Ανακαίνιση τού νου και τού ανθρώπου

Η νοερά προσευχή αλλάζει τον άνθρωπο

Ανακαίνιση τού νου και τού ανθρώπου

.

Του π. Ιωάννη Ρωμανίδη

Δεν αρκεί ο άνθρωπος να πράττει καλά έργα, αλλά να έχει ανιδιοτελή αγάπη.

«Και έτσι ερμηνεύουν οι Πατέρες την ξηρανθείσα συκή, η οποία ήταν γεμάτη από φύλλα, αλλά δεν είχε καρπούς. Και τα φύλλα είναι τα καλά έργα του ανθρώπου. Επομένως, εκείνος που έχει καλά έργα, αλλά δεν έχει τον καρπό της ανιδιοτελούς αγάπης, που είναι καρπός και αυτός της καταστάσεως του φωτισμού και της Θεώσεως, αυτό το δέντρο ο Χριστός θα το καταρασθεί. Γι' αυτό πάει άχρηστο αυτό το δέντρο. Τα φύλλα, τα καλά έργα, δεν επαρκούν για την σωτηρία του ανθρώπου».

Η νοερά προσευχή αλλάζει όλη την προσωπικότητα του ανθρώπου, κατά θετικό τρόπο. Πρόκειται για μια πραγματική αλλοίωση του ανθρώπου, διότι με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, γίνονται εσωτερικές αλλαγές στον τρόπο σκέψεως, ενέργειας και συμπεριφοράς.

Ο ΚΡΙΤΗΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ και η αίρεση της "ΑΝΑΛΑΜΠΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"!

"Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΑΜΠΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"

π. Αθανασιος Μυτιληναιος, 2-1-94

Στοιχεία επιδράσεως της Μασονίας στον πρώιμο ελληνικό Οικουμενισμό

π. Σεραφείμ Ζήση, μοναχού

  

     Δυό λόγια για τον αγιοποιηθέντα Χρυσόστομο Σμύρνης, δεν βρήκε να γράψει ο π. Σεραφείμ! Γιατί; Για να μη θιγούν οι Οικουμενιστές Επίσκοποι; Για να μη θιγούν οι αντιΟικουμενιστές Επίσκοποι (βλ. μητρ. Πειραιώς), που τον προβάλλουν απο το Ραδιόφωνό τους; Ή για κάποιο άλλο ευνόητο λόγο; (Από σχόλιο αναγνώστη)

ὑπό τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)

ancoratus.532@gmail.com 

Σημείωμα ἑλληνικῆς μεταφράσεως: Παραδίδουμε μέ χαρά στό ἐκκλησιαστικό ἀναγνωστικό κοινό τήν ἑλληνική μετάφραση ἀνακοινώσεώς μας πού ἐγράφη στά ἀγγλικά πρό ὀλίγων μηνῶν  μέ τόν τίτλο «Μερικές προκαταρκτικές σημειώσεις περί τῆς ἐπιδράσεως τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ ἐπί τοῦ πρωίμου ἑλληνικοῦ Οἰκουμενισμοῦ» καί ἀπέσπασε εὐμενεῖς κριτικές ἀπό ξένους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι ζήτησαν τήν δημοσίευσή της (εδώ). Ἰδίως στούς Σέρβους, φαίνεται ὅτι τό χρησιμοποιούμενο στό ἄρθρο  παράθεμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς κατά τῆς Μασονίας, ἐφάνη ἰδιαιτέρως χρήσιμο, ἐπειδή εἶχε προηγηθεῖ διαπραγμάτευση γιά τήν ἐχθρική πρός τήν Μασονία στάση τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ Ἐπισκόπου τῆς Ἀχρίδος (εδώ). 

Ὅπως καί τά λοιπά σχετικά μέ τήν Μασονία κείμενά μας, ἔτσι καί τό παρόν ἀποσκοπεῖ στό νά καταδείξει (δέν θά κουρασθῶ νά τό τονίζω) ὅτι ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δέν ἀποτελεῖ προσωρινή καί περιθωριακή ἰδεολογική περιπέτεια λίγων ἐκκλησιαστικῶν προσώπων οὔτε «καρπό καθυστερημένης ἀφυπνίσεως τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης», ἀλλά τήν ἀπολύτως ἀπαραίτητη θρησκευτική πλευρά τῆς Παγκοσμιοποιήσεως· ὁ Οἰκουμενισμὸς μεθοδεύεται ἀπό τούς μηχανισμούς τῆς Παγκοσμιοποιήσεως καί τήν Μασονία, μείζονα μεταξύ τῶν μηχανισμῶν αὐτῶν, μέ διείσδυση στίς θρησκεῖες καί ἐσωτερική ἀλλοίωση τῶν δογμάτων, τῶν κανόνων, τῆς ἑρμηνευτικῆς

Η ευθύνη των ιερέων για την σημερινή κατάσταση στην Εκκλησία

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

   Εἶναι γνωστὸν πᾶσι τοῖς παροικοῦσι τὴν Ἱερουσαλήμ, ὅτι τὸ ποίμνιο, ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἀκατήχητος καὶ στερεῖται πραγματικοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἐλλείψεως κατήχησης εἶναι ἡ ἀπώλεια τοῦ ὑγιοῦς ὀρθοδόξου φρονήματος καὶ τῆς κατανοήσεως τῆς πίστεως ὡς ὑπερτάτου ἀγαθοῦ. Ἡ διαπίστωση αὐτὴ χρησιμοποιεῖται τόσο ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς γιὰ νὰ δικαιολογήσουν καὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὶς αἱρετικές τους πρακτικές, ὅσο κι ἀπὸ τοὺς ἀντιοικουμενιστὲς γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἄρνησή τους νὰ ἐφαρμόσουν τὴν ἀπολύτως ἀναγκαία ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία γιὰ τὴν καταπολέμηση τῆς αἱρέσεως. 

    Τὸ ποίμνιο φέρει φυσικὰ τὴν δική του μεγάλη εὐθύνη γι’ αὐτήν του τὴν κατάσταση. Ἀλλ’ ὅμως, ταυτόχρονα, εἶναι πασιφανὴς ἡ τεράστια εὐθύνη τῶν ἱερέων κάθε βαθμοῦ —ἀλλὰ καὶ κάθε ρασοφόρου ποὺ ἀπολαμβάνει τιμές— γιὰ τὴν σημερινὴ τραγικὴ κατάσταση στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, τὴν σχεδὸν παντελὴ ἐπικράτηση τῆς αἱρέσεως καὶ τὴν κατακερματισμένη ἑνότητα τῶν ἀντιμαχούντων αὐτήν.

