Περιπτώσεις Οικονομίας στους αγώνες για την Ορθοδοξία

 Εἰσήγηση π. Σεραφεὶμ Ζήση στὴν Ἡμερίδα Θεσσαλονίκης 16 Ἰουνίου 2018

    Περιμέναμε τὴν δημοσίευση τῆς εἰσηγήσεως τοῦ π. Σεραφεὶμ Ζήση, γιὰ νὰ δοῦμε τὶς πηγές του καὶ τὴν βιβλιογραφία του, νὰ δοῦμε ποῦ στηρίζει, σὲ ποιά πατερικὰ κείμενα, κάποιες «περίεργες» ἑρμηνεῖες ἢ συμπεράσματα σχετικὰ μὲ τὴν Οἰκονομία. Παραδόξως, καὶ ἐνῶ τὰ κείμενα τῶν ἄλλων εἰσηγήσεων δημοσιεύτηκαν, αὐτὴ τοῦ π. Σεραφεὶμ δὲν δημοσιεύτηκε ἀκόμη.

    Ὡς ἐκ τούτου ἀπομαγνητοφωνήσαμε τὴν εἰσήγησή του καὶ τὴν παρουσιάζουμε· τὶς ἑπόμενες ἡμέρες δέ, θὰ δημοσιεύσουμε κριτικὴ ἐπ’ αὐτῆς, διότι ὑπάρχουν σημεῖα ποὺ παρεκκλίνουν τῆς ἁγιοπατερικῆς μας Παραδόσεως.

   Σήμερα, μαζὶ μὲ τὴν δημοσίευση τῆς εἰσηγήσεώς του, δημοσιεύουμε καὶ τὸν τίτλο τῶν τριῶν ἄρθρων τοῦ κ. Τσακίρογλου, ποὺ ἀναφέρονται σὲ ἕνα τμῆμα τῆς εἰσηγήσεως τοῦ π. Σεραφείμ, ὥστε νὰ μπορεῖ κάποιος νὰ συγκρίνει τὶς θέσεις του σὲ σχέση μὲ τὴν ἱστορική-ἐκκλησιαστικὴ ἀλήθεια.

Περιπτώσεις  Οἰκονομίας

στοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία (ἐδῶ)

     Πολυσέβαστοι πατέρες καὶ ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί

   Τὸ θέμα μας εἶναι «Περιπτώσεις Οἰκονομίας στοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία». Καθὼς ἔχει ἤδη διαζωγραφηθεῖ ἐπαρκῶς ἀπὸ τὶς προηγούμενες εἰσηγήσεις, κυρίως δὲ ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ γεγονότα, εἶναι φανερὸ ὅτι ἡ πατρίδα μας βυθίζεται στὸ τέλμα ὄχι μόνο τῆς ἐθνικῆς, πολιτικῆς, οἰκονομικῆς καὶ πνευματικῆς ἐξαθλιώσεως, ἀλλὰ τώρα πλέον καὶ σὲ ἐκεῖνο τῆς αἱρέσεως. Καὶ μόνον οἱ σύγχρονες τάσεις τῆς ἀκαδημαϊκῆς θεολογίας, στὰ θολὰ ὕδατα τῆς ὁποίας ἔχουμε βαπτιστεῖ καὶ ὁπωσδήποτε θὰ ταφοῦν οἱ καρδιὲς καὶ οἱ σκέψεις τῶν μελλοντικῶν Ἑλλήνων Ἐπισκόπων, ἱεροκηρύκων, πνευματικῶν καὶ θεολόγων, ἀρκοῦν γιὰ νὰ δείξουν τὸν ἀνθρωπίνως ἀδιέξοδο τάρταρο τοῦ συγχρόνου ἑλλαδικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ποιός λοιπόν, εἶναι ὁ λόγος τῆς ἀναφορᾶς ἐδῶ, σὲ περιπτώσεις κάποιας Οἰκονομίας καὶ συγκαταβάσεως δηλαδή, στοὺς δογματικοὺς ἀγῶνες, τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ οἱ περιπτώσεις αὐτὲς τὶς Οἰκονομίας χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς γιὰ νὰ πολεμήσουν τὴν ἀποτείχιση; ὅπως ἔγινε λ.χ. ἀπὸ τὴν μητρόπολη Θεσσαλονίκης στὰ ἔγγραφα καταδίκης τοῦ πατρὸς Νικολάου (Μανώλη) καὶ τοῦ πατρὸς Θεοδώρου (Ζήση);

   Ὡς Οἰκονομία ὁρίζεται κατὰ τὸν Μ. Φώτιο ἡ ὑποστολὴ ἢ ἡ παύση γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα τῶν ἀκριβεστέρων νόμων ἢ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν χαλαρῶν, ἀναλόγως τῆς ἀδυναμίας ἐκείνων στοὺς ὁποίους ἐφαρμόζονται, καθὼς ὁ νομοθέτης οἰκονομεῖ τὸ πρόσταγμα. Ἀποσκοπεῖ, λοιπόν, ἡ παρουσίασή μας αὐτή, μήπως, στὸ νὰ καθησυχάσει τοὺς ἀδελφούς, ὅτι ἡ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση εἶναι πρᾶγμα πνευματικῶς ἀδιάφορο; Ὅτι δὲν πειράζει ἂν ἐκκλησιάζονται οἱ πιστοὶ ἐκεῖ ποὺ μνημονεύονται ἐπίσκοποι ἢ κληρικοὶ ὑπογράψαντες, ὑποστηρίζοντες ἢ ἀνεχόμενοι σιωπηλῶς τὴν αἱρετικὴ Σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου; Ὅτι ἡ Οἰκονομία στὰ δογματικὰ θέματα ἀφορᾶ καὶ στὴν ἴδια τὴν οὐσία τοῦ δόγματος καὶ ὅτι εἶναι ἐξ ἴσου ἐφαρμόσιμη καὶ εὔκολη μὲ τὴν οἰκονομία στὰ ὑπόλοιπα θέματα τῆς ἐν Χριστω ζωῆς; Ὄχι. Οὐδαμῶς.

