Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ (Ιω. 3,13-17)

      «Εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ (:εάν σας είπα διδασκαλίες και αλήθειες θείες, οι οποίες όμως σχετίζονται με όσα συμβαίνουν πάνω στη γη και οι πιστοί αποκτούν εμπειρία γι' αυτά στην επίγεια ζωή τους και είναι επομένως εύκολο να τις εννοήσετε και όμως δεν τις πιστεύετε, πώς, εάν σας πω υψηλές αλήθειες, που αναφέρονται στον επουράνιο κόσμο, θα τις παραδεχτείτε και θα τις πιστέψετε; Κι όμως, μόνο από Εμένα θα μάθετε τα επουράνια αυτά μυστήρια· διότι κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό, για να μάθει εκεί και να διδάξει σε σας αυτές τις αλήθειες, παρά μόνο Αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό και έγινε με την ενανθρώπησή Του υιός του ανθρώπου και ο Οποίος εξακολουθεί, όσο χρόνο ζει στη γη, να είναι και στον ουρανό ως Θεός πανταχού παρών)» [Ιω. 3,12-13·  ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].

Το Γενέσιο της Θεοτόκου – Ερμηνεία της εικόνας

Λίγες ημέρες μετα την έναρξη του εκκλησιαστικού έτους, την 8η Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας πανηγυρίζει «το Γενέθλιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας».

Διά το γεγονός αυτό τα Ευαγγέλια σιγούν. Η ίδια άλλωστε σιγή απλώνεται γύρω από το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της Θεοτόκου. Ελάχιστοι είναι και οι λόγοι της, που διεσώθησαν. Αρκεί νά σημειωθεί, ότι η προτροπή πρός τους υπηρέτες κατα το θαύμα εν Κανά της Γαλιλαίας «ό,τι άν λέγῃ (ο Χριστός) ὑμῖν, ποιήσατε» (Ιω. 2, 5) είναι οι τελευταίοι της λόγοι, που αναφέρουν τα Ευαγγέλια. Από τότε (το θαύμα έγινε στις αρχές του πρώτου έτους της δημοσίας δράσεως του Κυρίου) και στο εξής η Θεοτόκος παρακολούθησε με σιωπή την δράσι του Υιού της και σιωπηλή έπνιξε τον πόνο της κάτω από τον Σταυρό Του.
Τα κενά των Ευαγγελίων περί του βίου της Υπεραγίας Θεοτόκου συμπληρώνουν οι απόκρυφοι διηγήσεις. Αυτές, γραμμένες από ευσεβείς συγγραφείς και πλουτισμένες από την φαντασία των, δίδουν πληροφορίες διά την Γέννηση της, την παιδική της ηλικία, την Κοίμηση της. Η Εκκλησία πήρεν από τα κείμενα αυτά τις παραδόσεις, που θεώρησε αληθινές και τις διεφύλαξε στις εορτες, τους ύμνους, τις εικόνες, που έγιναν με το υλικό των.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

[Γαλ. 6,11-18]

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

       «῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί (:δείτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα με το ίδιο μου το χέρι)» [Γαλ. 6,11].

    Σκέψου πόση οδύνη κατέχει τη μακάρια εκείνη ψυχή· διότι, όπως ακριβώς εκείνοι οι οποίοι περιπίπτουν σε πένθος και αφού απώλεσαν κάποιον από τους οικείους τους ή υπομένοντας κάτι από τα απροσδόκητα, ούτε τη νύκτα ησυχάζουν, ούτε την ημέρα, επειδή πολιορκεί την ψυχή τους το πένθος· έτσι και ο μακάριος Παύλος, αφού είπε λίγο για τα ήθη, πάλι επανέρχεται στα προηγούμενα, τα οποία περισσότερο τάρασσαν την ψυχή του, λέγοντας τα εξής λόγια: «Κοιτάξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα».

   Εδώ τίποτε άλλο δεν υπαινίσσεται, παρά το ότι αυτός ο ίδιος έγραψε την επιστολή ολόκληρη· πράγμα το οποίο ήταν σημείο απόλυτης γνησιότητας· διότι σε μεν τις άλλες υπαγόρευε αυτός και έγραφε άλλος· και τούτο είναι φανερό από την προς Ρωμαίους επιστολή· διότι προς το τέλος λέγει: «ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος ὁ γράψας τὴν ἐπιστολὴν ἐν Κυρίῳ (:σας χαιρετώ εν Κυρίω εγώ ο Τέρτιος, που έγραψα με την υπαγόρευση του Παύλου αυτήν την επιστολή)» [Ρωμ.16,22]· εδώ όμως ο ίδιος ο Παύλος έγραψε όλη την επιστολή προς τους Γαλάτες. Και έκανε αυτό εδώ και από ανάγκη, όχι μόνο από αγάπη, αλλά και για να αναιρέσει κάθε πονηρή υπόνοια· διότι, επειδή διαβαλλόταν για πράγματα με τα οποία δεν είχε σχέση, και λεγόταν ότι κηρύττει την περιτομή και υποκρίνεται ότι δεν την κηρύττει, για τούτο αναγκάστηκε να γράψει ιδιοχείρως την επιστολή, δίνοντας εκ των προτέρων έγγραφη μαρτυρία. Όσο για τη φράση  «με πόσο μεγάλα» νομίζω ότι αναφέρεται όχι στο μέγεθος, αλλά στη δυσμορφία των γραμμάτων λέγοντας ότι: «ενώ δεν γνωρίζω να γράφω πολύ καλά, αναγκάστηκα να γράψω ο ίδιος, ώστε να φράξω το στόμα των συκοφαντών».