    Διότι ὅπως ὀρθότατα ἁρμόζει κάθε τιμὴ καὶ σεβασμὸς σὲ κάθε βαθμὸ τῆς ἱερωσύνης, ὡς ὑπέρτατο ἀξίωμα καὶ διακόνημα, ἀνώτερο καὶ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως κατὰ τοὺς Ἁγίους, ἔτσι πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ καὶ ἡ ἀνάλογη εὐθύνη στοὺς ἱερεῖς ποὺ κατέχουν αὐτὸ τὸ ὑπέρτατο ἀξίωμα —ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε ρασοφόρο— καὶ ἀπολαμβάνουν αὐτὴν τὴν τιμὴ καὶ τὸν σεβασμό, εὐθύνη ποὺ δὲν ἀπαιτεῖται τόσο ἀπὸ τοὺς πιστοὺς ὅσο ἀπὸ τὸν Χριστὸ τὸν ἴδιο. Ὡς ἀπόδειξη τῶν λεγομένων αὐτῶν θὰ χρησιμοποιηθοῦν στὸ κείμενο αὐτὸ ὡς πηγὴ δύο Ἅγιοι, ποὺ μὲ τοὺς λόγους τους ἀνέδειξαν καὶ κατοχύρωσαν τὸ ἀληθὲς τῶν παραπάνω: Ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος καὶ ὁ Ἅγ. Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία εμπόδιο στον αντίχριστο

Ἀρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου

Εμπόδιο στο ψυχοκτόνο έργο του διαβόλου και στην παρουσία του Αντιχρίστου στέκεται η Ορθόδοξος Εκκλησία, που καταγγέλει τις μεθοδείες του σατανά και καταδικάζει τις αιρέσεις.

Χωρίς την Ορθοδοξία, θα ήταν εύκολο στα όργανα του Αντιχρίστου να προετοιμάσουν τον δρόμο του.
Μα η Ορθοδοξία, αν και λυσσωδώς πολεμάται με μεθόδους σατανικές, στέκεται απόρθητο φρούριο και φάρος, που κατευθύνει προς την αλήθεια και την σωτηρία.
Οι πολυώνυμοι εχθροί της, υπηρετώντας τον διάβολο και τι δεν

Ύμνος για την περιτομή του Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

και για τον Μέγα Βασίλειο

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Συ, που έδωσες το Νόμο στον κόσμο και στον άνθρωπο,

Συ, ο Νομοθέτης, έθεσες Εαυτόν υπό το Νόμο·
άλλοι συμμορφώθηκαν λόγω επιβολής,

Συ εκουσίως, γ’ αυτό την όγδοη ημέρα

        περιετμήθης τη σαρκί εκπληρώνοντας το Νόμο.

 Συ τον αντικατέστησες μ’ ένα νέο Νόμο:
η περιτομή της σάρκας αντικαταστάθηκε

        με μια πνευματική περιτομή,

ώστε να κόψουμε από μέσα μας τα ακάθαρτα πάθη

       και ν’ ατενίσουμε προς Εσένα με πνεύμα αγνό.

Με το πνεύμα εκκόπτουμε και χαλιναγωγούμε

        το θέλημα της σάρκας

και διά του πνεύματος εκπληρώνουμε το θέλημά Σου,
Σωτήρα του κόσμου.

Οι άγιοι διδάχθηκαν την πνευματική αυτή  περιτομή

      και άφησαν σ’ εμάς το φλογερό παράδειγμά τους.

Ο θεσπέσιος Βασίλειος, σαν ακτίνα φωτός,

      μια τέτοια περιτομή διδάσκει εις γενεάς γενεών.

Δόξα στον Βασίλειο, που μεγάλως Σε υπηρέτησε.

Ήταν μέγας κατά το ότι ταπείνωσε

      και απαρνήθηκε εαυτόν ενώπιον Σου.

Γι’ αυτό έγινε μέγας και παραμένει «ο Μέγας».

Πηγή

ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΜΕΤΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - ΠΕΜΠΤΗ λδ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΕΠΙΣΤ.

(Α΄ Τιμ. ς΄ 11-16)

Α Τιμ. 6,11         Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα.

Α Τιμ. 6,11                Συ δε, ω άνθρωπε του Θεού, απόφευγε όλα αυτά τα αμαρτήματα και πάθη. Επιδίωκε δε να αποκτήσης την δικαιοσύνην, την ευσέβειαν, την πίστιν, την αγάπη, την υπομονήν, την πραότητα.

Α Τιμ. 6,12         ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως· ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων.

Α Τιμ. 6,12                Να αγωνίζεσαι δε πάντοτε τον καλόν και ένδοξον αγώνα της χριστιανικής πίστεως και ζωής. Πιάσε γερά και κράτησε σφικτά την αιώνιον ζωήν, εις την οποίαν έχεις κληθή από τον Θεόν και έδωσες την καλήν ομολογίαν της υγιούς πίστεώς σου ενώπιον πολλών μαρτύρων προ του βαπτίσματός σου.

Α Τιμ. 6,13         παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωοποιοῦντος τὰ πάντα καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν,

Οι ενωτικές θέσεις του π. Ευθυμίου από το 2006, για να μη χάσουμε την έννοια της Εκκλησίας

''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'', ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ   Αἴγιο 2-4-06

Το «άγιο» Ιουλιανό ημερολόγιο. --Του Ιωάννου Ρίζου

   Ἐπειδὴ πολλοὶ ἀδελφοί μας, στενοχωροῦνται γιατὶ οἱ ἕως τώρα πρωτοβουλίες γιὰ ἕνωση τῶν Ὀρθοδόξων ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν καρποφορεῖ καί: ἄλλοι θέλουν νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τοὺς πιστοὺς τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου, ἄλλοι θέλουν νὰ θεωροῦμε ἄκυρα τὰ μυστήρια, ὅσων δὲν καταδικάζουν τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ἄλλοι θεωροῦν δυνητικὴ τὴν διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν καὶ ἄλλοι ἐγείρουν ἄλλα ζητήματα, ἐπαναλαμβάνουμε τὴν παράκληση-ἔκκληση τοῦ π. Εὐθυμίου, ποὺ ἔχει κάνει πρὸς κάθε κατεύθυνση: Ἂς ἑνωθοῦμε ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, αὐτὸ εἶναι τὸ μεῖζον ζήτημα τώρα, καὶ ὅλα τὰ ἄλλα θὰ τὰ λύσουμε στὴν πορεία. Ὅμως, αὐτὸ τὸ αἴτημα ἀπορρίπτεται.