   Ἡ ἀναφορά μας αὐτὴ γίνεται ἐδῶ γιὰ τὸν ἑξῆς λόγο. Οἱ ἐξελίξεις τῶν τελευταίων ἐτῶν ἔχουν φέρει στὸ φῶς ἐκκλησιολογικὲς τάσεις ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς ἀντιδράσεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖες τάσεις φαίνονται νὰ ὁδηγοῦν σὲ ἄλλα ἄκρα. Στὴν θεωρία τοῦ αὐτομάτου μολυσμοῦ τῶν μυστηρίων, ὅσων Ὀρθοδόξων ἐμμέσως ἢ ἀμέσως μνημονεύουν αἱρετίζοντες ἐπισκόπους. Στὴν ἐξίσωση τοῦ μὴ ὀνομαστικῶς μὲ τὸν ὀνομαστικῶς καταδικασθέντα αἱρετικό. Στὴν ἐξομοίωση τῶν πρωτοστατῶν τῆς αἱρέσεως, μὲ ἐκείνους ποὺ γιὰ λόγους ἀνωτέρας βίας ἔχουν κάποια ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ αὐτούς, καί, κατὰ συνέπεια, στὴν ἐκκλησιολογικὴ πλάνη ὅτι παγκοσμίως δὲν ὑπάρχουν πλέον Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι οὔτε ἕνας, ἀφοῦ ὅλοι ἔχουν ἐμμέσως ἐκκλησιαστικὲς σχέσεις μὲ αἱρετίζοντες ἐπισκόπους καί, συνεπῶς, ἔχει χαθεῖ ἡ ἀποστολικότητα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ νομοτελειακῶς, ἀπὸ πλευρᾶς ὅσων ἔχουν ἀποτειχιστεῖ μὲ τέτοιο φρόνημα, θὰ ὁδηγήσει στὸ ἄμεσο μέλλον στὴν ἐκζήτηση ἐπισκόπων μέσα ἀπὸ τοὺς χώρους κάποιου σχίσματος. Ἐδῶ δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ θυμηθεῖ κανεὶς ὅτι πολλὲς φορὲς στὸ ἐκκλησιαστικὸ παρελθόν, ἡ ἀντιμετώπιση μιᾶς αἱρέσεως ὁδήγησε στὸν σχηματισμὸ τῆς διαμετρικῶς ἀντίθετης. Ὁ Νεστοριανισμὸς ἔδωσε ἀφορμὴ στὸν ἀντίθετό του Μονοφυσιτισμό, κι ὁ Ἀρειανισμὸς τῶν Ἱσπανῶν στὴν ἐμφάνιση τοῦ φραγκικοῦ Filioque. Ἀκόμη σὲ ἐπίπεδο μὴ θεολογικό, ἡ ἀπαίτηση μιᾶς ἄκαμπτης ἀκρίβειας καὶ ἡ θεωρία περὶ μολυσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν Οἰκονομία σὲ θέματα πρακτικὰ καὶ ἠθικά, ὁδήγησε στὰ σχίσματα τῶν Νοβατιανῶν καὶ τῶν Δονατιστῶν, δείχνοντάς μας ὅτι ὑπάρχει πάντοτε καὶ τὸ ἄλλο ἄκρο τῆς ὑπερβολῆς νὰ μᾶς ἐκπειράζει. Αὐτὸν τὸν ἐκ δεξιῶν πόλεμο προσπαθοῦμε ταπεινῶς ἐδῶ νὰ ἐπισημάνουμε στὸ πεδίο τῆς ἐκκλησιολογίας, ἀναφερόμενοι σὲ δύο ἢ τρία, μεταξὺ ἄλλων, περιστατικὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ, π. Ευσεβίου Γιαννακάκη

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ

π. Ευσεβίου Γιαννακάκη

* Η μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα είναι η Χάρις του Θεού.
Να είμαστε αχόρταγοι για τη θεία Χάρη. Να μη χορταίνουμε.
Όταν έρχεται η θεία Χάρη, θα στεκόμαστε με αυτοσυγκέντρωση, αυτοέλεγχο, προσευχή.
Με τη συνεχή προσπάθεια η κάθε ψυχή, με θέληση αγαθή και με τη χάρη του Θεού, προάγεται και προκόπτει στην αρετή και στην αγιότητα.

* Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί.
Όσοι έφυγαν με αρετή, τους έτυχε μεγάλη υποδοχή στον ουρανό.
Μόνιμος υπάλληλος, σου λέει, στο Δημόσιο. Τί είναι αυτό μπροστά στην αιωνιότητα; Έχουμε εξασφαλίσει θέση μονιμότητας Εκεί;
Όλο και να προσθέτουμε ένα κομμάτι στη γέφυρα της αγιότητος που θα μας οδηγήσει στον ουρανό.

* Ο πονηρός ψιθυρίζει την απιστία. Ούτε ένα γιώτα δεν θα παραλειφθεί από όσα είπε ο Κύριος. Υπάρχει κόλαση και Παράδεισος. Και μάλιστα εμείς οι πιστοί θα κριθούμε αυστηρότερα.

Άγιος Παΐσιος: Συμβουλές για τα άσχημα όνειρα

   Όταν βλέπεις άσχημο όνειρο, ποτέ να μην εξετάζεις τι είδες, πώς το είδες, αν είσαι ένοχη, πόσο φταις. Ο πονηρός, επειδή δεν μπόρεσε να σε πειράξει την ημέρα, έρχεται την νύχτα. Επιτρέπει καμιά φορά και ο Θεός να μας πειράξει στον ύπνο, για να δούμε ότι δεν πέθανε ακόμη ο παλιός άνθρωπος. Άλλες φορές πάλι ο εχθρός πλησιάζει τον άνθρωπο στον ύπνο του και του παρουσιάζει διάφορα όνειρα, για να στενοχωρεθεί, όταν ξυπνήσει.

Γι’ αυτό να μη δίνεις καθόλου σημασία.
Να κανείς τον σταυρό σου, να σταυρώνεις το μαξιλάρι, να βάζεις και τον σταυρό και κάνα-δυο εικόνες επάνω στον μαξιλάρι και να λες την ευχή μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.
Όσο δίνεις σημασία, άλλο τόσο θα έρχεται ο εχθρός να σε πειράζει. Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στους μεγάλους, αλλά και στους μικρούς.

Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος:

 «Προ των πυλών η παραχώρηση αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία»

    Καμιά ελπίδα συνδιαλλαγής από τις παπικής νοοτροπία δηλώσεις του κ. Ελπιδοφόρου.

    -Καταγγέλλει παρασκηνιακές ενέργειες της Μόσχας την στιγμή που το Φανάρι βαρύνεται με τις παράνομες συμπροσευχές, κακόδοξες ενέργειες στο Κολυμπάρι κ.ά!

 Ο Μητρ. Προύσης κ. Ελπιδοφόρος και Ηγούμενος της Μονής της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι θεωρεί ως πιθανότερη εξέλιξη στο αμέσως προσεχές διάστημα την παραχώρηση αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. 

Ο Μητροπολίτης Ελπιδοφόρος σε ό,τι αφορά στο αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας, είναι κατηγορηματικός, κρατώντας αποστάσεις ακόμη και από παλαιότερες συμβιβαστικές θέσεις του Φαναρίου, που προϋπόθεταν και την συγκατάθεση των άλλων ορθοδόξων Εκκλησιών για ένα τέτοιο βήμα: «η απονομή αυτοκεφάλου σε μια τοπική

Όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου, πέφτει μέσα ο ίδιος… (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Επιστολή του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς στον οικονόμο Βλάνταν Τσ.

