Η Κοίμησις της Θεοτόκου

Ὁμιλία τοῦ ἀειμνήστου Κυθήριου Ἁγιορείτου Ἡγουμένου π. Γεωργίου Καψάνη

    Οἱ ἑορτές τῆς Παναγίας μας, οἱ Θεομητορικές Ἑορτές καί μέσα σ' αὐτές ἡ μεγαλύτερη εἶναι ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἕνα Πάσχα μικρό, ἕνα Πάσχα μές τό καλοκαίρι, μᾶς δίνει τήν εὐκαιρία νά ἐκφράσωμε τήν βαθειά μας εὐγνωμοσύνη πρός τήν Μητέρα τοῦ Λυτρωτοῦ μας καί δική μας Μητέρα γιά ὅτι ἔχει κάνει γιά τό ἀνθρώπινο γένος καί γιά τόν κάθε ἕνα ἀπό μᾶς. Διότι, χωρίς τή δική της συνέργεια καί προσφορά εἰς τόν Ἅγιον Τριαδικόν Θεόν δέν θα ἐνσαρκοῦτο ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Περίμενε ὁ Θεός νά βρεθεῖ μία τέτοια ἁγία ψυχή, πανάσπιλη, πάναγνη, ἡ ὁποία θά προσέφερε ὅλη τήν ἐλευθερία της εἰς τόν Θεόν, ὥστε καί ὁ Θεός νά προσφερθῆ ὁλόκληρος σ' Αὐτήν.
Κι αὐτή ἦταν ἡ εὐλογημένη Μαρία, ἡ ταπεινή κόρη τῆς Ναζαρέτ. Τήν εὐγνωμονοῦμε. Μᾶς ἔδωσε ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχουμε στή ζωή μας. Τόν Σωτῆρα μας. Τί θά εἴμαστε χωρίς τόν Σωτῆρα Χριστόν.

Η «νέα» Εκκλησία παρούσα! Το πλήρωμα εν υπνώσει!

Μᾶς ἐστάλη

Από το περιοδικό «ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ» της Ι. Μ. Δημητριάδος

Στην κουρά παρευρίσκοντο–συμμετείχαν:

   Ο οικουμενιστής Ιγνάτιος, ο ηγούμενος της «ψευδο-Εσφιγμένου» Βαρθολομαίος, ο Επιφάνιος Δημητρίου, Επίσκοπος Ολβίας της «αυτοκέφαλης» Εκκλησίας της Ουκρανίας, αρκετές μοναχές της γυναικείας Μητροπολιτικής Μονής «Αγ. Ταξιαρχών Πηλίου» και λαϊκοί.

Ο οικουμενισμός εν δράσει!

Η «νέα» Εκκλησία παρούσα!

Το πλήρωμα εν υπνώσει!

Σχόλιο Ανωνύμου

Η Παναγία και ο Λαός

  Του Φώτη Κόντογλου

    Σήμερα γιορτάζουμε την ένδοξη Κοίμηση της Παναγίας. Σ' αμέτρητες εκκλησίες και μοναστήρια χτυπούνε οι καμπάνες και ψέλνουνε οι ψαλτάδες. Τα πιο πολλά είναι στης Παναγίας τ' όνομα, και πανηγυρίζουνε σήμερα την Κοίμηση της Θεοτόκου. Μα αυτή δεν είναι γιορτή θανάτου, είναι γιορτή χαράς και θρίαμβος, γιατί αυτή που κοιμήθηκε είναι η Μητέρα της Ζωής, όπως λέγει εκείνο το θεσπέσιο δοξαστικό πού λένε σήμερα στη Λειτουργία:

«Τη αθανάτω σου κοιμήσει Θεοτόκε μήτηρ της ζωής, νεφέλαι τους αποστόλους αιθέριους διήρπαζον και κοσμικώς διεσπαρμένους, ομοχώρους παρέστησαν τω αχράντω σου σώματι, ο και κηδεύσαντες σεπτώς, την φωνήν του Γαβριήλ μελωδούντες ανεβόων. Χαίρε, κεχαριτωμένη παρθένε, μήτερ ανύμφευτε, ο Κύριος μετά σου. Μεθ' ων, ως Υιός σου και θεόν ημών ικέτευε σωθήναι τας ψυχάς ημών».

     Σήμερα όλη η Ελλάδα μοσχοβολά από το ευωδέστατο σκήνωμα της Παναγίας, που είναι η μητέρα των ορφανεμένων, η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των θλιμμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων.

Ιδανικό πρόσωπο ο Μητσοτάκης "για την προώθηση των συμφερόντων του Φαναρίου και την αναγνώριση της νέας Εκκλησίας της Ουκρανίας"!