   Ἕνα ἀπὸ τὰ ζητήματα ποὺ προβληματίζει πολλούς, εἶναι κι αὐτὸ τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου. Καὶ σ’ αὐτὸ ὁ π. Εὐθύμιος ἔχει κάνει τὴν ρεαλιστικότερη πρόταση: Ἐφ’ ὅσον συμφωνοῦμε στὴν Πίστη, καὶ ἐφ’ ὅσον εἴμαστε ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως, ἂς μὴ ζητήσουμε στὴν κρίσιμη αὐτὴ στιγμή -ὥστε νὰ ἐπιτύχουμε τὴν δημιουργία ἑνὸς κοινοῦ μετώπου ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ- παρὰ μόνον ἕνα: Νὰ ἀπομακρυνθοῦν οἱ τοῦ Νέου Ἡμερολογίου ἀπὸ τὴν αἵρεση καὶ οἱ τοῦ Παλαιοῦ ἀπὸ τὶς Παρατάξεις ποὺ τοὺς διαιροῦν, κι ἂς ἔχει καθένας τὸ Ἡμερολόγιο ποὺ τὸν ἀναπαύει.

    Αὐτὴ τὴν θέση τὴν πολέμησαν οἱ τοῦ Παλαιοῦ μὲ ὀργή, γιατὶ θεωροῦν ὅτι τὸ Ἡμερολόγιο εἶναι θέμα δογματικό, κι ἂν δὲν τὸ ἀποδεχτοῦμε …δὲν μᾶς δέχονται σὲ κοινωνία!

  Αὐτὲς τὶς θέσεις τὶς συναντήσαμε καὶ αὐτὴ τὴν βδομάδα νὰ ἐπαναλαμβάνεται σὲ ἱστολόγια τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, γι’ αὐτὸ καὶ δημοσιεύουμε σήμερα ἕνα τμῆμα ἀπὸ τὸ βιβλίο "Οὐ βουλόμεθα ζῆν ψευδολογοῦντες" τοῦ κ. Ἰωάννη Ρίζου, στὸ ὁποῖο καταδεικνύει ὅτι τὸ θέμα τοῦ Ἡμερολογίου δὲν εἶναι δογματικό. 

     Καὶ τὸ δημοσιεύουμε ὄχι τόσο γιὰ νὰ πείσουμε τοὺς Γ.Ο.Χ., ὅσο γιὰ νὰ προβληματίσουμε ἐκείνους ποὺ δὲν κατανοοῦν τὸ ἑξῆς ἁπλό: 

   Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἑνωθοῦμε μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν μᾶς δέχονται σὲ κοινωνία, γιατὶ διδάσκουν ὅτι τὸ Ἡμερολόγιο εἶναι δόγμα: «Για να υπάρξει λειτουργική ενότητα, πρέπει να υπάρχει ενότητα πίστεως». Καί: Ἡ διαφορὰ τοῦ Ἡμερολογίου «θίγει τό δόγμα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας»! Ἄρα, μὲ τοὺς Νεοημερολογίτες δὲν ταυτιζόμαστε στὴν Πίστη, ἐφ’ ὅσον δὲν δέχονται τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο!

Σημάτης Παναγιώτης

1. Το «άγιο» Ιουλιανό ημερολόγιο. 

Τοῦ Ἰωάννου Ρίζου

     Ένας από τους πρωτεργάτες της απόσχισης εξαιτίας της ημερολογικής-εορτολογικής μεταβολής, και ηγέτης του εορτολογικού αγώνα, ο πρώην επίσκοπος Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης, αποδίδει στο  Ιουλιανό ημερολόγιο «τον φωτοστέφανον», και το ονομάζει «προπύργιον ακαθαίρετον της ορθοδόξου πίστεως και λατρείας»,^[1] που «υπερασπίζει [το ημερολόγιο] την ανεξαρτησία της ορθοδόξου Εκκλησίας από την παπική απολυταρχία».^[2] Κατ΄ αυτόν, το ημερολόγιο είναι τόσο σημαντικό που σχετίζεται ακόμα και με την χριστιανική ηθική.^[3] Αιτία της σχεδόν αγιοποίησης του Ιουλιανού ημερολογίου είναι, ότι πιστεύει πως οι θεοφόροι Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής συνέδεσαν την ημέρα εορτής του Πάσχα με την ισημερία που ίσχυε τότε, αυτήν δηλαδή της  21^ης Μαρτίου. Θεώρησε έτσι ότι, οι άγιοι Πατέρες συνέδεσαν οριστικά και αμετάκλητα τον εορτασμό του Πάσχα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Την ίδια άποψη ακολουθούν και οι νεότεροι παλαιοημερολογίτες^[4], αναφέροντας συχνά ότι το Ιουλιανό αντιπροσωπεύει την «Πατροπαράδοτη θεία τάξη των εορτών, νηστειών, τυπικών κλπ.».^[5]  Θεωρώντας λοιπόν αγκιστρωμένη την εορτή του Πάσχα με την τότε ισημερία^[6] του Ιουλιανού ημερολογίου, ο Χρ. Καβουρίδης και οι συν αυτώ^[7] κατέληξαν πως κάθε ημερολογιακή μεταβολή θίγοντας τις αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής, θίγει [συγχρόνως] και το Δόγμα της ενότητας, της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.^[8] «Και τούτο διότι το Δόγμα της ενότητος της Εκκλησίας δεν έγκειται μόνον εις την ταυτότητα της πίστεως και της θ. λατρείας, αλλά και εις την ταυτόχρονον και ομοιόμορφον βίωσιν και έκφανσιν αυτής»^[9]… «Δια της εν έτει 1924 επελθούσης ημερολογιακής μεταβολής διεφθάρη το ιερόν πηδάλιον και ενηργήθη ιεροσυλία και βλασφημία του Αγ. Πνεύματος, του όλου ζητήματος αναγομένου πλέον εις την περιοχήν όχι της ακριβείας ή της οικονομίας αλλά της σωτηρίας».^[10]

   Βέβαια, ο άγιος Νικόδημος στην ερμηνεία του Ζ΄ Αποστολικού κανόνα, στην πρώτη υποσημείωση δείχνει να έχει αντιδιαμετρικά αντίθετη θέση λέγοντας: «Το να κάνει τις το Πάσχα μετά της 21^ην  Μαρτίου ως κάμνομεν εμείς οι Γραικοί ή μετά την 11^ην  Μαρτίου ως κάμνουν οι Λατίνοι δεν είναι έγκλημα. Το να σχίση όμως την Εκκλησίαν είναι αμάρτημα ασυγχώρητον».  Όμως τελικά, αποτέλεσμα των θέσεων των παλαιοημερολογιτών ήταν να κηρύξουν σχισματική την Εκκλησία της Ελλάδος^[11] και φυσικά όσους την ακολουθούν. Για να δούμε όμως αναλυτικότερα αν τα παραπάνω τα επικυρώνει η ιστορία της Εκκλησίας.