Είναι κακός ο γείτονας σου. Στους άλλους έκανε κακό μα στον εαυτό του μεγαλύτερο. Απαγόρευσε σ΄αυτούς που μετέφεραν νερό να περάσουν από τη συνηθισμένη διαδρομή μέσα από τα δικά του οικόπεδα.
Όταν είδε ότι αυτό δεν βοηθά έφτιαξε περίφραξη. Αλλά οι άνθρωποι που μετέφεραν το νερό πηδούσαν πάνω από την περίφραξη, επειδή ο άλλος δρόμος ήταν πολύ μακρύς.
Τότε αυτός βάζει μεταλλική παγίδα στον φράκτη της εισόδου και

Η εκκλησιαστική Οικονομία κατά τον Μ. Φώτιο

                       .............................................................................

«Η Σύνοδος στο Κολυμπάρι της Κρήτης έβλαψεν ανεπανόρθωτα την Ορθοδοξία μας»

Πηγή: katanixis.gr

 Καλαβρύτων Αμβρόσιος

   Σωστά, σωστότατα, κ. Ἀμβρόσιε!  Ἐσύ, ὅμως, τί κάνεις;  Τί ἄλλο, ἀπὸ τὸ νὰ κοινωνεῖς καὶ νὰ μνημονεύεις αὐτοὺς ποὺ «ἔβλαψαν ἀνεπανόρθωτα τὴν Ὀρθοδοξία»!

   —Ἂ ναί!  Καὶ βγάζεις πολεμικὲς κραυγὲς γιὰ τὸ "θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις", γιὰ νὰ δείξεις ἀνέξοδα,  πόσο «ὀρθόδοξος» εἶσαι! Φροντίζεις γιὰ τὴν ὑστεροφημία σου!

Καλαβρύτων Αμβρόσιος:

«Η Σύνοδος στο Κολυμπάρι της Κρήτης έβλαψεν ανεπανόρθωτα την Ορθοδοξία μας»

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ!

Η ΔΗΘΕΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (2016)

Για τη Σύνοδο των Ορθοδόξων στο Κολυμπάρι της Κρήτης έχουν γραφή πολλά, πάρα πολλά!

Αμφισβητείται το όνομα «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ» Σύνοδος! Διότι «Μεγάλη» ήταν, αλλά ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ! Τέσσερες Τοπικές Εκκλησίες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν!

Η τραγική ευθύνη του π. Φ. Βεζύνια, Θ. Ζήση και Ν. Μανώλη: Γνωρίζουν λεπτομερέστατα και γράφουν για το τι εστί Οικουμενισμός, και στέλνουν εκεί τους πιστούς!

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Ο   Ο Ι Κ Ο Υ Μ Ε Ν Ι Σ Μ Ο Σ

ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ,

 ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ

ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ,

ΤΗ ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΔΙΑΦΥΛΑΣΣΕΙ ΤΗΝ 

ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΣΕ 

ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ  των ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ της.

 Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΙΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΠΙΑΣΜΑΤΑ, ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ, ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΛΑΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ.

ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΟΜΩΣ ΕΧΕΙ ΕΝΤΕΧΝΑ ΚΑΛΛΩΠΙΣΘΕΙ, ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ, ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΛΑΟ.

       Είναι επομένως χρήσιμο να ανατρέξουμε στη Σοφία της Εκκλησίας, για να βρούμε τα σχετικά με το πρόβλημα, τις προειδοποιήσεις, τις απαντήσεις, αλλά και τη μελλοντική εξέλιξη, διότι ακόμη και αυτή μας έχει γίνει γνωστή από τον προφητικό λόγο!

    Δυστυχώς το κατασκεύασμα του Οικουμενισμού προωθείται μέσα στο σχέδιο της πολτοποίησης όλων των θρησκειών, και της εγκαθίδρυσης της Πανθρησκείας, η οποία θα επινοήσει νέα λειτουργικά σύμβολα, όπως αστέρι αντί σταυρού, ψευτο-ευαγγέλια κλπ, και θα γίνει η επίσημη θρησκεία στα χρόνια του Αντιχρίστου.

 

 

 

«Από δε τη συκιά μάθετε το παραβολικό νόημα:  Μόλις ο κλάδος αυτής γίνει απαλός και φυτρώσει τα φύλλα, γνωρίζετε ότι το θέρος είναι κοντά. Όμοια και εσείς όταν δείτε αυτά όλα, να γνωρίζετε ότι κοντά είναι ο καιρός, έτοιμος, σαν ξένος στην πόρτα».(Ματθ. Κδ - 33).

 

Αυτά λένε οι προφητείες . . . Οι Απόστολοι: (Το τέλος δεν θα έρθει) «εάν μη έλθη η αποστασία πρώτον και αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας...» (Απ. Παύλος Θεσ. Β΄β.3) δηλ. θα προηγηθεί η αποστασία από τον ερχομό του Αντιχρίστου, και μάλιστα αυτό είναι το κυριότερο εκκλησιαστικό σημάδι.

Ερμηνεία εις την προς Ρωμαίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην τη ΣΤ΄ Κυριακή

Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης

(Ρωμ. ιβ΄ 6-14)
– Για ποιο λόγο ο απόστολος ανέφερε κατ’ όνομα τα διάφορα χαρίσματα των πιστών;
– Σε ποιους δίδει χαρίσματα ο Θεός; Τι πρέπει να προσέχει αυτός που έχει κάποιο χάρισμα;
– Ποια αγάπη είναι ανυπόκριτος;
– Μπορεί ο απόστολος του Θεού να παραγγέλλει το μίσος ως έργο αρετής;
– Ποια είναι η ερμηνεία του “κολλώμενοι τω αγαθώ”;
– Με ποιον τρόπο διώχνουμε την οκνηρία;
– Ποια είναι τα έργα που μας κρατούν σε πνευματική εγρήγορση;
– Ποιος έχει την τέλεια και αληθινή υπομονή;
– Ποιος είναι ο τέλειος στην αρετή της προσευχής;
– Πότε ο πιστός εκπληρεί αληθώς την εντολή της αγάπης;

Διαβάστε περισσότερα εδώ

ΝΤΡΟΠΗ: Δείτε τι έγραψε για την Μακεδονία, ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος.

7:30 μμ  απόψε συγκέντρωση στον Φάρο της Αλεξανδρούπολης 

Ο Δήμαρχος της Αλεξανδρούπολης ΔΕΝ στηρίζει το συλλαλητήριο!
ΟΥΤΕ και η τοπική μητρόπολη!!!

Μην φανταστείτε ότι η μητρόπολη της Θεσσαλονίκης, ο "παλικαράς" Άνθιμος τάχα συμμετέχει.
MΟΝΟΝ ΕΝΑΣ ιερέας της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης βλέπουμε να κατεβαίνει στα συλλαλητήρια, με δική του πρωτοβουλία. Οι ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ παπάδες της πόλης προκλητικά ΑΠΕΧΟΥΝ.