Αμερικανική «καθοδήγηση» στον έλεγχο της Ορθοδοξίας – Αυξάνεται η επιρροή των ΗΠΑ στην εκκλησία της Ελλάδας

    Ο κόσμος το χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι, λέει ο θυμόσοφος λαός και στη περίπτωση των ολοένα και πιο στενών σχέσεων της Ελλαδικής Εκκλησίας με την αμερικανική υπερδύναμη οι ενδείξεις είναι σαφέστατες!
     Σε αυτό το μήκος κύματος το άρθρο της Σοφία Ηλιάδη για το OCP News Service στο οποίο υποστηρίζει πως η θέση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλάζει ταχύτατα. Σημειώνει δε πως μετά την εκλογή του νέου Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, όλες οι προτάσεις για την άρση της κρατικής υποστήριξης ανακλήθηκαν. Στις 16 Ιουλίου, ο Μητσοτάκης και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος της Αθήνας συναντήθηκαν για να

Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος!

Στιχηρὰ τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Ἦχος α΄ 

Στιχηρὰ Προσόμοια, Ἦχος α' Αὐτόμελον 

      Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ἐν μνημείῳ τίθεται, καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανόν, ὁ τάφος γίνεται. Εὐφραίνου Γεθσημανῆ, τῆς Θεοτόκου τὸ ἅγιον τέμενος. Βοήσωμεν οἱ πιστοί, τὸν Γαβριὴλ κεκτημένοι ταξίαρχον, Κεχαριτωμένη χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος. 

      Τὴν σὴν δοξάζουσι Κοίμησιν, Ἐξουσίαι θρόνοι, Ἀρχαὶ Κυριότητες, Δυνάμεις καὶ Χερουβίμ, καὶ τὰ φρικτὰ Σεραφίμ. Ἀγάλλονται γηγενεῖς ἐπὶ τῇ θείᾳ σου δόξῃ κοσμούμενοι. Προσπίπτουσι βασιλεῖς, σὺν Ἀρχαγγέλοις Ἀγγέλοις καὶ μέλπουσι· Κεχαριτωμένη χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ, διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος.

Η παναγία Κοίμηση και η κοινωνία των καθολικών λόγων, Χρυσοστόμου μοναχού Διονυσιάτου

Ἡ Θεοτόκος ἀπὸ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἕως τὴν Κοίμησή της παρέμενε μεταξὺ τῶν μαθητῶν Του, «ἀναπληροῦσα τὸ ὑστέρημα τοῦ Χριστοῦ»¹. Ὡστόσο, τὸ πνευματικὸ σῶμα της, ἂν καὶ ἔφερε τοὺς ὑπὲρ φύσιν τρόπους λειτουργίας, ἂν καὶ ἀξιώθηκε νὰ ὁμοιωθεῖ στὴν πνευματικὴ ποιότητα μὲ τὸ ἀναστημένο Σῶμα τοῦ Υἱοῦ της, δὲν εἶχε ἀκόμη ἀποκτήσει τὴν τελειότητα τῆς λεπτῆς συστάσεως τῶν ἀγγελικῶν σωμάτων².

  Ἔχοντας πλέον διακονήσει τόσο ὡς Μητέρα Θεοῦ, ὅσο καὶ ὡς Μητέρα τῶν Ἀποστόλων, μεθίσταται κοντὰ στὸν ἀγαπημένο τῆς Υἱό, διότι, «ἦταν ἀνάγκη ἡ παναγία ἐκείνη ψυχὴ νὰ χωρισθεῖ ἀπὸ τὸ ὑπεράγιο ἐκεῖνο σῶμα. Χωρίζεται βέβαια καὶ ἑνώνεται μὲ τὴν ψυχὴ τοῦ Υἱοῦ της, μὲ τὸ πρῶτο φῶς ἑνώνεται τὸ δεύτερο. Καὶ τὸ σῶμα, ἀφοῦ ἔμεινε γιὰ λίγο στὴν γῆ, ἀναχώρησε κι αὐτὸ μαζὶ μὲ τὴν ψυχή»³.

Ἡ παναγία Κοίμηση τῆς Θεοτόκου δὲν εἶναι θάνατος ὡς ἀποτέλεσμα ἁμαρτίας, ἀλλὰ μόνον ἁπλὴ μεταποίηση τῆς μεταπτωτικῆς παχύτητος στὴν συνδρομὴ τῶν σωματικῶν στοιχείων ποὺ χαρακτηρίζει τὴν λεπτὴ σύσταση τῶν σωμάτων τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης ἐπισημαίνει τὴν ἄφθαρτη διάσταση τοῦ θανάτου της: «ὡς γὰρ τικτούσης ἡ νηδὺς οὐ διέφθαρτο, οὕτω θανούσης ἡ σὰρξ οὐ διόλωλεν· ὢ τῶν θαυμάτων! Ὁ τόκος διέφυγε τὴν φθορὰν καὶ ὁ τάφος τὴν διαφθορὰν οὐ προσήκατο· τῶν γὰρ ὁσίων οὐχ ἅπτεται»⁴. Καθὼς ἡ Θεοτόκος εἶναι ἡ Μητέρα τῆς Ζωῆς, εἶναι ἑπόμενο καὶ ὁ θάνατός της νὰ εἶναι «ζωηφόρος»⁵. Εἶναι ἁπλὴ ἀντιστροφὴ τῆς σωματικῆς παχύτητος σὲ χιτώνα ἀφθαρσίας. Στὸ πανάγιο σῶμα βεβαίως δὲν προστέθηκε τίποτε, διότι καὶ ἐπὶ γῆς ἦταν ἔμψυχος ναὸς τοῦ τελείου Πνεύματος. Καθὼς δὲ «οὐδὲν μέσον Μητρὸς καὶ Υἱοῦ»⁶, ἦταν ἀδύνατο τὰ θεομητορικὰ μέλη, ποὺ κοινώνησαν πολυτρόπως τὴν τελειότητα τῶν μελῶν τοῦ Χριστοῦ, νὰ μὴν γίνουν καὶ αὐτὰ «σύμμορφα»⁷ τῆς λαμπρότητος τοῦ Ἀναστημένου Υἱοῦ καὶ νὰ μὴν λάμψουν καὶ αὐτὰ τὸ ἀναστάσιμο Φῶς, στὸ ὁποῖο καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ μετεῖχαν.

