(Ι.
Χρυσόστομος – Ομιλία ΟΒ΄ στο κατά Ματθαίο)
Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
Σήμερα, που ο οικουμενισμός εγείρει αξιώσεις απόλυτου
πνευματικού κύρους, η διερεύνηση–μίμηση του βίου των αγίων, ως μια από τις
μήτρες της Ορθοδοξίας, χαρίζει νηφαλιότητα, υψηλό πνευματικό (ορθόδοξο) ήθος
και ευρύτερη βιωματική εκκλησιολογική προσέγγιση της διδασκαλίας των αγίων
Πατέρων, οσίων και ομολογητών της Ορθοδόξου πίστεως και ζωής.
Ταυτόχρονα, όμως,
συνειδητοποιείς και την σημερινή μοναξιά των Ορθοδόξων, που δεν συμβιβάζονται
με την αίρεση και ακολουθούν την οριοθετημένη–ευλογημένη οδό των Πατέρων.
Θα αποτελούσε παρανόηση, αν
αυτή η μοναξιά ερμηνευθεί ως βίωμα «εκτός εκκλησίας». Αντίθετα, χαρισματικά,
ωθεί στην εκ νέου προσωπική πνευματική ανέλιξη!
Αυτοί οι λίγοι, ολότητα στην
πραγματικότητα, που αντιστέκονται Πατερικά στην παραπλάνηση του οικουμενισμού,
γεφυρώνουν–καλύπτουν το σημερινό κενό, που δημιουργεί η ολιγοπιστία των
σημερινών Ορθοδόξων. Αποτελούν μια ολότητα, προβλεπόμενη από τον 15ο
Κανόνα της Α-Β Συνόδου, διότι εκφράζουν την καθολική περιεκτική κρίση της
Εκκλησίας έναντι της αιρέσεως και των φορέων της.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος,
διασαφηνίζει για το θεμελιώδες (διαχρονικά) πνευματικό κεφάλαιο των αγίων, ως
παραδείγματα προς μίμηση: «τι γαρ αν έχοις ειπείν, μη διορθούμενος; Οικ οίσθα γράμματα, ουδέ
Γραφαίς ενέκυψαν, ίνα μάθης των παλαιών τας αρετάς; Μάλιστα μεν και τούτο
έγκλημα, της εκκλησίας διηνεκώς ανεωγμένης, μη εισιέναι και μετέχειν των
καθαρών εκείνων ναμάτων» (ομιλία στο Ματθ. – ΟΒ΄).
Μετάφραση: «Τι λοιπόν θα ημπορέσης να ειπής, όταν δεν διορθώνεσαι; Δεν
γνωρίζεις γράμματα, ούτε εμελέτησες τας Γραφάς, δια να μάθεις τας αρετάς των
παλαιών; Αυτό κατ’ εξοχήν είναι έγκλημα, ενώ είναι η Εκκλησία συνεχώς ανοικτή,
συ δεν εισέρχεσαι και δεν μετέχεις των καθαρών εκείνων ναμάτων».
Το σημερινό σύστημα πνευματικής
εξουσίας, που αποτελείται από οικουμενιστές επισκόπους και πλήρωμα αγκαλιά με
τον οικουμενισμό, λειτουργούν σε πλήρη συνεργασία σε βάρος της Ορθοδοξίας.