Μήπως ήρθε η ώρα να κόψουμε κι εμείς τα "τυχερά" στους πλουσιοπάροχα μισθοδοτούμενους παπάδες- δημοσίους υπαλλήλους;

Αρχιμ. Ιωάννης Καρασακαλίδης: Στην Ελλάδα του 2018 ιερόσυλοι άνθρωποι, τσουβάλιασαν σε σακούλα σκουπιδιών, ιερά λείψανα, άγια σκεύη, εικόνες...!

Επίσημη Αναγγελία αποτείχισης της Ορθόδοξης Αγκαλιάς

Αρχιμανδρίτη Ιωάννη Καρασακαλίδη 

Ὁ π. Ἰωάννη Καρασακαλίδη διώκεται χρόνια ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμο.

8 Ἰουλίου. ♰ ΚΥΡΙΑΚΗ ς΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Προκοπίου μεγαλομάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Κυρ. ς΄ ἐπιστ. (Ῥωμ. ιβ΄ 6-14).

Ρωμ. 12,6          ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως,

Ρωμ. 12,6                  Εφ' όσον δε έχομεν διάφορα χαρίσματα σύμφωνα με την χάριν, που μας έχει δοθή από το Αγιον Πνεύμα, ας επαναπαυώμεθα εις αυτά και ας εργαζώμεθα πνευματικώς δι' αυτών. Είτε δηλαδή έχομεν προφητικόν χάρισμα, ας διδάσκωμεν την αλήθειαν ανάλογα με το χάρισμα αυτό.

Ρωμ. 12,7          εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ,

Ρωμ. 12,7                  Είτε έχομεν χάρισμα πνευματικής διακονίας εις την Εκκλησίαν, ας μένωμεν συνεπείς εις αυτό· εκείνος, που έλαβε το χάρισμα να διδάσκη, ας μένη εις την διακονίαν της διδασκαλίας και ας αναλύη τας αληθείας του Θεού στους πιστούς.

Ρωμ. 12,8          εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι.

Ρωμ. 12,8                  Εκείνος που έχει το χάρισμα να παρηγορή, να ενθαρρύνη και να προτρέπη τους πιστούς στον δρόμον της αρετής, ας μένη στο έργον αυτό της ηθικής τονώσεως· εκείνος, που έχει αγαθά και αισθάνεται την εσωτερικήν κλίσιν να τα μοιράζη στους πτωχούς, ας το πράττη με απλότητα και διάκρισιν· εκείνος που έχει ορισθή προϊστάμενος, ας διαχειρίζεται την εξουσίαν και ας επιστατή εις κάθε καλόν έργον με επιμέλειαν και δραστηριότητα· εκείνος, που ελεεί, ας προσφέρη την ελεημοσύνην του με γλυκύτητα και καλωσύνην.

Ρωμ. 12,9          Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ,

Ρωμ. 12,9                  Η αγάπη σας ας είναι πάντοτε ειλικρινής, απηλλαγμένη από κάθε υποκρισίαν και ιδιοτέλειαν· να αποστρέφεσθε και να μισήτε με όλην σας την δύναμιν το πονηρόν, να είσθε δε και να μένετε πάντοτε προσκολλημένοι στο αγαθόν.

Ρωμ. 12,10         τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι,

Ρωμ. 12,10                Δια της ειλικρινούς και αδελφικής αγάπης να γίνεσθε φιλόστοργοι ο ένας στον άλλον και ο καθένας σας να αποδίδη τα πρωτεία της τιμής και του σεβασμού στους άλλους (και να μη σπεύδη να ζητή δια τον ευατόν του τιμάς και πρωτοκαθεδρίας).

Ρωμ. 12,11         τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες,

Ρωμ. 12,11                 Εις τον ζήλον και την δραστηριότητα, που απαιτείται δια κάθε καλόν έργον, να μη είσθε ράθυμοι και δυσκίνητοι. Το πνεύμα σας, αι εσωτερικαί πνευματικαί δυνάμεις σας, να είναι διαποτισμέναι και πλήρεις από την φλόγα του κατά Θεόν ζήλου. Δι' όλων δε αυτών των χαρισμάτων και αρετών να δουλεύετε με προθυμίαν και να ευαρεστήτε στον Κυριον.

Ρωμ. 12,12         τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες,

Ρωμ. 12,12                Εχοντες ακλόνητον την ελπίδα εις τα άπειρα αγαθά, που σας έχει ετοιμάσει ο Θεός, να χαίρετε και να αγάλλεσθε· εις την θλίψιν να δεικνύετε υπομονήν και γενναιότητα· να επιμένετε πάντοτε με προθυμίαν και ζήλον εις την προσευχήν.

Ρωμ. 12,13         ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες.

Ρωμ. 12,13                Με τα δώρα της αγάπης σας να γίνεσθε συμμέτοχοι και βοηθοί εις τας ανάγκας των Χριστιανών· να επιδιώκετε την φιλοξενίαν, χωρίς να περιμένετε να σας την ζητήσουν.

Ρωμ. 12,14         εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε. 

Ρωμ. 12,14                Να εύχεσθε και να παρακαλήτε, τον Θεόν δι' εκείνους που σας διώκουν. Να εύχεσθε και να λέγετε πάντοτε καλά λόγια δι' όλους και ποτέ να μη καταράσθε.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Κυρ. ς΄ Ματθ. (Μτθ. θ΄ 1-8).

Ματθ. 9,1          Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.

Ματθ. 9,1                  Αφού εμπήκε στο πλοίον ο Ιησούς, επέρασε την λίμνην και ήλθε εις την πόλιν του, δηλαδή την Καπερναούμ.

Ματθ. 9,2          Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.

Ματθ. 9,2                 Και ιδού έφεραν προς αυτόν ένα παραλυτικόν, κατάκοιτον επάνω στο κρεββάτι· και όταν είδεν ο Ιησούς την πίστιν του παραλυτικού και εκείνων, που τον έφεραν, είπε στον παραλυτικόν· “θάρρος, παιδί μου, μη φοβήσαι ότι αι αμαρτίαι σου θα εμποδίσουν την θεραπείαν· δια την πίστιν σου, σου έχουν ήδη συγχωρηθή αι αμαρτίαι”.

Ματθ. 9,3          καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτος βλασφημεῖ.

Ματθ. 9,3                 Και ιδού, μερικοί από τους γραμματείς που ήσαν παρόντες, εσκέφθησαν· “αυτός βλασφημεί (είναι ασεβής, διότι οικιειοποιείται την εξουσίαν του Θεού να συγχωρή αμαρτίας”).