Μὲ ὑπέροχο λόγο ὁ Νικόλαος Καβάσιλας συνοψίζει τὴν θεομητορικὴ ζωὴ ὡς ἀκόλουθη τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ καταλήξει ὅτι καὶ ὁ θάνατός της ἀκολουθεῖ σὲ ὅλα ἐκεῖνον τοῦ Υἱοῦ της: «διότι ἔπρεπε νὰ λάβει μέρος σὲ κάθε τὶ ποὺ ἔκανε ὁ Υἱός της γιὰ τὴν σωτηρία μας. Ὅπως τοῦ μετέδωσε τὸ αἷμα καὶ τὴ σάρκα της κι ἔλαβε ἀμοιβαία μέρος στὶς δικές του χάριτες, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ἔλαβε μέρος καὶ σὲ ὅλους τους πόνους καὶ τὴν ὀδύνη του⁸ ... Ἔτσι μετὰ τὰ βραβεῖα καὶ τὰ στεφάνια ποὺ ἔλαβε, μετὰ δηλαδὴ τὸν Ἥλιο τῆς δικαιοσύνης ποὺ δέχθηκε μέσα της καὶ μὲ τὸν ὁποῖο ἑνώθηκε, δοκίμασε γιὰ χάρη μας θλίψεις καὶ ὀδύνες, “ἀντὶ τῆς προσκειμένης αὐτῇ

Ο άγιος Συμεών διαλέγεται “ειδικά” με τον μεγάλο αἱρετικὸ Ζηζιούλα, κατασυντρίβοντας τα αιρετικά του φρονήματα!

Ὁ αἱρετικὸς νάνος Ζηζιούλας …τόλμησε καὶ συνεχίζει νὰ ἀσχημονεῖ κατὰ τοῦ μεγίστου Θεολόγου ἁγίου Συμεών, ἐνῶ γνωρίζει πλέον τὴν διδασκαλία του, ποὺ εἶναι ἀντίθετη μετὰ περὶ «Πρώτου» παναιρετικὰ φληναφήματα τοῦ μητροπ. Περγάμου!!! Κι ὅμως ποτὲ δὲν πῆρε πίσω τὶς βλασφημεῖες του!

     Παρὰ ταῦτα αὐτὸν δέχονται γιὰ τὴν διευθέτηση τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων καὶ κοινωνοῦν μαζί του ὅλοι οι «ὀρθόδοξοι» Ἐπίσκοποι παρὰ τὶς ἐπανειλημμένες καταγγελίες (καὶ στὴ Σύνοδο ποὺ κώφευσε …ἐκωφαντικά) τῆς κακοδοξίας του!

    Ἅγιος Συμεών: «Δὲν τρομάζεις ἄνθρωπε (Ζηζιούλα), νὰ μὴ κατέβη κανένα ἀστροπελέκι ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ σὲ κατακαύσει;»!!!

(Ἀπὸ τὸν  Πρῶτο θεολογικὸ λόγο -καταπέλτη κατὰ Ζηζιούλα-  τοῦ ἁγ. Συμεὼν, ποὺ δημοσιεύουμε στὴ συνέχεια)

Μὲ τὸν Ζηζιούλα λοιπόν θὰ διαλεχθεῖ ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας διὰ τοῦ Μπάτσκας, Ειρηναίου! (ἐδῶ. -Δεῖτε τὸ ἄρθρο καὶ στὸ τέλος τοῦ παρόντος). 

Παρουσιάσαμε σὲ ἄλλη εὐκαιρία κάποιες ἀπὸ τὶς «θεολογικὲς» θέσεις τοῦ μητροπολίτη Περγάμου κ. Ἰω. Ζηζιούλα καὶ δείξαμε ὅτι ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ θεολογία τῶν Πατέρων, ἀπὸ ἔργα τῶν ὁποίων παραθέσαμε τὰ σημαντικότερα κείμενα, “τὸ κατὰ δύναμιν”, βέβαια, καὶ στηριζόμενοι ὄχι σὲ δικές μας θέσεις, ἀλλὰ μόνο στὰ κείμενα τῶν Ἁγίων.