Οι χριστιανοί των πρώτων αιώνων χρησιμοποιούσαν κατά τόπους τρία πολύ διαφορετικά μεταξύ τους

Είμαστε μία ωραία ατμόσφαιρα!! Με Γαβρόγλου και Κονιόρδου

Καί, βεβαίως, μὲ τὸν ἀντι-Οἰκουμενιστή...Πειραιῶς!

Κοσμικό και πολιτικό γεγονός η κοπή της πίτας από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο [pics]

Το μισό υπουργικό συμβούλιο ήταν στην κοπή της πίτας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, Ιερώνυμο. Ήταν όμως και ηθοποιοί, στρατιωτικοί αλλά και εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Στην Αρχιεπισκοπή για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας που παραδοσιακά γίνεται στις 29/12 βρέθηκαν εκτός από τον υπουργό

«Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ»

(Το ήθος της Ανατολής και η Τεχνολογία)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν τη φύση της τεχνολογίας, το φιλοσοφικό–επιστημονικό βάθος της. Εστιάζονται, κυρίως, στη χρήση της, ως όφελος, ως επιχειρηματικότητα, ως κέρδος, ως ποιότητα ζωής, ως ιδιοτέλεια.

Το περί Θεού ερώτημα, η όποια μεταφυσική ανησυχία, έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα, αναγνωρίζοντας ως μόνη αυθεντία την εμπειρική (επιστημονική) πραγματικότητα.

Καθώς όμως η μηχανιστική λογική εκφράζεται σε ζωή, αυξάνει η προβληματικότητα στο ψυχικό πεδίο. Κοινό σημείο των κοινωνιών, κοινός παρανομαστής των ημισφαιρίων του πλανήτη μας, οι ψυχικές δυσκολίες, η υπαρξιακή αγωνία, το άγχος, τα ψυχικά νοσήματα, η μόλυνση του πλανήτη, οι παραπόταμοι δηλ. της δυσπιστίας και αδιαφορίας προς το Θεό. Στη θύελλα του καταναλωτισμού και της μεταβιομηχανικής κοινωνίας, το σταθερό σημείο αναφοράς της ζωής είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία, το Πατερικό ήθος, ως αντιθετικά της ειδωλολατρικής εποχής μας.

Ο Μ. Βασίλειος ανήκει στους μεγάλους Πατέρες, που εκφράζουν το Ορθόδοξο ήθος στις λεπτομέρειές του, ως ζωή και Εκκλησιολογία. Στο πρόσωπό του συγκλίνουν χαρισματικά, Χριστοκεντρικά, δύο

Δια Θεόν τρέχω· ου μέλλει μοι δια τους ανθρώπους.

Δια Θεόν τρέχω· ου μέλλει μοι δια τους ανθρώπους.

 

σ.σ. Στην επιστολή που ακολουθεί ο Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν δέχεται προσκυνητές στο ασκηταριό του. Ας λάβουν υπόψιν τους την συγκεκριμένη επιστολή όσοι εν μέσω οινοποσιών, χρηματικών αμοιβών, χαρωπών ματαιόδοξων συναθροίσεων, οικονομικο-πολιτικών πιέσεων και μασονικών σχεδιασμών, συμμετέχουν στους περιβόητους ‘διαλόγους’ με τους αιρετικούς «για την ειρήνη και την αγάπη», όπως μας λένε. Γίνεται δε απολύτως κατανοητό γιατί στο τέλος όλοι αυτοί οι φιλόδοξοι και επιπόλαιοι ‘ευαισθητούληδες’ δεν έχουν άλλη οδό παρά να ξεφτίζουν τα δόγματα της Πίστεως και να γελοιοποιούν την Ορθοδοξία.

***

Λέγεις δια τον Γέροντα ότι θέλει να έλθη να προσκυνήση εις το Άγιον Όρος. Καλόν και άγιον έργον θα κάμη. Πλην εμένα μόνον ας μην λάβη υπ’ όψιν του ότι γνωρίζει ή ότι υπάρχω εις αυτήν την ζωήν. Καθότι ζω εις απόλυτον ησυχίαν· με τάξιν ετέραν της συνηθισμένης, όπου δύσκολον να με συναντήση. Καθότι η θύρα

Νεοταξίτικη διαρροή υπό ...άκρα μυστικότητα"!

Πηγή: "katanixis"

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:  Δύο χώρες προειδοποιούν για σχέδιο δολοφονίας του Οικ. Πατριάρχη

Στο στόχαστρο του ισλαμιστικού καθεστώτος της Άγκυρας και των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών (MİT) βρίσκεται ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος. Με αυτό το αποκαλυπτικό θέμα στο εξώφυλλό του κυκλοφορεί την Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου σε όλη την Ελλάδα το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ.

Τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ αναφέρουν ότι οι μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας προσπαθούν να συνδέσουν τον Οικουμενικό Πατριάρχη με τον Φετουλάχ Γκιουλέν, τον αυτοεξόριστο στις ΗΠΑ ιμάμη που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγορεί ως τον εγκέφαλο κάθε προσπάθειας ανατροπής του από τον Δεκέμβριο του 2013 και μετά.

Αυτό όμως που πραγματικά συγκλονίζει είναι η αποκάλυψη του περιοδικού ότι δύο χώρες προειδοποίησαν τον προκαθήμενο της Ορθόδοξης Εκκλησίας για πιθανή απόπειρα δολοφονίας του.

Τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ αναφέρουν ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει ειδοποιηθεί από άνδρες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών αλλά και επισήμως πρόσφατα δια της διπλωματικής οδού ότι οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν βάλει στο στόχαστρό τους τη σχέση του με τον Φετουλάχ Γκιουλέν.

Το Φανάρι, σύμφωνα με τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ, έχει λάβει παρόμοια μηνύματα και από άλλη χώρα που επίσης έχει μπει στο στόχαστρο του Τούρκου Προέδρου.

Από συνεργάτες της τουρκικής MİT παρακολουθείται συστηματικά κάθε κίνηση όχι μόνον του Πατριάρχη αλλά όλου του Πατριαρχείου και των ανθρώπων του σε όλο τον κόσμο, ειδικά στην Αμερική.

Αμερικανικές πηγές που επικαλούνται τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ έλεγαν ότι «αν κριθεί από τους ανθρώπους του τουρκικού καθεστώτος και τους ανθρώπους του Ερντογάν απαραίτητο ακόμα και να απειληθεί η ζωή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, θα απειληθεί! Δεν τον σταματάει τίποτα όσο νιώθει ισχυρός και δυνατός!».

ΠΗΓΗ

Πατέρες της Ρουμάνικης σκήτης «απαντούν» στον κακόδοξο Πατριάρχη μας

 

Πατέρες της Ρουμάνικης σκήτης στο Άγιον όρος, γράφουν επιγραμματικά για τις αιρέσεις που θεσμοθέτησε η ψευτο-σύνοδος του Κολυμπαρίου είναι δε είναι μια εύστοχη απάντηση στα όσα ο Οικουμενικός είπε σε Γεωργιανό Κανάλι. 

Από τη μια η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας που

π. Ευθύμιου Τρικαμηνά: Διευκρινήσεις περί του «καθαιρείσθω» και «ἀνάθεμα ἔστω»

Πρὶν λίγες μέρες σχολιάσαμε τὶς θέσεις κάποιων ἀποτειχισμένων Πατέρων, καὶ ἐπισημάναμε ὅτι ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, δὲν προϋποθέτει τὴν καταδίκη τους (ἐδῶ). Ἐπειδὴ κάποιοι ἀμφισβητοῦν αὐτὴ τὴ θέση, σήμερα δημοσιεύουμε σχετικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ δύο μελέτες τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ, ποὺ τοποθετεῖ ἁγιογραφικὰ καὶ ἁγιοπατερικὰ τὸ θέμα.

Ὁ π. Εὐθύμιος ἀπαντᾶ σὲ ἁγιορείτη μοναχό. Γράφει μεταξὺ ἄλλων ὁ Ἁγιορείτης καὶ τὰ ἑξῆς:

 «Ἐξ ἄλλου ἀδυνατῶ νά διανοηθῶ ὅτι, κατά τήν μακράν ἐνασχόλησίν του μέ τό θέμα, δέν ἔπεσε στήν ἀντίληψίν του τοὐλάχιστον τό ἐν ἀρχῇ τοῦ Πηδαλίου (σελ. 4, σημ. 2) σχόλιον τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου, τό σαφέστατα διακρίνων τόν δυνάμει ἀχαρίτωτον ψευδεπίσκοπον (πρό τῆς Συνοδικῆς καταδίκης του) ἀπό τόν ἐν ἐνεργείᾳ τοιοῦτον (μετά ταύτην)· καί ὅσα περί τοῦ “καθαιρείσθω” κ.λπ. ἐπισημαίνει, φέρων εἰς συνηγορίαν καί τούς Ἁγίους Ἀποστόλους».

Ὁ π. Εὐθύμιος ἀπαντᾶ:

Ἐδῶ πραγματικά, πάτερ, θέλω τήν βοήθειά σου γιά νά διακρίνωμε καί οἱ δύο ἀπό κοινοῦ ποία εἶναι ἡ Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τοῦ θέματος πού θίγεις. Ἐπειδή λοιπόν, ὄντως ἔχω ἀσχοληθῆ μέ τά γραφόμενα εἰς τό Πηδάλιο σχόλια τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, κατέληξα εἰς τό συμπέρασμα ὅτι τά «καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω», τά ὁποῖα ἀναφέρουν οἱ Κανόνες, ἰσχύουν γιά ὅλα τά ἄλλα θέματα, πλήν τῶν θεμάτων τῆς πίστεως.  Καί ἐκεῖ φυσικά χρειάζεται τό δεύτερο πρόσωπο (ἡ Σύνοδος ἐν προκειμένῳ) ἡ ὁποία θά ἐπιβάλη τά προβλεπόμενα ὑπό τῶν Κανόνων ἐπιτίμια στό συγκεκριμένο πρόσωπο. Εἰς τούς κηρύσσοντας ὅμως, οἱαδήποτε αἵρεσι, δέν ὑπάρχει τό «καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω» ἀλλά τό «ἀνάθεμα ἔστω».  Αὐτό τό βλέπομε στόν ἀπ. Παῦλο (Γαλ. 1,8), ὅπου δύο φορές μετ’ ἐμφάσεως ἀναθεματίζονται οἱ διδάσκοντες οἱαδήποτε αἵρεσι· εἰς τό Συνοδικό τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπου ἀναθεματίζονται ὅλες οἱ μέχρι τότε αἱρέσεις καί οἱ αἱρετικοί· σέ πολλούς Ἁγίους και, βεβαίως, σέ πολλούς ἱερούς Κανόνες εἰς τό Πηδάλιο.

Τό πρόβλημα λοιπόν ἑστιάζεται εἰς τό ἑξῆς:

Τό «καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω», τά ὁποῖα γιά νά ἐνεργοποιηθοῦν εἰς τό συγκεκριμένο πρόσωπο, χρειάζονται τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου, εἶναι τό ἴδιο μέ τό «ἀνάθεμα ἔστω», τό ὁποῖο ἐπιβάλλεται στούς αἱρετικούς καί στίς αἱρέσεις; Χρειάζεται δηλαδή ἡ παρέμβασις τοῦ δευτέρου προσώπου (ἤτοι τῆς Συνόδου) ἤ ὁ λόγος τοῦ ἀπ. Παύλου ἐνεργεῖ διαχρονικά σέ οἱονδήποτε κηρύσσει δημοσίως καί γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κάποια αἵρεσι;

Κατ’ ἀρχάς ἡ διάταξις τοῦ λόγου τοῦ ἀποστόλου Παύλου δέν μᾶς ἀφήνει περιθώρια νά σκεφθοῦμε ὅτι, γιά νά ἐνεργήση ὁ ἀναθεματισμός, χρειάζεται κάποια ἄλλη παρέμβασι. Αὐτό τό ἀποδεικνύει ἐπί πλέον καί τό γεγονός ὅτι τοποθετεῖ καθ’ ὑπόθεσιν μεταξύ αὐτῶν πού ἀναθεματίζονται, ἄν διδάξουν κάποια αἵρεσι, καί αὐτούς τούς ἰδίους τούς Ἀποστόλους, ἀκόμη δέ καί τούς ἀγγέλους.  Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ἴδια ἡ αἵρεσις, ἐπειδή ἀπ’ εὐθείας μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό, ἐμπεριέχει τόν ἀναθεματισμό ἀπό τόν Θεό καί ἀπό τό στόμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή τόν ἀπόστολο Παῦλο.