Ματθ. 9,4          καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;

Ματθ. 9,4                 Οταν δε ο Ιησούς, ως παντογνώστης, είδε ολοκάθαρα τας πονηράς σκέψεις των γραμματέων, είπε· “διατί κυκλοφορείτε στον νουν και την καρδίαν σας τέτοιες πονηρές σκέψεις;

Ματθ. 9,5          τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει;

Ματθ. 9,5                 Διότι, τι είναι ευκολώτερον να πη κανείς· Σου έχουν συγχωρηθή αι αμαρτίαι σου η να πη· Σηκω επάνω και περιπάτει; Το πρώτον, ως εσωτερικόν, δεν το βλέπει κανείς και επομένως δεν ημπορεί να το εξακριβώση. Το δεύτερον, ως εξωτερικόν και αισθητόν, δεν ημπορεί να το αρνηθή, όσον κακόπιστος και αν είναι.

Ματθ. 9,6          ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας - τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.

Ματθ. 9,6                 Δια να ιδήτε δε και μάθετε καλά, ότι ο υιός του ανθρώπου έχει εξουσίαν να συγχωρή αμαρτίας και να θεραπεύη ασθενείας, τότε λέγει προς τον παραλυτικόν· “σήκω επάνω υγιής, πάρε το κρεββάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου”.

Ματθ. 9,7          καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.

Ματθ. 9,7                 Και αμέσως εσηκώθη ο παραλυτικός εντελώς υγιής και επήγε στο σπίτι του.

Ματθ. 9,8          ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις. 

Ματθ. 9,8                 Οταν δε τα πλήθη του λαού είδαν αυτό που έγινε, εθαύμασαν και εδόξασαν τον Θεόν, ο οποίος έδωσεν στον Ιησούν, που τον εθεωρούσαν ως ένα εκ των ανθρώπων, τέτοιαν εξουσίαν, να συγχωρή δηλαδή αμαρτίας και να θεραπεύη ασθενείας.

 http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/KD/01.%20Math.htm

Πηγή

Η άκαιρη λύπη (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

Από την ΚΘ΄ ομιλία του Αγ. Γρηγορίου (P.G. 151, 364-376) στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου της ΣΤ΄ Κυριακής για την «κατά Θεόν λύπη» 

  Όσοι αμαρτήσαμε έχουμε ανάγκη πάλι από τη λύπη και τον πόνο της μετάνοιας για τα αμαρτήματα που έχουμε διαπράξει. Πρέπει να μετανοήσουμε και να πέσουμε στα γόνατα, για να ακούσει καθένας μας μυστικά μέσα στην καρ­διά του, όπως ο Παράλυτος του Ευαγγελίου, «έχε θάρρος, τέκνο». Και έτσι, αφού πληροφορηθεί η καρδιά μας ότι έχουμε λάβει τη συγχώρηση, να με­ταστρέψουμε τη λύπη σε χαρά. Διότι αυτή είναι η λύπη, το μέλι το πνευματικό, που θηλάζουμε εμείς από τη στερεά πέτρα, σύμφωνα με το αποστολικό ρητό: «ΕΘήλασαν μελί από πέτρα» (Δευτ. 32, 13) «η δε πέτρα είναι ο Χριστός» (Α΄ Κορ. 10, 4). Να μη σας κάνει όμως εντύπωση που απο­κάλεσα τη λύπη «μέλι». Γιατί αυτή είναι η λύπη για την οποία ο απόστολος Παύλος λέει: «Η κατά Θεόν λύπη προκαλεί αμεταμέλητη μετάνοια για τη σωτηρία» (Β΄ Κορ. 7, 10). Όπως δηλαδή σ’ αυτόν που έχει τραυματισμένη γλώσσα το μέλι θα του φανεί πικρό -αλλά όταν θα θεραπευθεί θα αλλάξει γνώμη,- έτσι και ο φόβος του Θεού προκαλεί λύπη στις ψυχές που είναι δεκτικές του Ευαγγελικού κηρύγματος. Όσο καιρό οι ψυχές αυτές έχουν ανοικτά τα τραύματα των αμαρτιών τους, αισθάνονται λύπη. Όταν όμως ελευθερωθούν απ’ αυτά δια της μετανοίας, νιώθουν εκείνη τη χαρά, την οποία εννοεί ο Κύριος όταν λέει: «η λύπη σας θα μεταβληθεί σε χαρά» (Ιωάν. 16, 20). Ποιά λύπη; Ασφαλώς εκείνη που αισθάνονταν οι Μαθητές στο άκουσμα ότι θα στερούνταν τον Κύριο και Διδά­σκαλό τους. Τη λύπη εκείνη που αισθάνθηκε ο Πέτρος όταν Τον αρνήθηκε. Δηλαδή τη λύπη που αισθάνεται ο κάθε πιστός όταν μετανοεί για τις αμαρτίες, για τις ελλείψεις του στην αρετή, πράγμα που οφείλεται στη ραθυμία του.

Το άλλοθι του οικουμενισμού! Συμπροσευχή για τους Χριστιανούς στην Μέση Ανατολή (ΒΙΝΤΕΟ)

    Ο Πάπας Φραγκίσκος παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου κα άλλων θρησκευτικών ηγετών, καταδίκασε σήμερα το πρωί ως «δολοφονική» την αδιαφορία και την συνεπακόλουθη σιωπή του κόσμου με αφορμή την ατελείωτη τραγωδία στη Μέση Ανατολή, για την οποία είπε ότι «είναι κλάμα, πόνος και σιωπή καθώς άλλοι καταπατούν τα εδάφη αυτά για αναζήτηση εξουσίας ή για πλούτη».

Λίγο αργά το διαπίστωσες παπα-Φώτη! Κι όμως, εσείς οι 3 Θεσ/νικείς "αποτειχισμένοι" δηλώσατε ότι θα κάνετε "οικονομία", μέχρι να καταδικαστούν οι Οικουμενιστές από ...Σύνοδο!!!!!!

Pope Francis - Bari - Welcoming the Patriarchs

ΣΧΟΛΙΟ (π. Φώτ. Βεζύνια): Ας παρατηρήσουμε με προσοχή ποιον τελικά προσκυνούν ΟΛΟΙ... δυστυχώς.

Είναι αυτό πορεία προς φωτισμό των αιρετικών παπικών, μετάδοσης της Αληθείας, και επανευαγγελισμό της Δύσης;
Ποιον προσπαθούμε να ξεγελάσουμε;

Και μία πικρή διαπίστωση.
Ανθρωπίνως είναι αδύνατον, αυτοί οι "ταγοί" (εκ των Ορθοδόξων) να συγκροτήσουν Ορθόδοξη Σύνοδο προς καταδίκη της συνόδου του Κολυμπαρίου.