Θεωρητικος της "θεοπτείας", αλλά πρακτικώς, αιχμάλωτος/υπηρέτης των Οικουμενιστών

Ώδινεν… και έτεκεν μυν

Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ!

Γράφει ο Μέτοικος 
αρθρογραφεί για katanixi.gr

    Είναι καιρός που ο επίσκοπος Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, στρατευμένος στον οικουμενιστικό συγκρητισμό του Φαναρίου, εργολαβικά υποστηρίζει τις ηγεμονικές βλέψεις και τα εκκλησιαστικά ανομήματα του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.

Με εκτενέστατα κείμενα, με ασυνέπεια μεταξύ τους που καταπλήσσει, προσπαθεί με εμμονή στα όρια της ψύχωσης, να επιβάλει μια εξόφθαλμη κακοδοξία πως, δηλαδή, το πολίτευμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι «συνοδικό και ιεραρχικό» και ακόμη, σε αυτό το πολίτευμα υπάρχει ένας αλάνθαστος «Πρώτος»!

Ο επίσκοπος Ναυπάκτου κ.Ιερόθεος, στην πορεία της πραγματικά άχαρης υπηρεσίας του έχασε πολλούς απροϋπόθετους φίλους, κέρδισε όμως τη φιλία του «Πρώτου» με τα κείμενά του, στα οποία κάνει πράξη το λόγο του Αγίου Βασιλείου πως: «Μία είναι η προϋπόθεση της φιλίας [Του], το να ομιλή [και να γράφει] κανείς κολακευτικά» γι’ αυτόν.

Με το τελευταίο του όμως κείμενο, που προκαλεί δέος, φόβο, ιλαρότητα, ο επίσκοπος Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος μπήκε στο χώρο του σουρεαλισμού.

Ὁ γλαυκός «Βόσπορος» μετηλλάγη εἰς «Μαύρην Θάλασσαν».

Ὁ Ποροσένκο (ἐδῶ μὲ τὸν Ψευδοκιέβου Ἐπιφάνιον καὶ τὸν ἐπικεφαλῆς τῶν Οὐνιτῶν τῆς Οὐκρανίας) συμμετεῖχε τὴν 1ην Σεπτεμβρίου εἰς οὐνιτικὴν «θ. Λειτουργίαν» εἰς Ρώμην καὶ ἐδήλωσεν ὅτι πρέπει νὰ γίνη ἕνωσις τῶν ψευδοαυτοκεφάλων Ὀρθοδόξων μὲ τοὺς Οὐνίτας τῆς Οὐκρανίας.

ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ ΑΦΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ

 ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΩΝ- ΣΛΑΒΟΦΩΝΩΝ

Γράφει ὁ Ὀδυσσεύς Μακρυγιάννης

«Στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς» (Γέν. δ’ 12).(Ἤτοι, θά ζῆς ἐπάνω στή γῆ διαρκῶς ἀναστενάζοντας καί ­τρέμοντας).

Οὐδεμία Ἐκκλησία ἀποδέχεται «Σύνοδον» ἀχειροτονήτων

   Ἕκαστος ἄφρων ἄδικος τρέμει γιά τά ἔργα του καί ἀρχίζει νά διατυμπανίζη ὅτι ἔχει δίκαιο. Αὐτό συμβαίνει, ὄχι τόσο γιατί αὐτός πιστεύει ὅτι θά παρασύρη τούς ἄλλους, ἀλλά, διότι προσπαθεῖ ὁ ἴδιος νά πάρη θάρρος ἀπό τά λόγια του.

      Εἶναι γνωστό ὅτι «ὁ πνιγμένος ἀπό τά μαλλιά του πιάνεται».
    Τό ἴδιο πρᾶγμα συμβαίνει καί μέ τόν Πατριάρχη τοῦ “Βοσπόρου”, πού τά ἔκανε “Mαύρη θάλασσα”. Παραβιάζοντας ὅλους τούς Ἱ. Κανόνες καί τά Ἱ. Εὐαγγέλια, ὠνόμασε «Ἑνωτική Σύνοδο» στό Κίεβο, μία «συνάντησι ἀνόμων».

  Τουτέστιν, σχισματικῶν, καθηρημένων, ἀποχειροτονημένων, ἀναθεματισμένων καί αὐτοχειροτονήτων, λεγομένων «Ἐπισκόπων». Τώρα ὁ Πατριάρχης κραυγάζει κατά συρροή, ὅτι αὐτό θά γίνη ἀποδεκτό ἀπό τήν ὅλη Ὀρθοδοξία. Ἀλλά, … κανείς δέν τόν ἀκούει.

    Σημειωτέον ὅτι οἱ λεγόμενοι «χειροτονημένοι» ἀπό καθηρημένους, κατά τούς Ἱ. Κανόνες εἶναι ἀχειροτόνητοι. Ἀκόμη δέν πῆρε εἴδησι, ὅτι τά «Νεοπαπικά» ἐγκλήματα δέν πρόκειται ποτέ νά γίνουν παραδεκτά μέσα στήν Ὀρθοδοξία; Ἐπί πλέον, δέν συνειδητοποίησε ὅτι ΟΥΔΕΜΙΑ ἀπό τίς δεκατρεῖς (13) Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες ἀνεγνώρισε τήν «Ψευτο-Σύνοδο», τήν «Ψευτο-Αὐτοκεφαλία», τόν «Ψευτο-Κιέβου» καί τούς «Ψευτο-Μητροπολίτες»;

Ενημέρωση για τον Οικουμενιστή "άγιο" Χρυσόστομο Σμύρνης (β΄μέρος)

               Ἀπόσπασμα ἀπὸ βιβλίο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ γιὰ τὸν Ἐθνομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης καὶ ἀπὸ τὸ κεφάλαιο:

Σύντομος Βιογραφία τοῦ Ἐθνομάρτυρος Χρυσοστόμου, Μητροπολίτου Σμύρνης

           1. Ἡ ἐθνικὴ καὶ πατριωτικὴ δρᾶσις τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης.