Τό ἴδιο ἀκριβῶς γράφει καί τό Συνοδικό τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τήν ἀρχή του γιά τούς αἱρετικούς:

«....καί τάς ἀράς δέ, αἷς ἑαυτούς ὑποβάλλουσιν οἱ παρανομοῦντες, δίκαιόν τε καί ὀφειλόμενον δεῖν ὠήθημεν ἀναγράψαι»· καί κατωτέρω τό Συνοδικό ἀναφέρει: «διό κοινῇ πάντες ὅσον εὐσεβείας πλήρωμα, οὕτως αὐτοῖς τήν ἀράν, ᾗ ἑαυτούς ὑπεβάλοντο, ἐπιφέρομεν».

Δηλαδή ἀναφέρει τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας ὅτι τόν ἀναθεματισμό δέν τό ἐπιβάλλει εἰς τούς αἱρετικούς κάποια Σύνοδος, ἀλλά οἱ ἴδιοι ὑποβάλλουν εἰς αὐτόν τούς ἑαυτούς των, λόγῳ τῆς αἱρέσεως.

Μία ἐπί πλέον τρανή ἀπόδειξις διά τό ὅτι ἰσχύει ὁ ἀναθεματισμός

Βαθαίνει το ρήγμα στην Ορθοδοξία!

Επίθεση Βαρθολομαίου στους απόντες της Συνόδου του Κολυμπαρίου:

Προφάσεις & σκοπιμότητες – Οι αποφάσεις ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως (ΒΙΝΤΕΟ)

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Λίγο πριν από την δύση του 2017 η Ορθοδοξία για ακόμη μια φορά εμφανίζεται βαθιά διχασμένη. Οι βασικοί δύο πόλοι της αντιπαράθεσης, Φανάρι και Μόσχα, μέσα σε λίγες μόνο ώρες επέστρεψαν στην “ψυχροπολεμική” περίοδο του καλοκαιριού του 2016 όταν και συνήλθε στην Κρήτη η γνωστή Σύνοδος.
Από τη μια η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας που στην τελευταία της συνεδρίαση για το τρέχον έτος ξεκαθάρισε πως “η ἐν λόγῳ Σύνοδος (Κρήτης) δεν δύναται να θεωρείται Πανορθόδοξη ούτε και οι αποφάσεις της ως δεσμευτικές για όλο το Ορθόδοξο

28 Δεκεμβρίου: Εορτή των Αγίων Δισμυρίων μαρτύρων: Τους έκαψαν ανήμερα τα Χριστούγεννα!

Τη μνήμη των Αγίων Δισμυρίων (20.000) μαρτύρων που κάηκαν στη Νικομήδεια τιμά σήμερα, 28 Δεκεμβρίου, η Εκκλησία μας.

Τον 4ο αιώνα μ.Χ., επί Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, οι χριστιανοί της Νικομήδειας ήταν αρκετά πολυπληθείς. Ο επίσκοπος Άνθιμος, άνδρας άξιος και με αυταπάρνηση, κοπίαζε νύχτα – μέρα για τις ψυχές των πιστών.

Η πρόοδος αυτή των χριστιανών κέντρισε το φθόνο των ειδωλολατρών αρχόντων και θέλησαν να εξοντώσουν τη

"Ο Πειραιώς Σεραφεὶμ κοροϊδεύει τον κόσμο"!

Πηγή: synaksiorthodoxon

Πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο βίντεο (από Ρουμανία) του αγιορείτη γέροντος Σάββα.

Απαντήσεις σε "επίμαχες" ερωτήσεις.

Ρουμανία, 15 Δεκεμβρίου 2017.
   Πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο βίντεο (από Ρουμανία) του αγιορείτη γέροντος Σάββα. Θα το χαρακτηρίζαμε: Απαντήσεις σε "επίμαχες" ερωτήσεις.

ενδεικτικά, στο 7΄, απάντηση σε ερώτηση από το κοινό, για το τι άποψη έχει ο π. Σάββας για την διαφορετική θέση του π. Ευστρατίου απέναντι σε όσους μνημονεύουν. 

Μέρος 8ο, τελευταίο:

https://youtu.be/_sLVtzur5Nc

Πηγή

   Ἀπομαγνητοφώνηση μέρους τῆς συζήτησης τοῦ π. Σάββα μὲ Ρουμάνους, που μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἡ ὅποια διαφορὰ μὲ τὸν π. Θεόδωρο ξεπεράστηκε:

    Ἐρώτηση: Ὁ π. Εὐστράτιος εἶχε ἄλλη θέση. Κάθεται δίπλα στὸν π. Θεόδωρο, λέγοντας ὅτι ὄχι ὅλοι οἱ παπάδες μνημονεύουνε, δηλ. αὐτοὶ μὲ ὀρθόδοξο φρόνημα… (δὲν ἀκούγεται).

    π. Σάββας: Ἐγώ, πάντως, πρώτη φορὰ βλέπω ὅτι ὁ Γέροντάς μου ἔχει διαφορετικὴ θέση μὲ μένα. Δὲν τὄξερα. Εὐχαριστῶ πολὺ μοῦ τὸ εἴπανε.

    Νὰ σᾶς ἐξηγήσω. Εἶχε γίνει μιὰ παρεξήγηση μὲ τὸν π. Θεόδωρο γι’ αὐτὸ το θέμα, γιὰ τὴν Οἰκονομία. Τὸ ξεπεράσαμε· μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ξεπεράστηκε. Γι’ αὐτὸ καὶ πρὶν ἀπὸ κάμποσο καιρό, πρὶν ἀπὸ δύο βδομάδες περίπου, εἶχε ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης μία ὁμιλία

Η Α΄ Οικουμενική αποφάσισε για το Πάσχα κι όχι για το Ημερολόγιο!