Ὁ κ. Ζηζιούλας, μὲ τὴ «νέα» αἱρετικὴ  θεολογία ποὺ εἰσάγει (εἰδικὰ περὶ «Πρώτου» στὴν Ἁγία Τριάδα καί, κατ’ ἀναλογίαν, περὶ «Πρώτου» στὴν Ἐκκλησία) κατέστη φανερὸν ὅτι ἐναντιώνεται στοὺς Ἁγ. Πατέρες, καὶ τὸ χειρότερο μὲ τὶς θέσεις του αὐτὲς βλασφημεῖ εἰς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἕνα τμῆμα ἀπὸ κείμενο τοῦ ἁγ. Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου, ποὺ τότε παραθέσαμε, κονιορτοποιοῦσαν κυριολεκτικὰ τὶς ἀθεολόγητες θέσεις τοῦ περιφερόμενου ἀπὸ fora ἀπὸ σὲ fora, μητροπολίτη χωρὶς ποίμνιο, κ. Ἰωάννη Ζηζιούλα. (Δεῖτε ἐδῶ).

Εἴχαμε μιὰ μικρὴ ἐλπίδα, ὅτι ὡς ὑπέρμαχος τῶν Διαλόγων ὁ κ. Ζηζιούλας θὰ διαλεγόταν και θὰ ἀπαντοῦσε σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς πολλὲς καταγγελίες περὶ τῶν αἱρετικῶν θέσεών του, κυρίως ὅμως, θὰ ἔδειχνε σεβασμὸ στὸν ἅγ. Συμεὼν καὶ βλέποντας μὲ τρόμο ὅτι ἐναντιώνεται στὴν θεολογία ἑνὸς Ἁγίου, θὰ ἀνασκεύαζε τὶς ἄστοχες θέσεις του περὶ Πρώτου καὶ περὶ ἀριθμήσεως στὴν Ἁγία Τριάδα, γιὰ νὰ μὴν τοῦ καταλογισθεῖ μιὰ ἐξόφθαλμη ἀσέβεια καὶ περιφρόνηση πρὸς τοὺς Ἁγίους.

Δυστυχῶς, ὁ κ. Ζηζιούλας, ὡσὰν νὰ εἶναι ἀνεξέλεγκτος καὶ ἐπιδεικνύοντας ἕναν ἀπίθανο ἀμοραλισμό, οὔτε ποὺ ἀσχολήθηκε μὲ τὸ θέμα. Ἔδειξε περιφρόνηση καὶ πρὸς τοὺς 300 πιστοὺς ποὺ μὲ ἐμπεριστατωμένο κείμενο δεκάδων σελίδων κατήγγειλαν τὶς αἱρετικὲς θέσεις του πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο («Ὀρθόδ. Τύπος», 13.4.12) καὶ πρὸς τοὺς Ἁγίους. Καὶ αὐτὴ ἡ στάση τῆς παντελοῦς ἀπαξιώσεως τῶν Ἁγίων, δείχνει κατὰ τὸν ἅγιον Συμεών, τὴν ὑψηλόφρονα γνώμην, τὴν ἔλλειψη ταπεινώσεως, χωρὶς τὴν ὁποία ἡ «θεολογία» του δὲν προέρχεται ἐκ τοῦ Πνεύματος, ἀλλ’ εἶναι «ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης».

Ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἡ διδασκομένη ἀπὸ τὸν κ. Ζηζιούλα «Νέα» αἵρεση περὶ «Πρώτου» στὴν Ἁγία Τριάδα καὶ κατ’ ἀναλογίαν περὶ «Πρώτου» στὴν Ἐκκλησία, (ποὺ στοχεύει στὴν ἀνάδειξη τοῦ Πάπα ὡς Πρώτου τῶν Πρώτων) εἶναι συνοπτικὰ ἡ ἑξῆς:

«Ὁ πρῶτος λοιπὸν αὐτομάτως γεννᾷ τὴν Ἱεραρχία... Στὴν Ἁγία Τριάδα ἔχουμε μία διαβάθμιση, δὲν ἔχουμε αὐτόματη συνύπαρξη, ἀλλὰ ἔχουμε ὕπαρξη ἡ ὁποία μεταφέρεται ἀπὸ τὸν ἕναν στὸν ἄλλον. Ἐὰν βάλουμε τὰ πρόσωπα νὰ ἐμφανίζονται ἔτσι ταυτόχρονα, τότε καταργοῦμε τὴν ἔννοια τῆς αἰτιότητος...