2. Τὸ τέλος τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης

(Σελ. 43, 118-120)

Ο Σμύρνης συμπεριλαμβάνεται στο
βιβλίο με τους επιφανείς Μασώνους

  Κλείνοντας τήν ἑνότητα αὐτή, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στήν βιογραφία τοῦ Χρυσοστόμου Καλαφάτη, μητροπολίτου Σμύρνης, κάνουμε μία σύντομη ἀπαρίθμησι τῶν στοιχείων, τά ὁποῖα προκύπτουν ἀπό τούς βιογράφους του.

1. Ὁ Χρυσόστομος εἶχε ἀνεπτυγμένα τά πατριωτικά του αἰσθήματα σέ τέτοιο σημεῖο, ὥστε νά μήν βλέπη τίποτε ἄλλο πέρα ἀπό αὐτά.

2. Εἶχε τελείως ὑποτονικά καί ἀνύπαρκτα τά πνευματικά του ἐνδιαφέροντα.

3. Κατηύθυνε τόν ἀγῶνα διά τήν ἀπελευθέρωσι τῆς Μακεδονίας καί τόν ἀγώνα τῆς Μικρασιατικῆς Ἀμύνης.

4. Ἡ Ἑλληνική Κυβέρνησις συνηργάζετο μαζί του ζητώντας του ὑπομνήματα διά διάφορα ἐθνικά θέματα.

5. Οἱ Τοῦρκοι, οἱ Βούλγαροι, οἱ Σέρβοι τόν ἐμισοῦσαν θανάσιμα διά τήν πατριωτική του δρᾶσι.

6. Ἐκλιπαροῦσε μέχρι τέλους ὅλους τούς αἱρετικούς τῆς Δύσεως, παπικούς καί προτεστάντες προκειμένου νά βοηθήσουν στόν ἀγῶνα, θυσιάζοντας ἔτσι τήν Ὀρθοδοξία στόν βωμό τῆς πατρίδος.

7. Εἶχε ὑποτάξει τήν ἀρχιερωσύνη του στήν ἰδέα καί στόν σκοπό τῆς πατρίδος.

8. Οἱ Τοῦρκοι τόν ἐμισοῦσαν καί τόν ἐφόνευσαν ἀποκλειστικά καί μόνον διά τήν πατριωτική του δρᾶσι.

9. Ὅταν τόν συνέλαβαν οἱ Τοῦρκοι δέν τοῦ ἐζήτησαν νά ἀρνηθῆ τήν πίστι του, ὅπως συνέβαινε μέ ὅλους τούς Νεομάρτυρες Ἁγίους μας, οἱ ὁποῖοι ἐθανατώθησαν ἀπό τούς Τούρκους.

10. Δέν ἔκανε καμμία ἐνέργεια διά νά μεταφερθῆ καί σωθῆ στήν Ἑλλάδα ὁ λαός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί εἰδικά ὁ ἄμαχος πληθυσμός . ἀπεναντίας ἐπολέμησε κάθε τέτοια προσπάθεια, εἰς τρόπον ὥστε νά γίνη ἔμμεσα ὑπαίτιος καί συνένοχος τῆς φοβερᾶς αὐτῆς σφαγῆς. Δηλαδή συνήργησε, ὥστε οἱ Τοῦρκοι νά εὕρουν ἄφθονο ἀνθρώπινο ὑλικό εἰσβάλλοντας στήν Σμύρνη, γιά νά ἱκανοποιήσουν τά πάσης φύσεως βάρβαρα ἔνστικτά τους.

11. Ἤλπιζε μέχρι καί τήν τελευταία στιγμή ὅτι κάτι θά ἐγένετο καί δέν θά ἔπεφτε ἡ Σμύρνη στούς Τούρκους.

12. Τό μαρτύριό του ἦτο καταναγκαστικό καί ὄχι ἑκούσιο, ὅπως συνέβαινε σέ ὅλους τούς Μάρτυρας καί Νεομάρτυρας, καί ἐθυσιάστηκε ἀποκλειστικά καί μόνον χάριν τῆς φιλοπατρίας του. Οὐδέν στοιχεῖο ὑπάρχει, τό ὁποῖο νά συνηγορῆ ὑπέρ τῆς θυσίας του χάριν τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας.

Καί μόνον αὐτά τά στοιχεῖα, τά ὁποῖα κατετέθησαν, θά ἦσαν ἱκανά νά καταδείξουν τήν ἔλλειψι ἁγιότητος, τήν ὁποίαν τοῦ ἀπέδωσε ἡ Ἱερά Σύνοδος τό 1992. Ὑπάρχουν ὅμως καί πολλά ἄλλα, ὅπως τά αἱρετικά του φρονήματα, ἡ σχέσις του μέ τήν Μασονία καί ἄλλα στά ὁποῖα θά ἀναφερθοῦμε ἐν συνεχείᾳ.