π. Φώτιος Βεζύνιας

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=AiOD0wFnjzA

Πηγή

   Με την παρουσία του Πάπα Φραγκίσκου, του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και άλλων χριστιανών προκαθημένων της Μέσης Ανατολής, πραγματοποιήθηκε σήμερα, Σάββατο 7 Ιουλίου 2018, στο Μπάρι της Κάτω Ιταλίας, η ημέρα προσευχής για τη Μέση Ανατολή. 

Στο κόκκινο οι εξελίξεις στην Αρχ. Αμερικής: Αλλαγή κεφαλής ή αυτοκεφαλία; Και στο βάθος Ελπιδοφόρος

“Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες” λέει ο θυμόσοφος λαός.

 Την στιγμή που όλος ο Ορθόδοξος πλανήτης ασχολείται με το ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα και την αντιπαράθεση Φαναρίου-Μόσχας, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, από όπου σημειωτέον πολλοί πιστεύουν πως πηγάζει και το όλο ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα, συμβαίνουν πράγματα…

Σε ένα κοκτέιλ οικονομικών ατασθαλιών, παραιτήσεων ή πιέσεων για παραιτήσεις,

Ο Πάπας Λέων Γ΄ και η «Οικονομία» του

Τοῦ  Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Τέλος τῆς τριλογίας περὶ Παπισμοῦ καὶ «Οἰκονομίας»

Στὰ δύο προηγούμενα ἄρθρα (ἐδῶ κι ἐδῶ) ἀποδείχθηκε βάση τῶν πηγῶν, ὅτι ἡ ὑποτιθέμενη «Οἰκονομία» τοῦ Πάπα Ἰωάννη Η΄ καὶ γενικὰ τῶν Παπῶν Ρώμης τοῦ 9^ου ἕως τοῦ 11^ου αἰῶνος δὲν εἶχε καμία σχέση μὲ τὴν Οἰκονομία ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Ἐκκλησία γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν. Ἀντιθέτως, αὐτὸ ποὺ ἐφάρμοσαν οἱ ἀκόμα Ὀρθόδοξοι Πάπες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἦταν μία καλὰ σχεδιασμένη διπλωματία μὲ σκοπὸ τὴν ἐπιβολὴ καὶ ἐπικράτηση τῶν παπικῶν ἀξιώσεων (Πρωτεῖο κλπ.). Ἡ διπλωματία αὐτὴ ὄχι μόνο δὲν ὠφέλησε τὴν Ἐκκλησία –ὅπως θέλουν νὰ μᾶς πείσουν οἱ ἀντιοικουμενιστὲς ὑποστηρικτὲς τῆς ἀτελείωτης «Οἰκονομίας»–, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀποτέλεσε τὸν δρόμο καὶ τρόπο γιὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Παπισμοῦ καὶ τὴν ἀπόσχιση ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τῶν λαῶν τῆς Δύσεως.

Τὸ τελευταῖο παράδειγμα ποὺ κάνει κατανοητὲς καὶ ἀποδεικνύει τὶς παραπάνω διαπιστώσεις εἶναι τὸ παράδειγμα τοῦ Πάπα Λέοντος Γ΄. Ὁ Πάπας αὐτὸς εἶναι γιὰ τὸ θέμα μας πολὺ σημαντικός, διότι ἐνῶ θεωρεῖτο καὶ θεωρεῖται ἀπὸ πανεπιστημιακοὺς καὶ ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους κατὰ τὰ πάντα Ὀρθόδοξος, εἶναι τελικὰ αὐτὸς ποὺ ὁλοκλήρωσε τὴν φιλοφράγκικη πολιτικὴ τοῦ προκατόχου του Πάπα Ἀδριανοῦ, ἔστεψε τὸν Κάρολο τὸν Μέγα καὶ ἔτσι διῄρεσε τελειωτικὰ τὸν κόσμο σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, ἔλαβε μέρος στὴν Σύνοδο τοῦ Ἄαχεν ποὺ ἐπισημοποίησε τὴν προσθήκη τοῦ Φιλιόκβε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως τῶν Φράγκων.

Μέσῳ τῆς παρουσίασης τῶν γεγονότων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης θὰ διαπιστώσουμε, ὅτι ἀκόμα κι ἂν οἱ ποιμένες ἔχουν ὀρθόδοξα φρονήματα, ὅταν οἱ ἐνέργειες τους, κυρίως σὲ ἐποχὴ αἱρέσεως, ἀπέχουν ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι γιὰ τὴν Ἐκκλησία τραγικό. Γιατὶ ἀκριβῶς παίρνουν ἀψήφιστα καὶ παραβαίνουν τὴν ἁγιοπατερικὴ ἐμπειρία, ἡ ὁποία μᾶς διδάσκει νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ ἐκείνους ποὺ κοινωνοῦν μὲ αἱρετικούς, ἀκόμα κι ἂν ἔχουν ὀρθόδοξα φρονήματα.

Μάλιστα ὁ ἀναγνώστης θὰ διαπιστώσει, ὅτι ἡ στάση καὶ ἡ πολιτικὴ τῶν Παπῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἔχουν πολλὲς ὁμοιότητες μὲ τὴν στάση καὶ τὴν πολιτικὴ τῶν ποιμένων τῆς σημερινῆς ἐποχῆς ἀπέναντι στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὸ φαινόμενο τῆς Παγκοσμιοποίησης.

Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ ἀρχίσω τὴν ἐξιστόρηση τῶν γεγονότων γιὰ τὸν Λέοντα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ προκατόχου του Πάπα Ἀδριανοῦ Α΄ (772-795), ὥστε νὰ γίνει ἀπόλυτα φανερό, ποιά τραγικὰ λάθη συνέβησαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ γιατὶ μᾶς ἀφοροῦν σήμερα:

Τὸ 773 ἡ θέση τοῦ Πάπα Ρώμης Ἀδριανοῦ (†795) κινδύνευε ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν Λαγγοβάρδων Δεσιδέριο. Ὁ Πάπας ἀφοῦ ἀναζήτησε ἀπεγνωσμένα βοήθεια ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα τῶν Ρωμαίων Κωνσταντίνο τὸν Ε΄, ὁ ὁποῖος βρισκόταν σὲ πόλεμο μὲ τοὺς Βουλγάρους, ἔστειλε πρέσβεις στὸν Καρλομάγνο ζητώντας του νὰ ἀκολουθήσει τὴν πολιτικὴ ὑποστήριξης τῆς Ρώμης τοῦ πατέρα του, Πιπίνου. Τελικὰ ὁ Καρλομάγνος πῆρε τὴν μεριὰ τοῦ Πάπα, διέσχισε τὶς Ἄλπεις το 773 καὶ πολιόρκησε τὴν πρωτεύουσα τῶν Λαγγοβάρδων, Παβία. Ἡ πολιορκία διήρκεσε μέχρι τὴν ἄνοιξη τοῦ 774. Τότε ο Καρλομάγνος ἐπισκέφθηκε τὸν Πάπα στὴ Ρώμη. Τώρα εἶχε ὁ Πάπας ἕναν φράγκο ἀντὶ ἑνὸς λαγγοβάρδου βασιλέως πρὸ τῶν πυλῶν τῆς Ρώμης. Μετὰ ἀπὸ βιαστικὲς προετοιμασίες τὸν ὑποδέχθηκαν ἡ φρουρὰ καὶ οἱ δικαστὲς τῆς πόλης στὸν πρῶτο χιλιομετρικὸ δείκτη τῆς πόλης, πρᾶγμα ποὺ γίνονταν μόνο στὴν ὑποδοχὴ ἑνὸς ἐξάρχου ἢ ἑνὸς πατρικίου. Ἔτσι ἀναγνώρισε ὁ Πάπας de facto τὸν Κάρολο ὡς πατρίκιο, πράξη ποὺ φυσικὰ δὲν συνέπιπτε μὲ τὶς δικαιοδοσίες του. Σὰν ἀντάλλαγμα πῆρε ὁ Πάπας ἐδαφικὲς παραχωρήσεις καὶ τὰ πρῶτα σημάδια ἀναγνώρισης τῆς πνευματικῆς του κυριαρχίας καὶ στὸ κράτος τῶν Φράγκων. Ἐδῶ, λοιπόν, βλέπουμε τὴν ἀπαρχὴ τῆς παπικῆς πολιτικῆς μὲ ὁποιοδήποτε κόστος μὲ σκοπὸ τὴν ἑδραίωση τῆς παπικῆς ἐξουσίας.

Ἀπὸ τότε ὀνομαζόταν ὁ Κάρολος Carolus dei gratia rex Francorum et Langobardorum atque patricius Romanorum καὶ ἐξασφάλισε τὴν ἐξουσία του ὡς κυρίαρχος τῆς Β. Ἰταλίας καὶ ὡς προστάτης τῆς Ρώμης. Τὸ παράδοξο σὲ αὐτὴν τὴν ἐξέλιξη εἶναι, ὅτι ὁ Πάπας κατάφερε νὰ ἔχει τὸν Κάρολο ὡς προστάτη ἀκόμα κι ἐναντίον τῆς Κων/πολης, ἐνῶ τυπικὰ ἡ Κων/πολη παρέμενε ἡ δύναμη στὴν ὁποία ὁ Πάπας ἦταν ὑποτελής· π.χ. μέχρι τὸ 781/82, τὰ παπικὰ ἔγγραφα ἦταν χρονολογημένα μὲ τοὺς χρόνους βασιλείας τῶν αὐτοκρατόρων. Ἀπὸ τότε ὅμως χρονολογοῦνταν μὲ βάση τὴν γέννηση τοῦ Χριστοῦ. Τὸ 778 μάλιστα κίνησε ἐκστρατεία, τὴν πρώτη στὴν ἱστορία ἑνὸς Πάπα, ἐναντίον τῆς Τερρακίνας –ποὺ ἦταν ὑποτελὴς τοῦ Πατρικίου τῆς Σικελίας (τοῦ «Βυζαντίου» δηλ.)– καὶ τὸ 781 ἔχρισε τὰ παιδιὰ τοῦ Καρόλου στὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγ. Πέτρου ὡς διαδόχους βασιλεῖς.

Τὸ 787 πραγματοποιήθηκε ἡ Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος στὴν Νίκαια, ἡ ὁποία ἀναστήλωσε τὶς εἰκόνες καὶ καταδίκασε τὴν εἰκονομαχία. Στὴν Σύνοδο αὐτὴ καλέσθηκε καὶ ὁ Πάπας Ἀδριανός, ὁ ὁποῖος ἔστειλε ἀντιπροσώπους, δὲν καλέσθηκαν ὅμως φράγκοι ἀντιπρόσωποι. Στὴν ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλε ὁ Πάπας ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Καρόλου ἐξέφρασε τὶς ἀκόλουθες ἀπαιτήσεις:

Τὴν μὴ ἀναγνώριση τοῦ πατριάρχου Ταρασίου ὡς οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη,

τὴν ἐπαναγνώριση τῶν παπικῶν δικαιωμάτων, ποὺ μειώθηκαν μὲ τὴν ἔναρξη τῆς εἰκονομαχίας,

τὴν πατρότητα πάνω στὶς περιοχὲς τῆς Ν. Ἰταλίας

καὶ τὴν ἀναγνώριση τῆς ἐξουσίας τοῦ Πάπα πάνω ἀπὸ ὅλη τὴν Δ. Ευρώπη.

Μήπως μᾶς θυμίζουν αὐτὲς οἱ ἀξιώσεις τὶς ἀξιώσεις τοῦ Πάπα Ἰωάννη Η΄ στὴν Σύνοδο τοῦ 879 ἐπὶ Μ. Φωτίου καὶ τὶς ἀντιρρήσεις τῆς Ρώμης γιὰ τὴν κανονικότητα τῆς πατριαρχίας του; Δὲν δείχνουν αὐτὲς οἱ ἀξιώσεις, ὅτι ἡ παπικὴ πολιτικὴ εἶχε συνέχεια καὶ διαχρονικότητα, ἀνεξαρτήτως ποιός κατεῖχε τὸν θρόνο τῆς Ρώμης; Δὲν πρέπει ἐπιτέλους καὶ ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι νὰ παραδεχθοῦμε, ὅτι γιὰ πολὺ καιρὸ δὲν ἑρμηνεύσαμε σωστά (μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα)  γεγονότα τέτοιας σημασίας;

Ὡς ἐγγυητὴ αὐτῶν τῶν ἀπαιτήσεως παρουσίασε ὁ Πάπας τὸν βασιλέα τῶν Φράγκων καὶ Λαγγοβάρδων καὶ ρωμαῖο πατρίκιο Κάρολο. Στὴν Σύνοδο ὅμως ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Πάπα διαβάστηκε στὰ ἑλληνικά, χωρὶς αὐτὲς τὶς ἀπαιτήσεις, φέρνοντας ἔτσι τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Πάπα πρὸ τετελεσμένων γεγονότων. Οἱ ἀπαιτήσεις τοῦ Πάπα δὲν ἔγιναν δεκτές.