Παρατηρήσεις στο κείμενο της Εκκλησίας

των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών

της 12/25.12.2017

Οἱ Γ.Ο.Χ. μὲ νέο κείμενό τους, «Ἡ μεταβολὴ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου διέσπασε τὴν Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας» (δεῖτε ἐδῶ  κι ἐδῶ) συνεχίζουν νὰ διαστρέφουν τὴν ἀλήθεια.

Στὸ κείμενο αὐτὸ μᾶς ἐστάλη τὸ παρακάτω σχόλιο ἀπὸ τὸν κ. Ἰωάννη Ρίζο.

Εκείνο που θα άξιζε να σχολιάσουμε είναι τα εξής:

   Ο αρθρογράφος αναφερόμενος στον σκοπό σύγκλησης της Α΄ Οικουμενικής  λέει ότι:

     «Καὶ ὅτι δὲν ἀπέβλεψαν ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα αἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι, ἀλλ’ εἶχον ὑπ’ ὄψιν ἁπάσας τὰς ἑορτὰς καὶ τὰς νηστείας καὶ δι’ ἁπάσας ἀπήτησαν ἑνότητα καὶ ὁμοφωνίαν, ἀποδεικνύεται …. Ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἁγίου καὶ Μεγάλου Ἀθανασίου, ὅστις –Διάκονος τότε– συμμετέσχεν εἰς τὴν ἐν Νικαίᾳ Σύνοδον, ἣν ἐπιστολὴν ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς Ἀφρικανοὺς Ἐπισκόπους καὶ διὰ τῆς ὁποίας λέγει: “...Ἡ μὲν γὰρ (Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἐν Νικαίᾳ) διὰ τὴν Ἀρειανὴν αἵρεσιν καὶ διὰ τὸ Πάσχα συνήχθη. Ἐπειδὴ αἱ κατὰ Συρίαν καὶ Κιλικίαν καὶ Μεσοποταμίαν διεφώνουν πρὸς ἡμᾶς καὶ τῷ καιρῷ, ἐν ᾧ ποιοῦσιν οἱ Ἰουδαῖοι, ἐποίουν καὶ οὗτοι. Ἀλλὰ χάρις τῷ Κυρίῳ, ὥσπερ περὶ τῆς πίστεως οὕτω καὶ περὶ τῆς ἁγίας ἑορτῆς γέγονε συμφωνία. Καὶ τοῦτο ἦν τὸ αἴτιον τῆς ἐν Νικαίᾳ Συνόδου”.

   Από την  επιστολή όμως του Μ. Αθανασίου δεν προκύπτει κανένα τέτοιο συμπέρασμα.  Καμία αναφορά για απαίτηση ομοφωνίας στις εορτές και νηστείες! Αντιθέτως προβάλλει μόνο το θέμα του μη κοινού εορτασμού του χριστιανικού με το Εβραϊκό πάσχα!  Ο άγιος λέει ότι η Σύνοδος έγινε, γιατί οι χριστιανοί στη Συρία και Κιλικία και Μεσοποταμία διαφωνούσαν με τους υπολοίπους γιατί εόρταζαν το πάσχα μαζί με τους Ιουδαίους. Δεν λέει ότι οι εν λόγω  Εκκλησίες εξέπεσαν στον άδη λόγω της ασυμφωνίας εορτασμού με τους άλλους χριστιανούς. Ο άγιος δεν αναφέρει ότι η Σύνοδος έγινε γιατί δεν εορτάζαμε όλοι το πάσχα ταυτόχρονα, αλλά για τον κίνδυνο ταύτισης ή σύγχυσης της πίστης μας με αυτής των θεομάχων Ιουδαίων.

   Στην παραπάνω αναγκαιότητα έχει την ύπαρξη του και ο Πασχάλιος Κανών. Ορίστηκε έτσι ώστε να μην υπάρχει ταυτόχρονος εορτασμός του πάσχα των χριστιανών με το Εβραϊκό και δεν αποσκοπούσε να εξασφαλίσει ταυτόχρονο εορτασμό του

Διάλογος μετά πρωτειομανούς:

Πρόσωπο σε κοινωνία και ατομο αδύνατο να κοινωνήσει.

Ένα θεωρητικό σχήμα ανύπαρκτο και αντιπατερικό

 

Ερώτηση πρώτη.

Ερώτηση δευτέρα  

Ερώτηση τρίτη

 Γεώργιου Ιωάννου Καραλή

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ. Ζούμε στον εικοστό αιώνα. Δεν μπορούμε σήμερα να μιλάμε με την ίδια ορολογία των πατέρων. Οι Πατέρες χρησιμοποίησαν την κουλτούρα της εποχής των και προσπάθησαν να αρθρώσουν ένα δόγμα κατανοητό από τους ανθρώπους εκείνης της εποχής. Οι απαντήσεις που δώθηκαν ήταν σημαντικές για να προφυλλάξουν τον χριστιανισμό από διάφορες αιρέσεις, αιρέσεις που σήμερα δεν υπάρχουν. Αυτό βέβαια είχε σαν άμεση συνέπεια να δημιουργηθούν συγκρούσεις που εκείνη την εποχή έπρεπε να γίνουν για να συνεχίσει να υπάρχει ένας ορθόδοξος χριστιανισμός. Γνωστικοί αρειανοί και μονοφυσίτες καταταλαιπώρησαν τον χριστιανισμό, αλλά με τις απαντήσεις που δώθηκαν η ορθοδοξία έγινε σαφής και διαφοροποιήθηκε από την αίρεση. Σήμερα όμως δεν μπορούμε να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες απαντήσεις, αλλά θα πρέπει να τις εκφράσουμε με διαφορετικό τρόπο από την στιγμή που δεν υπάρχουν οι ίδιες αιρέσεις. Στην σημερινή εποχή δεν είναι τόσο σημαντικό κανείς να εξηγήσει το τριαδολογικό και χριστολογικό δόγμα. Αυτό έχει επιτευχθεί από τους Πατέρες. Στην σημερινή εποχή θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην εκκλησιολογία και να την εκφράσουμε πιο αναλυτικά και με πιο σαφή τρόπο από τους πατέρες γιατί οι ίδιοι δεν ασχολήθηκαν με σχολαστικό τρόπο με το αντικείμενο της εκκλησιολογίας.