Ὅλα αὐτά βέβαια μειώνουν τήν προσωπικότητα τοῦ Χρυσοστόμου . δέν εἴχαμε ὅμως καμμίαν πρόθεσι νά ἀμαυρώσουμε τή μνήμη του καί δέν θά εἴχαμε ἀσχοληθῆ μὲ τὸ πρόσωπό του, φέρνοντας στό φῶς ὅλα αὐτά τά στοιχεῖα, ἐάν δέν ὑπῆρχε αὐτή ἡ ἐπαίσχυντη καί σκοτεινή ὡς πρός τόν σκοπό της «ἁγιοποίησις» ἐκ μέρους τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τό 1992. Ἡ συνέχεια θά καταδείξη ὅτι ὁ Χρυσόστομος Καλαφάτης πολύ ἀπέχει, ὄχι τοῦ νά εἶναι Ἅγιος, ἀλλά νά εἶναι καί ἁπλός Ὀρθόδοξος Χριστιανός, ἐφ’ ὅσον θά παρουσιάσουμε τά αἱρετικά του φρονήματα, τίς σχέσεις του μέ τούς αἱρετικούς καί τούς μασόνους κλπ., διά τά ὁποῖα, ἄν δέν μετενόησε, ἔστω καί στό τέλος τῆς ζωῆς του, εἶναι ἀμφίβολο ἄν ἐσώθη.

«Ο 15ος Κανόνας της Α-Β Συνόδου»

Ως νηπτική παράδοση

Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

      Γραμματολογικά εξεταζόμενη η λέξη «Νήψις–Νήψη», προέρχεται από το ρήμα «Νήφω», που έχει αντιθετική σημασία ως προς το ρήμα «μεθύω».

«    Το γε νήφειν και το μεθύειν εναντία», διευκρινίζει ο Φίλων (Περί φυτουργίας, 172).

Να υπενθυμίσουμε ότι η νήψη ως πνευματική εγρήγορση–επαγρύπνηση, χαρακτηρίζεται από την ένταση και την ενάργεια της προσοχής έναντι της αμαρτίας. Είναι, η νήψη, η όραση του πιστού ορθοδόξου, που προσπαθεί να δει τα πράγματα ως προς τη φύση του είναι, κατά Θεόν, γνωρίζοντας ότι υπάρχει μια συνεχής, παρατεταμένη διαμάχη, ένας σκληρός αγώνας μεταξύ αυτού και του διαβόλου. Το θέατρο της μάχης είναι ο νους, η καρδιά και το εκκλησιολογικό–θεολογικό πεδίο της Εκκλησίας, καθώς και η κοινωνία με τους συνανθρώπους.

Η νήψη δεν αποτελεί μια προσωπική (μόνο) αυτονομημένη πνευματική διάσταση, όπως η ιδιοτελής αντίληψη ισχυρίζεται. Αυτή η λαθεμένη αντίληψη λειτουργεί ως αυτοβεβαιωτικός μηχανισμός στο εκκλησιαστικό πλήρωμα και «δικαιολογεί» την φυγομαχία κληρικών, μοναχών και λαϊκών, έναντι της αιρέσεως του οικουμενισμού.

Η "Ορθοδοξία" της Μητροπόλεως Πειραιώς!

    Ὁ ἀμοραλισμὸς καὶ ἡ ὑποκρισία τοῦ μητροπολίτη Πειραιώς και τῶν συνεργατῶν του, ἄλλη μιὰ φορά …θριάμβευσε. Στὸ περιοδικὸ «Πειραϊκὴ Ἐκκλησία», λοιπόν, τοῦ κ. Σεραφεὶμ καὶ τῶν ἱερέων του π. Παύλου Δημητρακόπουλου καὶ π. Ἀγγέλου Ἀγγελακόπουλου (ὁ πρῶτος ἐπαινεθεὶς πολλάκις ὡς «λέων» τῆς Ὀρθοδοξίας από τον π. Θεόδωρο Ζήση καὶ ὁ τελευταῖος στενὸς συνεργάτης του, ὅπως καὶ τῆς «Κατάνυξις») δημοσιεύονται κείμενα τοῦ μητρ. Ἀργολίδος Νεκταρίου, τοῦ π. Βασιλείου Θερμοῦ, τοῦ π. Βαρνάβα Γιάγκου καὶ ἄλλων τῶν ἰδίων ἰδεολογιῶν-κακοδοξιῶν. Πρόκειται γιὰ ἐκείνους ποὺ ὑποστηρίζουν τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ δίνουν συγχωροχάρτι στὴν ὁμοφυλοφιλία συμπλέοντες μὲ τὸν καθηγητὴ Γιανναρᾶ! Σήμερα λοιπὸν συνεργαζόμαστε, κοινωνοῦμε καὶ συλλειτουργοῦμε μὲ τοὺς ὑποστηρικτὲς τῆς ὁμοφυλίας καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ αὔριο βγάζουμε πύρηνα ἄρθρα ἐναντίον τους!

     Αὐτὴ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς καὶ τῶν συνεργατῶν της!

