Δεχόμαστε σχόλια κάποιων, μὲ τὰ ὁποῖα ἀμφισβητοῦν τὸ γεγονός ὅτι οἱ Παπικοὶ ἔχουν καταδικαστεῖ καὶ ἀναθεματισθεῖ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. (Αὐτοὶ οἱ κάποιοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἀπὸ σκοπιμότητα μιλοῦν γιὰ ἄκυρα μυστήρια, ἢ ἀπὸ κάποια ὁμάδα τῶν Γ.Ο.Χ. ποὺ δὲν γνωρίζουμε ποιές σκοπιμότητες ἐξυπηρετοῦν). Ἀπαντήσαμε (ἐδῶ) μὲ κάποια στοιχεῖα, ἀλλὰ αὐτοὶ ἐπιμένουν καὶ συμβαίνει τὸ παράδοξο Οἰκουμενιστὲς καὶ κάποιοι Γ.Ο.Χ. νὰ ἔχουν τὴν ἴδια θέση: ὅτι τάχα οἱ Παπικοὶ δὲν ἔχουν καταδικαστεῖ! Συνεχίζουμε μὲ μερικὰ ἀκόμα στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων καταδεικνύονται ὄχι μόνο οἱ καταδίκες τῶν Παπικῶν ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀντίθετο· οἱ καταδίκες τῶν Ὀρθοδόξων ἀπὸ τοὺ Παπικούς. Αὐτὸ τὸ δεύτερο σημαίνει ὅτι, κι ἂν ἀκόμα οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν εἶχαν καταδικάσει τοὺς Παπικούς, μᾶς ἔχουν καταδικάσει οἱ Παπικοί! Δηλαδή, οἱ ἴδιοι δημιούργησαν δική τους "ἐκκλησία" καὶ ἄρα ἀπὸ μόνοι τους ἔχουν ἀποκοπεῖ ἀπὸ τὴ Μία Ἐκκλησία καὶ δὲν ἀποτελοῦν μέλη της!
Βέβαια δὲν θὰ
δώσουμε βῆμα στοὺς συγκεκριμένους σχολιαστὲς σχισματικοὺς Γ.Ο.Χ. νὰ μᾶς κάνουνε
μάθημα Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ προπαγανδίσουν τὶς θέσεις τους. Ἂς τὶς διαδώσουν ἀπὸ τὰ
ἱστολόγια ποὺ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ δημοσιεύουν τὰ ἄρθρα τους σὰν Ὀρθόδοξη
διδασκαλία.
Τὰ στοιχεῖα εἶναι ἀπὸ βιβλίο τοῦ καθηγητῆ Μπούμη Παναγιώτη.
«Ὁ ἀφορισμὸς τῆς Ρωμαϊκῆς Ἐκκλησίας (ὅμως) ὡς αἱρετικῆς τυγχάνει πρᾶξις πανορθόδοξος ὡς ἐπικυρωθεῖσα
κατὰ τοὺς κανόνας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας παρὰ πασῶν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, καὶ ἑπομένως οὗτος
μόνον διὰ Συνόδου Πανορθοδόξου δύναται νὰ ἀρθῇ» (Εἰς Μπούμη Π., Τὰ Ἀναθέματα Ρώμης-Κωνσταντινουπόλεως καὶ
Κανονικότης τῆς Ἄρσεως αὐτῶν, σελ. 210).
«Ἐπίσης ὁ Μητροπολίτης Φιλάρετος, πρόεδρος τῆς Ἀρχιερατικῆς
Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου ὑπερορίου Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, εἰς ἐπιστολήν του πρὸς
τὸν Πατριάρχην Ἀθηναγόραν, ἔγραφεν:
Διὰ τοῦτο
θεωροῦμεν ἀπαραίτητον νὰ δηλώσωμεν, ὅτι ἡ ἡμετέρα ὑπερόριος Ρωσικὴ Ἐκκλησία… ἀπορρίπτει
πᾶσαν σχετικὴν συμφωνίαν μετ’ αὐτῶν (τῶν ἄλλων ὁμολογιῶν), ἀναγνωρίζουσα τὴν
δυνατότητα ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος μετ’ αὐτῶν μόνον ἐὰν αὗται ἀποδεχθοῦν πλήρως τὴν ὀρθόδοξον διδασκαλίαν... Ἕως ὅτου δὲν συμβῇ
τοῦτο, οἱ ἀναθεματισμοὶ τοῦ Πατριάρχου Μιχαὴλ Κηρουλαρίου διατηροῦν ὅλην
τὴν ἰσχύν των καὶ ἡ ἄρσις τῶν ὑπὸ τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος ἀποτελεῖ πρᾶξιν
παράνομον καὶ ἄκυρον”» (Μπούμη Π., ὅπ.
παρ., σελ. 211).
«Ὅπως καὶ νὰ ἔχουν ὅμως τὰ πράγματα, νομίζομεν, ὅτι παραμερίζεται πᾶσα ἀμφιβολία ἰδίᾳ ἀπὸ ρωμαιοκαθολικῆς πλευρᾶς
σήμερον περὶ τῆς ἐγκυρότητος τοῦ παπικοῦ ἀναθέματος ἐξ ἐπόψεως
τυπικῆς, ἀφ’ ὅσον τοῦτο υἱοθετήθη ἢ ἐπεκυρώθη μετὰ ταῦτα ὑπὸ τῶν διαδόχων τοῦ
Πάπα Λέοντος Θ΄... (Μπούμη Π., ὅπ.
παρ., σελ. 46 καὶ ὑποσ. 3).