Κατά δεύτερο λόγο κληρονομήσαμε από τις παλαιές εποχές διαιρέσεις του χριστιανικού κόσμου. Οι χριστιανοί σήμερα δεν ασχολούνται τόσο με την χριστολογία και την τριαδολογία, αλλά είναι διαιρεμένοι σε τρεις εκκλησίες. Σε ρωμαιοκαθολικούς, σε ορθοδόξους και προτεστάντες. Ποιά από όλες αυτές είναι η Καθολική Εκκλησία; Τί σχέση έχουν οι τρεις διαιρεμένες εκκλησίες με την Καθολική Εκκλησία; Πόσο απέχουν αν απέχουν από Αυτήν; Αυτά είναι τα σημαντικά ερωτήματα που σήμερα αποσχολούν τον μοντέρνο κόσμο και που όταν λυθούν θα μπορέσουμε να ενωθούμε όλοι οι χριστιανοί που διαιρεθήκαμε.

Κατά τρίτο λόγο όταν θα γίνει αυτή η προσέγγιση και πολυπόθητη ένωση ο σύχνονος κόσμος θα συνειδητοποιήσει καλύτερα τον χριστιανισμό και αυτός θα μπορέσει να διαδραματήσει ένα πρωταρχικό ρόλο στην διαμόρφωση της κουλτούρας της εποχής και στην καλυτέρευση μιας κοινωνίας που συνταράσσεται επανειλλημένως από συνεχείς κρίσεις και συγκούσεις. Η ορθοδοξία κατά την γνώμη μου θα πρέπει να είναι οικουμενιστική. Χωρίς τον οικουμενισμό η ορθοδοξία είναι καταδικασμένη να γίνει περιφερειακή στην σημερινή εποχή. Δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι μόνο εμείς οι ορθόδοξοι είμαστε η Καθολική Εκκλησία και ότι οι ρωμαιοκαθολικοί και προτεστάντες είναι αιρέσεις, δηλαδή συναγωγές του σατανά, κοινότητες που δεν έχουν τίποτε το χριστιανισμό, εκκλησίες που δεν υπάρχει σωτηρία. Αδικούμε την αλήθεια όταν ισχυριζόμαστε τέτοιες απόψεις, διχάζουμε τον κόσμο δημιουργούμε μίση που μας φέρνουν σε αντίθεση με το πνεύμα της σημερινής εποχής. Για τον χριστινισμό δεν θα πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε η αγάπη και ο σεβασμός για τον συνάθρωπο είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Τί αγάπη δηλώνουμε όταν ισχυριζόμαστε ότι στους ρωμαιοκαθολικούς και προτεστάντες δεν υπάρχει σωτηρία και ότι όποια εμπειρία και αν έχουν, αυτή ταύτη η εμπειρία δεν είναι χριστιανική. Θα μας πάρουν με τις πέτρες οι σύγχρονοι άνθρωποι και θα μας τοποθετήσουν στο ίδιο επίπεδο με τους μουσουλμάνους φονταμεταλιστάς.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ_ Αν κατάλαβα καλά από αυτά που ισχυρίζεσαι η αλήθεια δεν είναι σημαντική στην σημερινή εποχή. Εκείνο που μετράει είναι να βρίσκεται κανείς σε αγαθές ασχέσεις με τον συνάθρωπο οποιαδήποτε πράξη και αν κάνει. Αν αυτό το μεταφράσω στα ιατρικά δεδομένα εγώ που είμαι γιατρός αν δώ έναν διαβητικό να τρώει γλυκά δεν θα πρέπει να του πώ ότι δεν πρέπει να το κάνει επειδή του βλάπτει την υγεία, για να μην τον προσβάλλω, για να μην γίνω φονταμεταλιστής! Όταν ένας ασθενής πηγαίνει να θεραπεύσει την αρρώστειά του σ΄ένα κομπογιαννίτη γιατρό εγώ δεν θα πρέπει να τον προφυλλάξω, γιατί και ο κομπογιαννίτης γιατρός εξασκεί την ιατρική και έχει σαν απώτερο σκοπό την θεραπέια του ασθενή!!! Δηλαδή ο πραγματικός γιατρός και ο κομπογιαννίτης με το δικό σου σκεπτικό εξισώνονται και όλοι θα πρέπει να ονοματούν γιατροί, για να μην μας πάρει στις πέτρες το πνεύμα της σημερινής εποχής!!! Αν όμως στο επιστημονικό επίπεδο διανοηθείς να πεις ποτέ κάτι τέτοιο τότε, δεν θα σε ονομάσουν φονταμεταλιστή βέβαια, αλλά οπωσδήποτε, θα σου πουν ότι δεν καταλαβαίνεις απολύτως τίποτε. Όταν μιλάμε για Καθολική Εκκλησία ή για το εκφράσω καλύτερα για Καθολική Ορθόδοξη Εκκλησία τότε εννοούμε την πραγματική Ιατρική, αυτή που μπορεί να δώσει μιά θεραπεία στον ασθενή, όταν μιλάμε για προτεστάντες και παπικούς εννοούμε την κομογιαννίτικη ιατρική που δεν είναι σε θέση να επιλύσει κανένα πρόσβλημα σε κανέναν ασθενή, αλλά μόνο του επαναπροσθέσει πιο πολλές δυσχέρειες από αυτές που έχει. Τώρα αν ένας κομογιαννίτης γιατρός θελήσει να γίνει προσύλητος στην πραγματική ιατρική τότε βέβαια θα πρέπει να εκπληρώσει και ορισμένες προϋποθέσεις. Κανένας δεν θα διαννοηθεί ποτέ να πεί στον ιατρικό σύλλογο ότι είναι φονταμεταλιστής γιατί υποχρεώνει τον κομπογιαννίτη γιατρό που θέλει να γίνει αληθινός γιατρός να σπουδάσει ιατρική και να

Η μετάνοια καί η εξομολόγηση σώζει τόν άνθρωπο

 11. Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση σώζει τόν ἄνθρωπο

2η Κατήχηση, 4ο μέρος & 3η Κατήχηση 1ο μέρος, Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση σώζει τόν ἄνθρωπο, 2η Κατήχηση, 4ο μέρος & 3η Κατήχηση 1ο μέρος, Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-3-2011 http://www.HristosPanagia.gr

Πηγή