»Ὁ πρῶτος ἔχει τὴν τιμὴ καὶ προηγεῖται μόνο γιατὶ ἐλεύθερα τὸν ἀποδέχονται οἱ μετ’ αὐτόν. Τὸ πρότυπο τῆς εὐχαριστιακῆς ἱεραρχίας εἶναι ἡ Ἁγία Τριάδα, στὴν ὁποία σαφῶς καὶ ὑπάρχει ἱεραρχία (βλ. «ὁ Πατήρ μου μείζων μού ἐστι»), ἀλλὰ ἡ προσωπικὴ ἱεράρχηση (ποτὲ π.χ. δὲν μποροῦμε νὰ βάλουμε πρῶτο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἢ τρίτον τὸν Υἱό), δὲν συνεπάγεται μείωση τῆς οὐσίας, δηλαδὴ ὀντολογικὴ ἱεράρχηση: τὰ τρία πρόσωπα εἶναι ἴσα καὶ ταυτίζονται κατὰ τὴν οὐσία. Ἡ ἱεράρχηση στὸ προσωπικὸ ἐπίπεδο (ὁ Πατὴρ αἴτιος, ὁ Υἱὸς αἰτιατόν, τὸ Πνεῦμα αἰτιατὸν διὰ τοῦ αἰτιατοῦ) δεν αἴρει τὴ βασικὴ καὶ κατ’ οὐσίαν ἰσότητα τῶν Τριαδικῶν προσώπων». [σ.σ.: Ἐδῶ ἀκριβῶς συναντᾶμαι τὴν θεολογία τοῦ filioque καί, ἑπομένως, ὅλη ἡ εὐχαριστιακή θεολογία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἐφαρμογὴ τῆς προσωπικῆς ἱεράρχισης, εἶναι ἐφαρμογὴ τῆς αἱρέσεως τοῦ filioque. Διότι στὴν πατερικὴ διδασκαλία αἴτιο εἶναι καὶ τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγ. Τριάδος. Κύριος αἴτιος τῆς υἱοθεσίας μας (στὴν ἐνσάρκωση) εἶναι ὁ Κύριος, αἴτιος τῆς ἀληθείας (Πεντηκοστή) εἶναι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα]. Καὶ συνεχίζει ὁ κ. Ζηζιούλας: «Τὸ ἴδιο καὶ μέσα στὴν εὐχαριστιακὴ κοινότητα, καὶ κατ’ ἐπέκταση στὴν Ἐκκλησία, ὅλοι εἶναι ἐξ ἴσου μέλη τοῦ σώματος καὶ ὅλοι ἔχουν ἀνάγκη ἀλλήλων, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὅλοι τὸ ἴδιο. Ἡ ἔννοια τῆς κεφαλῆς ταυτίζεται ἀπὸ τὸν ἀπ. Παῦλο καὶ εἰσάγεται καὶ στὸ εὐχαριστιακὸ καὶ κανονικὸ λεξιλόγιο τῆς Ἐκκλησίας, ἀκριβῶς γιατὶ οἱ ρίζες της βρίσκονται στὴν ἴδια τὴν Ἁγία Τριάδα, τῆς ὁποίας εἰκόνα εἶναι ἡ Ἐκκλησία» (Ζηζιούλα Ἰω., «Εὐχαριστία καὶ Κόσμος», Ὁμιλία στὴν Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν Βόλου, 2008).

Αὐτὲς οἱ θέσεις ποὺ παρουσιάζει ὁ κ. Ζηζιούλας, δὲν συναντῶνται σὲ κανένα Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση. Κι ἐδῶ χρειάζεται μεγάλη προσοχή: δὲν πρόκειται γιὰ ἕνα ἁπλὸ λάθος του· γιὰ διδασκαλία, δηλαδή, ἀληθειῶν τῆς Ἐκκλησίας ποὺ κάποιος δὲν κατανόησε σωστὰ καὶ τὶς διδάσκει πλημμελῶς, ἀλλὰ πρόκειται περὶ καινοτομίας, περὶ κακόδοξης «θεολογικῆς» παραγωγῆς τοῦ κ. Ζηζιούλα.

Καὶ τὸ δυστύχημα εἶναι, πὼς ἐνῶ αὐτὴ ἡ κακοδοξία ἔχει καταγγελθεῖ, ὑπάρχουν «ὀρθόδοξοι» πού, παρότι τὴν γνωρίζουν, «βραβεύουν» τὸν εἰσηγητή της καὶ τὸν καθίζουν ἐν θρόνῳ μέσα στὸν ἱ. Ναό, καὶ ἄρα ἔμμεσα ἀποδέχονται τὶς κακοδοξίες του. (Ἡ συνέχεια ἐδῶ).

   

Ὁ Πρῶτος Θεολογικὸς Λόγος

τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου

μὲ θεολογικὰ ἐπιχειρήματα καὶ ψυχωφελεῖς σκέψεις περὶ μετανοίας καὶ καθάρσεως.

(Ἡ μετάφραση στηρίζεται ἐξ ὁλοκλήρου στὸ ἔργο τοῦ π. Διονυσίου Ζαγοραίου)

Τὸ νὰ λέγει κάποιος περὶ Θεοῦ, καὶ νὰ ἐρευνᾶ τὰ κατ’ αὐτόν, καὶ νὰ ζητᾶ νὰ φανερώνει τὰ ἀφανέρωτα, καὶ νὰ δείχνει ὡς καταληπτὰ τὰ ἀκατάληπτα εἰς ὅλους, τοῦτο εἶναι ἴδιον ἀνθρώπου τολμηροῦ καὶ αὐθάδους.

Δείχνουν και τον ανήμπορο Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας να "αποδέχεται" τον Οικουμενιστή Αρχιεπίσκοπο!

Νὰ τὰ ἀποτελέσματα τῆς κακῆς "ἄχρι καιροῦ" Οἰκονομίας!