Τελικά, ο Οικουμενισμός πέθανε ή όχι;

Πορφυρίτης

Οἱ οἰκουμενιστικῶν φρονημάτων θεολόγοι, ὡς γνωστό, βγάζουν συμπεράσματα σέ δογματικά ζητήματα, κάνοντας «δημοψήφισμα», βολιδοσκοπῶντας τί πιστεύουν  οἱ ἰσχυρότεροι καί ὁ ὄχλος, ἤ παίζοντας «Προ-πό». Αὐτό εἶναι κάτι πού μᾶς ξεπερνᾶ, καί τόν νοῦ μας διαπερνᾶ καί πάλι,  ἡ δυσωδία τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
  Στόχος τῶν οἰκουμενιστῶν εἶναι νά περάσει στόν κόσμο ἡ οἰκουμενιστική γραμμή, ἡ «καραμέλα» πού συνεχῶς πιπιλίζουν ὅτι οἰκουμενισμός δέν ὑπάρχει, κάτι ἀνάλογο μέ αὐτό πού προσπαθεῖ καί ὁ Πατήρ τῶν αἱρέσεων, ὁ διάβολος, νά πιστέψει ὁ κόσμος ὅτι

Ενημέρωση για τον Οικουμενιστή "άγιο" Χρυσόστομο Σμύρνης

Τοῦ Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

       

    Αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη κάθε χρόνο πού οἱ Οἰκουμενιστές προσπαθοῦν διά τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων νά καθιερώσουν εἰς τήν συνείδησι τῶν Ὀρθοδόξων τήν ἁγιότητα καί ἁγιοποίησι τοῦ Ἐθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης, νά ἐνημερώνω τούς πιστούς, ἐξαιτίας τῆς ἐνασχολήσεώς μου μέ τόν ἐν λόγῳ Ἐθνομάρτυρα, περί τῆς ἀπάτης, δολιότητος καί σκοπιμότητος μέ τά ὁποῖα, ὡς κίνητρα, προέβη εἰς τήν ἁγιοποίησί του ἡ Οἰκουμενιστική Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος τό 1992.

    Ὡς ἐκ τούτου γιά τήν φετινή ἐπέτειο θά παρουσιάσωμε συνοπτικά σέ συνέχειες τά βασικά σημεῖα ἑκάστου κεφαλαίου, ὅπως αὐτά παρατίθενται στό βιβλίο μέ τίτλο «Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ –ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΙΣ ΑΥΤΗΣ», πού ἐξέδωσε ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικός Ἀγωνιστικός Σύλλογος «Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης».

    Ἐπιπλέον εἴμεθα διατεθειμένοι νά ἀποστείλουμε δωρεάν τό ἐν λόγῳ  βιβλίο σέ ὅσους ἔχουν διάθεσι νά μάθουν περισσότερα διά τό τί ἐστί Χρυσόστομος Σμύρνης.

    Κατά τόν χρόνο τῆς δημοσιεύσεως  τῶν ὡς ἄνω ἀποσπασμάτων εἶναι εὐπρόσδεκτες ὁποιεσδήποτε παρατηρήσεις και ἐνστάσεις μέ σκοπό μέσα ἀπό ἕναν γόνιμο καί εἰλικρινῆ διάλογο νά ἀποκαλυφθῆ ὅλη ἡ ἀλήθεια.

    Ἔχουμε ἅπαντες ὑποχρέωσι καί μεγάλη εὐθύνη γιά τήν παράνομη αὐτή ἁγιοποίησι, ἐπειδή ἔγινε  εἰς τίς ἡμέρες μας καί παρατείνεται διά τῆς ἀδιαφορίας μας, νά ἐνδιαφερθοῦμε καί νά πράξωμε ὅ,τι ἐξαρτᾶται ἀπό ἐμᾶς γιά νά ἐκβληθῆ ἀπό τό Ὀρθόδοξο

"Αυτά που έρχονται θα είναι πολύ χειρότερα... Είναι καιρός ομολογίας"! --Κι όμως οι Άγιοι Πατέρες, μας έχουν δώσει λύση! (Σχόλιο)

Σκέψεις μετά καί ἀπό τήν προσπάθεια τοῦ Ἐπισκόπου Προικοννήσου γιά τήν ἄρση τῆς ἁγιότητος τοῦ Ἰωάννου Μαξίμοβιτς καί ὄχι μόνο...

Γράφει ὁ Πᾶνος

 Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός: «Οἱ κληρικοί θά γίνουν οἱ χειρότεροι καί ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων» 

(«Ὁ Πατροκοσμᾶς», Προφητεία 57η , σελ. 39)

Σχόλιο:  Ἀγαπητὲ Πᾶνο, κι ὅλοι ἐσεῖς ποὺ βλέπετε μὲ ὀρθοκρισία καὶ ὀρθόδοξο βλέμμα ὅτι «αὐτὰ ποὺ ἔρχονται θὰ εἶναι πολὺ χειρότερα» καὶ γι’ αὐτὸ «εἶναι καιρὸς ὁμολογίας» ἀφοῦ οἱ Ποιμένες «προδίδουν τὴν πίστιν μας μὲ τόσο ἀσύστολο καὶ θρασύτατο τρόπο»!

Παρατηροῦμε ὅτι ἐσύ, ἀλλὰ  καὶ καθένας (ἱστολόγος ἢ μή) ποὺ ἀντιλαμβάνεται … (Συνέχεια τοῦ σχολίου  στὸ τέλος)

   Δὲν μᾶς ἔφταναν οἱ μέχρι τώρα ἄθεοι καὶ χριστιανομάχοι, εἴτε πολιτικοί, εἴτε ἁπλοὶ λαϊκοί ποὺ ἔχουν προσβάλλει, ἔχουν γελοιοποιήσει, ἔχουν βλασφημήσει μὲ διαφόρους τρόπους, εἴτε πρόσωπα ἁγίων μας, εἴτε τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ μας καὶ τὴν Παναγία μας, εἴτε ἱερεῖς μας καὶ τὸ τιμημένο ράσο ποὺ φέρουν, τώρα ἔχουν εἰσέλθει δυναμικὰ καὶ μὲ περισσὴ θρασύτητα στὴν ἀλλοίωση τῶν δογμάτων  καὶ τὴν προδοσία τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας, καὶ ἱεράρχες.

