἀνησυχοῦσε, ἀλλὰ δὲν διέσπειρε τὶς ἀνησυχίες του στὸν κόσμο. Ἔλεγε: «Ἀπό το κακὸ ποὺ ἐπικρατεῖ σήμερα θὰ βγεῖ μεγάλο καλό».

Λυπόταν γιὰ τὴν πνευματικὴ κατάπτωση τῶν πολιτῶν. Μιλοῦσε αὐστηρὰ γιὰ αὐτοὺς ποὺ ψήφιζαν ἀντιχριστιανικοὺς νόμους.

Προφητεία για το δαιμόνιο του γυμνισμού:

«Όταν η ντροπή εξαφανισθεί από το πρόσωπο της γης, τότε θα έρθουν στην ανθρωπότητα όλα τα κακά»

«Βούλομαι οὖν… τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς»(Α΄ Τιμ. 2,8-9)

«Καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο» (Λουκ. 8,27)

               Ἀγαπητά μας παιδιά!
      ΗΔΗ ἔχετε μπῆ στὴν ἡλικία τῆς ἐφηβείας, ἡ ὁποία, ὅπως λένε οἱ παιδαγωγοὶ καὶ οἱ ψυχολόγοι, εἶνε ἡ πιὸ ὡραία ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ἡ πιὸ ἐπικίνδυνη περίοδος τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Στὴ σημερινὴ μάλιστα ἐποχὴ ἡ νεότητα πολεμεῖται ὄχι μόνο ἐσωτερικὰ ἀπὸ τὸ λεγόμενο προπατορικὸ ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖο ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη ὀνομάζει κληρονομικότητα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐξωτερικοὺς κινδύνους ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ διεφθαρμένο περιβάλλον τῆς κοινωνίας μας. Ἡ ἐποχή μας, γιὰ νὰ μιλήσουμε μὲ τὴ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου, μπορεῖ νὰ ὀνομασθῆ «λεγεὼν δαιμονίων». Ἕνα δὲ ἀπὸ τὰ δαιμόνια, ποὺ κυριαρχοῦν στὴ σημερινὴ νεολαία, εἶνε τὸ δαιμόνιο τοῦ γυμνισμοῦ. Θυμᾶστε τὸν δαιμονιζόμενο ἐκεῖνο τῆς χώρας τῶν Γεργεσινῶν, ποὺ ἔσχιζε τὰ ροῦχα του καὶ περπατοῦσε γυμνός; Τὸ δαιμόνιο αὐτὸ κυριαρχεῖ σήμερα.

* * *

Ὁ Θεός, ποὺ ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο κατ᾿ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσί του, τὸν ὥπλισε μὲ μιὰ δύναμι ποὺ ὀνομάζεται αἰδώς (=ντροπή). Ὁ Ἀδὰμ καὶ

Τι αντιμετωπίζουν οι χριστιανοί σε ένα νεο-μαρξιστικό κόσμο

Σοβιετική προπαγανδιστική "αντιθρησκευτική" αφίσα

Του ALFRED KENTIGERN SIEWERS (TAC) / ΚΟ

Πριν από δύο εβδομάδες, στην πόλη Burien της Ουάσινγκτον στις Βορειοδυτικές ΗΠΑ, ένας ηλικιωμένος ηγούμενος μιας Ρωσικής Ορθόδοξης Μονής χτυπήθηκε στο κεφάλι ενώ έβαζε βενζίνη.

Ο επιτιθέμενος, άγνωστος σε αυτόν, φέρεται ότι πρόσεξε το σταυρό που φορούσε και έπειτα του είπε: "Πώς είναι ο Trump;"

«Δεν ξέρω», απάντησε ο ευγενικός αλλά παραδοσιακός μοναχός, που δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική.

Τότε δέχθηκε μια δυνατή γροθιά στο πρόσωπο.

Πηγή

Παλαιά Διαθήκη. Κείμενα π. Αθανασίου Μυτιληναίου

Ἡ πνευματική Διαθήκη τοῦ Τωβίτ στό παιδί του τόν Τωβία.

Κεφ. Δ΄.

        Ὅταν ἔλθη ἡ ὥρα νά πεθάνω, φρόντισε γιά τήν ταφή μου.
       Τή μητέρα σου, μετά τό θάνατό μου μή τήν περιφρονήσης. Νά τήν τιμᾶς ὅσο ζῆς. Δῶσε της χαρά κάνοντας αὐτό πού θέλει καί μή τήν πικροχολιάσης. Θυμίσου, παιδί μου, πόσο κινδύνεψε ὅσο στά σπλάχνα της σέ κυοφοροῦσε. Ὅταν πεθάνη, φρόντισε γιά τήν ταφή της καί θάψε την στόν ἴδιο τάφο μέ μένα.
       Παιδί μου, ὅλες τίς μέρες τῆς ζωῆς σου νἄχης στή μνήμη σου καί στήν καρδιά σου τό Θεό.
       Μή θελήσης νά ἁμαρτάνης καί νά παραβαίνης τίς ἐντολές του. Τήν ἁγιότητα ν᾿ ἀκολουθῆς, καί τῆς κακίας τά μονοπάτια μή βαδίσης.
       Γιατί ὅταν κάνεις τό ἀγαθό, ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ θά σφραγίζη τά ἔργα σου, ὅπως κι᾿ ὅλους ἐκείνους πού ἐργάζονται τό καλό.

«Μακάριος ανήρ, ός ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών»

(Ψαλμός 1^ος, 1) 

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, ο ψαλμικός αυτός στίχος ελέγχει τον πάσχοντα πνευματικό οργανισμό του ανθρώπου, σε επίπεδο θρησκευτικό, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και τεχνικό.

Ξεπέρασε ο σύγχρονος άνθρωπος τον «ελεύθερο» χαρακτήρα της αμαρτίας και προχώρησε στην αποστασία.

Την στρατηγική–αξονική αυτή διαπίστωση δεν την υπογραμμίζει μόνο η Γραφή αλλά και σύγχρονοι κοινωνιολόγοι. Γράφει ο Αμερικανός κοινωνιολόγος Ρόμπερτ Νίσμπετ:

«Το πιο χτυπητό γεγονός στην παρούσα περίοδο της επαναστατικής αλλαγής είναι η γοργή διάβρωση των πατροπαράδοτων θεσμών, που επί μία σχεδόν χιλιετία υπήρξαν οι κύριες πηγές της τάξεως και ελευθερίας. Αναφέρομαι στην έκδηλη κατάπτωσι της επιρροής του νομικού συστήματος, της εκκλησίας, της οικογενείας, της τοπικής κοινότητος, και πιο πρόσφατα, και ίσως και πιο δυσοίωνα, του σχολείου και του Πανεπιστημίου.

Πορεία δηλ. «βουλής = προαιρέσεως ασεβών», ως διάχυτη άρνηση του Ευαγγελίου.

Όλα τα ουμανιστικά–οικουμενιστικά προγεφυρώματα προς το εσωτερικό του Ορθοδόξου πληρώματος, δεν εκλαμβάνονται –δυστυχώς– από τους πιστούς ως «εποικοδόμημα» της