(Δεῖτε στὸ τέλος:  Ποιοί βάζουν Τροχοπέδη

στον αντι-αιρετικό αγώνα!

Χρόνια καὶ χρόνια συγκρατοῦσαν/ἀπέτρεπαν τὴν ἀντίδραση/ὁμολογία τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ κατὰ τῆς Παναιρέσεως οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές τοῦ “ἄχρι καιροῦ” (πατέρες καὶ ἀδελφοί: Μεταλληνός, Ζήσης, Μανώλης, Σαράντος, ἁγιορεῖτες Ἡγούμενοι, Τσελεγγίδης κ.ἄ.) ἔχοντας ὡς ἐπιχείρημα, ΟΧΙ τί μᾶς ἔχουν διδάξει οἱ Ἅγιοι Πατέρες (σύμπασα δηλαδὴ ἡ ὀρθόδοξη Παράδοση), ἀλλὰ μὲ βάση τοὺς δισταγμοὺς τοῦ σεβαστοῦ γέροντος Ἐφραὶμ Ἀριζόνας, ἀκόμα κι ὅταν ὁ Γέροντας εἶχε περιορίσει τὶς δραστηριότητές του στὸ ἐλάχιστο. Τώρα κάποιοι ἄρχισαν νὰ καταλαβαίνουν, ὅτι τὰ μοναστήρια τῆς Ἀριζόνας συμβιβάστηκαν μὲ τὴν Παναίρεση καὶ ἀποδέχονται τὸν ἀμοραλιστὴ οἰκουμενιστὴ καὶ νέο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρο,  μὲ ὅλα τὰ κακόδοξα ἔργα αὐτοῦ, καὶ τὴν Συνοδεία αὐτοῦ, καὶ τὴν πομπὴ αὐτοῦ, καὶ τὸν ἡγέτη αὐτοῦ!

Τώρα ἄρχισαν νὰ “τὰ μαζεύουν”, μὲ πρῶτο τὸν ἀρχικαιριστὴ Τελεβάντο (ποὺ γίνεται τιμητὴς τῶν ἄλλων, ὄχι ὅμως καὶ τοῦ δικοῦ του ὀλέθριου ρόλου!), τὴν "Κατάνυξη" καὶ τὸν π. Νικ. Μανώλη (ἐκπρόσωπο τοῦ πνευματικοῦ του Ἀγάθωνος! -ἐδῶ)  Καὶ ὅπως πάντα, εἴτε ἄλλαξαν, εἴτε ὄχι, χωρὶς μιὰ συγγνώμη ἀπὸ τὸν Λαὸ τοῦ Θεοῦ ποὺ τόσα χρόνια ὅλοι αὐτοὶ τὸν κρατοῦσαν (καὶ κρατοῦν) μέσα στὴν στρούγκα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Ὁ Κύριος νὰ τοὺς ἐλεήσει!

Ντοκουμέντο: Ο Αρχιεπ. Αμερικής στον Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας. Δηλώνει στήριξη στα Μοναστήρια και ευγνωμοσύνη στον Γέροντα

    Μια ευλογημένη και ιστορική επίσκεψη πραγματοποίησε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ Ελπιδοφόρος στην Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα όπου μίλησε στους Πατέρες για την αγάπη του στο Μοναχισμό δηλώνοντας την στήριξή του στο έργο τους και δίνοντας υπόσχεση ότι θα είναι δίπλα τους ως Πατέρας σε κάθε τους βήμα.
    Ωστόσο όπως βλέπετε στη φωτογραφία, την οποία εξασφάλισε το Διεθνές Πρακτορείο Ορθοδοξία, www.ope.gr  ο Σεβασμιώτατος συνάντησε τον Γέροντα Εφραίμ με τον οποίο κάθισε γι αρκετή ώρα στο αρχονταρίκι.

Μετά τη  Θεία Λειτουργία,  ο καθηγούμενος της Μονής του Αγίου Αντωνίου αναφέρθηκε και στην αγιοποίηση του Γέροντα Ιωσήφ

Εγκαταλελειμμένο από τους ποιμένες το ποίμνιο, τρέφεται καθημερινά με την αιρετική ενότητα"!

Ο Λουθηρανός Αρχιεπίσκοπος Φινλανδίας και ο Φινλανδίας Λέων στο Φανάρι

και 

Με μέλη της SCOOCH (αιρετικές "εκκλησίες") συναντήθηκε ο Αρχιεπ. Αμερικής

Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο είχαν σήμερα Τρίτη, 13 Αυγούστου, στο Φανάρι, ο Αρχιεπίσκοπος Ελσινκίου και πάσης Φιλλανδίας Λέων, ο οποίος προΐσταται της Ορθοδόξου Αυτονόμου Εκκλησίας της Φιλλανδίας, και ο Λουθηρανός Αρχιεπίσκοπος Φιλλανδίας Tapio Luoma, στο πλαίσιο προσκυνηματικής επισκέψεώς τους στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Πόλη.