   Ὅσοι δέ, τολμοῦν νὰ ἀντισταθοῦν στὰ ἀκατάρτιστα, ἀνερμάτιστα, ἀντιπατερικά, ἀνιστόρητα καὶ ἀνορθόδοξα λεχθέντα τους, διώκονται ἤ τὸ λιγότερο ἀπειλοῦνται μὲ διαφόρους τρόπους, ὥστε νὰ κλείσουν τὸ στόμα τους ἢ νὰ πάψουν νὰ γράφουν καὶ νὰ συνταυτιστοῦν μὲ τὶς νεοπατερικὲς τους κατὰ τὸ δοκοῦν ἑρμηνεῖες (αὐθαιρεσίες) τῶν Πατερικῶν κειμένων καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Τί άλλο να περιμένει κανείς από ένα θρασύτατο Οικουμενιστή;

Αριστείδης Π. Δασκαλάκης:

 Προς Επίσκοπο Προικοννήσου

αρθρογραφεί για katanixi.gr

Σεβασμιότατε, 
μας εκπλήσσει η προσπάθεια άρσης της αγιότητας, που επιχειρήσατε προσφάτως, ενός Αγίου των ημερών μας. Κι ακόμη χειρότερα, με πρόχειρο τρόπο, ανάξιο του αξιώματος ή του διακονήματος του οποίου χάριτι Θεού είστε φορέας. Όχι μέσω μιας οποιασδήποτε Συνοδικής διαδικασίας ή έστω μιας επιστημονικής ημερίδας, αλλά μέσω προσωπικού λογαριασμού σας σε κοινωνικό δίκτυο. 
Δεν αποτελεί ξεπεσμό, η εκφορά απόψεων για τόσο σοβαρά θέματα, μέσα από προσωπικούς λογαριασμούς στο facebook; 
Καλά οι πλανητάρχες, πολιτικοί, εγχώριοι και μη, πρωθυπουργοί και υπουργοί, να κάνουν δηλώσεις διαδικτυακές, αλλά και μητροπόλεις; Ή μήπως κάνοντας τη δήλωση αυτή, πάψατε για λίγο να είστε επίσκοπος και μιλάτε ως ιδιώτης ή λαϊκός; Σεβασμιότατε είστε δημόσιο πρόσωπο και δη μητροπολίτης. Δεν εκφέρετε απλές γνώμες σε μια παρέα ιδιωτική.
Σε λίγο σεβασμιότατε που θα φθάσουμε; Nα γίνονται Σύνοδοι μέσω teamviewer και skype; Να τελούνται μυστήρια διαδικτυακά; Nα δογματίζετε μέσω emails και sms; 

Όσο πιο σκοτεινή είναι η νύχτα, τόσο πιο φωτεινά είναι τα αστέρια,

                τόσο μεγαλύτερη είναι η θλίψη, τόσο πιο κοντά είναι ο Θεός

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ

Όσο πιο σκοτεινή είναι η νύχτα, τόσο πιο φωτεινά είναι τα αστέρια, τόσο μεγαλύτερη είναι η θλίψη, τόσο πιο κοντά είναι ο Θεός

Η πολυχρόνια υπομονή οδηγεί στην ταπείνωση.
Η ταπείνωση οδηγεί στην υγεία της ψυχής.
Η υγεία της ψυχής στη γνώση του Θεού.
Η γνώση του Θεού στην αγάπη του Θεού.
Και, τέλος, η αγάπη του Θεού στη χαρά του Θεού,
τη γλυκύτερη όλων.

Άγ. Ισαάκ ο Σύρος.

ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ (5η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ)

Ο Προφήτης Ζαχαρίας ο πατέρας του προδρόμου και Βαπτιστου Ιωάννου είναι διαφορετικός από τον λεγόμενο μικρό προφήτη 11ο στη σειρά που εορτάζεται στις 8 Φεβρουαρίου.     Ο Ζαχαρίας, πατέρας του Ιωάννη του Βαπτιστή, έζησε στα χρόνια του Ηρώδη, βασιλιά της Ιουδαίας. Κατά τη γνώμη του Ιερού Χρυσοστόμου, καθώς και άλλων Πατέρων της Εκκλησίας, ο Ζαχαρίας δεν ήταν απλός Ιερέας, αλλά αρχιερέας που έμπαινε στα άγια των αγίων. Σύζυγο είχε την Ελισάβετ και δεν είχαν παιδί.

Δυστυχώς!!! Οι Οικουμενιστές χαίρονται· πέτυχαν να «συνυπάρχουν "αρμονικά" τα δύο "άκρα"»: Οικουμενιστές και "αντι-Οικουμενιστές"!

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ:

ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΥΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ

    Ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, απαντώντας σε σχετικό αίτημα συναντήσεως του κ. Παύλου Τσολακιάν, Προέδρου του Εθνικού Κεντρικού Συμβουλίου Μητροπόλεως Ορθοδόξων Αρμενίων Ελλάδος, ήταν κατηγορηματικός: «…εὐχαρίστως δύναμαι νά συναντήσω Ὑμᾶς ὡς συνέλληνας καί συναθρώπους καί ἀγαπητούς ἀδελφούς, ἀλλά ὄχι ὡς ἐκπροσώπους κακοδόξου καί αἱρετικῆς θρησκευτικῆς Κοινωνίας». 

     Κατά τον Πειραιώς, λοιπόν, οι Αρμένιοι χριστιανοί δεν είναι άξιοι συναντήσεως ως κακόδοξοι και αιρετικοί. Και τους ζητά να απεμπολήσουν την θρησκευτική ταυτότητά τους για να τους συναντήσει!