Οἱ Φράγκοι ἀντέδρασαν στὴν μὴ συμμετοχή τους μὲ τὴν ἔκδοση τῶν Libri Carolini, στὰ ὁποῖα καταδίκασαν –παρὰ τὶς πιέσεις τοῦ Πάπα πρὸς ἀποδοχὴ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου– καὶ τοὺς εἰκονολάτρες καὶ τοὺς εἰκονομάχους(!) καὶ ὀνόμασαν γιὰ πρώτη φορὰ ὑποτιμητικὰ τοὺς Ἕλληνες Graecos. Τὸν Πάπα ποὺ συμμετεῖχε στὴν Σύνοδο ὅμως δὲν τὸν καταδίκασαν. Ὁ δὲ Πάπας δὲν ὑπόγραψε τὴν ἐπικύρωση τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου ποὺ τοῦ ἐστάλη ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα. Ἀντιθέτως, ἐνῶ σὲ ἐπιστολὴ του πρὸς τὸν Κάρολο –μέσῳ τοῦ ἡγουμένου Ἀλγιβέρτου– ἀπαιτοῦσε τὴν ἀποδοχὴ τῆς Συνόδου ἀπὸ μέρους τοῦ Καρόλου, ζητοῦσε παράλληλα τὸν ἀναθεματισμὸ τοῦ αὐτοκράτορα Κων/νου, ἂν δὲν δεχόταν τελικὰ τὶς ἀπαιτήσεις τοῦ Πάπα, ποὺ στάλθηκαν μὲ τὴν ἐπιστολή του στὴ Σύνοδο.

Παρουσιάζεται δηλ. τὸ ἀκόλουθο παράδοξο ἀλλὰ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα χαρακτηριστικό, γιὰ τὴν στάση τῶν Παπῶν:  Ὁ Πάπας ζητοῦσε ἀπὸ ἕναν βασιλέα ποὺ καταδίκαζε τὴν ὀρθόδοξη Σύνοδο –καὶ τὸν ὁποῖο ὁ Πάπας πίεζε νὰ τὴν ἀναγνωρίσει– νὰ ἀναθεματίσει τὸν αὐτοκράτορα ποὺ ἐπικύρωσε τὴν Σύνοδο καὶ ἐπανέφερε τὴν Ὀρθοδοξία!  Οἱ ἱστορικοὶ εἶναι σύμφωνοι ὅτι, μὲ αὐτήν του τὴν στάση, ὁ Πάπας δηλώνει τὴν ὁριστική του ἀπόφαση νὰ συμβαδίσει μὲ τὴν Δύση.

Σήμερα οἱ «εὐσεβεῖς» Ἐπίσκοποι πράττουν τὸ ἴδιο: Ὅπως οἱ Πάπες τότε, ἀπὸ τὴν μία χαρακτηρίζουν τὴν ψευτοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου ὡς μὴ «Μεγάλη καὶ Ἁγία» καὶ προβληματική, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη καταδικάζουν αὐτοὺς πού, σύμφωνα μὲ τοὺς Ἱ. Κανόνες, διακόπτουν τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς ἀποδεχόμενους τὴν ψευτοσύνοδο καὶ τὸν Οἰκουμενισμό καὶ ζητοῦν τὴν καταδίκη τους. Φυσικὰ ὅλα αὐτὰ γίνονται ὑπὸ τὴν σημαία τῆς «Οἰκονομίας». Μιᾶς «Οἰκονομίας» (ὅπως φάνηκε ἀπ’ ὅσα παρουσιάσαμε παραπάνω) κομμένης καὶ ραμμένης στὰ μέτρα τῆς «Οἰκονομίας» τοῦ Πάπα!

Στὴν φράγκικη σύνοδο τῆς Φρανκφούρτης, ποὺ ἔλαβε χώρα τὸ 794, οἱ Φράγκοι ὀνόμασαν τὴν 7^η οἰκουμενικὴ Σύνοδο «Ψευτοσύνοδο» καὶ ἀνακήρυξαν τὴν τιμὴ τῶν εἰκόνων αἵρεση, χωρὶς ὅμως παράλληλα νὰ καταδικάσουν τὸν Πάπα, ποὺ εἶχε λάβει μέρος μέσῳ ἀντιπροσώπων στὴν Σύνοδο (μήπως ἔκαναν κι αὐτοὶ «Οἰκονομία»;).

Διαβάζουμε στὶς «Annales Mettenses Priores»: «Τὸ ἔτος 794 ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ Κυρίου ἔλαβε μέρος στὴν Φρανκφούρτη μία μεγάλη Σύνοδος τῶν γαλατῶν, γερμανῶν καὶ ἰταλῶν ἐπισκόπων παρουσίᾳ τοῦ Καρόλου τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Πάπα Ἀδριανοῦ... Ἡ Ψευτοσύνοδος τῶν Ἑλλήνων, τὴν ὁποία ὀνόμασαν ψευδῶς Ζ΄ Οἰκουμενικὴ καὶ ἡ τιμὴ τῶν εἰκόνων καταδικάστηκε ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους» (μεταφρ.).

Οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Πάπα δὲν ἀντιστάθηκαν σὲ αὐτὴν τὴν ἀπόφαση, ἂν καὶ ὁ Πάπας δὲν τὴν ἐπικύρωσε. Ἔτσι ὁ Πάπας –πάλι παραδόξως– δὲν ἐπικύρωσε οὔτε τὴν μία (Οἰκουμενική) οὔτε τὴν ἄλλη (Φρανκφούρτη) σύνοδο.

Ἰδοὺ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές: Δὲν πράττουν σήμερα οἱ «εὐσεβεῖς» Ἐπίσκοποι τὸ ἴδιο; Δὲν ἀκολουθοῦν οἱ τῆς «Οἰκονομίας» τὴν ἴδια γραμμή, “νὰ τὰ ἔχουμε καλὰ μὲ ὅλους”;

Ἀλλὰ καὶ στὴν σύνοδο τοῦ Ἄαχεν τὸ 809, στὴν ὁποία οἱ Φράγκοι εἰσήγαγαν ἐπίσημα στὸ σύμβολο τῆς Πίστεως τὸ Φιλιόκβε, ὁ Πάπας Λέων Γ΄, τώρα, δὲν συμφώνησε μὲν μὲ  τὴν εἰσαγωγὴ τῆς αἱρετικῆς προσθήκης, δὲν προέβη ὅμως σὲ καμία ἄλλη ἐνέργεια (διακοπὴ κοινωνίας, ἐπιτίμιο, ἀφορισμό, ἀντισύνοδο κλπ.) ποὺ θὰ ἔβαζε ἕνα τέλος σὲ αὐτὴν τὴν αἵρεση.  Σήμερα καταλήγουν ὅλοι στὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ Λέων Γ΄ δεχόταν τὸ Φιλιόκβε ὡς δίκαιη θέση, ἀλλὰ γιὰ λόγους ἑνότητας μὲ τὴν Ἀνατολὴ δὲν τὸ πρόσθεσε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Δηλ. τὸ πρόβλημα γιὰ τὸν Πάπα δὲν ἔγκειτο στὸν αἱρετικὸ χαρακτῆρα τοῦ Φιλιόκβε, ἀλλὰ στὴν διατήρηση τῆς διοικητικῆς ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητας ἀνεξαρτήτου φρονήματος. Αὐτὴ ἡ στάση ὅμως δὲν εἶναι ἡ στάση τῆς Ἐκκλησίας.