Κατά τη διάρκεια της συναντήσεώς τους, στην οποία παρέστησαν και συνεργάτες των δύο Αρχιεπισκόπων, συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν στον διαχριστιανικό διάλογο και συνεργασία στην Φιλλανδία, αλλά και γενικότερα στην πορεία των σχέσεων μεταξύ Ορθοδόξων και Λουθηρανών.

Φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας | Οικουμενικό Πατριαρχείο

Με μέλη της SCOOCH συναντήθηκε ο Αρχιεπ. Αμερικής

Τί είναι αυτό πάλι; Επαναλαμβάνουμε όσα σημειώσαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας: Δεν πρόκειται για χριστιανικές Εκκλησίες αλλά για αιρετικές. Όσο θα συγχέουν τον Χριστό με τον Αντίχριστο, τόσο η ευλογία του Θεού θα απομακρύνεται. Μόνον όταν οι αιρετικοί καταδικάσουν τις αιρέσεις τους και ενταχθούν εν μετανοίᾳ στη Ορθοδοξία και όταν οι ορθόδοξοι αναγνωρίσουν την Ορθοδοξία ως τη μόνη χριστιανική Εκκλησία, τότε μόνο υπάρχει η ελπίδα ο Κύριος να μας λυπηθεί και να προσφέρει τη ειρήνη Του και την ευλογία Του!
Κατακαημένη Αμερική τί σου ‘μελλε να πάθεις!!!

— Σχολιασμός katanixi.gr —

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος συναντήθηκε, τη Δευτέρα 12 Αυγούστου 2019, με αντιπροσωπεία της Μόνιμης Διάσκεψης των Ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών (SCOOCH).
Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης, ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος κ. Ελπιδόφορος ανέφερε:
«Δεν μπορούμε να αφήσουμε ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν, να μας εμποδίσει να ζήσουμε στο παρόν και να κοιτάξουμε προς το μέλλον. Γι ‘αυτό, είμαι ενθουσιασμένος που συνεχίζω να δουλεύω με τους αδελφούς της Ανατολής όχι μόνο προς την κοινή αντίληψη αλλά και για την πλήρη ενότητα της πίστης και της κοινωνίας».

Πηγή

Πηγή

«Ο αντι-οικουμενισμός, Σεβασμιώτατε, είναι υστερία;»

Προς Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ.κ. Αμβρόσιο

 (Ανοικτή επιστολή)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

             Σεβασμιώτατε

Η Ι. Μητρόπολή σας (πρόσφατα) πραγματοποίησε μνημόσυνον προς ανάπαυση του Αιμιλιανού Τιμιάδου, Μητροπολίτου Σηλυβρίας.

Γνωρίζουμε το βιογραφικό του (οικουμενιστικό). Κινήθηκε στο κατηγοριακό πλαίσιο του οικουμενισμού, ως φορέας και διδάσκαλός του.

Ως αναλυτικά συγκροτημένη αντικειμενικότητα, θυμίζουμε δύο τομείς του εργαλειακού οικουμενισμού του.

- Διετέλεσε αντιπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εις το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών εις την Γενεύη (1959 – 1984).

- «Εδίδαξε εις το Οικουμ. Ινστιτούτο του Bossey».

Έχω μελετήσει λεπτομερώς το βιβλίο του: «Η ΥΠΑΚΟΗ είναι δύναμις, όχι αδυναμία».

Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου του, αναγράφεται: «ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ Ι. Μ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ  ΑΙΓΙΟΝ». Ως λόγιος Μητροπολίτης, έδωσε έμφαση στην εννοιακή συγκρότηση του βιβλίου, στην θεματολογία του και στον σχεσιακό προσδιορισμό του με την Ορθοδοξία. Αυτό όμως επιλεκτικά, και όχι ως πλήρη (πνευματική) εμβάθυνση στην περί υπακοής θεολογία–εκκλησιολογία (διδασκαλία) της Γραφής και των Πατέρων.

Σε καμία σελίδα του βιβλίου δεν υπάρχει αναφορά στην υπαγόρευση του μέτρου της υπακοής, που δίνει η Εκκλησία, έναντι της αιρέσεως του οικουμενισμού.

Αντίθετα, το ευρετήριο των θεμάτων, στην λέξη «οικουμενισμός, συνθήματα», μας παραπέμπει στην σελίδα 125 του βιβλίου, όπου και διαβάζουμε: «Οξείς μερικοί, μεταδίδουν την απαισιοδοξία και τις εκκεντρικότητές τους σε πνευματικά τους παιδιά, ωσάν η Δευτέρα Παρουσία και η καταστροφή του κόσμου να είναι επί θύραις. Η έξαψις και υστερία φουντώνουν με συνθήματα αντι-οικουμενιστικά, ή με τα διαδιδόμενα οικουμενικά σχέδια, όπως η παγκοσμιοποίησις, κ.ά. Η κρίσις τους δεν λειτουργεί, καταντά αφελής, ανεύθυνη».

Με άλλα λόγια, Σεβασμιώτατε, στο βιβλίο του ο Μητροπολίτης Αιμιλιανός, αποσπά τον οικουμενισμό από τις συντεταγμένες της αιρέσεως και τυποποιεί τον αντι-οικουμενισμό στα όρια της «έξαψης» και της «υστερίας», ως δυναμική ενεργοποίηση ανεύθυνης αφέλειας!