     Όμως, την ίδια στιγμή, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, αλλά και άλλοι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, έχουν συναντηθεί με τον Μητροπολίτη των εν Ελλάδι Αρμενίων Σεβ. Kegham Khatcherian και εκπροσώπους της

Νέα «επίθεση» των Ανεξάρτητων Αρχών για τις απαλλαγές από τα Θρησκευτικά και το θρήσκευμα στα Απολυτήρια

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ("Τhriskeftika")

Η είδηση συνοπτικά έχει ως εξής: «Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, έκρινε αντισυνταγματική, μη νόμιμη και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)

την αναγραφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας στα πιστοποιητικά σπουδών της δευτεροβάθµιας εκπαίδευσης και στο πληροφοριακό σύστηµα «myschool», αλλά και στη δήλωση των μαθητών ότι δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι προκειμένου να απαλλαγούν από το µάθηµα των θρησκευτικών, ενώ η Αρχή καλεί το υπουργείο Παιδείας να συμμορφωθεί προς την απόφασή της».

Τα σχόλια μας:

1. Δεν είναι η πρώτη φορά που Ανεξάρτητες Αρχές ζητούν απαλλαγές από τα Θρησκευτικά χωρίς αναφορά στο θρήσκευμα, ούτε καν με τρόπο αρνητικό («δεν είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος») και διαγραφή του θρησκεύματος από τα

Οι Πανθρησκειαστές-Οικουμενιστές προχωρούν στο έργο τους! Εμείς γιατί αδρανούμε;

Μᾶς ἐστάλη

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ!!!

Τόσος και τέτοιος ύπνος του πιστού Λαού, πρώτη φορά στην ιστορία συμβαίνει! Βλέπουν την κατεδάφιση και καθεύδουν, ή καυτηριάζουν αλλά κοινωνούν μαζί τους!

 Ο (τραγικός) ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Β΄. Τί ψυχὴ θὰ παραδώσει;

Ο Οικουμενισμός στην Εκκλησία

 (β΄μέρος)

Γράφει ο Μέτοικος 

Οι ομογενείς στην Αμερική, στην Αυστραλία και στην Αγγλία ποδηγετούνται από Τούρκους υπηκόους, με χαλαρή ορθόδοξη συνείδηση. Τι περιμένει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, που «αγαπά την πατρίδα»;
Να συμβεί το ίδιο και στις μητροπόλεις της Βορείου Ελλάδος, για να αντιδράσει στην επέλαση του κακού;

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β΄ είναι ο 20^ος Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και, πιθανότατα, ο πιο κρυψίνους, παραπλανητικός, παρελκυστικός και, αναμφίβολα ο ικανότερος διαμορφωτής του εκκλησιαστικού προσκήνιου από το παρασκήνιο, στην ιστορία της Ελληνικής Εκκλησίας μετά το Αυτοκέφαλο.

Τιμήθηκε από το Φανάρι για να βρίσει τους Μητροπολίτες της Ελλάδος! --Δεν ισχύουν τα ίδια γι' αυτούς που τον τίμησαν!

Τα «συμπλεγματικά χωριατόπουλα» και η τιμητική διάκριση Γιανναρά

Συμφωνεί άραγε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως με όσα γράφει ο «Άρχων Μέγας Ρήτωρ» του Φαναρίου κ. Γιανναράς σε κείμενο του που δημοσίευσε η Καθημερινή την Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2019;

       Εννοεί άραγε κάποιους συγκεκριμένους κληρικούς, οι οποίοι υπέστησαν υπαρκτική μετάλλαξη «από σερνάμενη κάμπια σε χρυσοστολισμένη πεταλούδα»; 

              Οσον αφορά στο πώς εκλέγονται οι μητροπολίτες, όπως γνωρίζει ο κ. Γιανναράς, αυτό καθορίζεται από τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος που καταρτίστηκε σε συμφωνία

«Π.Π.»: Τα ηγετικά στελέχη των Γ.Ο.Χ. «αεί διαστροφείς»!

Ἀπάντησις πρὸς τὸν κ. Δημ. Χατζηνικολάου

 εἰς τὸ κείμενό του

«Ἐπὶ τῆς αἱρέσεως καὶ τῶν διαστροφῶν τῆς ὁμάδος τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ διὰ τὸ Ἡμερολογιακὸ ζήτημα»

Τοῦ Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

      Ἡ  ἀπάντησις αὐτὴ πρὸς τὸν κ. Δημ. Χατζηνικολάου ἔχει τὴν μορφὴν τῆς ἀπολογίας, ἐξαιτίας τοῦ ὅτι κατηγοροῦμαι ἐγώ, καὶ κάποιοι ἄλλοι ἀδελφοί, γιὰ αἵρεσι (ἐδῶ). Μολονότι λοιπὸν δὲν ἐπιθυμεῖ ὁ κ. Χατζηνικολάου περαιτέρω διάλογο, ἐξ αἰτίας (ὅπως ἀναφέρει) τῆς ἀδιαλλαξίας μας, καὶ τοῦ ὅτι δὲν πειθόμεθα στὶς Γοχικὲς διδασκαλίες, ἐμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διευκρινίζωμε τὴν πίστι μας καὶ τὶς ἐκκλησιολογικές μας θέσεις, εἰδικὰ ὅταν κατηγορούμεθα δι’ αὐτὲς καί, βέβαια, πρὸς τὸν σκοπὸ τῆς ἐνημερώσεως ὅλων τῶν ἀδελφῶν καὶ τῆς ἀποφυγῆς τῶν σκανδάλων.

Ἡ ἀπάντησί μου, λοιπόν, θὰ ἀναφέρεται σὲ βασικὰ σημεῖα τοῦ κειμένου τοῦ κ. Χατζηνικολάου, διὰ νὰ ἀποφευχθῆ καὶ ἡ ἐπιμήκυνσι τοῦ κειμένου· καὶ ἂν σὲ κάποιο σημεῖο δὲν ἀπαντήσω, διότι τὸ ἐξέλαβα ὡς δευτερεῦον, νὰ μᾶς τὸ ἐπισημάνουν οἱ ἀδελφοί, διὰ νὰ ἀπαντήσω δευτερολογώντας.

Ἀναφέρει εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ κειμένου, μετὰ τὴν εἰσαγωγή, τὰ ἑξῆς:

               «Συνεπής πρός τήν ὡς ἄνω ἀπόφασίν μου, δέν θ’ ἀπήντων εἰς τό νέον αὐτό ἄρθρον τοῦ π. Ε.Τ. ἄν αὐτός δέν ἐπεβεβαίωνε τήν αἵρεσιν πού διετύπωσεν ἡ ὁμάς του πρό ἡμερῶν (ἐδῶ). Ἐσκέφθην ὅτι, ἐφόσον τό ἄρθρον ἀπευθύνεται προσωπικῶς πρός ἐμέ, ἔχω χρέος ἔναντι τῆς Ἀληθείας ν’ ἀντικρούσω τήν νέαν αὐτήν αἵρεσιν, τήν ὁποίαν συγκεκαλυμμένως μέν κηρύσσουν ἐδῶ καί πολλά χρόνια, ἀλλά, ἐξ ὅσων γνωρίζω, διά πρώτην φοράν τήν διατυπώνουν ἀπροκαλύπτως καί πεπαρησιασμένως, ἤτοι «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ». Ἰδού ἡ αἵρεσις:».

Εἰς τὸ σημεῖο αὐτὸ κ. Χατζηνικολάου, καὶ ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κειμένου σας, νομίζω ὅτι ἀκολουθεῖτε πάλι πιστὰ τὴν Γοχικὴ νοοτροπία. Ἡ νοοτροπία αὐτὴ εἰς τὸ σημεῖο αὐτὸ λέει ὅτι, θὰ ἀπαντῶ σὲ ὅσα θέλω ἐγὼ καὶ ὄχι σὲ αὐτὰ ποὺ μὲ ἐρωτοῦν καί, κυρίως, θὰ ἔχω τὸν τελευταῖο λόγο καὶ μετὰ θὰ σταματῶ τὸν διάλογο. Διότι, ἂν ἦταν εἰλικρινῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεσθε, καὶ ἐφ’ ὅσον θελήσατε νὰ ἀπαντήσετε, ἔπρεπε πρωτίστως νὰ ἀπαντήσετε σὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐρωτᾶσθε καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀναφέρατε ὅ,τι ἄλλο θέλατε. Ἐσεῖς ὅμως ἐπράξατε τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο καί, βέβαια, σύμφωνα μὲ τὴν Γοχικὴ νοοτροπία, ἐπικεντρωθήκατε σὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα νομίζετε ὅτι ἐξυπηρετοῦν τοὺς Γ.Ο.Χ. Σὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐρωτηθήκατε ὅμως, δὲν ἀναφέρατε οὔτε μιὰ λέξι.

Να ευχηθούμε, αυτή η οργή των πιστών κατά της αναπάντεχης βράβευσης Γιανναρά, να ξυπνήσει κάτι μέσα του: την "αλλαγή του νου", μετάνοια!

Ρωμηοί Ορθόδοξοι Ελληνοκύπριοι

 Παρατηρήσεις σχετικές με το βιβλίο του κ. Χρήστου Γιανναρά «Η Ελευθερία του Ήθους»

Παίρνοντας αφορμή από την πρόσφατη βράβευση του Χρήστου Γιανναρά με το Οφφίκιο του Άρχοντος Mεγάλου Ρήτορος από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αναδημοσιεύουμε ένα παλαιότερο άρθρο με τίτλο «Παρατηρήσεις σχετικές με το βιβλίο του κ. Χρήστου Γιανναρά «Η Ελευθερία του Ήθους»».
— Σχολιασμός katanixi.gr —

ΡΩΜΗΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΗΘΟΥΣ

Β΄ ΕΚΔΟΣΗ ΑΝΑΘΕΩΡ., ΕΚΔ. ΓΡΗΓΟΡΗ, ΑΘΗΝΑ 1979

Σεπτέμβριος 2017

Μέ τήν εὐλογία τοῦ Γέροντός μας, διαβάσαμε τό ὡς ἄνω βιβλίο, ἔχοντας ὑπ’ὄψιν μας καί ἄλλα συγγράμματα τοῦ ἰδίου συγγραφέως. Διαπιστώσαμε πώς τό πνεῦμα καί ἡ κατεύθυνση τῆς θεολογίας του εἶχαν φιλοσοφική, ἀνθρωποκεντρική ὑποδομή. Ἄλλαξε μόνο τό σχῆμα, ὄχι τήν πνευματική του πορεία, δυστυχῶς, ὁ κ. Γιανναρᾶς, παρ’ὅλη τήν εὐγενική του προσπάθεια νά βελτιωθεῖ. Ἐκεῖνο, πού χρειαζόμαστε ὅλοι, εἶναι ἡ ταπείνωση καί τό ἔλεος τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.