Ακόμα και στα Μέγαρα συλλειτούργησαν οι σχισματικοί της Ουκρανίας!

     Ὅπως διαβάζουμε στὴν ἐφημερίδα «Ἐνημέρωση» τῶν Μεγάρων, οἱ σχισματικοί τῆς Οὐκρανίας συλλειτούργησαν μὲ τοὺς Ἑλλαδίτες ἱερωμένους ἀκόμα καὶ στὰ Μέγαρα.   Καὶ προσέξτε τὴν πονηριὰ τοῦ ἄρθρου: δὲν ἀναφέρει τὸ ὄνομα τοῦ πρωτοστατοῦντος Οὐκρανοῦ μητροπολίτη Κιέβου!  Μποροῦν νὰ μᾶς ποῦν οἱ γνῶστες τῶν Ι. Κανόνων (καὶ θαμῶνες τῶν ἡμερίδων) Θεσσαλονικεῖς πατέρες καὶ οἱ ὁμόφρονές τους, ἂν τελικὰ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω εἶναι ἀκοινώνητος»;
     Ἢ θὰ περιμένουν (ὡς μία ἀκόμη κόκκινη γραμμὴ στὶς τόσες ποὺ ἔχουν θέσει) τὸν Ὀκτώβριο καὶ τὴν συνεδρίαση τῆς Ἱ. Συνόδου νὰ ἐπισημοποιήσει αὐτὸ ποὺ ἤδη γίνεται, τὰ συλλείτουργα δηλ. μὲ τοὺς σχισματικούς;

Σήμερα τιμάται η Αγία Ευδοκία η βασίλισσα

    Η Αγία Ευδοκία ήταν κόρη του αθηναίου φιλοσόφου Λεοντίου και γεννήθηκε το 401 μ.Χ.
Η Αγία Ευδοκία, σπούδασε κατά τον καλύτερο τρόπο τη γραμματική, τη ρητορική και τη φιλοσοφία.

Όταν πέθανε ο Λεόντιος, άφησε όλη την περιουσία του στους γιους του, και σ’ αυτή άφησε μόνο 100 χρυσά νομίσματα. Όταν, λοιπόν, ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για να διεκδικήσει τα κληρονομικά της δικαιώματα, παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο τον Β΄, μέσω της αδελφής του Πουλχερίας, που είχε κατενθουσιαστεί από τα σπάνια χαρίσματα της αθηναίας κόρης. Έτσι βαπτίστηκε χριστιανή και

Απόδοση εορτής Μεταμορφώσεως

Ὁ Οἶκος

   Ἐγέρθητε οἱ νωθεῖς, μὴ πάντοτε χαμερπεῖς, οἱ συγκάμπτοντες εἰς γῆν τὴν ψυχήν μου λογισμοί, ἐπάρθητε καὶ ἄρθητε εἰς ὕψος θείας ἀναβάσεως, προσδράμωμεν Πέτρῳ καὶ τοῖς Ζεβεδαίου, καὶ ἅμα ἐκείνοις τὸ Θαβώριον ὄρος προφθάσωμεν, ἵνα ἴδωμεν σὺν αὐτοῖς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φωνῆς δὲ ἀκούσωμεν, ἧς περ ἄνωθεν ἤκουσαν, καὶ ἐκήρυξαν, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα. 

Κοινή Δήλωση των Αρχηγών των Χριστιανικών Εκκλησιών στη Δαμασκό

   Οἱ Ἅγιοι θὰ ἔκαναν ποτὲ κάτι τέτοιο; Ὅσοι σκέπτονται καὶ ἐνεργοῦν  Εὐαγγελικά, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τέτοιες ἀπορίες; Ἂν ἔχουν τέτοιες ἀπορίες, φαίνεται ὅτι ἔχουν ἐγκαταλείψει τὸν ἀγώνα ὑπὲρ τῆς Πίστεως! Πόσο πιὸ ἁπλὰ νὰ  ἐρωτήσουμε πάλι καὶ πάλι:

   Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ οἱ Πατέρες θὰ ἔκαναν ποτὲ κάτι τέτοιο; Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ οἱ Πατέρες θὰ κοινωνοῦσαν μὲ ἐκείνους ποὺ θὰ ἀνακατεύονταν - συμπροσεύχονταν μὲ αἱρετικούς, παίζοντας ρόλο πολιτικοῦ κι ὄχι Εὐαγγελικοῦ ἡγέτη;

---

Κοινή δήλωση εξέδωσαν σήμερα, Δευτέρα 12 Αυγούστου μετά το πέρας της συνάντησης οι Επικεφαλής των Χριστιανικών Εκκλησιών στη Δαμασκό.
Συγκεκριμένα στο Μοναστήρι του Αγίου Εφραίμ του Σύρου συναντήθηκαν ο Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιωάννης, ο Συροϊακωβίτης Πατριάρχης κ. Ιγνάτιος και ο Μελχίτης Πατριάρχης